Θηλασμος και ύπνος με διακοπες

[Stap]

Stap επιβάλλεται να γλύψει το πάτωμα και να πέσει την ώρα που πάει να σηκωθεί. Το πρώτο ενισχύει το ανοσοποιητικό της και το δεύτερο την αδρή κινητικότητα και την αίσθηση ισορροπίας (είδες τι ωραίες λύσεις που σου βρίσκω; )

Πάντα αισιόδοξα τα μυνήματά σου! Ευχαριστώ, γιατί όταν μιλάει η κούραση τα βλέπω σκούρα.

....ναι...κατάφερε και το έγλυψε τουλάχιστον μία φορά, απλά στην κουζίνα φοβήθηκα να πω γιατί όλο και κάτι επικίνδυνο μπορεί να υπάρχει λόγω φαγητών κι επίσης, με όλο το παραπάνω τσίρκο, φυσικά, δεν προλαβαίνω να σφουγγαρίζω τόσο συχνά όσο μια φορά κι έναν καιρό (που θα πρέπει να μπει απ' ό,τι βλέπω σιγά σιγά στις πάνω πάνω προτεραιότητες ακόμη κι απ' τα πιάτα....)...και...ναι σηκώθηκε κι απ' το ψυγείο και έπεσε.

Επίσης ναι εγώ ευχαριστιόμουν στην αντίστοιχη περίοδο τη ζωή μου με το παιδί μου και πηγαίναμε και βόλτες (πάντα με το παιδί) και μπλα μπλα όλα αυτά μόνο που είχα (και έχω) το μόνιμο smokey eyes μακιγιάζ και το λάγνο (;;; βλέμμα του.... ζόμπι.

Κι εγώ μωρέ βγαίνω, απλά όταν απανωτές μέρες είμαι με αυτή την αϋπνία, δεν έχω όρεξη για τιποτα. Όπου κοιτάζω βλέπω κρεβάτι, πιτζαμούλες...περιμένω πότε θα πάει βράδυ να κοιμηθώ! Είχα πάντα πρόβλημα με τον ύπνο. Όταν π.χ. συνεχόμενα για μια εβδομάδα δεν κοιμόμουν αρκετά για διάφορους λόγους, μετά το ΣΚ που ερχόταν και μπορούσα κοιμόμουν εξτρα 4-5 ώρες απόγευμα για "συμπλήρωμα", δηλαδή, μου ερχόταν, πώς το λένε, ξάπλωνα για μεσημέρι και ξυπνούσα βραδυ. Τώρα....αυτό δεν έχει γίνει εδώ και 4-5 μήνες....Αυτό της έλλειψης ύπνου με έχει κουράσει πάρα πολύ ως τώρα, σε διάθεση, σε αντοχή κλπ, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο....

 

 

Νιώθω σαν ανθρώπινος ορός....... πάλι.

Ωραία έκφραση . Ο άντρας μου όταν είμαστε έτσι (κι εμείς τώρα παλεύουμε με το τέταρτο δόντι) λέει: συνδέθηκε πάλι το usb?

[Stap]

Τινάκι, ευχαριστώ για τη......συμπαράσταση

 

Barbita.....έχεις δίκιο, όχι μήπως, σίγουρα φταίει ο μεσημεριανός ύπνος. Το πρόβλημα είναι ότι η μικρή λειτουργεί ακόμη αυστηρώς με το δίωρο. Δηλαδή, σε δύο ώρες αρχίζει και σβήνει, αν δεν κοιμηθεί έχει γκρίνια. Το μεσημέρι, χρειάζεται λίγο παραπάνω απ' το μισάωρο. Δηλ αν κοιμηθεί στις 15.00 για μισή η μία ώρα δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει ξυπνητή μέχρι τις 20.00 Έχουμε δοκιμάσει να τη βάλουμε μόνο για μισάωρο ή και μία ώρα το μεσημέρι..........Για κάποια ώρα αφού ξυπνήσει παίζει κανονικά κλπ.......μετά όμως γίνεται το έλα να δεις. Τι εννοώ: γκρινιάζει και κλαίει απ' τις 17.00 μέχρι τις 18.30 ή 19.00 με κόκκινα μάτια, να μη θέλει κανένα παιχνίδι, να μη θέλει πουθενά, τίποτα και κανέναν, να θέλει να κοιμηθεί και να μην μπορεί, ώσπου στο τέλος "ξεραίνεται", μπορεί να ξυπνήσει για λίγο στις 21.00 για να φάει, ξανακοιμάται αμέσως (να αλλάζεις το παιδί πιτζάμες και να μην ανοίγει τα μάτια ή με κλειστά μάτια να κάνει την νυστογκρίνια). Δηλαδή, με αυτή την εναλλακτική είναι σαν να έχουμε παιδί μέχρι τις 17.00 και μετά μία γκρίνια......και, φυσικά, το πρωί πάλι ξύπνημα απ' τις 5 αφού οι ώρες ύπνου ημέρας είναι ίδιες......

 

Αυτό που πιστεύω ότι μάλλον θα δούλευε είναι ένα δίωρο το μεσημέρι ύπνου. Αλλά εκεί έχουμε το εξής: αυτό που είπα στο πιο πάνω "πρόγραμμα" ότι στις 17.00 "ξεραίνεται", δηλ. δοκίμασα να τη σηκώσω στο δίωρο αρκετές φορές και δεν ξυπνάει με τίποτα. Δηλ. κάθεται π.χ. αγκαλιά που την παίρνω με κλειστά τα μάτια κι όταν κάνεις κάτι για να την ξυπνήσεις, π.χ. την βάζω να την αλλάξω, γκρινιάζει με κλειστά μάτια του τύπου: αφήστε με να κοιμηθώ κι όπου την αφήσεις και την ακουμπήσεις κοιμάται.....ουφφφ.

Χθες απ' την μαζεμένη αϋπνία μου αποκοιμήθηκα δίπλα της στις 17.40 και ξύπνησα 19.00!!! Κι αυτή ακόμη κοιμόταν!!! Δεν άνοιγε τα μάτια με τίποτα όταν τη σήκωσα για μισή ώρα ήταν μισοκοιμησμένη με ψιλογκρίνια........Ε, λοιπόν, σήμερα ξύπνησε απ' τις 3.30 τη νύχτα και είμαστε σηκωμένες και στο πόδι απ' τις 4.30 οπότε και σας γράφω..............κι αυτή τη στιγμή είμαστε στη φάση του πρώτου υπνάκου...αν είναι δυνατόν! στις 6. Αφού αποκοιμηθεί για τα καλά θα δοκιμάσω όπως είμαστε να πάμε κρεβάτι μπας και κλείσω κι εγώ κανένα μάτι, χθες βράδυ για να κάνω κάποιες δουλειές κοιμήθηκα στις 0.00...δε βλέπω μπροστά μου...

 

Είπαμε με τον άντρα μου να δοκιμάσουμε τώρα να κοιμάται το μεσημέρι μ' αυτόν αγκαλιά ή όπως αλλιώς κι εγώ να πάω καταρχήν να αναπληρώσω ύπνο. Θα προσπαθήσουμε να την βάλουμε για μία ώρα. Να παίξει λίγο π.χ. το δίωρο και μετά στις 17.00 άλλο ένα μισάωρο ή μονόωρο ύπνο. Τι να πω άλλο, ελπίζω να τα καταφέρουμε.....

 

Για το μεσημεριανό φαγητό....κι εμείς ανακαλύψαμε το ποτηράκι με θηλή ως μέσο απασχόλησης και αντι-γκρίνιας!! και το χρησιμοποιούμε και αλλού σε καταστάσεις γκρίνιας όπως αλλαγή ρούχων, πάνας κλπ. Περισσότερο το μεσημέρι το πανηγύρι αφορά το να την κάνουμε να φάει γιατί δεν πολυτρώει, στο καρεκλάκι φαγητου αυτή, τρώμε όλοι μαζί την ίδια ώρα μπας και βλεποντάς μας της ανοίξει κι αυτής η όρεξη

[Stap]

Και διαβάζω και κάτι τέτοια και αναρωτιέμαι: που ζούν αυτοί που τα γράφουν αυτά ή τελοσπάντων....πού ζούμε εμείς!!!

Ακου λέει τα παιδιά 9 μηνών κοιμούνται 11 με 12 ώρες τη νύχτα + δύο υπνάκια τη μέρα!! Εμάς όλες κι όλες κοιμάται μόνο 13 ώρες στο 24ωρο....

http://www.babycentre.co.uk/baby/sleep/habitsbyage9to12months/

http://www.slumbersounds.com/baby-sleep-patterns-info.htm#5

[Τινακι]

Τινακι συμφωνω με αυτα που λες για τα παιδακια μας ότι υποφερουν και εχουν πολλα και δεν μπορουν ουτε να μας το πουν αλλά.... κάποιες φορες.... γρρρρρ

οχι μονο γρρρ αλλα και γαβ γαβ και μπιπ μπιπ μερικες φορες απο τα νευρα δεν το συζητω...και εγω εχω τρελα νευρα μερικες φορες απο την κουραση, δεν το συζητω, απλα μερικες φορες σκεπτομενη το τι τραβαει ηρεμω και επανερχομαι στα συγκαλα μου...το κορυφαιο ηταν τους πρωτους 4μηνες οπου ο "μεγαλος" μας ξυπναγε 6 το πρωι (ισως απο ανησυχια λογω του καινουργιου μωρου ή λογω των ουρλιαχτων λογω κολικων του μικρου) με αποτελεσμα να καταφερνω στης 5¨30 να κοιμιζω τον μικρο και 30λεπτα αργοτερα να εχω τον μεγαλο ξυπνιο λες και πηγαινε για σκοπια και με τιποτα να θελει να κοιμηθει....ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!! ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ!

[Τινακι]

Και διαβάζω και κάτι τέτοια και αναρωτιέμαι: που ζούν αυτοί που τα γράφουν αυτά ή τελοσπάντων....πού ζούμε εμείς!!!

Ακου λέει τα παιδιά 9 μηνών κοιμούνται 11 με 12 ώρες τη νύχτα + δύο υπνάκια τη μέρα!! Εμάς όλες κι όλες κοιμάται μόνο 13 ώρες στο 24ωρο....

http://www.babycentre.co.uk/baby/sleep/habitsbyage9to12months/

http://www.slumbersounds.com/baby-sleep-patterns-info.htm#5

 

το εχουμε ζησει και εμεις αυτο διοτι ο "μεγαλος" μας, πλην εξαιρεσεων, κοιμοταν απο τις πρωτες μερες (ειχε φτιαξει μονος του το προγραμμα αυτο) 10το βραδι με 05 το πρωι, τον θηλαζα και συνεχιζε μεχρι της 8 το πρωι!!!! και το μεσημερι απο της 1 μεχρι της 3!!!!! και τωρα ζουμε το ακρως αντιθετο...τι να πω, καθε παιδι ειναι ενα ξεχωριστο ον με δικο του χαρακτηρα και αλλες αναγκες...ΚΟΥΡΑΓΙΟ...το γραφω και το ξαναγραφω για να μου δινω και εμενα..

[Τινακι]

stap επειδη δεν εχω διαβασει ηρεμα και αναλυτικα τι γραφεις...καταλαβαινεις τι εννοω...χα χα...βολτα με το καροτσι την βγαζεις??? θελω να πω εμενα αυτο που με σωζει παρα την κουραση (υποψιν παιρνω συμπληρωματα διατροφης ΠΡΕΝΑΤΑΛ της ΝΑΤΥΡΕ΄Σ ΠΛΥΣ και μια αναβραζον βιταμινη την ημερα και ακομα νοιωθω πτωμα χα χα) ειναι να τους φορτωνω στο καροτσι και να ειμαστε εξω αρκετες ωρες οπου βεβαια το μωρο κοιματε συνηθως και ετσι εχω λιγη ησυχια στα αυτια (ο ηχος των αυτοκινητων και τα κορναρισματα που ακουγονται σαν μελωδια σε σχεση με την ακατασχετη γκρινια του μικρου...)

[Stap]

stap επειδη δεν εχω διαβασει ηρεμα και αναλυτικα τι γραφεις...καταλαβαινεις τι εννοω...χα χα...βολτα με το καροτσι την βγαζεις??? θελω να πω εμενα αυτο που με σωζει παρα την κουραση (υποψιν παιρνω συμπληρωματα διατροφης ΠΡΕΝΑΤΑΛ της ΝΑΤΥΡΕ΄Σ ΠΛΥΣ και μια αναβραζον βιταμινη την ημερα και ακομα νοιωθω πτωμα χα χα) ειναι να τους φορτωνω στο καροτσι και να ειμαστε εξω αρκετες ωρες οπου βεβαια το μωρο κοιματε συνηθως και ετσι εχω λιγη ησυχια στα αυτια (ο ηχος των αυτοκινητων και τα κορναρισματα που ακουγονται σαν μελωδια σε σχεση με την ακατασχετη γκρινια του μικρου...)

Βγαίνουμε βόλτα, συνήθως μετά τον πρώτο ύπνο και το φρούτο, χωρίς αυτό να είναι "πρόγραμμα" απαραιτήτως, έχουμε βγει και αργά το απόγευμα, συνήθως αποκοιμιέται στις βόλτες. Βγαίνουμε και με τον μάρσιπο. Τον τελευταίο καιρό με το πολύ κρύο ( .... έχουμε έξω 6 βαθμούς, χθες 4 με χιόνι) όχι τόσο συχνά όπως κι όταν είμαι "σκοτωμένη" απ' την αϋπνία.

Βέβαια, το να αποκοιμηθεί εκεί δεν το θεωρώ και κάτι με την έννοια ότι έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε πρόβλημα με το να την πάρει ο ύπνος ή να κοιμηθεί την ημέρα.... ή τελοσπάντων εγώ εκείνη την ώρα.....σκέφτομαι πάλι όσα έχω να κάνω, δεν "κερδίζω χρόνο", είναι μόνο η βόλτα ως βόλτα. Περισσότερο "χρήσιμη" τη θεωρώ για "ξέσκασμα" τη βόλτα, να δει κάτι διαφορετικό κλπ...

[Stap]

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας και κάτι ακόμη που διάβασα από άλλους γονείς σε σελίδες εξωτερικού: κάποιοι γονείς που κατάφεραν να σταματήσουν τα πολλά ξυπνήματα (τον ύπνο με διακοπές δηλαδή) τη νύχτα, άρχισαν να αντιμετωπίζουν το δικό μας θέμα δηλαδή το ξύπνημα πολύ νωρίς το πρωί.

 

Τέλος πάντων, όπως και να χει κατάλαβα ότι ούτως ή άλλως εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, πάντα κάτι θα υπάρχει: δυσκολία να αποκοιμηθούν, ύπνος πολύ αργά, ξυπνήματα την νύχτα, ξύπνημα πολύ πρωί, δυσκολία ύπνου τη μέρα......κλπ κλπ κλπ κλπ.......Υπομονήηηηηηηη και πάλι σε όλες (και σ' εμένα ....γελάω, φυσικά, βλέπετε την ώρα....ξυπνήσαμε σήμερα 5....πολύ καλύτερα, δηλαδή!!!!! από τις 3.30 )

[Stap]

για τα σχόλια των άλλων, μετά από τόσα που έχω ακούσει έχω πάθει ανοσία!!

σχετικά με το cry it out: σημασία έχει τί αντιπροσωπέυει το it στη φράση αυτή..δηλαδή το cio είναι μια μέθοδος αντιμετώπισης μιας κατάστασης..οι αμερικάνοι λένε και sleep it out και laugh it out κ.α...σε ένα παιδάκι που παθαίνει μια κρίση θυμού για ένα παιχνίδι που δεν αγοράστηκε ή επειδή δεν θέλει να πάει για ύπνο μπορεί κάποιες ίσως φορές να εφαρμοστεί μια τύπου cio μέθοδος..αλλά διαφωνώ κάθετα με τη χρήση του cio στην υποτιθέμενη εκπαίδευση ύπνου..είμαι πεπεισμένη ότι το μωρό δεν μαθαίνει να κοιμάται καλύτερα, απλά κάνει ένα shut down, για να συνεχίσουμε και τις αγγλικές εκφράσεις, και μεταθέτει όλες τις ανάγκες του τις βραδυνές σε άλλη ώρα η οποία βολευει καλύτερα τον ενήλικα..υπάρχει στο φόρουμ μεγάλη συζήτηση γι αυτό..

 

Αγγελικούλα επειδή έτρεχα και δεν έφτανα είχα διαβάσει το μήνυμά σου αλλά δεν είχα απαντήσει τότε... Όντως πολύ σωστά το έθεσες το θέμα με το CIO - κοιμήσου παιδί μου, σε ότι αφορά τρόπο αντιμετώπισης γενικώς αλλά και τρόπο σχετίζεσθαι με το παιδί (και γενικά με τους ανθρώπους;;

 

Με αφορμή μία χθεσινή μου συζήτηση με φίλη θέλω να συμπληρώσω το.....grow it out, live it out κοκ......ή δεν ξέρω πώς να το πω αλλιώς τη μέθοδο της Εχει μεγαλύτερα παιδάκια και συζητώντας τα δικά μας του ύπνου, εξάντλησης, δουλειές κλπ μου είπε ότι ως μωρά (και μετά βέβαια) δεν τα πήρε ποτέ αγκαλιά, παρά μόνο όταν ήταν "απαραίτητο" δηλ. όταν πονούσαν, πεινούσαν και αλλαγή πάνας........ Μου φάνηκε απίστευτο. Βέβαια, δίδυμα, αλλά κάποιοι άλλοι θηλάζουν τα δίδυμα (δεν ξέρω πόσες στην εποχή μας)...Ρώτησα διευκρινιστικά: μα ποτέ, να τα κρατήσεις λίγο να τα κουνήσεις κάποια στιγμή;; Μου λέει όχι, γιατί να το κάνει αν δεν υπάρχει λόγος.....Στο πάρκο μόνα τους με μουσική έβγαζαν ολόκληρο το πρωινό κι εκείνη έκανε ό,τι δουλειές ήθελε. Εγώ βέβαια είχα στο μυαλό μου ως τώρα ότι δυσκολεύτηκε διπλά απ' ό,τι εγώ τώρα, με το σκεπτικό ότι τα παιδιά ήταν δύο, κι ανακάλυψα ότι η μέθοδος... x it out... τη "γλίτωσε" από πολλά από αυτά εμείς εδώ συζητάμε ως "προβλήματα". Φυσικά, "έμαθαν" να κοιμούνται με την CIO μέθοδο. Προβληματίστηκα χθες και τα σκέφτηκα όλα αυτά, σκέφτηκα μήπως κάνω κάποιο ή κάποια λάθη, λειτουργώντας σε μεγάλο βαθμό στο ακριβώς αντίθετο άκρο, αλλά τελικά αυτό που αναρωτήθηκα και στενοχωρέθηκα όταν το σκέφτηκα λίγο πριν κοιμηθώ ήταν: καλά, ό,τι έκανε το έκανε για να μην τα "κακομάθει"...αλλά δεν "της ήρθε" κάποια στιγμή απλά να τα πάρει αγκαλιά επειδή απλά και μόνο τα αγαπάει;;;;; Εγώ τη δικιά μου δεν την παίρνω μόνο επειδή κλαίει ή επειδή γκρινιάζει ή επειδή φωνάζει ή επειδή ξυπνάει κοκ, κάποιες φορές απλά θέλω να το πάρω αγκαλιά και να το κρατάω.....

Δεν ξέρω τι να πω, έχασα πάσα ιδέα μ' αυτό....

 

Το ίδιο και τώρα 4 ετών, κάποια στιγμή η μία έκλαιγε απεγνωσμένα τη νύχτα γιατί ήθελε τη μαμά (ενώ δεν το κάνει "συστηματικά") κι εκείνη δε σηκώθηκε για να μην το πάρει και το κάνει συνήθεια... Ξύπνησε το άλλο παιδί, ο άντρας, πέρασε έτσι μιάμιση ώρα, ώσπου στο τέλος σηκώθηκε ο πατέρας και έδωσε στη μικρή μία στα οπίσθια και της είπε να κοιμηθεί γιατί η μαμά δεν προκειται να έρθει....

 

Κι εγώ θυμάμαι ότι το έκανα αυτό έναν καιρό, ζητούσα τη μαμά λίγο αφότου είχε φύγει μετά που μ' έβαζε για ύπνο. Πρέπει να ήμουν 4-5 χρονών. Την ήθελα λίγο ακόμη, να δω αν θα έρθει, αν μ' αγαπάει.Κάποια μέρα που τη φωνάζω ακούω τον μπαμπά να της φωνάζει έξαλλος: αμάν πια μαμά και μαμά, τι θέλει συνέχεια και δε σ' αφήνει ήσυχη;; Εσύ φταις που πας συνέχεια και την κακομαθαίνεις....Αργησε να έρθει η μαμά κι όταν ήρθε μου είπε ότι "κοντεύει να τρελλαθεί και κάποια μέρα θα σηκωθεί και θα φύγει...". Προφανώς νόμιζαν ότι δεν καταλαβαίνω...όχι μόνο το θυμάμαι αλλά έχει χαρακτηρίσει μαζί με άλλες συμπεριφορές τους (αυτά συνήθως δεν είναι μεμονωμένα) την όλη μου σχέση μαζί τους ακόμη και σήμερα.....

 

Το ξέρω ότι στην εποχή και στον "πολιτισμό" μας πιθανόν κάτι τέτοιο να είναι το πιο "συνηθισμένο" και γι' αυτό άλλωστε άλλοι τρόποι μεγαλώματος παίρνουν την ονομασία: "attachment parenting" ή "positive parenting" κλπ ενώ πριν κάποια χρόνια αλλά και σήμερα σε άλλες περιοχές του κόσμου αυτοί είναι οι μόνοι τρόποι μεγαλώματος των παιδιών. Τελος πάντων, σταματάω γιατί και πάλι μακρυγόρησα και ξεφεύγουμε απ' το θέμα....

[χρύσα08]

Κορίτσια, καλημέρα!

Χωράει άλλη μια άυπνη μανούλα στην παρέα σας?

Σας διαβάζω σε 1-2 θέματα και έχουμε παααααάρα πολλά κοινά και θέλω κι εγώ να πω τον πόνο μου κάπου που 1) να με καταλαβαίνουν και 2) να μη μου πουν ότι εγώ φταίω που το κακόμαθα!

 

Περίληψη... Έχω ένα αγοράκι ολιγόυπνο, θηλάζει ακόμα και φυσικά ξυπνάει ακόμα τη νύχτα. Από 36 ημερών μέχρι 3,5 μηνών ταλαιπωρήκε με ουρολοιμώξεις και νοσηλείες, με αποτέλεσμα να κοιμάται μόνο πάνω μας από το φόβο του (στον ώμο, αγκαλιά, δίπλα στο κρεβάτι κλπ). Γύρω στο 6μηνο ξεφοβήθηκε και τη νύχτα κοιμόταν στην κούνια του (δίπλα μας) με 1-2 μόνο ξυπνήματα για θηλασμό. Από 7,5 μηνών άρχισαν τα όργανα με τα δόντια και επανήλθαν τα συχνότερα ξυπνήματα, αλλά και πάλι κοιμόταν έστω και με διακοπές. 11 και 12 μηνών έπαθε και μια άρνηση με τις στερεές τροφές και πισωγυρίσαμε σε σχεδόν μόνο θηλασμό κάθε 2 ώρες, αλλά από 12,5 μηνών ξανάνοιξε η όρεξη και άρχισε και να μασουλάει!

 

Τα δύσκολα για μένα ήρθαν με την επιστροφή στη δουλειά τον Οκτώβρη (13,5 μηνών ο μικρός), η οποία συνέπεσε χρονικά με το περπάτημα και τους 4 τραπεζίτες που αποφάσισαν να εμφανιστούν ταυτόχρονα... Το αποτέλεσμα είναι ότι έχουμε γυρίσει σε μαραθώνιους νυχτερινούς θηλασμούς και σε ελάχιστο ύπνο... Το τυπικό πρόγραμμα είναι να κοιμηθεί γύρω στις 11 το βράδυ (μετά από μια ώρα θηλασμού) και να ξυπνήσει γύρω στις 3, όπου θέλει να θηλάσει -μασουλώντας- για 2 ή 3 ώρες πριν (και εφόσον) ξανακοιμηθεί, οπότε συχνά έχει φτάσει η ώρα που εγώ πρέπει να φύγω για δουλειά!

Την ημέρα κοιμάται ελάχιστα και συνήθως τις ώρες που λείπω. Μέσα στα Χριστούγεννα πέρασε ωτίτιδα και μόλις τέλειωσε η αντιβίωση, τέλειωσε και η άδειά μου και γύρισε η νταντά κρυωμένη και από χτες άρχισε να βήχει ο μικρός... Επίσης, φούσκωσαν οι δύο πάνω κυνόδοντες και, αν κρίνω από τους τραπεζίτες, θα κάνουν τουλάχιστον 3-4 εβδομάδες για να σκάσουν!

Ούτε θέλω να σκέφτομαι τι με περιμένει, αλλά προσπαθώ να κάνω υπομονή...

[miriki]

Χωράει, χωράει αν και καλύτερα θα ήταν να μη χρειαζόσουν τη θέση... Κουράγιο. Ειδικά τα μωρά που σε κάποια φάση της ζωής τους νοσηλεύτηκαν έχουν περισσότερες ανάγκες. Το ίδιο και οι μαμάδες τους.

 

Stap κι εγώ τα σκέπτομαι αυτά που λες ειδικά όταν συγκρίνω τους άλλους με αυτά που κάνω εγώ. Όμως ο καθένας από εμάς έχει τις απόψεις του και τα βιώματά του (και ίσως και κάποια γνώση) και αυτά είναι που καθορίζουν την πορεία της συμπεριφοράς του. Θέλω να πιστεύω ότι κάνω το σωστό. Αυτό που βλέπω είναι ότι έχω ένα παιδί ήρεμο, χωρίς ανασφάλειες, που μπορώ να το αφήσω για ώρες με άλλον ενήλικα, χαρούμενο, κοινωνικό που του αρέσει να εξερευνά και να μαθαίνει. Αν αυτό σημαίνει ότι το βράδυ θα πρέπει να κουρνιάζει δίπλα μου πολύ συχνά, ε, θα κάνω υπομονή (και θα σας πρήζω με κάθε ευκαιρία )

[χρύσα08]

Άλλη μια δύσκολη νύχτα...

Το πρόγραμμα ήταν ως εξής:

8:40 μμ. Γκρίνια και ζήτησε να θηλάσει, με αποτέλεσμα να κοιμηθεί ξερός.

1:20 π.μ. έως 5:15 π.μ. θηλασμός, γκρίνια, θηλασμός, γέλια, κουβέντες, απόπειρες να το σκάσει από το κρεβάτι για να πάει να παίξει (γύρω στις 3:30), θηλασμός, νύστα, νεύρα, κουτουλιές (έφαγα μία δυνατή και βούιξε το κεφάλι μου), περπάτημα πάνω κάτω, θηλασμός και επιτέλους ξανακοιμήθηκε.

6:40 ξύπνησα για δουλειά... Να σημειώσω ότι είχα πάει για ύπνο στις 12:30.

 

Έχω αρχίσει σοβαρά να σκέφτομαι να τον ποτίσω κανένα τίλιο... Δεν την παλεύω καθόλου με τέτοια ωράρια. Και δεν κοιμάται και πολύ την ημέρα, συνήθως κοιμάται όταν λείπω στη δουλειά.

 

Άκουσα και ένα καινούριο, ότι ξυπνάει γιατί εγώ περιμένω ότι θα ξυπνήσει, κάνω, λέει, προβολή της πεποίθησής μου και το παιδί δε φταίει. Αυτό μου το είπε μία ψυχολόγος στο επάγγελμα. Και ότι δεν του έχω δώσει να καταλάβει ότι τη νύχτα κοιμόμαστε... Δηλαδή, όταν τον έχω στο κρεβάτι με σβηστά τα φώτα, εγώ παριστάνω την κοιμισμένη και δίπλα ο πατέρας του ροχαλίζει, τι μήνυμα περνάω? Ότι κάνουμε κλάμπινγκ?

 

Miriki, αυτά που λες είναι πολυ σωστά... Κι εγώ τα ίδια παρατηρώ με το δικό μου. Μόνο τη νύχτα έχουμε μαμακίαση, τις άλλες ώρες είναι ένα μικροσκοπικό χαρούμενο ανθρωπάκι που δε φοβάται τίποτα! (πλην της ηλεκτρικής σκούπας!)

[Niki81]

Αχ...να μπω κι εγω η νεα μανουλα στην παρεα σας??

 

Εχω ενα αγορακι 17 ημερων.Το καμαρι μου απο το μαιευτηριο κιολας εδειξε την ιδιοτροπια του....ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ!!!!

 

Ξερω θα μου πειτε ειναι πολυ μικρουλης ακομα και δεν μπορει να μπει σε προγραμμα...ουτε και προσπαθω να τον βαλω εξαλλου.Αλλα ειναι πολυ κουραστικο ολο αυτο για μενα συν το οτι ανυσηχω και για το παιδι καποιες φορες.Νιωθω οτι δεν ξεκουραζεται.Ο γιατρος βεβαια μας ειπε δεν πειραζει που δεν κοιμαται...δε θα παθει τπτ.

 

Δοκιμασαμε διαφορα...καλα το λικνο του ουτε να το φτυσει...το καροτσι ομοιως.Στο κρεβατι μαζι μας εκνευριζεται.Ομονος τροπος να κοιμηθει ειναι να κοιμαται πανω μου.Στελνουμε το μπαμπα μας στην κρεβατοκαμαρα...κι εμεις εχουμε καβατζωσει τον καναπε στο σαλονι και κοιμομαστε εκει αγκαλιτσα...αλλα φοβαμαι μη μου πεσει καμια ωρα μεσα στον υπνο και τον βρω στο πατωμα.Και ειδικα ο αντρας μου με κραζει καθε μερα απ το φοβο του μη μου πεσει το παιδι.

 

Εχει λιγο αρχισει να κοιμαται και στο πορτ-μπεμπε.Ειδικα τα πρωινα ριχνουμε κανα τριωρακι σπαστο παντα.Ετσι προσπαθω να τον κοιμιζω στην αγκαλια μου...ετσι κιαλλιως αποκοιμιεται θηλαζοντας και μετα απο καποια ωρα τον βαζω στο πορτ μπεμπε.Καπιες φορες μπορει να κοιμηθει για καμια ωρα ή και δυο(σπανια).συνηθως με το που θα τον αφησω σε 10 λεπτα θα αρχισει την γκρινια.

 

Οσο ημουν εγκυος σκεφτομουνα διαφορα...τι θα γινει αν το παιδι κλαιει πολυ,αν δεν τρωει,αν δεν τα καταφερω με το θηλασμο,αν...αν...αν...

Το ενδεχομενο να μην κοιμαται δε μου ειχε περασει απο το μαλο.ΠΑντα πιστευα οτι τα μωρακια και ειδικα τα νεογεννητα κοιμουνται με τις ωρες.Αμ δε.Τι να πω...περιμενω να σαραντισουμε να αρχισουμε να βγαινουμε βολτουλες...μπα και κουραζεται και κοιμααι λιγο παραπανω ή εστω να βγαινουμε λιγο να ξελαμπικαρουμε.

[barbita]

Niki81 κουραγιο κοριτσακι μου, σε καταλαβαινω απολυτα. Τα ιδια κι εγω με τη μικρη μου. Μεχρι 2-3 μηνων κοιμοταν ολη τη μερα συνολο 5-7 ωρες κοντευε να μου στριψει. Να μου λενε οτι τα νεογεννητα κοιμονται 18-20 ωρες την ημερα και πηγαινα να σαλταρω 1ον απο τη κουραση 2ον ελεγα καποιο προβλημα εχει το μωρο. Αστα μεχρι 3-4 μηνων ειχαμε κολικους και ουρλιαζε μεχρι τις 5 το πρωι. Δυστυχως δεν μπορω να σε συμβουλεψω σε κατι ολα τα μωρα ειναι διαφορετικα... σου ευχομαι να περασουν ολα γρηγορα, προσπαθησε να το ριξεις στη παλαβη οσο μπορεις και μολις σαραντησετε εξω οσο μπορειτε.. Καλα κουραγια!!

[miriki]

Και τώρα η αθεόφοβη θα ρίξει τη βόμβα της. Βγείτε έξω πριν σαραντίσετε. Τις επόμενες ημέρες ο καιρός θα είναι πολύ καλός. Ντυθείτε κουκουλωθείτε και πάτε μια βόλτα το τετράγωνο. Δε χρειάζετε να πας για καφέ, δε χρειάζεται να πας στην εκκλησία. Απλά κ'ανε μια γύρα το τετράγωνο κάτσε και σε ένα πεζουλάκι/ παγκάκι/ σκαλάκι για πέντε λεπτά και πάρε μια βαθιάααααα ανάσα. Κι αν ξυπνήσει το μωράκι σου θήλασέ το εκεί που θα κάθεσαι. Πρέπει να σας βλέπει ο ήλιο κι εσένα και το μωρό (για να φτιάχνετε βιταμίνη D, αλλά γιατί είναι αντικαταθλιπτικό ολκής).

 

Κατά πάσα πιθανότητα θα πηγαίνεις λίγο σα ζαλισμένη και θα συνειδητοποιήσεις το πόσο κουρασμένη είσαι για τα καλά, αλλά μόνο καλό θα σου κάνει. Άσε που θα κοιμηθεί και το μωρό στάνταρ!

[Niki81]

Θελω να περιμενω να σαραντισουμε...για διαφορους λογους...εκτος φυσικα και αν δεν αντεξω και αρχιζω να τα παιζω.Για την ωρα ειμαι καλα.

 

Η λυση για να κοιμαμαι λιγο ειναι να κοιμαμαι κατα 10 - 11το βραδυ.Συνηθως εκεινη την ωρα τον παιρνει ο υπνος και μας κανει τη χαρη και κοιμαται ενα διωρακι...οποτε κοιμαμαι κι εγω λιγο.

Απλα δε μου αρεσει που αναγκαζομαι να κοιμαμαι εγω στον καναπε στο σαλονι χωρις τον αντρα μου.Καταλαβαινω οτι ουτε και σε εκεινον αρεσει αν και ξερει οτι προσπαθω να βρω εναν τροπο να τον κανω να συνηθησει να κοιμαται.Τωρα που εχει αρχισει να οιμαται στο πορτ μπεμπε θελω να το συνηθισει και μετα να βαλω το πορτ μπεμπε στο δωματιο να κοιμαμαι κι εγω με τον αντρουλη μου.

 

Παντως το χειροτερο μου ειναι οταν πιπιλιζει με τις ωρες χωρις στην ουσια να τρωει.Εκει φρικαρω απο τα νευρα.

 

Ευτυχως εχει αρχισει και καθεται και ξυπνιος στο πορτ μπεμπε κανα μισαωρακι αν τον βαλω διπλα στο αιρ κοντισιον ή στον απορροφητηρα οποτε κανω και καμια δουλεια.

[Stap]

Καλό κουράγιο σε όλες και ναι, χίλιοι καλοί χωράμε.....

Παιδιά, αυτό με τον σαραντισμό δεν ξέρω...τι να πω κι εγώ έβγαινα πριν, απ' τις πρώτες μέρες. Νομίζω ότι εκείνος ο καιρός ήταν ευκολότερος από τον τωρινο....κυρίως λόγω του ύπνου. Ναι, δε λέω είχα κάποιες δυσκολίες, με το θηλασμό κάθε τρεις και λίγο, λίγο σωματική εξουθένωση στην αρχή, πόνοι μετά τον τοκετό κλπ αλλά.....απ' το κρεβάτι σηκωνόμουν 7-8 το πρωί....τώρα αν σηκωθούμε στις 6 είναι κατόρθωμα, ανάβω κεριά και κάνω μετάνοιες!!!!

[Τινακι]

Άλλη μια δύσκολη νύχτα...

Το πρόγραμμα ήταν ως εξής:

8:40 μμ. Γκρίνια και ζήτησε να θηλάσει, με αποτέλεσμα να κοιμηθεί ξερός.

1:20 π.μ. έως 5:15 π.μ. θηλασμός, γκρίνια, θηλασμός, γέλια, κουβέντες, απόπειρες να το σκάσει από το κρεβάτι για να πάει να παίξει (γύρω στις 3:30), θηλασμός, νύστα, νεύρα, κουτουλιές (έφαγα μία δυνατή και βούιξε το κεφάλι μου), περπάτημα πάνω κάτω, θηλασμός και επιτέλους ξανακοιμήθηκε.

6:40 ξύπνησα για δουλειά... Να σημειώσω ότι είχα πάει για ύπνο στις 12:30.

Έχω αρχίσει σοβαρά να σκέφτομαι να τον ποτίσω κανένα τίλιο... Δεν την παλεύω καθόλου με τέτοια ωράρια. Και δεν κοιμάται και πολύ την ημέρα, συνήθως κοιμάται όταν λείπω στη δουλειά.QUOTE]

καλημερα κοριτσια...stap, χρυσα08 και ολες οι συμπασχουσες....σορρυ αλλα σημερα δεν αντεχω αλλο...χρυσα08 με τα παραπανω που γραφεις ειναι σαν να περιγραφεις εμας!!!!! με μικρες αποκλισεις.

ΣΙΧΑΘΗΚΑ βρε κοριτσια, ΣΙΧΑΘΗΚΑ δεν αντεχω την τρελα μου πανω! τις κουτουλιες, την γκρινια, το "κυνηγητο" μες την νυχτα γιατι σηκωνετε και θελει να μπουσουλησει...γενικα αυτη την μουρμουρα....προσπαθω να μπαινω στην θεση του αλλα ρε πουλακι μου δεν ξερω τι αλλο να κανω!!! Σιχαθηκα να ποναει σε μονιμη φαση η μεση μου, να μην μπορω να απολαυσω το κρεβατι μου, να μην μπορω σαν φυσιολογικος ανθρωπος να ξαπλωσω....ΣΙΧΑΘΗΚΑ δεν θελω ουτε να με ακουμπαει το μωρο...δεν θελω αλλο...τα νευρα μου....

[Stap]

Τινάκι τι να σου πω. Κι εγώ ώρες ώρες απελπίζομαι......

Σήμερα με πόνο σε όλη μου την πλάτη ξύπνησα από προβληματική στάση ύπνου κι απ' του κουβάλημά της πέρα δώθε όλη μέρα που θέλει συνεχώς αυτές τις μέρες. Θέλει να την κρατάω, να ακουμπάει το κεφάλι της δίπλα στο δικό μου ώστε να βλέπει ακριβώς ό,τι βλέπω εγώ...Αφού δεν μπορούσα να την πάρω αγκαλιά κανονικά όταν σηκωθήκαμε, πέθαινα απ' τον πόνο....

 

Κι εκεί που χθες κοιμήθηκε μόνο μισή ώρα το μεσημέρι, το βράδυ λίγο νωριτερα αφού της έλειπε ο μεσημεριανός ύπνος...είπα θα κοιμηθεί καλύτερα τη νύχτα........μετά τις 2 ξυπνούσε ανά μία ώρα κι έτρωγε!!!

Και χάρηκα που είδα ότι ξεμύτισε και το 4ο δόντι όπως επίσης κι ότι έφαγε χθες πολλή ποσότητα μεσημεριανού φαγητού (μοσχαράκι με ντομάτα και ζυμαρικά) που γενικώς δεν έτρωγε......

 

Είναι σαν μία ζυγαριά που στο ένα μέρος φτιάχνει κάτι και χαλάει στο άλλο κάτι άλλο ώστε συνέχεια η ζυγαριά να ισορροπεί σε κάτι που γράφει με μεγάλα γράμματα: ΜΑΜΑ την πάτησες!!!!

[miriki]

Stap είσαι θεά!

 

(((((Tινάκι)))) Όπως βλέπεις σου στέλνουμε πολλές αγκαλιές για παρηγοριά. όλες φτάνουμε σε τέτοια σημεία, αλλά μετά κάτι γίνεται και το βλέπεις αλλιώς το πράγμα. Αρκεί να το θέλεις. Τις προάλλες που επιστρέψαμε σε συνήθειες ασαράντιστου το σκέφτηκα πολύ να αποθηλάσω. Κατέληξα ότι ας ξεπεράσει την ίωση και βλέπουμε. Χθες το βράδυ έκανε ένα προγραμματάκι μούρλια με τρία τετράωρα το ένα από τα οποία το κοιμηθήκαμε μαζί. Συμπέρασμα: Θα έρθουν καλύτερες ημέρες. Και νύχτες. Επέλεξα να βλέπω μόνο αυτά που έχουμε κατακτήσει και να ξεχνάω τα υπόλοιπα. Για να παραμείνω (αν υποθέσουμε ότι ήμουν ποτέ) με σώας τας φρένας.

[Τινακι]

ευχαριστω stap και miriki!!! οντως τωρα ειμαι πολυ καλυτερα οπως γινετε δηλαδη συνηθως...μολις ξεπερασω την πρωτη κουραση και τις πρωτες απαιτητικες ωρες του πρωινου (8-9το πρωι αλαγμα πανας χ2, πρωινο χ2, κτλ κτλ) συνηθως συνερχομαι!!! ευχαριστω πολυ και ευχομαι σε ολες μας καλο ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!!!!

[aggelikoula2]

καλησπέρα κόρες!!

τινάκι μου θα έρθουν καλύτερες μέρες σίγουρα!!!

 

λοιπόν έχω 2 -3 μέρες που επέστρεψα στη δουλειά και ο μπαμπάς κοιμίζει τη θάλεια στον ενδιάμεσο πρωινό της ύπνο (που επέστρεψε) καθώς και από τις 6 το πρωί και μετά που φέυγω..γενικά κρατάει το 3ωρο πριν τις 12 το βράδυ με λίγη μουρμούρα το πρώτο μισάωρο αλλά μετά όλα κομπλέ..μετά κάνει 12 με 2 και μετά ξαπλώνω μαζί της μέχρι τις 6 και αυτή κοιμάται σερί..βέβαια έχει μειώσει τη διάρκεια των ημερίσιων ύπνων κατά πολύ και τα χαράματα δυσκολέυετα πολύ να κοιμάται αφού φύγω...να πω την αλήθεια το περίμενα..όσο όμως κάνει έστω 2 τρίωρα το βράδυ είμαι σούπερ ευχαριστημένη..οι θηλασμοί έχουν αυξηθεί για να αναπληρώσει την απουσία μου αλλά δεν επηρεάζει αυτό τον ύπνο της..

 

γι αυτό κορίτσια κουράγιο-ξεκούραση-βοήθεια-στήριξη γιατί θα περάσουμε διάφορα στάδια μέχρι να είναι έτοιμα τα παιδιά μας να κοιμούνται μόνα τους...

[Stap]

Θέλω να πιστεύω ότι κάνω το σωστό. Αυτό που βλέπω είναι ότι έχω ένα παιδί ήρεμο, χωρίς ανασφάλειες, που μπορώ να το αφήσω για ώρες με άλλον ενήλικα, χαρούμενο, κοινωνικό που του αρέσει να εξερευνά και να μαθαίνει. Αν αυτό σημαίνει ότι το βράδυ θα πρέπει να κουρνιάζει δίπλα μου πολύ συχνά, ε, θα κάνω υπομονή (και θα σας πρήζω με κάθε ευκαιρία )

 

Η αλήθεια είναι ότι κι εμάς όσοι έχουν έρθει αλλά κι έξω κι έχουν και δει το μωρό μας λένε ότι είναι πολύ ήσυχο κι ότι είμαστε τυχεροί....(συμπεριλαμβανομένης της πεθεράς - που ξαναθυμίζω χρησιμοποιούσε την τακτική του CIO και δεν τα πολυέπαιρνε αγκαλιά για να μην τα κακομάθει.....). Ήσυχο με την έννοια ότι δεν κλαίει-γκρινιάζει γιατί από παιχνίδι και δραστηριότητα έναι ντούρασελ και πολύ ζωηρή.

 

Πάντως, οι περισσότεροι γονείς νομίζω όταν περνούν τα χρόνια πρώτον ξεχνούν (ως μια φυσιολογική διαδικασία του χρόνου & άλλοι λόγοι) και σου λένε κάτι που σίγουρα δεν αφορά την ηλικία του δικού σου παιδιού, και, δεύτερον, τελικά όλοι τους έχουν να πουν κάτι που στο τέλος είναι επικριτικό ή τουλάχιστον εγώ έτσι το εκλαμβάνω, αφού έμμεσα συνήθως ψάχνουν να βρουν τι κάνω εγώ λάθος...

 

Τα γράφω αυτά γιατι είναι πλέον αρκετός ο αριθμός των γονιών που έχω μιλήσει που μου λένε ότι φταίει το ότι βάζω το μωρό πολύ νωρίς για ύπνο. Εκείνοι τα έβαζαν 2300 με 0.00 τη νύχτα (κανένας απ' αυτούς δεν είχε θηλάσει, βέβαια, χαρακτηριστικά μου λενε ότι το τελευταίο μπουκάλι το έφτιαχναν εκείνες τις ώρες και μετά δεν ξυπνούσαν ως το πρωί. Εμάς, όπως έχω ξαναπεί, δύσκολο να κρατηθεί ως εκείνη την ώρα, αλλά προσωπικά το θεωρώ πιο σωστό το παιδί να κοιμάται τέτοια ώρα κι απ' αυτά που έχω διαβάσει... Η δικιά μου κάθεται με ή χωρίς διακοπές τη νύχτα μόνο 7-8 ώρες στο κρεβάτι. Πράγματι, αν την έβαζα στις 0.00 θα ξυπνούσαμε 8... Τι να πω;;;

Εσείς τι ώρες τα κοιμίζετε;

[Stap]

aggelikoula, μπράβο, χαίρομαι που τα πάτε καλυτερα!

 

Απ' αυτό με τη βοήθεια-στήριξη....θα χρειαζόμουν λίγο περισσότερο...

Άκουσα και ένα καινούριο, ότι ξυπνάει γιατί εγώ περιμένω ότι θα ξυπνήσει, κάνω, λέει, προβολή της πεποίθησής μου και το παιδί δε φταίει. Αυτό μου το είπε μία ψυχολόγος στο επάγγελμα. Και ότι δεν του έχω δώσει να καταλάβει ότι τη νύχτα κοιμόμαστε... Δηλαδή, όταν τον έχω στο κρεβάτι με σβηστά τα φώτα, εγώ παριστάνω την κοιμισμένη και δίπλα ο πατέρας του ροχαλίζει, τι μήνυμα περνάω? Ότι κάνουμε κλάμπινγκ?

 

Miriki, αυτά που λες είναι πολυ σωστά... Κι εγώ τα ίδια παρατηρώ με το δικό μου. Μόνο τη νύχτα έχουμε μαμακίαση, τις άλλες ώρες είναι ένα μικροσκοπικό χαρούμενο ανθρωπάκι που δε φοβάται τίποτα! (πλην της ηλεκτρικής σκούπας!)

 

Χρύσα απαντάω στο προηγούμενο σ' αυτό που λες. Δλδ όλοι θεωρούν ότι εμείς κάνουμε κάτι λάθος, ειδικά οι "απομακρυσμένοι" χρονικά απ' το χορό. Η αλήθεια είναι ότι πιστεύω κάποια πράγματα βοηθούν, π.χ. ρουτίνα, σταθερή ώρα ύπνου, χαλαρότητα την ώρα πριν τον ύπνο, λιγότερες ώρες ύπνου τη μέρα αλλά πάντα, όπως είχαμε ξαναπεί κάπου επικουρικά. Όταν ενα παιδί λειτουργεί όπως λειτουργεί δεν μπορείς να κάνεις ΤΗΝ αλλαγή. Αλλά τι να πεις;;; Εδώ ο ίδιος ο άντρας μου μία μέρα απ' τις χίλιες φορές που συζητήσαμε το θέμα μου λέει κάποια στιγμή: "ακολούθησες αυτή τη μέθοδο διαπαιδαγώγησης που επέλεξες εσύ, γι' αυτό γίνονται αυτά" δλδ το ότι η μικρή ξυπνάει απ' τις 4 και 5 τα χαράματα. Και τι να έκανα του λέω, λέει δεν έπρεπε να τη σηκώνεις απ' το κρεβάτι, να τη σηκωνεις την επιθυμητή ώρα, δηλαδή, όποτε ορίσεις εσύ ως επιθυμητή ώρα για να σηκωθεί. Το έκανα στην αρχή, μετά από κάποια ώρα όμως κλαίει, γκρινιάζει, τι να κάνω να καθήσουμε δύο ώρες έτσι; Το κάναμε κι ακόμη μερικές φορές αργότερα. Τελικά, απλώς αποφάσισα ότι εκείνες τις δύο ώρες καλύτερα να παίζει και να αποκοιμιέται, τι να πω άλλο; Προσπαθώ κι εγώ να κάνω ό,τι καλύτερο. Αλλά καταλαβαίνω αυτό το συναίσθημα απόλυτα δλδ το να σου λένε ότι εσύ κάνεις λάθος...

 

Τινάκι... αυτές οι πρώτες ώρες του πρωινού ξυπνήματος είναι :evil: εσύ έχεις και 2 οπότε.....κουράγιο x2!!!

[VICKY81]

Καλό κουράγιο σε όλες και ναι, χίλιοι καλοί χωράμε.....

Παιδιά, αυτό με τον σαραντισμό δεν ξέρω...τι να πω κι εγώ έβγαινα πριν, απ' τις πρώτες μέρες. Νομίζω ότι εκείνος ο καιρός ήταν ευκολότερος από τον τωρινο....κυρίως λόγω του ύπνου. Ναι, δε λέω είχα κάποιες δυσκολίες, με το θηλασμό κάθε τρεις και λίγο, λίγο σωματική εξουθένωση στην αρχή, πόνοι μετά τον τοκετό κλπ αλλά.....απ' το κρεβάτι σηκωνόμουν 7-8 το πρωί....τώρα αν σηκωθούμε στις 6 είναι κατόρθωμα, ανάβω κεριά και κάνω μετάνοιες!!!!

 

Ωραία υπάρχουν και άλλοι σαν εμάς, εμείς σήμερα είχαμε εγερτήριο στις 4 και 45 και χθες στις 4 και 30. Αν μπορούσε να κατέβει από το κρεβάτι και να πάει να παίξει θα μας παρατούσε με τον πατέρα της εκει και θα έφευγε

 

Ευτυχώς τις τελευταίες μέρες δεν μου κλαίει στο πρωινό εγερτήριο και καταφέρνω να την βάλω πάλι να κοιμηθεί γύρω στις 7. Στο κρεβάτι βέβαια με την μανούλα και το μαμ στο στόμα.

 

Εγώ φυσικά έχω ξυπνήσει από εκείνη την ώρα και δεν προβλέπεται να κοιμηθώ πάλι ή να κάνω καμιά δουλειά γιατί δεν μπορώ να κουνήσω ρούπι

 

Α, ευτυχώς το βράδυ ξύπνησε μόνο άλλη μια φορά, κατά τη μία, όπου έφαγε και κοιμήθηκε σαν αγγελούδι :D

 

Εννοείται βέβαια οτι μέσα στην μέρα δεν παίζει ύπνος πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και αυτό με το στήθος στο στόμα.

 

Έχω αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να κοπανάω 2-3 τσιπουράκια την ημέρα , είμαι σίγουρη πως μετά θα κοιμηθούμε όλοι καλύτερα