πρόβλημα περιμένωντας το 2ο Μωρό

[connee]

Καλησπέρα σε όλες σας είμαι 30 και κάτι εβδομάδων ο γιός μου ενώ τόσο καιρό (είναι σχεδόν 3ον) ερχόταν και χαιδευε την κοιλιά μου μίλαγε στο μωρό τώρα εδώ και 2 εβδομάδες πηδάει πανω στην κοιλιά μου αν με βρεί χαλαρή και τα κάνει πάνω του ενώ έχουμε κόψει την πάνα εδω και 10 μήνες . Ψάχνω να βρώ τι άλλαξε σε αυτό το διάστημα ......μήπως που φτιάχναμε την συρταριέρα του μωρού άλλα δεν έχω κάνει και τα ιδιαίτερα ψώνια για το μωρό και σίγουρα δεν τον έχω αδικήσει μέχρι ποδήλατο του πήρα και καλά ότι το έστειλε το μωρό απο την κοιλίτσα , και εδώ και 4-5 μέρες ανοιγει το συρτάρι του μωρού και μου λέει να βγαλουμε φανελάκι να το ντύσουμε ,βεβαια του έχω εξηγήσει οτι σε λίγο καιρό θα φύγει η μανούλα για να πάει να φέρει τον αδερφούλη του που θα παίζουν παρέα. 'Εχει καμία απο σας παρόμοια περίπτωση; (μέχρι και γαστροραγία επαθα απο ένα πηδημα του στη κοιλιά , και με τα ρούχα δεν τον προλαβαίνω απο το κατούρημα ). Χρειάζομαι την βοήθεια σας Ευχαριστώ!!

[vaw]

Καλησπέρα,

δεν έχω παρόμοια εμπειρία αλλά λόγω εργασίας θα σου πω οτι μάλλον αυτά που κάνει ο γίος σου σχετίζονται με την άφιξη του νέου μέλους τηςοικογένειας σου. Ίσως οι προετοιμασίες, ίσως να του είπε κάτι κάπποιος συγγενής (του στυλ ΄τωρα που θα έρθει το νινι δεν θα σε αγαπάμε ή κάτι παρόμοιο) ή ακόμη αν σταμάτησες τη δουλειά ή αν διαμαρτύρεσαι για κούραση ή κατι άλλο που μπορεί να σχετίζεται με την εγκυμοσύνη και τη γέννα μπορεί να τον έχει αναστατώσει. Θα σου πρότεινα να προσπαθήσεις να διαπιστώσεις τι ακριβώς τον ανησυχεί. Αν η συζήτηση δεν σε οδηγεί πουθενά δοκίμασε μέσω της ζωγραφικής ή του παιχνιδιο'υ να τον κάνεις να σου δείξει τι τον ενοχλέι. Αφού καταλάβεις τι έχει στο μυαλουδάκι του τότε προσπάθησε να το αλλάξεις και νομίζω θα δεις διαφορά.

[kassiani]

Φυσικα και ολα αυτα οφειλονται στο αγχος του απο τις προετοιμασιες που βλεπει, αλλα κυριως επειδη του ειπες οτι θα φυγεις για να φερεις το μωρο.

Αυτα καλα ειναι να λεγονται στα πολυ μικρα παιδια οσο πιο τελευταια στιγμη γινεται.

Το παιδι δεν καταλαβαινει απολυτως την εννοια του φευγω για να παω στο μαιευτηριο, το μυαλουδακι του κολλαει στο οτι η μαμα θα φυγει, δεν εχουν και αισθηση του χρονου πολυ καλη και τα τρωει το αγχος ποτε θα φυγει η μαμα και ποσο θα λειψει.

Η προσωπικη μου γνωμη ειναι να παψετε ολοι σας να συζητατε το θεμα της αφιξης του μωρου και να ασχοληθειτε οσο γινεται με αλλα πραγματα που αφορουν εκεινον και οταν χρειαστει να φυγεις, να μεινει με προσωπο εμπιστοσυνης, να του πει απλα οτι η μαμα πηγε να φερει το μωρο, να σε επισκεφτει στο μαιευτηριο για να ηρεμησει οτι εισαι καλα και δενεξαφανιστηκς και γενικα να φερεστε και τωρα και μετα οσο γινεται πιο φυσιολογικα και να του δωσετε το χρονο να δει και να γνωρισει εκεινος το μωρο οπως και οποτε θελει.

Για το κατουρημα σε καταλαβαινω, το περασα κι εγω με την κορη μου και ενα εχω μονο να προτεινω:

Ψυχραιμια και απαθεια.

Εγω την αλλαζα χωρις σχολια, μαλωματα κλπ και μαλιστα τη ρωτουσα αν θελει να βαλει πανα.

Μονη της επανηλθε μια χαρα.

Με το καλο

[erica]

Να σου πω τη γνώμη μου και πως το βλέπω εγώ?

 

Μήπως από το άγχος σας να εξηγήσετε το γεγονός και να τον προετοιμάσετε για να είναι μικρότερο το σοκ, έχετε δώσει ιδιαίτερη έμφαση? Παρότρυνε και το ευρύτερο περιβάλλον του να μην δινει συνέχεια έμφαση στο γεγονος.

 

Αν του μιλάτε καθημερινά για αυτό, σταμάτα το λιγάκι. Το παιδί το έχει ακούσει και ότι είναι να καταλάβει το έχει καταλάβει. Φερειπειν, αν είχε συνηθίσει τη γιαγιά με το που τον βλέπει να τον κανακεύει και να μιλάει μόνο για αυτό και ξαφνικά η γιαγιά το πρώτο ή το δεύτερο πράγμα που του λέει είναι "θα το αγαπάς το αδερφάκι σου?", είναι κάτι ιδιαιτερα δύσκολο να καταλάβει και να χειριστεί και τον αγχώνει. Και ακόμα δεν υπάρχει λόγος, αφού το μήνυμα το έχει πάρει. Οσο καιρό σου μένει προσπάθησε να είσαι μαζί του και να κάνετε πράγματα που τον ευχαριστούν.

 

Είμαι στην ίδια φάση, βεβαια η δικιά μου μέχρι ώρας το χειρίζεται πολύ καλά, ίσως επειδή είναι κοριτσάκι, ίσως επειδή έχει ζήσει γέννες δεύτερων πολύ συχνά στον κύκλο μας.... δεν ξέρω τι θα γίνει όταν έρθει εκείνη η ώρα αλλά θα το αντιμετωπίσουμε!

 

Με την πάνα, ενώ μπορεί και πηγαίνει μόνη της χωρίς να μας το αναφέρει και για τσίσα και κακα (στα κακά εννοείται ότι στο τελος πάω και εγω), αυτό από το καλοκαίρι και πίστευα ότι θα τις κόψει, τις περισσότερες μέρες "επιλέγει" την πάνα. Δεν την πιέζω και εγώ γιατί είμαι σίγουρη ότι είναι εξ αιτίας της εγκυμοσύνης. όπως και το όλο στυλάκι που φοράει μερικές φορές "πάρε με αγκαλιά σαν μπεμπούλα", "τάισε με σαν μπεμπούλα"....ξαπλώνει στο κρεβάτι και κάνει τις κινήσεις και τις φωνούλες που έχει δει ότι κάνουν τα μικρά μωράκια.

Την αφήνω....Θεωρώ ότι είναι ο τρόπος της να σιγουρευτεί για μένα και ότι δεν θα αλλάξει τίποτα σημαντικό.

 

Εντάξει, είναι μεγάλο το σόκ που θα περάσουν, αν το αναγνωρίσουμε αυτό και δεν περιμένουμε πολλά απο αυτά (που κατα βάθος είναι όντως ακομη μωρά!) ΄θα είναι καλύτερα.

 

Όπως και να έχει είναι κάτι εντελώς φυσικό, και ως γεγονός η άφιξη του μωρού και η αντίδραση που θα προκαλέσει, όλα τα παιδιά το περνάνε...θα περάσει!

[evita]

Δεν έχω προσωπική εμπειρία στο θέμα όμως από πολλές περιπτώσεις φίλων διαπιστώνω ότι δεν υπάρχει τέλεια λύση. Όπως και να το χειριστεί κανείς το θέμα είναι βέβαιο ότι η άφιξη του νέου μέλους θα έχει κάποιες επιπτώσεις στη συμπεριφορά το μεγαλύτερου παιδιού

Ξέρω περιπτώσεις φίλων που πέρα από τη φροντίδα του νεογέννητου αφιέρωναν όλο τους το χρόνο στο πρώτο παιδάκι , σε βάρος του ύπνου τους, της φροντίδας του σπιτιού κλπ αλλά και άλλες περιπτώσεις όπου η ενασχόληση με το πρώτο παιδί μπήκε σε δεύτερη μοίρα μετά την άφιξη του μικρότερου και σε όλες τις περιπτώσεις υπήρχαν αντιδράσεις διαφόρων μορφών από το πρώτο παιδάκι.

Ένας παράγοντας που πιστεύω ότι παίζει μεγάλο ρόλο είναι και το πως είναι η ζωή της οικογένειας μόνο με το ένα παιδί. Δλδ αν το παιδί δεν έχει μάθει ότι ο μπαμπάς και η μαμά εκτός από το να το φροντίζουν άνευ όρων, να παίζουν μαζί του ατέλειωτα και ακούραστα και γενικά να το περιβάλλουν με αγάπη, στοργή και ενθουσιασμό έχουν και προσωπικές ανάγκες που τα παιδιά πρέπει να σέβονται (να μπορείς να κάνεις ένα μπάνιο με την ησυχία σου βρε αδερφέ) τότε πολύ δύσκολα θα δεχτεί να μοιραστεί την προσοχή που λαμβάνει με μια άλλη δραστηριότητα, όποια κι αν είναι αυτή.

 

ericaaaaaaaaaaaaaaa περιμένεις κι άλλο παιδάκι, τώρα το είδα.....με το καλό!!!!!

[erica]

Evita μου σε ευχαριστώ για τις ευχές!!! Τον περιμένουμε πως και πως όλο μας!!!!

[connee]

Καλημέρα σε όλες σας ευχαριστώ για τις συμβουλές σας . Μάλλον βρήκα τι φταίει........... Με τον Γιάννη πηγέναμε μαζί παντού δεν τον αποχωρίζομαι γενικώς εύκολα πρίν 2 μήνες ο αντρας μου έμεινε απο δουλειά και είναι σπίτι μάλλον ο μικρός το συνδίασε με τον ερχομο του αδερφού του και επειδή ο αντρας μου είναι σπίτι όταν πηγαίνω για εξετάσεις δεν πέρνω κάποιον άλλο μαζί να τον κρατάει έξω πηγαίνω μόνη μου και τον αφήνω σπίτι (και επειδη του είχα πεί ότι η μαμά θα φύσει σε λίγο καιρό να φέρει το αδερφάκι σου) και οι εξετάσεις είναι αρκετά συχνες τώρα τελευταία λόγω του ότι ανεβηκε πολύ το ζάχαρο και ίσως χρειαστώ και εισαγωγη γιατί έχω πολλά αμνιακά υγρα τον αφήνω σπίτι. Τις 3 τελευταίες φορές τον πηρα μαζί μου στο διαβητολόγο βέβαια αλλού δεν επιτρέπετε τον βλέπω και δεν μου το κάνει (το να χορωπηδαει πάνω μου και να κάνει τα τσισα του πάνω του)Οπότε μάλλον απο τον φόβο μην φύγω μου τα κάνει βέβαια σιγα σιγα πιστευω θα καταλάβει μόνος του γιατί κοντεύουμε στη γέννα.Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας !!