Ζητώ γνώμες!!

katerinak · 18 Ιανουαρίου,2010

εισαι στην εκπαιδευση πολλα χρονια οντως.ισως ξερεις περισσοτερα απο ολους μας μαζι. ομως αλλο η διδασκαλια ξενης γλωσσας κ αλλο η παιδαγωγικη

mellisanthi · 18 Ιανουαρίου,2010

Aγαπητή κατερινακ φυσικά και δεν τα ξέρω όλα σ'αυτή ζωή και γι' αυτό ζητάω γνώμες και άλλων όπως επίσης όπως καλά λες των κατεξοχήν παιδαγωγών όπως είναι οι δάσκαλοι, όμως παιδαγωγική κατάρτιση λαμβάνουν και οι καθηγητές ειδικοτήτων όπως και οι φιλόλογοι, οι μαθηματικοί, οι φυσικοί κλπ. που αναλαμβάνουν τα παιδιά από το γυμνάσιο και μετά. Αν ήθελες να δεις πιο προσεκτικά αυτά που είπα ουδέποτε αμφισβήτησα τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν και να ακολουθούν τους κανόνες της σχολικής ζωής και σίγουρα όλα αυτά που είπες όσον αφορά το γενικό θέμα με βρίσκουν σύμφωνη, όμως πρέπει κάποιες φορές να βλέπουμε πέρα από τους κανόνες και να κρίνουμε και να πράττουμε ανάλογα με το θέμα που προκύπτει. Εγώ απλά διαφώνησα, και πίστεψε με αν θες, όχι ως η υπερευαίσθητη μάνα που δεν αντέχει να δει το παιδάκι της να αδικείται, αλλά γιατί πραγματικά πιστεύω ότι τα παιδιά είναι ό,τι πιο πολύτιμο μας παραδίδουν οι γονείς και πρέπει να μπορούμε να κάνουμε την εξαίρεση στον κανόνα καμιά φορά για χάρη τους. Πίστεψε με τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου ζωής και όταν μάλιστα δεν είχα παιδί νιώθω ότι κάποιες φορές υπήρξα χωρίς πραγματικό λόγο αυστηρή και απόλυτη στο τρόπο που αντιμετώπιζα τα παιδιά.

Όσον αφορά τους υπερβολικούς γονείς που είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν τους εκπαιδευτικούς ναι φυσικά υπάρχουν, όπως επίσης και εκπαιδευτικοί που είτε από αδιαφορία είτε από απειρία είτε από άλλους λόγους δεν ανταποκρίνονται σωστά στο ρόλο τους. Το να διαφωνείς όμως με κάτι συγκεκριμένο που πιστεύεις πως δεν έγινε σωστά ούτε ακυρώνεις τον εκπαιδευτικό ούτε σώνει και καλά έχεις υπερευαισθησίες.

Η δασκάλα του γιου μου, αν και πιστεύω πραγματικά ότι είναι άπειρη-όχι στο να μεταφέρει τη γνώση αλλά στην τριβή με τα παιδιά, δεν πιστεύω ότι δεν προσπαθεί και ότι, ξέρεις, δεν αγαπάει το παιδί μου και τέτοια, όμως δεν είναι κακό να της πω τη γνώμη μου με ευγενικό τρόπο (αν ήθελα να φωνάξω σώνει και καλά θα πήγαινα με τη μια και δεν θα συζητούσαμε τώρα).

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

1 Τι κάνουν οι αποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί;

Ένας από τους πιο καλούς τρόπους για να κατανοήσουμε πώς να διευθύνουμε μια τάξη, έτσι ώστε η μαθησιακή διαδικασία να εξελίσσεται ομαλά είναι να παρατηρήσουμε τι κάνουν οι καλοί καθηγητές.

α. Ένα χαρακτηριστικό των καθηγητών που διευθύνουν αποτελεσματικά την τάξη τους είναι ότι θέτουν ξεκάθαρους κανόνες και διαδικασίες από την αρχή του διδακτικού έτους. Στο πλαίσιο αυτό υπάρχουν τουλάχιστον έξι βασικοί κανόνες που πρέπει να τηρούνται από τους μαθητές.

- Φέρνουμε όλο το υλικό που χρειαζόμαστε. Είναι σκόπιμο να το προσδιορίσουμε (π.χ. βιβλία, τετράδια, στυλό, μολύβι, σβηστήρι).

- Μπαίνουμε στην τάξη μόλις κτυπήσει το κουδούνι.

- Σεβόμαστε και είμαστε ευγενικοί. Οι αποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί δίνουν μεγάλη σημασία στη σωστή συμπεριφορά και επισημαίνουν ότι δεν τους αρέσει να ακούν άσχημες λέξεις ή να βλέπουν τους μαθητές τους να καυγαδίζουν.

- Ακούμε με προσοχή κάποιον που μιλάει. Αυτό ισχύει είτε όταν μιλάει ο εκπαιδευτικός είτε όταν μιλάει κάποιος μαθητής.

- Σεβόμαστε την περιουσία των άλλων. Αυτό ισχύει τόσο για τη σχολική περιουσία όσο και για την περιουσία των άλλων ατόμων.

- Πειθαρχούμε σε όλους τους κανόνες του σχολείου και όχι μόνο της τάξης.

β. Το δεύτερο γνώρισμα των αποτελεσματικών εκπαιδευτικών είναι η πρόληψη. Η πρόληψη είναι προτιμότερη της θεραπείας. Το κλειδί της επιτυχημένης διεύθυνσης της τάξης είναι η δημιουργία θετικού μαθησιακού περιβάλλοντος, το οποίο είναι ο καλύτερος τύπος προληπτικού φαρμάκου. Για τον σκοπό αυτόν, 1. μεγιστοποιούν το χρόνο που εμπλέκουν τους μαθητές τους σε μαθησιακές δραστηριότητες και 2. διευθετούν τα μικροπροβλήματα προτού εξελιχθούν σε μεγάλα (Ματσαγγούρας, 2001, Hamachek, 1995).

.................................

3.4 Μορφές αντιμετώπισης ανεπιθύμητης συμπεριφοράς

α. Αγνόηση

Μορφές μαθητικής αταξίας που δεν δημιουργούν κινδύνους ή προβλήματα στο μάθημα και πρόκειται κατά την εκτίμηση του εκπαιδευτικού, να διαρκέσουν σύντομο χρονικό διάστημα, ο εκπαιδευτικός πρέπει να τις αγνοεί, για να αποφύγει τη διακοπή του μαθήματος.

β. Παρέμβαση καθηγητή

Οι μικροαταξίες που κρίνει ο καθηγητής ότι δεν πρέπει να αγνοηθούν, αντιμετωπίζονται είτε με έμμεση είτε με άμεση παρέμβαση του καθηγητή.

Έμμεση καλούμε την παρέμβαση του καθηγητή που δίνει έμμεσα το μήνυμα στο μαθητή να διακόψει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά, χωρίς ο καθηγητής να διακόψει το μάθημα. Αυτό επιτυγχάνεται με το να κοιτάξει ο καθηγητής το μαθητή, με το να πλησιάσει προς το θρανίο του, με το αναφέρει το όνομά του μέσα στη ροή του λόγου ή με το να εμπλέξει το μαθητή στο μάθημα με ερώτηση ή τέλος με το να του αναθέσει κάποια εργασία.

ʼμεση καλούμε την παρέμβαση του καθηγητή κατά την οποία με ευθύ και αποφασιστικό τρόπο προσπαθεί να επαναφέρει το μαθητή στην τάξη. Όταν ο καθηγητής έχει άμεση αντίληψη του τι συμβαίνει και ο μαθητής γνωρίζει ότι βρίσκεται σε αταξία, η παρέμβαση πρέπει να είναι λακωνική και να υποδεικνύει στο μαθητή τι πρέπει να κάνει.

.......................

3.6 Ποινές που συνιστώνται

Στην κατηγορία αυτή συμπεριλαμβάνονται οι περιορισμοί στη συμπεριφορά , οι περιορισμοί προνομίων και η αποβολή από την ομάδα (όχι από την τάξη). Όλες αυτές οι ποινές πρέπει να παρουσιάζονται ως φυσικό αποτέλεσμα της κατάχρησης κάποιου δικαιώματος ή προνομίου, που μετά την παράβαση αίρεται. Απαραίτητος όρος για την επαναφορά του είναι η δέσμευση του μαθητή ότι δεν θα ξαναδημιουργήσει προβλήματα στην τάξη με παρόμοιες καταχρήσεις. Αν ο μαθητής δεν έχει παρελθόν ασυνέπειας, και η απλή δήλωσή του ότι είναι έτοιμος για την επάνοδο στην ομάδα ή την κανονική χρήση των δικαιωμάτων του πρέπει να γίνεται αποδεκτή. Στην κατηγορία των ποινών που συνιστώνται πρέπει να συμπεριληφθεί και η υποχρέωση του μαθητή να αποκαταστήσει τις ζημιές που τυχόν προξένησε στη σχολική ή την ιδιωτική περιουσία των μαθητών.

..................................

3.8. Απειλή ποινής

Εκτός από την επιβολή της ποινής, που σχολιάσαμε προηγουμένως, η ποινή έχει τη δυνατότητα να επιδρά και ως επαπειλούμενο γεγονός. Οι παραδοσιακοί παιδαγωγοί συνιστούν τη χρήση της απειλής, επειδή γεννά το φόβο, που τον θεωρούν αποδεκτό και αποτελεσματικό μέσο διαπαιδαγώγησης. Ο φόβος όμως ως μέσο διαπαιδαγώγησης δεν είναι αποδεκτός από τη σύγχρονη παιδαγωγική. Γι αυτό, αντί για τον εκφοβισμό, είναι καλύτερα ο καθηγητής α) να υπενθυμίζει ποια μορφή συμπεριφοράς αναμένει από το μαθητή, β) να υπενθυμίζει τη δέσμευση του μαθητή να συμμορφώνεται προς τους κανονισμούς και γ) να αναφέρει τις επιπτώσεις που έχουν οι πράξεις του.

............................

Η χρήση της τιμωρίας εγκυμονεί κινδύνους. Μπορεί να προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα και να καταστρέψει τις καλές διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ καθηγητή και μαθητή. Πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως η έσχατη λύση. Όταν χρησιμοποιείται από καθηγητές που είναι ψυχροί και απόμακροι, η τιμωρία ενδέχεται να επιβεβαιώσει αυτό που ο μαθητής σκέφτηκε στην αρχή, ότι δηλαδή δεν είναι αρεστός στον καθηγητή.

http://www.eduportal.gr/modules.php?name=News&file=print&sid=161

(ειναι πολυ μεγαλο για να το βαλω ολο αλλα αξιζει να το διαβασετε)

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

αν το παιδι εκανε οντως τοση φασαρια επρεπε με καποιο τροπο να καταλβει οτι εχει κ συνεπειες.

Δηλαδη αν τους εβλεπε να πλακωνονται στο ξυλο τι επρεπε να κανει αν αντιδρα ετσι στην απλη φασαρια?

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

Στη δασκάλα έχω ήδη πάει με το παιδί παρόντα αλλά πολύ ευγενικά, και μη συνδέοντας τα δύο γεγονότα, απλά τη ρώτησα τι συνέβει και έφαγε τη τιμωρία.

μου το παρουσιάσε πολύ light λέγοντας πάνω κάτω ότι όταν ο μικρός σηκώνεται από το θρανίο για να πάει οπουδήποτε μιλάει όλη την ώρα και γι αυτό το έστειλε για ένα τέταρτο στο άλλο τμήμα, το δέχτηκα μπροστά στο παιδί χωρίς σχόλια παρά μόνο είπα του έιπα ότι πρέπει να ακούει τη δασκάλα του και να είναι κύριος στη τάξη, προσωπικά όμως σκοπεύω να ξαναπάω αύριο που δέχεται κατ'ιδίαν τους γονείς για να συζητήσω πάλι το θέμα.

χωρις να ειμαι σιγουρη νομιζω οτι ηταν λαθος σου. Δικαιωσες την δασκαλα μπροστα του και του εκανες και συσταση. Εμενα σαν παιδι θα με ενοχλουσε.

Θεωρω οτι επρεπε να γινει κατ ιδιαν η συζητηση με την δασκαλα εξ αρχης . Τουλαχιστον εγω αυτο θα εκανα ωστε να ειναι μια συζητηση αναλυτικη και αν η δασκαλα αθελα της επηρεασε την ψυχολογια του παιδιου να το καταλαβει και να λαβει τα μετρα της ωστε να μην επηρεασει την μετεπειτα σχολικη αποδοση του παιδιου.

Και δικιο να ειχε η δασκαλα θα του το ελεγα οταν θα ειμασταν μονοι μας (δεδομενου οτι επαθε ακρατεια απο το σοκ)

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

δεν ριχνουμε παντα το φταιξιμο στην οικογενεια.βλεπω ομως οτι πολλες μαμαδες νιωθουν καλυτερα με το να πουμε ποσο φταιει ο εκπαιδευτικος κ ποση φασαρια μπορει να του κανει. μπορουμε να βρουμε πολλους που σκεφτονται ετσι κ ν νιωσουμε καλυτερα. ειναι λυση ομως αυτο;

Θελω να φερονται στο παιδι μου σαν να ειναι δικο τους. Ζηταω πολλα?

Θελω να ειναι επαγγελματιες και να μην πληγωνουν την ψυχουλα που τους παραδιδω να μαθει γραμματα στα χερια τους και να δωσουμε μαζι την μαχη να αγαπησει το σχολειο . Δεν θελω να γινεται καταχρηση εξουσιας.

Ποσους εκπαιδευτικους εχουμε δει να φερονται αντιεπαγγελματικα?

Ο Σεβασμος ειναι κατι που κερδιζετε και οχι δεν θα το μαθω να σεβετε ολους τους δασκαλους αλλα τα ατομα που αξιζουν το σεβασμο ασχετους ιδιοτητας. Στις μερες μας το υπακουω τον δασκαλο μου φαινεται επικινδυνο. Δεν εχουν ολοι περασει ψυχολογικη εξεταση πριν διδαξουν σε οποια μορφη εκπαιδευσης κι αν αυτο ανηκει.

katerinak · 19 Ιανουαρίου,2010

Θελω να φερονται στο παιδι μου σαν να ειναι δικο τους. Ζηταω πολλα?
.

δε ζητας πολλα,ζητας το αυτονοητο κ πιστεψε με τουλαχιστον στον κλαδο μου κ κυκλο μου αυτο βλεπω κ απο αλλους αυτο κανω κ εγω. οχι γιατι πρεπει,γιατι κανεις δεν ξερει τι νιωθεις. αλλα γιατι το νιωθω.εχω ακομη σχεσεις με μαθητες μου μετα απο πολλα χρονια που περασαν.δεν εχει σημάσια να πω τι κανω κ τι νιωθω βεβαια,δε θελω να περιαυτολογησω

katerinak · 19 Ιανουαρίου,2010

. Στις μερες μας το υπακουω τον δασκαλο μου φαινεται επικινδυνο. Δεν εχουν ολοι περασει ψυχολογικη εξεταση πριν διδαξουν σε οποια μορφη εκπαιδευσης κι αν αυτο ανηκει.

πουθενα δεν ειπωθηκε για υπακοη στο δασκαλο,αυτο ειναι κατι δικο σου.εμεις ζηταμε να υπαρχει απο το κρατος ψυχολογικη υποστηριξη κ ελεγχος αλλα δεν..

katerinak · 19 Ιανουαρίου,2010

Δηλαδη αν τους εβλεπε να πλακωνονται στο ξυλο τι επρεπε να κανει αν αντιδρα ετσι στην απλη φασαρια?

οσο κ να σας φαινεται ολο αυτο σαν τραγικη τιμωρια,δεν ειναι. στην ηλικια των 7(κ οχι των 17 γιατι εσυ μιλας για καθηγητες αρα μεγαλα παιδια) καμια φορα ειναι πιο επωδυνο να το βγαλεις απο την ομαδα μεσα στην ταξη γιατι νιωθει περισσοτερο απομακρυσμενο.φυσικα κ χρησιμοποιειται σαν μεθοδος κ δεν ξερεις αν παλαιοτερα εκανε πρωτα ατο η δασκαλα κ μετα το πηγε στην διπλανη ταξη.

mellisanthi · 19 Ιανουαρίου,2010

χωρις να ειμαι σιγουρη νομιζω οτι ηταν λαθος σου. Δικαιωσες την δασκαλα μπροστα του και του εκανες και συσταση. Εμενα σαν παιδι θα με ενοχλουσε.
Θεωρω οτι επρεπε να γινει κατ ιδιαν η συζητηση με την δασκαλα εξ αρχης . Τουλαχιστον εγω αυτο θα εκανα ωστε να ειναι μια συζητηση αναλυτικη και αν η δασκαλα αθελα της επηρεασε την ψυχολογια του παιδιου να το καταλαβει και να λαβει τα μετρα της ωστε να μην επηρεασει την μετεπειτα σχολικη αποδοση του παιδιου.

Και δικιο να ειχε η δασκαλα θα του το ελεγα οταν θα ειμασταν μονοι μας (δεδομενου οτι επαθε ακρατεια απο το σοκ)

Αγαπητή elenik, δεν ξέρω αν έκανα σωστά που έκανα σύσταση στο παιδί μπροστά στη

δασκάλα, όμως πιστεύω ότι εδώ έχουμε δύο διαφορετικά πράγματα. από τη μια έχουμε το παιδί το οποίο όντως έχει ζωηρέψει και χρειάζεται ένα συμμάζεμα έξου και η σύσταση, και από την άλλη έχουμε την επιβολή μιας συγκεκριμένης τιμωρίας μια συγκεκριμένη μέρα όπου πιστεύω ακράδαντα ότι το παιδί έπρεπε να έχει μια πιο ευαισθητοποιημένη αντιμετώπιση από τη δασκάλα. Ίσως βέβαια έχεις δίκιο και να έπρεπε να του κάνω τη σύσταση στο σπίτι και όχι μπροστά της, ευτυχώς δεν φαίνεται να τον ενόχλησε αυτό.

Επίσης πιστεύω ότι τα παιδιά τουλάχιστον σ'αυτή την ηλικία δεν έχουν την ωριμότητα να διαχειριστούν δημιουργικά τυχόν διαφωνίες μεταξύ εκπαιδευτικών και γονιών και υπάρχει κίνδυνος εάν εμπλέξουμε το παιδί στη διαμάχη, αυτό να ακυρώσει γενικά τον εκπαιδευτικό στο μυαλό του και όχι μόνο για μια τυχόν λανθασμένη συμπεριφορά.

Επίσης, πρέπει να διευκρυνίσω ότι όπως φαίνεται και από το αρχικό μήνυμα μου, η αλήθεια είναι ότι το 'ατύχημα' του παδιού προηγήθηκε της τιμωρίας και δεν ήταν απότελεσμα αυτής.

Η διαφωνία η δικιά μου βρίσκεται στο ότι θεώρησα και θεωρώ εντελώς ατυχές την ίδια μέρα το παιδί να τιμωρηθεί με τη συγκεκριμένη πρακτική που δεν ξέρω κατά πόσο φαντάζει ανώδυνη και ελαφριά στα μάτια ενός παιδιού.

Η αλήθεια είναι ότι θα με ενδιέφερε να μάθω αν υπάρχει κάποια διαφορετική παιδαγωγική προσέγγιση πέρα από αυτή που μας παρέθεσες, elenik, και ευχαριστώ για αυτό, που να δικαιολογεί με παιδαγωγικά κριτήρια την εφαρμογή της απόμακρυνσης από τη τάξη και την ταυτόχρονη μετακίνηση σε καινούργιο περιβάλλον για όσο χρονικό διάστημα και αν επρόκειται .(δεν το λέω επικριτικά, πραγματικά θα ήθελα να το μάθω)

Κατά τα άλλα συμφωνώ απόλυτα με όσα είπες elenik για το πως πρέπει να βλέπουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί τα παιδιά που έχουμε στα χέρια μας. πρέπει να τους δείχνουμε αμέριστη αγάπη, φρόντιδα και σεβασμό, τουλάχιστον να προσπαθούμε :-) !

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

δε ζητας πολλα,ζητας το αυτονοητο κ πιστεψε με τουλαχιστον στον κλαδο μου κ κυκλο μου αυτο βλεπω κ απο αλλους αυτο κανω κ εγω. οχι γιατι πρεπει,γιατι κανεις δεν ξερει τι νιωθεις. αλλα γιατι το νιωθω.εχω ακομη σχεσεις με μαθητες μου μετα απο πολλα χρονια που περασαν.δεν εχει σημάσια να πω τι κανω κ τι νιωθω βεβαια,δε θελω να περιαυτολογησω

Αν ηταν ολοι ετσι δεν θα αμφισβητουσα ποτε μου δασκαλα/ο

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

οσο κ να σας φαινεται ολο αυτο σαν τραγικη τιμωρια,δεν ειναι. στην ηλικια των 7(κ οχι των 17 γιατι εσυ μιλας για καθηγητες αρα μεγαλα παιδια) καμια φορα ειναι πιο επωδυνο να το βγαλεις απο την ομαδα μεσα στην ταξη γιατι νιωθει περισσοτερο απομακρυσμενο.φυσικα κ χρησιμοποιειται σαν μεθοδος κ δεν ξερεις αν παλαιοτερα εκανε πρωτα ατο η δασκαλα κ μετα το πηγε στην διπλανη ταξη.

:confused: σε εκπαιδευτικους γενικα αναφερομαι (ακομα και παιδαγωγους)... εγραψα καπου κατι τετοιο κατα λαθος? Ισως για να μην αναφερω ολο το φασμα οποτε παρεξηγηση. Αναφερομαι σε ΟΛΟΥΣ.

Αλλο να γινει το συμβαν μπροστα στην δικη του ταξη που θα το περασουν καποια στιγμη κι εκεινοι μπροστα σου (αν δεν το εχουν κανει) και αλλο σε αγνωστους (αν και στα 2 κοιταχτε τον ειμαι κατα για να ειμαι ειλικρινης :roll: πολυ εξευτελιστικο και δεν καταλαβαινω το αποτελεσμα. Γιατι δεν τον στελνουν στον διευθυντη?)

katerinak · 19 Ιανουαρίου,2010

σε εκπαιδευτικους γενικα αναφερομαι (ακομα και παιδαγωγους)... εγραψα καπου κατι τετοιο κατα λαθος? Ισως για να μην αναφερω ολο το φασμα οποτε παρεξηγηση. Αναφερομαι σε ΟΛΟΥΣ.

Αλλο να γινει το συμβαν μπροστα στην δικη του ταξη που θα το περασουν καποια στιγμη κι εκεινοι μπροστα σου (αν δεν το εχουν κανει) και αλλο σε αγνωστους (αν και στα 2 κοιταχτε τον ειμαι κατα για να ειμαι ειλικρινης πολυ εξευτελιστικο και δεν καταλαβαινω το αποτελεσμα. Γιατι δεν τον στελνουν στον διευθυντη?)

για να καταλαβω..εβαλες ενα αποσπασμα κ δεν ειδες οτι ο τιτλος λεει για καθηγητες;

μα η συμπεριφορα κ η επιπληξη μπροστα στο δικο του τμημα εγινε. η αποχωρηση για την "ηρεμια" εγινε σε αλλη ταξη..

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

Επίσης πιστεύω ότι τα παιδιά τουλάχιστον σ'αυτή την ηλικία δεν έχουν την ωριμότητα να διαχειριστούν δημιουργικά τυχόν διαφωνίες μεταξύ εκπαιδευτικών και γονιών και υπάρχει κίνδυνος εάν εμπλέξουμε το παιδί στη διαμάχη, αυτό να ακυρώσει γενικά τον εκπαιδευτικό στο μυαλό του και όχι μόνο για μια τυχόν λανθασμένη συμπεριφορά.

Οχι να μπλεξει το παιδι στην διαμαχη. Δεν το συζηταω αυτο. Γι αυτο ειπα κατ ιδιαν συζητηση με την δασκαλα.

Επίσης, πρέπει να διευκρυνίσω ότι όπως φαίνεται και από το αρχικό μήνυμα μου, η αλήθεια είναι ότι το 'ατύχημα' του παδιού προηγήθηκε της τιμωρίας και δεν ήταν απότελεσμα αυτής.

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ. Δεν το ειχα καταλαβει. Καλα τοτε ηταν απαραδεκτη. Καλα τα πηρα τωρα. :evil: :evil: Τι αναισθησια.

Η διαφωνία η δικιά μου βρίσκεται στο ότι θεώρησα και θεωρώ εντελώς ατυχές την ίδια μέρα το παιδί να τιμωρηθεί με τη συγκεκριμένη πρακτική που δεν ξέρω κατά πόσο φαντάζει ανώδυνη και ελαφριά στα μάτια ενός παιδιού.

Χωρια που η συμπεριφορα του εκεινη την ημερα μπορει να ηταν καπως για να κρυψει το ποσο ασχημα ενοιωθε για το συμβαν και να το παιξει "κουλ" μιας και εκτεθηκε .

Η αλήθεια είναι ότι θα με ενδιέφερε να μάθω αν υπάρχει κάποια διαφορετική παιδαγωγική προσέγγιση πέρα από αυτή που μας παρέθεσες, elenik, και ευχαριστώ για αυτό, που να δικαιολογεί με παιδαγωγικά κριτήρια την εφαρμογή της απόμακρυνσης από τη τάξη και την ταυτόχρονη μετακίνηση σε καινούργιο περιβάλλον για όσο χρονικό διάστημα και αν επρόκειται .(δεν το λέω επικριτικά, πραγματικά θα ήθελα να το μάθω)

3.. Η τιμωρία διδάσκει στον μαθητή το ανεπιθύμητο μάθημα ότι είναι νόμιμο ο ισχυρός να επιβάλλει ποινές στους ανίσχυρους. Τα ίδια μπορούν να λεχθούν και για την τιμωρία που επιβάλλουν οι γονείς στα παιδιά τους. ( Καψάλης, 1989) (Σελ. 20 του παρακατω link

http://www.eef.gr/happenings/65_88_%CE%A6%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%9A%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82%20%CE%97%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%9A%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82.%20%CE%97%20%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%20%CF%83%CF%87.doc

Με τον όρο αναπτυξιακός τρόπος χαρακτηρίζονται όλες τις προσεγγίσεις που βοηθούν τον μαθητή να συνειδητοποιήσει την αναποτελεσματικότητά και την προβληματικότητα της συμπεριφοράς του και τον στηρίζουν στην αναζήτηση αποτελεσματικότερων μορφών συμπεριφοράς. Εδώ αναφέρονται οι κυρώσεις αμοιβαιότητας: βασίζονται στις φυσικές συνέπειες ή στις λογικές συνέπειες της παρεκβατικής συμπεριφοράς. [Το αλγεινό βίωμα υπάρχει και εδώ αλλά επέρχεται με φυσικό τρόπο.]

Οι ψυχολογικές ποινές συμπεριλαμβάνουν: 1. Την κοινωνική απομόνωση όπως είναι η απομάκρυνση από το θρανίο, ή και από την τάξη. Στην περίπτωση αυτή έχουμε ευθύνη εάν ο / η μαθητής / τρια πάθει κάτι. 2. Η συναισθηματική αποστέρηση. Ο μαθητής έχει ανάγκη για αποδοχή και αναγνώριση ο εκπαιδευτικός κρατά μια αποστασιοποιημένη στάση για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του αυτή, όμως, να είναι προσωρινή και να αποκαθίσταται μόλις ο μαθητής υιοθετήσει την επιθυμητή συμπεριφορά.

Οι ποινές καταστέλλουν το σύμπτωμα, προωθούν στρεβλές μορφές κοινωνικοποίησης, αναιρούν τον εκπαιδευτικό ρόλο του εκπαιδευτικού, έχουν αρνητικές παρενέργειες όπως είναι τα αγχωτικά σύνδρομα, οι απουσίες, η βία και οι μαθητές μαθαίνουν να υποκρίνονται. Οι ποινές εξυπηρετούν τις ανάγκες του εκπαιδευτικού όχι του μαθητή, δημιουργούν συναισθήματα ενοχής και εξιλέωσης και όχι συναισθήματα ευθύνης. Ο φόβος δεν διαπαιδαγωγεί αλλά δημιουργεί καθυποταγμένα όντα, έτοιμα

(Σελ. 32 του παρακατω link

http://www.eef.gr/happenings/65_88_%CE%A6%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%9A%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82%20%CE%97%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82%20%CE%9A%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82.%20%CE%97%20%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%20%CF%84%CE%B7%CF%82%20%20%CF%83%CF%87.doc

Επισης δες και αυτα :

http://www.daskalos.edu.gr/d/ergasies/epiuetikothta.html

http://www.dakearistotelis.gr/Greek_1.0.11/images/stories/ylliko_MMDE/praktikes_askiseis.pdf

Το μεταφορα παντως σε αλλη ταξη δεν το εχω βρει καθολου μεχρι τωρα (ειναι δικη της αυτοδιδακτη μεθοδος μαλλον)

ΥΓ. Στον παιδικο του Βασιλη τα ζωηρα παιδια τα μετεφεραν και καλα στα μωρα αλλα γινοταν με πολυ προσοχη και επισης τα μωρα δεν καταλαβαιναν για να κανουν το παιδι να νοιωσει εξεφτελισμο μπροστα σε αγνωστους .

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

για να καταλαβω..εβαλες ενα αποσπασμα κ δεν ειδες οτι ο τιτλος λεει για καθηγητες;

Δλδ του Δημοτικου ειναι ηληθια τα παιδια? Δεν νοιωθουν? Δεν καταλαβαινουν?

Ελπιζω μετα να σε καλυψα για την ευρυτητα του φασματος "εκπαιδευση". Ειτε δασκαλος, ειτε καθηγητης, ειτε παιδαγωγος εχει ευθυνη να καλλιεργησει το πνευμα του και την ψυχη του. Ακομα περισοτερο σε ενα παιδι που προσαρμοζετε ακομα στο τι παει να πει σχολειο και κανονες του . Δλδ πρεπει να ειναι πιο επιεικης σε μαθητες Γυμνασιου Λυκειου απ οτι σε παιδια Δημοτικου? Αυτο πιστευεις?

μα η συμπεριφορα κ η επιπληξη μπροστα στο δικο του τμημα εγινε. η αποχωρηση για την "ηρεμια" εγινε σε αλλη ταξη..

Και στο αλλο τμημα τι ειπαν? Σας φεραμε νεο συμαθητη? Γραφειο διευθυντη δεν υπαρχει εκει μεσα να μεταφερθει το παιδι?

Ο αναστοχασμός κρίνεται ως ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης. Εμείς οι ίδιοι και οι μαθητές μας ξανασκεφτόμαστε τη συμπεριφορά μας, τα αιτήματά μας, πριν καταλήξουμε στην οποιαδήποτε απόφαση.

Υγ Οτι εχει μπλε δεν ειναι δικο μου. Το αν εχει σχεση ή οχι...........

katerinak · 19 Ιανουαρίου,2010

οκ! θα πω αυτα που θελετε να ακουσετε!μονο η δασκαλα φταιει , το παιδακι ηταν ησυχο απλα ετυχε να κανει μια σκανταλια κ το να το παει διπλα για να ηρεμησει ειναι αντιπαιδαγωγικο!

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

οκ! θα πω αυτα που θελετε να ακουσετε!μονο η δασκαλα φταιει , το παιδακι ηταν ησυχο απλα ετυχε να κανει μια σκανταλια κ το να το παει διπλα για να ηρεμησει ειναι αντιπαιδαγωγικο!

Οχι ρε συ, να το ηρεμησει και ισως εχει και δικιο η δασκαλα, ισως ομως να εφταιγε και η στιγμη (καθε ανθρωπος εχει τα δικα του μερικες φορες).

Αλλα πες μου με το χερι στην καρδια... θα το εκανες σε παιδι που κατουρηθηκε μπροστα σε ολη την ταξη αυτο?

Σαν μανα και σαν εκπαιδευτικος.

Ειμαι σιγουρη πως οχι.

Η στιγμη που επελεξε να το κανει ειναι που με σοκαρει. Ποσο νοιαζεται αυτη η γυναικα για το τι νοιωθει αυτο το παιδι?

H μητερα μου αφησε το σχολειο απο τον φοβο της βεργας. Μην το γυρισουμε στην ψυχολογικη βια μονο και μονο επειδη δεν ειναι ξεκαθαρο το αν ειναι ή οχι και δεν εχει εμφανη σημαδια. Ειναι αδικο.

Υπαρχουν εκπαιδευτικοι διαμαντια αληθινα .Ενας τετοιος με εκανε να αγαπησω και οχι απλα να μαθω μαθηματικα την στιγμη που ειχα μεινει και τα μισουσα. Και ηταν ενας ανθρωπος που εκανε αυτο που εκανε απο αγαπη. Λατρευε τα μαθηματικα και το μετεδιδε. Λατρευε να διδασκει.

Και ειναι κριμα να μαυριζονται απο μερικους που ψαχναν απλα μια καρεκλα και δεν αγαπανε αυτο που κανουν.

Θα ηθελα καποια στιγμη να ξεκαθαρισει αυτος ο κλαδος.

mariazil · 19 Ιανουαρίου,2010

Παρακολουθώ από χτες με ενδιαφέρον, γιατί η χρήση της απομάκρυνσης από την τάξη ως τιμωρία μου έκανε εντύπωση κι εμένα.

katerinak, παίρνω πάντα πολύ σοβαρά αυτά που γράφεις, γιατί έχω προσέξει ότι γενικά οι απόψεις σου είναι τεκμηριωμένες και δείχνεις να αγαπάς αυτό που κάνεις και να το κάνεις με πολύ μεράκι, μ΄αρέσει αυτό στους ανθρώπους.

Ξέρω επίσης ότι η μετάβαση στην τάξη των "μικρών" είναι όπως λέει κι elenik μια πρακτική που εφαρμόζεται στην προσχολική ηλικία και υποθέτω ότι σκοπό έχει να συνετίσει τον άτακτο και να του υποδείξει ταυτόχρονα ότι φέρεται ανώριμα σαν "μικρός", άρα είναι χρήσιμη για το νήπιο.

Θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι τα πράγματα αλλάζουν εδώ. Συμφωνώ μαζί σου ότι, Γενάρη μήνα, ο μαθητής πρέπει να έχει συνηθίσει να πειθαρχεί στην τάξη. Αυτό είναι το σωστό. Από καταβολής κόσμου όμως οι μαθητές προβαίνουν σε ... αταξίες! Αυτό είναι το αναμενόμενο. :cool:

Η melissanthi δεν έκρυψε ότι ο γιος της ήταν άταχτος, ούτε ζήτησε να μείνει ατιμώρητος, αμφισβήτησε το είδος της τιμωρίας και ρώτησε και γνώμες των άλλων, για να είναι σίγουρη ότι δεν είναι παράλογη. Αυτό είναι δικαίωμά της.

Τώρα ως προς το περιστατικό:καμμία από μας δεν ήταν εκεί, άρα καμμία από μας δεν έχει τα στοιχεία που χρειάζεται για να κρίνει αν η δασκάλα έπραξε σωστά ή όχι, καμμία.

Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι η τιμωρία της απομάκρυνσης από την τάξη δείχνει και λίγο αποποίηση ευθυνών από την μεριά του δασκάλου που άφησε τα πράγματα να φτάσουν σ' αυτό το σημείο. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ώριμος ενήλικας είναι ο δάσκαλος και μ' αυτό τον τρόπο κινδυνεύει να τραυματίσει τη σχέση του με τον μαθητή, που εξ ορισμού οφείλει να την προστατεύσει, για να είναι σε θέση να κάνει καλά τη δουλειά του=το μάθημα.

Καλό είναι λοιπόν να διαθέτει κι άλλα "όπλα" εκτός από την "αποβολή", ειδικά για την Α' Δημοτικού, γιατί τότε μετατρέπει τη σχέση δασκάλου-μαθητή σε παιχνίδι εξουσίας. Εν προκειμένω η δασκάλα είναι "φρέσκια" στη δουλειά, οπότε ας μην τη λιθοβολούμε. Κανείς μας δεν πιστεύω να ισχυρίζεται ότι δεν αδίκησε ποτέ του μαθητή έστω κι άθελά του.

Όπως η melissanthi, έτσι κι εγώ έχω διδάξει ξένη γλώσσα σ'αυτές τις ηλικίες και θα μου επιτρέψεις να σου πω πως ακριβώς επειδή "βάζουμε τα δυνατά μας" για να αγαπήσουν τα παιδιά το μάθημά μας, δεν είμαστε άσχετες με παιδαγωγικές μεθόδους επειδή δεν κάναμε τις ίδιες ώρες με το Φ.Π.Ψ. !

Επιμένω πάντως πως βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπέρασμα κι αυτό οδηγεί στην υπερβολή, ας περιμένουμε να δούμε τί θα πει κι αυτή η δασκάλα

Πολύ φιλικά

katerinak · 19 Ιανουαρίου,2010

Οχι ρε συ, να το ηρεμησει και ισως εχει και δικιο η δασκαλα, ισως ομως να εφταιγε και η στιγμη (καθε ανθρωπος εχει τα δικα του μερικες φορες).
Αλλα πες μου με το χερι στην καρδια... θα το εκανες σε παιδι που κατουρηθηκε μπροστα σε ολη την ταξη αυτο?

Σαν μανα και σαν εκπαιδευτικος.

Ειμαι σιγουρη πως οχι.

.

κοιτα..εννοειται οτι οταν μου χει τυχει κατι τετοιο-πολυ συχνα- οχι μονο δεν εκανα το παιδι να νιωσει ασχημα αλλα ακομα κ αν ρωτουσε καποιο αλλο τι επαθε, αλλαζα κουβεντα εκανα χιουμορ,ειπα οτι μου πεσε εμενα νερο, ακομα κ οτι θελω να μιησω μονη μου με το παιδι κ θα ηθελανα παει καπου να παιξει..

αν ομως αυτο εγινε πρωι κ ολη την υπολοιπη μερα ειναι μεσα στη φασαρια κ στο χαμο,εννοειται οτι στο τελος της ημερας θα μιλησω στο παιδι για τη φασαρια κ θα το αντιμετωπισω το θεμα

elenik · 19 Ιανουαρίου,2010

κοιτα..εννοειται οτι οταν μου χει τυχει κατι τετοιο-πολυ συχνα- οχι μονο δεν εκανα το παιδι να νιωσει ασχημα αλλα ακομα κ αν ρωτουσε καποιο αλλο τι επαθε, αλλαζα κουβεντα εκανα χιουμορ,ειπα οτι μου πεσε εμενα νερο, ακομα κ οτι θελω να μιησω μονη μου με το παιδι κ θα ηθελανα παει καπου να παιξει..
αν ομως αυτο εγινε πρωι κ ολη την υπολοιπη μερα ειναι μεσα στη φασαρια κ στο χαμο,εννοειται οτι στο τελος της ημερας θα μιλησω στο παιδι για τη φασαρια κ θα το αντιμετωπισω το θεμα

Α μπραβο. Ειδες πως σκεφτεται ο εκπαιδευτικος που νοιαζεται? Χωρις μελετες σχολικα βιβλια κλπ . Ξερει πως να καλυψει μια κατασταση , να προστατευσει την ψυχη του παιδιου και να του δωσει 1-2 ευκαιριες να ξεσπασει την ενταση αυτου που βιωσε.

Και ειμαι σιγουρη οτι και την φασαρια θα την αντιμετωπιζες με τον ιδιο ομορφο τροπο.

ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ. Να νοιαστει και για την ψυχη του.

Μαρια Στυλιανακη · 19 Ιανουαρίου,2010

αλλά φοβήθηκα για την επίπτωση στο παιδί. Το σχολείο του είναι ιδιωτικό και η δασκάλα πολύ νέα!!

και εξαιτίας του ιδιωτικου και εξαιτιας του νεοτερου της δασκαλας εχεις ευκαιρία να συζητησεις με την διευθυνση τις αποψεις σου και την διαφωνία σου με το να χρησιμοποιείται στο παιδί σου αυτή η μέθοδος.

Αυτή η μέθοδος προσωπικά την εχουν χρησιμοποίησει σε μένα στο Γυμνάσιο.

Θεωρω απαράδεκτη την μέθοδο αυτή όπως και άλλες που χρησιμοποιόυνται οι οποίες προκαλούν απόρριψη, στο παιδί:

Απόρριψη,= διώχνω κάποιον απο κοντά μου

την στιγμη που ο στόχος είναι να τον φέρω κοντά μου.

Η ενσυναίσθηση που ανέφερες κaterinak, επιτυγχάνεται με το να φέρνουμε κοντά μας τα παιδιά.

Η μέθοδος αυτή τα απομακρύνει. Τότε είναι που δρά ενάντια στο στόχο αλλά και ενάντια στην ψυχολογία του παιδιού.

για αυτούς τους δυο λόγους δηλ

-απομακρύνει το παιδί την στιγμή που η οριοθέτησή σου μπορεί να γίνει μόνο με ενσυναίσθηση

-αυτη η απομάκρυνση, προκαλεί συναισθηματικό χάσμα ανάμεσα στο δάσκαλο που πρέπει, για να πετύχει ενσυναίσθηση, να λειτουργεί σαν πρότυπο!

και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δηλαδή δεν πετυχαίνει στόχο βαθύτερο!

Απο αυτά που γράφεις katerinak καταλαβαινω οτι στο παρελθον εχεις κανει χρηση αυτης της μεθοδου σαν εσχατο μεσο κτλ - οπότε

εσυ ίσως έχεις καταφέρει να μην απομακρύνεις μαθητές και να πετυχαινεις το έργο σου, ή τέλος πάντων αυτή την αίσθηση είχες/σου δημιουργήθηκε συνολικά.

Εγώ πάντως, πιστευω οτι κατι τετοιο πρεπει να γινεται ΜΟΝΟ στην περίπτωση που ο δασκαλος παραδεχεται οτι δεν αντέχει να αντιμετωπίσει το παιδί αυτό. Τότε ας το πάει καλύτερα σε άλλη τάξη παρά να του πει κατι πανω στον εκνευρισμό του που θα είναι ίσως χειρότερα ? δεν ξέρω.

Τώρα μιλάμε για διαχείριση θυμού του δασκάλου

κάτι που θα έπρεπε να διδάσκεται σαν μάθημα , όπως φυσικά κατ εμέ

και γενικα όλη η συναισθηματική νοημοσύνη, (σε 1000 χρονια ισως)...

Απο την εμπειρια μου στην Γερμανία και εδώ ξέρω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις διακοπτεις το μάθημα, εχεις συνομιλία με τον μαθητή και συνεννοείσαι, βρίσκεις τρόπο να τον οριοθετήσεις συνολικό- και μετά συνεχίζεις το μάθημα.

Το να βγαίνει ο μαθητής έξω απο το μάθημα πιστευω απλώς μετατοπίζει ένα πρόβλημα, στον μαθητή, ο οποίος καλείται να αναρωτηθεί

τι του μαθαίνει αυτή η τιμωρία.

Στο μαθητή, απλώς του μαθαίνει ποιά ειναι τα όρια του δασκάλου.

"Οκ, την άλλη φορά που θα φωνάξω θα με βγάλει απο έξω"

Αυτός όμως είναι ο ρόλος του δασκάλου? να του μαθει του μαθητή τα προσωπικά του όρια? Ή να τον εντάξει στο μάθημα - κάτι το οποίο δεν επιτυεχάνεται απλώς με την στεγνή οριοθέτηση ?

Οι παλιές μεθόδοι οριοθέτησης είχαν μόνο την έννοια της οριοθέτησης σαν προτεραιότητα.

Πλέον όμως,

η όποια οριοθέτηση έαν δεν συμπεριλαμβάνει στο πλάνο το τι θα κανει μετά ο μαθητης, δηλαδή να έχει στόχο όχι την οριοθετηση σκετη αλλά την δημιουργία κινήτρου και όπως είπε η κατερινακ ενσυναίσθηση,

ειναι άχρηστη και ανουσια και δεν "δίνει" κάτι στον μαθητή

για να τον βοηθήσει να συμμετέχει. Ίσα Ισα τον πληγώνει.

Ναι στο γυμνάσιο δεν παθαίνει κατι ο μαθητης,

αλλά στο δημοτικό, δεν είναι το ίδιο,

και ειδικά στις πρώτες τάξεις!

και σαφέστατα ισχύουν οι ΙΔΙΕΣ ψυχολογικές αξίες,

και στο δημοτικό και ίσα ίσα είναι και πολύ πιο έντονες!

Το ότι στην Ελλάδα

κατ εμέ,

ότι απο το νηπιαγωγείο χρησιμοποιούνται ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ λανθασμένες μεθόδοι πειθαρχείας

(οι παιδαγωγοί αρκετές φορές δεν ξέρουν την λέξη/ορισμό της ψυχολογίας "θετική ενίσχυση- positive reinforcement" - συμφωνα με συνεντεύξεις για προσλήψεις που εκανα στο παρελθον)

με αποτέλεσμα στο δημοτικό τα παιδιά

με το που ακούνε "πρέπει" η συμπεριφορά τους να γίνεται κάποιες φορές αντιδραστική ή αναταράσσει το μαθημα, (παθαίνουν κοινώς αλλεργία )

δεν είναι η εξοδος απο την τάξη αυτή που θα διορθώσει έναν τέτοιο φαυλο κύκλο.

έχω δεί παιδί να βαφτίζεται ως υπερκινητικό εξαιτίας του ότι δεν αντιμετωπίστηκε με αυτό το σκεπτικό.

Οι τάξεις σε δημοτικό στην γερμανία, δεν έχουν απολύτως καμία σχέση,

με δημοτικό στην Ελλάδα.

ΑΠΟΛΥΤΩΣ. τα παιδιά ήδη έχουν μαθει την χαρά του να συμμετέχουν σε μια τάξη,

και το μονο που ειναι πρόβλημα είναι ίσως σε τάξεις με αρκετά παιδιά χαμηλού κοινωνικού επιπέδου όπου η γλωσσικη επικοινωνία-μετανάστες πχ και η διαφορά σε διαπαιδαγώγηση προκαλεί αναταράξεις (είχα μια τάξη με παιδιά που ήταν δίγλωσσα σε κάποια φάση, που δυσκολεύονταν)

απο νωρίς λοιπον ξεκινουν αυτά τα πραγματα,

και καλούνται οι δασκάλες να τα βγάλουν πέρα με παιδιά που δεν έχουν μαθει να αγαπούν τα στοιχειώδη.

Γιατί ?

γιατί στο νηπιαγωγείο ασχολούνται και αγχώνονται με το να μαθουν στα παιδιά να "κρατούν το μολύβι σωστά" και να γράφουν καλά τα γράμματα

λες και δε προκειται να τα μαθουν μετά ποτέ τους

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΝΕΣ!!!!!

(υπαρχει ερευνα που έδειχνε οτι το πως κραταμε το μολυβι δεν επηρεαζει το πως γραφουμε αργότερα ή το με ποση ταχυτητα κτλ αν θυμαμαι καλά.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΔΗΛΑΔΗ! :mad: :mad: :mad: )

, ενα παιδι ποτε δεν φταιει.ο λαθος χειρισμος δινει λαθος αντιδρασεις

Αυτό είναι το ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ! απλώς το προβλημα είναι πολύ γενικότερο παρά μεμονωμένο οπότε οι λάθος χειρισμοί βρίσκονται αρκετά πιο πίσω -(εάν φυσικά υπάρχουν λαθος χειρισμοι μιλαω γενικά εδώ όχι για την συγκεκριμενη περίπτωση).

το 7χρονο ειναι σε θεση να ακολουθησει απλους κανονες οπως ποτε ειμαστε ορθιοι κ ποτε καθιστοι. στο νηπιαγωγειο το κανουν τουλαχιστον

το θέμα της διαπαιδαγώγησης και της αγωγής όμως,

δεν είναι το ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ να ακολουθήσει

ειναι το να ΘΕΛΕΙ να τους ακολουθήσει όπως είπες με βαση την ενσυναισθηση.

ένα παιδί νηπιαγωγείου αρκετά πιθανό να μην εχει κατακτήσει ακόμα 100% το να είναι σε θέση, αλλα μπορει να εχει κατακτησει το να θέλει,

με τη βοηθεια της δασκάλας να ακολουεί τέτοιους κανόνες.

ενα παιδί δημοτικού λοιπον, εάν βρίσκεται σε εναν "καλό"δρομο

λογικά έχει κατακτήσει να θελει να τους ακολουθήσει και κατά 90% μπορεί.

Έρευνες δείχνουν ότι πολύωρα διαστηματα που τα παιδά ειδικά σε τετοιες ηλικίες κάθονται καθηλωμένα προκαλεί ανάγκη εκτόνωσης.

Είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ οτι ειδικά παιδιά τέτοιων τάξεων θα έχουν ξεσπάσματα,

και η βιολογία απο μόνη της , το επιτάσσει.

Όλο και περισσότερο διεθνώς θεωρείται πολύ σημαντική η σωματική άσκηση και εκτόνωση των παιδιών, ανάμεσα σε πολύωρα διαστήματα συγκέντρωσης στα οποία κάθονται.

Βάση αυτών λοιπον των σκέψεων, θεωρώ ανόητη την μέθοδο της αποπομπής απο την τάξη, ενός 7χρονου

ειδικά όσον αφορά την εκτόνωσή του

γενικά

για τον οποιοδήποτε λόγο

ανεξατήτως του τι του έχει συμβεί εκείνη την ημέρα.

Αν εχει συμβεί και αυτό εκείνη την ημέρα, το θεωρώ ΑΚΟΜΑ πιο ανόητο.

συμφωνα με τις γνώσεις μου και την εμπειρία μου.

Ποτέ δεν είδα στην γερμανία κατά την διάρκεια παρακολούθησης και διδασκαλίας στις τάξεις δημοτικών σχολείων έναν δάσκαλο να απομακρύνει ενα παιδί απο τάξη.

εδώ βέβαια,

ελλείψη θετικού τύπου ενίσχυσης/οριοθέτησης-απο το νηπιαγωγείο- απο την πλευρά των παιδαγωγών,

η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την απουσία θετικής σχέσης με άτομα εξουσίας = δασκάλα,

ειδικά τα αγόρια (καθώς απο μικρά, τα αγόρια λόγω βιολογίας έχουν περισσότερη ανάγκη για κίνηση και έτσι τιμωρούνται πολύ πιο συχνά)

δυσκολέυονται να ακολουθήσουν αυτούς τους κανόνες!

οπότε οι δασκάλες μη μπορώντας να διορθώσουν αυτο το φαυλο κυκλο αναγκαζονται και προβαίνουν σε μεθόδους οι οποίες κανονικα΄χρησιμοποιουνται σε πολύ μεγαλύτερα παιδιά.

οσο κ να σας φαινεται ολο αυτο σαν τραγικη τιμωρια,δεν ειναι. στην ηλικια των 7(κ οχι των 17 γιατι εσυ μιλας για καθηγητες αρα μεγαλα παιδια) καμια φορα ειναι πιο επωδυνο να το βγαλεις απο την ομαδα μεσα στην ταξη γιατι νιωθει περισσοτερο απομακρυσμενο.φυσικα κ χρησιμοποιειται σαν μεθοδος κ δεν ξερεις αν παλαιοτερα εκανε πρωτα ατο η δασκαλα κ μετα το πηγε στην διπλανη ταξη.

όλα εξαρτιούνται απο τις οδηγίες που έχει η δασκάλα και τον τρόπο που κάνει το μάθημά της.

Πιστεύω ότι θα πρέπει η δασκάλα να έχει οδηγίες να κάνει το μάθημά της έτσι, ώστε να έχει πάντα χρόνο να διακόψει ακόμα και για 5 ή και 10 λεπτά για να εξηγήσει καποια πραγματα στο μαθητη αλλά και στην τάξη εφόσον αυτό συμβαίνει εκεί και πιθανώς αφορούσε και άλλους μαθητές.

γενικά η αποψη μου είναι ότι τίποτα δεν είναι εξευτελιστικό εάν ο ίδιος ο δάσκαλος ξέρει πως να θέσει ένα θέμα με πολύ φυσικό τρόπο....

πιστευω , αγαπητή melissanthi οτι η συζητηση που μπορείς να κανεις είναι σε τετοια πλαίσια... και σαφέστατα μπορείς κανονικότατα

να απαιτήσεις να μην χρησιμοποιείται αυτή η μέθοδος στο παιδί σου για τους παραπάνω λόγους.

Η διεύθυνση μπορεί να το θέσει επίσης κανονικότατα στην δασκάλα ειδικα απο τη στιγμη που είναι νεαρή. Το σχολείο είναι ιδιωτικό και είσαι πελάτης που πληρώνει - τέλος - έχεις λόγο σε αυτά που γίνονται και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται!

εγώ δεν θα το δεχομουν ΕΠΟΥΔΕΝΙ. Θεωρώ ότι η οριοθέτηση στο σχολικό περιβάλλον πρέπει όπως και σε πιο μικρές ηλικίες, να εχει σχέση με την απωλεια προνομίων τα οποία η δασκαλα προσεκτικά πρέπει να έχει ήδη προδιαμορφώσει στο πλάνο ΟΛΗΣ της χρονιάς, έτσι ώστε να μπορεί να τα έχει σαν κινητρο.

(εννοείται όχι αφαιρεση προνομίων που ειναι σημαντικά πχ διάλλειμα)

όλα αυτά στην Γερμανία, καθοδηγεί το κράτος,

και δείχνει επι 2 χρόνια στους δασκάλους πως και τι να κανουν.

Αν μιλάγαμε για δημοσιο λοιπον εδώ δεν θα στο συζητουσα καν,

τι να κανει η γυναικα ? θα πρέπει να ειναι υπερ-γυναίκα για να τα καταφερει ολα μονη της.

Κάποιες βέβαια τα καταφέρνουν με υπερθυσια, υπερπροσπάθεια κτλ

Αλλά εάν είσαι στο ιδιωτικό πληρώνεις παραπάνω για να ξέρουν και να κάνουν κάτι παραπάνω απο οτι απλώς ένας δάσκαλος που είναι μόνος του κολυμπώντας στα βαθιά νερά χωρίς υποστηρικτικό σύστημα και καθοδήγηση.

Αυτό πληρώνεις, (ετσι πρεπει δηλαδή).

και στον ιδιωτικό που εργαζόμουνα (παιδικο /νηπιαγωγείο)

το όλο θέμα είναι ότι πρέπει να γίνεται αυτό

να υπάρχει υποστηρικτικό σύστημα το οποίο να βοηθάει και να δίνει εργαλεία στους δασκάλους έτσι ώστε να εφαρμόσουν τις ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ παιδαγωγικές θεωρείς συμφωνα με τα τελευταία δεδομένα.

αλλιώς για ποιό λόγο να δίνεις λεφτά? Για τα υλικά εξτρά?... ..

κανένα υλικό εξτρά δεν βοηθάει εάν ο ίδιος ο δάσκαλος έχει εξαρχής βάψει με αρνητικό τρόπο την συναισθηματική σχέση του μαθητή με τον εκπρόσωπο της μάθησης, τον ίδιο το δάσκαλο.

ο μικρός σηκώνεται από το θρανίο για να πάει οπουδήποτε μιλάει όλη την ώρα και γι αυτό το έστειλε για ένα τέταρτο στο άλλο τμήμα,

για μένα αυτό δεν αποτελεί αιτία να διωχνεις το παιδί σε άλλη τάξη, με τίποτα.

ακόμα και οι λύσεις στο νηπιαγωγείο (να πηγαίνουν το μεγαλύτερο παιδί στα μωρά) που ανέφερε η ελενικ

είναι λύση ανάγκης για μια παιδαγωγό η οποία εξαιτίας ελλειπους καθοδήγησης αλλά ίσως και υπερβολικού αριθμού παιδιών,

δεν έχει δυνατότητα αφιερώσει χρόνο και να μιλήσει και να καθοδηγήσει το παιδί επαρκώς έτσι ώστε να θέλει να συμμετέχει.....

παιδαγωγικά δεν λέι τιποτα στο παιδί εκτός του ότι η δασκάλα του δεν το θεωρεί άξιο να είναι με την ομάδα του και το θεωρεί μωρό....

ήδη δηλαδή αν ήταν ατακτο ενα παιδί, και δε ξερει πως να διαχειριστεί το θυμό ή την τσαντίλα του, του προστίθεται και άλλο ένα αρνητικό συναίσθημα...

δεν χρειάζεται να είναι έτσι τα πράγματα...

Μαρια Στυλιανακη · 19 Ιανουαρίου,2010

ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ. Να νοιαστει και για την ψυχη του.

μιλάς για ψυχή.

για να καταλαβει ο εκπαιδευτικός την ψυχή του παιδιού πρέπει και να το αισθάνεται αλλά και να διαβάσει αλλά και η εκπαίδευση του,να συμπεριλαμβάνει στην πράξη, τις θεωρίες της ψυχολογίας και εποπτεία κατά την διάρκεια της εφαρμογής αυτών των θεωριών...

και τις διδακτικής η οποία είναι η θεωρεία του πως διδάσκουμε... (στην πράξη εξασκησή της όχι μονο θεωρητικό διάβασμα)

τι απο όλα αυτά γινεται σημερα?

(πρέπει να συνεχισουμε αυτη τη συζητηση ισως σε αλλο τοπικ ίσως στο τοπικ της εκπαιδευτικης μεταρρύθμισης?)

koufetaki · 19 Ιανουαρίου,2010

Κ.Στυλιανακη πραγματικα με καλυψατε πληρως.

bouboukakia · 19 Ιανουαρίου,2010

Έχω κι εγώ την άποψη ότι ο μαθητής δεν πρέπει να απορρίπτεται με αυτόν ή άλλον τρόπο.Αλλά θα ήθελα να θέσω κάποιες παραμέτρους κι όποτε βρείτε χρόνο μου απαντάτε. Εργάζομαι σε γυμνάσιο υποβαθμισμένης περιοχής. Μεγάλα προβλήματα οικονομικά, κοινωνικά, οικογενειακά. Η υποδομή που θα μας βοηθούσε να αντιμετωπίσουμε τέτοια θέματα ανύπαρκτη. Οι γονείς, όταν υπάρχουν, αδιάφοροι, κουρασμένοι, ακατάλληλοι.

Σε κάθε τμήμα 1,2,3,4,5 παιδιά εκτός χώρου και χρόνου. Φωνή, επιθετικότητα, βία βρίσιμο, πολλά που δεν γράφονται. Εξαρχής αρνητικά στο να συμμετέχουν σε ο,τιδήποτε. Τους μιλάς προσωπικά, με αγάπη και σε κοροϊδεύουν ή λένε ψέμματα ή σε σχολιάζουν στους άλλους. Υπόσχονται ότι θα βελτιωθούν και δεν το κάνουν.

Το ίδιο με όλους τους καθηγητές ( έχουμε πολλούς καλούς καθηγητές). Στην τάξη δεν μπορούν να σταματήσουν ούτε για ένα λεπτό. Τα άλλα παιδιά σε παρακαλάνε να τους βγάλεις έξω για να κάνεις μάθημα. Το κάνω σπάνια, αλλά το κάνω. Τους εξηγώ ότι δεν απορρίπτω τους ίδιους αλλά τη συμπεριφορά τους. Σκασίλα τους.

Κάθε χρόνο οι σύμβουλοι μας τονίζουν να αποφεύγουμε την ωριαία αποβολή. Μπήκα στο δημόσιο με όνειρα και σχέδια διδασκαλίας( συμμετοχή των παιδιών, σεβασμό στην προσωπικότητά τους ). Τα περισσότερα τα τηρώ ακόμη. Θα φανώ απόλυτη, αλλά πιστέψτε με όταν σας λέω ότι όποιος δεν μπήκε σε τάξη την τελευταία πενταετία δεν ξέρει τι θα πει σχολείο , πώς κατάντησε η εκπαίδευση εξαιτίας πολλών παραγόντων που δεν είναι της ώρας να αναφέρω.

barbie2000 · 20 Ιανουαρίου,2010

Καλημέρα και από εμένα! Εγώ "έμεινα" στο εξής: αλλά φοβήθηκα για την επίπτωση στο παιδί. Το σχολείο του είναι ιδιωτικό .......

Το λέω γιατί και εγώ έχω προβλήματα διάφορα με τη δασκάλα (αλλά και γενικότερα) και πηγαίνει ιδιωτικό και Α Ν Τ Ι να πάω να μιλήσω ΦΟΒΑΜΑΙ τις επιπτώσεις. Είναι ΛΑΘΟΣ όμως....

Σημείωση: Θα βάλω και εγώ κάποια στιγμή τα θέματα που αφορούν το δικό μου "πρόβλημα" με το σχολείο του παιδιού μου. Και περιμένω να "ακούσω" τις απόψεις σας....

Σύνδεση

Tell a friend

Ζητώ γνώμες!!

Recommended Posts

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοφιλείς ημέρες

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοφιλείς ημέρες

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Σύνδεση/Εγγραφή

Δημοφιλή μέλη