Ο γιος μου δεν λέει μαμα....

[mama tou konstantinou]

Κορίτσια καλημέρα, χρόνια πολλά και καλή χρονιά!! Τελευταία αντιμετωπίζω ένα θέμα το οποίο με στεναχωρεί ιδιαίτερα θα έλεγα..Και σας βάζω κατευθείαν στο θέμα: Ο γιος μου είναι 2 χρονών και 4 μηνών. Μέχρι πρότινος δεν μιλούσε, για παράδειγμα μέχρι πριν τρεις μήνες το μόνο που έλεγε δειλά δειλά ήταν η λέξη "μπαμπά" (κλασικά...). Τελοσπάντων η γλώσσα του παιδιού άρχιζε σιγά-σιγά να λύνεται και έχουμε φτάσει τώρα πια σε ένα σημείο που λέει πολλά πράγματα π.χ."μπαμπά, γιαγια, πουπού (=παππού), κιάλλο, τυράκι, γάλα, μπάλα, όχι άλλο, και όλα τα νούμερα μέχρι το 10 αφού του τα λέμε ένα- ένα εμείς και επαναλαμβάνει". Αυτό που με στεναχωρεί ιδιαίτερα είναι ότι δεν έχει κάνει ούτε μια προσπάθεια να πει τη λέξη "μαμά", αφήστε που μου φαίνεται ότι έχει καταλάβει ότι με πειράζει και όταν με βλέπει μου λέει "γιαγιά" ή "μπαμπάς". Ξυπνάει το πρωί και πάλι έχουμε το βιολί "γιαγιά"-"μπάμπά" , είναι κάτι το οποίο με τσακίζει, μου χαλάει όλη την ψυχολογία, είμαι άνθρωπος που ποτέ φυσικά εννοείτε δεν σήκωσα χέρι επάνω στο παιδί, ούτε πρόκειτε ποτέ να το κάνω, ελάχιστες είναι οι φορές που του χαλάω το χατήρι, ο γιος μου είναι όλος μου ο κόσμος και του το δείχνω με κάθε τρόπο. Τα πρωινά δουλεύω και τον κρατάει η μάνα μου τώρα τελευταία γιατί ήταν άρρωστος και δεν πήγαινε παιδικό, αλλά μόνο τα πρωινά, με το που θα γυρίσω τον έχω εγώ στο σπίτι και προσπαθώ όσο μπορώ να περνάει καλά μαζί μου, σας μιλάω μέσα απότην καρδιά μου νιώθω ότι με απορρίπτει, ξεκινάω να πάω στη δουλειά και έχω μια λύπη μέσα μου, το παιδί δείχνει να μην το ενδιαφέρει να με αποκαλέσει και όταν του λέω ότι δεν είμαι η γιαγια ούτε ο μπαμπάς αλλά η μαμά, δείχνει να φωνάζει και να θυμώνει...δεν ξέρω τι να κάνω, είμαι πολύ στεναχωρημένη, όποια κοπέλα το έχει περάσει παρακαλώ πολύ ας απαντήσει

[Nefelirene]

Καλημέρα μαμά του Κωνσταντίνου.Εμένα η μικρή μου έχει τρελλή αδυναμία στην μαμά μου αφού συνέχεια μου ζητάει να την πάω στην γιαγιά της ή να κάτσει με την γιαγιά της κτλ.αφου φαντάσου όταν φέυγουμε να πάμε βόλτα και την αφήνουμε ούτε κάν με χαιρετάει τόσο αφοσιώμενη στην γιαγιά (η μικρή πάει παιδικό και δεν την κρατάει η μαμά μου πάρα μόνο τα βράδυα για να βγούμε ή απογεύματα για γυμναστήριο κτλ.)Κάποια στιγμή παλιότερα είχε αρχίσει να την φωνάζει μαμά !!!!Εγώ είμαι η μαμά σου της έλεγα όχι απάνταγε εκείνη η Ελενίτσα (η μαμά μου δηλ.)αυτό το βιολί συνεχίστηκε για κανα μήνα, μπορώ να πώ ότι ένοιωθα ζήλια , τελικά με λίγη προσπάθεια απο την πλευρά μου και απο την πλευρά της οικογένειας που της θυμίζαμε συνεχώς ότι μαμά είμαι εγώ και μόνο εγώ ξεπεράστηκε.Τελικά μια φάση είναι και περνάει .Μή σου πω ότι μερικές φορές δεν με θέλει εμένα αλλά τον μπαμπά της .Ξέρεις πόσες φορές την κάνω μπάνιο και αυτή ουρλίαζει να φύγω για να έρθει ο μπαμπάς της ή το αντίστροφο .

[fassolia]

Ειχα παρομοιο προβλημα εως πριν 6 μήνες. Ηταν τοτε 2,4 χρονών και με έλεγε μεν μαμα η κορη μου αλλα γενικα δε με πολυηθελε, ηθελε τον μπαμπα (πολυ παιχνιδιαρης) και συχνά με αποκαλούσε με το ονομα της νταντας της. Εγω δουλευω αρκετες ωρες και αυτο με αγχωνε και με στεναχωρουσε. Πηγαμε σε παιδοψυχολογο γιατι ειχα φτασει να κλαιω και να κατηγορω τον μπαμπα της οτι θελει να μου την παρει. Τελικα στην ψυχολογο ξεαγχωθηκα με την κουβεντα και αρχισα να περναω πιο πολυ χρονο με το παιδι και χωρις να παιρνω στα σοβαρα φρασεις οπως εισαι κακια, το λαθος ονομα κλπ. Αυτο ηταν! Τωρα εχουν φτιαξει ολα (φτου φτου)

[CHRISTIE M]

Κορίτσια καλημέρα, χρόνια πολλά και καλή χρονιά!! Τελευταία αντιμετωπίζω ένα θέμα το οποίο με στεναχωρεί ιδιαίτερα θα έλεγα..Και σας βάζω κατευθείαν στο θέμα: Ο γιος μου είναι 2 χρονών και 4 μηνών. Μέχρι πρότινος δεν μιλούσε, για παράδειγμα μέχρι πριν τρεις μήνες το μόνο που έλεγε δειλά δειλά ήταν η λέξη "μπαμπά" (κλασικά...). Τελοσπάντων η γλώσσα του παιδιού άρχιζε σιγά-σιγά να λύνεται και έχουμε φτάσει τώρα πια σε ένα σημείο που λέει πολλά πράγματα π.χ."μπαμπά, γιαγια, πουπού (=παππού), κιάλλο, τυράκι, γάλα, μπάλα, όχι άλλο, και όλα τα νούμερα μέχρι το 10 αφού του τα λέμε ένα- ένα εμείς και επαναλαμβάνει". Αυτό που με στεναχωρεί ιδιαίτερα είναι ότι δεν έχει κάνει ούτε μια προσπάθεια να πει τη λέξη "μαμά", αφήστε που μου φαίνεται ότι έχει καταλάβει ότι με πειράζει και όταν με βλέπει μου λέει "γιαγιά" ή "μπαμπάς". Ξυπνάει το πρωί και πάλι έχουμε το βιολί "γιαγιά"-"μπάμπά" , είναι κάτι το οποίο με τσακίζει, μου χαλάει όλη την ψυχολογία, είμαι άνθρωπος που ποτέ φυσικά εννοείτε δεν σήκωσα χέρι επάνω στο παιδί, ούτε πρόκειτε ποτέ να το κάνω, ελάχιστες είναι οι φορές που του χαλάω το χατήρι, ο γιος μου είναι όλος μου ο κόσμος και του το δείχνω με κάθε τρόπο. Τα πρωινά δουλεύω και τον κρατάει η μάνα μου τώρα τελευταία γιατί ήταν άρρωστος και δεν πήγαινε παιδικό, αλλά μόνο τα πρωινά, με το που θα γυρίσω τον έχω εγώ στο σπίτι και προσπαθώ όσο μπορώ να περνάει καλά μαζί μου, σας μιλάω μέσα απότην καρδιά μου νιώθω ότι με απορρίπτει, ξεκινάω να πάω στη δουλειά και έχω μια λύπη μέσα μου, το παιδί δείχνει να μην το ενδιαφέρει να με αποκαλέσει και όταν του λέω ότι δεν είμαι η γιαγια ούτε ο μπαμπάς αλλά η μαμά, δείχνει να φωνάζει και να θυμώνει...δεν ξέρω τι να κάνω, είμαι πολύ στεναχωρημένη, όποια κοπέλα το έχει περάσει παρακαλώ πολύ ας απαντήσει

 

 

Καλημέρα.Αυτός ο στομαχόπονος δεν με αφήνει να κοιμηθώ και είπα να σου απαντήσω.Ο γιος μου είναι 2 ετών και 9 μηνών και σε πληροφορώ ότι κι εμένα μόλις το καλοκαίρι που μας πέρασε ο γιος μου με είπε μαμά , αφού φυσικά πρώτα είπε γιαγιά!Πέρασα ακριβώς την ίδια φάση, προτιμούσε την μητέρα μου σε όλα, για να παίξει , για να φάει , για να χαιδευτεί.Εγώ προσπάθησα να το αντιμετωπίσω σχεδόν με χιούμορ, γιατί είχα παρατηρήσει πως όταν δυσανασχετούσα, το εκμεταλλευόταν και το έβρισκε αστείο.Τώρα μπορώ να πω πως μου έχει την μεγαλύτερη αδυναμία από όλους, φωνάζει πάντα εμένα για να κάνει μπάνιο, για να τον βλέπω που τρώει , για να τον αλλάξω.Ίσως παίζει ρόλο ότι τώρα έχει λυθεί επιτέλους η γλώσσα του και λέει ένα κάρο πράγματα γιατί καθυστέρησε να μιλήσει.Πάντως μην αγχώνεσαι, τα σκασμένα ξέρουν πολύ καλά ποια είναι η μαμά τους, απλά μας παίζουν κανονικά.Φάση περνάει , θα περάσει , την περάσαμε κι εμείς!

[mama tou konstantinou]

Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις, νιώθω πιο καλά να ξέρω ότι το ίδιο πρόβλημα το έχουν αντιμετωπίσει και άλλες μαμάδες, παίρνω κουράγιο έτσι, ας ελπίσουμε ότι αυτή η φάση θα περάσει γρήγορα και επιτέλους θα ακούσω την πολυπόθητη λέξη, πάντως το ΣΚ που πέρασε περάσαμε πάρα πολύ ωραία εγώ και το αγόρι μου παίξαμε μέχρις εσχάτων και φάνηκε το παιδί να είναι κατευχαριστημένο...Σας ευχαριστώ όλες πολύ πολύ, πραγματικά νιώθω πιο ανακουφισμένη

[alexandroulis]

Καλησπέρα mama tou konstantinou!

Εμένα ο μικρός μου είναι 16 μηνών και ενώ έχει πει μπαμπα, γιαγιά και διαφορα άλλα αλαμπουρνεζικά και μη...μαμά δεν με έχει πει ποτε, αντί γι΄αυτό με φωνάζει ντόλια (ντόρα με λένε) όταν με θέλει!

Όλοι του λέμε "΄οχι Ντόλια, μάμά" , Ντόλια αυτός πιο δυνατά!

Πλέον νομίζω ότι το κάνει επίτηδες!!

Τουλάχιστον όταν πεινάει λέει συνεχόμενα μαμ, μαμ, μαμ και ακούγεται λίγο σαν μαμά!

Ελπίζω κάποτε να μου κάνει την χάρη! τι να πω!

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

να σου πω για να σε κανω να αισθανθεις καλυτερα της κουμπαρας μου ο γιος ειναι 20μηνων την φωναζει "γία" δηλαδη γεωργια.δεν την λεει μαμα σχεδον καθολου.βεβαια αν τον ρωτησεις που ειναι η μαμα σου την δειχνει.σιγα σιγα ομως ολα αλλαζουνκαι θελει υπομονη.

και εμενα μη νομιζεις παρολο που με λεει μαμα με φωναζει σε θεματα επιβιωσης γαλα,υπνο κλπ.πιο πολυ μπαμπα λεει.και αμα του πω πες μαμα...λεει μπαμπα,γιαγια,νονα οτι αλλο θελεις.μας δουλευουν και λιγο.

[nasia84]

Κι εμένα άργησε πολύ να πει μαμα, και όταν τελικά το είπε, αναφερόταν στη μάνα μου...(Θέλω να πιστεύω επειδή ακουγε εμένα να την αποκαλό "μαμα"). Όπως και να έχει, φάση είναι και θα περάσει σύντομα.

[stahektor]

Ο γιός μου είναι 23 μηνών και καθώς δεν δουλεύω περνάει μαζί μου όλη τη μέρα.Παίζουμε,τρώμε,χαλαρώνουμε αλλά έχουμε και τις στιγμές έντασης.Μετακόμισα σε άλλη χώρα και στην αρχή ήταν δύσκολα με το μωρό μου που ήταν δύσκολος σε όλα:στο φαγητό,στον ύπνο, στη συμπεριφορά του.Ο άνδρας μου του μιλά στη γλώσσα του,εγώ στα ελληνικά, ενώ με τον άνδρα μου συνεννοούμαστε στα αγγλικά.Δεν λέει λέξεις πολλές.Τη λέξη "μπαμπά"τη λέει συνέχεια παρότι τον βλέπει ελάχιστα,τη λέξη "μαμά "σχεδόν ποτέ...σήμερα το πρωί άρχισα να κλαίω....πότε?πότε θα με φωνάζει "μαμά "και πότε θα μου δείχνει τρυφερότητα?Γενικά με χτυπά,αρνείται να με φιλάει και να με αγκαλιάζει,ενώ εγώ είμαι τόσο γλυκιά και υπομονετική μαζί του....Είμαι στα πρόθυρα κατάθλιψης...

[lelaki1980]

Ο γιός μου είναι 23 μηνών και καθώς δεν δουλεύω περνάει μαζί μου όλη τη μέρα.Παίζουμε,τρώμε,χαλαρώνουμε αλλά έχουμε και τις στιγμές έντασης.Μετακόμισα σε άλλη χώρα και στην αρχή ήταν δύσκολα με το μωρό μου που ήταν δύσκολος σε όλα:στο φαγητό,στον ύπνο, στη συμπεριφορά του.Ο άνδρας μου του μιλά στη γλώσσα του,εγώ στα ελληνικά, ενώ με τον άνδρα μου συνεννοούμαστε στα αγγλικά.Δεν λέει λέξεις πολλές.Τη λέξη "μπαμπά"τη λέει συνέχεια παρότι τον βλέπει ελάχιστα,τη λέξη "μαμά "σχεδόν ποτέ...σήμερα το πρωί άρχισα να κλαίω....πότε?πότε θα με φωνάζει "μαμά "και πότε θα μου δείχνει τρυφερότητα?Γενικά με χτυπά,αρνείται να με φιλάει και να με αγκαλιάζει,ενώ εγώ είμαι τόσο γλυκιά και υπομονετική μαζί του....Είμαι στα πρόθυρα κατάθλιψης...

 

 

δεν τρεχει τιποτα με το παιδακι σου καλη μου!γιατι αγχωνεσαι?το οτι δεν σε λεει τοσο συχνα μαμα δεν σημαινει οτι δεν σε αγαπαει αν ειναι δυνατον.και οσο αφορα το οτι σε χτυπαει και αρνειται την αγκαλια ειναι και αυτο συνηθες γιατι προφανως σε εχει ολη την ημερα μαζι σου και το εκμεταλευεται.και μενα η κορη μου οταν ειναι με την γιαγια της ή με τον μπαμπα της ειναι ΚΥΡΙΑ! μολις μενουμε για λιγο μονες αρχιζουν τα οργανα!!χτυπιεται κατω (βεβαια δεν χτυπαει)αλλα κανει πραγματα τα οποια λες και της εχω κανει κατι κακο!εγω απλα στην θεση σου αν ακομα αγχωνεσε γιαυτο το λογο θα σου ελεγα να βγαινετε με το παιδακι σου πιο πολλες βολτιτσες γιατι αν ειναι κλεισμενο συνεχεια μεσα στο σπιτι ξεσπαει και ξεσπαει ασχημα.ειναι σημαντικο αυτο που σου λεω αν μπορεις και καθε μερα αφου δεν δουλευεις ακομα καλυτερα.πηγαινε τον στις κουνιες οσο μπορεις μην του φωναζεις (οχι οτι δεν πρεπει μερικες φορες)αλλα πηγαινε με τα νερα του να δεις τι θα κανει.ειναι η ηλικια παραξενη.ελπιζω βεβαια μεσα στο σπιτι να ειναι ολα ηρεμα(δεν μιλαμε για μικροδιαφωνιες)αλλα ενα παιδακι μπορει να ειναι νευρικο και για αλλους λογους.αλλα αν ειναι ολα οκ μην αγχωνεσαι και κανε μαζι του πραγματα ΕΞΩ απο το σπιτι να ξεδινει το παιδι μπας και αλλαξει λιγο αν και πιστευω οτι ειναι φαση αλλα δεν σημαινει οτι δεν θα βοηθησουμε τον εαυτο μας να πειραματιστει!

[lelaki1980]

ηθελα να σε ρωτησω οταν με το καλο θα παει σχολειο θα παει σε ελληνικο σχολειο?θα μαθαινει και ελληνικα και την γλωσσα του μπαμπα?απλα ρωταω γιατι και το παιδακι που λες οτι δεν λεει πολλες λεξουλες (οχι οτι εχει προβλημα) μηπως εχει μπερδευτει το καημενακι και δεν ξερει τι να κανει οχι στο θεμα της συμπεριφορας του προς τα εσενα που ανεφερες στο ποστ σου αλλα το οτι δεν λεει πολλες λεξουλες ειναι επειδη ακουει πολλες γλωσσες και μπουρδουκλωνεται.με τον μπαμπα μιλαει στην γλωσσα του? περιμενω νεα σου;)

[mmdad]

Μια ιδεα ειναι να μην κανεις κατι αν δεν στο ζητησει (Μαμα! σου μιλαω!)

Μετα πολλα παιδακια λενε πιο ευκολα μπαμπα γιατι: το απογευμα που θα ερθει ο μπαμπας,,,παμε να μαγειρεψουμε για το μπαμπα,,, Να το πουκαμισο του μπαμπα κτλ

Δηλαδη οι μαμαδες αναφερομαστε πιο πολυ στον μπαμπα που δεν ειναι ολες τις ωρες παρον οποτε το ακουει πιο συχνα σαν λεξη, Ασε που αφου λοιπει δεν ειναι και δεδομενος οπως η μαμα,,,

[xazomama2010]

Ο γιός μου είναι 23 μηνών και καθώς δεν δουλεύω περνάει μαζί μου όλη τη μέρα.Παίζουμε,τρώμε,χαλαρώνουμε αλλά έχουμε και τις στιγμές έντασης.Μετακόμισα σε άλλη χώρα και στην αρχή ήταν δύσκολα με το μωρό μου που ήταν δύσκολος σε όλα:στο φαγητό,στον ύπνο, στη συμπεριφορά του.Ο άνδρας μου του μιλά στη γλώσσα του,εγώ στα ελληνικά, ενώ με τον άνδρα μου συνεννοούμαστε στα αγγλικά.Δεν λέει λέξεις πολλές.Τη λέξη "μπαμπά"τη λέει συνέχεια παρότι τον βλέπει ελάχιστα,τη λέξη "μαμά "σχεδόν ποτέ...σήμερα το πρωί άρχισα να κλαίω....πότε?πότε θα με φωνάζει "μαμά "και πότε θα μου δείχνει τρυφερότητα?Γενικά με χτυπά,αρνείται να με φιλάει και να με αγκαλιάζει,ενώ εγώ είμαι τόσο γλυκιά και υπομονετική μαζί του....Είμαι στα πρόθυρα κατάθλιψης...

 

Καταρχην οσο αφορα την συμπεριφορα του γιου σου η απαντηση ειναι στις πρωτες λεξεις απο αυτα που λες "Ο γιός μου είναι 23 μηνών" πρωτον ειναι αγορι και δευτερον ειναι 23 μηνων. Μπορει να ειναι και τα κοριτσακια ετσι αλλα οχι σε αυτο το βαθμο. Εγω μεχρι 2 χρονων ειχα ενα ησυχο παιδι δεν μπορεις να φανταστεις και μετα τα δευτερα γεννεθλια του μεταλλαχτηκε.

 

Τοτε αρχισα το διαβασμα πως να αντιμετοπισω την κατασταση ευτυχος για καλη μου τυχη πολλα πιασανε και ολο αυτο κρατησε μονο 5 μηνες αλλα και παλι εχει ξεσπασματα μονο ομως οταν νυσταζει. Οσο για το γιατι δεν λεει μαμα θα το πει κι εμενα αργησε να το πει. Αν ηταν να τα παιρνω ολα προσωπικα.....

εμενα ξυπνουσε το πρωι και αντι για μαμα φωναζε μπαμπα και οταν πηγαινα εγω μου ελεγε "θελω τον μπαμπα εσυ φυγε" Εχει ομως τωρα τελευταια που συμπεριφερεται το ιδιο και δεν μας ξεχοριζει μη σου πω οτι αρχιζει και κολλαει πιο πολυ πανω μου.

[stahektor]

Επειδή δεν ξέρω καλά τις λειτουργίες του φόρουμ δεν μπόρεσα να απαντήσω στην καθεμιά σας ξεχωριστά.Ζητώ συγγνώμη.Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι κι άλλες μαμάδες έχουν περάσει τα ίδια.Το παιδάκι μου έχει βιώσει τις δικές μου δυσκολίες προσαρμογής,εντάσεις στο σπίτι και μια δική μου περίοδο κατάθλιψης.Όταν μεγαλώσει δεν θα πάει σε ελληνικό σχολείο αλλά του μιλάω ελληνικά,ενώ μέχρι 18 μηνών ήταν στη Ελλάδα...

[lelaki1980]

Επειδή δεν ξέρω καλά τις λειτουργίες του φόρουμ δεν μπόρεσα να απαντήσω στην καθεμιά σας ξεχωριστά.Ζητώ συγγνώμη.Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι κι άλλες μαμάδες έχουν περάσει τα ίδια.Το παιδάκι μου έχει βιώσει τις δικές μου δυσκολίες προσαρμογής,εντάσεις στο σπίτι και μια δική μου περίοδο κατάθλιψης.Όταν μεγαλώσει δεν θα πάει σε ελληνικό σχολείο αλλά του μιλάω ελληνικά,ενώ μέχρι 18 μηνών ήταν στη Ελλάδα...

 

και εγω γιαυτο ρωτησα αν ολα στο σπιτι ειναι καλα.ενα παιδακι ειναι μικρο σε αυτην την ηλικια αλλα μεγαλο συνναμα για να καταλαβαινει τι συμβαινει ασχετα αν δεν μιλαει ακομα!να ξερεις ομως οτι αυτο που σου συνεβει εσενα (καταθλιψη κτλ)ειναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ φυσιολογικο απο την στιγμη που αλλαζεις χωρο και χωρα!γιατι και το παιδακι σου να μην νιωθει το ιδιο?εγω μπορει να αφησω την μικρη μου καμια βδομαδα στην μανα μου τωρα που δεν δουλευει και μετα που θα παω να την παρω κλαιει ακαταπαυστα (για καμια ωρα)γιατι θελει να ξαναπαει στην γιαγια της.αυτο δεν σημαινει οτι δεν με αγαπαει.ολα αυτα να ξερεις θα περασουνε και θα ηρεμησετε ολοι!! κοιτα να σας βλεπει το μωρο σας ευτυχισμενους(παρα πολυ σημαντικο) και πανω απο ολα κανε μαζι του εξωτερικες δραστηριοτητες! αν καποια στιγμη θα εισαι στεναχωρημενη και θα θελεις πχ να ξεσπασεις-να κλαψεις-να φωναξεις οχι μπροστα στο παιδι!!θα δεις που ολα θα πανε τελεια!!!:p Και οσο αφορα το σχολειο δεν υπαρχει εκει ελληνοφωνο σχολειο δηλαδη να μιλανε και την ελληνικη γλωσσα αλλα και αυτη που ζειτε τωρα εκει? αλλα φυσικα δεν υπαρχουνε παντου ελληνοφωνα σχολεια τι λεω?αλλα και παλι αν παει σε ξενο σχολειο το παιδακι κοιτα εσυ να μαθεις καμια λεξη στην γλωσσα του αντρα σου ωστε να ακουγονται δυο γλωσσες στο σπιτι!!;)

[stahektor]

Λελάκι,σε ευχαριστώ....πήρα λίγο κουράγιο..ελπίζω να περάσουν οι δυσκολίες.Να είσαι καλά και να χαίρεσαι το παιδάκι σου...

[yotasam]

Θα αναφερθώ κυρίως στο θέμα της γλώσσας. Καλό είναι ο καθένας να μιλά στο παιδί τη γλώσσα του, καθώς μόνο στη μητρική μας γλώσσα μπορούμε να εκφράσουμε τα εσώτερα συναισθήματά μας. Τα παιδιά που έχουν ακούσματα 2 γλωσσών στο σπίτι συνήθως αργούν περισσότερο να μιλήσουν και σε κάποιο στάδιο ίσως να φαίνεται ότι μπερδεύονται αλλά τελικά καταλήγουν να μιλούν εξίσου καλά και τις 2 γλώσσες χωρίς πρόβλημα. Η ποικιλία γλωσσών στο σπίτι δεν οδηγεί σε ψυχολογικά προβλήματα.

Για τα υπόλοιπα είμαι σίγουρη ότι είναι φάση και όλα θα πάνε καλά, αρκεί και εσύ ως μαμά να νιώθεις ασφαλής, ήρεμη και χαρούμενη.

[stahektor]

Έχεις δίκαιο...η γιατρός είπε το ίδιο σχετικά με το θέμα της γλώσσαςΔίκαιο έχεις και για την τελευταία πρόταση.Δυστυχώς δεν νιώθω ούτε ασφαλής,ούτε ήρεμη,ούτε χαρούμενη.Αλλά ξέρω καλά ότι αυτό δεν αφορά αυτό το φόρουμ,ούτε φυσικά και τους ευγενικούς ανθρώπους που βρίσκονται εδώ μέσα και απάντησαν στην αγωνία μου σχετικά με το παιδί.