Δίδυμα

[gavrias]

Δίδυμα

Όταν το ένα παιδί είναι ο καθρέφτης του άλλου. Τα δίδυμα, αν και μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό, έχει το καθένα τη δική του προσωπικότητα κι ας λειτουργούν πολλές φορές ως ένας άνθρωπος.

 

Προχωρούσα στο δρόμο. Από την απέναντι κατεύθυνση ερχόταν μια μαμά με ένα διπλό καροτσάκι, από αυτά που είναι δυο μαζί κολλημένα σε ένα. Στρογγυλοκαθισμένα μέσα δυο παχουλούτσικα αγοράκια με το ίδιο σκούρο μπλε μπουφάν, την ίδια γαλάζια κουκούλα, το ίδιο τζιν παντελόνι και το ίδιο αρκουδάκι στα χέρια. Δίδυμα. Ολόιδια σαν δυο σταγόνες νερό. Το μόνο που διέφερε ήταν η συμπεριφορά τους. Το ένα ακίνητο, σαν μαρμαρωμένο, με τα μάτια στυλωμένα μπροστά. Το άλλο δίπλα του κούναγε τα χέρια, έδειχνε τα δένδρα, τη γάτα που πέρναγε δίπλα από το καρότσι, τον ήλιο. Η αντίδραση του ήσυχου αδερφού ήταν απλώς να κουρνιάζει το χεράκι του στη χούφτα του δυναμικού διδύμου του.

 

 

Τα αδέρφια που είναι δίδυμα από το ίδιο ωάριο μοιράζονται τα ίδια γονίδια, οπότε έχουν έμφυτες ομοιότητες (μολονότι το καθένα είναι ο εαυτός του), ενώ η ανάπτυξη τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πώς οχ γονείς τους λειτουργούν και πώς αντιμετωπίζουν το γεγονός πως έχουν δίδυμα. Τα ίδια πάντως μοιάζουν εμφανισιακά σαν δυο σταγόνες νερό, όπως συμβαίνει με την κλωνοποίηση, λες και το ένα είναι ο καθρέφτης του άλλου! Έρχονται στιγμές, δηλαδή, που συγγενείς και φίλοι δεν μπορούν να τα ξεχωρίσουν!

 

Παράλληλα, τα δίδυμα λειτουργούν συχνά ως ένας άνθρωπος, καθώς έχουν ιδιαίτερα δυνατό δεσμό μεταξύ τους, καταλαβαίνοντας απόλυτα το ένα το άλλο, ακόμα κι αν δεν προέρχονται από το ίδιο ωάριο. Σε σημείο να υπάρχουν περιπτώσεις όπου δίδυμα που ζουν σε διαφορετικές πόλεις ή χώρες να υποφέρουν την ίδια στιγμή ταυτόχρονα για πρόβλημα που στην ουσία έχει ο ένας ενώ ο άλλος το αγνοεί!

 

Ευτυχώς πάντως που, ακόμα και στα δίδυμα από το ίδιο ωάριο, το καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα και το δικό του χαρακτήρα, ειδικά όταν έχουν διαφορετική πορεία ζωής και διαφορετικά βιώματα. Πάνω απ' όλα όμως τα δίδυμα είναι δυο προνομιούχα αδέρφια, αφού μπορούν να βιώσουν την αγάπη μεταξύ• τους σε τόσο μεγάλη ένταση.

 

Πότε «κτυπούν» τα δυο... στην τιμή του ενός!

Δίδυμα έχουν την πιθανότητα να αποκτήσουν οι υποψήφιες μητέρες που ακολουθούν κάποια θεραπεία γονιμότητας (με την οποία αυξάνονται οι πιθανότητες πολλαπλών κυήσεων), αλλά και οι γυναίκες με ιστορικό διδύμων στην οικογένεια τους. Σε αυτήν την περίπτωση είναι μύθος ότι στις γεννήσεις διδύμων μεσολαβεί η παράλειψη μιας γενιάς. Η πιθανότητα απόκτησης διδύμων αυξάνεται με την κάθε γέννηση αλλά και με την αύξηση της ηλικίας της γυναίκας. Στα σαράντα, για παράδειγμα, είναι πολύ πιο πιθανό να αποκτήσεις δίδυμα παρά στα είκοσι. Από έρευνες έχει διαπιστωθεί πως η πιθανότητα απόκτησης διδύμων είναι 1 στις 90 γεννήσεις για τη λευκή φυλή και 1 στις 70 για τη μαύρη φυλή.

 

Δίδυμα από το ίδιο ή από διαφορετικά ωάρια

Τα δίδυμα μπορεί να προέρχονται από το ίδιο ωάριο (μονοωογενή) ή από διαφορετικά ωάρια (διωογενή). Τα μονοωογενή δίδυμα είναι αποτέλεσμα ενός ωαρίου το οποίο γονιμοποιείται από ένα σπερματοζωάριο κι έπειτα διαιρείται έτσι, ώστε και τα δύο έμβρυα να έχουν ακριβώς τα ίδια γονίδια. Το πόσο κοντά βρίσκονται μέσα στη μήτρα εξαρτάται από το στάδιο κατά το οποίο το ωάριο διαιρείται. Εάν αυτό συμβεί πολύ σύντομα, κάθε έμβρυο θα έχει το δικό του εξωτερικό σάκο και πλακούντα, εάν όμως το ωάριο διαιρεθεί αργότερα, θα μοιράζονται τον ίδιο αμνιακό σάκο.

 

Το ένα τρίτο περίπου των διδύμων είναι από τον ίδιο αμνιακό σάκο. Τα μισά είναι ζεύγη κοριτσιών και τα μισά ζεύγη αγοριών με τον ίδιο τύπο αίματος και τον ίδιο τύπο επιδερμίδας (τα μονοωογενή δίδυμα δεν είναι ποτέ αγόρι-κορίτσι). Τα διωογενή δίδυμα είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας κατά την οποία η γυναίκα απελευθερώνει δύο ωάρια σε έναν μήνα και τα οποία γονιμοποιούνται από διαφορετικό σπερματοζωάριο. Τα ωάρια κολλούν στο τοίχωμα της μήτρας είτε σε κοντινή είτε σε μακρινή απόσταση το ένα από το άλλο. Εάν βρίσκονται μακριά, αναπτύσσουν δυο διαφορετικούς εξωτερικούς σάκους και πλακούντες. Εάν όμως βρίσκονται πολύ κοντά, ο εξωτερικός τους σάκος και ο πλακούντας είναι κοινός. Παρ' όλα αυτά τα έμβρυα εξακολουθούν να διαφέρουν εντελώς από γενετική άποψη. Έτσι, όπως οποιαδήποτε άλλα αδέρφια, μπορεί να μοιάζουν πολύ ή και καθόλου μεταξύ τους (τα διωογενή δίδυμα δεν είναι ποτέ εντελώς όμοια).

 

Τα οφέλη των διδύμων

Από την πιο ενεργή ανάμειξη του πατέρα στη φροντίδα τους.

Δέχονται μικρότερη γονεϊκή πίεση στο διάβασμα και στην προσπάθεια για την επίτευξη των στόχων τους από ό,τι τα υπόλοιπα παιδιά.

Αγνοούν πιο εύκολα τις διαταγές των γονιών αν δεν τους έχουν απευθυνθεί σε ατομικό επίπεδο, γιατί μπορούν να ισχυριστούν πως το μήνυμα απευθυνόταν στον άλλο δίδυμο.

Χρησιμοποιούν τη διπλή τους ισχύ όταν ζητούν κάτι.

 

Πάντα ενωμένοι, ποτέ νικημένοι

Τα δίδυμα μέχρι την προσχολική τους ηλικία είναι μαζί 24 ώρες το 24ωρο, πολύ περισσότερο δηλαδή από όσο χρόνο περνούν με τη μητέρα τους, άρα η επιρροή ανάμεσα τους είναι πολύ μεγάλη. Εννοείται ότι όπως κάθε «ζεύγος» έτσι και τα δίδυμα αλληλοσυμπληρώνονται, καθώς το ένα από τα δύο παιδιά είναι πάντα ισχυρότερο από το άλλο, ενώ εκτός σπιτιού γίνεται εξαιρετικά προστατευτικό απέναντι του. Αν μάλιστα πρόκειται για αγόρι και κορίτσι, βλέπουμε πως ένα ισχυρό κοριτσάκι θα νταντέψει σαν μαμά τον αδελφό της, ενώ στην περίπτωση ενός δυναμικού αγοριού θα πάρει υπό την προστασία του την αδελφούλα του.

Τα δίδυμα μάλιστα συνηθίζουν, όταν απευθύνονται σε τρίτους, να μιλούν με υπερηφάνεια και με τρυφερότητα το ένα για το άλλο. Αντίθετα, μέσα στο σπίτι έχουν μεταξύ τους ανταγωνιστική διάθεση διεκδικώντας το καθένα για τον εαυτό του το μεγαλύτερο μερίδιο από την προσοχή και την αγάπη των γονιών τους (τις περισσότερες φορές κυριαρχεί ο ισχυρός της παρέας).

 

Αντιθέσεις διδύμων

Τα δίδυμα εκφράζουν την ευφυία τους με διαφορετικό τρόπο. Το ένα, για παράδειγμα, μπορεί να έχει ευκολίες με τους αριθμούς, το άλλο με τα λόγια. Το ένα μπορεί να γίνει πολύ δυνατός καλλιτέχνης και το άλλο πολύ πετυχημένος έμπορος. Το θέμα είναι πως από πολύ μικρά θα πρέπει να ενθαρρυνθούν από γονείς, δασκάλους και συγγενείς για να αναπτύξει το καθένα την κλίση του.

 

Τα Δίδυμα και οι Φίλοι τους

Τα δίδυμα μπορεί να αισθάνονται περισσότερο απομονωμένα και από τα μοναχοπαίδια, επειδή οι γονείς τους συχνά πιστεύουν πως δεν είναι απαραίτητο να κάνουν παρέα και με άλλα παιδιά! Γι' αυτό υπάρχουν δίδυμα που αναπτύσσουν ακόμα και μια δική τους γλώσσα επικοινωνίας παραλείποντας άρθρα και ρήματα, κατάσταση που ξεπερνιέται με το που πηγαίνουν στο σχολείο.

 

Συνηθισμένο επίσης είναι να έχουν τα δίδυμα κοινές παρέες, οι οποίες κατά κανόνα δημιουργούνται από το πιο δυναμικό και πιο εξωστρεφές παιδί που έχει και τους περισσότερους φίλους. Συνήθως αυτό είναι το μεγαλύτερο και αναλαμβάνει ρόλο πρωτότοκου, ακόμα κι αν έχει διαφορά ηλικίας μία ώρα από το αδελφάκι του. Οι ειδικοί πάντως συνιστούν να αποκτά κάθε παιδί τη δική παρέα από συνομηλίκους του που ταιριάζουν με την ιδιοσυγκρασία και την προσωπικότητα του.

Δίδυμος «γλυκός μπελάς»

Οι γονείς που μεγαλώνουν δίδυμα επιφορτίζονται διπλά, καθώς οι απαιτήσεις για φροντίδα είναι πιο άμεσες, πιο επιτακτικές, πιο πολλές, γι' αυτό αρκετά συχνά χάνουν την υπομονή τους και είναι περισσότερο αδιάλλακτοι, λιγότερο ευέλικτοι και πιο αυστηροί. Φορτισμένοι και ανήσυχοι, αναρωτιούνται συνήθως αν είναι επαρκείς στο γονεϊκό τους ρόλο.

 

Εννοείται πως η συστηματική απασχόληση και του πατέρα στο μεγάλωμα των παιδιών είναι απαραίτητη. Η φροντίδα των παιδιών από τους γονείς πρέπει να γίνεται χιαστί.

 

Συμβουλές προς τους γονείς αδερφών-ψυχών

Οι γονείς που έχουν δίδυμα πρέπει:Να αφήνουν το καθένα να αναπτύσσει τη δική του οντότητα ξεχωρίζοντας τα μεταξύ τους.

 

Να επιλέγουν για τα παιδιά τους ονόματα που δεν έχουν την ίδια προέλευση ούτε μοιάζουν μεταξύ τους όπως Λίνα -Νίνα ή Νάνα-Άννα, καθώς τέτοια υποκοριστικά εύκολα συγχέονται από τους άλλους. Επιπλέον, για να μη χάσουν την ξεχωριστή τους ταυτότητα, να μην τα αποκαλούν ποτέ «τα δίδυμα» ή «τα μωρά».

Να μη δίνουν περισσότερα δικαιώματα ή χάδια

στο ένα από τα δύο παιδιά, αλλά να τα αντιμετωπίζουν με την ίδια αγάπη. Βέβαια, είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τον οποιονδήποτε να αναπτύξει ταυτόχρονα δύο έντονες σχέσεις αγάπης, γι' αυτό και οι γονείς των διδύμων χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αισθανθούν πως αγαπούν τα δίδυμα τους τόσο όσο και τα άλλα τους παιδιά.

Να έχουν υπόψη πως αν υπάρχει μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια, πιθανόν να αισθάνεται ότι «το τρομερό δίδυμο» ενεργεί από κοινού εναντίον του, οπότε θα νιώθει

την ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας για τα απειλούμενα κεκτημένα και τη θέση του μέσα στην οικογένεια.

Να φροντίζουν ώστε κάθε παιδί να αναπτύσσει τα ιδιαίτερα χαρίσματα του.

Να κάνουν τα παιδιά να αισθάνονται ότι αξίζουν ως άτομα και όχι ως μια ομάδα δύο αντιγράφων! Τα δίδυμα που αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστά άτομα από τη στιγμή της γέννησης τους γίνονται πιο ολοκληρωμένοι ενήλικες και μπορούν να λειτουργούν το ίδιο καλά ακόμα και όταν είναι μόνα τους στον κόσμο.

Να τα στέλνουν σε διαφορετικό τμήμα στο σχολείο ώστε το πιο αδύναμο και ντροπαλό να μην καπελώνεται από το πιο ισχυρό.

Να τα βγάζουν συχνά χώρια έξω.

Να τα γράφουν διαφορετικές μέρες στα αγγλικά

ή σε διάφορα μαθήματα (κολύμβηση, πιάνο, τένις) ώστε να συστήνονται αρχικά ως ξεχωριστά άτομα πριν γίνουν γνωστά ως δίδυμα.

Να τα ντύνουν με διαφορετικά ρούχα καθώς το καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα, που σημαίνει πως δεν μιλάμε ούτε για ρεπλίκες ούτε για κλώνους. Το διαφορετικό ντύσιμο είναι ένας ακόμα λόγος για να μην «ευνουχιστεί» το ανίσχυρο αδελφάκι από το ισχυρό.

 

Αν δηλαδή ο μπαμπάς κρατήσει τη μια μέρα το ένα παιδί, την επομένη πρέπει να κρατήσει το άλλο ώστε να μην αναπτύσσεται μονομερώς κανένας δεσμός στην οικογένεια, αντίθετα το ενδιαφέρον να μοιράζεται εξίσου και στα δύο παιδιά.

Από τη στιγμή πάντως που τα δίδυμα αρχίζουν να μεγαλώνουν, οι γονείς δεν έχουν να αντιμετωπίσουν στην οικογένεια πολλά προβλήματα. Επιπλέον, το πιο δραστήριο καταφέρνει να ηρεμεί συνήθως τα πνεύματα ώστε στις αντιδικίες να μη φτάνει κανείς ποτέ στα άκρα. Δεν είναι τυχαίο που, σύμφωνα με όσα μας λέει η ψυχολόγος Χρυσούλα Μαυράκη, η οποία χρόνια τώρα εργάζεται στο «Χαμόγελο του Παιδιού», κανένα από όσα παιδιά έχουν εγκαταλείψει μέχρι σήμερα το σπίτι τους δεν ήταν δίδυμο!

 

Ο κίνδυνος που καιροφυλακτεί

Αν και δεν συμβαίνει συχνά, υπάρχει φόβος στην περίπτωση των διδύμων να δημιουργούνται αναπτυξιακές διαταραχές στο ένα από τα δύο παιδιά τόσο στη συμπεριφορά όσο και στην κοινωνικότητα του. Η έγκαιρη διάγνωση θα κάνει πιο εύκολη την αποκατάσταση της υγείας του, γι' αυτό και οι γονείς πρέπει με την παραμικρή υποψία να σπεύδουν για ιατρικές εξετάσεις, ώστε το πρόβλημα να αντιμετωπίζεται έγκαιρα και αποτελεσματικά στα πρώτα στάδια.

 

Της Κατερίνας Παπαγεωργίου

Με τη συνεργασία της Ψυχολόγου Χρυσούλας Μαυράκη

 

 

Επειδή είμαι δίδυμη έχω να πώ ότι έιναι δύκολη (πρέπει συνέχεια να αποδικνύεις ακόμη και για τα πιό απλά ότι ΔΕΝ είσαι δύο π.χ.) και υπέροχη, (εχεις γεννηθεί με παρέα,έχεις πάντα έναν σίγουρο σύμμαχο..) αυτή η σχέση.

Ανοίγω το θέμα όχι τόσο για όσους έιναι γονείς διδύμων (σίγουρα θα έχουνε ψάξει το θέμα λίγο παραπάνω) όσο για τους ανθρώπους που θα συναντήσουνε τέτοια ζευγάρια παιδιών στο περιβάλλον τους....

Τα πιό συνηθησμένο "λάθος" που έχω παρατηρήσει και θυμάμαι, είναι η αντιμετώπιση των δύο παιδιών σαν να έιναι μονάδα.Αυτό ενοχλεί τα δίδυμα (είμαστε δύο), οι ερωτήσεις μπροστά στα παιδιά του τύπου.... πώς φέρονται? ζηλέυουνε? τσακώνονται...κλπ.

Είναι απλές λογικές και αθώες εκφράσεις που μας κάνουνε να νιώθουμε λίγο σαν μαιμούδες στο κλουβί

 

[Lia2007]

Οταν με το καλό πάρουν τα ονοματακια τους δεν θα επιτρεψω σε κανεναν να τα αποκαλει μπροστα τους "διδυμα". Θα εχει το καθενα το όνομά του (από 2 κιολας). Ακριβώς γιατι ειναι 2 παιδια διαφορετικά.

Τα δικα μας ενας λογος παραπάνω γιατι ειναι ομοζυγωτικά. Ποτέ δεν της εχω ντύσει το ιδιο. Ουτε καν τα σκουφάκια τους δεν ειναι ιδια.

Παντως απο τωρα εχουν αρχισει τη διεκδικηση (6μιση μηνών) αλλα καμμια δεν νικάει....Ή και οι δυο αγκαλιά ή ολοι μαζι στο πάτωμα....

Μου φαινονται πολυ λογικα και εφικτα να γινουν ολα οσα λεει το συγκεκριμένο άρθρο...... εκτος απο αυτο του σχολειου και των μαθημάτων γενικότερα.Ουτε σε διαφορετικο φροντηστηριο μπορεις να τα γραψεις ουτε αν θελουν το ιδιο αθλημα πχ να τις πηγαινεις αλλες ωρες. Υπερβολικο !!!!

[sstamoul]

Ωραίο θέμα!

Δείτε εδώ πολύ όμορφες φωτογραφίες με δίδυμα (θηλασμός διδύμων σε διάφορες θέσεις και διάφορες ηλικίες και άλλες φωτογραφίες).

http://www.karengromada.com/karengromada/photos/index.htm

[gavrias]

sstamoul ωραίο!!!!!!

[Afroditi D]

Κωνσταντίνα πολύ καλό το άρθρο που μας παρέθεσες ! Μπράβο !

Να χαίρεσαι και την δίδυμη αδερφή σου!

 

Κάποιες φορές έχω σκεφτεί οτι θα ήθελα να έχω δίδυμα παιδάκια...

αλλά μέχρι και άν ποτε τα αποκτήσω .... , θα σας πώ για τις δίδυμες ανηψιές μας , που η μία είναι και βαπτιστήρα το άντρα μου!

 

Τώρα είναι σχεδόν 2,5 χρονών!

 

Οι γονείς τους προσπαθούν να αναπτυχθεί επαρκώς η ατομικότητά τους και η προσωπική ταυτότητα της κάθε μιάς.

 

Έχουν η κάθε μια το δικό της δωμάτιο , την δική της ντουλάπα , ξεχωριστά ενδιαφέροντά , τις ατομικές εξόδους τους και τις ατομικές «απολαβές» τους στην οικογένεια.

 

Έχουν καταφέρει και το έχουν "περάσει" και σε όλους εμάς τους φίλους και συγγενείς θα πρέπει να αναφέρομαστε στην καθεμιά τους με το όνομά της και όχι μαζί «στις δίδυμες ».

 

Αποθαρρύνουν πότε τη μία ή την άλλη ανάλογα με τις καταστάσεις να παίρνει το ρόλο του "εκπροσώπου" και να μιλάει για τις ανάγκες και των 2.

 

Η καθέ μιά έχει το χώρο της! και αυτό της έχει κάνει τόσο δωτικές που θέλουν να μοιράζονται τα πάντα μεταξύ τους , αλλα και με τα υπόλοιπα παιδάκια , φίλες τους ή ακόμα και μέλη της οικογένειας!

 

Πιστέυω πως με την όλη αντιμεπώτηση των γονιών βοηθάνε τα δίδυμα κορίτσια τους να αναπτύξουν η κάθε μια την δική της προσωπικότητά!

Δεν μπορώ να ξέρω αν όλα αυτά που κάνουν οι γονεις τους ειναι σωστα...Πάντως είμαι σίγουρη πως τους θαυμάζω!

 

υ.γ : Η μαμά τους έχει να κοιμηθεί ένα βράδυ ολόκληρο ...... εδώ και πολύ καιρό !

[starlight]

sstamoul φανταστικές φωτογραφίες! Δείχνουν πόσο απλά μπορούν να γίνουν τα πράγματα αν θέλουμε...

[Olg@]

Εγώ να πω πως απλά θαυμάζω τους γονείς των διδύμων, τριδύμων και βάλε. Αν εμείς με το ένα μιλάμε για κούραση τότε αυτοί ειναι πραγματικοί ήρωες ... βέβαια τους ανταμοίβουν τα διπλά χαμόγελα και οι διπλές αγκαλίτσες !!!

[ΧΡΥΣΑ]

Εγώ να πω πως απλά θαυμάζω τους γονείς των διδύμων, τριδύμων και βάλε. Αν εμείς με το ένα μιλάμε για κούραση τότε αυτοί ειναι πραγματικοί ήρωες ... βέβαια τους ανταμοίβουν τα διπλά χαμόγελα και οι διπλές αγκαλίτσες !!!

 

Συμφωνω απολυτα

[Νίκη]

Εγώ να πω πως απλά θαυμάζω τους γονείς των διδύμων, τριδύμων και βάλε. Αν εμείς με το ένα μιλάμε για κούραση τότε αυτοί ειναι πραγματικοί ήρωες ... βέβαια τους ανταμοίβουν τα διπλά χαμόγελα και οι διπλές αγκαλίτσες !!!

 

 

Σωστό κι αυτό...

[mariadim]

ειμαι κ εγω μια διδυμομανα κ εχω να πω πως οταν το πρωτακουσα απ το γιατρο μου,τρομαξα με τις ευθυνες κ σκεφτηκα οτι θα θελα να ειναι ενα.ελεγα τοτε πως ειμαι γκαντεμα..με τα δυο.

τωρα ,15 μηνες μετα, σκεφτομαι ποιο απ τα 2 θα μπορουσα να μην εχω..

αυτο ειναι. τωρα τρομαζω με τη σκεψη κ μονο κ λεω ποσο επιπολαιη ημουν τοτε.

δυκολο το μεγαλωμα οταν δεν υπαρχουν πολλα χερια κ δυστυχως εδω στην πατρα δεν εχω κανενα δικο μου,αλλα η χαρα που μου δινουν ειναι διπλη κ σβηνει καθε κουραση.

[Sun]

Το Ευάκι και το Χριστινάκι είναι μαζί με το Θανούλη μας η χαρά της ζωής μας. Και εγώ είχα τρομάξει στην αρχή μόλις έμαθα για δίδυμα και μάλιστα όμοια. Πηγαινα να κάνω δεύτερο παιδί και μου βγήκε διπλό. Σήμερα η ευτυχία μου είναι τέτοια που δεν περιγράφεται. Πρόκειται για μια εμπειρία που θα ήμουν σαφώς φτωχότερη σαν άνθρωπος αν δεν είχα ζήσει. Ένιωθα ενοχές για εκείνα τα αντιφατικά συναισθήματα μόλις έμαθα για τη δίδυμη κύηση αλλά τώρα λέω δεν ήξερα η γυναίκα, σκεφτόμουν τις δυσκολίες και τα προβλήματα και τελικά αυτά ήταν τίποτα μπροστά στα γέλια των παιδιών μου και τα δικά μας τα κυριακάτικα πρωινά στο κρεββάτι...

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες και πάλι δεν θα είχα πει αρκετά.

[Eleftheria]

Μεγαλώνοντας δίδυμα παιδιά,

Της Τζίνας Χονδρού, ψυχολόγου-σύμβουλου Οικογένειας

 

Τι γίνεται με τη σειρά γέννησης; Στις οικογένειες χωρίς δίδυμα αναπτύσσεται μια δυναμική που βασίζεται στη θέση του καθενός στην οικογένεια. Υπάρχει το μεγαλύτερο, το μεσαίο, το μικρότερο. Στα δίδυμα, αν και συχνά το ένα θεωρείται το «μεγαλύτερο», είναι περισσότερο μια ανάγκη των γονέων, παρά η πραγματικότητα. Από τη μια, λοιπόν, οι προσδοκίες των γονέων, από την άλλη η προσωπικότητα των παιδιών, συνηγορούν στο να αναλάβει ένα τον ρόλο του «μεγαλύτερου» ή του «αρχηγού». Ανεξάρτητα από τις τάσεις των ίδιων των παιδιών, ως γονείς είναι καλό να ενθαρρύνουμε τη διαφορετικότητα, παρά την ιεραρχία.

 

Αν είναι διαφορετικού φύλου; Στα δίδυμα διαφορετικού φύλου, πολλά εξαρτώνται από τις αντιλήψεις των γονέων για τους ρόλους των δύο φύλων. Επειδή συχνά ο ανταγωνισμός ενισχύεται, καλό είναι να τα μαθαίνουμε να λύνουν εποικοδομητικά τις διαφορές τους όταν τσακώνονται, και να τα ενθαρρύνουμε να αναπτύξουν ζεστή σχέση μεταξύ τους, χωρίς να κάνουμε διακρίσεις λόγω του φύλου τους.

 

Έχουν διαφορές; Πολλές! Μπορεί το ένα να είναι αριστερόχειρας και το άλλο δεξιόχειρας. Μπορεί το ένα να είναι εξωστρεφές και κοινωνικό, και το άλλο συνεσταλμένο. Κάποιες διαφορές υπάρχουν από την αρχή της ζωής, ενώ άλλες εμφανίζονται στη διάρκειά της, εξαιτίας της αλληλεπίδρασης των γονιδίων και του περιβάλλοντος. Οι έρευνες, με τη βοήθεια υπέρηχων, δείχνουν ότι η συμπεριφορά ακόμα και των μονοζυγωτικών διδύμων δεν είναι ακριβώς ίδια ούτε μέσα στη μήτρα!

 

Πόσα κάνουν μαζί και πόσα χώρια; Δεν χρειάζεται να προσπαθούμε υπερβολικά να τα ξεχωρίσουμε, σε σημείο που να ακυρώνουμε ή να απορρίπτουμε τα κοινά τους στοιχεία. Είναι όμορφο να έχουμε έναν άνθρωπο με τον οποίον μοιραζόμαστε τόσα πολλά, που μοιάζουμε και νιώθουμε ότι επικοινωνούμε. Αλλά δεν χρειάζεται να επιβάλλουμε ομοιότητες που δεν υπάρχουν, όπως να τα ντύνουμε παρόμοια ή να απαιτούμε να έχουν κοινές εξωσχολικές δραστηριότητες. Είναι δίδυμα, κι αυτό δεν αλλάζει είτε μοιάζουν εξωτερικά, είτε όχι, όπως «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά»! Είναι ταυτόχρονα δύο ξεχωριστά παιδιά, κι ούτε αυτό αλλάζει, όσο κι αν προσπαθήσουμε να επιβάλλουμε ομοιομορφία.

 

Στο σχολείο…Μπορούν να παρακολουθήσουν διαφορετικά τμήματα στην ίδια σχολική τάξη ή και διαφορετικά σχολεία. Αν, όμως, τα ίδια δεν θέλουν με τίποτα να αποχωριστούν, καλό είναι να μην επιμένουμε και να τα αφήσουμε να βρίσκονται στο ίδιο τμήμα, προσπαθώντας να ενισχύσουμε την αυτονομία με άλλους τρόπους. Εξάλλου, κάθε παιδί έχει να αντιμετωπίσει τον αποχωρισμό από τους γονείς όταν ξεκινάει για πρώτη φορά το σχολείο, οπότε καλό είναι να μην προσθέτουμε και το βάρος του αποχωρισμού από το δίδυμο αδελφάκι.

 

Στερεότυπα: Είναι σημαντικό να αποφεύγουμε τα στερεότυπα και να μην επιτρέπουμε και στον περίγυρο να τα τροφοδοτεί. Δεν υπάρχει το «καλό» και το «κακό» δίδυμο, το «έξυπνο» και το «χαζό», το «όμορφο» και το «άσχημο». Είναι απλά δύο διαφορετικά παιδάκια. Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι σωστό να συγκρίνουμε με τρόπο που ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό, αλλά αντίθετα να εστιάζουμε στη συμπεριφορά και στις ιδιαιτερότητες του καθενός, κρατώντας μόνο τους κοινούς κανόνες της οικογένειας.

 

 

Μερικές ιδέες για να ενθαρρύνουμε την ατομική ανάπτυξη

Τα περισσότερα δίδυμα αναπτύσσουν την ατομική τους ταυτότητα μεγαλώνοντας, ακόμα κι αν οι γονείς προσπαθούν να ενθαρρύνουν τις ομοιότητες! Αλλά καλό είναι, παρόλο που δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ανάπτυξη της προσωπικότητας ενός ανθρώπου, να την ενθαρρύνουμε προς την κατεύθυνση της αυτονομίας.

Μερικές ιδέες είναι:

• Να διαθέτουμε κάποιον χρόνο ξεχωριστά για το κάθε παιδί.

• Να έχει κάθε παιδί τα δικά του παιχνίδια και τον δικό του χώρο.

• Να επισημαίνουμε και να επαινούμε τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του καθενός.

• Οι ανταμοιβές και οι τιμωρίες για τη συμπεριφορά τους να γίνονται ατομικά.

• Να γιορτάζουμε ξεχωριστά τα επιτεύγματα του καθενός.

• Οι προσδοκίες και οι απαιτήσεις μας να ταιριάζουν με τα ατομικά χαρακτηριστικά του καθενός.

• Να ενθαρρύνουμε την ανάπτυξη διαφορετικών ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων.

• Να ενθαρρύνουμε την απόκτηση φίλων από το καθένα.

• Να μην τα φωτογραφίζουμε πάντα μαζί, ώστε το καθένα να έχει και τις δικές του ατομικές αναμνήσεις.

• Να μην αναφερόμαστε σε αυτά σαν μια μονάδα («τα δίδυμα»), αλλά με τα ονόματά τους.

 

Είναι άλλο η αδερφική, φιλική, ζεστή σχέση και οικειότητα, το ψυχικό δέσιμο που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο παιδάκια που μοιράζονται τόσα πολλά (γονίδια, ενδομήτριο περιβάλλον, οικογένεια) και άλλο μια σχέση εξάρτησης. Το πρώτο είναι πολύ θετική επιρροή στη ζωή μας, δημιουργεί συναισθήματα ασφάλειας και εμπιστοσύνης, τονώνει την αυτοπεποίθηση, ενώ το δεύτερο μπορεί να γίνει μεγάλο εμπόδιο στην προσπάθεια να βρούμε τον δρόμο μας και να έχουμε ψυχική υγεία και ευτυχία.

 

 

Πηγή: http://www.familylife.gr/v2/index.php?id=12