4 μερες χωρις την μαμα και το μπαμπα

[stellast]

Καλημερα σε ολους σας παρακαλω οποιος μπορει να μου απαντησει ,

σε ενα μηνα 29/2 θα φυγουμε με τον αντρα μου ταξιδι για 4 ημερες

δεν εχουμε ξαναφησει τον γιο μας (26 μηνων θα ειναι τοτε) ουτε μια μερα.

Τι πρεπει να κανουμε ?

Θα μεινει με τον παππου και την γιαγια του που τον κρατανε οσο εμεις δουλευουμε , αλλα καθε απογευμα ξεκιναει την γκρινια και μας ζηταει,συνηθως μετα τις 18.00 που γυρναμε σπιτι . Σαβ/κο δεν τους θελει καθολου γιατι ειμαστε εμεις σπιτι και απο εμενα ειδικα δεν ξεκολαει καθολου και το πρωι αν εχει ξυπνησει και με δει σκαρφαλωνει πανω μου να μην φυγω και τελικα η φευγω κρυφα η αρχιζουν τα κλαμματα.

Επειδη τωρα καταλαβαινει, πρεπει να τον προετοιμασω? να του το πω?

οταν θα φυγουμε και μας ζηταει τι πρεπει να του λενε?

[Marilena]

Εγω θα απαντησω βαση εμπειριας και βεβαια ειδικος ΔΕΝ ειμαι....

Γνωμη μου ειναι να προετοιμασετε το παιδι, να του μιλατε σιγα σιγα να καταλαβει την κατασταση. Σιγουρα να κανονισετε να μεινει στην γιαγια και τον παππου απο τωρα καποιες μερες...

Δηλαδη πρωτα λιγες παραπανω ωρες, μετα πιο πολλες, μετα ενα βραδυ και μετα ενα ΣΚ.... Και για το παιδι αλλα και για εσας.... Θα σας ερθει βαρυ πιστευω το ξαφνικο....

ΕΠισης η πραγματικη μου γνωμη ειναι να του λενε ΠΑΝΤΑ την αληθεια... Ο μπαμπας και η μαμα ειναι ταξιδι, θα ερθουν μεθαυριο κλπ...

 

Ελπιζω να απαντησουν και οι ειδικοι... εγω μια γνωμη ειπα...

[Maya]

Μπορείτε να του φτιάξετε ένα πολύ ωραίο πρόγραμμα για τις μέρες αυτές. Να έρθουν παιδάκια να τον δουν, να πάει λούνα παρκ, ίσως. Να του το λέτε με ενθουσιασμό, και παρεπιπτώντως ότι θα λείπει για λίγο ο μπαμπας και η μαμά. Το βασικό να είναι το πόσο ωραία θα περάσει. Να τον χαιρετήσετε πριν φύγετε. Να τον πάτε στη γιαγιά από την προηγούμενη μέρα. Να φαίνεται ότι φεύγει αυτός. Να το ετοιμάσετε την βαλιτσούλα του ( ίσως να του αγοράσετε και μία παιδική). Και φυσικά να του πείτε ότι όταν θα γυρίσετε θα το περιμένει μία έκπληξη. Μέχρι εδώ σου μιλάω από πείρα. Νομίζω ότι λένει ότι δεν πρέπει να του μιλήσετε στο τηλέφωνο, αλλά αυτό δεν το πολυπιστεύω... Απλώς ψυχραιμία και να περάσετε πολύ καλά...

[starlight]

Μιλώντας από πείρα κι εγώ, καταρχάς συμφωνώ με ό,τι διάβασα πιο πάνω.

Κάτι άλλο που κάνω όταν φεύγω για 2-3 μέρες είναι να προσπαθώ να τους εξηγήσω από πριν πόσα βράδια θα μείνουν μακριά μου και να τους τονίσω ότι θα γυρίσω οπωσδήποτε μόλις κοιμηθούν 3 ας πούμε φορές με τη γιαγιά.

Κάτι άλλο που κάνω και μου φαίνεται σημαντικό είναι ότι τους δείχνω τη βαλίτσα και περίπου τι έχω πάρει-ας πούμε πιτζάμες- έτσι ώστε να μην φοβούνται ότι θα πάω εκδρομή κάθε φορά που φεύγω για τη δουλειά!

Πολλά παιδάκια το παθαίνουν αυτό μετά από εκδρομή των γονιών τους, να νομίζουν ότι κάθε φορά που φεύγουν θα γυρίσουν σε 3 μέρες, γιαυτό πάντα τους δείχνω τις βαλίτσες μου!

[motherof2]

Πω πω!!! το ίδιο είχα και εγώ όταν ο γιος μου δεν ήταν ακόμη 2,5 -η κόρη μου ήταν πολυ μικρή και δεν πολυκαταλάβαινε-

κοίτα λοιπόν τί λάθος έκανα εγώ

Ήταν να πάμε σε μια βάφτιση στη Μύκονο για 2 μέρες και τα πεθερικά μου είπαν να αφήσουμε τα παιδιά γιατί θα ταλαιπωριόμασταν οικογενειακώς, αν τα παίρναμε μαζί μας.

Όντως για πρώτη φορά αποφασίσαμε να το κάνουμε....σημειωτέον τα παιδιά λάτρευαν και λατρεύουν τον παππού και τη γιαγιά..

Όμως εγώ η έξυπνη , λέω του άντρα μου "Πάμε να φύγουμε κρυφά να μην το καταλάβουν τα παιδιά και γκρινιάζουν" και δυστυχώς έτσι κάναμε

 

Ο γιος μου (η κόρη μου είπαμε ήταν μικρούλα) Δεν έκλαιγε κατά την απουσία μας, με το που μας είδε χάρηκε αφάνταστα, ούρλιαζε από τη χαρά του , ΑΛΛΑ ΑΠΌ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΦΕΤΟΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΟΧΙ ΓΙΑ ΚΑΦΕ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ!!! Είχε όχι απλά κολλήσει πάνω μας, είχε γίνει ένα σώμα με εμάς!!!!!

Μόνο τώρα που του έχω κάνει "πλύση εγκεφάλου" και του λέω ότι και εγώ θέλω να πάω κάπου με τον μπαμπά ή με φίλους όπως θέλει και ο ίδιος να είναι με τους φίλους του, μόνο τώρα έχει ξεκόψει και έχει κοιμηθεί 2,3 Σάββατα οικειοθελώς στον παππού και τη γιαγιά... (καλά η κόρη μου δεν είχε πρόβλημα γιατί πάντα -μάλλον ως δεύτερο παιδί- ήταν πολύ πιο ανεξάρτητη και "τσαούσο" )

άποψή μου λοιπόν είναι να του πεις την καθαρή αλήθεια και να τον παίρνεις και τηλέφωνο (άλλο ένα λάθος που κάναμε εμείς ήταν που δεν τους μίλησα στο τηλεφωνο για να μην με ζητάνε!! μέγα λάθος κατά την άποψή μου γιατί μάλλον ο γίος μου θεώρησε ότι τον εγκαταλήψαμε!!)

Πλέον Στα παιδιά προσπαθούμε και λέμε την αλήθεια για όλα τα θέματα έστω και με "έμμεσο" τρόπο, αλλά όχι δικαιολογίες και υπεκφυγές γιατί χάνουν την εμπιστοσύνη τους σε εμάς και παύουν να μας σέβονται.

(Δεν ξέρω αν συμφωνεί και η Μαρία αλλά θα ήθελα και την άποψή της στο θέμα της αλήθειας στα παιδιά!!)

[starlight]

Ε βέβαια και λέμε την αλήθεια!

Πώς αλλιώς μετά μπορούμε να περιμένουμε από ένα παιδάκι που εξαρτάται ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ από εμάς, σε όλους τους τομείς της ζωής του,

να μας εμπιστευτεί ξανά?

[Maya]

Πάντως το ότι του λέμε την αλήθεια, δεν νομίζω να σημαίνει ότι φεύγουμε και επιδεικτικά μπροστά του, με τις βαλίτσες μας στο χέρι. Εγώ νομίζω ότι πρέπει να φερθούμε διακριτικά στο σημείο αυτό. Εμείς, όπως έγραψα και παραπάνω, προσπαθούμε να το κάνουμε να φαίνεται σαν να φεύγει αυτός.. Νομίζω ότι είναι πολύ για ένα μικρό παιδάκι να δείξει ψυχραιμία, βλέποντας τους γονείς να φεύγουν κι εκείνο να μένει σπίτι.

[starlight]

Πάντως ό,τι κι αν κάνουμε πρέπει

οπωσδήποτε να του δώσουμε την ευκαιρία να μας χαιρετήσει

[Μαρια Στυλιανακη]

καλό θα ήταν να έρθουν αυτοί σπίτι του, δηλαδή, να μείνουν οι παπουδες και γιαγιάδες στο σπίτι σας, έτσι ώστε να μην αλλάξουν ξαφνικά όλα για το παιδί σας, για 4 μέρες, αλλά να αισθάνεται τουλάχιστον σπίτι του.

μπορουν επίσης να κάνουν αυτό που έκαναν πριν, απλώς να κοιμούνται στο δικό σας σπίτι, - την ημέρα όμως να κάνουν αυτό που θα έκαναν και μια καθημερινή.

 

η αλλαγή αυτή είναι αρκετά πιθανόν, όσο καλά και να το χειριστείτε, να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα που θα είναι όμως παροδικά.

σε αυτή την ηλικία που η προσκόλληση είναι στο επίκεντρο,

(και ο λόγος που κολλάει πάνω σου) το να λείψουν και οι δύο γονείς για 4 μέρες, σίγουρα προκαλεί ένα μικρό σόκ στο παιδί το οποίο όμως, με την πάροδο των ημερών και εβδομάδω, ηρεμεί.

στην αρχή όμως, μετά την επιστροφή σας, θα έχετε κάποιες άυπνες νύχτες κτλ.

 

τις μέρες που λείπετε, οπωσδήποτε θα πρέπει να έχει ένα μεγάλο πρόγραμμα, αλλά να συμπεριλαμβάνει το πρόγραμμα που έχει συνήθως.

να πάει παιδικό, οπωσδήποτε. να δεί τους φίλους το απόγευμα.

να είναι διαρκώς σε επαφή με γνώριμα πράγματα- ανθρώπους.

να αποφύγουν οι παππούδες οποιαδήποτε επίσκεψη σε ατομα που δεν γνωρίζει, δεν ξέρει.

ήδη αυτή η κατάσταση θα είναι κάτι εντελώς ξένο κ πρωτόγνωρο, οπότε δεν θέλεις με τιποτα κάτι να είναι επιπλέον ξένο.

 

αν έχετε και κατι κανονισμένο τα απογεύματα και αυτό οπωσδήποτε να γίνει κανονικά.

δεν θα επιτρέπουν εξαιρέσεις σε οριοθετήσεις.

(δεν θα το ταίσουν δηλαδή όλο σοκολάτες και τέτοια, πρέπει να ξέρει ότι όλα είναι όπως πρίν, δεν είναι ότι τώρα που έφυγαν οι γονείς, λείπουν, ότι τώρα άλλαξαν όλα. (είναι και αυτό μια αλλαγή την οποία το παιδί ερμηνεύει σαν σημάδι ότι έγινε κάτι τρομερό που έφυγαν οι γονείς).

 

όσο πιο ήρεμα και σαν να μην είναι κάτι φρικτό, μιλήσουν οι παπποούδες τόσο καλύτερα.

 

θα πρέπει να τους μιλήσεις, και να τους πείς ότι αν νιώθουν στεναχώρια να μην πούν /αρχίσουν να λένε στο παιδί διάφορα.

 

είναι πολύ συγκεκριμένα αυτά που θα πρέπει να πουν.

 

η μαμά και ο μπαμπάς, πάνε ταξίδι, θα πάνε με το τραίνο, με το αεροπλάνο με το λεωφορείο. θα τους πάει στο ξενοδοχείο, το ξενοδοχείο είναι ένα σπίτι που κάποιος μπορεί να πληρώσει λεφτά και να κοιμηθεί σε μια πόλη, όταν στην πόλη δεν είναι ο σπίτι του.

 

θα περιγράψουν ΟΛΟΟΟΟΟ το ταξίδι.όλες τις λεπτομέρειες.

ΣΑΝ να είναι μια ιστορία. όχι με υπερβολική αισιοδοξία ούτε υπερβολική στεναχώρια που φεύγουν.

όταν κλαίει και ρωτάει που είναι η μαμά ( εκείνη τη στιγμή ή σε άσχετεες στιγμές)

 

θα του λένε αυτή την ιστορία.

κάθε φορά. θα του λένε όταν έχει περάσει η μια μέρα θα του πουν ( όταν ρωτάει κιόλας που είναι η μαμά και ο μπαμπάς ? )

"ααααααα ακόμα η μαμά και ο μπαμπάς είναι στο τρενο και πηγαίνουν γρήγορα στην δουλειά που πρέπει να κάνουν μετά θα πάρουν λεωφορείο, μετρό,!" θυμασαι που είπαμε ότι μετά το τρένο θα πάρον και λεωφορείο κτλ"?

 

καλό θα είναι να του πείτε και εσείς κάποια στιγμή ότι θα φύγετε για λίγες μέρες.

θα το πείτε όπως γράφω πιο πάνω σαν ιστορία, δηλαδή, όχι "θα γυρίσουμε σε 2 και 3 μέρες" , γιατί ακόμα στην ηλικία του δεν ξέρει ακόμα λογικά την χρονική διάρκεια των τριών ή τεσσάρων ημερών .... θα το πείτε σε ποσότητα δραστηριοτήτων και τελειώνετε με

 

όταν φτασει το τρένο το λεωφορείο, η μαμά έχει κάνει την δουλειά της θα έχουμε γυρίσει. εσύ αυτές τις ημέρες θα κάνεις πραγματάκια ωραία με την γιαγιά και τον παππού. θα του υπενθυμίσετε όμως κιόλας τους κανόνες που ισχύουν στην καθημερινότητα, για να εχει την αίσθηση του φυσιολογικού.

 

είναι σημαντικό να του το πείτε μια δυο εβδομάδες πρίν για να μπορέσει να προετοιμαστεί στην ιδέα αυτή.

το κλάμα, που θα κάνει όταν του το πείτε και η γκρίνια, είναι ένας τρόπος προετοιμασίας -και σε αυτή την προετοιμασία θα είσαστε εκεί να του πείτε ότι θα γυρίσετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε και να τον αγκαλιάσετε -

θα αναφέρετε επίσης ότι θα πείτε στον οδηγό να οδηγήσει γρήγορα για να μην περιμένει πολύ ώρα σπίτι το παιδάκι σας (με προστακτικό τόνο )

 

 

μην το αφήσετε για τελευταία στιγμή δηλαδή το να τον ενημερώσετε.

 

σίγουρα θα υπάρχει και κάποιο βιβλίο για αυτό το θέμα αλλά δεν θυμάμαι κάποιο τίτλο αυτή τη στιγμή!!...

ρώτα και σε κάποιο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σου...

 

όταν φευγετε απο την πόρτα θα λένε όλοι μαζί "καλό ταξίδι και να γυρίσετε γρήγορα! α και Μαμά κ Μπαμπά να μου φέρετε δωράκι !!! "

(και ας το πουν 10 φορές )

(μπορείτε και να το εντάξετε και αυτό στην ιστορία - αυτό με το δωράκι).

(ας μην το παρακάνουν κιόλας για να μην δοθεί υπερβολική σημασία στα αγαθά και ότι αυτά γλυκαίνουν τα΄πάντα - φυσικά και δεν γλυκαίνουν τα παντα, και για αυτό δεν είναι το ζητούμενο κιόλας το παιδάκι σας να αισθανθεί χαρά ή σαν να μην συμβαίνει τίποτα όταν θα φεύγετε. θα στεναχωρηθεί ,αλλά δεν πρέπει να του πεί κάποιος κάτι για να εμποδίσει την έκφραση της στεναχώρια του.

ΔΕΝ θα του πουν δηλαδή

 

μην στεναχωριέσαι,

μην κλαις,

μην ανησυχεις.

 

είναι φυσιολογικό να κάνει όλα αυτά, και αν υπάρχει κάτι κακό, είναι να αισθανθεί το παιδί ενοχές που αισθάνεται τόσο στεναχωρημένο.

 

την στεναχώρια αυτή θα την ξεπεράσει,

την καταπίεσή της όμως, αυτό θα διαρκέσει πολύ περισσότερο, μέχρι να "φύγει".

 

αυτό νομίζω είναι ίσως απο τα πιο σημαντικά κομμάτια.

 

δεν θα χαλάσει ο κόσμος αν κλάψει, - .... εξάλλου γιαγιά και παππούς είναι αγαπημένα πρόσωπα.

αυτό που θέλεις είναι να εκφραστεί, και να καταλάβει όσο γίνεται που είσαστε την κάθε στιγμή, και να ξέρει ότι είσαστε στο δρόμο του γυρισμού.

όταν θα μιλάτε δηλ., στο τηλέφωνο θα λέτε, είμαι στο τρένο μόλις είπα στον οδηγό να οδηγήσει πιο γρήγορα για ναφτάσουμε πιο γρήγορα.

 

"μόλις κοιμηθείς, ξυπνήσεις, πάτε στο πάρκο, φάτε για μεσημέρι, κοιμηθείς για μεσημέρι, φάς βραδυνό, τότε θα γυρίσουμε. "

 

δεν παίζει ρόλο ότι δεν τους θέλουν το σάββατο, η ηλικία αυτή είναι της προσκόλλησης, και ειναι σημαντικό να έχουν υγιή προσκόλληση στην μαμά, και τα παιδιά ξέρουν απο μόνα τους να καθοδηγούν αυτή την φυσιολογική διαδικασία και εξέλιξη. δεν δείχνει ότι δεν έχουν προτίμηση σε γιαγιά και σε παππού δείχνει απλώς ότι έχουν ιδιαίτερη ανάγκη την μαμά.

[gavrias]

Πάντως ό,τι κι αν κάνουμε πρέπει

οπωσδήποτε να του δώσουμε την ευκαιρία να μας χαιρετήσει

 

Στην ηλικία των 4 περίπου οι γονείς μας έπρεπε για σοβαρό λόγο να μας αφήσουνε στη θέια μας.Η μαμά για να μη στενοχωρηθούμε τότε έιπε ότι πάμε επίσκεψη.... όταν έφευγε θυμάμαι κάθε της κίνηση,πώς φόρεσε το παλτό της,πως άνοιξε την πόρτα .... ¨οταν μια εβδομάδα αργότερα μας ξαναπήραμε στο σπίτι, τους έιπαμε : Μας πήγατε για να μας εγκαταλείψετε σαν τον κοντορεβυθούλη??? Ακόμη όταν το θυμάται ,κλαίει η μαμά μου.

Πόσο ποιό ανώδυνο θα ήτανε αν μας έιχανε πεί την αλήθεια???

[motherof2]

Πάντως ό,τι κι αν κάνουμε πρέπει

οπωσδήποτε να του δώσουμε την ευκαιρία να μας χαιρετήσει

 

Στην ηλικία των 4 περίπου οι γονείς μας έπρεπε για σοβαρό λόγο να μας αφήσουνε στη θέια μας.Η μαμά για να μη στενοχωρηθούμε τότε έιπε ότι πάμε επίσκεψη.... όταν έφευγε θυμάμαι κάθε της κίνηση,πώς φόρεσε το παλτό της,πως άνοιξε την πόρτα .... ¨οταν μια εβδομάδα αργότερα μας ξαναπήραμε στο σπίτι, τους έιπαμε : Μας πήγατε για να μας εγκαταλείψετε σαν τον κοντορεβυθούλη??? Ακόμη όταν το θυμάται ,κλαίει η μαμά μου.

Πόσο ποιό ανώδυνο θα ήτανε αν μας έιχανε πεί την αλήθεια???

 

Φοβερό και τρομακτικό για τα παιδιά...

[motherof2]

και αυτόσ ο κοντορεβυθούλης τί τρομακτικό παραμύθι, απαίσιο πάρα πολλά τέτοια παραμύθια Δεν τα έχω πει ΠΟΤΕ στα παιδιά μου! τα θεωρώ απαράδεχτα!!!

[gavrias]

motherof2 κι εγώ δεν το έχω αναφέρει κάν σαν παραμύθι στά παιδιά,αλλά μάλλον γιατί δε θέλω εγώ να το ξέρω περισσότερο.Το έχω σχεδόν αποθήσει απο τη μνήμη μου

[starlight]

Άσχετο με το θέμα, σχετικό με τον Κοντορεβυθούλη-!-

υπάρχουν γενικά παραμύθια απαράδεκτα , παλιά και καινούρια, τα οποία όχι απλώς δεν τα διαβάζω στα παιδιά μου αλλά τα πετάω μόλις τα δω!

Έχετε διαβάσει το 'Ο Πάκι δεν ζηλεύει το αδερφάκι του'???

Ευτυχώς που δεν το διάβασα στο γιο μου μόλις μου το΄έφεραν όταν γεννήθηκε η μικρή!

Θα του έβαζε τρελές ιδέες! -Ο Πάκι , ας πούμε, θυμώνει και δεν μιλάει σε κανέναν!!!!!- Στο τέλος βέβαια το λατρεύει το αδερφάκι του αλλά μέχρι εκεί...

[motherof2]

Πάρα πολλά παραμύθια είναι απαράδεχτα μη σου πω και επικίνδυνα για την ψυχολογία των παιδιών... ακόμη και την κοκκινοσκουφίτσα εγώ τη λέω με άλλο τρόπο ώστε να μην σκοτώνουν τον άμοιρο το λύκο στο τέλος, αλλά να γίνεται φίλος με την κοκκινοσκουφίτσα και τη γιαγιά....

ή ο Χάνσελ και η Γκρέτελ , που είναι αισχρό επείσης τί να πω στα παιδιά μου...δηλαδή αν εγώ πάθω κάτι και πεθάνω (γιατί βέβαια ποτέ δεν ξέρουμε, έτσι?) και ο πατέρας τους παντρευτεί μια άλλη γυναίκα, αυτή θα προσπαθήσει να τα σκοτώσει και ο πατέρας τους απλά θα το δεχτεί αβίαστα... δηλαδή πείτε μου τί ηθικό δίδαγμα έχει και τί πρότυπα προβάλλει μια τέτοια ιστορία...

Αμ, η Χιονάτη, η σταχτοπούτα, τα τρία γουρουνάκια που τα διώχνει η μαμά τους από το σπίτι?? τί να πω ????

sorry αλλά πολλοί από τους τότε παραμυθάδες έχρειζαν, κατά τη γνώμη μου πάντα, ψυχιατρικής παρακολούθησης!!!!

 

(Γεια σου ρε Τριβιζα με Τα τρία μικρά Λυκάκια!! Διαβάστε το αν δεν το έχετε κάνει ήδη, ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΟΧΙ ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΚΑΙ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ-ΣΩΤΗΡΕΣ!!)

 

Συγγνώμη για το άσχετο του θέματος .......

[ΣΟΦΙΑ]

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Σε ολα τα παραμυθια αναγκαζομαι να κανω παρεμβασεις/αλλαγές. και μερικά τύπου ΚΟΝΤΟΡΕΒΥΘΟΥΛΗ είναι ΑΠΟΓΟΡΕΥΤΙΚΑ!!

[maspir]

να του πειτε που θα πατε,με ηρεμια,να μην αλλαξετε κατιστο προγραμμμα του.μπορει να δεις καποια αλλαγη στην συμπεριφορα του οταν γυρισετε,αλλα μην ανυσηχεις.

[stellast]

Σας ευχαριστω παρα πολυ για τις απαντησεις , ηδη εχω αρχισει να του λεω οτι η μαμα και ο μπαμπας θα πανε ταξιδι,τωρα θα του το περιγραφω και αναλυτικα .

[stellast]

Τελικα όλα πηγαν καλα, ο μικρος δεν γκρινιαζε και ηξερε οτι ημασταν στο αεροπλανο.. οταν γυρισαμε και μας ειδε αντεδρασε με κλοτσιες... αλλα μολις ειδε το αεροπλανακι που του φεραμε ηρεμησε και ολα ηταν οπως πριν

[gerakina]

Ωραία!Καλώς ήλθατε λοιπόν!