Αλλαγή συμπεριφοράς στο σχόλιο (προνήπια)

[Cmetkal]

Γεια σας,

 

 

Καταρχήν θέλω να ζητήσω συγγνώμη για το μακροσκελές γράμμα.

 

 

Έχω δυο παιδιά, ένα κοριτσάκι (1 έτους) και ένα αγόρι (4 ετών) για τον οποιο και σας γράφω ζητώντας τη βοήθεια σας. Μέχρι τώρα μας έχει κάνει να καταλάβουμε ότι πρόκειται για ένα αρκετά κοινωνικό άτομο (σε νέες παρέες έκανε πάντα αυτός το πρώτο βήμα για γνωριμία, ήθελε παρα πολύ να βγαίνει και να παίζει σε πλατιές με παιδάκια ανεξαρτητου ηλικίας) αλλα και αρκετά ευαίσθητος χαρακτήρας.

Το Σεπτέμβριο ξεκίνησε στα προνήπια σε δημόσιο σχόλιο. Στο ίδιο τμήμα είναι συνολικά 5 παιδάκια προνήπια και 10 νήπια. Προηγουμενη εμπειρία από σχόλιο δεν είχε.

Όλα ξεκινήσανε μια χαρά. Είχε πολύ όρεξη για να πάει στο σχολειό. Κάθε πρωί ξυπνούσε από τις 6:30 με 7 και ξυπνούσε και εμάς ώστε να ετοιμαστεί γρήγορα και μας έλεγε ποσο πολύ του άρεσε να πηγαίνει στο σχολειό.

Η Δασκάλα του μας έλεγε πάντα θετικά σχόλια (ότι δεν κάνει φασαρία, είναι υπάκουος, ότι προσπαθεί να κάνει τις εργασίες του) αλλα και ότι αγχώνεται για να τα καταφέρει. Το παιδί σε συζητήσεις που κάναμε μας έλεγε ότι δεν μπορεί να ζωγραφίσει και να κόβει καλά όπως τα αλλα παιδάκια.

Πριν 3 εβδομάδες αρρώστησε, όχι κάτι σοβαρό όμως. Ξεκίνησε με συνάχι και μετά σε βροχικά και επειδή έκανε εισπνοές (επιπλέον αρρώστησε και η μικρή με πυρετό) δεν τον στείλαμε στο σχολειό για 1,5 εβδομάδες.

Στα μέσα προηγουμενης εβδομάδας (Πέμπτη) ξαναπήγε στο σχολειό του. Δεν έδειξε όμως τον ίδιο ενθουσιασμό.

Από τη αρχή αυτής της εβδομάδας παρατηρήσαμε στο παιδί μια αλλαγή συμπεριφοράς.

Τη Δευτερα το πρωί έκανε εμετό. Το μεσημέρι που πήγαμε να τον πάρουμε, μετά από ερώτηση δίκια μας για το πως τα πήγε, στη δασκάλα μας είπε πως τους έβαλε να κόψουν σε χαρτόνι ένα φίδι και ο μικρός επειδή δεν μπορούσε έβαλε τα κλάματα χωρίς καν να προσπαθήσει, παρα του ότι θέλησε να τον βοηθήσει. Τη Δευτερα το βραδυ μας είπε ότι δεν θα ήθελε να πάει στο σχόλιο γιατί δεν τα καταφέρνει. Παρόλα αυτά, την Τρίτη πήγε αφού είχε προηγηθεί συζήτηση μαζί του.

Την Τρίτη το πρωί, χωρίς να είναι το παιδί μπροστά, ενημέρωσα τη δασκάλα γί αυτή την συμπεριφορά. Μου επίπε ότι αγχώνεται πολύ και επειδή τους μαθαίνει τα ίδια πράγματα με τα παιδιά που είναι στα νήπια (αριθμούς κ.α) δεν τα καταφέρνει καλά και κλαίει. Πρώτη φορα μου είπε ότι έχει κλάψει και άλλες φορες.

Επίσης ότι κάνει πιο πολύ παρέα με κορίτσια γιατί είναι πιο ήσυχα. Όταν κάποια στιγμή του είπε να πάει να παίξει μονο με αγόρια εκείνος αρνήθηκε και είπε πως θα ήταν καλύτερα να πάει να ζωγραφίσει μονος του.

Παρόλα αυτά γύρισε από το σχόλιο χαρούμενος (τουλάχιστον έτσι έδειχνε). Το απόγευμα μου παραπονιόταν για πόνους στο στομάχι. Πήγαμε μια βόλτα και μετά του πέρασε.

Την Τεταρτη το πρωί πάλι μου είπε ότι πονάει το στομάχι του καθώς τον πήγαινα σχολειό. Τον ρώτησα αν θέλει να πάμε σπίτι και μου απάντησε πως όχι.

Τώρα το μεσημέρι που πήγε να τον πάρει η γυναικα μου από το σχόλιο, τον είδε πολύ στεναχωρημένο.

Της είπε ότι έκανε τσίσα και έβρεξε το βρακάκι και τη φόρμουλα του από νωρίς. Η δασκάλα μας είπε ότι τους είχε χωρίσει σε 2 ομάδες μεικτές (αγόρια και κορίτσια) και ότι αυτός δεν ήθελε να συμμετάσχει στο παιχνίδι και καθόταν μονος του. Μας είπε ότι δεν είναι κάτι σοβαρό απλώς ίσως να έχει στρεσαριστεί.

 

 

Πως όμως ένα παιδί που του άρεσε να παίζει με αλλα παιδιά τώρα θέλει να είναι μονος του;

 

 

Κάτι τον έχει πειράξει αλλα δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι. Όταν συζητάμε πιστεύουμε ότι δεν μας λέει την πραγματικότητα (λέει ότι σκέφτεται τη μαμά και κλέει). Στο σχολειό τον πηγαίνω εγώ και ενώ παλιά ήθελε τη γιαγιά του να τον παίρνει, τώρα θέλει μονο τη μαμά του.

 

 

Η γνώμη σας και η εμπειρία σας θα ήταν κάτι παραπάνω πολύτιμη.

 

 

Ευχαριστώ εκ τον προτερων

[alan]

υποθεσεις θα κάνω κυρίως βασιζόμενη στην εμπειρία και φιλων με μικρα παιδάκια:

1. οντως εγινε κάτι το οποίο δεν σας εχει πει ισως γιατι δεν το εχει αξιολογήσει μέσα του σαν την αιτια της δυσαρεσκειας του

2. μερικά παιδάκια ενθουσιάζονται απο την επαφή με το σχολείο και αργουν λίγο να βγάλουν το αγχος του αποχωρισμού

3. Ειναι ψειρας και φιλοτιμος και θελει να τα καταφερνει με αποτελεσμα να απογοητευεται απο τον εαυτο του.

4. Ειναι ηρεμο για αγορι και εχει πεσει σε καμια παρεα με σαρδαναπαλους συμμαθητες και προτιμα την ηρεμία των κοριτσιών

5 . ολα αυτά μαζί ή κατι αλλο

[katerinak]

συμφωνω με τα προηγουμενα..ο μικρος ισως εμαθε να ειναι πρωτος και σε περιπτωση αποτυχιας δεν μπορει να το αποδεχτει..καμια φορα τα παιδακια συγκρινονται κιολας και κανουν τα μικροτερα να νιωθουν αβολα. το οτι το εβγαλε τωρα το αγχος ισως σημαινει οτι διαπιστωσε πως το σχολειο δεν ειναι οπως το σπιτι και δεν ειναι εκεινος ο πρωταγωνιστης..παντως θελει χρονο,μην στενοχωριεσαι,πολλες φορες ειδα τετοιες περιπτωσεις στο σχολειο που κυλησαν καλα μετα. μολις δει ο μικρος οτι κανει κατι που τον θαυμαζουν οι αλλοι οπως αυτος τους μεγαλυτερους θα νιωσει κ αυτος ισοτιμο μελος. προτεινε το στη νηπιαγωγο,ισως εχει καποιοα ιδεα να χρησιμοποιησει ενα ταλεντο του μικρου για να "φανει" κ να τονωθει η αυτοπεποιθηση του.

ο ανηψιος μου ειχε το ιδιο προβλημα,επειδη ηταν πολυ ικανος σε ολα και υπερβολικα ευγενης κ με τροπους δυσκολευτηκε να δεχτει τη φασαρια και την "αγριαδα"των παιδιων στο νηπιαγωγειο. η παρεα με τα κοριτσια εξασφαλιζει και την ηρεμια του και την αναγνωρισημοτητα του μεσα στην ομαδα.δωστου χρονο και αν μπορεις καντε παρεα εκτος σχολειου με ενα αγορακι που θαυμαζει στην ταξη. θα νιωσει πιο ανετα οταν το συναντησει ξανα στο σχολειο. αν τον αποδεχτει ο φιλος του θα νιωσει οτι τον αποδεχονται κ οι αλλοι..

[GIOYLA]

πιστευω οτι ειναι ολα οσα ειπαν τα κοριτσια αλλα και ισως σας κρυβει κατι ολα τα παιδακια περνανε μια περιοδο προσαρμογης, το πιστευω οτι το παιδι σου ηταν και ειναι πολυ κοινωνικο κανει ευκολα παρεες αλλα ισως και να του αρεσει να ηγειτε στους φιλους του,ναι αλλα μιλαμε οτι μεχρι τωρα εκανε με 2-3 παιδακια παρεα και ηταν ολα καλα ομως στο νηπιο υπαρχουν πολλοι και διαφοροι χαρακτηρες παιδιων που να μην τον αφηνουν να συμπεριφερθει οπως ο μικρος σου εχει μαθει και ετσι το παιδι να πιεζεται,και για να μην ανυσηχεις θα σου πω οτι ο μεγαλος μου οταν πηγε νηπιο μεχρι και τα Χριστουγενα τρεχαμε στους γιατρους την μια ηταν το γονατο του την αλλη ηταν το χερι του αλλα το αποκορυφομα ηταν η κοιλια του και πραγματικα το πιστευε το παιδι μεσα του οτι ποναγε (που δεν ηταν αληθεια τελικα)

Οσον αφορα τον μικρο μου ποτε δεν ηταν το παιδι που του αρεσε το ποδοσφαιρο,οι αγριαδες,οι τσακωμοι με αποτελεσμα καποια παιδια να τον κοροιδευουν γιατι δεν επαιζε"πολεμο"με αποτελεσμα να του αρεσει η παρεα με μεγαλυτερους ανθρωπους οταν πηγε δημοτικο την πρωτη χρονια δεν ξεκολαγε απο το γραφειο στα διαλειμματα ετσι κυλισε ολη η χρονια οταν πηγε β'δημοτικου παω μετα απο κανενα μηνα για να ρωτησω στο σχολειο και βρισκω μια δασκαλα καταενθουσιασμενη να μου λεει "δεν θα σου πω κατι για τα μαθηματα αλλα οτι επιτελους ξεκολλησε απο το γραφειο και παιζει με τα παιδια" και το ενα και το αλλο μου παιδι θελανε τον χρονο τους και μην το πιεζεις ,καλο θα ηταν να συμβουλευτεις καποιον παιδοψυχολογο ωστε να ξερεις πως να το χειριστεις.

Μηπως λεω τωρα παιζει ρολο και η αδελφουλα του και ειναι ενας τροπος για να εκδηλωσει την ζηλια του και για αυτο θελει την μαμα του,μηπως νιωθει οτι τον "διωχνεται"απο το σπιτι για να μεινετε με το μωρο και για αυτο προσπαθει να τραβηξει την προσοχη σας, με τα παιδια ποτε δεν ξερεις

[Cmetkal]

Σας ευχαριστώ πολύ,

η αλήθεια είναι ότι έχω αγχωθεί και φοβάμαι μήπως κάνω λάθος χειρισμούς.

Με τις απαντήσεις σας με βοηθάτε αρκετά ώστε να μην κινηθώ σε λάθος δρόμο.

Αρχίζω να πιστεύω ότι εχτές (Τεταρτη) δεν συμμετείχε στο παιχνίδι γιατί είχε κάνει τσίσα και δεν ήθελε να το καταλάβουν τα αλλα παιδάκια. Χτες το απόγευμα, ενώ παίζαμε μαζί, κουβεντιάζαμε και προσπαθούσα να τον κάνω να μου πει αν έχει κάποιο πρόβλημα. Φυσικά δεν μου είπε κάτι το σπουδαίο. Τον ρωτούσα αν του αρέσει η δασκάλα, αν θέλει να πηγαίνει στο σχόλιο, αν θέλει να καλέσουμε κάποια παιδάκια στο σπίτι μας και μου απαντούσε θετικά. Τον ρώτησα γιατί δεν πήγε να κάνει τσίσα και μου είπε ότι ντρεπότανε να το πει στη δασκάλα του (όντως δεν το είπε γιατί σήμερα το πρωί η δασκάλα του μου είπε ότι δεν κατάλαβε τίποτα). Πιστεύω ότι το έπεισα ότι πρέπει να πηγαίνει στην τουαλέτα και να μην τα κρατάει μέσα του.

 

 

Σήμερα το μεσημέρι, η δασκάλα μας είπε πως δεν είδε κάποιο πρόβλημα, ότι ήταν καλά. Ζήτησε να πάει και στην τουαλέτα και συμμετείχε και στο παιχνίδι. Ελπίζω να είναι κάτι το παροδικό και να περάσει γρήγορα.

 

 

Katerinak: Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύεται να αποδεχτεί την αποτυχία, παρότι ποτε δεν του έχουμε πει ότι θέλουμε να είναι ο πρώτος.

 

 

GIOYLA: Δεν ξέρω ποσο πολύ ρολο παίζει ότι ζηλεύει την αδερφούλα του. Ίσως και πολύ μεγάλο. Είναι μικρότερη, κάνει τα πρώτα της βήματα, οποτε την έχουμε από κοντά, και λόγω πυρετού ίσως δώσαμε παραπάνω προσοχή στη μικρή.

 

 

Σκεφτόμαστε να προσπαθήσουμε να μην τον πιέζουμε ώστε να μην τον φορτώνουμε με επιπλέον άγχος και βλέπουμε στην πορεία.