ΘΕΛΩ ΠΑΙΔΙ ΑΛΛΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ

[sdem]

egw pantos koritsia ta mazepsa kai efyga apo to nisi!!! zitisa metathesi kai efyga gia ena xrono... swsto i lathos tha fanei stin poreia!!!!

[Μαράκι]

και τί ειναι τα ΄΄υπουλα ΄΄ μέσα??δηλαδή οταν κάποιος του καπνίσει και αποφασίσει ξαφνικά ότι δεν θέλω άλλα παιδιά, ή δεν θέλω παιδιά εμείς πρέπει να πούμε ή οκ όπως θέλεις (γιατί δεν υπάρχει μέση όδος δυστυχώς στο θέμα) ή να πούμε σε χωρίζω??

ή πριν τον γάμο να βάλουμε κάποιον να υπογράψει ότι θέλει 2 ή 3 παιδιά και αν δεν τηρήσει την υπόσχεσή του τότε θα υποστεί τις ταδε συνέπειες...εγώ δεν είμαι τόσο απόλυτη με αυτό το ΄΄υπουλα ΄΄ μεσα..είμαι απόλυτη όταν αφορά το να αναγκασεις κάποιον να σε παντρευτεί..αυτό το κατακρίνω...αν κάποιος δεν θέλει να σε πανρευτεί και σε παντρευτεί λόγω εγκυμοσύνης τότε το έχασεσ το παιχνίδι..αλλά αν είσαι παντρεμένος και ξαφνικά τη στρίψει τη βίδα ο καλοσ σου τότε εσυ τι κάνεισ?? εγώ κορίτσια θέλω παρα πολύ ένα τριτο παιδί..θα με πειτε τρελλή αφού άλλες κοπέλες προσπαθούν για το πρώτο και δεν βρίσκουν ανταπόκριση..αλλά για μένα είναι όνειρό μου και θέλω παρα πολύ ένα τρίτο παιδάκι..και ο άντρας μου ξαφνικά δεν θέλει τρίτο..εγώ τί πρέπει να κάνω?πρέπει να παραιτηθώ?ή πιστεύει κάποιοσ ότι μοε το μπούρου μπούρου θα πειστεί??αφήστε που πιστεύω ότι όσο τους τονίζουμε ότι θέλουμε παιδί τόσο αυτοί προσέχουνε περισσότερο και χάνουμε και τις ελάχιστεσ ελπίδεσ ότι κάτι μπορεί να τυχει..αν κάποια κοπέλα θέλει να συζητήσουμε κατ΄ιδίαν το θέμα ασ μου στείλει πμ. για να μην ανοίξουμε κανένα θέμα και ακούσουμε τα εξ αμαξης από γενικολογίες και θεωρίες...μπούχτησα πια από τις θεωρίες, συζήτησέ το και αερολογίες..το θέμα είναι περισσότερο πρακτικό για μένα..

[LOTUS79]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ.....

Έχω και εγώ το ίδιο πρόβλημα, δεν του αρέσουν τα παιδιά, το ήξερα απο την αρχή, είμαστε 3 χρόνια πια μαζί...έκατσα με την ελπίδα να αλλάξει...τώρα πια δεν το συζητάμε καν...είναι ένα τεράστιο αγκάθι μέσα μου...το σκέφτομαι συνέχεια και υποφέρω... Δεν θέλει ούτε να παντρευτεί. Λέει πως δεν του αρέσει η γιορτή του γάμου ούτε η έννοια της οικογένιας και οτι δεν είναι έτοιμος να γίνει πατέρας... θέλει να διασκεδάσει την ζωή του και να κάνει άλλα πράγματα τώρα....

Νιώθω πολύ χάλια ψυχολογικά γιατί αν κάτσω με αυτόν που αγαπώ θα στερηθώ την μητρότητα και τον γάμο...

Νομίζω οτι αρχίζω να τρελένομαι... Ξυπνάω και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι πώς θα καταφέρω να τον πείσω ή πως θα βρώ την δύναμη να φύγω απο την σχέση...υπ οψιν οτι μένουμε μαζί και είμαστε 33 χρόνων.

 

κουράγιο και τύχη ( σε όλες σας....

[LOTUS79]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ.....

Έχω και εγώ το ίδιο πρόβλημα, δεν του αρέσουν τα παιδιά, το ήξερα απο την αρχή, είμαστε 3 χρόνια πια μαζί...έκατσα με την ελπίδα να αλλάξει...τώρα πια δεν το συζητάμε καν...είναι ένα τεράστιο αγκάθι μέσα μου...το σκέφτομαι συνέχεια και υποφέρω... Δεν θέλει ούτε να παντρευτεί. Λέει πως δεν του αρέσει η γιορτή του γάμου ούτε η έννοια της οικογένιας και οτι δεν είναι έτοιμος να γίνει πατέρας... θέλει να διασκεδάσει την ζωή του και να κάνει άλλα πράγματα τώρα....

Νιώθω πολύ χάλια ψυχολογικά γιατί αν κάτσω με αυτόν που αγαπώ θα στερηθώ την μητρότητα και τον γάμο...

Νομίζω οτι αρχίζω να τρελένομαι... Ξυπνάω και το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι πώς θα καταφέρω να τον πείσω ή πως θα βρώ την δύναμη να φύγω απο την σχέση...υπ οψιν οτι μένουμε μαζί και είμαστε 33 χρόνων.

 

κουράγιο και τύχη ( σε όλες σας....

 

παρατηρώ οτι τα ποστ σας είναι παλιά... άραγε τι να κάνετε όλες εσείς ελπίζω να τα καταφέρατε θα έπερνα μεγάλη χαρά και ελπίδα...

[Edinburgh]

παρατηρώ οτι τα ποστ σας είναι παλιά... άραγε τι να κάνετε όλες εσείς ελπίζω να τα καταφέρατε θα έπερνα μεγάλη χαρά και ελπίδα...

 

 

Ενα εχω να πω απο την εμπειρια μου. Σε τετοιες περιπτωσεις, πολλες μπαινουμε στην παγιδα οτι εγω θα τον αλλαξω κλπ κλπ. Δυστυχως ομορφιες μου ομως αν ενας αντρας ή μια γυναικα δε θελουν παιδια, αυτο πολυ δυσκολα ξεριζωνεται ή αλλαζει γιατι το οτι δε θελει ειναι αποκυημα μιας σειρας γεγονοτων που του/της εχουν σημαδεψει το ασυνειδητο, διαμορφωμενο ηδη απο τα παιδικα χρονια, προκειται δηλ. για κατι πολυ πολυ βαθυ. Επομενως ειναι συνηθως ματαιο. Μην παρακαλατε κανενα, αυτο επρεπε να βγαινει πηγαιο στο ζευγαρι. Προχωρηστε τη ζωη σας, οοοοοσο δυσκολο και να ΄ναι και ισως ετσι μπει κι ο αλλος στη διαδικασια να αναθεωρησει...

[hristin30]

Εσυ αναφέρεις οτι όχι μονο δεν θέλει παιδια αλλα ουτε γάμο και γενικά θέλει να ζήσει τη ζωή του.Κανε μια σοβαρή συζητηση μαζί του χωρις να φοβασαι πως θα αντιδρασει απλα πεσ του ακριβως τι θελεις και τι περιμένεις απο τη σχεση και απο τη ζωή.Φαντασου σε 3-4-5 χρόνια να σου πει θέλω και την ελευθερια μου.Στα 37 θα σε πιασει πανικός να βρεις αντρα που να θελει παιδια.Δεν ξερω ειναι ρισκο να καθησεις και να κοιταξεις μονο τις δικές του επιθυμίες.Αλλα μην νομιζεις οτι θα αλλάξει ευκολα.Συμφωνω με την κοπέλα παραπάνω που λεει οτι ειναι αποτέλεσμα πολλων προσωπικών του βιωμάτων.και να ξερεις συνηθως αυτοι οι άντρες τρωνε φλασια για οικογένεια και παιδιά όταν πια δεν περναει η μπογια τους 45+ και αν.Παντως ειναι δυσκολο να αλλαξεις κάποιον.Τωρα πια θα ελεγα ότι θελει τρελή δουλειά να αλλάξεις κάποιον σε μικρα πραγματα,βασικά χαρακτηριστικά μονο η ψυχοθεραπεία μπορει να αλλαξει σε καποιον αλλα αυτο γινεται μονο σε συνειδητοποιημένους ανθρωπους που θελουν να αλλάξουν.Καλη συνεχεια .

[LOTUS79]

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.... Το έχουμε συζητήσει άπειρες φορές, έχω πει άπειρες φορές να χωρίσουμε αφού δεν υπάρχει μέλλον...έχω πάθει κάτι και έχω κολλήσει...σκέφτομαι οτι και την καρδιά μου πέτρα να κάνω, πώς θα τον πετάξω εξω απο το σπίτι επειδή δεν θέλει παιδιά; σε τέτοιους καιρούς;;; άλλοι μου λένε πως ούτε εγώ θα έπρεπε να θέλω λόγω της κρίσης.... Συμφωνώ οτι πρέπει να βγαίνει πηγαίο, οτι δεν αλλάζουν οι άνθρωποι...αλλά έχω γίνει τοσο χάλια σήμερα που είχα ανάγκη να μιλήσω για αυτό το θέμα σε κάποιον πέρα απο τις φίλες μου που τα ίδια βέβαια μου λένε....και αυτό που με στεναχωρεί είναι το κερασάκι στην τούρτα οτι αποφευγει και τις ερωτικές συνευρέσεις...........................................................

[LOTUS79]

διαμορφωμενο ηδη απο τα παιδικα χρονια, προκειται δηλ. για κατι πολυ πολυ βαθυ. Επομενως ειναι συνηθως ματαιο.

 

τατουαζ θα το κάνω μπας και ξεκολλήσω....μπας και το χωνέψω.......

[Kitty r]

Νομίζω πως ένας καλός τρόπος για να βρείς τη δύναμη να κάνεις αυτό που πρέπει, είναι να αναλογιστείς, εάν σου αξίζει και σε τιμά σαν γυναίκα, να παρακαλάς έναν άντρα να σου χαρίσει ένα παιδί, ή εάν αυτό που σου αξίζει είναι να έχεις δίπλα σου έναν άντρα που ονειρεύεται τη στιγμή που θα του χαρίσεις ένα μωράκι που θα σου μοιάζει! Διάλεξε και πάρε! ( Α! και μη ρωτήσεις που θα βρείς τον δεύτερο...!)

[LOTUS79]

Νομίζω πως ένας καλός τρόπος για να βρείς τη δύναμη να κάνεις αυτό που πρέπει είναι να αναλογιστείς, εάν σου αξίζει και σε τιμά σαν γυναίκα, να παρακαλάς έναν άντρα να σου χαρίσει ένα παιδί, ή εάν αυτό που σου αξίζει είναι να έχεις δίπλα σου έναν άντρα που ονειρεύεται τη στιγμή που θα του χαρίσεις ένα παιδί που θα σου μοιάζει! Διάλεξε και πάρε! ( Α! και μη ρωτήσεις που θα βρείς τον δεύτερο...!)

 

η μεγαλύτερη αδικία ... θα νιώσω οτι είμαι πάρα πολύ κακός άνθρωπος αν βάλω τον εαυτό μου πάνω απο την συγκεκριμένη σχέση......

[Kitty r]

Δεν θα πρέπει αυτό που αισθάνεσαι να είναι αμοιβαίο; Δηλαδή, ο σύντροφός σου αισθάνεται κακός άνθρωπος που βάζει τον εαυτό του πάνω από τη σχέση σας;

Δεν σε ρωτάω για να σε φέρω σε δύσκολη θέση, απλά ίσως έτσι μπορέσεις να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα μέσα σου

[LOTUS79]

Δεν θα πρέπει αυτό που αισθάνεσαι να είναι αμοιβαίο; Δηλαδή, ο σύντροφός σου αισθάνεται κακός άνθρωπος που βάζει τον εαυτό του πάνω από τη σχέση σας;

Δεν σε ρωτάω για να σε φέρω σε δύσκολη θέση, απλά ίσως έτσι μπορέσεις να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα μέσα σου

 

κακός όχι ίσα ίσα σωστός απεναντί μου.... αφού μου το είχε πει απο την αρχή...τους πρώτους 3 μήνες..

μέσα μου τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα απλα οι δυο κόσμοι οι μέσα μου και οι έξω μου δεν συμπίπτουν με τίποτα...εννοώ άλλα θέλω και αλλα κάνω που λεμε....τρέλα...ευχαριστώ που μου γράφεις γιατί... είναι δύσκολη φάση...απόφαση κτλ....

το σίγουρο είναι οτι....δεν είμαι καλα...και το κακό οτι φαίνεται...παντού...

[Αγγελίνα_2]

Σκέψου κάτι άλλο, που ίσως σε βοηθήσει να αποφασίσεις: αν φέρεις στον κόσμο ένα παιδί, που από την πρώτη στιγμή θα το απορρίπτει ο ίδιος του ο πατέρας, πώς θα νιώθεις εσύ απέναντί του, γνωρίζοντας πως η κατάσταση αυτή, είναι δικό σου δημιούργημα; Γιατί να μπλέξεις ένα αθώο πλάσμα σε μία εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση, που θα την κουβαλάει μαζί του δια βίου;

 

Η γιαγιά μου έλεγε "εκεί που δε σας θέλουν, να μην κάθεστε". Κοπελιά...μακριά. Δεν μπορείς αυτή τη στιγμή να αντιληφθείς πόσο πόνο και μοναξιά έχει ο δρόμος που πας να διαλέξεις.

[LOTUS79]

Σκέψου κάτι άλλο, που ίσως σε βοηθήσει να αποφασίσεις: αν φέρεις στον κόσμο ένα παιδί, που από την πρώτη στιγμή θα το απορρίπτει ο ίδιος του ο πατέρας, πώς θα νιώθεις εσύ απέναντί του, γνωρίζοντας πως η κατάσταση αυτή, είναι δικό σου δημιούργημα; Γιατί να μπλέξεις ένα αθώο πλάσμα σε μία εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση, που θα την κουβαλάει μαζί του δια βίου;

 

Η γιαγιά μου έλεγε "εκεί που δε σας θέλουν, να μην κάθεστε". Κοπελιά...μακριά. Δεν μπορείς αυτή τη στιγμή να αντιληφθείς πόσο πόνο και μοναξιά έχει ο δρόμος που πας να διαλέξεις.

 

Σε ευχαριστώ Αγγελίνα μου...και ευχαριστώ και την γιαγιά σου...τελικά οι παλιές ήξεραν περισσότερα...

Εχεις δίκιο και εσύ και όλες οι φίλες του φόρουμ... απλά εύχομαι οτι εκείνος θα το αγαπήσει όταν το δει όπως πολλοί άντρες... τι να πω βρε κορίτσια... σήμερα έχω γίνει χάλια........

[roubies]

Lotus 79 κατ'αρχήν καλησπέρα.Αρχικά ήθελα να σχολιάσω ότι όσοι σου λένε ότι δεν θα έπρεπε να σκέφτεσαι να κάνεις παιδί λόγω της κρίσης,δεν ξέρουν τι λένε.Ένα παιδί πάνω απ'όλα χρειάζεται αγάπη.Τόσο ο κόσμος όσο και η πατρίδα μας έχουν περάσει πολλές κρίσεις στην ιστορία τους και πολέμους.Αν όλοι σκέφτονταν έτσι τότε ο κόσμος δεν θα είχε συνέχεια.Θεωρώ πολύ εγωιστικό να συνδέουμε ένα παιδάκι με το χρήμα.Τι τραγική σκέψη.Ναι τα πράγματα είναι δύσκολα,ναι χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια,αλλά να μην φτάνουμε και στα άκρα.Εσύ τώρα είσαι σε παραγωγική ηλικία.Και άλλωστε προσωπικά γνωρίζω παιδιά πλούσιων οικογενειών,που αντιμετωπίζουν πολύ χειρότερα προβλήματα και ορισμένα είναι και δυστυχισμένα,πράγμα που αποδεικνύει για μένα περίτρανα ότι τα λεφτά είναι το μέσον για να έχουμε μια καλή ζωή,όμως δεν φέρνουν πάντα την ευτυχία.Τέλοσπάντων.

Πρέπει να σκεφτείς πολύ σοβαρά το θέμα αυτό.Καταλαβαίνω ότι αγαπάς τον σύντροφό σου,όμως έχετε άλλες προταιρεότητες.Και πίστεψέ με κάποια στιγμή και όσο θα περνάνε τα χρόνια θα αρχίζεις σιγά σιγά να έχεις αντίστροφα συναισθήματα για εκείνον,αφού θα τον θεωρείς υπαίτιο που δεν έχεις γίνει μάνα.Το να θες ένα παιδί είναι απόλυτα φυσιολογικό και θεμιτό και ο σύντροφός σου από την αρχή έσπευσε να στο ξεκόψει ακριβώς γιατί φανταζόταν ότι κάποια στιγμή θα το ζητούσες.Έτσι εκείνος τώρα είναι "ο τίμιος και καθαρός" και σε κάνει να νιώθεις ενοχές που θες το πιο φυσιολογικό πράγμα.Δεν γίνεσαι κακός άνθρωπος βάζοντας τον εαυτό σου πάνω από την σχέση.Μια σχέση που δεν έχει κοινή πλεύση είναι καταδικασμένη να αποτύχει.Σκέψου το πολύ καλά αυτό.Δεν θα αντέξεις πολύ να καταπιέζεις τη φύση σου.Είναι προτιμότερο τώρα που είσαι ακόμα νέα να ψάξεις έναν άνθρωπο που θα έχετε κοινά θέλω σε βασικά τουλάχιστον πράγματα,όπως η δημιουργία της οικογενειας.Ξέρω ότι μπορεί να σε πικραίνω με αυτά που λέω,όμως είναι η γνώμη μου,που έχω διαμορφώσει από ανάλογες εμπειρίες στο στενό μου κύκλο.Σου εύχομαι από καρδιάς να καταφέρεις να βρεις διέξοδο και να θυμάσαι ότι οι άνθρωποι για πολλά πράγματα μετανιώνουν.Δεν μετανιώνουν όμως ποτέ για το γεγονός ότι γίναν γονείς.

[Niki81]

Φιλεναδα...εισαι με εναν αντρα ο οποιος δε θελει να κανει οικογενεια μαζι σου...δε θελει ουτε καν να σε παντρευτει.Ο τυπος ειναι παρτακιας και θελει απλα να ζησει τη ζωουλα του οπως αυτος γουσταρει χωρις να υπολογιζει στο ελαχιστο τα δικα σου θελω.Μπραβο του που στο ξεκαθαρισε απο την αρχη..λαθος σου που πιστεψες πως θα τον αλαξεις.Εγω στον αντρα μου εια θεσει τελεσιγραφο.Στα τρια χρονια ή παντρευομαστε ή το καπελακι μου και γεια σας.Εσυ τι κανεις μαζι του?Εισαι 33 ετων καλη μου...τα χρονια περνανε.Σηκω και φυγε κοριτσακι μου γλυκο...υπαρχουν τοσοι αντρες εκει εξω.Μην χαραμιζεσαι ετσι.Εχεις εγκλωβιστει σε μια κατασταση που ειναι αδιεξοδος.Και οχι δε θα αλλαξει αν δει το μωρο....θα συνεχισει να ειναι παρτακιας κι εσυ θα τραβας τα ζορια μονη σου.

[Mariakapa]

Καλημέρα, LOTUS79 μου διάβασα όλη την ιστορία σου

Καταρχήν το πρόβλημα σου ξεκινάει από το δεσμό σας, εσύ θες άσπρο και αυτός θέλει μαύρο, από εκεί καταλαβαίνεις ότι αυτός δεν είναι ο άνθρωπος σου. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι η πικρή αλήθεια.

Εμείς θέλουμε να κάνουμε παιδάκι και οι δυο, οι φίλοι του μου λένε ότι πάντα ήταν κατά του γάμου και της οικογένειας, ήταν φοβισμένος από την κατάσταση της κουνιάδας μου, που έχει 2 παιδιά και έχει χωρίσει, δεν θα ήθελε ποτέ να έχει ένα παιδί σε τέτοια κατάσταση, γιατί όσο να ναι, δεν ειναι και ότι καλύτερο για ένα παιδί να μεγαλώνει με χωρισμένους γονείς.

Όμως τα πράγματα άλλαξαν μόλις με γνώρισε. Βρήκε προφανώς σε εμενα αυτό που έψαχνε. Τον Ιούλιο που μας πέρασε, χτύπησε το καμπανάκι μου, να γίνω μάνα!! Του το ζήτησα κι εκείνος δέχτηκε αμέσως, για τον γάμο έχουμε την ίδια γνώμη, ο γάμος δεν φέρνει τα μωρά και χαλάει και τον έρωτα, θα κάνουμε πολιτικό μόνο για το παιδί μας. Τώρα είμαστε ακόμα πιο αγαπημένοι γιατί έχουμε αυτό το στόχο, ξεκινήσαμε τις προσπάθειες μας, με μια παλλίνδρομη εγκυμοσύνη στο ιστορικό μας και συνεχίζουμε.

 

Στα λέω όλα αυτά για να καταλάβεις ότι η μ***κία που λένε ότι τα ετερόνυμα έλκονται είναι μεγάλο ψέμα. Πρέπει να θέλετε τα ίδια πράγματα για να πετύχει. Η γνώμη μου είναι να αρχίσεις να ψάχνεις αλλού, όπως δεν υποχωρείς εσύ έτσι δεν υποχωρεί κι αυτός.

 

Συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα, αλλά το θέμα είναι πολύ σοβαρό

[LOTUS79]

Καλημέρα Κορίτσια Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που δείξατε και για τις συμβουλές σας..συμφωνώ με όλες σας και χαίρομαι που με καταλαβαίνετε σαν να με ξέρετε χρόνια..... το πρόβλημα μου είναι οτι το σπίτι που μενουμε είναι δικό μου... στην αρχή του ζήτησα να συγκατοικήσουμε, εκείνος δεν ήθελε και κάναμε μια κουβέντα οτι εγώ δεν θα ζητήσω παιδιά ή γάμους και έτσι συμφώνησε να έρθει... μου είχε πει κιολας οτι δεν θέλει να έρθει γιατί πάει αλλού το πράγμα...έτσι είπα εγώ να μην ανησυχεί δεν θα ζητήσω παιδιά ή γάμο....μεγάλο μου λάθος προκειμένου να τον κρατήσω δίπλα μου αποποιήθηκα τα θέλω μου...και τώρα με εκδικούνται...και μαζί με εμένα τα διαλύουν όλα... περισσότερο εκείνον σκέφτομαι και πόσο μεγάλη αδικία είναι αφού όλα νόμιζε οτι τα είχε τακτοποιήμένα με ένα άτομο τόσο ψεύτικο σαν κ εμένα... νιώθω σαν να τον προδίδω και τώρα θα έχει δίκιο να με μισἠσει αν του πω να φύγει ειδικά τώρα που έχει αρχίσει και το έχει σαν δίκο του σπίτι και εμένα με ξέρει όλο το σοι και με αγαπάνε περνάμε πράγματα μαζί...αλλά εγώ πονάω μέσα μου...ξέρω ακούγεται σαν να γκρινιάζω ή σαν να είμαι χαζή ...απλά νιώθω πολύ μπλεγμένη....δεμένη...παγιδευμένη...

[dimmi]

κακός όχι ίσα ίσα σωστός απεναντί μου.... αφού μου το είχε πει απο την αρχή...τους πρώτους 3 μήνες..

μέσα μου τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα απλα οι δυο κόσμοι οι μέσα μου και οι έξω μου δεν συμπίπτουν με τίποτα...εννοώ άλλα θέλω και αλλα κάνω που λεμε....τρέλα...ευχαριστώ που μου γράφεις γιατί... είναι δύσκολη φάση...απόφαση κτλ....

το σίγουρο είναι οτι....δεν είμαι καλα...και το κακό οτι φαίνεται...παντού...

στη θέση σου θα του έλεγα πως νιώθω, και θα έφευγα. Αν αλλάξει γνώμη θα έρθει να σε βρεί. Αν όχι, καλό σας ταξίδι, χώρια πια, στη ζωή. Κανείς δε χάνεται, κάθε εμπόδιο για καλό.

Τώρα σου φαίνεται βουνό, αργότερα θα είναι ακόμα πιο δύσκολο όμως, και εν τέλει θα περάσει η ζωή σου μπροστά από τα μάτια σου χωρίς να κάνεις αυτά που εσύ επιθυμείς (οικογένεια με παιδί).

[dimmi]

Καλημέρα Κορίτσια Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον που δείξατε και για τις συμβουλές σας..συμφωνώ με όλες σας και χαίρομαι που με καταλαβαίνετε σαν να με ξέρετε χρόνια..... το πρόβλημα μου είναι οτι το σπίτι που μενουμε είναι δικό μου... στην αρχή του ζήτησα να συγκατοικήσουμε, εκείνος δεν ήθελε και κάναμε μια κουβέντα οτι εγώ δεν θα ζητήσω παιδιά ή γάμους και έτσι συμφώνησε να έρθει... μου είχε πει κιολας οτι δεν θέλει να έρθει γιατί πάει αλλού το πράγμα...έτσι είπα εγώ να μην ανησυχεί δεν θα ζητήσω παιδιά ή γάμο....μεγάλο μου λάθος προκειμένου να τον κρατήσω δίπλα μου αποποιήθηκα τα θέλω μου...και τώρα με εκδικούνται...και μαζί με εμένα τα διαλύουν όλα... περισσότερο εκείνον σκέφτομαι και πόσο μεγάλη αδικία είναι αφού όλα νόμιζε οτι τα είχε τακτοποιήμένα με ένα άτομο τόσο ψεύτικο σαν κ εμένα... νιώθω σαν να τον προδίδω και τώρα θα έχει δίκιο να με μισἠσει αν του πω να φύγει ειδικά τώρα που έχει αρχίσει και το έχει σαν δίκο του σπίτι και εμένα με ξέρει όλο το σοι και με αγαπάνε περνάμε πράγματα μαζί...αλλά εγώ πονάω μέσα μου...ξέρω ακούγεται σαν να γκρινιάζω ή σαν να είμαι χαζή ...απλά νιώθω πολύ μπλεγμένη....δεμένη...παγιδευμένη...

όχι δεν είναι έτσι, δεν φταίς, άλλαξες γνώμη. Τον αγάπησες και θέλεις ταπαιδιά του. Ας σε σκοτώσει αν είναι τόσο φοβερό. Οι άνθρωποι αλλάζουν, και οι καταστάσεις.

Και πες του φεύγοντας (ή διώχνοντας τον) ότι θα είναι πολύ τυχερός αν βρεί κάποια να τον αγαπά όσο εσύ και να κάνει οικογένεια μαζί της όταν το επιθυμήσει.

Γιατί από την υπερβολική σου αγάπη και που ήθελες να τον κρατήσεις τα έκανες αυτά.

Ναι δεν ήταν και τα πιο σωστά, αλλά τα έκανες. Και πρέπει να τελειώσει το παραμύθι αυτό, και να αρχίσει ένα νεό, με "τέλος καλό όλα καλά".

Δεν θα σου κρατήσει κακία, θα σε καταλάβει. Είμαι σίγουρη ότι κι αυτός σε αγαπάει. Κι όταν αγαπάς καταλαβαίνεις.

Και ας ξεβολευτεί, από το να χάσεις τη ζωή σου καλύτερο είναι.

Ασε που μπορεί να...μη φύγει

[Kitty r]

Όλοι κάνουμε λάθη. Έτσι και συ, νόμιζες πως θα ήσουν ευτυχισμένη χωρίς να κάνετε οικογένεια. Όμως, μεγαλώνουμε και οι ανάγκες και οι προτεραιότητές αλλάζουν. Θα τιμωρείς τον εαυτό σου για μια ζωή;

Αν σε αγαπάει με δυο τρόπους θα σου το αποδείξει: ή θα βγάλει τις παρωπίδες του και θα δει πόσο ευτυχισμένος μπορεί να γίνει με τον ερχομό ενός παιδιού ή αξιοπρεπώς θα σεβαστεί την επιθυμία σου και θα αποχωρήσει απο τη ζωή σου. Οποιαδήποτε άλλη αντίδραση, δεν θα είναι ένδειξη αγάπης.

[LOTUS79]

όχι δεν είναι έτσι, δεν φταίς, άλλαξες γνώμη. Τον αγάπησες και θέλεις ταπαιδιά του. Ας σε σκοτώσει αν είναι τόσο φοβερό. Οι άνθρωποι αλλάζουν, και οι καταστάσεις.

Και πες του φεύγοντας (ή διώχνοντας τον) ότι θα είναι πολύ τυχερός αν βρεί κάποια να τον αγαπά όσο εσύ και να κάνει οικογένεια μαζί της όταν το επιθυμήσει.

Γιατί από την υπερβολική σου αγάπη και που ήθελες να τον κρατήσεις τα έκανες αυτά.

Ναι δεν ήταν και τα πιο σωστά, αλλά τα έκανες. Και πρέπει να τελειώσει το παραμύθι αυτό, και να αρχίσει ένα νεό, με "τέλος καλό όλα καλά".

Δεν θα σου κρατήσει κακία, θα σε καταλάβει. Είμαι σίγουρη ότι κι αυτός σε αγαπάει. Κι όταν αγαπάς καταλαβαίνεις.

Και ας ξεβολευτεί, από το να χάσεις τη ζωή σου καλύτερο είναι.

Ασε που μπορεί να...μη φύγει

 

για να μην φύγει πρέπει να το χειριστώ εξαίσια...κατ αρχήν για να τον διώξω πρέπει να παίξω ένα ρόλο /γιατί δεν θέλω να τον διώξω/ θα το κάνω μόνο γιατί πρέπει/ πρέπει να παίξω το ρόλο της γυναίκας που δεν τον αγαπάει πια... οτι πλέον δεν με νοιάζει...μέσα μου θα γίνεται ο πόλεμος ο ίδιος και μόλις αρχίσει να μαζεύει πράγματα θα καταρεύσω. Απο την άλλη σκέφτομαι να του κουβεντιάσω την περίπτωση της αγοράς σπέρματος/ Να κάνω μόνη μου το παιδί αυτό, να συνεχίσει εκείνος να ζει μαζί μου και να ἐχω την ευθύνη του εγώ και μόνο εγώ...θα τα καταφέρω πιστεύω, είμαι γενικά ισχυρή προσωπικότητα αλλά ο έρωτας είναι πάντα πιο δυνατός απο μένα...Θέλω να πω πιστεύω οτι μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου... Τόσες και τόσες το κάνουν... Εντάξει έχω τρελαθεί το ξέρω δεν πάω καλά... αλλά πρέπει να βρώ μια ανώδυνη λύση...έχω περάσει απίστευτα δύσκολα χρόνια παιδικά-εφηβικά και τώρα για πρώτη φορά είμαι με κάποιον τόσα χρόνια και με αγαπάει και τον αγαπώ.... δεν αντέχω άλλο πόνο...θέλω να φέρω λίγο χαρά στο σπίτι μου, θέλω να δημιουργήσω την οικογένια ΜΟΥ που δεν έιχα ποτέ, θέλω να φέρω αγάπη, χαμόγελα, τρυφερότητα...νιώθω οτι είμαι έτοιμη να προσφέρω στο παιδάκι μου την αγάπη μου.... Φυσικά δεν είμαστε καλά μεταξυ μας εμένα μου βγαίνει συνέχεια το μητρικό να τον μαλώσω να τον πιέσω να τον πρήζω να τον φροντίζω να τον υπερπροστατευω....ουφ...και τώρα που είστε σίγουρες οτι είμαι θεότρελλη....απαντήστε μου...

[LOTUS79]

Όλοι κάνουμε λάθη. Έτσι και συ, νόμιζες πως θα ήσουν ευτυχισμένη χωρίς να κάνετε οικογένεια. Όμως, μεγαλώνουμε και οι ανάγκες και οι προτεραιότητές αλλάζουν. Θα τιμωρείς τον εαυτό σου για μια ζωή;

Αν σε αγαπάει με δυο τρόπους θα σου το αποδείξει: ή θα βγάλει τις παρωπίδες του και θα δει πόσο ευτυχισμένος μπορεί να γίνει με τον ερχομό ενός παιδιού ή αξιοπρεπώς θα σεβαστεί την επιθυμία σου και θα αποχωρήσει απο τη ζωή σου. Οποιαδήποτε άλλη αντίδραση, δεν θα είναι ένδειξη αγάπης.

 

Αρα αυτό που κάνει τώρα, που κάθετε μαζί μου ενώ ξέρει την επιθυμία μου δεν είναι ένδειξη αγάπης

[jo89]

Ειχα στο φιλικο μου περιβαλλον μια τετοια κατασταση ιδια ηλικια η κοπελα με εσενα....

 

Αυτος τα ιδια την αγαπουσε οπως ελεγε πολυ και το εδειχνε αλλα δνε ηταν ετοιμος ηθελε να ζησει την ζωη του κτλ...μετα απο πολ πιεση...και τελεσιγραφο δικο της δεχτηκε να κανουν ενα παιδακι....στα 36 τους πλεον!

Γεννηθηκε το παιδακι ολα καλα και ολα ωραια....αυτος φυσικα αρχισε να φευγει...να βγαινει εξω μονος του να νιωθει πιεσμενος στην αρχη ειδικα τους πρωτους μηνες με τις δυσκολιες του παιδιου εκανε συνεχεια πισω συνεχεια ξεφυσουσε ελεγε πως δεν ειηταν τελικα ετοιμος... εφευγε συνεχεια και αυτη εμενε μονη το αποτελεμσ αηταν να χωρισουν αυτη τωρα να μεγαλωνει μονη της το παιδακι:(

 

Περιπτωση 2η ξαδερφης μου τα ιδια και αυτη ηθελε παιδι αυτος οχι... αργοτερα της ελεγε αργοτερα βγαιναν καναν την ζωη τους αλλα αυτη παντα ειχε το αγκαθι ηθελε παιδι της ελεγε κανε υπομονη να ταιρι

αχτουμε να ζησουμε λιγο ακομα να εοιμαστε πιο ετοιμοι το αποτελεμσα???εφτασε στα 35 η κοπελα οπου της ξεφουρνισε πως δεν θελει τελικα παιδια και οικογενεια και πως δεν εινια ετοιμος...χωρισαν αυτη πλεον στα 37 ψαχνει αντρα για να κανει οικογενεια και δεν βρισκει της εχει γινει εμμονη και βριζει που εχασε τζαμπα τοσα χρονια απο την ζωη της...!!!

 

Ευχομαι να μην ανηκεις μελλοντικα σε καμμια απο τις 2 περιπτωσεις αλλα οταν ο αντρας δεν θελει παιδι αναποφευκτα κατι απο τα 2 συμβαινει συνηθως...στην αρχη με το παιδι οι ισσοροπιες εινια λεπτες....και υπαρχουν δυσκολιες με τι ερχμο του νεου μελους...

 

Το ορθοτερο θα ηταν να υπαρχει θεληση και απο τις 2 πλευρες για ενα παιδι και κατανοηση αλλιως μετα η σχεση καταρρεει σιγα σιγα!!!

 

Εγω θα σου ελεγα να φυγεις...ο ανθρωπος εινια ξεκαθαρος πως δεν ενδιαφερεται γι αυτα που ενδιαφερεσαι εσυ...μπορει να τον αγαπας...αλλα σκεψου αυτες τις 2 περιπτωσεις σιγουρα δεν θα θελες να βρεθεις σε καμμια απο τις 2 θεσεις....

 

Στο απευχομαι ελπιζω να πανε ολα καλα για σενα αλλα εγω θα ειχα φυγει χθες....

 

Υγ συγνωμη για τθχον λαθη γραφω απο το κινητο!

[Kitty r]

για να μην φύγει πρέπει να το χειριστώ εξαίσια...κατ αρχήν για να τον διώξω πρέπει να παίξω ένα ρόλο /γιατί δεν θέλω να τον διώξω/ θα το κάνω μόνο γιατί πρέπει/ πρέπει να παίξω το ρόλο της γυναίκας που δεν τον αγαπάει πια... οτι πλέον δεν με νοιάζει...μέσα μου θα γίνεται ο πόλεμος ο ίδιος και μόλις αρχίσει να μαζεύει πράγματα θα καταρεύσω. Απο την άλλη σκέφτομαι να του κουβεντιάσω την περίπτωση της αγοράς σπέρματος/ Να κάνω μόνη μου το παιδί αυτό, να συνεχίσει εκείνος να ζει μαζί μου και να ἐχω την ευθύνη του εγώ και μόνο εγώ...θα τα καταφέρω πιστεύω, είμαι γενικά ισχυρή προσωπικότητα αλλά ο έρωτας είναι πάντα πιο δυνατός απο μένα...Θέλω να πω πιστεύω οτι μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου... Τόσες και τόσες το κάνουν... Εντάξει έχω τρελαθεί το ξέρω δεν πάω καλά... αλλά πρέπει να βρώ μια ανώδυνη λύση...έχω περάσει απίστευτα δύσκολα χρόνια παιδικά-εφηβικά και τώρα για πρώτη φορά είμαι με κάποιον τόσα χρόνια και με αγαπάει και τον αγαπώ.... δεν αντέχω άλλο πόνο...θέλω να φέρω λίγο χαρά στο σπίτι μου, θέλω να δημιουργήσω την οικογένια ΜΟΥ που δεν έιχα ποτέ, θέλω να φέρω αγάπη, χαμόγελα, τρυφερότητα...νιώθω οτι είμαι έτοιμη να προσφέρω στο παιδάκι μου την αγάπη μου.... Φυσικά δεν είμαστε καλά μεταξυ μας εμένα μου βγαίνει συνέχεια το μητρικό να τον μαλώσω να τον πιέσω να τον πρήζω να τον φροντίζω να τον υπερπροστατευω....ουφ...και τώρα που είστε σίγουρες οτι είμαι θεότρελλη....απαντήστε μου...

 

Χα,χα! Νομίζω πως δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα από όλα αυτά! Και βέβαια δεν είσαι θεότρελλη ή τουλάχιστον όχι περισσότερο απο όλες εμάς (και πολλές περισσότερες που δεν είναι μέλη του forum) που θέλουμε να γίνουμε μανούλες!

Λοιπόν, εγώ στη θέση σου θα έκανα το εξής: αφού θα συγχωρούσα τον εαυτό μου για την λάθος εκτίμηση που έκανα στην αρχή, θα του έγραφα ένα γράμμα, στο οποίο θα άνοιγα την ψυχή μου, θα του έλεγα πόσο πολύ τον αγαπώ, πως αυτή η αγάπη ολοκληρώνεται με την οικογένεια και πόσο πολύ θέλω επιτέλους, όταν πρέπει να αναφερθώ σε κάποιο ξένο για αυτόν να μπορώ να τον αποκαλώ "άντρας μου" ή "σύζυγός μου" (το έχω ζήσει!) και να κάνω ένα παιδάκι που θα το μεγαλώσουμε μαζί και θα μας χαρίσει την πιο όμορφη εμπειρία, αυτήν που βλέπεις το μωρό σου να μεγαλώνει.

Σου λέω πως θα έγραφα γράμμα, γιατί με αυτόν τον τρόπο ο άλλος δεν σε διακόπτει, δεν μπορεί να σου φωνάξει, δεν αντιδρά μπροστά σου και έτσι λες αυτό που θέλεις να πείς, χωρίς να πάει αλλού η κουβέντα. Και αντίστοιχα ο άλλος έχει την ευκαιρία να διαβάσει ξανά και ξανά μέχρι να αποφασίσει πως θα ανταποκριθεί.

Ηρέμησε και μίλησε του (γραπτώς ή προφορικώς όπως θες εσύ) για ό,τι αισθάνεσαι.