ΘΕΛΩ ΠΑΙΔΙ ΑΛΛΑ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ

[laura36]

Αυτό ακριβώς πιστεύω κι εγώ! Σ'ευχαριστώ για την απάντηση, με έκανες να νιώσω πολύ καλύτερα! Όπως τα έγραψες ακριβώς έτσι του τα είπα κι εγώ, λες και τα διάβαζα χιχι...και όντως έμοιζαν να του αρέσουν τα λόγια μου, αυτό το ωραίο "παραμύθι" του πόσο θα τον αγαπάει ο γιος του κλπ...μου βγήκε αυθόρμητα να του μιλήσω έτσι...η αγώνία μου είναι ότι δεν είμαι σίγουρη αν όντως ανησυχεί ότι μετά το παιδί δεν θα τον θέλω εγώ ή νιώθει από τώρα, πριν το παιδί, πως δεν με θέλει αρκετά αυτός? Και μου το λέει πλαγίως? Δεν ξέρω τι να ευχηθώ, να μείνω έγκυος και να προσπαθήσουμε να μείνουμε ενωμένοι, ή να μη μείνω και να ψάξω να βρω την τύχη μου αλλού?

 

ΥΓ έχεις απόλυτο δίκιο παντως ότι οι φασαρίες κάνουν πάρα πολύ κακό κάνω προσπάθεια αλλά μερικές φορές δεν μπορώ να συγκρατηθώ είναι ο χαρακτήρας μου έτσι ενώ εκείνος είναι πιο πράος.

[aggeliki-sisi]

Nα μεινεις εγκυος να ευχηθεις!!! Αν ενας αντρας δεν θελει δεν θα εμπαινε σε αυτη την διαδικασια .Ο φοβος του αγνωστου εχει μπει μεσα του και αυτο σου ειπε.Χαλαρωσε και παρε να ηνία της σχεσης σου εκει που θα του δειχνεις εσυ θα πηγαινετε.Θα του λες οτι τον αγαπας (αφου τον αγαπας) και θα τον επιβεβαιωνεις σαν ανθρωπο και σαν αντρα ,τρωνε διαφορα σκαλωματα οι αντρες αρνουνται να μεγαλωσουν και χανονται μερικες φορες σε σκεψεις.Μην αφηνεις το φοβο να σε κερδισει και εσυ φοβασε οπως κι αυτος και ο καθενας εχει τα δικατου ερωτηματα μπηκατε και σε αυτη την διαδικασια που καθολου ρομαντικη δεν ειναι και σας ισοπεδωσε.Μια απο τα ιδια περασαμε και εμεις και μετα απο σαραντα κυματα καταλαβα οτι καναμε σαν παιδια.

 

Καλη επιτυχια περιμενω ευχαριστα νεα

[LOTUS79]

Γεια σου, Λάουρα, έχεις κάνει και εσύ έναν τεράστιο αγώνα, όπως εγώ...εγώ παρέδωσα γιατι μέσα μου ήμουν σίγουρη οτι το κάνει το με το ζόρι...δεν είχε καν ΠΟΤΕ τελειώσει μέσα...εσύ ομως εχεις έναν ανθρωπο που προσπαθεί αλλά τρώει φρίκες, εντελώς φυσιολογικό για έναν άντρα. Εγώ θα σου έλεγα να ηρεμήσεις και να τον καθυσηχάζεις...προς το παρόν....Αν δεις οτι δεν σε στηρίζει σε βασικά πράγματα τότε να φύγεις, αλλά εγώ βλέπω οτι σε στηρίζει και σε αγαπάει. Οταν θα πετύχει ο αγώνας που κάνετε τότε θα φτιάξουν τα πράγματα! Πάντα όταν παλεύουμε για κάτι απογοητευόμαστε, πονάμε, αγχωνόμαστε, και αυτό έχει πάθει κ αυτος...Αυτός είναι άντρας και μπορεί να κάνει πίσω, εσύ είσαι γυναίκα και δεν ΘΕΣ και δεν ΜΠΟΡΕΙΣ να κάνεις πίσω. Πιστεύω οτι πρέπει να συνεχίσετε τις προσπάθειες παρόλες τις γκρίνιες...Μην φοβάσαι πάλεψε το. Σκέψου οτι εγώ το πάλευα που αποφευγε να με ακουμπήσει για να μην μείνω έγγυος επειδή του έβγαζα το μητρικό ελεγε-αντισεξουαλικο- και δεν θα το παλεψεις εσύ που ο ανθρωπος έρχεται για σπερματεγχυση;;;;;;;;; Εγώ το βρίσκω εξαιρετικά μεγάλη προόδο για έναν άντρα. Μπράβο του!

[Isla]

Κορίτσια γεια σας, διάβασα τις ιστορίες σας έχω περάσει κι εγώ από παρόμοια φάση, νόμιζα ότι βελτιώθηκαν τα πράγματα αλλά όπως κατάλαβα σήμερα δεν έχω κάνει και μεγάλη πρόοδο.

 

Με το σύντροφό μου είμαστε μαζί 3 χρόνια μετά από ένα χρόνο σχέσης εγώ ήθελα να προχωρήσουμε να μείνουμε μαζί, να παντρευτούμε κλπ (τότε ήμασταν εγώ 34 κιαυτός 36) αλλά εκείνος "δεν ήταν έτοιμος" οποότε χωρίσαμε για 2-3 μήνες πολύ άσχημους για μένα, στεναχώρια, κλάματα, ξύπναγα μέσα στη νύχτα, ζήλευα και φοβόμουν ότι δεν θα τα ξαναβρούμε. Τελικά τα ξαναβρήκαμε και συμφωνήσαμε να πιάσουμε ένα σπίτι μαζί και να ξεκινήσουμε και ελεύθερες επαφές. Έγινε μεν αυτό που ήθελα όμως κορίτσια με τίποτα δεν ένιωθα ευτυχισμένη γυναίκα...ο άντρας που είχα έδειχνε με χίλιους τρόπους ότι πιέζεται, ήταν πολύ χλιαρός μαζί μου, δεν είχε διάθεση να περνάμε χρόνο μαζί, και για το παιδί δεν ήθελε την παραμικρή συζήτηση, κι ας κάναμε σεξ ελεύθερα. Το αποτέλεσμα ήταν φυσικά....καυγάδες και τελικά χωρισμός ξανά.

 

Να μην σας τα πολυλογώ, μετά από αυτά εγώ κάπως άλλαξα συμπεριφορά άρχισα να δίνω περισσότερη σημασία στον εαυτό μου και ένιωσα καλύτερα, το αποτέλεσμα ήταν ότι μετά από λίγους μήνες τα βρήκαμε πάλι και αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε και πάλι για παιδί, αυτή τη φορά με τη βοήθεια γιατρών βέβαια γιατί μετά από 1 χρόνο ελέυθερες επαφές δεν είχα μείνει έγκυος ακόμα. Άρχισε μια περίοδος που είμασταν πιο κοντά, εκείνος συμμετείχε πλέον στη διαδικασία του παιδιού, φανταζόμασταν τη ζωή μας σαν γονείς, παρακολουθούσαμε τις γόνιμες και τα σπερμοδιαγράμματα, τεσπα το μέλλον μας φάνταζε πιο σίγουρο, παρ'ολο που ακόμα εγώ ένιωθα ότι αυτός ο άνθρωπος δεν είναι 100% μαζί μου.

 

Όμως μπήκα για να σας γράψω τη σημερινή μου εμπειρία. Μόλις γυρίσαμε από διακοπές του πάσχα όπου δεν περάσαμε και τόσο καλά λόγω γκρίνιας δικής μου γιατί τον ένιωθα πάλι χλιαρό ενώ εγώ είχα ανάγκη από λιγες στιγμές πιο ρομαντικές, με πιο πάθος. Σήμερα το πρωί είχαμε το ραντεβού για την τρίτη σπερματέγχυση (οι άλλες 2 δεν πέτυχαν). Από χτες άρχισε να μου λέει πως έχει αμφιβολίες για μας τους 2 και πως θα είμαστε σα ζευγάρι μετά το παιδί και αν θα τον θέλω ακόμα και αν θα μαλώνουμε και ότι όταν δεν είμαστε μαζί δεν του λείπω άρα ίσως δεν με θέλει αρκετά κλπ και δεν ήθελε να πάμε....πρωί πρωί εκτυλίχθηκε ολόκληρο θρίλερ πρώτα στο σπίτι και ύστερα στο νοσοκομείο με το κυπελλάκι στο χέρι...να μου λέει δεν ξέρω και γιατί δεν το αφήνουμε αυτό το μήνα ας δούμε πως θα πάει μέχρι τον επόμενο, νιώθω ότι έχω αμφιβολίες κλπ...πολύ δύσκολη στιγμή για μένα, δεν ήθελα να γίνει με δική μου πίεση αλίμονο και πικράθηκα πάρα πολύ που συμφωνήσαμε πρώτα να μπούμε στη διαδικασία, πήρα φάρμακα κλπ χωρίς να έχω πρόβλημα κιόλας και το τελευταίο λεπτό να μου λέει θέλει να κάνει πίσω και φοβάται πως δεν θα κρατήσουμε σαν ζευγάρι...δεν ήξερα τι να κάνω γιατί πλέον ούτε εγώ ήμουν σίγουρη αν αυτό είναι το σωστό, με έναν άντρα που δεν είναι σίγουρος αν το θέλει ή όχι! Από την άλλη το να μου ζητάει να ακυρώσω τον κύκλο την τελευταία στιγμή ήταν και πάνω απ'τις δυνάμεις μου....εσείς ξέρετε πως είναι για μια γυναίκα που λαχταράει να κάνει παιδί και μάλιστα αν είναι 36 χρονών να πρέπει πάλι να περιμένει...δεν ήθελα να "τον πείσω" εγώ με επιχειρήματα αλλά τελικά το έκανα σε ένα βαθμό...είπα πως τον αγαπάω και θέλω να είμστε ευτυχισμένοι μαζί αλλά μετά από αυτά που άκουσα δεν προχωράει άλλο και η μόνη λύση είναι ο χωρισμός, θα μαζέψω τα πράγματά μου και θα φύγω απ'το σπίτι...Μόλις είπα έτσι και υπό την πίεση του χρόνου (ο γιατρός μας περίμενε ήδη από 45 λεπτά) τελικά πήγε να "ετοιμάσει" το δείγμα....το πήγαμε στο γιατρό, υπογράψαμε και τα χαρτιά και το παραδώσαμε....μετά μείναμε και συζητούσαμε αγκαλιασμένη την μία ώρα της αναμονής....δεν ξέρω ρε κορίτσια αλλά όλο αυό με γεμίζει ανησυχία, αν δεν μ'αγαπάει όπως εγώ τότε δεν θα κρατήσει αυτή η σχέση με ή χωρίς παιδί...και ποιος ξέρει αν τελικά αποκτήσουμε παιδί πως θα είναι η σχέση μας και αν θα είμαι δυστυχισμένη....αλλά και το να χωρίσω σ'αυτή τη φάση που νιώθω να έχω φτάσει τόσο κοντά στο όνειρό μου να γίνω μητέρα...φοβάμαι πως αν μείνω μόνη τώρα μπορεί να μην καταφέρω ποτέ να γίνω μαμά...από την άλλη η αξιοπρέπειά μου δεν το δέχεται να κάθομαι να επιμένω σε κάποιον να κανουμε παιδί...!!!....Αν είναι δυνατόν! Θα έπρεπε να τρελλαίνεται από τη χαρά του στην ιδέα! Δεν ξέρω αν θα αλλάξει κάτι ή αν παίζει και να γίνουν ακόμα χειρότερα τα πράγματα...φοβάμαι...

 

Αν δεν πετύχει η σπερματέγχυση το επόμενο βήμα ήταν η εξωσωματική, μετά τα σημερινά αμφιβάλλω πολύ ότι θα θέλει να προχωρήσουμε έτσι...και το φάντσμα του χωρισμού είναι ακόμα εδώ....ουφφφ σας ευχαριστώ που με ακούσατε, τα είπα και ξαλάφρωσα, στους δικούς μας δεν λέγονται εύκολα αυτά τα πράγματα...

 

Αχ καλή μου. Δεν ξέρω τι να σου πω, δεν είμαι στη θέση σου αλλά αυτή είναι η ταπεινή μου άποψη.

 

Δεν είμαι μανούλα αλλά ξέρω από τους γύρω μου πως αν δεν υπάρχει γερή βάση στις πειρισσότερες περιπτώσεις, ένα παιδί φέρνει δυσκολίες σε μία σχέση γιατί κλονίζει και τους δύο σε καθημερινή βάση.

Για 'μένα, για να σταθεί γερά μία σχέση μπροστά στον ερχομό ενός παιδιού, οι συνθήκες πρέπει να είναι ιδανικές. Και όταν λέω ιδανικές δεν εννοώ σε καμία περιπτωση να είναι όλα ρόδινα χωρίς διαφωνίες και μαλώματα. Μία σχέση χωρίς τις μικρές τις φασαρίες δεν είναι ιδανική όσο κι αν ακούγεται αυτό χαζό.

ΑΛΛΑ. Όταν κάποιος βρίσκεται σε αυτή την ηλικία και μου λες πως είναι χλιαρός μαζί σου, χωρίς να δείχνει πως σε λατρεύει και θέλει να είστε μαζί σε αυτό το ταξίδι και ένας λόγος παραπάνω όταν έχει αμφιβολίες τελευταία στιγμή, ενώ ξέρει πως ηλικιακά είστε οριακά - όλο αυτό δεν μου δείχνει (ως κάποιος τρίτος) πως είναι ανώριμος και μόλις συνειδητοποίησε πως θα γίνει πατέρας σοκαρίστηκε. Αντίθετα, μου δείχνει πως έχει αμφιβολίες για τη σχέση σας. Και πως με τη πρώτη δυσκολία μόλις έρθει το παιδί θα σκεφτεί 'Το ήξερα εγώ, γι αυτό δεν ημουν σίγουρος΄και υπάρχει πιθανότητα να φύγει από όλο αυτό.

 

Ως τρίτος πάλι, και προσωπική μου άποψη, να τον βάλεις κάτω να του πεις πως αυτή είσαι και αυτά θέλεις. Δεν θέλεις να περιμένεις γιατί το όνειρό σου είναι να γίνεις μητέρα με τον άνθρωπο που λατρεύεις, και είναι αυτός.

Αν δεν νιώθεί κι αυτός το ίδιο, λυπάμαι που το λέω αλλά θα πρέπει να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους. Δεν υπάρχει δεν ξέρω, να περιμένουμε, να δούμε, θα το σκεφτω...

Δεν υπάρχει χρόνος και τον είχε ήδη.

Αν μη τι άλλο θα πρέπει να ξέρει αν είσαι η γυναίκα της ζωής του, όπως ξέρεις εσύ.

 

Αυτή είναι η άποψή μου, καλή μου. Πάρε αποφάσεις για τον εαυτό σου. Μη μπεις σε μία διαδικασία που αύριο μεθαυριο θα σου φέρει προβλήματα με ένα μωράκι στην αγκαλιά.

 

Καλή τύχη σου εύχομαι ο,τι κι αν αποφασίσεις.

[laura36]

Έχεις απόλυτα δίκιο Isla, σε όλα! Για δικούς του λόγους ο άνθρωπος αυτός δεν νιώθει έρωτα για μένα, θέλησε να προσπαθήσει για παιδί γιατί συνολικά ήμουν ας πούμε "καλή περίπτωση" ίσως νιωθει κι αυτός ανασφάλειες πως δε θα βρει άλλη σχέση που να δέσει, δεν ξέρω. Όμως έχει αποδείξει πως αυτός δεν έχει πρόβλημα να φύγει, το χωρισμό δεν τον φοβάται. Και μετά τον τελευταίο τσακωμό είπε ξεκάθαρα πως έχει αμφιβολίες και ίσως δεν κάνουμε ο ένας για τον άλλον, ίσως πάμε να μείνουμε μαζί για τους λάθος λόγους (το παιδί) φοβόταν μην εγκλωβιστούμε σε μια δυσάρεστη σχέση με ένα παιδί από πάνω. Και δίκιο έχει, αλλά αν ήταν ερωτευμένος τίποτα από αυτά δεν θα συνέβαινε. Αλλά δεν μπορώ να ελέγξω ούτε τι νιώθει ούτε τι σκέφτεται.

Το θέμα είναι εγώ τι κάνω και τι αποφάσεις παίρνω, που αφήνω τη ζωή μου να περνάει έτσι. Ήδη έχω περάσει 3 χρόνια με αυτόν τον άνθρωπο. Τώρα βλέπω πως όταν τον γνώρισα έκανα τη λάθος επιλογή, να συνδεθώ μαζί του ενώ αυτός ποτέ δεν μου δήλωσε ξεκάθαρα αγάπη/έρωτα κλπ. Αν είχα σκεφτεί λογικά τότε και δεν είχα πέσει με τα μούτρα να τον ερωτευτώ τότε ίσως είχα γνωρίσει κάποιον άλλον. Κοιτώντας πίσω βλέπω τον εαυτό μου πριν 3 χρόνια ήμουν πολύ νέα, δεν είμαι πια έτσι, νιώθω να χάνω το τρένο...

 

Τώρα έχω την επιλογή να φύγω και εκεί έχω σκαλώσει άσχημα, από τη μία δεν θέλω να τον χάσω θέλω να είμαστε μαζί, ταυτόχρονα φοβάμαι ότι δεν θα "προλάβω" να κάνω αλλη σχέση και να αποκτήσω οικογένεια, το ξέρω πως δεν ισχύει, η ζωή είναι απρόβλεπτη, κι άλλες γυναίκες βρήκαν την τύχη τους πιο μεγάλες όλα είναι θέμα μυαλού στάσης και ψυχολογίας...Και δεν μπορώ να σκοτώσω αυτήν την ελπίδα ότι θα αποκτήσουμε οικογένεια τελικά και θα είμαστε ευτυχισμένοι. Από την άλλη βλέπω πως είναι τα ζευγάρια τα σωστά, οι άντρες οι αφοσιωμένοι, οι οικογένειες οι αγαπημένες. Και λέω γιατί να μην μπορώ να το πιστέψω ότι θα βρεθεί και για μένα αυτή η ευτυχία? Γιατί να κολλάω σε μια κατάσταση που δεν με ανεβάζει, με ρίχνει...και ρίχνει και την αξιοπρέπειά μου πάρα πολύ.

 

Και συνειδητοποιώ πως αν έρθει ένα παιδί τότε τα πράγματα που με πειράζουν σήμερα μία (πχ η χλιαρότητά του και το ότι δεν με διαβεβαιώνει για την αγάπη του) αύριο θα με πειράζουν 10! Και ακόμα και αν στην αρχή δείξει καλή θέληση κλπ και προσπαθήσει να είναι καλός σύζυγος και πατέρας, αν δεν νιώθει αυτή την έλξη/αγάπη/έρωτα για μένα δεν ξέρω πως να το πω, τότε αργά ή γρήγορα θα αδιαφορήσει, δεν θα ασχολείται πια τόσο πολύ και τότε....τι επιλογές θα έχω?? Να μείνω μόνη με το παιδί.

 

Ευχαριστώ για τα μηνύματα κορίτσια, θέλει πολύ δουλειά η περιπτωσή μου δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Οι δικοί μου κοντευουν να με αποκυρήξουν που ρίχνω έτσι τον εαυτό μου.

[aggeliki-sisi]

laura36 εσυ μονο ξερεις αν αυτος ο ανθρωπος εχι πραγματικα αισθηματα για εσενα.Οι σχεσεις θελουν καθημερινο αγωνα δεν ειναι σαν τις οικογενειες στις διαφημισεις που ολα ειναι ροζ.Ρουτινα ,προβληματα,βαρεμαρα , ανικανοποιητο καθημερινα και αδιακοπα ροκανιζουν την σχεση. Πριν απο αυτον ειχες αλλον και αλλον μια απο τα ιδια ηταν .Το θεμα ειναι εσυ ή εγω κατα ποσο θελουμε να στηριξουμε μια σχεση.Ο σωστος και ο τέλειος δεν υπαρχει στο μυαλο μας ειναι ολα για να εισαι 3 χρονια μαζ του εχει καποια καλα στοιχεια .Τελος δεν θελω να ξεχνας οτι ειναι σε δυσκολη θεση με το ποτηρακι στο χερι

ολα ισοπεδωνονται μεσα του."Απαλλαξε εμε απο το ποτηριο τουτο ".

[Isla]

Ο σωστος και ο τέλειος δεν υπαρχει στο μυαλο μας ειναι ολα για να εισαι 3 χρονια μαζ του εχει καποια καλα στοιχεια

 

Προσωπικά αν δεν ένιωθα οτι ο σύντροφός μου με λατρεύει και πως πιστεύει πως είμαι εκείνη με την οποία θέλει να ζήσει για πάντα (και φυσικά το ίδιο κι εγώ), δεν θα στηριζόμουν και δεν θα προχωρούσα. Ο έρωτας δεν μπορεί να είναι χλιαρός. Αλλά αυτά είναι υποκειμένικα, άλλες κοπέλες μπορει να συμβιβάζονται με λιγότερα και δεν κατακρίνω, απλά λέω τη προσωπική μου άποψη. Και φυσικά μπορεί να υπάρχουν και ζωντανά παραδείγματα εκεί έξω που να ακυρώνουν το παραπάνω.

[laura36]

Προσωπικά αν δεν ένιωθα οτι ο σύντροφός μου με λατρεύει και πως πιστεύει πως είμαι εκείνη με την οποία θέλει να ζήσει για πάντα (και φυσικά το ίδιο κι εγώ), δεν θα στηριζόμουν και δεν θα προχωρούσα. Ο έρωτας δεν μπορεί να είναι χλιαρός. Αλλά αυτά είναι υποκειμένικα, άλλες κοπέλες μπορει να συμβιβάζονται με λιγότερα και δεν κατακρίνω, απλά λέω τη προσωπική μου άποψη. Και φυσικά μπορεί να υπάρχουν και ζωντανά παραδείγματα εκεί έξω που να ακυρώνουν το παραπάνω.

 

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου μια τέτοια στάση δεν προσφέρει εγγυήσεις για το μέλλον. Και ναι είπες τη μαγική λέξη: συμβιβάζομαι. Έτσι είναι, συμβιβάζομαι προκειμένου να είμαι με έναν άντρα που τον θέλω εγώ (τώρα πως γίνεται να θέλουμε κάποιον που δεν ανταποκρίνεται είναι θέμα προς (ψυχ)ανάλυση) και βέβαια προκειμένου να κάνω παιδί μια που νιώθω φόβο ότι ο χρόνος τελειώνει. Α, ένας άλλος λόγος συμβιβασμού είναι ότι νιώθουμε ανασφάλεια ότι θα μείνουμε μόνοι και δεν θα βρούμε άλλο ταίρι.

Τώρα στο ερώτημα αν μπορεί να είναι ευτυχισμένη μια τέτοια οικογένεια και αν μπορεί να βγάλει ισορροπημένα παιδιά. ....δεν ξέρω την απάντηση αλλά προβλέπω πολλές δυσκολίες.

[laura36]

Αλλά καταλαβαίνω και συμφωνώ και με την άποψη τηςaggeliki-sissi που ουσιαστικά λέει ότι ο έρωτας έτσι κι αλλιώς περνάει κάποτε και τότε όλα τα ζευγάρια εξισώνονται και επιβιώνουν μόνο αυτά που έχουν κατανόηση, προσαρμοστικότητα κλπ.

[Isla]

Αλλά καταλαβαίνω και συμφωνώ και με την άποψη τηςaggeliki-sissi που ουσιαστικά λέει ότι ο έρωτας έτσι κι αλλιώς περνάει κάποτε και τότε όλα τα ζευγάρια εξισώνονται και επιβιώνουν μόνο αυτά που έχουν κατανόηση, προσαρμοστικότητα κλπ.

 

Βεβαίως και μετά από καιρό δεν υπάρχει τόσος πολύς ενθουσιασμός αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κολώνουμε όταν πρόκειται να κάνουμε το μεγάλο βήμα. Ίσα-ίσα, μετά από χρόνια σε μία σχέση, ξέρουμε αν είμαστε ευτυχισμένοι με τον άνθρωπο μας και μπορούμε να πάρουμε τις ανάλογες αποφάσεις.

Δέχομαι να μη θέλει πχ να κάνει παιδιά, γιατί μερικοί άνθρωποι επιλέγουν να μη κάνουν. Αλλά εδώ σου λέει, μα και μου και δεν ξέρω και θα δούμε και δεν είμαι σίγουρος... θα έτρεμα δίπλα σε έναν τέτοιον άνθρωπο μη ξυπνήσω μία μέρα και συνειδητοποιήσω πως 'είδε' χωρίς εμένα. Όχι πως δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο σε μία σχέση που φαίνεται ιδανική, αλλά εδώ έιναι σα να σκάβεις το λάκο σου, πιστεύω...

[laura36]

Κορίτσια καλημέρα, μπήκα για να σας γράψω γιατί είμαι σε δύσκολη φάση και χρειάζομαι να πάρω αποφάσεις. Στις 2 τελευταίες βδομάδες ο φίλος μου μου επιβεβαίωσε πολλές φορές ότι θέλει να κάνουμε παιδί και ότι συνεχίζουμε κανονικά τις προσπάθειες. Απέτυχε η 3η μας σπερματέγχυση τελικά και έχουμε αύριο και μεθαύριο ραντεβού να ενημερωθούμε για εξωσωματική. Εντωμεταξύ πήγαμε και σε ουρολόγο για καλλιέργεια σπέρματος κλπ.

Το θέμα που έχει προκύψει τώρα (και όχι για πρώτη φορά στα 3 χρόνια που είμαστε μαζι) είναι ο ΓΑΜΟΣ. Αισθάνομαι την κατάσταση πολύ ρευστή, η σχέση μας δεν είναι επισημοποιημένη, οι οικογένειές μας μετά τους 2 χωρισμούς που είχαμε στα 2 τελευταία χρόνια δεν ξέρουν καν αν είμαστε μαζί, δεν είμαστε, είναι σοβαρό, δεν είναι, ΤΙΠΟΤΑ. Οι δικοί μου ιδίως ανησυχούν πολύ και με πιέζουν να κοιτάξω το μέλλον μου και να είμαι με έναν άνθρωπο που με αγαπάει, και θέλει άφοβα να δεσμευτεί μαζί μου. Και έτσι να κάνω οικογένεια, όσο υπάρχει ακόμα λίγος χρόνος (είμαι 36).

Δεν αισθάνομαι άνετα να πάω να κάνω εξωσωματικές κλπ με έναν άνθρωπο που δεν αναλαμβάνει καν την ευθύνη να δηλώσει δημόσια ότι με αγαπάει και δεσμεύεται να προσπαθήσει να ζήσουμε μαζί μια ευτυχισμένη ζωη. Δεν μου έχει πει καν ποτέ σ'αγαπώ!

Με έχει χωρίσει 2 φορές όπου η στεναχώρια μου ήταν απερίγραπτη, και τώρα μου προτείνει να κάνουμε εξωσωματική και ΕΑΝ μείνω έγκυος (σσ αν δει ότι μπορώ να κάνω παιδιά όπως μου είπε!!!) τότε μόνο να παντρευτούμε?

Παιδιά είναι ανένδοτος, ότι και να του ειπα ότι δεν αιθάνομαι καλά με την κατάσταση κλπ και ότι δεν πρόκειται να συνεχίσω έτσι γιατί πιστεύω ότι μια οικογένεια πρέπει να ξεκινάει αλλιώς και ότι αν έχει αμφιβολίες τότε έχω κι εγώ ότι θα κρατήσει αυτή η σχέση και ότι χωρίς τις μινιμουμ εγγυήσεις για δέσμευση δεν μπορώ να συνεχίσω (που σημαίνει φεύγω απτο σπίτι), ότι και να είπα, τίποτα. Δεν θέλει να παντρευτεί γιατί ο γάμος σκοτώνει τη σχέση αλλά δεν είναι και τελείως αρνητικός αφού το σκέφτεται σε περίπτωση που μείνω έγκυος.

Είναι 3 μέρες τώρα που εγώ επιμένω κι αυτός λέει όχι. Είναι γελοίο, έχω χάσει εντελώς την αξιοπρέπειά μου και το νιώθω ότι έτσι δεν πρόκειται και αυτός να το θελήσει.

Έχω κατεβάσει τη βαλίτσα απ'το το πατάρι και την έχω μισογεμίσει. Σπίτι άλλο να πάω έχω, έτοιμο. Εγώ δεν μπορώ να συνεχίσω να δικαιολογώ στην οικογένειά μου αυτήν την κατάσταση, τους κρύβω τόσο καιρό τις σπερματγχύσεις και τις ορμόνες γιατί με περνάνε για τρελλη! Γιατί μου λένε, γιατι? Όμορφη κοπέλα με τόσες αρετές και τέτοια καριέρα γιατί να κάθεσαι να παρακαλάς κάποιον που δεν σε θέλει? Αν σε ήθελε θα ήταν αλλιώς η ισορροπία μεταξύ σας, όχι όπως τώρα που εσύ πιέζεις πιέζεις κι αυτός αμύνεται και αποφεύγει όσο μπορεί.

Φανταστείτε ότι συχνά όταν συζητάμε το θέμα με ρωτάει αν όταν παντρευτούμε θα τον αφήνω να βγαίνει μόνος του! Προχτές γύρισε σπίτι ξημερώματα από ένα κλαμπ στο οποίο συνάντησε μετά από 2 χρόνια την πρώην του και μεγάλο του έρωτα! και περάσανε όλο το βράδυ ξεφαντώνωντας μαζί και τα βάλανε και στο φέισμπουκ!! Εντάξει αυτά βλέπω και τρελλαίνομαι, ο άνθρωπος είναι σε άλλο μήκος κύματος, θέλει να ζήσει την εργένικη ζωή του και να κρατήσει ανοιχτές τις επιλογές του, αυτό βλέπω! Κι εμένα θα σκεφτεί να με παντρευτεί (και πάλι δεν είναι σίγουρο) μόνο αν αναγκαστεί στην πράξη, αφού θα υπάρχει παιδί.

Οι σκέψεις σας για το θέμα? Γνωρίζετε παρόμοιες περιπτώσεις?

[LOTUS79]

ΕΙΣΑΙ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΔΩ ΕΔΩ!!! ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ!!! ΑΚΡΙΒΩΣ..... Αν διαβασεις την ιστορια μου θα πάθεις πλάκα! ακριβώς ίδια!!! αλλά κούκλα μου εγώ εφυγα δεν άντεχα άλλο...δεν γίνεται να ζήσεις την ζωή σου όλη με κάποιον που είναι έτσι...αυτό σκέψου, δες το απλά μελλοντικα το πράγμα! αν θελεις μπορούμε να πιούμε και ένα καφέ να μου μιλήσεις!!!! δεν έχω κανένα πρόβλημα...χτυπιόμουνα δυο μήνες μόλις τον χώρισα ούρλιαζα απο τον πόνο, και τώρα είμαι με άλλον που θέλει τα πάντα και γουστάρει και είναι θετικός άνθρωπος πάνω απο όλα! Πολύ βασικό! Αν εχεις δίπλα σου αρνητικούς ανθρωπους σε τρώνε...αυτά που παθαίνεις δεν είναι τυχαία...καμμιά φορά πρεπει να πιστεύουμε και στην αρνητική ενέργεια....εγώ θα σου λεγα να γυρισεις την ζωη σου τουμπα!

ΤΟΥΜΠΑ ΛΑΟΥΡΑ! ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ! ΜΗΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΣΑΙ! ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΕΙΣ ΑΜΕΣΩΣ! ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΗΔΗ ΑΥΤΟ!!! ΛΑΟΥΡΑ....ΔΕΝ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΡΩ...ΦΥΓΕ! Ούτε θέλω ουτε μπορώ να μπω στα προσωπικά σου αλλα σίγουρα αξίζεις να περνας καλα...γιατί το θες γλυκια μου....κανε τα ονειρα σου πραγματικοτητα, δεν ειναι αναγκη να ειστε μαζι απαραιτητως...μπορεις και με αλλον να τα πραγματοποιησεις....μεγαλες γυναικες ειμαστε...ας διαλεξουμε εμεις καποιον σε σχεση με τα θελω μας! Λαουρα στο ορκιζομαι ειναι εκει εξω και σε περιμενει ο πατερας του παιδιου σου.

[Kitty r]

Laura, σε κάθε περίπτωση πιστεύω πως θα είναι κακή αρχή μια βιαστική απόφαση. Δηλαδή, όποια απόφαση και να πάρεις θα πρέπει να βασιστεί στις επιθυμίες σου, τις ανάγκες σου, την προσωπικότητά σου και βέβαια την αξιοπρέπειά σου. Προσδιόρισε ξεκάθαρα πρώτα με τον εαυτό σου τι είναι αυτό που θα σε κάνει ευτυχισμένη και επιδίωξέ το χωρίς συμβιβασμούς σε θεμελιώδη ζητήματα. Εγώ πιστεύω πως όλοι μας αξίζουμε το καλύτερο, μόνο που το "καλύτερο" για τον καθένα μας είναι διαφορετικό ανάλογα με την προσωπικότητά μας, πχ για άλλον είναι μια πετυχημένη καριέρα, για άλλον μια πολυμελής οικογένεια, για άλλον μεγάλη περιουσια κλπ. Αξίζεις λοιπόν, το δικό σου καλύτερο, τη δική σου ευτυχία και είμαι σίγουρη πως έχεις όλο το χρόνο να τα κατακτήσεις, γιατί κανείς δεν πάει χαμένος! Όλοι παίρνουμε αυτό που μας αξίζει, αρκεί να προσδιορίσουμε τι είναι αυτό!

[laura36]

Βρε κορίτσια...με συγκινείτε!! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα λόγια που μου λέτε! Λότους μου σε θαυμάζω απεριόριστα που έφυγες, εκεί είναι το σημείο που έχω μπλοκάρει εγώ τόσο καιρό (χρόνια τώρα) πουενώ με έχει διώξει και ο ίδιος, δεν μπορώ να φύγω! Χαίρομαι πολύ για σένα έκανες το σωστό και σου εύχομαι να ευτυχήσεις με τον άνθρωπο που βρήκες, δεν είσαι τυχερή, είσαι ΣΩΣΤΗ!!!

 

Σας υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω. το χρωστάω στην οικογένειά μου και στν εαυτό μου...

 

Αυτό που με μπλοκάρει είναι η διλημματική κατάσταση, αυριο πρωί είναι το ραντεβού με τον εξωσωματικό..αλλά..όπως το λες, πρέπει να φέρω τη ζωή μου τούμπα! Δεν θα αλλάξει τίποτα από μόνο του! Θα κλείσω άλλο ραντεβού με καλύτερες συνθήκες! Πρέπει να το πιστέψω....δεν είναι εύκολο αλλά θα προσπαθήσω φίλες μου...

[anastasia88]

Φανταστείτε ότι συχνά όταν συζητάμε το θέμα με ρωτάει αν όταν παντρευτούμε θα τον αφήνω να βγαίνει μόνος του! Προχτές γύρισε σπίτι ξημερώματα από ένα κλαμπ στο οποίο συνάντησε μετά από 2 χρόνια την πρώην του και μεγάλο του έρωτα! και περάσανε όλο το βράδυ ξεφαντώνωντας μαζί και τα βάλανε και στο φέισμπουκ!! Εντάξει αυτά βλέπω και τρελλαίνομαι, ο άνθρωπος είναι σε άλλο μήκος κύματος, θέλει να ζήσει την εργένικη ζωή του και να κρατήσει ανοιχτές τις επιλογές του, αυτό βλέπω! Κι εμένα θα σκεφτεί να με παντρευτεί (και πάλι δεν είναι σίγουρο) μόνο αν αναγκαστεί στην πράξη, αφού θα υπάρχει παιδί.

Οι σκέψεις σας για το θέμα? Γνωρίζετε παρόμοιες περιπτώσεις?

 

 

 

οι δικες μου σκεψεις:εγω θα ειχα φυγει ηδη!αν δεν εχει να σου προσφερει τιποτα ο συντροφος σου πιο ο λογος να εισαι μαζι του?και γιατι να βγαινει μονος του κ οχι μαζι σου?δεν καταλαβα!για πιο λογο θελει να πηγαινει σε κλαμπακια?για να ειναι μεσα στους πειρασμους?αν θελει να βλεπει τους φιλους του μονος του μπορει να πηγαινει για ενα καφεδακι το απογευμα κ αντε αραια κ που για καμια ρετσινα κ πριν τις 12 στο σπιτι!τι εχει να προσφερει η νυχτα σε εναν ανθρωπο με οικογενεια?κ τι δουλεια εχει να ξεφαντωνει με την πρωην του κ οποιαδηποτε αλλη κοπελα?κ γιατι θελει να δει αν μπορεις να κανεις παιδια?δλδ αν δεν τα καταφερετε δεν θα σε θελει μετα?η δικη μου ταπεινη αποψη ειναι οτι αυτος ο ανθρωπος δεν κανει για γαμο κ για οικογενεια!δεν θα ειναι σωστος σε τιποτα!!!!στα δικα μου ματια τουλαχιστον ειναι ξεκαθαρο!θα ταλαιπωρηθεις πολυ!θα το ταιζεις θα τον πλενεις θα του κανεις κ ενα παιδι να του το μεγαλωνεις κ αυτος θα κανει την ζωη του εξω απο το σπιτι κ την οικογενεια.κ η αληθεια ειναι οτι δεν πιστευω οτι θα σε παντρευτει αν μεινεις εγκυος.πως ειναι δυνατον να σου λεει οτι θα σε παντρευτει μονο αν μεινεις εγκυος κ συ ακομα εισαι εκει?????κ να ταν μονο αυτο...αστο κοπελα μου σηκω κ φυγε!κοιτα τον εαυτο σου κ την ζωη σου (δες το εγωιστικα για να τα καταφερεις)καποιες φορες ειναι κ στο χερι μας για να παρουμε αυτο που μας αξιζει!

[LOTUS79]

σε έφαγε η αρνητικότητα του, κακό σου κάνει αυτος ο άνθρωπος και έγγυος να μείνεις.... ειναι στην κοσμάρα του, δεν αξίζει να είσαι δίπλα του...πέρασα τα ίδια με υγεία κτλ. και είμαι σίγουρη οτι τα πέρασα επειδή με βασάνιζε και υποσυνείδητα αρρώσταινα. ΦΥΓΕ. ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΑΙ. ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ. ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!

[laura36]

Πριν ενάμιση χρόνο στον πρώτο μας χωρισμό είχα βρεί κι εγώ έναν καταπληκτικό άνθρωπο, κανείς δεν μου είχε φερθεί τόσο όμορφα και σωστά, ήταν ερωτευμένος μαζί μου, πολύ όμορφος άντρας και πολύ καλός γιατρός...όταν το σκέφτομαι ότι τον προσπέρασα για χάρη του άλλου τρελλαίνομαι, πραγματικά ήταν δώρο εξ'ουρανού γιατί εμφανίστηκε στη ζωή μου από το πουθενά, κι εγώ το πέταξα....γιατί απλά δεν ένιωθα κάτι, ήμουν κολλημένη με τον άλλον.

 

Ας μην τα σκέφτομαι, δεν έχει νόημα, ας είμαι αισιοδοξη ότι η ζωή πάντα τραβάει μπροστά και φερνει νέες εμπειρίες...

[laura36]

Ναι παιδιά και να φανταστείτε ότι το πρόβλημα υπογονιμότητας δεν το έχω εγώ αλλά αυτός!!! Εγώ έχω ξαναμείνει έγκυος στο παρελθόν 2 φορές και έχω ελέγξει σε μένα τα πάντα!

Χτες τη νύχτα μου το είπε αυτό το "να δούμε πρώτα αν μπορούμε να κανουμε παιδιά γιατί εγώ παιδιά θέλω" και αμέσως δήλωσα ότι χωρίζουμε. Πήγε να το μαζέψει, ότι "ακούστηκε λάθος" και τέτοια. Αν είναι δυνατόν μπήκα σε τέτοια διαδικασία εξωσωματικών εξαιτίας του κι από πάνω μου λέει "να δούμε αν μπορείς να κάνεις παιδι"!!! Αλλιώς να βρώ καμιά άλλη!!!??!!

 

Τέλωσπάντων, έχετε όλες δίκιο και είμαι απαράδεκτη που καταρράκωσα τον εαυτό μου τόσον καιρό είναι ντροπή μου να φοβάμαι τόσο πολύ την ηλικία και τη μοναξιά, με όλα αυτά πάνε 3 χρόνια από τη ζωή μου, τα χρόνια στα οποία θα έπρεπε να είχα χτίσει κάτι εγώ τα πέρασα να κλαίω γιατί δεν με καλύπτει συναισθηματικά.

 

Μέχρι και σε ψυχολόγο που το έχω πει είπε πως εείναι ανεξήγητο να θέλεις κάτι που δεν σε κάνει να νιώθεις καλά και πρέπει να καταλάβεις γιατί συμβαίνει αυτό.

 

ΤΕΡΜΑ με τους φόβους και τις ηττοπάθειες, η ζωή είναι μπροστά. Το ξέρω ότι θα κακοπερνούσα μαζί του, αλλά φοβόμουν ότι αν φύγω δεν θα κάνω ποτέ παιδί. Τώρα έχω αρχίσει να αποδέχομαι ακόμα κι αυτό.

[Isla]

με όλα αυτά πάνε 3 χρόνια από τη ζωή μου, τα χρόνια στα οποία θα έπρεπε να είχα χτίσει κάτι εγώ τα πέρασα να κλαίω γιατί δεν με καλύπτει συναισθηματικά.

 

κανένας χρόνος δεν είναι χαμένος. Χρησιμοποίησε οσα έμαθες από αυτή τη σχέση για να επιλέξεις τον επόμενό σου σύντροφο, και εύχομαι και πατέρα των παιδιών σου.

Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι τελείως ανεύθυνος όπως μας περιγράφεις αλλά όσα πέρασες σου έχουν διδάξει πολλά!

Το θέμα είναι να μην χάσεις πολύτιμο χρόνο με τον μελλοντικό σου σύντροφο

[laura36]

Παιδιά δεν μπορώ να αντέξω άλλα σκαμπανευάσματα και σκωτσέζικα ντους...από κει που έλεγα να φύγω εγώ, περάσανε 1-2 μέρες που πήγαμε στα ραντεβού εξωσωματικής μπαίνοντας πάλι στη λογική του "συνεχίζουμε", εν συνεχεία ήρθε για 3 μέρες η μάνα του σπίτι μας, την ώρα που πηγαίναμε να την πάρουμε από το αεροδρόμιο και θα σταματούσαμε και να αγοράσουμε τις ενέσεις puregon για τη σπερματεγχυση, μου είπε μέσα στο αμάξι ότι τις τελευταίες μέρες σκέφτεται να χωρίσουμε, δεν ήξερα τι να πω!!! Τελικά το βράδυ μπροστά στη μάνα του όλα μοιάζαν νορμάλ, αλλά όταν πέσαμε για ύπνο μου είπε πάλι τα ίδια, το πρωί επέμεινα να μη σηκωθούμε απτο κρεβάτι αν δεν το λύσουμε, πως είναι δυνατόν να μπλέκουμε εξωσωματικές, όνειρα για παιδιά, γάμους κλπ και χωρισμό μέσα στο ίδιο 24ωρο??? Εχει σκεφτει λέει ενα σενάριο να φύγω εγώ απτο σπίτι να μην έχουμε καμία επαφή για ένα διάστημα 2-3 μήνες μετά να δώσουμε ένα ραντεβού και αν είναι και θέλουμε να συνεχίσουμε να εμφανιστούμε, αλλιώς όχι!!!

Παιδιά έχω φρικάρει δεν σχολιάζω καν την πρότασή του, άσε που το ίδιο το έχουμε ήδη κάνει 2 φορές. Τελικά αρχίζει αγκαλίτσες κλπ χωρίς όμως να επιβεβαιώσει αν μένουμε ήχωρίζουμε. Κι εγώ...με τις ενέσεις στο χέρι έχω μείνει μ@... να κάθομαι σαν σκυλάκι να περιμένω άν θα μου πει να χωρίσουμε ή να προχωρήσουμε? Αμφιταλαντεύομαι για μας και τέτοια? 3η φορά που τα ακούω??? Πως θα βρω τη δύναμη να φύγω ρε κορίτσια αυτό μόνο μου χρειάζεται. ..

Πριν λίγες μέρες δηλαδή που είπα να φύγω εγώ, αυτός από μέσα του το ήλπιζε!!

Και δεν θα ελεγε τίποτα μέχρι να φύγει η μάνα του αλλά μόλις άκουσε για ενέσεις έκανε πίσω..

Κορίτσια σαν φαρσοκωμωδία είναι αυτό που ζω....

[MarcoPolo]

Η φαρσοκωμωδια θα γινει τραγωδια συντομα αν τελικα προχωρησεις και κανεις παιδι μαζι με αυτον τον καραγκιοζη.

 

Κανενας αντρας που αγαπα και σεβεται την γυναικα του δεν την επιλεγει με κριτηριο αν μπορει να κανει παιδια. Δεν σε αγαπα αυτο ειναι το μεγαλυτερο θεμα που πρεπει να δεις γιατι αν κανεις παιδι μαζι του θα εχεις και την ευθυνη απεναντι στο παιδι γιατι το ξερεις μεσα σου οτι δεν σε αγαπα.

 

Αγαπω σημαινει σεβομαι νοιαζομαι και εσυ μονο αυτα δεν βιωνεις. Μαζεψε τα κομματια σου και σωσε την ζωη σου, αν συνεχισεις να μενεις και κανεις και παιδι δεν θα φταιει αυτος για ολα οσα θα ερθουν. Τα παιδια χρειαζονται συναισθηματικες βασεις.

 

Συγνωμη που σου μιλησα σκληρα αλλα αν ησουν αδερφη μου θα στα ελεγα και ακομα χειροτερα.

[Isla]

Κορίτσια σαν φαρσοκωμωδία είναι αυτό που ζω....

 

Συγγνώμη που θα γίνω ωμή και δεν το λέω καθόλου επιθετικά αυτό, αλλά εσύ το έχεις κάνει φαρσοκωμωδία όλο αυτό που δεν τον παρατάς να βρεις την ησυχία σου.

Ναι, θα πονέσεις στην αρχή, θα σκέφτεσαι μήπως έκανες λάθος, μήπως έπρεπε να τα ανεχτείς όλα αυτά από το να σηκωθείς να φύγεις.

 

Το θέμα όμως είναι οτι σε κανέναν δεν αξίζει όλη αυτή η ταλαιπωρία χωρίς ξεκάθαρα συναισθήματα. Και να μείνεις έγκυος ο άνθρωπος αυτός θα σου σπάσει τα νεύρα. Έτσι που τα λες, είναι ικανός να σου πει πως δεν το θέλει το παιδί!

 

Αν είναι δυνατόν!

[laura36]

Η φαρσοκωμωδια θα γινει τραγωδια συντομα αν τελικα προχωρησεις και κανεις παιδι μαζι με αυτον τον καραγκιοζη.

 

Κανενας αντρας που αγαπα και σεβεται την γυναικα του δεν την επιλεγει με κριτηριο αν μπορει να κανει παιδια. Δεν σε αγαπα αυτο ειναι το μεγαλυτερο θεμα που πρεπει να δεις γιατι αν κανεις παιδι μαζι του θα εχεις και την ευθυνη απεναντι στο παιδι γιατι το ξερεις μεσα σου οτι δεν σε αγαπα.

 

Αγαπω σημαινει σεβομαι νοιαζομαι και εσυ μονο αυτα δεν βιωνεις. Μαζεψε τα κομματια σου και σωσε την ζωη σου, αν συνεχισεις να μενεις και κανεις και παιδι δεν θα φταιει αυτος για ολα οσα θα ερθουν. Τα παιδια χρειαζονται συναισθηματικες βασεις.

 

Συγνωμη που σου μιλησα σκληρα αλλα αν ησουν αδερφη μου θα στα ελεγα και ακομα χειροτερα.

 

Σ ευχαριστώ πολύ, να σαι καλά, ακριβώς αυτά έχω ανάγκη να ακούσω.

Απελπίζομαι με τον εαυτό μου που δεν παίρνω την απόφαση να φύγω, είναι ο φόβος της μοναξιας, γυναίκα μόνη ψάχνει γκόμενο, της ηλικίας το μηπως δεν κάνω τελικά παιδιά, το να μην μείνω γεροντοκόρη και εμφανίζομαι παντου μόνη με τους γονείς μου, η ελπίδα ότι μπορεί τον επόμενο μήνα να πιάσει η σπερματεγχυση και όλα να φτιάξουν, αλλά δυστυχώς ο κυριότερος λόγος που δεν έχω φύγει με 1000 είναι τα αισθήματά μου...ως πότε θα υποφέρω όμως γιαυτα?? Αν μια γυναίκα χάσει την αξιοπρέπεια της τι ζωή να κάνει μετά αν ντρέπεται για το πόσο χαμηλά έπεσε?

Δεν ξέρω ρε παιδιά όλα αυτα τα σύνδρομα που λένε χαμηλή αυτοεκτίμηση και τέτοια γιατί σε μένα και πως να γιατρυτώ?? Είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν κι άλλα κορίτσια με τα ίδια θέματα γιαυτο δεν τους πάνε καλά οι σχέσεις, ευτυχώς αυτό το φόρουμ έχει μυαλωμένες και σοβαρές κοπέλες που κατόρθωσαν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν και να φτιάξουν ευτυχισμένες οικογένειες....βοηθήστε κορίτσια!!

[Isla]

Συγνωμη που σου μιλησα σκληρα αλλα αν ησουν αδερφη μου θα στα ελεγα και ακομα χειροτερα.

 

καλά, εγώ θα την είχα πιάσει από το μαλλί και θα την έβαζα να πακετάρει! (πλάκα κάνω αλλά κι εγώ χειρότερα θα τα έλεγα!)

[MarcoPolo]

Kοριτσι μου γλυκο δεν σου αξιζει αυτο σε κανεναν ανθρωπο δεν αξιζει και κανεις δεν μπορει να σε βοηθησει μονο ο εαυτος σου.

 

Να σε ρωτησω κατι οταν με το καλο γινεις μανουλα θα σου αρεσε η κορη σου να εχει τετοια αντιμετωπιση? Το πρωτο πραγμα που νιωθει η μανα αυτοματα ειναι να θελει να προστατευσει το μωρο της. Αν δεν φυγεις για σενα φυγε για το μελλοντικο παιδι σου που δεν θα τα αξιζει ολα αυτα ακομα και αν εσυ αποφασισεις να καταστραφεις.