Επιβίωση Στο Γραφείο

[Rosangel]

1. Όταν περπατάμε, φροντίζουμε ΠΑΝΤΟΤΕ να κρατάμε στα χέρια μας διάφορα έγγραφα.

 

Όταν κρατάμε έγγραφα στα χέρια μας, δίνουμε την εντύπωση σκληρά εργαζομένων υπαλλήλων, οι οποίοι πρόκειται να συμμετάσχουν σε σημαντικές συναντήσεις.

Όταν δεν κρατάμε τίποτε στα χέρια μας, δίνουμε την εντύπωση ανθρώπων οι οποίοι κατευθύνονται προς το κυλικείο.

Όταν κρατάμε στα χέρια μας εφημερίδα, δίνουμε την εντύπωση ανθρώπων οι οποίοι πάνε στην τουαλέττα.

Πάνω απ' όλα, φεύγοντας από το γραφείο, φροντίζουμε απλώς να κουβαλάμε μαζί μας μία πληθώρα εγγράφων και φακέλλων, ώστε να δίνουμε την εντύπωση ότι συνεχίζουμε να εργαζόμαστε και στο σπίτι.

 

2.Χρησιμοποιούμε ΠΑΝΤΟΤΕ τον υπολογιστή μας, για να φαινόμαστε απασχολημένοι.

 

Όποιος μας βλέπει να χρησιμοποιούμε ηλεκτρονικό υπολογιστή, νομίζει ότι «εργαζόμαστε».

Φυσικά εμείς στέλνουμε προσωπικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, συνομιλούμε με γνωστούς μέσω του διαδικτύου και γενικώς κάνουμε ό,τιδήποτε άλλο, εκτός από το να εργαζόμαστε στον υπολογιστή.

Αυτές οι εργασίες βέβαια, απέχουν πάρα πολύ από τους λόγους για τους οποίους κατασκευάσθηκαν αρχικώς οι υπολογιστές, αλλά τέλος πάντων αυτό δεν μας ενδιαφέρει καθόλου.

Όταν μας τσακώσει το αφεντικό - γιατί είναι σίγουρο το ότι θα μας τσακώσει - η καλύτερη δικαιολογία είναι να πούμε ότι προσπαθούμε μόνοι μας να μάθουμε να χρησιμοποιούμε κάποιο νέο λογισμικό, ώστε να γλυτώσουμε την υπηρεσία από το κόστος, το οποίο θα πλήρωνε για να μας εκπαιδεύσει.

 

 

3.Φροντίζουμε ΠΑΝΤΟΤΕ το γραφείο μας να είναι ακατάστατο και γεμάτο με στίβες από έγγραφα και φακέλλους.

 

Το γραφείο του αφεντικού, μπορεί (και ίσως επιβάλλεται) να είναι τακτοποιημένο και καθαρό.

Για εμάς τους απλούς υπαλλήλους όμως, αυτό σημαίνει ότι δεν εργαζόμαστε όσο σκληρά πρέπει.

Πρέπει πάντα να διατηρούμε τεράστιες στίβες από έγγραφα και φακέλλους επάνω στο γραφείο μας, τις οποίες μάλιστα πρέπει και να εμπλουτίζουμε εμφανώς.

Ο όγκος παίζει πάντοτε μεγάλο ρόλο.

Εάν πρόκειται να έλθει στο γραφείο μας κάποιος συνάδελφος για να συνεργασθούμε, φροντίζουμε να χώσουμε στο πιο απίθανο σημείο κάποιας στίβας, τα έγγραφα τα οποία θα χρειασθούμε.

Κάνουμε τα πάντα άνω-κάτω μέχρι να βρούμε τα έγγραφα τα οποία θα χρειασθούμε, αφού όμως ο συνάδελφος έχει έλθει στο γραφείο μας και μας βλέπει.

 

4.Εάν έχουμε αυτόματο τηλεφωνητή, φροντίζουμε ΠΑΝΤΟΤΕ να μην απαντάμε στο τηλέφωνο, όταν αυτό κουδουνίζει.

 

Εάν στο τηλέφωνο του γραφείου έχουμε αυτόματο τηλεφωνητή (και πλέον στις μέρες μας όλοι έχουμε), δεν απαντάμε ποτέ στα τηλεφωνήματα.

Οι συνάδελφοι, ποτέ δεν τηλεφωνούν για να μάθουν αν είμαστε καλά. Τηλεφωνούν πάντα επειδή θέλουν ΕΜΕΙΣ να κάνουμε την δουλειά ΤΟΥΣ. Τέλος πάντων, αυτό δεν είναι τρόπος ζωής!

Ακούμε με προσοχή, όσα μηνύματα έχουν καταγραφεί στον αυτόματο τηλεφωνητή.

Στους συναδέλφους, οι οποίοι άφησαν μηνύματα, τα οποία υποκρύπτουν υπόνοια εργασίας, η οποία πρόκειται είτε να μας ανατεθεί, ή να μας έλθει σαν μπαλάκι, απαντάμε σε ώρες κατά τις οποίες ξέρουμε ότι λείπουν από το γραφείο τους.

 

 

5. Πρέπει να δείχνουμε ΠΑΝΤΟΤΕ βιαστικοί και σαν να τρέχουμε για να προλάβουμε καταστάσεις και πράγματα.

Πρέπει να δείχνουμε πάντοτε βιαστικοί και σαν να τρέχουμε για να προλάβουμε καταστάσεις και πράγματα.

Δηλαδή κάτι σαν να πρέπει να λύσουμε το Μεσανατολικό ζήτημα.

Μόνον έτσι, το αφεντικό θα νομίζει ότι είμαστε πάντοτε φορτωμένοι με εργασιακά ζητήματα.

 

 

6. Φεύγουμε ΠΑΝΤΟΤΕ αργά από το γραφείο, ή τουλάχιστον πιο αργά από ότι οι άλλοι υπάλληλοι.

 

Πρέπει πάντοτε να φεύγουμε από το γραφείο, πιο αργά από ότι οι άλλοι συνάδελφοι, κυρίως όταν το αφεντικό κάθεται μέχρι αργά.

Από την ώρα που φεύγουν οι άλλοι συνάδελφοι και μέχρι την ώρα που θα φύγουμε εμείς, μπορούμε να διαβάσουμε τα περιοδικά ή τα βιβλία που πάντα θέλαμε να διαβάσουμε αλλά δεν το κάναμε γιατί δεν είχαμε χρόνο στο σπίτι.

Φεύγοντας από το γραφείο, φροντίζουμε πάντοτε να περνάμε μπροστά από την πόρτα του γραφείου του αφεντικού, κυρίως όταν αυτή είναι ανοικτή. Επίσης, μπορούμε να στέλνουμε τα σημαντικά υπηρεσιακά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σε περίεργες ώρες (π.χ. 9 το βράδυ με 7 το πρωΐ), ή σε ημέρες αργιών και εορτών.

 

 

7. Πρέπει ΠΑΝΤΟΤΕ να αναστενάζουμε «εντέχνως», για δημιουργία εντυπώσεων.

 

Πρέπει να αναστενάζουμε συχνά και τόσο δυνατά, ώστε να ακουγόμαστε αλλά χωρίς να ενοχλούμε, κυρίως όταν κοντά μας βρίσκεται κόσμος (ασχέτως με το εάν είναι συνάδελφοι ή όχι).

Έτσι δημιουργούμε στους άλλους την εντύπωση ότι βρισκόμαστε κάτω από τρομερή πίεση.

 

 

8.Πρέπει ΠΑΝΤΟΤΕ να έχουμε στίβες από βιβλία πάνω στο πάτωμα και γύρω από το γραφείο μας.

 

Το να έχουμε επάνω στο γραφείο μας στίβες από έγγραφα και φακέλλους, δεν είναι πάντοτε αρκετό.

Μπορούμε να στιβάξουμε διάφορα βιβλία, επάνω στο πάτωμα και γύρω από το γραφείο μας.

Τα χοντρά εγχειρίδια των υπολογιστών, είναι ό,τι πρέπει για μιά τέτοια δουλειά. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε εγχειρίδια φωτοτυπικών μηχανημάτων, τηλεομοιοτυπικών συσκευών (fax) κ.λπ..

Τώρα μάλιστα που τα εγχειρίδια αυτά έρχονται σε πολλές γλώσσες, δεν πρέπει να έχουμε πρόβλημα στο να δημιουργήσουμε έναν αρκετά εμφανή όγκο από βιβλία.

 

 

9. Πρέπει ΠΑΝΤΟΤΕ να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιό μας με εντυπωσιακές ορολογίες.

Πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο στην ανάγνωση περιοδικών, τα οποία ασχολούνται με τις νέες τεχνολογίες, για να μαθαίνουμε όλες αυτές τις νέες πομπώδεις και συχνά ακαταλαβίστικες ορολογίες.

Μπορούμε έτσι στις συζητήσεις με τα αφεντικά, να χρησιμοποιούμε αυτές τις λέξεις, χωρίς να μας απασχολεί το εάν μας καταλαβαίνουν.

Ο απώτερος στόχος μας άλλωστε, είναι να κάνουμε εντύπωση και όχι να μας καταλάβουν.

 

10. Ο τελευταίος και βασικότερος κανόνας.

 

Πρέπει να φροντίσουμε ώστε αυτές οι οδηγίες να μην έλθουν ποτέ στα χέρια του αφεντικού.

 

 

[ΡΟΥΛΑ]

καλό

[Νίκη]

Απίστευτη είσαι...!!

 

[TZOYTZA]

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ !!!!!!!!!!!!!!

[ELENA K.]

Τέλειο όντως !