ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ

[alexele]

Mepla & Markela κουράγιο, υπομονή και ξέρω ότι ο πρώτος καιρός είναι δύσκολος!

Σας εύχομαι γρήγορη ψυχική ανάρωση! Ξέρω ότι πονάει..............

[melpa33]

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ. ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΓΩ... ΕΧΕΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑ....ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΘΑ ΗΜΟΥΝ 7 ΜΗΝΩΝ ΠΩΣ ΘΑ ΣΤΑΘΩ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑ;

[markela35]

Koritsi mou na mhn gyriseis sti douleia akoma prepei na sineltheis ligo...Se parakalw to kefali psila kai prepei na sinexiseis kai esy mhn ksexnas exeis akoma ena paidi pou prepei na se vlepei xamogelasti...na perneis kouragio apo to paidaki sou.Tha ta katafereis kai esy opws kai oles mas...Ponaei to kserw apo prwto xeri kai se katalavainw apolita alla den ginete na to valeis katw...

 

Alexele , s'eyxaristw polu.Kamia allh manoula na mhn perasei pote ayto pou perasa egw kai toses alles kopeles ayto eyxomai kathimerina...

[alexele]

Έχεις δίκιο, είναι πολύ νωπή η πληγή ακόμα, αλλά με το χρόνο θα κλείνει σιγά-σιγά, βέβαια το σημάδι της θα είναι πάντα εκεί!

Αλλά έχεις ήδη ένα παιδάκι και όσο μπορείς κρατήσου και για εκείνο!

[alexele]

Μαρκέλα αυτό ευχόμουν κι' εγώ πριν 5 χρόνια που έχασα το πρώτο μωράκι μου στις 38μιση εβδομάδες. ΝΑ ΜΗ ΤΟ ΖΗΣΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΜΑΝΟΥΛΑ! δυστυχώς όμως βλέπω ότι δεν ακουγόμαστε!

[markela35]

Alexele , to kserw kai to vlepw...alla poy tha paei tha akoustoyme...ayto elpizw toylaxiston.

[melpa33]

ΔΕΝ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΙΝΟΥΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΒΟΛΗ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΧΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΞΑΝΑΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΚΑΙ ΞΑΝΑΣΥΜΒΕΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΩ. ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΠΟΥ ΧΑΝΟΥΝ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ........

[alexele]

Ίσως αν γυρίσεις στη δουλειά είναι καλύτερα? Αρχίσεις σιγά σιγά και βρίσκεις του ρυθμούς σου, ασχολείς το μυαλό σου και με κάτι άλλο εκτός από σκέψεις..........σκέψεις.........σκέψεις. Εγώ τότε αν και δικαιούμουν όλους τους μήνες της άδειας τοκετού-λοχείας αφού ήμουν στον 9ο, γύρισα στη δουλειά ένα μήνα νωρίτερα. Νόμιζα ότι στο σπίτι θα τρελαινόμουν, βέβαια και στη δουλειά έρχονταν στιγμές που ήθελα να φύγω τρέχοντας, αλλά όποτε και να γυρίσεις ο πρώτος καιρός θα είναι δύσκολος. Σε ποια εβδομάδα ήσουνα, γιατί μετά την 27η τα δικαιούσαι όλα κανονικά!

[melpa33]

21 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΛΛΑ ΕΙΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΜΩΡΑ ΤΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΤΑ; ΣΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΩΣΑΝ ΕΙΧΑΝ ΕΞΟΔΑ ΤΑΦΗΣ ΤΑ ΠΑΝΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ; ΑΝ ΠΑΡΩ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΘΑ ΜΟΥ ΠΟΥΝ;ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΦΕΡΑΝ ΝΑ ΤΟ ΔΩ ΛΟΓΩ ΧΑΛΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΝ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΘΑ ΑΙΣΘΑΝΘΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ.ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗ ΠΟΤΕ ΒΓΑΙΝΟΥΝ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ 1 ΕΞΑΜΗΝΟ ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΙΕΣΕΙ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ

[alexele]

Eμάς μας ρώτησαν εάν θέλαμε να το αναλάβουμε εμείς ή το μαιευτήριο, εγώ τότε δεν άντεχα ούτε να το δω και ζήτησα να το αναλάβει το μαιευτήριο. Ο άντρας μου όμως ρώτησε κρυφά τι τα κάνουνε και του εξήγησαν ότι τα θάβουν ομαδικά στο νεκροταφείο, τα αναλαμβάνει ένα γραφείο. Εκείνος εκείνη τη μέρα ήταν εκεί, εμένα μου το είπε μετά, και πάω μέχρι σήμερα. Εγώ τα αποτελέσματα τα πήρα στις 40 ημέρες μετά από πολύ πίεση του γυναικολόγου μου στην παθολογοανατόμο που είχε αναλάβει την νεκροψία, γιατί κι' έμένα μου είχαν πει για κανένα εξάμηνο. Δεν θα άντεχα όμως τόσο καιρό, θα τρελαινόμουν.

Όποτε θυμάμαι το πρώτο διάστημα μετά το γεγονός, δε το πιστεύω ότι το έζησα όλο αυτό και κυρίως πως βρήκα το κουράγιο και συνέχισα.

[alexele]

Και κορίτσια μη κάνετε το λάθος να κατηγορείτε τον εαυτό σας για τίποτα, οι ψυχούλες αυτές για κάποιο λόγο διάλεξαν να φύγουν πριν καν έρθουν στο κόσμο!!!

Μη νοιώθετε ότι μπορεί εσείς να κάνατε κάτι λάθος, δε θα σας βοηθήσει πουθενά!

[melpa33]

ΠΟΝΑΕΙ ΤΟΣΟ ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ..... ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ ΤΟ ΛΑΘΟΣ; ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΡΟΣΕΧΑ ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ; ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΕΙΧΑ ΕΝΑ ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ. ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑΤΡΟΥ ΗΤΑΝ ΧΑΜΗΛΑ Ο ΠΛΑΚΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΗΣ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΚΑΠΟΙΑ ΥΓΡΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.ΑΝ ΕΧΑΝΑ ΑΜΝΙΑΚΟ ΥΓΡΟ; ΚΑΙ ΤΟ ΒΛΕΠΑΜΕ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ; Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΒΡΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ;

 

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΣΕ ΣΦΙΞΩ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ , ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ ΝΑ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΩ ΕΓΙΝΕΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΣ

[μπεμπηςς μου]

καλησπερα κοριτσια ....θελω με την σειρα μου να σας δωσω δυναμη και κουραγιο...ημουν τυχερη που βγηκε το παιδακι μου ζωντανο..γιατι ειχε δεθει ο μφαλιος λορος και ειχε κανει κομπο...παραμονη της γεννας μου δεν τον ενιωθα τοσο εντονα ...αν εμενε κιαλλο,,γεννησα 38+1 μερα με καισαρικη,,,δεν θα ζουσε....σας στελνω την αισιοδοξια μου και πολλες αγκαλιες για συνεχεια,,,μαζι με τους δικους μας ανθρωπους προχωραμε!!!!!!!αν θελετε να μου απαντησετε ποια αλλη ειναι η αιτια ανδομητριου θανατου ?????

[alexele]

Eμένα είχε θρόμβους στον ομφάλιο λώρο οπότε ένας τέτοιος διέκοψε την τροφοδοσία του μωρού με αίμα και αέρα.

Έίχαμε καταλήξει να πάω Δευτέρα για γέννα (προγραμματισμένη καισαρική) και παίρνω Σάββατο το γιατρό μου και του αλλάζω τη μέρα σε Τετάρτη, με μία άριστη εγκυμοσύνη δεν είχε λόγω να μου το αρνηθεί. Το μωρό μου πέθανε τη Τρίτη, κι' εγώ τρελλάθηκα στα ερωτηματα, αν είχα πάει Δευτέρα θα το είχα ζωντανό στην αγκαλιά μου? φταίω εγώ που άλλαξα τη μέρα? και χίλια δυο άλλα που δυστυχώς δεν οδηγούσαν πουθενά!

΄Δύσκολες στιγμές που δυστυχώς τη πιο ευτυχισμένη μέρα στη ζωή μιας γυναικάς για εμάς σημαδεύτηκε με το χειρότερο εφιάλτη.

[melpa33]

ΕΓΩ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ 21 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΤΟ ΜΩΡΟ ΕΙΧΕ ΣΥΡΙΚΝΩΘΕΙ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΓΥΡΙΣΕΙ 16 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ. ΣΤΙΣ 17 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΔΕΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ ΜΕ 150 ΣΦΥΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΓΙΝΕ; ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΟ ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΙΝΔΥΝΕΨΑ ΚΑΙ ΕΓΩ.ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΚΑΤΙ Η ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ;

[μπεμπηςς μου]

Eμένα είχε θρόμβους στον ομφάλιο λώρο οπότε ένας τέτοιος διέκοψε την τροφοδοσία του μωρού με αίμα και αέρα.

Έίχαμε καταλήξει να πάω Δευτέρα για γέννα (προγραμματισμένη καισαρική) και παίρνω Σάββατο το γιατρό μου και του αλλάζω τη μέρα σε Τετάρτη, με μία άριστη εγκυμοσύνη δεν είχε λόγω να μου το αρνηθεί. Το μωρό μου πέθανε τη Τρίτη, κι' εγώ τρελλάθηκα στα ερωτηματα, αν είχα πάει Δευτέρα θα το είχα ζωντανό στην αγκαλιά μου? φταίω εγώ που άλλαξα τη μέρα? και χίλια δυο άλλα που δυστυχώς δεν οδηγούσαν πουθενά!

΄Δύσκολες στιγμές που δυστυχώς τη πιο ευτυχισμένη μέρα στη ζωή μιας γυναικάς για εμάς σημαδεύτηκε με το χειρότερο εφιάλτη.

 

alexele μην κατηγορεις τον εαυτο σου...ηταν η ασχημη η μοιρα....δυστηχως δεν θα το ξεπερασεις ποτε.θελει υπομονη ..εχεις και τον αντρα σου που σε χρειαζετε και εκεινος ...ροδα ειναι θα γυρισει και θα σας ανταποδωσει αυτο που σας στερησε η ζωη!!!!ποσο χρονων εισαι???εχεις αλλα παιδακια????

[markela35]

Egw koritsia to eixa dei to mwro mou triti kai ola htan fysiologika paraskevi mesimeri kouniotan kanonika kai to apogeyma tis paraskevis arxisan ta ponakia kai eixa ligo aima kai phga sto maieftirio to vrady kai eixe stamatisi h kardia tou....Emeis eixame kanei oles tis eksetaseis akoma kai kariotypo apo ton trito mhna.O antras mou einai giatros kai me eixe treksei pantou...Den eixa kanena apolitos provlima se olh thn egkymosini kai omws to exasa...

 

Apo ton pathologoanatomo den perneis polla apotelesmata mono apo kariotypo an tha pareis kati pio sygkekrimeno kai apo oti kserw kanei mexri 3 mhnes to apotelesma ektos kai an yparxei kapoios na piesi.

 

Twra kai egw idia periptwsi me tis alexele to anelavan apo to maieftirio gia thn tafi kai ola dioti egw den anteksa meta apo enan fysiologiko toketo na mporesw na sinexisw me tafi...

 

Den kserw pws stekomai orthia kai pws sinexizw...omws to kanw giati den exw allh epilogh THELW ena mwro sthn agkalia mou kai thelw ola na pane kala sto epomeno...

 

O theos apofasise na mou parei to aggeloudi mou makria elpizw sintoma na mou dwsei ena mwraki se mena opws kai se oles tis manoules pou toys sterise ta aggeloudia tous...

 

Melpa kai egw fovamai...kai fovamai polu alla den exw epilogh toy fovou , h toy na to valw katw prepei na fanw dynath kai prepei na sinexisw thn prospatheia...

 

Kouragio mono mas eyxomai...kouragio...

[GeorginaT]

Γεια σας κορίτσια

 

Ως ομοιοπαθουσα το μόνο που θα σας έλεγα είναι να βγάλετε φωτογραφίες του μωρού. Καταλαβαίνω πόσο πολύ πονάει τώρα και πως το ένστικτο της αυτό συντήρησης υπαγορεύει πως να τα βγάλετε πέρα... Πως να επιβίωσε δε μιας τέτοιας εμπειρίας.... το καλο είναι ότι ο χρόνος βοηθάει και μετα έρχεται η στιγμή που σκέφτεσαι ότι αυτο το μωράκι, αυτο το αγγελακι ήταν δικό σου για λίγο και θα ήθελες να ξέρεις πως είναι. Ενώ τότε (2006) όσα έκανα μου φάνηκαν σωστά και λογικά... σήμερα μετανιώνω πικρά που δεν το κράτησαν έστω για λίγο στην αγκαλιά μου...που δεν έχω μια φωτογραφία του...

 

Απλά σκεφτείτε το...

[melpa33]

ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΦΗΣΑΝ ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΟ ΖΗΤΑΓΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕΤΑ ΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΡΚΩΣΗ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΕΒΛΕΠΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΖΟΥΣΕ.ΗΜΟΥΝΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΓΧΥΣΗ ΓΕΝΙΚΑ ΟΤΑΝ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΜΕΤ, ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΤΙ ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΛΟΓΩ ΚΑΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΕΠΙΛΕΞΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΤΟ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΕΙΔΕ ΜΟΝΟ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΕΧΩ ΡΩΤΗΣΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΙΟΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΠΟΝΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΩ

[jackrussel]

προσωπικα θωρω ανηθικο και απανθρωπο να επιλεγει ο αλλος τι ειναι καλο για σενα, οταν μια γυναικα θελει να δει το μωρακι της και το ζηταει οφειλουν να την ακουσουν, τελεια, εγω θα τους αρχιζα τις μπουνιες, η καλυτερα ο αντρας μου ετσι και τους περναγε απο το μυαλο να μου υποδειξουν πως θα πενθησω το μωρο μου ταχα μου για το καλο μου, γελοια ανθρωπακια:twisted:

[melpa33]

1 ΙΟΥΝΙΟΥ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΑΝ. ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΟΛΑ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ. ΕΓΩ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΥΡΝΑΩ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΑΝ ΟΛΑ..... ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ.....

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΕΞΩ...... ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΝ ΟΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ.ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ.

 

ΠΟΣΟ ΑΔΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΟΛΕΣ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. Η ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΤΕΛΟΣ

[alexele]

alexele μην κατηγορεις τον εαυτο σου...ηταν η ασχημη η μοιρα....δυστηχως δεν θα το ξεπερασεις ποτε.θελει υπομονη ..εχεις και τον αντρα σου που σε χρειαζετε και εκεινος ...ροδα ειναι θα γυρισει και θα σας ανταποδωσει αυτο που σας στερησε η ζωη!!!!ποσο χρονων εισαι???εχεις αλλα παιδακια????

 

Kαλημέρα έχω ήδη δύο ζουζουνάκια στο σπίτι 4 και 1μιση, ευτυχώς όπως λες η ρόδα γύρισε γρήγορα για εμάς αλλά δυστυχώς πίστεψέ με, με μία πολύ σημαδεμένη δική μου ψυχή. Για εμένα ήταν το πρώτο μου μωρό η πρώτη μου εγκυμοσύνη και θα είναι για πάντα! Είμαι 37 χρονών.

Για το μόνο που μετάνοιωσα κι΄εγώ είναι που δε ήθελα εκείνη τη στιγμή να δω το μωρό μου, γι΄αυτό και έκανα καισαρική με ολική νάρκωση. Τώρα σκέφτομαι ότι έστω μία φωτογραφία του θα την ήθελα, αλλά και πάλι σκέφτομαι φωτο ενός νεκρού μωρού??????

[jackrussel]

να χαιρεσαι την οικογενεια σου κι εσυ και ολες οι κοπελες που ζησατε κατι τετοιο

νομιζω οτι κι εγω θα ηθελα να ειχα μια φωτογραφια, εναν υπερηχο, κατι, θα ηθελα να ξερω πως ειναι το προσωπο της ψυχουλας που θρηνω,,,,μπορει να ακουγεται περιεργο αλλα ετσι θα ηταν μαλλον καλυτερα για μενα

[melpa33]

Σημερα περασαν 40 ημερες. Ποναει ακομα τοσο πολυ. Αγγελε μου προσεχε ολα τα μωρα που ειναι μεσα στις κοιλιτσες των μαμαδων τους να μην το παθει καμια αλλη μανουλα αυτο που ζησμε εμεις...

[bourbou]

καλησπέρα κορίτσια. Έχασα κι εγώ το μωράκι μου πέρισυ, λίγο πριν μπω στο μήνα μου. Ποτέ δεν μάθαμε ξεκάθαρα γιατί, όλες οι εξετάσεις καθαρές όπως και η εξέταση του μωρού. Ο πόνος αυτός είναι τόσο μεγάλος που μόνο όσες το πέρασαν μπορούν να καταλάβουν. Θέλω να σας πω όμως πως το πιο σημαντικό είναι να κοιτάμε μπροστά και να μην το βάλουμε κάτω. Εμείς ξεκινήσαμε γρήγορα τις προσπάθειες (καθώς το γέννησα φυσιολογικά) και σύντομα ξανάμεινα έγκυος. Τη Δευτέρα με το καλό θα μπω να γεννήσω την κόρη μου και ήθελα να στείλω σε όλες σας ένα θετικό μήνυμα. Πάντα θα πονάει, πάντα θα κλαίμε, πάντα θα κάνουμε μακάβριες σκέψεις, αλλά θα προχωράμε. Για μας, για τους συζύγους (που να ξέρετε το παίζουν σκληροί, αλλά κλαίνε κρυφά), για τα παιδιά που έχουμε και θα αποκτήσουμε. Εύχομαι σε όλες σας τα καλύτερα.