Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Χιροσίμα,64 χρόνια μετά


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Στις 6 Αυγουστου 1945 επεσε η πρωτη ατομικη βομβα στην ιαπωνικη πολη Χιροσιμα και τρεις μερες μετα ,αλλη μια στο Ναγκασακι.Δεν ειδα καποια ιδιαιτερη αναφορα σημερα σε τηλεοραση ή διαδικτυο,μονο στο skai προβαλλεται τωρα ενα ντοκυμαντερ.Περισσοτερα εδω :http://www.tvxs.gr/v17736 .Κι ενα τραγουδακι απο τις ''Τρυπες'',οχι και τοσο γνωστο,με τιτλο ''6η Αυγουστου'':http://www.youtube.com/watch?v=mxQJ7QeRA9Y


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009, 09:27

Μανώλης Φουσκολαγουδάκης

 

Το ημερολόγιο έδειχνε 6 Αυγούστου του 1945, όταν γράφτηκε μία από τις πιο μελανές σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν τότε που ένα γιγάντιο «μανιτάρι», ύψους 18 χιλιομέτρων, κάλυψε τον ουρανό της Hiroshima, σκορπώντας πίσω του τον όλεθρο.

manitari.jpg

Το «Μικρό αγόρι», όπως ονομάστηκε η ατομική βόμβα που ισοπέδωσε την πόλη, έκοψε το νήμα της ζωής σε τουλάχιστον 140.000 ανθρώπων, σηματοδοτώντας, με τον πλέον τραγικό τρόπο, τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

 

Προϊόν στρατηγικού σχεδιασμού; Επίδειξη δύναμης των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στην ανίκανη να αντιδράσει Σοβιετική Ένωση; Η ιστορία δεν έχει ακόμα αποφανθεί. Ωστόσο, το λαβωμένο κτίριο της «Εμπορικής Έκθεσης της Περιφέρειας της Hiroshima», το μόνο κτίσμα που διασώθηκε από την πυρηνική μανία, δεσπόζει, μέχρι σήμερα, στο κέντρο της πόλης, μαρτυρώντας τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική τραγωδία του σύγχρονου κόσμου.

mnimio.jpgmnimio1.jpg

Την καταδικαστική, για εκατοντάδες χιλιάδες Ιάπωνες, απόφαση έλαβε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος, Harry Truman, δίνοντας το πρόσταγμα για την εγκληματική αυτή πράξη, η οποία, αναδείχτηκε σε σύμβολο υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης και του πυρηνικού αφοπλισμού.

 

 

Το ίδιο σκηνικό φρίκης στήθηκε τρεις μέρες αργότερα στην πόλη Nagasaki, όταν μία δεύτερη ατομική βόμβα, ο «Χοντρός άνδρας», ολοκλήρωσε το καταστροφικό έργο του «Μικρού αγοριού», προκαλώντας τον θάνατο 80.000 ανθρώπων.

 

 

Παρόλο που έχουν παρέλθει 64 χρόνια από τους «δίδυμους» βομβαρδισμούς, το αίτημα της καταστροφής των πυρηνικών όπλων παραμένει επίκαιρο, καθώς ο εφιάλτης εξακολουθεί να πλανάται πάνω από την υδρόγειο.

mellon.jpg

 

ΠΗΓΗ http://www.zougla.gr/

''...for those about to rock we salute you...''

Δημοσιεύτηκαν

Πρόκειται για το αεροσκάφος της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο πήρε το όνομά του από τη μητέρα του πιλότου Paul Tibbets, Enola Gay Tibbets. Το αεροσκάφος αυτό, μετέφερε την πρώτη ατομική βόμβα, με κωδικό όνομα «Little Boy», η οποία στις 6 Αυγούστου του 1945 στις 8:15 π.μ. απελευθερώθηκε από το βομβαρδιστικό και εξερράγη πάνω από τη Χιροσίμα, σκοτώνοντας επί τόπου δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής και λόγω ραδιενέργειας ακόμα περισσότερους τα επόμενα χρόνια.

 

Η αμερικανική αυτή αποστολή έγινε στο πλαίσιο του B' Παγκοσμίου Πολέμου και το πλήρωμα, όπως ομολόγησε, μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν γνώριζε τι ακριβώς μετέφερε η κοιλιά του αεροσκάφους. Συγκεκριμένα, ένα από τα μέλη του πληρώματος,o Robert Liouis, ομολόγησε πώς μετά την εκτυφλωτική έκρηξη, είπε με τρόμο: «Θέε μου, τι κάναμε;»

 

Ο Paul Tibbets ο οποίος βρισκόταν τότε στα χειριστήρια δήλωσε σε συνέντευξη του το 1975: « Είμαι περήφανος που μπόρεσα να αρχίσω με το τίποτα, να σχεδιάσω την επιχείρηση και να δουλέψει όσο τέλεια δούλεψε. Κοιμόμουν ήσυχος κάθε βράδυ» και το 2005: «Αν με βάλετε στις ίδιες συνθήκες, σίγουρα, θα το ξανάκανα».

 

Η ειρωνεία είναι ότι αυτό το τόσο τραγικό γεγονός στην Χιροσίμα στάθηκε η αφορμή για να τελειώσει ο Β' παγκόσμιος πόλεμος. Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε ότι οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν τη Χιροσίμα ως Πόλη- Σύμβολο της Παγκόσμιας Ειρήνης και του Πολιτισμού παρότι, το ολέθριο μανιτάρι άφησε πίσω του πληγές οι οποίες, ακόμα και ύστερα από τόσα χρόνια, δεν έχουν επουλωθεί.

 

 

Μαλιστα, οι O.M.D. την δεκαετία του 1980 έκαναν την ιστορία του Enola τραγουδι με ομώνυμο τίτλο.

(ΣΤΙΧΟΙ ΜΕΤΕΦΡΑΣΜΕΝΟΙ)

Μέσα απʼ τα ξέφτια της νύχτας

Μέσα απʼ την αραιή καταχνιά

Μέσα απʼ τα κουρέλια των σύννεφων

Ξεπρόβαλε, φοβερό ξωτικό

Το μεγάλο σιδερένιο πουλί

Ψάχνοντας για το στόχο

Σαν θηρίο που ψάχνει

Με μάτια που γυαλίζουν το θύμα του…

Την ώρα που ο χωρίς άστρα ουρανός

Βουτούσε την άκρη του

Στα ρόδινα χρώματα της αυγής

Κι έβαφε το ξεθωριασμένο του ρούχο

Την ώρα που κόκκινος ο ήλιος

Πάτησε το πλατύσκαλο του ορίζοντα

Την ώρα που η πολιτεία των ανθρώπων

Ξαποσταμένη ξυπνούσε

Να κυνηγήσει τη ζωή και τα όνειρα

Εκείνο πέταξε πάνω της, αγριεμένος γύπας…

Ζύγιασε μια στιγμή τα ατσάλινα φτερά

Κοίταξε κάτω με τα παγερά μάτια

Και γέννησε το θάνατο…

Το πελώριο λευκό μανιτάρι

Σαν τεράστια ομπρέλα άνοιξε

Υψώθηκε στον αυγουστιάτικο ουρανό

Αλλάζοντας μύρια χρώματα

Και έφερε τη βιβλική καταστροφή…

Την καταστροφή και τον όλεθρο

Που ετοίμασαν ανθρώπινα χέρια

Χέρια σκληρά απάνθρωπα

Μυαλά παράφρονα διαστρεμμένα...

Χέρια αδίστακτα, φονικά

Τα ίδια τα χέρια του Κάιν

Τον πανικό και το θάνατο σκόρπησαν

Σε χιλιάδες αθώους ανθρώπους

Χέρια άπονα που άφησαν πίσω τους

Μια τραγική πολιτεία

Θλιβερά ερειπωμένη, νεκρή…

Κι αλήθεια τι ειρωνεία!

Εκείνο το ατσάλινο πουλί

Το θάνατο που κουβαλούσε

Στα άψυχα σιδερένια του σπλάχνα

Είχε το όνομα μιας μάνας!

Μιας μάνας που είχε κουβαλήσει

Την ίδια τη ζωή

Στα δικά της ζωντανά σπλάχνα…

Το όνομά της “Enola Gay".

Δημοσιεύτηκαν
Πρόκειται για το αεροσκάφος της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο πήρε το όνομά του από τη μητέρα του πιλότου Paul Tibbets, Enola Gay Tibbets. Το αεροσκάφος αυτό, μετέφερε την πρώτη ατομική βόμβα, με κωδικό όνομα «Little Boy», η οποία στις 6 Αυγούστου του 1945 στις 8:15 π.μ. απελευθερώθηκε από το βομβαρδιστικό και εξερράγη πάνω από τη Χιροσίμα, σκοτώνοντας επί τόπου δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής και λόγω ραδιενέργειας ακόμα περισσότερους τα επόμενα χρόνια.

 

Η αμερικανική αυτή αποστολή έγινε στο πλαίσιο του B' Παγκοσμίου Πολέμου και το πλήρωμα, όπως ομολόγησε, μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν γνώριζε τι ακριβώς μετέφερε η κοιλιά του αεροσκάφους. Συγκεκριμένα, ένα από τα μέλη του πληρώματος,o Robert Liouis, ομολόγησε πώς μετά την εκτυφλωτική έκρηξη, είπε με τρόμο: «Θέε μου, τι κάναμε;»

 

Ο Paul Tibbets ο οποίος βρισκόταν τότε στα χειριστήρια δήλωσε σε συνέντευξη του το 1975: « Είμαι περήφανος που μπόρεσα να αρχίσω με το τίποτα, να σχεδιάσω την επιχείρηση και να δουλέψει όσο τέλεια δούλεψε. Κοιμόμουν ήσυχος κάθε βράδυ» και το 2005: «Αν με βάλετε στις ίδιες συνθήκες, σίγουρα, θα το ξανάκανα».

 

 

Η ειρωνεία είναι ότι αυτό το τόσο τραγικό γεγονός στην Χιροσίμα στάθηκε η αφορμή για να τελειώσει ο Β' παγκόσμιος πόλεμος. Χαρακτηριστικό είναι άλλωστε ότι οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν τη Χιροσίμα ως Πόλη- Σύμβολο της Παγκόσμιας Ειρήνης και του Πολιτισμού παρότι, το ολέθριο μανιτάρι άφησε πίσω του πληγές οι οποίες, ακόμα και ύστερα από τόσα χρόνια, δεν έχουν επουλωθεί.

 

 

Μαλιστα, οι O.M.D. την δεκαετία του 1980 έκαναν την ιστορία του Enola τραγουδι με ομώνυμο τίτλο.

(ΣΤΙΧΟΙ ΜΕΤΕΦΡΑΣΜΕΝΟΙ)

 

Μέσα απʼ τα ξέφτια της νύχτας

Μέσα απʼ την αραιή καταχνιά

Μέσα απʼ τα κουρέλια των σύννεφων

Ξεπρόβαλε, φοβερό ξωτικό

Το μεγάλο σιδερένιο πουλί

Ψάχνοντας για το στόχο

Σαν θηρίο που ψάχνει

Με μάτια που γυαλίζουν το θύμα του…

Την ώρα που ο χωρίς άστρα ουρανός

Βουτούσε την άκρη του

Στα ρόδινα χρώματα της αυγής

Κι έβαφε το ξεθωριασμένο του ρούχο

Την ώρα που κόκκινος ο ήλιος

Πάτησε το πλατύσκαλο του ορίζοντα

Την ώρα που η πολιτεία των ανθρώπων

Ξαποσταμένη ξυπνούσε

Να κυνηγήσει τη ζωή και τα όνειρα

Εκείνο πέταξε πάνω της, αγριεμένος γύπας…

Ζύγιασε μια στιγμή τα ατσάλινα φτερά

Κοίταξε κάτω με τα παγερά μάτια

Και γέννησε το θάνατο…

Το πελώριο λευκό μανιτάρι

Σαν τεράστια ομπρέλα άνοιξε

Υψώθηκε στον αυγουστιάτικο ουρανό

Αλλάζοντας μύρια χρώματα

Και έφερε τη βιβλική καταστροφή…

Την καταστροφή και τον όλεθρο

Που ετοίμασαν ανθρώπινα χέρια

Χέρια σκληρά απάνθρωπα

Μυαλά παράφρονα διαστρεμμένα...

Χέρια αδίστακτα, φονικά

Τα ίδια τα χέρια του Κάιν

Τον πανικό και το θάνατο σκόρπησαν

Σε χιλιάδες αθώους ανθρώπους

Χέρια άπονα που άφησαν πίσω τους

Μια τραγική πολιτεία

Θλιβερά ερειπωμένη, νεκρή…

Κι αλήθεια τι ειρωνεία!

Εκείνο το ατσάλινο πουλί

Το θάνατο που κουβαλούσε

Στα άψυχα σιδερένια του σπλάχνα

Είχε το όνομα μιας μάνας!

Μιας μάνας που είχε κουβαλήσει

Την ίδια τη ζωή

Στα δικά της ζωντανά σπλάχνα…

Το όνομά της “Enola Gay".

 

Καλησπέρα

 

Αγαπητή μου, το ποίημα που ανάρτησα στο “Stixoi Info” με τον τίτλο «Enola Gay»,

είναι καθαρά δημιουργία δική μου και ουδεμία σχέση έχει με το τραγούδι του συγκροτήματος που αναφέρεις . Και ουδόλως είναι οι μεταφρασμένοι στίχοι του τραγουδιού αυτού. Δεν με ενοχλεί να υπάρχει αναρτημένο με την προϋπόθεση

όμως να έχει την υπογραφή μου «Χρυσή» και τις απαραίτητες εξηγήσεις.

Ευχαριστώ πολύ

 

Χρυσή


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

ΧΡΥΣΗ ΜΟΥ,

Ψαχνοντας στο internet το τραγουδι μεταφρασμενο με παρεπεμψε σε αυτη τη σελιδα. Συγνωμη αν δεν προσεξα τη διευκρινιση που προφανως θα ειχες αναρτησει στη σελιδα και επανορθωνω.

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...