Η μαμα και η ΜΕΝΝ

[efal]

Ο μικρός μου ήρωας έμεινε στην εντατικη του Ιασώ σχεδόν τρεις μήνες! Τις αγκαλιές , τα φιλιά και τα χάδια που στερήθηκε όλον εκείνο τον καιρό τα πήρε και συνεχίζει να τα παίρνει σε 100πλάσιο βαθμό. Τώρα πια δε θέλω να θυμάμαι εκείνες τις ατέλειωτες και γεμάτες αγωνία και πόνο μέρες.Ευχαριστούμε το Θεό και τους γιατρούς, κοιτάμε μπροστά και προσπαθούμε για το καλύτερο.

[ZWH]

Δεν ξεχνιεται τιποτα. 11 σχεδον χρονια μετα, εχω συγκεκριμενες εικονες στο μυαλο μου.

Η μια μου κορη εφυγε απο την ζωη 11 ημερων ενω ηταν στην θερμοκοιτιδα, και η αλλη βγηκε απο την μοναδα μετα απο 27 μερες.

[dina-sweet]

η μπεμπουλα μου γεννηθηκε πριν δωδεκα μερες ηξερα απο την πρωτη μου εξεταση αιματος (10 μερες μετα το τεστ εγκυμοσυνης)το προβλημα(ρεζους ευαισθητοποιηση) και γνωριζα οτι με περιμενει μια δυσκολη εγκυμοσυνη ενας προωρος τοκετος και ενα μωρο που σιγουρα θα εμπαινε στη μενν.Ομως οσο και αν ετοιμαζα τον εαυτο μου να περασω απο αυτο το ζορι οταν ειδα τη μικρη μεσα στα σωληνακια τα εχασα και ξεσπασα σε λυγμους ειναι ο,τι δυσκολοτερο εχω ζησει.........

[anna_k32]

Ο μπέμπης μου γεννήθηκε πρώορα στην 27η εβδομάδα και 5 μέρες. Είμαστε στην μονάδα 43 ημέρες. Έχει αναπνευστικό πρόβλημα, αιμάτωμα στο κεφάλι 2ου βαθμου, έχουμε κάνει επέμβαση στο εντεράκι του. Αν κάποιος έχει ανάλογη εμπιρεία ας μου την πεί...

[νανσυ2]

εγω γεννησα 28εβδομαδα....τι προβλημα στο εντερο ειχε?με το αναπνευστικο?αν κ ολα παιρνο0υν βοηθεια απο σωληνα η διαχυτο η στη μυτουλα

[anna_k32]

εγω γεννησα 28εβδομαδα....τι προβλημα στο εντερο ειχε?με το αναπνευστικο?αν κ ολα παιρνο0υν βοηθεια απο σωληνα η διαχυτο η στη μυτουλα

 

Στο εντεράκι του είχε μια τριπουλα. Κάναμε το χειρουργίο και αργοτερα όταν θα γίνει 5-6 κίλα θα κάνουμε την σύγκλιση. Στον αναπνευστήρα είμαστε 44 μέρες. Για μια μέρα μας δωκίμασαν μυτάκια αλλά ξανά διασωλινοθήκαμε. Πήγαν όλα καλα?

[νανσυ2]

ολα καλα πηγαν....μπορει να υπαρχουν αυτα που λες(σωληνα,μυτακια,διαχυτο)μια ετσι μια αλλιως αλλα ειναι στο προγραμμα,μην ανησυχεις....θα ξανακανουν δοκιμη,κ θα δειξει τοτε...μεχρι να βγειτε θα εχετε σκαμπανεβασματα απο μικροβια η λοιμωξεις..τα ξερεις...αρα με το εντερο ολα καλα για τωρα ετσι?με το αιματωμα?απορροφηθηκε καθολου?κανατε κανα εγκεφαλογραφημα?μην απελπιζεσαι....γεννησες κ συ νωρις,θα μεινετε ακομα μεσα,ελπιζω οχι για πολυ ακομα

[anna_k32]

ολα καλα πηγαν....μπορει να υπαρχουν αυτα που λες(σωληνα,μυτακια,διαχυτο)μια ετσι μια αλλιως αλλα ειναι στο προγραμμα,μην ανησυχεις....θα ξανακανουν δοκιμη,κ θα δειξει τοτε...μεχρι να βγειτε θα εχετε σκαμπανεβασματα απο μικροβια η λοιμωξεις..τα ξερεις...αρα με το εντερο ολα καλα για τωρα ετσι?με το αιματωμα?απορροφηθηκε καθολου?κανατε κανα εγκεφαλογραφημα?μην απελπιζεσαι....γεννησες κ συ νωρις,θα μεινετε ακομα μεσα,ελπιζω οχι για πολυ ακομα

 

ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΟΛΑ ΚΑΛΑ. ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΝ 20 ΗΜΕΡΕΣ. ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΘΕΙ. ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΒΛΑΒΗ. ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΗ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ. ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ... ΒΟΗΘΗΣΤΕΜΕ

[νανσυ2]

ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΟΛΑ ΚΑΛΑ. ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΝ 20 ΗΜΕΡΕΣ. ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΘΕΙ. ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΒΛΑΒΗ. ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΗ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ. ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ... ΒΟΗΘΗΣΤΕΜΕ

 

 

 

 

αχ......ας παρουμε τα θετικα ετσι?....με το εντερακι ολα καλα,τελειωσε αυτο...

οσο για το αιματωμα....κανεις δε ξερει αν θα απορροφηθει η για τι ζημια μιλαμε,οντως ειναι πολυ μικρη για να φανει,θα φανει μεγαλωνοντας το παιδακι

ειναι πολυ δυσκολο να αποδεχτεις ολο αυτο,κ η αναμονη ειναι το χειροτερο,το καταλαβαινω....αλλα,δυστυχως,δε μπορεις να κανεις τπτ,μονο να ελπιζεις κ να περιμενεις...δεν ειναι απαραιτητο οτι το παιδι θα εχει καποιο τεραστιο προβλημα η κατι μη αναστρεψιμο με τη καταλληλη θεραπεια...σιγουρα αυτα θα τα σκεφτεσαι κ συ,αλλα τωρα δεν μπορεις να παρεις δυναμη απο τπτ,εισαι στην αρχη κ εχεις πελαγωσει..λογικο ειναι...ποιος δε θα τρελαινοταν...αλλα μη το βαζεις κατω,εκτος οτι δε βγαινει τπτ ετσι,να σκεφτεσαι οτι εχεις ενα μωρακι που παλευει να ζησει,εκανε ενα χειριυργειο,το ξεπερασε κ προσπαθει..να παιρνεις δυναμη απο αυτο,μαθημα...το μωρο σου,δεν καταθετει αμαχητι,κ ας ειναι ουτε δυο μηνων,ε...ουτε κ συ θα καταθεσεις...ο,τι κ να γινει,θα το παλεψεις,θα το παλεψετε μαζι μεχρι εκει που δε παει...προσπαθησε σε παρακαλω να ηρεμησεις λιγο,το ξερω οτι δε μπορεις...αλλα οταν πηγαινεις να το βλεπεις,να νιωθεις οτι ουτε εσυ,ουτε αυτο ειναι μονο στη ζωη,εχετε ο ενας τον αλλον,κ δεν υπαρχει τπτ που να μπορει να σας σπασει...ας βγειτε με το καλο απο κει,κ ενα ενα ο,τι ερθει,αν ερθει,θα το αντιμετωπισετε...μην στεναχωριεσαι απο τωρα για το τι μπορει να γινει,το ξερω οτι δεν βγαινει απο το μυαλο σου,οτι ζεις με αυτο,κ φυσικα δε μπορεις να μη στεναχωριεσαι,το ξερω...αλλα αν διαλυθεις απο τωρα,ποιος θα φροντισει το μωρακι σου οταν θα ερθει σπιτι...μην μαυριζεις τη ψυχη σου,παρε δυναμη απο το δυνατο μωρακι σου,κ οδηγησε λιγο τη σκεψη σου,μην αφηνεσαι να οδηγησαι απο το πανικο...ελπιζω να σε βοηθησα λιγο να δεις καποια πραγματα...ο,τι θες,εδω....φιλια

[robenula]

ΜΕ ΤΟ ΕΝΤΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΟΛΑ ΚΑΛΑ. ΕΓΚΕΦΑΛΟΓΡΑΦΗΜΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΝ 20 ΗΜΕΡΕΣ. ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΘΕΙ. ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΒΛΑΒΗ. ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΗ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ. ΚΟΝΤΕΥΩ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ... ΒΟΗΘΗΣΤΕΜΕ

ευχομαι του χρονου τετοια μερα να εισαι σπιτι σου με ο υγιεστατο παιδακι σου και αυτο να ειναι ενας εφιαλτης που εχει τελειωσει προ πολλου

[robenula]

eixa πολυ δυκολη εγκυμοσυνη γεννησα προωρα το μωρο μου εμεινε μεσα 10 μερες λογω λοιμωξης και ηταν μελανιασμενο απτα τρυπηματα.και μας περιμενουν και 3-4 χειρουργεια αφου εχει μια τεραστια ελια σε ποδι και ποπο και πρεπει να τη βγαλουμε.ξερω υπαρχουν πολυ χειροτερα αλλα ειμαι πολυ στεναχωρεμενη.πολυ...μακαρι να ειναι γερα τα καμαρια μας.καθε βραδυ παρακαλαω να φυγει η ελια απτο παιδι μου και να ερθει σε μενα...

[anna_k32]

αχ......ας παρουμε τα θετικα ετσι?....με το εντερακι ολα καλα,τελειωσε αυτο...

οσο για το αιματωμα....κανεις δε ξερει αν θα απορροφηθει η για τι ζημια μιλαμε,οντως ειναι πολυ μικρη για να φανει,θα φανει μεγαλωνοντας το παιδακι

ειναι πολυ δυσκολο να αποδεχτεις ολο αυτο,κ η αναμονη ειναι το χειροτερο,το καταλαβαινω....αλλα,δυστυχως,δε μπορεις να κανεις τπτ,μονο να ελπιζεις κ να περιμενεις...δεν ειναι απαραιτητο οτι το παιδι θα εχει καποιο τεραστιο προβλημα η κατι μη αναστρεψιμο με τη καταλληλη θεραπεια...σιγουρα αυτα θα τα σκεφτεσαι κ συ,αλλα τωρα δεν μπορεις να παρεις δυναμη απο τπτ,εισαι στην αρχη κ εχεις πελαγωσει..λογικο ειναι...ποιος δε θα τρελαινοταν...αλλα μη το βαζεις κατω,εκτος οτι δε βγαινει τπτ ετσι,να σκεφτεσαι οτι εχεις ενα μωρακι που παλευει να ζησει,εκανε ενα χειριυργειο,το ξεπερασε κ προσπαθει..να παιρνεις δυναμη απο αυτο,μαθημα...το μωρο σου,δεν καταθετει αμαχητι,κ ας ειναι ουτε δυο μηνων,ε...ουτε κ συ θα καταθεσεις...ο,τι κ να γινει,θα το παλεψεις,θα το παλεψετε μαζι μεχρι εκει που δε παει...προσπαθησε σε παρακαλω να ηρεμησεις λιγο,το ξερω οτι δε μπορεις...αλλα οταν πηγαινεις να το βλεπεις,να νιωθεις οτι ουτε εσυ,ουτε αυτο ειναι μονο στη ζωη,εχετε ο ενας τον αλλον,κ δεν υπαρχει τπτ που να μπορει να σας σπασει...ας βγειτε με το καλο απο κει,κ ενα ενα ο,τι ερθει,αν ερθει,θα το αντιμετωπισετε...μην στεναχωριεσαι απο τωρα για το τι μπορει να γινει,το ξερω οτι δεν βγαινει απο το μυαλο σου,οτι ζεις με αυτο,κ φυσικα δε μπορεις να μη στεναχωριεσαι,το ξερω...αλλα αν διαλυθεις απο τωρα,ποιος θα φροντισει το μωρακι σου οταν θα ερθει σπιτι...μην μαυριζεις τη ψυχη σου,παρε δυναμη απο το δυνατο μωρακι σου,κ οδηγησε λιγο τη σκεψη σου,μην αφηνεσαι να οδηγησαι απο το πανικο...ελπιζω να σε βοηθησα λιγο να δεις καποια πραγματα...ο,τι θες,εδω....φιλια[/QUOT

 

Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σου. Να είσαι καλά. Θα προσπαθήσω να δω τα πράγματα πιο θετικά.

[anna_k32]

Ευχαριστώ πολύ... Και εσυ να είσαι καλα

[babycobra]

κορίτσια καλημερα..διάβασα το θέμα και ανατρίχιασα..έχω ενα κοριτσάκι πεντέμιση και περιμένω το δεύτερο, είμαι στον τέταρτο..

εύχομαι όλα αυτά να είναι για σας γρήγορα μια άσχημη ανάμνηση..

μπηκα μόνο να σας πω την άλλη όψη του νομίσματος.γεννήθηκα το 1970, 6 μηνών και 23 ημερών...βάρος 1.800 γρ ευτυχώς..έμεινα 1 μήνα στη μενν και σε τι εποχές έτσι..τότε έλεγαν ότι αν ήμουν αγόρι θα ήταν δύσκολά..τώρα όλα αυτά δεν ισχύουν..

και μετά..όλα καλά, χωρίς προβλήματα καθόλου, η ανάπτυξή μου φυσιολογική, καλή μαθήτρια κλπ ...Για όσες φοβάστε το συναισθηματικό κομμάτι..μην αγχώνεστε...το κενό αναπληρώνεται με πολλή αγάπη..αν με ρωτήσετε..από την παιδική μου ηλικία μου έλειπε η μάνα μου που δούλευε πολύ..και δεν νομίζω ότι με επηρέασε σε τπτ η μενν. οκ δεν θήλασα..αλλά νομίζω το μετά είναι πολύ πιο κρίσιμο από αυτούς τους πρώτους μήνες.σε κανέναν να μην τυχαίνουν αυτά.αλλά όταν τυχαίνουν..ευτυχώς η επιστήμη έχει προχωρήσει και σώζει ζωές ..και αυτό είναι που μετράει..καλή δύναμη σε όλες!

[νανσυ2]

Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σου. Να είσαι καλά. Θα προσπαθήσω να δω τα πράγματα πιο θετικά.

 

 

 

 

το ξερω οτι ειναι δυσκολο.....κ η αναμονη ειναι δυσκολη....κ ολα....προσπαθησε να μη διαλυθεις....ολα θα πανε καλα στο τελος....

[νανσυ2]

κορίτσια καλημερα..διάβασα το θέμα και ανατρίχιασα..έχω ενα κοριτσάκι πεντέμιση και περιμένω το δεύτερο, είμαι στον τέταρτο..

εύχομαι όλα αυτά να είναι για σας γρήγορα μια άσχημη ανάμνηση..

μπηκα μόνο να σας πω την άλλη όψη του νομίσματος.γεννήθηκα το 1970, 6 μηνών και 23 ημερών...βάρος 1.800 γρ ευτυχώς..έμεινα 1 μήνα στη μενν και σε τι εποχές έτσι..τότε έλεγαν ότι αν ήμουν αγόρι θα ήταν δύσκολά..τώρα όλα αυτά δεν ισχύουν..

και μετά..όλα καλά, χωρίς προβλήματα καθόλου, η ανάπτυξή μου φυσιολογική, καλή μαθήτρια κλπ ...Για όσες φοβάστε το συναισθηματικό κομμάτι..μην αγχώνεστε...το κενό αναπληρώνεται με πολλή αγάπη..αν με ρωτήσετε..από την παιδική μου ηλικία μου έλειπε η μάνα μου που δούλευε πολύ..και δεν νομίζω ότι με επηρέασε σε τπτ η μενν. οκ δεν θήλασα..αλλά νομίζω το μετά είναι πολύ πιο κρίσιμο από αυτούς τους πρώτους μήνες.σε κανέναν να μην τυχαίνουν αυτά.αλλά όταν τυχαίνουν..ευτυχώς η επιστήμη έχει προχωρήσει και σώζει ζωές ..και αυτό είναι που μετράει..καλή δύναμη σε όλες!

 

 

 

μου αρεσε το σχολιο σου...γιατι η αληθεια ειναι οτι αισθανομαι ασχημα που τους πρωτους μηνες ζωης τους,δεν τους πηρα μια αγκαλια,κ περασαν ο,τινπερασαν με γιατρους,νοσοκομες,τρυπηματα,μεταγγισεις,χειρουργεια,πονο....κ γω στο σπιτι....

[theodorap]

Δε θα ξεχάσω ποτέ όλη εκείνη την αδικία, τον πόνο, τον κόμπο , τον τρόμο που ένιωθα κάθε φορά που έκλεινα το πορτάκι κι έπρεπε να φύγω....το μωρό μου είναι καλά τώρα, κοιμάται δίπλα μου...κάθε φορά που μου σφίγγει τα δάχτυλα με το χεράκι της πονάω....κάθε φορά θυμάμαι εκείνη τη στιγμή που άφηνα το μικροσκοπικό της χεράκι κι έκλεινα το πορτάκι....

[reiv]

Και εμείς περάσαμε από τη ΜΕΝΝ του Μητέρα.Δεν ήταν τόσο δύσκολα για τα μωράκια μας(αγοράκι-κοριτσάκι) όπως σε αρκετές από εσάς κορίτσια,όμως μπήκα προχθές στο site του μητέρα για να βρώ το τηλ που χρειαζόμουν και είδα φώτο από τη μονάδα και με πιάσανε τα κλάματα.Δεν πιστεύω πως θα ξεπεράσω ποτέ όλες αυτές τις τύψεις που ένιωθα όταν άφηνα τα βράδυα τα μωράκια μου εκεί και εγώ επέστρεφα στο σπίτι δίπλα στο μεγάλο μας κοριτσάκι.Που περίμενε τα μωρά πώς και πώς και που η ηλικεία της 5,5 δεν βοηθούσε να καταλάβει τι γινόταν και αφού η μαμά ήρθε σπίτι και έπειτα από 1 εβδομάδα ήρθε και ο μπέμπης μας που ήταν η μπέμπα μας;;;;;(την πήραμε έπειτα από 15 ημέρες).Πραγματικά καλό κουράγιο σε όλες τις μανούλες και αισιοδοξία.

[alcyon]

Και εμείς περάσαμε από τη ΜΕΝΝ του Μητέρα.Δεν ήταν τόσο δύσκολα για τα μωράκια μας(αγοράκι-κοριτσάκι) όπως σε αρκετές από εσάς κορίτσια,όμως μπήκα προχθές στο site του μητέρα για να βρώ το τηλ που χρειαζόμουν και είδα φώτο από τη μονάδα και με πιάσανε τα κλάματα.Δεν πιστεύω πως θα ξεπεράσω ποτέ όλες αυτές τις τύψεις που ένιωθα όταν άφηνα τα βράδυα τα μωράκια μου εκεί και εγώ επέστρεφα στο σπίτι δίπλα στο μεγάλο μας κοριτσάκι.Που περίμενε τα μωρά πώς και πώς και που η ηλικεία της 5,5 δεν βοηθούσε να καταλάβει τι γινόταν και αφού η μαμά ήρθε σπίτι και έπειτα από 1 εβδομάδα ήρθε και ο μπέμπης μας που ήταν η μπέμπα μας;;;;;(την πήραμε έπειτα από 15 ημέρες).Πραγματικά καλό κουράγιο σε όλες τις μανούλες και αισιοδοξία.

 

Έτσι πίστευα κι εγώ...

και είναι βαριές οι σκέψεις και τα συναισθήματα όταν μπαίνει κάποιο μωρό στη ΜΕΝΝ.

 

Μου έκανε εντύπωση... μα έτσι λειτούργησε σε μένα...

Ξεπέρασα (αν μπορώ να το πω αυτό), τα συναισθήματά μου για τη ΜΕΝΝ... βιώνοντάς τα ξανά μέσα από κάποιον τρίτο.

 

Δηλαδή, λίγο μετά την επιστροφή στο σπίτι μας με το μωρό πια στο χώρο μας, κάποιος άλλος είχε τα παιδάκια του στη ΜΕΝΝ (νομίζω ήταν δίδυμα). Και δίνοντας πληροφορίες, λέγοντας κουβέντες έτσι... για να στηρίζει ο ένας τον άλλο, ουσιαστικά ξαναπέρναγα από τα ίδια συναισθηματικά μονοπάτια. Και... σα να ξεμπερδευόταν κάτι μέσα μου... ηρέμησα.

 

Ο άνθρωπος πήρε τα μωράκια του σπίτι... Κι εγώ από τότε... έφυγα με την καρδιά πιο ανάλαφρη. Ήταν κάτι δύσκολο... μα δεν πονά πια.

 

Ίσως κάτι να τύχει... και να σταματήσεις κι εσύ να το βιώνεις τόσο έντονα... Όποτε βρίσκεις ευκαιρία και αισθάνεσαι πως το θες... άσ'το να εκτονωθεί όλο αυτό το συναίσθημα. Είναι μεγάλο βάρος!

 

 

Υ.Γ. Να... το θέμα!! http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=45194&highlight=alcyon+%CC%C5%CD%CD Διδυμάκια... που είχαν πολύ καιρό στη ΜΕΝΝ...

[TONIA_Β]

Ο μπέμπης μου γεννήθηκε πρώορα στην 27η εβδομάδα και 5 μέρες. Είμαστε στην μονάδα 43 ημέρες. Έχει αναπνευστικό πρόβλημα, αιμάτωμα στο κεφάλι 2ου βαθμου, έχουμε κάνει επέμβαση στο εντεράκι του. Αν κάποιος έχει ανάλογη εμπιρεία ας μου την πεί...

 

Εμείς γενήσαμε την μπέμπα μας στις 13/03/2012 (Τρίτη και Δεκατρείς) στην 37η εβδομάδα στο ΙΑΣΩ.Το μωρό μόλις βγήκε χρειάστηκε αμέσως αναπνευστική υποστήριξη.Μετά απο λίγες ώρες που του έκαναν εξέταση αίματος είδαν οτι μωρό είχε 4 αιμοσφαιρίνη,δηλ. 12 αιματοκρίτη.Το παιδί είχε χάσει πολύ αίμα και δεν ξέραμε απο που.Μας έλεγαν οι γιατροί οτι τα 4 πρώτα εικοσιτετράωρα θα ήταν πολύ δύσκολα.Μπορεί το παιδί να πέθαινε. Συμπέρασμα οτι τις 2 με 3 τελευταίες μέρες πριν γεννήσω,κόλλησα μια ίωση χωρίς να πάθω κάτι εγώ και πήγε κατευθείαν στο αίμα του μωρού που το κατέστρεψε.Σήμερα είναι η 15η μέρα στην ΜΕΝΝ (στην 1). Της είχαν βγάλει τον αναπνευστήρα και τα μυτάκια και της έχουν ξεκινήσει απο χθές το γάλα με σωληνάκι απο το στόμα.Απο αύριο θα της ξεκινήσουν και μπουκάλι.Για να δούμε πως θα πάει.Ελπίζουμε οτι θα βγούμε σε όλα καλά απο εκεί μέσα.Εύχομαι σε όλες σας να είναι περαστικά.Αυτή η εμπείρια δεν νομίζω οτι θα ξεχαστεί ποτέ.

[marilitath]

Καλη δυναμη γλυκια μου. Ολα θα πανε καλα . Σου ευχομαι πολυ γρηγορα να παρεις το μπεμπακι σου σπιτι.

[miriki]

Ποτέ των ποτών δε θα ξεχαστεί. Ούτε όμως και η περηφάνεια σου για το πόσο αγωνίστρια είναι η μικρούλα σου. Να σου ζήσει να την καμαρώσεις κοπέλα γερή, δυνατή κι ευτυχισμένη. Η μέρα που γεννήθηκε είναι τυχερή γιατί ήταν η μέρα που έπρεπε για να τα καταφέρει. Να την έχεις για γούρι από αύριο μεθαύριο που θα πάτε στο σπίτι σας.

[fenias]

Εχουν περασει 6 χρονια σχεδον απο τοτε που γεννησα την Ιωαννα.

Ηταν στην 26η εβδομαδα διδυμη κυηση.Η Ιωαννα 800γρ και το αγορακι μου 950γρ.

Το αγορακι το εχασα σε 2 μερες απο πνευμονικη αιμοραγια.

Η Ιωαννα διασωληνωθηκε και νοσηλευτηκε 3 μηνες στη ΜΕΝ.

Εκανε πνευμοθωρακα,εγκεφαλικη αιμοραγια 2ου βαθμου,σπασμους,ειχε ανοιχτο βοταλειο, 9 μεταγγισεις, laser στα ματακια της..

Τί να πρωτοθυμηθω...

Αγωνια, πονος, απογνωση,για το παιδι που εχασα και για τη δυναμη που επρεπε να βρω για να βοηθησω το παιδι που ζουσε και παλευε..

Μετα απο 4 χρονια απεκτησα ενα αγορακι προωρα παλι στσην 30 εβδομαδα.

Βεβαια τα προβληματα ηταν λιγοτερα σοβαρα, υπηρξαν ομως.

Ξανα αγωνια, ξανα μνημες..

Δεν πιστευω οτι θα ξεχασω ποτε...

Ακομη και τωρα οταν επισκεπτομαι την ΜΕΝ για το καθιερωμενο follow up ταραζομαι οταν ακουω τον χαρακτηριστικο θορυβο της θερμοκοιτιδας, τα μικρα μωρακια..

[ariel1]

Γέννησα τον Νοέμβριο....ένα αγοράκι. Είμαι και εγώ μια από εσάς αλλά και εμένα το παιδί μου με μικρότερο πρόβλημα. Την 2η ημέρα της ζωής του έκανε εγχείρηση και μας περιμένει ακόμη μία τον επόμενο. Ωστόσο θα ήθελα να γεμίσω με κουράγιο τις μανούλες που έχουν πρόωρα. Οι φωτογραφίες που υπάρχουν έξω από τη ΜΕΝΝ του Ιασώ καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά τα παιδιά είναι νικητές της ζωής και αυτά μας δίνουν τα καλύτερα παραδείγματα για να συνεχίσουμε να ζούμε ΜΟΝΟ γι'ΑΥΤΑ!!!

[TONIA_Β]

Καλη δυναμη γλυκια μου. Ολα θα πανε καλα . Σου ευχομαι πολυ γρηγορα να παρεις το μπεμπακι σου σπιτι.

 

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.Ευχομαι να την πάρουμε σύντομα στο σπίτι μας.Απο σήμερα βρίσκεται στην 2 της ΜΕΝΝ.Ελπ'ιζω να τελειώσει γρήγορα το όλο αυτό που ζούμε.