Ξεσπάσματα Θυμού

[maria]

Ο γιός μου είναι περίπου 14,5 μηνών. Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει ότι κάποιες στιγμές ενώ κάθεται ήσυχος, χωρίς να του φταίει κάτι συγκεκριμένο (π.χ. να χάσει κάτι,η να μην μπορεί να πετύχει αυτό που προσπαθεί), έχει έντονα ξεσπάσματα θυμού.

 

Δηλαδή τεντώνει τα χέρια μπροστά, και τσιρίζει δυνατά. Το θέμα είναι ότι σφίγγεται τόσο πολύ που κοκκινίζει το πρόσωπο του, και τρέμουν τα χέρια του. Αυτό κρατάει μόνο μαρικά δευτερόλεπτα και μετά συνεχίζει να κάνει αυτό που έκανε, ή έρχεται σε εμάς και γελάει...

 

Αυτή η συμπεριφορά είναι κάτι φυσιολογικό για την ηλικίας του?

[Polina]

μάλλον είναι φυσιολογικό για όλες τις ηλικίες!! Και ο Ιωακείμ το κάνει, όταν δεν καταφέρνει κάτι..νευριάζει,εκτονώνεται και συνεχίζει!

[Μαρια Στυλιανακη]

ναι είναι κάτι φυσιολογικό, που πολλά παιδιά το κάνουν -

 

Απο τώρα φαίνεται ο χαρακτήρας τους .

 

είναι παιδιά που ο χαρακτήρας τους (και μετά σαν ενήλικες) είναι αυθόρμητος ενθουσιώδης ενεργητικός επιμονος .

 

αυτά αν και είναι κουραστικά για τους γονείς, είναι χαρακτηριστικά που ψυχολογικά θεωρούνται πολύ καλά - δείχνουν εσωτερική δύναμη .

 

(δεν σημαίνει φυσικά οτι δεν χρειάζονται οριοθέτηση όταν υπάρχει τέτοια ανάγκη )

 

Ίσα ίσα αυτά είναι τα παιδιά που έχουν περισσοτερη ανάγκη για οριοθέτηση, έτσι ώστε να χρησιμοποιουν τις πολλές "δυνάμεις" τους με παραγωγικό τρόπο.

[maria]

Ο λόγος που ανησύχησα ήταν επειδή το έκανε στα καλά καθούμενα χωρίς λόγο...

 

Όταν δεν καταφερνει να κάνει κάτι, και πάλι θυμώνει και τσιρίζει, η κλαίει, αν εμείς είμαστε η αιτία γι αυτό, αλλά τότε έχει και κάποιο λόγο να το κάνει και τον καταλαβαίνω. Αλλά να κοκκινίζει στα καλά καθούμενα χωρίς να του φταίει τίποτα φαίνεται λίγο παράξενο...

 

Πάντως ότι αυτό το παιδί θα μας τρέχει, το ήξερα πριν ακόμα βγει από την κοιλιά, απλά δεν φανταζόμουν το πόσο!

 

Δεν με πειράζει πάντως η κούραση...Νομίζω ότι το ίδιο το παιδί σου δίνει την δύναμη και την ενέργεια που χρειάζεσαι για αυτό!

[Μαρια Στυλιανακη]

Ο λόγος που ανησύχησα ήταν επειδή το έκανε στα καλά καθούμενα χωρίς λόγο...

 

εάν το ένστικτό σου σου λέει ότι σου φαίνεται περίεργο, άκουσέ το και πάρε τη γνώμη κατευθείαν απο κάποιο αναπτυξιολόγο. Μήν το αφήσεις να σε απασχολεί, καλύτερα να το ξεκαθαρίσεις, και να δείς τι θα σου πεί παρά να είσαι με την ανησυχία.

Έτσι θα ξέρεις μετά πως να το αντιμετωπίσεις και καλύτερα.

[maria]

Να σου πω την αλήθεια, αν και ως μάνα ανησυχώ για το παιδί μου, μέσα μου θεωρώ ότι ίσως να είναι καλύτερα να περιμένω λίγο και να μην ταλαιπωρώ το παιδί με το παραμικρό..

 

Εξάλου, σε λίγο καιρόθα ξεκινήσουμε παιδικό σταθμό, οπότε υποθέτω ότι εαν το παιδί μου παρουσιάσει προβλήματα συμπεριφοράς ή προσαρμογής, τότε θα έχω και περισσότερα στοιχεία καθώς και μια γνώμη παιδαγωγού πτιν το ψάξω.

 

Πάντως έχεις δίκιο, ότι το ένστικτο μας πολλές φορές μας λέει πολλά περισσότερα. Αυτό το έχω καταλάβει και από όσα διαβάζω τόσο καιρό στο forum αυτό.

 

Σας ευχαριστώ πολύ όλους σας!