ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ Α Α Α

[annia]

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ??ΕΧΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ 20ΜΗΝΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ 2ΜΗΝΟ ΜΟΥ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ..ΟΙ ΛΟΓΟΙ??ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΞΥΠΝΑΩ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΩ ΑΓΚΑΛΙΑ,ΑΝ ΔΕΝ ΤΗς ΔΙΝΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΤΣΙΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ..ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΟΥΝ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ Η ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ,ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΕΝΑΣ ΧΑΜΟΣ ΑΠΟ ΓΚΡΙΝΙΑ ΜΕΤΑ...Ο ΛΟΓΟΣ??ΤΗΣ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΠΑΣΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩς ΝΑ ΤΗΝ ΠΙΑΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΣΦΙΓΓΕΙ ΤΑ ΜΑΓΟΥΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΦΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ,ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΜΕ ΝΥΧΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΟΝΤΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΛΛΑ ΕΡΧΕΤΕ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΗΝ ΖΗΤΑΕΙ...ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΚΥΟς ΚΑΙ ΕΚΤΟς ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΕΧΩ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ ΤΗς ΜΙΚΡΗς ΠΟΥ ΤΣΙΤΩΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΝΕΥΡΑ +ΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ..ΤΗς ΕΧΩ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΟΤΙ Η ΜΙΚΡΗ ΘΕ΄ΛΩ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΟΠΩς ΘΕΛΩ ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ...ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΤΗς...ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΤ ΑΝ ΚΑΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΟΓΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Ας ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ...:rolleyes:

[annia]

μα μονο εγω εχω αυτη την τυχη???:-(

[maria_23]

Νομίζω ότι το έβαλες σε λάθος τόπικ...

Καλύτερα να πάς στο τόπικ που αναλύει την ψυχολογία κ την συμπεριφορά των παιδιών...

[annia]

Νομίζω ότι το έβαλες σε λάθος τόπικ...

Καλύτερα να πάς στο τόπικ που αναλύει την ψυχολογία κ την συμπεριφορά των παιδιών...

 

και πως θα παω εκει??ειμαι και καινουργια.:rolleyes:

[maria_23]

Συγγνώμη...

Έκανα λάθος...

Χίλια συγγνώμη που σε μπέρδεψα...

Είσαι στο σωστό θέμα...

Εγώ είδα λάθος κ νόμιζα ότι ήσουνα αλλού...

[Ρούλα26]

Καταρχην να σου ζησει η μικρουλα σου και με το καλο να ερθει και το δευτερο.Ο γιος μου ειναι 22 μηνων και κανει τα ιδια πραγματα με την κορη σου,Το θεωρω φυσιολογικο.Αρχιζουν να διεκδικουν πραγματα και αυτος ειναι ο τροπος να το εκφρασουν(να μας σπασουν τα νευρα μεχρι να το πετυχουν) Τωρα οσον αφορα για την πεθερα σου.Δουλευεις και σου την κραταει?Αφου βλεπεις οτι το παιδι αντιδραει ετσι μηπως να μην την αφηνες τοσο πολυ?Οταν λες οτι ερχεται και σου την ζηταει τι εννοεις?Μηπως σε εξυπηρετει κι εσενα αυτο ομως?Ξερω λογω εμπειριας οτι μια δευτερη εγυμοσυνη τοσο κοντινη με την πρωτη δεν ειναι ευκολη υποθεση.

[anemoni]

μα μονο εγω εχω αυτη την τυχη???:-(

 

 

Φυσικά και όχι!!! Είμαστε πολλές, πάρα πολλές... Αυτή η κατάσταση θέλει απέραντη υπομονή. Εφόσον είσαι έγκυος είναι πολύ πιθανό όλη η αντίδραση να πηγάζει από το γεγονός αυτό και μόνο. Ίσως νιώθει ότι το ενδιαφέρον σου έχει αρχίσει να στρέφεται και αλλού και προσπαθεί να διεκδικήσει το χρόνο σου και την απόλυτη προσοχή σου. Μπορεί όμως να είναι και απλώς λόγω η ηλικίας. Υπάρχουν πολλά θεματάκια με παρόμοια προβλήματα, ψάξε λίγο στο φόρουμ να πάρεις ιδέες. Εγώ θα σου πω την πιο πρόσφατη εμπειρία μου, με το τρίτο μου παιδάκι. Πέρασε κι εκείνος από τέτοια φάση γκρίνιας εκεί στην ηλικία που είναι και το δικό σου. Γκρίνια επειδή τον σήκωσα από το κρεβάτι, γκρίνια επειδή τον άφησα στο κρεβάτι, γκρίνια επειδή άνοιξα την πόρτα, γκρίνια επειδή έκλεισα την πόρτα, κλπ. Η απόλυτη παράνοια δηλαδή. Ο τρόπος που επέλεξα να το αντιμετωπίσω ήταν να του μιλάω πολύ πολύ ήρεμα, όσο κι αν χτυπιόταν εκείνος. Και να τον ρωτάω, πχ, "θέλεις να ανοίξουμε την πόρτα", γκρίνια, "ανοίγω τώρα την πόρτα, γιατί πρέπει να πάμε στο άλλο δωμάτιο", γκρίνια... Εγώ γλυκά και ήρεμα αλλά χωρίς συναισθηματισμούς (λίγο ψυχρά θα έλεγα) συνέχιζα να του μιλάω, αλλάζοντας και θέμα. Γενικά με πολλή πολλή ψυχραιμία και σταθερότητα συνέχιζα να κάνω αυτό που ούτως ή άλλως θα έκανα. Σιγά σιγά πέρασε. Ξέρεις είναι η ηλικία που προσπαθούν να μας δείξουν ότι έχουν άποψη για τα πράγματα και να σταθούν μέσα στην οικογένεια ως αυτόνομες οντότητες. Θέλει πολλή πολλή υπομονή και ηρεμία, αλλά και σταθερότητα.

 

Όσο για την πεθερά, εάν όταν επιστρέφει το παιδί είναι χειρότερα, θα έβρισκα μαι δικαιολογία για να μην το δίνω, μέχρι να περάσει αυτή η φάση. Πχ, αν ξέρεις ποιες ώρες συνήθως έρχεται και το ζητάει να έχεις κανονίσει κάτι άλλο για εκείνη την ώρα...

[annia]

Καταρχην να σου ζησει η μικρουλα σου και με το καλο να ερθει και το δευτερο.Ο γιος μου ειναι 22 μηνων και κανει τα ιδια πραγματα με την κορη σου,Το θεωρω φυσιολογικο.Αρχιζουν να διεκδικουν πραγματα και αυτος ειναι ο τροπος να το εκφρασουν(να μας σπασουν τα νευρα μεχρι να το πετυχουν) Τωρα οσον αφορα για την πεθερα σου.Δουλευεις και σου την κραταει?Αφου βλεπεις οτι το παιδι αντιδραει ετσι μηπως να μην την αφηνες τοσο πολυ?Οταν λες οτι ερχεται και σου την ζηταει τι εννοεις?Μηπως σε εξυπηρετει κι εσενα αυτο ομως?Ξερω λογω εμπειριας οτι μια δευτερη εγυμοσυνη τοσο κοντινη με την πρωτη δεν ειναι ευκολη υποθεση.

 

 

oχι δεν δουλευω απλα εχω την ατυχια να μενει κατω απο μενα..και καθε μερα ερχετε να παρει την μικρη χωρις να υπαρχει καποιος λογος...δεν θελβω να την δινω ουτε εγω ουτε ο αντρας μου και εχουν γινει παρα πολυ τσακωμοι για αυτο το λογο με την πεθερα μου...ας ερχετε μια αντε 2φορες την εβδομαδα και να την παιρνει αν θελει να την βλεπει αλλα οχι σε καθημερινη βαση και 2μερικες φορες την ημερα..δεν θελω να της την δινω γιατι πολυ απλα κανει του κεφαλιου της και οταν της το λεω απανταει εσεις δεν ξερετε και εκνευριζομαι αφανταστα...προτιμω να κουραζομαι παρα να την κραταει...ουφ δεν ξερω τι να κανω..:confused:

[anemoni]

Εφόσον με τον άντρα σου συμφωνείτε (αν κατάλαβα καλά) ότι δεν θέλετε να την παίρνει κάθε μέρα και κάθε τρεις και λίγο, πρέπει να της δώσετε να το καταλάβει. Δεν μπορείς να το κάνεις μόνη σου γιατί είναι δική του μητέρα και είναι καλύτερο να το ακούσει από το στόμα του γιου της παρά από το δικό σου. Ίσως μία λύση θα ήταν να της πείτε ότι ειδικά τώρα που είσαι έγκυος και θα έρθει το δεύτερο μωρό, δεν θέλετε να φεύγει από το σπίτι η μικρή για να μην νομίζει ότι τη διώχνετε. Κάπως έτσι τέλος πάντων, δηλαδή αντί να πείτε "δεν θέλουμε να την παίρνεις" να πείτε "δεν θέλουμε να φεύγει από το σπίτι της". Έτσι δεν θίγετε και την πεθερά σου και κάνετε αυτό που θέλετε.

[dora]

θα της πεις απλα οτι αν θελει να βλεπει το παιδι να ερχεται στο σπιτι γιατι οταν το γυρναει το παιδι εχει τσαταλιασμενα νευρα.. και ενας θεος ξερει τι του κανει του παιδιου και εμνευριζεται ετσι.. θα παρεξηγηθει και δεν θα ξαναερθει..

Στο κατω κατω δικο σου παιδι ειναι δεν ειναι δικο της.. οτι αποφασιζεις εσυ θα γινεται..

Εδω εγω τσακωνομαι ολη την ωρα με τους δικους μου που στην τελικη μου τον κρατανεκαι τους εχω αναγκη.. παρεξηγιουνται για καμια μερα δεν μιλαμε αλλα επανερχονται..

 

Παντως τα νευρα ειναι φυσιολογικα και λογο ηλικιας και λογο του οτι εισαι εγκυος.. ο χαρης μου την ημερα που βγηκαν θετικα τα αποτελεσματα της χοριακης (δεν του το ειχα ανακοινωσει και επισημα) μεταλαχτηκε.. εχει γινει απαισιος και περιμενω να γενννησω μπας και αλλαξει η κατασταση (προς το καλυτερο ευελπιστω)

ΥΓ. 2,5 χρ ειναι ο χαρης

[annia]

θα της πεις απλα οτι αν θελει να βλεπει το παιδι να ερχεται στο σπιτι γιατι οταν το γυρναει το παιδι εχει τσαταλιασμενα νευρα.. και ενας θεος ξερει τι του κανει του παιδιου και εμνευριζεται ετσι.. θα παρεξηγηθει και δεν θα ξαναερθει..

Στο κατω κατω δικο σου παιδι ειναι δεν ειναι δικο της.. οτι αποφασιζεις εσυ θα γινεται..

Εδω εγω τσακωνομαι ολη την ωρα με τους δικους μου που στην τελικη μου τον κρατανεκαι τους εχω αναγκη.. παρεξηγιουνται για καμια μερα δεν μιλαμε αλλα επανερχονται..

 

Παντως τα νευρα ειναι φυσιολογικα και λογο ηλικιας και λογο του οτι εισαι εγκυος.. ο χαρης μου την ημερα που βγηκαν θετικα τα αποτελεσματα της χοριακης (δεν του το ειχα ανακοινωσει και επισημα) μεταλαχτηκε.. εχει γινει απαισιος και περιμενω να γενννησω μπας και αλλαξει η κατασταση (προς το καλυτερο ευελπιστω)

ΥΓ. 2,5 χρ ειναι ο χαρης

 

 

μα απο που καταλαβαινει την εγκυμοσυνη εδω καλα-καλα δεν εχω κοιλια ακομα...εχει μαλλιασει η γλωσσα μου να της τα λεω..χτες τσακωθηκαμε παλι ηρθε να την παρει για να πανε να περπατησουν:shock: επειδη της ειπε ο γιατρος να περπαταει και τετοια..ουτε 2χρονων παιδι να το ξεποδαριασει...ε και τα κλασικα τσακωθηκε με τον αντρα μου επειδη δεν τις την διναμε και τωρα δεν μας μιλαει(καλυτερα)

[stella-alex]

oχι δεν δουλευω απλα εχω την ατυχια να μενει κατω απο μενα..και καθε μερα ερχετε να παρει την μικρη χωρις να υπαρχει καποιος λογος...δεν θελβω να την δινω ουτε εγω ουτε ο αντρας μου και εχουν γινει παρα πολυ τσακωμοι για αυτο το λογο με την πεθερα μου...ας ερχετε μια αντε 2φορες την εβδομαδα και να την παιρνει αν θελει να την βλεπει αλλα οχι σε καθημερινη βαση και 2μερικες φορες την ημερα..δεν θελω να της την δινω γιατι πολυ απλα κανει του κεφαλιου της και οταν της το λεω απανταει εσεις δεν ξερετε και εκνευριζομαι αφανταστα...προτιμω να κουραζομαι παρα να την κραταει...ουφ δεν ξερω τι να κανω..:confused:

 

 

οκ κι εμενα μενει απο κατω κι οταν μου τον ζητουσε στην αρχη τον εδωσα καμια φορα μετα ειπα κανα δυο οχι απανωτα κ δεν μου τον ζητανε...τωρα πιο μεγαλο δεν ξερω τι θα γινετε...αλλα μπορεις εαν δεν θες να της το πεις οτι σε ενοχλει να βρεις προφαση οτι θα την κανω μπανιο...θα φαει τω ρα η θα ερθει παρεα κ το ανεβαλαν εαν σε ρωτησει αργοτερα....μια το ενα μια το αλλο εαν θελει θα το παρει το μηνυμα εαν οχι, θελει να κανει το δικο της οποτε...υπομονη κ κουραγιο!!!!!!

[Ρούλα26]

Το καλυτερο που εχετε να κανετε ειναι να της μιλησει ο αντρας σου καθαρα και σταρατα.Αλλιως ειναι αν τα πεις εσυ κι αλλιως εκεινος.Εσυ βεβαια μπορεις οποτε ερχεται να της λες διαφορες δικαιολογιες για να το αποφυγεις(οτι εχετε κανονισει,οτι περιμενεις παρεα,η στην τελικη οτι θελεις να κρατησεις εσυ το ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ).Γενικοτερα αν δεν θελετα καποια πραγματα εσεις για το μωρο σας δεν μπορει και δεν εχει κανεις το δικαιωμα να σας το επιβαλλει.

[annia]

Το καλυτερο που εχετε να κανετε ειναι να της μιλησει ο αντρας σου καθαρα και σταρατα.Αλλιως ειναι αν τα πεις εσυ κι αλλιως εκεινος.Εσυ βεβαια μπορεις οποτε ερχεται να της λες διαφορες δικαιολογιες για να το αποφυγεις(οτι εχετε κανονισει,οτι περιμενεις παρεα,η στην τελικη οτι θελεις να κρατησεις εσυ το ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ).Γενικοτερα αν δεν θελετα καποια πραγματα εσεις για το μωρο σας δεν μπορει και δεν εχει κανεις το δικαιωμα να σας το επιβαλλει.

 

ξερεις ποσες φορες τις τα εχουμε πει??καθαρα και ξαστερα για ολα οτι δεν μας αρεσει που κανει του κεφαλιου της στο μεγαλωμα του παιδιου που της αλλαζει το προγραμμα και γρενικα οτι μας ενοχλει αλλα αυτη τον χαβα της..

[Ρούλα26]

Δεν ειδα να αναφερεις πουθενα για τον πεθερο σου.Ειναι εν ζωη?Αν ναι τι λεει για ολα αυτα?

[annia]

Δεν ειδα να αναφερεις πουθενα για τον πεθερο σου.Ειναι εν ζωη?Αν ναι τι λεει για ολα αυτα?

οχι δυστυχως πιστευω οτι αν ζουσε θα ηταν πολυ διαφορετικα τα πραγματα.

[Αρετή Κυπραίου]

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ??ΕΧΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ 20ΜΗΝΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ 2ΜΗΝΟ ΜΟΥ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ..ΟΙ ΛΟΓΟΙ??ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΞΥΠΝΑΩ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΩ ΑΓΚΑΛΙΑ,ΑΝ ΔΕΝ ΤΗς ΔΙΝΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΤΣΙΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ..

 

Με αφορμή τα παραπάνω λόγια, θα ήθελα να πω τα εξής.

 

Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά, επειδή δεν μπορούν πάντα με λόγια να εκφράσουν αυτό που θέλουν, συχνά γκρινιάζουν.

 

Γκρινιάζοντας μπορεί απλά να θέλουν προσοχή.

Αν όμως όντως θέλουν κάτι και η γκρίνια είναι το όπλο τους για να το αποκτήσουν, ο λόγος είναι πολύ απλός:

 

Απλά θέλουν κάτι και ψάχνουν να βρουν πως θα το πετύχουν.

Άρα, άμα δουν ότι κάτι ‘πιάνει’ την πρώτη φορά θα το χρησιμοποιούν συνέχεια!

Αν μία φορά με το να γκρινιάξουν κατάφεραν αυτό που η΄θελαν, θα το ξανακάνουν.

Αν το πετυχαίνουν επειδή κυλίστηκαν μέσα στη μέση ενός μαγαζιού αυτό θα κάνουν.

Δεν είναι πάντα ‘εκμετάλλευση των γονιών’ ή ότι δοκιμάζουν τα όριά του’ .

Απλά θέλουν κάτι και προσπαθούν αν το πετύχουν!

 

Το πρόβλημα είναι ότι προσπαθώντας να γλιτώσουν οι γονείς από την γκρίνια δημιουργούν περισσότερη γκρίνια!

Πως;

Σπεύδοντας να ικανοποιήσουν την απαίτηση ενός παιδιού που γκρινιάζει ώστε να μην ακούν την γκρίνια του,

του δείχνουν ότι ο μόνος τρόπος να αποκτήσει αυτό που θέλει είναι η γκρίνια!

 

Άρα, τι θα κάνει το παιδί την επόμενη φορά που θα θελήσει κάτι;;

Θα γκρινιάξει, φυσικά!

Και έτσι το ‘πρόβλημα’ διαιωνίζεται...

 

Με το να ικανοποιούμε, δηλαδή αυτό που θέλει το παιδί όταν γκρινιάζει

είναι σαν να ανταμείβουμε την γκρίνια του και να το παροτρύνουμε να το ξανακάνει.

Τα παιδιά ενθουσιάζονται όταν τραβούν την προσοχή των γονιών τους, ακόμα και όταν αυτό σημαίνει μάλωμα ή φωνή.

 

Άρα.... στόχος μας είναι να μάθουμε στα παιδιά εναλλακτικούς τρόπους να πετύχουν αυτό που θέλουν.

Πως;

Με πολλούς τρόπους.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε λέγοντας συνέχεια μα συνέχεια ότι

όταν θέλουμε κάτι το ζητάμε με τον τάδε τρόπο

και να παροτρύνουμε το παιδί να το χρησιμοποιήσει.

Παράδειγμα: "Ελενίτσα, όταν θες να βγεις από την κούνια, αρκεί να πεις: μαμά....... (ό,τι θέλουμε) και η μαμά θα έρθει. Έλα να το δοκιμάσουμε"!!!

Είναι πολύ καλό να δώσουμε στο παιδί ένα παράδειγμα ή και πολλά, γιατί διαφορετικά πιθανόν να μην ξέρει ποια είναι η συμπεριφορά που πρέπει να εξαλείψει και ποια αυτή που πρέπει να χρησιμοποιήσει!

Όταν εμείς λέμε ‘σταμάτα την γκρίνια’ αυτό δεν σημαίνει ότι και το παιδί μας ξέρει τι να κάνει για να την σταματήσει!

 

Σημαντικό, βέβαια, είναι να μην ξεχαστούμε αλλά να εφαρμόσουμε όσα έχουμε πει.

Αν έχουμε πει στο παιδί ότι με τον τάδε ευγενικό τρόπο θα έρθει η μαμά, πρέπει να γίνει, αλλιώς δεν πετυχαίνουμε τίποτα.

Επίσης, είναι σημαντικό να είμαστε σταθεροί

και να μην αλλάζουμε τον τρόπο μας όταν είμαστε, για παράδειγμα, κουρασμένοι.

 

Θεωρώ επίσης πολύ πολύ σημαντικό, όταν το παιδιά μας ζητάει κάτι με τρόπο που εμείς θεωρούμε επιθυμητό

να μην ξεχνάμε να το επιβραβεύουμε.

 

Είναι καλό ακόμη να θυμόμαστε ότι πρέπει να συμφωνούν σε ένα βαθμό όσοι ασχολούνται με την ανατροφή.

 

Όσο αυτονόητο κι αν ακούγεται για κάποιους γονείς ή αδύνατο για κάποιους άλλους, αυτό είναι συχνά το πιο δύσκολο κομμάτι της ανατροφής αλλά και ένα από τα πιο σημαντικά!

Όταν ο ένας κάνει κάτι και ό άλλος κάτι άλλο το παιδί μπερδεύεται και δεν ξέρει πως να συμπεριφερθεί κάθε φορά.

Αποπροσανατολίζεται και δεν ξέρει ποια τελικά θα πρέπει να είναι η συμπεριφορά του.

Έτσι, το παιδί ποτέ δεν θα ενσωματώσει μια αξία ή συμπεριφορά του και πιθανόν να πιστεύει ότι ο ένας του γονιός είναι παράξενος ή έχει υπερβολικές απαιτήσεις και ο άλλος είναι πιο καλός.

 

Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι συχνά ένα παιδάκι μπορεί να γκρινιάξει λίγο παραπάνω επειδή νυστάζει ή είναι κουρασμένο ή να του συμβαίνει κάτι άλλο.

Εκεί θα μπορούσαμε ίσως να υποκύψουμε στην γκρίνια του παιδιού, εφόσον τις υπόλοιπες φορές είμαστε σταθεροί.

Το παιδί δεν θα μπερδευτεί εάν γενικά η στάση μας είναι διαφορετική αλλά μάλλον θα μας νιώσει πιο κοντά του εάν σε μια δύσκολη στιγμή του το βοηθήσουμε.

 

Σιγά σιγά άλλωστε, θα παγιώσει τη συμπεριφορά της μη – γκρίνιας και θα τη χρησιμοποιεί μόνο σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης!!!

[annia]

Με αφορμή τα παραπάνω λόγια, θα ήθελα να πω τα εξής.

 

Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά, επειδή δεν μπορούν πάντα με λόγια να εκφράσουν αυτό που θέλουν, συχνά γκρινιάζουν.

 

Γκρινιάζοντας μπορεί απλά να θέλουν προσοχή.

Αν όμως όντως θέλουν κάτι και η γκρίνια είναι το όπλο τους για να το αποκτήσουν, ο λόγος είναι πολύ απλός:

 

Απλά θέλουν κάτι και ψάχνουν να βρουν πως θα το πετύχουν.

Άρα, άμα δουν ότι κάτι ʽπιάνειʼ την πρώτη φορά θα το χρησιμοποιούν συνέχεια!

Αν μία φορά με το να γκρινιάξουν κατάφεραν αυτό που η΄θελαν, θα το ξανακάνουν.

Αν το πετυχαίνουν επειδή κυλίστηκαν μέσα στη μέση ενός μαγαζιού αυτό θα κάνουν.

Δεν είναι πάντα ʽεκμετάλλευση των γονιώνʼ ή ότι δοκιμάζουν τα όριά τουʼ .

Απλά θέλουν κάτι και προσπαθούν αν το πετύχουν!

 

Το πρόβλημα είναι ότι προσπαθώντας να γλιτώσουν οι γονείς από την γκρίνια δημιουργούν περισσότερη γκρίνια!

Πως;

Σπεύδοντας να ικανοποιήσουν την απαίτηση ενός παιδιού που γκρινιάζει ώστε να μην ακούν την γκρίνια του,

του δείχνουν ότι ο μόνος τρόπος να αποκτήσει αυτό που θέλει είναι η γκρίνια!

 

Άρα, τι θα κάνει το παιδί την επόμενη φορά που θα θελήσει κάτι;;

Θα γκρινιάξει, φυσικά!

Και έτσι το ʽπρόβλημαʼ διαιωνίζεται...

 

Με το να ικανοποιούμε, δηλαδή αυτό που θέλει το παιδί όταν γκρινιάζει

είναι σαν να ανταμείβουμε την γκρίνια του και να το παροτρύνουμε να το ξανακάνει.

Τα παιδιά ενθουσιάζονται όταν τραβούν την προσοχή των γονιών τους, ακόμα και όταν αυτό σημαίνει μάλωμα ή φωνή.

 

Άρα.... στόχος μας είναι να μάθουμε στα παιδιά εναλλακτικούς τρόπους να πετύχουν αυτό που θέλουν.

Πως;

Με πολλούς τρόπους.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε λέγοντας συνέχεια μα συνέχεια ότι

όταν θέλουμε κάτι το ζητάμε με τον τάδε τρόπο

και να παροτρύνουμε το παιδί να το χρησιμοποιήσει.

Παράδειγμα: "Ελενίτσα, όταν θες να βγεις από την κούνια, αρκεί να πεις: μαμά....... (ό,τι θέλουμε) και η μαμά θα έρθει. Έλα να το δοκιμάσουμε"!!!

Είναι πολύ καλό να δώσουμε στο παιδί ένα παράδειγμα ή και πολλά, γιατί διαφορετικά πιθανόν να μην ξέρει ποια είναι η συμπεριφορά που πρέπει να εξαλείψει και ποια αυτή που πρέπει να χρησιμοποιήσει!

Όταν εμείς λέμε ʽσταμάτα την γκρίνιαʼ αυτό δεν σημαίνει ότι και το παιδί μας ξέρει τι να κάνει για να την σταματήσει!

 

Σημαντικό, βέβαια, είναι να μην ξεχαστούμε αλλά να εφαρμόσουμε όσα έχουμε πει.

Αν έχουμε πει στο παιδί ότι με τον τάδε ευγενικό τρόπο θα έρθει η μαμά, πρέπει να γίνει, αλλιώς δεν πετυχαίνουμε τίποτα.

Επίσης, είναι σημαντικό να είμαστε σταθεροί

και να μην αλλάζουμε τον τρόπο μας όταν είμαστε, για παράδειγμα, κουρασμένοι.

 

Θεωρώ επίσης πολύ πολύ σημαντικό, όταν το παιδιά μας ζητάει κάτι με τρόπο που εμείς θεωρούμε επιθυμητό

να μην ξεχνάμε να το επιβραβεύουμε.

 

Είναι καλό ακόμη να θυμόμαστε ότι πρέπει να συμφωνούν σε ένα βαθμό όσοι ασχολούνται με την ανατροφή.

 

Όσο αυτονόητο κι αν ακούγεται για κάποιους γονείς ή αδύνατο για κάποιους άλλους, αυτό είναι συχνά το πιο δύσκολο κομμάτι της ανατροφής αλλά και ένα από τα πιο σημαντικά!

Όταν ο ένας κάνει κάτι και ό άλλος κάτι άλλο το παιδί μπερδεύεται και δεν ξέρει πως να συμπεριφερθεί κάθε φορά.

Αποπροσανατολίζεται και δεν ξέρει ποια τελικά θα πρέπει να είναι η συμπεριφορά του.

Έτσι, το παιδί ποτέ δεν θα ενσωματώσει μια αξία ή συμπεριφορά του και πιθανόν να πιστεύει ότι ο ένας του γονιός είναι παράξενος ή έχει υπερβολικές απαιτήσεις και ο άλλος είναι πιο καλός.

 

Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι συχνά ένα παιδάκι μπορεί να γκρινιάξει λίγο παραπάνω επειδή νυστάζει ή είναι κουρασμένο ή να του συμβαίνει κάτι άλλο.

Εκεί θα μπορούσαμε ίσως να υποκύψουμε στην γκρίνια του παιδιού, εφόσον τις υπόλοιπες φορές είμαστε σταθεροί.

Το παιδί δεν θα μπερδευτεί εάν γενικά η στάση μας είναι διαφορετική αλλά μάλλον θα μας νιώσει πιο κοντά του εάν σε μια δύσκολη στιγμή του το βοηθήσουμε.

 

Σιγά σιγά άλλωστε, θα παγιώσει τη συμπεριφορά της μη – γκρίνιας και θα τη χρησιμοποιεί μόνο σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης!!!

 

σας ευχαριστω πολυ..και εγω αρκετο καιρο τωρα προσπαθω να ειμαι ηρεμη και με γλυκο τροπο να της μιλαω και να της εξηγω οτι δεν πρεπει να γκρινιαζει..απλα το προβλημα μου ειναι η πεθερα μου..οταν της το ειπα για το πως αντιδρα η μικρη σε διαφορα θεματα και αυτα απο τοτε που αρχισε να πηγαινει στην πεθερα μου,μου ειπε ππως ολα τα παιδια ετσι κανουν..μα δεν γινετε ομως απο την μια στιγμη στην αλλη το παιδι να αντιδρα ετσι...εχω παρατηρησει πολλες φορες που εχει ερθει να την κρατησει οταν γυριζει ειναι αλλος ανθρωπος η μικρη..της ειπαμε με τον αντρα μου οτι θα συμβουλευτουμε εναν παιδοψυχολογο για να μας πει πως να συμπεριφερομαστε σε τετοιες καταστασεις και μονο τρελους δεν μας εβγαλε...για αυτο προβληματιζομαι και δεν θελω να κραταει την μικρη..γιατι εγω συμφωνω να εχω μια αλφα σταση αλλα αν η πεθερα μου δεν εχει την ιδια σταση ακι συμπεριφορα θα παει χαμενος ο κοπος μου..και δεν ειναι ατομο που καταλαβαινει,θελει να κανει παντα του κεφαλιου τηες..

[stella-alex]

μιλησε στην πεθερα σου κ πες της οτι τωρα που περιμενετε το 2ο πρεπει να περνασ μαζι τησ ακομη περισσοτερη ωρα για να μην νοιωθει περνοντας την η πεθερα σου οτι δεν την θες...πραγματικα πιστευω οτι κατι τετοιο παιζει κ απαιτησε το τελοσπαντων δικο σου παιδι ειναι...δωσε χρονο κ χωρο στο παιδι σου ,μιλα του κ μας λες νεοτερα!!!