Καισαρική...απορώ πως αρέσει!

[fistikaki]

μου φαινεται πως ειναι η διατυπωση της ερωτησης, λαθος.... σε καμια δεν 'αρεσει' η καισαρικη, οπως και σε καμια μας δεν αρεσαν οι πονοι του φυσιολογικου τοκετου...

 

σα να λεμε 'πως σ αρεσει να σου βγαλουμε τις αμυγδαλες?? τραβωντας τις, η να σου κοψουμε το λαιμο??'

 

εγω, ας πουμε, θα προτιμουσα να μου τις τραβουσαν μεχρι να κοβοντουσαν, (εστω με τοπικη ναρκωση!! ) παρα να μου κοβανε το λαρυγγι....

[Minnie!]

Γιατί να μην αρέσει η καισαρική τι έχει δηλαδή;

Ξέρεις ότι υπάρχουν άτομα που από την πρώτη στιγμή λένε για καισαρική;

[fistikaki]

"αρεσει" ??? οπως λεμε "μ αρεσουν τα μακαρονια"???

 

μηπως εννοει η κοπελα, "προτιμαει"?

[Minnie!]

Εσύ έγραψες σε καμία δεν ''αρεσει''η καισαρική έτσι έπρεπε να γράφει ως θεμα....... αλλα και πάλι είπα εξαρτάται τον οργανισμό εγώ δεν είχα πρόβλημα αν διάβασες αλλά θεωρείται λίγο παραξηγημενη η μεθοδος αυτή και γιατί την στιγμή που δεν γίνεται διαφορετικά ;;;;;;;;

Δεν εννοώ ότι προτιμάω αλλά ανάλογα με τις συνθήκες.

[TXARA]

ΓΕΝΝΗΣΑ ΜΕ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΓΙΟ ΛΟΓΩ 21 ΠΙΕΣΗΣ(ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ ΔΙΠΛΗ,ΜΕΘΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΟΛΙΚΗ) .ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΕΛΕΞΑ ΠΑΛΙ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΟΛΙΚΗ ΝΑΡΚΩΣΗ ΕΞΑΡΧΗΣ.ΕΑΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΔΙΑΛΕΓΑ.ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΕΧΩ ΤΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΧΟΣ.ΑΥΤΟ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΑΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΜΕ Φ.Τ.

[Minnie!]

TXARA συμφωνώ και΄γω μαζί σου έτσι ακριβώς είναι.

[Sam]

Θεωρώ ότι ο τίτλος είναι λάθος..

εκτός και αν εξαιρούνται οι περιπτώσεις των εσπευσμένων τοκετών λόγω

σοβαρών επιπλοκών που βάζουν σε κίνδυνο την μητέρα ή το παιδί.

 

Με καισαρική γέννησα αλλά ο γιος μου δεν θα είχε επιβιώσει σε φυσιολογικό τοκετό ούτε

το είχα πρόγραμμα για μία επίσκεψη στο γιατρό μου πήγα

και βρέθηκα στο πι και φι στην κλινική για επείγουσα καισαρική.

[Νικη1]

Η μητρότητα είναι ένα δώρο άσχετα με τον ποιον τροπο σου προσφέρεται. Σημασία έχει το πως θα γεννήσεις (αν γεννήσεις κίολας - γιατί μπορεί να γίνεις μητέρα κι ενός παιδιού που δεν γέννησες εσύ) ή το αποτέλεσμα που είναι μια γεμάτη αγκαλιά;

Μένουμε στις λεπτομέρειες και ξεχνάμε την ουσία του πράγματος. Δεν είναι η γέννα, οι πόνοι, η καισαρική, η υιοθεσία που σε κάνει μάνα είναι το παιδί σου.

Τι σημαίνει μου αρέσει ή δε μου αρέσει η καισαρική, μου αρέσει ή δε μου αρέσει ο φυσιολογικός τοκετός λες και μιλάμε για το κολύμπι ή τον καφέ;

Αυτά κατά τη γνώμη μου είναι μόνο μια διαδικασία για να έρθει στη ζωή μας ο σπουδαιότερος από όλους τους ανθρώπους που θα έχουμε δίπλα μας...

Διαβάζω κατά καιρούς ιστορίες γυναικών που γέννησαν με καισαρική και νιώθουν σα να τους στέρησαν κάτι - ε τότε οι γυναίκες που μεγαλώνουν παιδιά που δε γέννησαν πώς θα έπρεπε να νιώθουν;

Το ξαναγράφω για μια ακόμη φορά μάνα δε γίνεσαι επειδή γέννησες ένα παιδί αλλά επειδή το αγαπάς, το νοιάζεσαι, ζείς και υπάρχεις γι΄αυτό.

 

Εγώ γέννησα με καισαρική και μου αρέσει γιατί έτσι ήρθε στον κόσμο ό,τι πολυτιμότερο μου έδωσε η ζώη και δεν απορώ πως αρέσει... μπορώ να καταλάβω το γιατί...

ακριβος ετσι ειναι συμφωνω 100/100 μαζι σου.. δεν εμεινα ευκολα εγκυος εξωσωματικες κ τετοια... με νιαζει μονο να ναι καλα!! κ αν ο θεος δεν μου εδινε θα υοθετουσα κ δεν θα ενοιωθα λιγοτερο μανα επιδη δεν πονεσα... για να μεγαλωσεις σωστα εναν ανθρωπο πονας καθε μερα!!!

[BabyBoom]

Θεωρώ ότι ο τίτλος είναι λάθος..

 

Με καισαρική γέννησα αλλά ο γιος μου δεν θα είχε επιβιώσει σε φυσιολογικό τοκετό ούτε

το είχα πρόγραμμα για μία επίσκεψη στο γιατρό μου πήγα

και βρέθηκα στο πι και φι στην κλινική για επείγουσα καισαρική.

 

Αυτό ακριβώς νομίζω ότι είναι το θέμα. Συγνώμη αλλά ταράζομαι πάρα πολύ όταν με ρωτάνε πως γέννησες και μόλις λέω καισαρική στραβομουτσουνιάζουν κάποιες και ΄λερχεται η απάντηση "α εγώ με φυσιολογικό γιοατί έτσι είναι το φυσικό".

Το φυσικό και το σωστό είναι να γεννηθεί το παιδί μου υγιές και επίσης εγώ να παραμείνω υγιής γιατί με χρειάζεται το παιδάκι μου.

Μπήκα να γεννήσω φυσιολογικά, πέρασα τους πόνους του φυσιολογικού τοκετού και λόγω επιπλοκών έκανα καισαρική. Τα λεπτα που πέρασα ακούγοντας τους σφυγμού του μωρού μου να πέφτουν μέχρι να με πάρουν για την καισαρική εγώ επιλέγω να μην τα ξαναζήσω ποτέ.

Και αν τα καταφέρω και κάνω και δεύτερο παιδί δεν θα διακινδυνεύσω πάλι, θα πάω κατευθείαν για καισαρική.

Και επίσης είναι κακό να μην θέλεις να πονέσεις? Δεν το καταλαβαίνω. Η επιστήμη προχωρά και μας βοηθά να μην πονάμε.

Μην ακους τις ορμόνες σου και μην ακους όσους πάνε να σου δημιουργήσουν τύψεις. Πουθενά στον ορισμό της μάνας δεν αναφέρεται ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να γεννάμε. Δεν νομίζω ότι όποια επιλέγει να πονέσει είναι καλύτερη μάνα από μένα που θα επιλέξω να μην πονέσω!!!

[Clelia]

Πω! Επιτέλους βρε παιδιά, βρήκα και ένα θέμα που δεν με κάνει να νιώθω ζόμπι!

Καισαρική επιλέγω χωρίς να υπάρχει λόγος (προς το παρόν), παρά μόνο φοβίες και έτσι, δικά μου προσωπικά κολλήματα.

Ο κυριότερος λόγος είναι ότι δεν θέλω εκπλήξεις στον τοκετό, αρκετές εκπλήξεις είχα στις εγκυμοσύνες μου: πριν 2 μήνες πήγα στο ΜΗΤΕΡΑ και περίμενα να ακούσω από τον υπεύθυνο υπερήχων πως η ηλικία της κύησης θα είναι 7 εβδομάδες και τον άκουσα να λέει πως "γύρισε" στις 5 εβδομάδες και κάτι ημέρες και μετά δεν θυμάμαι, δεν θέλω, σηκώθηκα και έφυγα...

Σε αυτή την εγκυμοσύνη έχω αποκόλληση (κάτι σύνηθες και αντιμετωπίσιμο βέβαια), δεν είναι καθόλου δύσκολη η περίπτωση, αλλά εμένα ποιος θα μου βγάλει από το μυαλό πως κάθε εβδομάδα που πάω στον γιατρό δεν περνάω έναν μικρό θάνατο μην ακούσω πάλι τα ίδια? Με λοβοτομή?

Θέλω να κάνω τον Μάρτιο ένα ροζ, υγιές μωρό. Δεν αντέχω στην θέα του δικού μου αίματος ούτε στην αίσθηση του πόνου (ακόμη που με επισκληρίδιο δεν πονάς στον φτ). Δεν μου πάει η έννοια της φτ, δεν μου αρέσει η διαδικασία, έχω δει ντοκυμαντέρ και φρίκαρα.

Μπράβο στις γυναίκες που γέννησαν φυσιολογικά, όπως και σε αυτές που γέννησαν με καισαρική, είτε το επέλεξαν είτε όχι.

Δεν είμαστε κριτές για να λέμε τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει η καθεμιά. Η ψυχολογία παίζει σοβαρό ρόλο σε κάθε περίπτωση, όπως και το ένστικτο της μάνας-to-be, το οποίο είναι αλάνθαστο...

[nathael]

Καλημερα clelia, ετσι οπως τα λες ειναι τα πραγματα.. Κι εγω με καισαρικη γεννησα με επισκληριδιο. Και φαντασου τον τελευταιο μηνα σε ολα τα ονειρα που εβλεπα εκανα καισαρικη.

Ξεκινησα για φυσιολογικα, περασα ολους τους πονους κι αν μπορουσα να γυρισω τον χρονο πισω θα εμπαινα κατευθειαν για κτ. Πιστεψτε με!! Εγω σε 18 ωρες περπαταγα!!

Σου ευχομαι οπως και να αποφασισεις να γεννησεις να βγει ενα υγιεστατο μωρακι και να μην εχεις αγχος!!!( κατι ειπα τωρα...)

[Clelia]

Καλημερα clelia, ετσι οπως τα λες ειναι τα πραγματα.. Κι εγω με καισαρικη γεννησα με επισκληριδιο. Και φαντασου τον τελευταιο μηνα σε ολα τα ονειρα που εβλεπα εκανα καισαρικη.

Ξεκινησα για φυσιολογικα, περασα ολους τους πονους κι αν μπορουσα να γυρισω τον χρονο πισω θα εμπαινα κατευθειαν για κτ. Πιστεψτε με!! Εγω σε 18 ωρες περπαταγα!!

Σου ευχομαι οπως και να αποφασισεις να γεννησεις να βγει ενα υγιεστατο μωρακι και να μην εχεις αγχος!!!( κατι ειπα τωρα...)

Σε ευχαριστώ πολύ anna μου! Μακάρι, όλα καλά θα πάνε...

Όσο για το άγχος, όλο αυτό λέω: ότι όλα καλά θα πάνε...

[anna_ath]

Καταρχάς γεννήσαμε την ίδια μέρα!!! Να το χαίρεσαι το παιδάκι σου!!!

 

Κ εγώ γέννησα με καισαρική με βάλανε εκτάκτως γιατί μετα από 11 ώρες που μου είχαν βάλει τους πόνους είχαμε σπάσει κ τα νερά μόλις άρχισα να κάνω κάποιες αξιόλογες συσπάσεις κ να κατεβαίνει η μικρή για να μπει στη λεκάνη έκανε αλοίωση παλμων 2 απανωτές φορές....παρόλο που συνέβη αυτό εγώ δεν καταλάβαινα δεν ήθελά την καισαρική με τίποτα κ μετά από πίεση του άντρα μου υπέγραψα κλαίγοντας με λυγμούς....αφού λοιπόν βγήκε η μπέμπα μου υγιέστατη κ με ανεβάσαν στο δωμάτιο δεν ένοιωθα ότι είχα γεννήσει....ούτε πόνους ούτε τίποτα δεν είχαν κανέναν μαζί μου το βράδυ,θύλασα μετά τη μία ώρα που έκατσα στην ανάνηψη,σηκώθηκα στις 12 ώρες κ βγήκα βόλτα με τον καθετήρα κ στο σπίτι όταν ήρθα δεν χρειάστηκα καμμια βοηθεια για τίποτα μόνη μου τα έκανα όλα....τώρα στο επόμενο ούτε καν θα προσπαθήσω να γεννήσω φυσιολογικά θα πάω κατευθείαν για καισαρική...αλλά δεν αντιδρουν όλοι οι οργανισμοί το ίδιο γι'αυτο κ άλλες κοπέλες πονάνε πολυ μετά την καισαρική...δεν παύει να είναι ένα χειρουργείο κ όχι η φυσική εξέλιξη του τοκετού αλλά προσωπικά κοιτάζοντας το πλασματάκι μου ξεχνάω κ την εξεταση του τράχηλου!!!....αυτό για μένα είναι ο πόνος που ένοιωσα σε όλο το τοκετό!

[ngeo23]

εγω παντως δεν εχω γνωρισει καμια που να γουσταρει να κανει καισαρικη, ετσι....

 

ουτε εγω αλλα και να ηξερα μπραβο της και γουστο και καπελο της.

 

τελευταια βλεπω πολυ συχνα εδω τετοια θεματα, θετικα αρνητικα, συγκρισεις.

ουτε πρεπει να τρομοκρατουμε καποιες που πιθανως να γεννησουν με καισαρικη ουτε να ναμιζουμε οτι αρεσει σε αυτους που την εκαναν.

εγω εκανα καισαρικη γιατι το παιδι κατεβαινε με τα μουτρα και μετα απο 12 περιπου ωρες που ξεκινησαν οι πονοι, ο γιατρος την εκοψε στο προσωπο, πολυ χαλια ημουν, μεσα στην καταθλιψη για 1 μηνα τουλαχιστον αλλα δεν ειχα αλλη επιλογη και το σκεφτομαι για το 2ο να μην παω για φυσιολογικο.

 

αυτο που θελω να πω παλι, ειναι οτι η καθε περιπτωση ειναι μοναδικη, ιδιαιτερη και να μην μπαινουμε σε σκεψεις οτι αυτο καλο εκεινο κακο ή σωστο και λαθος γιατι πολλες φορες αλλα θελουμε και αλλα γινονται

 

να σου ζησει και το παιδακι σου και ευχομαι να ειναι παντα καλα και εσεις το ιδιο

[vickytsoch]

εγω παντως γεννησα με με καισαρικη λογω αυξημενης μοιωπιας αλλα και γιατι τους τελευταιους μηνες εκατσε με τα ποδια κατω. (γιαυτό κα γεννηθηκε με στραβια λεκανη..)

 

αν και ειμαι πολυ ανθεκτικη στον πονο και δεν ζητησα παρα μονο 1 παυσιπονη (η διπλανη μου εκανε 3 την ημερα..) νομιζω οτι τις πρωτες μερες υπεφερα αρκετα..

 

την τριτη μερα που ημουν μεσα ηρθε μια κοπελα διπλα μου που γεννησε με φ.τ. Με το που ηρθε εκατσε οκλαδον πανω στο κρεβατι και ζητησε απο τον αντρα της (στις 5 το πρωι) τοστ και μιλκο... την ζηλεψε η ψυχη μου!!!

[ΜΠΟΥΚΙΤΣΑ]

Η μητρότητα είναι ένα δώρο άσχετα με τον ποιον τροπο σου προσφέρεται. Σημασία έχει το πως θα γεννήσεις (αν γεννήσεις κίολας - γιατί μπορεί να γίνεις μητέρα κι ενός παιδιού που δεν γέννησες εσύ) ή το αποτέλεσμα που είναι μια γεμάτη αγκαλιά;

Μένουμε στις λεπτομέρειες και ξεχνάμε την ουσία του πράγματος. Δεν είναι η γέννα, οι πόνοι, η καισαρική, η υιοθεσία που σε κάνει μάνα είναι το παιδί σου.

Τι σημαίνει μου αρέσει ή δε μου αρέσει η καισαρική, μου αρέσει ή δε μου αρέσει ο φυσιολογικός τοκετός λες και μιλάμε για το κολύμπι ή τον καφέ;

Αυτά κατά τη γνώμη μου είναι μόνο μια διαδικασία για να έρθει στη ζωή μας ο σπουδαιότερος από όλους τους ανθρώπους που θα έχουμε δίπλα μας...

Διαβάζω κατά καιρούς ιστορίες γυναικών που γέννησαν με καισαρική και νιώθουν σα να τους στέρησαν κάτι - ε τότε οι γυναίκες που μεγαλώνουν παιδιά που δε γέννησαν πώς θα έπρεπε να νιώθουν;

Το ξαναγράφω για μια ακόμη φορά μάνα δε γίνεσαι επειδή γέννησες ένα παιδί αλλά επειδή το αγαπάς, το νοιάζεσαι, ζείς και υπάρχεις γι΄αυτό.

 

Εγώ γέννησα με καισαρική και μου αρέσει γιατί έτσι ήρθε στον κόσμο ό,τι πολυτιμότερο μου έδωσε η ζώη και δεν απορώ πως αρέσει... μπορώ να καταλάβω το γιατί...

 

 

Θα συμφωνησω με την anna+.........Εγω γεννησα την πρωτη φυσιολογικα με επισκλειρηδιο,την δευτερη εντελως!(δεν προλαβαμε ουτε κιχ να κανουμε και ...........τσουπ!,βγηκε!)

Παρ' ολα αυτα θα συμφωνησω............δεν εχει σημασια ο τροπος που γεννησες(αν γεννησες,γιατι ειπαμε,θα μπορουσες και να υιοθετησεις.........)αλλα να αγαπας,να νοιαζεσαι να ζεις και να υπαρχεις για ενα παιδακι!(και 2,και 3,και 4.................)

[Zaxarenia]

Καλημέρα κορίτσια...

αν και πέρασε αρκετός καιρός από τότε που έγραψα αυτό το θεματάκι και δεν απάντησα σε όλα αυτά που μου γράψατε, καταρχήν να ευχαριστήσω για τα σχόλια και να απαντήσω, έστω και καθυστερημένα....

 

Δημιουργήθηκε ένα θεματάκι με τον τίτλο του θέματος και έχετε δίκιο. Δεν είναι θέμα αν αρέσει ή όχι. Αυτό που εννοούσα πως προτιμάνε καισαρική.

Φυσικα, πάνω απ' όλα έχει σημασία να γεννηθει το παιδί χωρίς προβληματα και να είναι υγιές και αυτό και η μαμά.

Και σίγουρα υπάρχουν πολλές πολλές περιπτώσεις που δεν υπάρχει άλλη λύση από την καισαρική.

Εγώ απλά κατέθεσα την άποψή μου...δεν μου άρσε η καισαρική και όχι γιατί με έκανε να νιώσω λιγότερο μητέρα, απλά δε μου άρεσε η όλη διαδικασία, πως να το πω....ήταν βίαιο για μένα, να σκίζουν την κοιλιά μου, να νιώθω το μωρό μου να παλεύει για να μη βγει και ο πόνος μετά....

Εννοείται ότι μητέρα δεν είναι η γυναίκα που γεννάει, αλλά εκείνη που μεγαλώνει το παιδί της με αγάπη.

Ξέρω πολύ καλά ότι υπάρχουν γυναίκες που έχουν γεννήσει και δεν γίνανε ποτέ μητέρες και γυναίκες που δεν γέννησαν και είναι οι καλύτερες μαμάδες του κόσμου.

Κατανοώ ότι υπάρχουν γυναίκες, που περα από τα προβληματα υγείας τα οποία τις οδηγούν στην καισαρική, φοβούνται τον φυσιολογικό τοκετό και διαλέγουν την καισαρική.

Δεν είμαι εγώ που θα κρίνω τον άλλο...λυπάμαι, αν φάνηκε κάτι τέτοιο.Δεν ήθελα να προσβάλλω καμία κοπέλα.

Εύχομαι σε όλες τα καλύτερα!

 

Anna_ath ίδια μέρα έχουν γεννηθεί τα μικρά μας;Κορίτσι και σένα;;;

[mikio]

Εγώ πάλι κορίτσια δεν μπορώ να καταλάβω τις κοπέλες που την επιλέγουν φοβούμενες τον φυσιολογικό τοκετό. Προσωπικά έτρεμα στην ιδέα της καισαρικής! Γιατί εγώ έχω την αίσθηση ότι είναι πιο επίπονη από το φυσιολογικό? Αν οι συνθήκες οδηγούσαν σε καισαρική κι αν για το καλό του μωρού μου ο γιατρός κατέφευγε σε καισαρική πρώτη-πρώτη θα του φώναζα "κόψε!!" αλλά παρά τον σκληρό τράχηλο που βρισκόταν και ψηλά και τον μπέμπη μου να μην έχει εμπεδωθεί αφού μάλιστα είχε περάσει η ΠΗΤ μου επέμενα στο γιατρό ότι δε θέλω καισαρική! Να το παλέψουμε! Φοβόμουν πάρα πολύ το νυστέρι, τη νάρκωση και την ανάνηψη... Κι αυτό που σου "πατάνε" την κοιλιά μετά (ακόμα το κάνουν?) ... ανατρίχιαζα και μόνο που το σκεφτόμουν... Τελικά γέννησα φυσιολογικά με πρόκληση βέβαια (χωρίς επισκληρίδιο επειδή δεν είχα και άλλη επιλογή λόγω νοσοκομείου) αλλά έχω την αίσθηση ότι περισσότερο θα πονούσα με την καισαρική.

Ανεξάρτητα από το θέμα με τον πόνο, φόβο κλπ βέβαια, το γεγονός ότι με τον ένα και με τον άλλο τρόπο φέρνεις στον κόσμο το παιδί σου γερό και με ασφάλεια σε κάνει εκ των υστέρων να ξεχνάς την όποια ταλαιπωρία και τις δυσκολίες της διαδικασίας ακόμα κι αν δεν ήταν αυτό που θα επέλεγες. Επαναλαμβάνω ότι αν οι συνθήκες επιβάλλουν καισαρική δε νομίζω να υπάρχει καμία γυναίκα που θα φέρει αντίρρηση ή θα στεναχωρηθεί. Να είμαστε καλά και με το καλό και σε επόμενα παιδάκια! Όσο για την αίσθηση που σου άφησε Ζαχαρένια μου...κι εμένα τον πρώτο καιρό η πρόκληση μου είχε αφήσει άσχημα συναισθήματα γιατί ένιωθα ότι το μωρό μου δεν ήθελε να βγει και το βγάλαν με το ζόρι. Μετά το ξεπέρασα! Μια χαρά φαίνεται να του αρέσει και το "έξω"!

[vereniki]

Και εγώ γέννησα με προγραμματισμενη καισαρικη γιατι το μωρο ερχοταν με το κεφαλι πάνω και τα πόδια κάτω. Δεν είχα πολύ γρήγορα ανάρρωση και σίγουρα δεν προτιμώ την καισαρική, αλλά τι να κάνουμε, γεροί να είμαστε..

Αυτό που λες για την βία το είχα διαβάσει και εγω (ίσως κάπου μέσα στο φόρουμ) ότι τα παιδάκια που βγαίνουν με καισαρική και ακόμα περισσότερο το δικό μου που ήταν με προγραμματισμένη καισαρική βγαίνουν πολύ βίαια από την κοιλιά της μανούλας τους. Εκεί δηλαδή που καθονται ησυχα και ωραία στην ζεστασιά της μανούλας τους, ξαφνικά ανοίγει την κοιλιά ο γιατρός και μεσα σε μια διαδικασία που κρατάει δεν κρατάει 10 λεπτα, φευγουν από την κοιλίτσα και βγαίνουν στον κόσμο. Αν αυτό δεν είναι βιαιο τότε τι είναι? Το σκεφτομαι ώρες ώρες και λυπάμαι το αγοράκι μου που γεννηθηκε έτσι..

[kwtina]

Την ημέρα που γέννησα είχα πάει στο γιατρό για προγραμματισμένη εξέταση. Κλείσαμε ραντεβου για την επομένη το βράδυ για πρόκληση τοκετού διότι οι μέρες περνούσαν και η καλή μου δεν ήθελε να βγει. Τελικά έσπασαν τα νερά μου τα χαράματα της ίδιας μέρας. Μετά από 6 ώρες στν αίθουσα τοκετών και ενώ η μικρή δεν ήθελε να βγει αποφασίσαμε για κτ. Βλέπετε ο γιατρός δεν εγγυώταν οτι το μωρό θα έβγαινε σωο και αβλαβες λόγω της πίεσης που θα υφίσταντο. Είμαι λιγότερο μάνα? Έκανα να σηκωθώ από το κρεβάτι 2 μέρες, 3 εβδομάδες να αυτοεξυπηρετηθώ και 6 μήνες να κλείσει η τομή. Α! πέρασαν 2 χρόνια και καταλαβαίνω ποτε θα αλλάξει ο καιρός. Η περιοχή είναι ακόμα νεκρή μουδιασμένη. Δεν ανέχομαι κανένας και καμμιά να μου πει ότι δεν πόνεσα.

[Sheena]

Δεν νομίζω ότι υπάρχει σοβαρός επιστήμονας που ενώ δεν έχεις πρόβλημα θα προχωρούσε σε μια καισαρική επειδή το ζητάς.

Βέβαια η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός των καισαρικών έχει αυξηθεί και σίγουρα δεν είναι τυχαίο...

Εγώ έχω κάνει 3. Την πρώτη την έφαγα τζάμπα και ήμουν και μικρό κοριτσάκι τότε. Υποτίθεται μου είχαν βρει ένα μικρόβιο και καλά ο γιατρός δεν μπορούσε να ξέρει σε τι βαθμό ήταν η μόλυνση...οπότε τσουπ πάρε μια καισαρική. Και η πλάκα μετά ήταν ότι με βρήκε καθαρή, ούτε μικρόβιο, ούτε τίποτα!! Μάλλον ότι γένναγα Πάσχα έφταιγε!

Την δεύτερη φορά (με άλλο γιατρό βέβαια), ο άνθρωπος με ρώτησε γιατί είχαν περάσει χρόνια. Έλα όμως που η Νονούλα μας βγήκε βιαστική!!!(32 εβδομάδων).

Στον Νικόλα ήταν δεδομένη η καισαρική, γνωρίζαμε το πρόβλημα εκ των προτέρων, οπότε...

Πάντως αυτά που λένε δεν πονάει και τα σχετικά είναι βλακείες. Μπορεί να μη πονάς την ώρα του τοκετού, πονάς όμως μετά.

Στην μεγάλη πήρα ολική, στα άλλα δυο έκανα επισκληρίδιο και δεν το μετανιώνω. Όπως και να έχει πάντως δεν νιώθω λιγότερο μανούλα.

 

Το σημείο της τομής θα είναι μουδιασμένο για αρκετό καιρό, πάντως επανέρχεται.

[mitaki]

Έκανα να σηκωθώ από το κρεβάτι 2 μέρες, 3 εβδομάδες να αυτοεξυπηρετηθώ και 6 μήνες να κλείσει η τομή. Α! πέρασαν 2 χρόνια και καταλαβαίνω ποτε θα αλλάξει ο καιρός. Η περιοχή είναι ακόμα νεκρή μουδιασμένη. Δεν ανέχομαι κανένας και καμμιά να μου πει ότι δεν πόνεσα.

 

Το ίδιο ακριβώς και ενώ είχα επι 15 ώρες πριν την καισαρική πόνους γέννας!!!!! Τρέλα. Τη σιχαίνομαι την καισαρική και εμένα πέρασαν 3 χρόνια και καταλαβαίνω τις αλλαγές του καιρού και ακόμη είναι νεκρή εκείνη η περιοχή!!!!!!! Τέτοιος πόνος και για τόσο πολύ καιρό!!!!!!

[ELKARAK]

Και εγω μια απο τα ιδια...12 ωρες πονοι και μετα δε κατεβαινει το μωρο πεφτουν οι παλμοι...μαχαιρι....Ειχα επισκληριδιο...επισης ειχα και πολυ αγχος..αλλα μολις ακουσα το κλαμα του τα ξεχασα ολα...ταλαιπωρηθηκα πααααρα πολυ ομως μετα.....επαθα αλλεργια απο τις γαζες που μου κανανε εγκαυμα απο τη μια πλευρα..(δε μου φταναν οι ραγαδες!!!) επειτα....αλλεργια στα ραμματα και η πληγη μου να τρεχει πυον ασταματητα με αποτελεσμα αυτου να πρεπει να πηγαινω μερα παρα μερα στο γιατρο για να μου βαζει γαζα με μπεταντιν στη πληγη....εκανα δεκα μερες για να ισιωσω το κορμι μου...

Τωρα που περιμενω το δευτερο μωρακι μου...θελω οσο τιποτα να κανω φυσιολογικο τοκετο...θελω να επιλεξει αυτος το ποτε θα ρθει στο κοσμο...θελω να μη ταλαιπωρηθω οπως τη προηγουμενη φορα...στην οποια σημειωτεον δεν ενιωσα οτι στερηθηκα κατι απο το μεγαλειο της μητροτητας...

[Lucy]

Γέννησα με καισαρική λόγω ισχιακής προβολής. Δεν μπορώ να πω ότι μου κόστισε ψυχολογικά, ούτε και θεωρώ ότι ήταν βίαιος ο τρόπος για το μωρό. Το αντίθετο! Βίαιος τρόπος θα ήταν αν χρησιμοποιούσαν εμβρυουλκούς και άλλα εργαλεία προκειμένου να το γυρίσουν και να το κατεβάσουν τη στιγμή που ήταν σε πάρα πολύ δύσκολη θέση, με κίνδυνο να πάθει μόνιμες βλάβες. Το μωράκι βγήκε μέσα σε 10 λεπτά χωρίς καμία δυσκολία.

Σίγουρα αν δεν υπάρχει ιατρικός λόγος δεν θα πρέπει να προτιμάει κανένας την καισαρική γιατί είναι επέμβαση με όλους τους κινδύνους που συνεπάγονται. Αν όμως υπάρχει ιατρικός λόγος, πάλι δεν θα πρέπει κάποιος να είναι κολλημένος με τον φυσιολογικό τοκετό (είτε γιατρός είτε μητέρα) θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή και την υγεία του μωρού.

Τώρα για το ποιος ταλαιπωρείται περισσότερο είναι καθαρά ανάλογα την περίπτωση. Το πότε θα κλείσει η τομή, το αν θα υπάρξουν επιπλοκές στην καισαρική, το αν θα πονάς πολύ η λιγότερο, το αν θα μολυνθεί η περιοχή κτλ είναι τελείως σχετικό και διαφορετικό σε κάθε περίπτωση. Το ίδιο ισχύει και με τον φυσιολογικό τοκετό. Το αν θα είναι εύκολος ή δύσκολος, το αν θα τραυματιστεί ή μητέρα ή αν θα ταλαιπωρηθεί το μωρό (ή και οι 2), το αν θα υπάρξουν επιπλοκές, ο χρόνος διάρκειας κτλ είναι και πάλι θέμα τελείως συγκυριακό. Δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.

Οπότε αφήστε να δείτε εκείνη την ώρα τι θα χρειαστεί να κάνετε, με γνώμονα την υγεία του μωρού και μην αφήνετε να σας δημιουργούν "τύψεις" οι κολλημένες/οι με τον φυσιολογικό τοκετό με κάθε κόστος.

Όσο για το θηλασμό με καισαρική, μια χαρά επιτυγχάνεται! Αν κάποια δεν κατάφερε ή δεν της επέτρεψαν να θηλάσει θα οφείλεται σε άλλους παράγοντες.

[Iride]

Κανείς δεν είναι κατακριτέος για τις επιλογές του! Η επιλογή του να φέρεις παιδί στη ζωή είναι σημαντική και όχι ο τρόπος τοκετού! Τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου.

Στο πρώτο παιδάκι μου έκανα αναγκαστικά καισαρική (επισκληρίδιο) γιατί ερχόταν με τα ποδαράκια. Και ήταν από τις καλύτερες εμπειρίες. Χωρίς κανέναν κανέναν πόνο. Ούτε μετά.

Στο δεύτερο καισαρική κατ' επιλογή θα έλεγα. Επίσης όμορφη εμπειρία. Όχι σαν την πρώτη, πάντως σε περίπτωση που κάνω τρίτο παιδάκι (και αν είχα επιλογή ΦΤ ή ΚΤ) πάλι καισαρική θα επέλεγα.