Ορθός χειρισμός διαζυγίου και ομαλή μετάβαση

[gavrias]

yiannisz,ζητάς το ιδανικό αλλά ανέφικτο. Να χωρίσετε με τη γυναίκα σου αλλά αυτό να μη στενοχωρήσει τα παιδιά. Το ξέρεις ότι αυτό είναι αδύνατον.Όποιον απο τους δύο γονείς κι αν στερηθούν απο την καθημερινότητά τους θα τα πονέσει.

Αυτό λοιπόν που πρέπει κατά τη γνώμη μου να σκεφτείτε πολύ σοβαρά πρίν πάρετε τις αποφάσεις σας, είναι τι θα στενοχωρήσει λιγότερο τα παιδάκια σας.

Ένα διαζύγιο ή ένας επίσημα λευκός γάμος/συμβίωση?

Σε περίπτωση που αποφασίσετε να μείνετε μαζί αλλά όχι σα ζευγάρι,αυτό θα σημαίνει ότι τα παιδιά σας δε θα ζούν μια συνεχόμενη έστω και υποβόσκουσα ένταση? Σε επίπεδο ανθρώπων με τη μαμά τους η σχέση σας με τη μαμά τους είναι σε τέτοιο επίπεδο που θα προσφέρει στα παιδιά μια ήρεμη οικογενειακή ζωή/καθημερινότητα ?

[Ρηνούλα]

Λες ότι η γυναίκα σου γρήγορα θα σου ζητήσει διαζύγιο,

άλλά μου δίνεις την εντύπωση ότι κι εσένα δεν σε νοιάζει,το έχεις ήδη αποδεχτεί...

Μπήκα και διάβασα το θέμα σου για τον απίστευτο τίτλο"...διαζύγιο και ομαλή μετάβαση".

Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.Και ξέρεις γιατί;

Διότι μιλάμε για το γκρέμισμα μιας κατάστασης,μιας οικογένειας

και μιλάμε και για απρόβλεπτες αντιδράσεις ανθρώπων,

που θα αλλάξει η ζωή τους για πάντα.

Και θα υπάρξει και θυμός και εντάσεις και πληγωμένες ψυχές....

Τα παιδιά υποφέρουν περισσότερο γιατί απλά δεν μπορούν να καταλάβουν

ούτε τις εξηγήσεις των μεγάλων,όσο λογικά κι αν αυτές διατυπωνονται.

Αλλά μη νομίσεις ότι κι εσύ δεν θα πενθήσεις,

ακόμα κι αν η γυναίκα σου σου είναι παγερά αδιάφορη (όπως διαφαίνεται από όσα γράφεις).

Όλα αυτά στα γράφω για να το ξανασκεφτείς,να συζητήσεις ειλικρινά με τη γυναίκα σου και ίσως να ζητήσεις τη βοήθεια ενός ειδικού και ίσως πριν ακόμα κι απ αυτό να ψάξεις βαθιά μέσα σου τι είδους ζωή θα φέρει "η μέρα μετά" κι αν είσαι έτοιμος γι αυτό το βήμα.

Εύχομαι το καλύτερο για την οικογένειά σου.

[μεμη 2]

ειναι πολυ ομορφα αυτα που γραφεισ (συγνωμη αλλα δεν βλεπω πολυ συχνα τοσο καλο μπαμπα)..λοιπον ο λευκοσ γαμοσ για μενα δεν ειναι σωστο.κακα τα ψεματα οταν υπαρχουν διαφορεσ δυσκολο να αντεξεισ.εσυ περα οτι εχεισ πολυ ομορφα συναισθηματα και το σημαντικοτερο μην πληγωθουν αυτο που πρεπει να τουσ περασεισ μεσα τουσ ειναι οτι χωριζω με την μαμα δεν σασ εγκαταλειπω.!!!!!!αυτο βεβαια θα πρεπει να το δειχνεισ καθε μερα.εαν και οι δυο ειστε κοντα τουσ δεν υπαρχει προβλημα.τα παιδια μασ.. θελουν να μασ βλεπουν ευτυχισμενουσ ,απλα τα πιανει μια ανασφαλεια και φοβουνται τισ αλλαγεσ.με αγαπη και επικοινωνια ολα λυνονται.να πασ και σε εναν ειδικο (παιδοψυχολογο και συμβουλο γαμου).οχι σε δικηγορο ακομη.εξαντλησε ολα τα ορια σου...και μετα αποφασιζεισ.!!!!καλη τυχη!:lol::lol:

[clueless]

Καλησπέρα και απο εμένα.

 

Επειδή πέρασα/περνάω πολύ πρόσφατα το χωρισμό, χωρίς να το θέλω, γιατί κι εμένα μου το έθεσε ώς δεδομένο η γυναίκα μοθ, πράγμα που με έκανε να χάσω τον κόσμο όλο, έχω κάποια πράγματα να πώ στον cool11. Το ουσιαστικότερο πράγμα είναι τα παιδάκια σας σε αυτή τη φάση. Εσύ και η σύζυγος όσο και να πονάτε/θυμώνετε, πιθανότατα θα το ξεπέρασετε σε κάποια φάση. Δεν είναι εύκολο (εγώ ακόμα το προσπαθώ), αλλα θα το ξεπεράσετε.

 

Για τα παιδάκια σας όμως, δεν είναι τόσο έυκολο. Το μόνο που ήξερα ήτανε ότι ήθελα όσο πιο πολύ να βλέπω το παιδί μου, και δεν ήθελα ποτέ να νιώσει στην ψυχούλα του ότι ο μπαμπάς δεν αγαπάει τη μαμά, και η μαμά να αγαπάει το μπαμπα. Έκανα ότι μπορώ να το πάρω απόφαση, και για να τα καταφέρω εστίασα σε ένα πράγμα. Στο ότι η γυναίκα αυτή ήτανε αυτή που αγάπησα, που έζησα ευτυχισμένος μαζί της, και κάναμε μαζί αυτό το υπέροχο κοριτσάκι. Εστίασα στα όσα περάσαμε μαζί και όχι στα όσα έγιναν στο "τέλος". Πονάω ακόμα, δε σου λέω, αλλα το πήρα απόφαση. Το μόνο που προσπαθώ να κάνω τώρα είναι να νιώθει πάντα το παιδάκι μας, ότι έχει και τους δύο του γονείς κοντά και ας μην είναι στο ίδιο σπίτι. Είναι πολύ δύσκολο, αλλα καλυτερεύουν τα πράγματα.

Τα παιδάκια σας να σας νιώθουν κοντά τους και να ξέρουν ότι τα αγαπάτε αλλα και ένας τον άλλο έστω και απο απόσταση.

 

Όσον αφορά τα τεχνικά της υπόθεσης, η διατροφή αναδιαπραγματεύεται ανα 2 χρόνια, αλλα σε "πραγματικα" συναινετικό αν υπάρχει συνενόηση, όλα είναι υπο συζήτηση και συμφωνία. Πίστεψε με, το τελεύταιο που θα πρέπει να σε νοιάζει είναι αυτό. Πρώτο μέλημα και των δύο σας είναι να παρέχετε ότι μπορείτε στα παιδάκια σας, και όχι να τη φέρετε ό ένας στον άλλο και να εκδικηθείτε. Μακριά απο σας αυτά, γιατί τα πονάνε τα παιδάκια όσο δεν φαντάζεσται. Δυστυχώς το έχω νιώσει και σαν παιδί το διαζύγιο και μάλιστα άσχημο διαζύγιο των γονιών μου.