Να είναι σπίλος (ελιά) ;

[souzy]

Περαστικά σας!

[xrysalis]

Ευχαριστώ πολύ κορίτσια!

[alvadi]

Μπράβο χρυσαλιδα μου...θα φύγει γρήγορα ...

[nea mamaka]

Περαστικούλια κοπέλα μου!

Ευχομαι να εξαφανιστεί σύντομα απο το προσωπάκι σας!

[xrysalis]

μακάρι να εξαφανιστεί βρε κορίτσια...

μας χαλάει τη μόστρα στο φουσκωτό μας μαγουλάκι!!!

[fysalida]

χρυσαλιδακι μου απο χτυπημα η τσιμπημα εεεε;;; ακου να δεις..

περαστικα στον μικρουλη σου μωλε...αν και ουτε αυτο το σημαδακι μπορει να χαλασει την πανεμορφη εικονα του...

[xrysalis]

[ELISA]

Πολλά περαστικούλια και από εμάς...

[xrysalis]

Λοιπόοοοοοοοοοοοον...

τζίφος το betadine! και που βάλαμε... τίποτε δεν έκανε...

ξαναπήρα τηλ τη γιατρό γιατί αυτό το πράγμα μεγαλώνει ραγδαία... και μου είπε ακριβώς ότι μου είχε πει και από κοντά...

αυριο έχουμε ραντεβού για εμβόλιο στην παιδίατρο... με την ευκαιρία θα το δει κι αυτή να πάρω μιά γνώμη, αλλά έχω σκοπό να πάω να το δει ένας παιδοχειρουργός να το αφαιρέσουμε... πλεον είναι αντιαισθητικό (ήδη όλοι ρωτάνε και νομίζουν πως ειναι κρεατοελιά...) και επικινδυνο να σπάσει...

[elena32]

σε περιπτωση που σπασει μην φοβηθεις.απλα να το πιεσεις δυνατα μεχρι να πας νοσοκομειο

[xrysalis]

σε περιπτωση που σπασει μην φοβηθεις.απλα να το πιεσεις δυνατα μεχρι να πας νοσοκομειο

σ΄ευχαριστώ! ελπίζω να μην το πάθουμε...

η γιατρός μου είπε να πιέσω για 3 λεπτά με betadine...

 

Eσείς πως πάτε; ήρθατε Αθήνα; την ξαναείδε ο γιατρός;

[elena32]

οχι.υπαρχει ακομη αυτο το κοκκιωμα ειναι πιο μικρο αλλα δεν μπορεσαμε ακομη να κατεβουμε αθηνα.

[xrysalis]

οχι.υπαρχει ακομη αυτο το κοκκιωμα ειναι πιο μικρο αλλα δεν μπορεσαμε ακομη να κατεβουμε αθηνα.

όταν λες είναι πιό μικρό; δηλαδή άρχισε να "μαζεύει" από μόνο του;

του μικρού μου έφτασε τώρα να είναι σαν φακή...

[fysalida]

ελα βρε παιδι μου...ακομη το εχει αυτο το πραγμα το παιδι;;

να πατε να παρετε και μια δευτερη γνωμη...ελπιζω να μη σπασει βρε χρυσαλιδακο μου γιατι δεν ξερω αλλα μηπως αν σπασει το υγρο που θα βγει μεταφερθει και πιο διπλα και βγαλει και αλλου το παιδι;;; και παλι λεω δεν ξερω....

[elena32]

όταν λες είναι πιό μικρό; δηλαδή άρχισε να "μαζεύει" από μόνο του;

του μικρού μου έφτασε τώρα να είναι σαν φακή...

 

ναι.μαζευτηκε λιγο.οχι πολυ.κι ενμας τωρα εχει το μεγεθος της φακης.ηταν πιο μεγαλο

[xrysalis]

Τελικά έγινε αυτό που φοβόμουν...

έσπασε το ρημαδιασμενό... κι έσπασε στον ύπνο του...

 

Πριν κανά 20ήμερο, κατά τις 6:30 ξύπνησε ο μικρός να θηλάσει, πάω στο δωμάτιο, τον παίρνω αγκαλιά... μούσκεμα το παιδί... λέω με το μυαλό μου, "αμάν... ίδρωσε το πουλάκι μου" κάνω έτσι και τί να δω; να μιά τεράααααααστια στάμπα στο σεντόνι του... τα έχασα... ήμουν κι απ' τον ύπνο... ήταν και σκοτεινά... αρχικά νόμισα πως έκανε εμετό ή πως τον έπιασε διάρροια... μιας και την προηγούμενη μέρα είχαμε κάνει εμβόλιο και φαντάστηκα πως ίσως να τον πείραξε... σαστισμένη φώναξα τον άντρα μου (που ευτυχώς ήταν ακόμη στο σπίτι...) να έρθει να δει και να με βοηθήσει γιατί το παιδί ήταν λερωμένο...

 

Μπαίνει στο δωμάτιο, κοιτάει, και μου λέει με τρεμάμενη φωνή... "το παιδί είναι μεσ' τα αίματα... έσπασε η ελιά του..." έχασα όχι χρόνια... μα τη ζωή μου όλη... γούρλωσα τα μάτια μου... ΑΙΜΑΤΑ;;; η στάμπα δεν ήταν άλλο από λίμνη αίματος... πλημμύρα...

τρέχω με το μωρό αγκαλιά στο μπάνιο κι εκεί κόντεψα να σωριαστώ... στο φως ήταν φρίκη... μα κρατήθηκα, άγνωστο πως, για να μη τρομάξω τον μικρό...

ένα παιδί ματωμένο από την κορφή ως τα νύχια στην κυριολεξία... ούτε σφαγμένο να ήταν... αλλού ξεραμένα κι αλλού νωπά... στ΄αυτιά του μέσα, στα ρουθούνια του, στο στόμα του... στα μάτια του... όλο του το πρόσωπο... ο λαιμός του... στα μαλλιά χέρι δεν έβαζες... το κορμάκι του... το φανελάκι του κατακόκκινο...

 

Ποιός ξέρει πόσες ώρες αιμορραγούσε το μωρό μου...

τελευταία φορά είχε θηλάσει 2:40 και δυστυχώς έτυχε και δεν ξύπνησα ούτε εγώ ούτε ο άντρας μου, έστω μιά φορά, για τουαλέτα, που πάντα πάμε και τον βλέπουμε...

 

Σκηνές πανικού... σαστισμένη δεν ήξερα τί να κάνω, ούτε ο άντρας μου... τα χάσαμε τελείως... βούτηξα ένα κομμάτι μπαμπάκι ποτισμένο με μπεταντιν και πίεζα με δύναμη το κοκκίωμα μιας κι ανάβλυζε αίμα... ο μικρός να ζητά γάλα, τον θήλαζα με το βαμβάκι πιεσμένο στην πληγή και το μυαλό μου έφερνε στροφές... 1.000.000 πράγματα σκέφτηκα...

τον έβαλα στην μπανιέρα να τον πλύνω! δεν άντεχα την εικόνα... το αίμα να κυλά ποτάμι...

 

Τα σκέφτομαι και με πιάνει αναγούλα... και ένας κόμπος στο λαιμό... ωωωωωωωωχ...

 

Του στύψαμε μιά πορτοκαλάδα, του έδωσα και λίγη μπανάνα, εν τω μεταξύ πήρε ο άντρας μου τηλέφωνο στο 166 να ζητήσουμε τις πρώτες βοήθειες... φοβόμουν μη μου λιποθυμήσει το παιδί, μιλάμε πως έχασε πολύυυυυυυυυυυ αίμα... πήρα και την παιδίατρο και μου είπε να φύγω για το νοσοκομείο όπως και θα έκανα ούτως ή άλλως...

 

αν και σήμερα πιά εξαγριώνομαι με την χρονοκαθυστέρησή μας...

1000 πράγματα μπορεί να είχαν συμβεί... έπρεπε να το τυλίξω σε μιά πετσέτα και να φύγω αμέσως...

αλλά να... ο πανικός... η σαστιμάρα... τί να πω;;;

 

Πάμε στο Παίδων, στην πύλη μας λένε "ίσα που προλάβατε σε 10 λεπτά σταματά η εφημερία κι αρχίζει στο άλλο μετά τις 8.00..." έτσι δε δέχτηκαν να καλέσουν χειρουργό γιατί θα εκλείναν και τα εργαστήρια και μας έστειλαν κατευθείαν στο δίπλα...

εκεί κόντεψα να παίξω μπουνιές... βρήκα μιά νοσηλεύτρια, της τα λέω στα γρήγορα, "κόψε νούμερο" μου λέει "και δώστο στην προϊσταμένη να σας φωνάξει όταν αρχίσει η εφημερία..." μα λέω σε επείγον περιστατικό; θα κόψω και νούμερο; "ε, να... έτσι κι αλλιώς... το πρώτο παιδάκι είναι..." βρίσκω την προϊσταμένη, της τα λέω στα γρήγορα... "θα πάρω τηλ τους γιατρούς και θα σας πω..." πάει 8.00 πάει 8.10 τίποτε... το παιδί ακόμη να αιμορραγεί και σαν να χλόμιαζε... κάνω φασαρία... "δεν απαντάν οι γιατροί μου λέει..." με τα πολλά έρχεται μιά κοπέλα γιατρός (μικρούλα), "ε, ναί..." μου λέει, "να, βάλτε αυτή τη γάζα επάνω, πιέστε για ακριβώς 20' με το ρολόι κι αν δεν σταματήσει να τρέχει, θα του κάνουμε 1 ραμματάκι με τοπική... "

 

Βγαίνω στο προαύλιο, παίρνω τηλ την παιδίατρο μου λέει "να το πας στον τάδε στην Ευρωκλινική..." παίρνω τηλ... έλλειπε ο γιατρός... βουτάμε το παιδί και τρέχουμε στο Μητέρα... Το βλέπει ένας χειρουργός, προσπαθεί με κάτι μαραφέτια να σταματήσει την αιμορραγία... τίποτε... το αίμα ποτάμι... αναγκαστικά μας λέει πρέπει να το καυτηριάσουμε...

 

Του κάνει μια τοπική, το παιδί να ουρλιάζει... με τη βελονάρα χωμένη μέσα στην τρύπα στο μάγουλο... επόμενο ήταν... να με ζητά αγκαλιά... να το βαστάμε τέσσερις κι εγώ να κραταω τα δάκρυα μη με δει... ο άντρας μου να περπατά φρικαρισμένος πέρα δώθε...

ξάπλωσα πάνω από το μωρό, είμαστε μάγουλο με μάγουλο, να του μιλάω και να του σιγοτραγουδάω μπας και το ηρεμίσω... ο γιατρός να τον καίει και να μη λέει να σταματήσει η μπιπ-αιμορραγία... το καμένο δέρμα να βρωμάει και η κάπνα του να μπαίνει όλη στη μύτη μου... εγώ να βαστιέμαι με τα χείλη δαγκωμένα... 10 ολόκληρα λεπτά ίσως και παραπάνω, παιδεύτηκε ο γιατρός μέχρι να πιάσει τόπο ο καυτηριασμός και να σταματήσει το αίμα... κι αυτό; λύση του ποδαριού... μπάλωμα όπως είπε ο γιατρός... μέχρι να γίνει το χειρουργείο... γιατί δεν τη γλιτώνει... πρέπει να αφαιρεθεί...

 

Με τα πολλά γυρίσαμε σπίτι... ξανά μανά φρίκη η θέα του αίματος...

έβγαλα το στρώμα στο μπαλκόνι να στεγνώσει γιατί κόντευε και μεσημέρι κι έπρεπε κάπου να κοιμίσω το παιδί... και τότε πήρα το κινητό μου και τράβηξα μερικές φωτογραφίες...

 

σας προειδοποιώ... σοκάρουν!

http://i436.photobucket.com/albums/qq85/xrysalis/various/005.jpg

http://i436.photobucket.com/albums/qq85/xrysalis/various/004.jpg

http://i436.photobucket.com/albums/qq85/xrysalis/various/006.jpg

 

αν δεν το δεις... δεν πιστεύεις πως ένα τέτοιο πραγματάκι... θα έκανε τέτοια αιμορραγία...

αλλά λέει έτσι κάνουν τα κοκκιώματα...

 

Αχ βρε Έλενα... μου είπες να μη φοβηθώ... μα μου ήταν αδύνατον...

ευτυχώς που δεν πόναγε, ούτε έτσουζε ούτε τίποτε... μόνο μας κοίταγε σαστισμένο και του έλεγα πως είναι μπογιές για να μην τρομάξει...

 

Φυσικά... είμαι σκασμένη... και ακόμη δε μπορώ να το ξεπεράσω...

πάω τον πιάνω μούσκεμα από ιδρώτα και αμέσως κοιτώ τα σεντόνια...

 

Και το γμτ είναι πως αυτό πάλι μεγαλώνει...

έχω μιλήσει με πόσους γιατρούς...

η παιδοδερματολόγος λέει να περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί πριν κάνουμε χειρουργείο... πως αν σπάσει ξανά ίσως να υποχωρήσει... ή πως μπορεί να μείνει στάσιμο...

ο χειρουργός επιμένει πως πρέπει να αφαιρεθεί με την πρώτη ευκαιρία (με νυστέρι)

η παιδίατρος που έχει δει με τα μάτια της αιμορραγία από κοκκίωμα (είναι πως να το πω; σαν να κόβεται φλέβα... ένα πράγμα... είναι ιστός αίματος που αιμορραγεί...) λέει να περιμένουμε και να δούμε πως θα εξελιχθεί κι αν έχει τάση να γίνει πάλι τόσο μεγάλο όσο πριν να το αφαιρέσουμε...

 

Είμαστε στην αναμονή...

ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί 1 μήνας από το εμβόλιο και έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να πάρει ολική νάρκωση, έπειτα είναι να φύγουμε διακοπές κι αν τυχόν χειρουργηθεί, δεν θα κάνει να το δει ήλιος κλπ...

το καλό είναι που τις τελευταίες μέρες δείχνει στάσιμο... μακάρι...

αν είναι έτσι δεν του το πειράζω...

έχω ψάξει όλες τις μεθόδους... η μόνη σίγουρη για να μην ξαναεμφανιστεί, είναι η χειρουργική αφαίρεση... όλες όμως έχουν την πιθανότητα να αφήσουν σημάδι...

 

Ευχομαι να μην περάσει τέτοια ταλαιπωρία κανένα παιδάκι και κανένας γονιός...

 

Συγνώμη για το κατεβατό... δεν ήθελα να σας κουράσω...

μου βγήκε...

[nea mamaka]

εχω ανατριχιασει ολοκληρη ......... δεν μπορω να πω τιποτα κοπελα μου ..... συγγνωμη .......

[Afroditi D]

........ Χρυσαλιδάκι μου , τι απίστευτή ταλαιπωρία για τον μικρό Ωριωνά! και για εσάς βέβαια , αλλά το παιδί ειχε να αντιμετωπίσει και τον σωματικό πόνο ... :-( πολύ στεναχωρήθηκα ....

ευχομαι μεσα απο την καρδιά μου όλα να πάνε καλά , να περάσετε ενα όμορφο και ηρεμό καλοκαίρι και απο Σεπτέμβρη να κανονίσετε την επέμβαση ...

[Christie]

Παναγια μου ταλαιπωρια που περασε το παιδακι κι εσεις!

Ευχομαι γρηγορα περαστικα και αγυριστα!!

[anthula]

πωπω βρε Χρυσαλιδάκι μου τι περάσατε βρε κορίτσι μου;

εύχομαι να μην ξανασκάσει και να γίνει καλά ο μαγουλίτσος σας.

Πάλι καλά που ξύπνησε η ψυχούλα μου και τον είδατε έστω κι εκείνη την ώρα.

Εύχομαι να μην ξαναζήσετε τέτοια σκηνή.....πραγματικά τα χάνεις....

Περαστικά.....

[Κατερίνα 23]

Τι να πω!! Από τα πιο συγκλονιστικά ποστ έχω διαβάσει εδώ μέσα...

 

Σόκ....

 

Χρυσαλιδάκι, αφού το περάσατε αυτό, όλα καλά θα πάνε τώρα...το δύσκολο έφυγε. Και στον αγύριστο να μείνει....

 

Πάω να διαβάσω για το κοκκίωμα.

Ομολογώ ότι το αγνοούσα...

Πάω για ενημέρωση....

[fysalida]

παναγιτσα μου το παιδακι μας....οταν ελεγες αιμοραγια δεν φανταζομουν με τιποτα αυτο το πραγμα...αχ ψυχουλα μου...

δεν εχω τι να σου γραψω πραγματικα...περαστικα στο μωρο μας..

[xrysalis]

ευχαριστώ πολύ κορίτσια...

ευχαριστώ!

 

σόρρυ που σας στεναχώρησα μεσημεριάτικο..

από καιρό ήθελα να τα γράψω... να, ήρθε η ώρα...

[fistikaki]

 

 

 

δεν εχω τι να πω...

το παιδι θα μεγαλωσει, θα ναι μια χαρα αντρας....

 

αλλα εσυ ρε παιδι μου... θα ξεχασεις ποτε αυτο το πραγμα??? θα σου φυγει απο το μυαλο η λαχταρα αυτη?

 

τελευταια στεναχωρια ρε παιδακι μου και λαχταρα να ηταν αυτη.... τι να πω... εχω ανατριχιασει

[leni]

δεν ξέρω τι να πω...

 

δεν πήγε το μυαλό μου για τέτοιου είδους αιμορραγία...

 

μια χαρά μπορώ να καταλάβω τη λαχτάρα σου...τελικά είσαι πολύ σούπερ!!

 

Προσεύχομαι να πάνε όλα καλά!