η έλλειψη της μάνας!

[mimika]

Ειρηνη και Ντινα εχετε μεγαλη δυναμη ψυχης!

[Ειρήνη]

Εχω συγκινηθει τοσο πολυ......

Μακαρι καθε μερα με τα παιδια σας ,να σας δινει χαρα και κουραγιο να ξεπερνατε τον πονο που εχει η καρδουλα σας.

 

Νινέττα μου,

 

Είπες μεγάλη κουβέντα κορίτσι μου. Τώρα πια, παρά το ότι υπάρχουν στιγμές που με το κενό που νιώθω, ο πόνος μου, με κάνει να κλαίω, από το παιδί και τον άντρα μου παίρνω κουράγιο. Ειδικά από το παιδί μου που με λατρεύει και με έχει απόλυτη ανάγκη.

 

Καμιά φορά όμως, ακόμα και αυτό με πληγώνει ακόμα περισσότερο σκεφτόμενη πως και εκείνη δεν θα ήθελε να με "αφήσει" σε αυτήν την ηλικία...

 

Σας φιλώ και σας ευχαριστώ

[Ειρήνη]

Ειρηνάκι έκλαψα μόλις διάβασα τα όσα μας έγραψες.Θυμήθηκα και τη μαμά μου που δεν γνώρισε μάνα γιατί πέθανε όταν αυτή ήταν 3 χρονών. Και τα παιδικά της χρόνια ήταν μέσα στην ταλαιπωρία γιατί έζησε με την μεγάλη της αδερφή και την είχε στο σπίτι που παντρεύτηκε και ζούσε ΄σαν τη σταχτοπούτα και χειρότερα. Την έβαζαν να κάνει δουλειές και να προσέχει την ανιψιά της . Ακόμα θυμάται που σαν μικρό παιδί αναγκαζόταν να αλλάζει πάνες και σιχαινόταν. Ακόμα έχει αυτά τα ψυχολογικά τραύματα. Και υπήρξαν φορές μετά από 50 χρόνια που έκλαψε όταν έλεγε για τη μαμά της που είχε πει πριν πεθάνει στη μεγάλη της κόρη:Να προσέχεις το μικρό μας". Και πολύ που την πρόσεξε αυτή. Μέχρι και στο μαγαζί τους την έβαλαν να δουλέψει.Μακάρι τώρα να μαλακώσουν οι πληγές με τη δική σου όμορφη οικογένεια.

ΚΟυράγιο σε όλα τα κορίτσια που έχουν αυτά τα βιωματα. Μακάρι να ζείτε τη χαρά στα σπίτια σας, μέσα από τις οικογένειες σας και μέσα από τα παιδάκια σας. ΟΙ πληγές δεν γιατρεύονται αλλά απαλύνουν με τις ωραίες στιγμές που μας χαρίζουν οι άνθρωποι που μας αγαπάνε. Και σας ευχαριστούμε που μας ειπατε τον πόνο σας και μοιραστήκατε τα βιώματα σας μαζί μας. Γιατί κι εδώ είμαστε μια οικογένεια!!!!!!

 

Έτσι είναι κορίτσι μου… τα τραύματα που λες για την μανούλα σου, δυστυχώς δεν χάνονται ποτέ…. Ίσως με τα χρόνια να καταλαγιάζουν λίγο… δεν ξέρω. Εμένα είναι φορές που νιώθω πως πονάει περισσότερο από παλιότερα. Και, αν και περίεργο, είναι στιγμές που νομίζω πως η γέννηση του μωρού μου το κάνει ακόμα πιο δύσκολο… ξυπνάει την απουσία της.

[mata]

Σίγουρα είναι στιγμές που έρχονται όλα στο μυαλό και σε πιάνει απίστευτη νοσταλγία! Πάντα να σκέφτεσαι ότι είναι κάπου και σε βλέπει. Σου λείπει και ώρες ώρες η απουσία φέρνει αβάσταχτο πόνο. Να βλέπεις το αγοράκι σου και να χαμογελάς. Να λές ότι η ζωή σου αφαίρεσε ότι πολυτιμότερο αλλά σου χάρισε κάτι άλλο ΥΠΕΡΟΧΟ!!! Εσύ με όλο αυτό που έζησες, εκτιμάς τα πάντα. Το κάθε λεπτό, την κάθε στιγμή. Εμείς είμαι σίγουρη ότι παραπονιόμαστε συχνότερα. Εσύ δεν θεωρείς τίποτα δεδομένο. Να χαίρεσαι τη ζωή..το παιδί σου..τις στιγμές με τον άντρα σου. Μην γεμίζεις την ψυχή σου με φοβο για το αυριο. Θα έρθουν υπέροχες στιγμές με το παιδί σου...Η ζωή είναι μπροστά σου και προστατευει εσένα και την οικογένεια σου, αυτός ο Άγγελος που βρίσκεται στον ουρανό...είμαι σίγουρη!!!