Συμπεριφορά στους τσακωμούς

[beboulix]

ο αντρας μου ειναι πολυ ηρεμος ανθρωπος σε σχεση με εμενα που φουντωνω ευκολα.λιγο η ζεστη,λιγο τα λογια του παππα,δεν θελω κ πολυ...

το καλυτερο ειναι να με αφησει να ξεθυμανω κ μετα ολα καλα.

[tzoutzouka]

Πάντως έχω την εντύπωση ότι αυτή η εποχή έχει πολλή ένταση. Και στη δουλειά μου το βλέπω, αλλά και γενικά σε ζευγάρια. Κι εμείς δεν είμαστε και στις καλύτερές μας. Τι έγινε ρε παιδιά, η παγκόσμια οικονομική κρίση μεταλλάσσεται σιγά σιγά και σε παγκόσμια ... συζυγική κρίση;;;; Ζήτω που καήκαμε, αν είναι έτσι!

 

Κοίτα, κι εγώ έχω παρατηρήσει ότι γενικά υπάρχει μια τάση για ένταση και ειδικά για τα ζευγάρια έχω να πω ότι ίσως συμβαίνει το εξής: σκέψου ότι οι παλιότερες γενιές είχαν να αντιμετωπίσουν τόσα προβλήματα διαβίωσης που αναγκαστικά παρέμεναν ενωμένοι για να αντιμετωπίσουν τις δύσκολες εξωτερικές συνθήκες και συγκεντρώνονταν στα ουσιαστικά θέματα, δεν έδιναν σημασία στις λεπτομέρειες. Ενώ η γενιά μας που λίγο πολύ τα βρήκε όλα έτοιμα - αν όχι όλοι μας τουλάχιστον πολλοί απο μας - και δεν έχει ουσιαστικό πρόβλημα διαβίωσης, ασχολήται με τις λεπτομέρειες και τα ελαττώματα του συντρόφου πιο πολύ απ' ότι θά' πρεπε. Δεν θέλω να πω ότι δεν τσακώνονταν παλιά τα ζευγάρια ή ότι δεν είχαν κι αυτοί τα θέματά τους, αλλά ότι μάλλον οι πιο πολλοί απο αυτούς τα αντιμετώπιζαν διαφορετικά και δεν τα παράταγαν έτσι εύκολα. Τώρα θα μου πεις δεν μπορούσαν να πάρουν κι εύκολα διαζύγιο λόγω κοινωνικής κατακραυγής, αλλά κι εμείς βρε παιδί μου με το παραμικρό την ξεστομίζουμε την φράση "θέλω διαζύγιο"..

[athens2006]

Με τον αντρα μου ειμαστε μαζι 4,5 χρόνια. Ο πρωτος χρονος ηταν ονειρικος, ο δευτερος χρονος ηταν που ξεσπαθωσαμε. Εγω εχοντας γεννησει και με τις ορμονες να παιζουν τραμπολινο, εχοντας και τη μανα μου να σιγονταρει να χωρισω, σηκωσα αναστημα, θυμηθηκα ολα τα στραβα του κοσμου, εφυγα και τον εδιωξα(οχι την ιδια μερα), δεν εβρισα αλλα εγινα ντιρλα. Αψήφησα ολες τις φωνες του και τους τραμπουκισμους του, τον εφτασα στα ορια του, εφτασε σχεδον να με χτυπήσει αλλά δεν το έκανε, απειλησα θεους και δαιμονες.... ισως εκει να καταλαβε οτι ειχα τα κοτσια να σταθω απεναντι του...

 

τωρα πια δεν μαλώνουμε... δεν εχει νοημα... δεν αλλαζει τιποτα.. μονο μαζευω...μαζευω... μαζευω.... το μονο που ξέρω και φοβάμαι ειναι το ξέσπασμα.... γιατι δεν αργει το βλεπω... και εγω η ιδια φοβάμαι πως θα αντιδρασω.....

[athens2006]

...διπλοεγγραφη...

[athens2006]

σορυ τριπλοεγγραφη!

[tzoutzouka]

Με τον αντρα μου ειμαστε μαζι 4,5 χρόνια. Ο πρωτος χρονος ηταν ονειρικος, ο δευτερος χρονος ηταν που ξεσπαθωσαμε. Εγω εχοντας γεννησει και με τις ορμονες να παιζουν τραμπολινο, εχοντας και τη μανα μου να σιγονταρει να χωρισω, σηκωσα αναστημα, θυμηθηκα ολα τα στραβα του κοσμου, εφυγα και τον εδιωξα(οχι την ιδια μερα), δεν εβρισα αλλα εγινα ντιρλα. Αψήφησα ολες τις φωνες του και τους τραμπουκισμους του, τον εφτασα στα ορια του, εφτασε σχεδον να με χτυπήσει αλλά δεν το έκανε, απειλησα θεους και δαιμονες.... ισως εκει να καταλαβε οτι ειχα τα κοτσια να σταθω απεναντι του...

 

τωρα πια δεν μαλώνουμε... δεν εχει νοημα... δεν αλλαζει τιποτα.. μονο μαζευω...μαζευω... μαζευω.... το μονο που ξέρω και φοβάμαι ειναι το ξέσπασμα.... γιατι δεν αργει το βλεπω... και εγω η ιδια φοβάμαι πως θα αντιδρασω.....

 

καλά βρε πουλάκι μου και σόρυ αν γίνομαι αδιάκριτη...η μάνα σου γιατί σιγόνταρε να χωρίσεις...?

[xara4]

Με τον αντρα μου ειμαστε μαζι 4,5 χρόνια. Ο πρωτος χρονος ηταν ονειρικος, ο δευτερος χρονος ηταν που ξεσπαθωσαμε. Εγω εχοντας γεννησει και με τις ορμονες να παιζουν τραμπολινο, εχοντας και τη μανα μου να σιγονταρει να χωρισω, σηκωσα αναστημα, θυμηθηκα ολα τα στραβα του κοσμου, εφυγα και τον εδιωξα(οχι την ιδια μερα), δεν εβρισα αλλα εγινα ντιρλα. Αψήφησα ολες τις φωνες του και τους τραμπουκισμους του, τον εφτασα στα ορια του, εφτασε σχεδον να με χτυπήσει αλλά δεν το έκανε, απειλησα θεους και δαιμονες.... ισως εκει να καταλαβε οτι ειχα τα κοτσια να σταθω απεναντι του...

 

τωρα πια δεν μαλώνουμε... δεν εχει νοημα... δεν αλλαζει τιποτα.. μονο μαζευω...μαζευω... μαζευω.... το μονο που ξέρω και φοβάμαι ειναι το ξέσπασμα.... γιατι δεν αργει το βλεπω... και εγω η ιδια φοβάμαι πως θα αντιδρασω.....

Πω πω νευρα που εχεις

[athens2006]

[quote name="tzoutzouka

καλά βρε πουλάκι μου και σόρυ αν γίνομαι αδιάκριτη...η μάνα σου γιατί σιγόνταρε να χωρίσεις...?[/quote]

 

Αυτό ειναι μια πονεμένη ιστορία, πιστεψε με ακόμη και σημερα αν χωριζα η μανα μου θα εκανε παρτυ....

[athens2006]

Πω πω νευρα που εχεις

 

Νευρα ειχα τότε χαρά μου, τώρα πια δεν εχω νευρα, εχω οργή για τον εαυτό μου....

[xara4]

Τι συμβαινει

[tzoutzouka]

[quote name="tzoutzouka

καλά βρε πουλάκι μου και σόρυ αν γίνομαι αδιάκριτη...η μάνα σου γιατί σιγόνταρε να χωρίσεις...?[/quote]

 

Αυτό ειναι μια πονεμένη ιστορία, πιστεψε με ακόμη και σημερα αν χώριζα η μανα μου θα εκανε παρτυ....

 

Καλά είναι δυνατόν να θέλει να χαλάσει την οικογένειά της το παιδί της?

Κρίμα, τι να πω... Πάντως αν θες να μοιραστείς αυτή την πονεμένη ιστορία είμαι όλη αυτιά. Οργή για τον εαυτό σου γιατί έχεις?

[elachl]

και μενα με εχουν προτρεψει οι γονεις μου αρκετες φορες μου το εχουν πει αλλα εγω δεν θελω να χαλασω την οικογενεια μου και ας κατεβει και ο θεος να μου τοπει.ο αντρας μου ειναι το στηριγμα μου και ας μην συμφωνουμε παντα και σε ολα!

[sofia_nefeli]

[quote name="tzoutzouka

καλά βρε πουλάκι μου και σόρυ αν γίνομαι αδιάκριτη...η μάνα σου γιατί σιγόνταρε να χωρίσεις...?[/quote]

 

Αυτό ειναι μια πονεμένη ιστορία, πιστεψε με ακόμη και σημερα αν χώριζα η μανα μου θα εκανε παρτυ....

 

Καλά είναι δυνατόν να θέλει να χαλάσει την οικογένειά της το παιδί της?

Κρίμα, τι να πω... Πάντως αν θες να μοιραστείς αυτή την πονεμένη ιστορία είμαι όλη αυτιά. Οργή για τον εαυτό σου γιατί έχεις?

να πω την αληθεια μου ειρηνη κ εγω παρτυ θα εκανα αν ημουν η μαμα σου. στο εχω ξαναπει...παντως πες αν θες πως τα πατε τελευταια...

[tzoutzouka]

Ααα μάλλον έχω χάσει επεισόδια

Δεν ξέρω τι έχει συμβεί, αλλά ναι, αν θες πες μας πως τα πάτε

[nicole23]

Πάντως (άσχετο) αν ο άντρα σου είναι φωνακλάςκαι νευρικός (όπως ο δικός μου) όταν δεις ότι μαζευονται σύνεφα και πάει να ξεσπάσει μπόρα, φύγε μακρία. Αν μπεις στην διαδικασία να απαντάς και να προσπαθείς να διεκδικήσεις το δικιο σου το χεις χάσει το παιχνίδι : δεν λύνονται προβλήματα πάνω σε καβγάδες

[athens2006]

Λοιπόν, κορίτσια, αυτές τις ημέρες ειχα τόσο ανάγκη να μιλήσω και δεν φανταζόμουν οτι μέσα στην μοναξιά μου θα έβρισκα εδώ ανθρώπους να μου το ζητάνε κιόλας! Και μόνο αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα...

Οσον αφορά τα πραγματα στο σπίτι, εχουμε και λέμε. Τα οικονομικά ενα μηνα καλά και ενα χάλια, μιας και το μαγαζι μια δουλευει μια οχι. Ο αντρας μου δυστυχως κατέληξα στο συμπέρασμα οτι ειναι πολυ καλος στο μπλα μπλα για να πουλήσει, πολύ κακός στο να κοστολογήσει μια δουλειά για να μας μεινει και κατι να ζησουμε. Ετσι και αυτό το ανέλαβα εγώ. Προσπαθω να του κανω ντεμεκ τη ζωη ευκολη με χιλια δυο τερτιπια ωστε να μπορει να υπολογισει σωστοτερα. Εχουμε ενα θεμα στο οτι μεγαλοπιάνετε και τα χει κανει λιγο χαλια και παλι αλλά βάζω το χεράκι μου να διορθωσω μιας και τα λογιστικα μου ειναι καλυτερα.

Οσον αφορά τους γιους του, ο ενας δουλευει μαζι του και ο αλλος στο κόσμο του! Αλλά και εγώ στον κόσμο μου. Οταν πρωτοειπα τα προβληματα μου σε εσας, ο μικρος γιος δουλευε και ο μεγάλος ηταν ρεμπελος, τωρα γίνεται το αντιστροφο. Δεν μπορω να τα πιασω αυτά τα παιδιά.

Οσον αφορά το ζουζουνάκι μου, ευτυχώς και εγώ εχω βρει πολύ περισσότερο χρονο να του αφιερωνω(για τη δουλεια του αντρα μου ασχολουμαι μετα τις 10 που κοιμάται ο μικρος) και ευτυχως και ο αντρας μου ασχολειται μαζι του αρκετα οταν ειναι σπιτι.

 

Εχω δόσει διορια μεχρι το καλοκαίρι στο μαγαζι, αν καταφέρει οχι μονο να υπολειτουργει αλλά και να βγάζει τα μηνιαία εξοδα του και του σπιτιου θα ζησει αλλιώς ας βγει ο καλος μου να βρει δουλειά. Και εγώ θέλω να σταματησω να δουλευω σε ξένο αφεντικο αλλά τα 900,00 καθε μηνα ειναι ενα σεβαστο ποσο. Ευτυχως που ο αντρας μου το καταλαβε αυτο και δεν με πιεζει οπως πριν για να σταματησω. Ε, δεν τρελάθηκα.

 

Απλά, τελευταία, βλέπω οτι ειναι φαυλος κύκλος. Ενα μηνα εχουμε λεφτα, ενα οχι... Που θα παει αυτο δεν ξέρω, εχω τοσα πραγματα να ξεχρεωσω, ουτε βέβαια με τα 900,00 γινεται αλλά ουτε και ετσι γίνεται. Και επειδη οι εποχές ειναι δύσκολες, τα λεφτα λιψά, δεν μπορώ να πάρω μια απολυτη αποφαση και ετσι δεν ξέρω αν αυτο που κάνω ειναι το σωστο. Εκεί υπάρχει και η οργή που νιώθω.. κουράστηκα να κάνω εγώ τα πάντα, να παίρνω εγώ τις αποφάσεις...

 

σας κουρασα και εσάς αλλά σας ευχαριστώ πραγματικά για το ενδιαφέρον σας....

[tzoutzouka]

Δεν μας κούρασες καθόλου, εγώ χαίρομαι που ήθελες να μιλήσεις και τα μοιράστηκες με μας.. Λοιπόν κι εμένα με έχει κουράσει να πρέπει να σκέφτομαι εγώ τα πάντα και να παίρνω αποφάσεις και ταυτόχρονα να φέρομαι έτσι ώστε να νομίζει ότι της πήρε αυτός. Μερικές φορές σκέφτομαι αυτό που είχε πει η - μη γελάσετε - Αλίκη Βουγιουκλάκη: "εγώ είμαι ο άντρας της ζωής μου". Αλλά έλα που χωρίς αυτούς δεν κάνουμε ρε γμτ..

[pasxalitsa v]

irene-stathis

ελπιζω τα πραγματα να ειναι καλυτερα τωρα...

χαμογέλα και ολα θα φτιαξουν!!!!!!!!

[athens2006]

Eπειδη με εχει πιασει μια φρικτη απαισιοδοξια πλεον, δεν θα πω οτι τα πραγματα ειναι καλυτερα. Απλά σαν καποιος να με ακουσε και ξαφνικα το μαγαζακι μας εχει δουλίτσα.

Και για μενα αυτο που με φοβηζε περισσοτερο ειναι να επιστρεψουμε απο τις διακοπες του Πασχα και να μην εχουμε να κανουμε κατι. Αλλά σαν να φαινεται κατι στον οριζοντα. Ηδη εχουν κανονιστει καποιες δουλιτσες για μετα. Για να δουμε... ο Θεος δεν αφηνει κανενα να χαθει...

 

Απο την αλλη, ξαφνικα βρισκομαι μπροστά σε καποιες ευκαιριες για μενα, για να καλυτερευσω την ζωη μου και την οικονομικη μου κατασταση ανεξαρτητα απο το μαγαζι και ελπιζω οτι ολα θα πανε καλα...

[xara4]

Eπειδη με εχει πιασει μια φρικτη απαισιοδοξια πλεον, δεν θα πω οτι τα πραγματα ειναι καλυτερα. Απλά σαν καποιος να με ακουσε και ξαφνικα το μαγαζακι μας εχει δουλίτσα.

Και για μενα αυτο που με φοβηζε περισσοτερο ειναι να επιστρεψουμε απο τις διακοπες του Πασχα και να μην εχουμε να κανουμε κατι. Αλλά σαν να φαινεται κατι στον οριζοντα. Ηδη εχουν κανονιστει καποιες δουλιτσες για μετα. Για να δουμε... ο Θεος δεν αφηνει κανενα να χαθει...

 

Απο την αλλη, ξαφνικα βρισκομαι μπροστά σε καποιες ευκαιριες για μενα, για να καλυτερευσω την ζωη μου και την οικονομικη μου κατασταση ανεξαρτητα απο το μαγαζι και ελπιζω οτι ολα θα πανε καλα...

Μπραβο Ολα καλα θα πανε

[tzoutzouka]

Eπειδη με εχει πιασει μια φρικτη απαισιοδοξια πλεον, δεν θα πω οτι τα πραγματα ειναι καλυτερα. Απλά σαν καποιος να με ακουσε και ξαφνικα το μαγαζακι μας εχει δουλίτσα.

Και για μενα αυτο που με φοβηζε περισσοτερο ειναι να επιστρεψουμε απο τις διακοπες του Πασχα και να μην εχουμε να κανουμε κατι. Αλλά σαν να φαινεται κατι στον οριζοντα. Ηδη εχουν κανονιστει καποιες δουλιτσες για μετα. Για να δουμε... ο Θεος δεν αφηνει κανενα να χαθει...

 

Απο την αλλη, ξαφνικα βρισκομαι μπροστά σε καποιες ευκαιριες για μενα, για να καλυτερευσω την ζωη μου και την οικονομικη μου κατασταση ανεξαρτητα απο το μαγαζι και ελπιζω οτι ολα θα πανε καλα...

 

Μακάρι βρε κοριτσάκι, στο εύχομαι!

[tao]

ααα, τώρα το ανακάλυψα το ωραίο θεματάκι!

εμεις, εκρηκτικοί χαρακτήρες και οι δυο και άνθρωποι που τα λένε έξω απο τα δοντια, τα πρώτα χρόνια που συζούσαμε μαλώναμε άγρια, και έφευγε και μαζευα βαλίτσες και σπρωξίματα και μεγάλες βρισιές παιξανε... όλα τα καλά του μπαξέ!!! μετά που παντρευτηκαμε αραιώσαμε πήγε μια το διμηνο, ε, τα τελευταία τρια χρόνια είμαστε στο μια το χρόνο -απο το 2000 μετράμε μαζί- βέβαια και όλο αυτό έχει την εξηγησή: μαθαμε ο ένας τον άλλο, ηρεμησαμε και έχουμε βρει ισοροπίες, όσο γίνεται, κάνουμε και τις υποχωρήσεις μας σίγουρα, κάτι που δεν κάναμε ποτέ τα προηγουμενα χρόνια... ενταξει, περάσαμε στα μικρά καθημερινά, αλλά την επομενη στιγμή τα ξεχνάμε. Και ευτυχώς, γιατί όσο καβγατζήδες και αν ειμασταν σιχαινόμασταν το μεταξύ μας τσακωμό, είμαστε και ακρως συναισθηματικοί τρομάρα μας!!!

irene- stathis, χαρηκα που έμαθα νέα σου, για να μην είμαι αδιακριτη και σε ζαλίζω δε ρωτούσα -

[pasxalitsa v]

ευχομαι τα καλυτερα!!!!!!

[mor@ki_K]

Εμείς κορίτσια μαλώνουμε μόνο για τις δουλειές του σπιτιου όσο απίστευτο και να ακούγετε!!!

 

Δεν μπορώ κορίτσια έχω βαρεθεί να συμαζεύω και από πίσω η μικρή να τα κάνει χάλια και να με βλέπει ο Γιάννης και να ξαπλώνει...ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ!!!

Όταν τον γνώρισα κάναμε από κοινού τις δουλειές, δουλεύαμε και οι 2 και καθαρίζαμε και οι 2..

Τώρα που δεν δουλεύω - για τον λόγο βέβαια πως μεγαλώνω την μικρή και όχι γιατί έτσι γουστάρω - πολλές φορές χρειάζομαι βοήθεια και ενώ βλέπει πως κάποιες φορές είμαστε άνω-κάτω και γω τρέχω σαν την τρελή, αυτός στην κοσμάρα του είναι..

Και εκεί είναι που κοκκινίζω, αφρίζω και γίνετε το μπαμ!!!!

Βέβαια μετά με βοηθάει(αν και νευριασμένος), αλλά γιατί ρε παιδί μου να φτάνουμε σε σημείο να μαλώνουμε για να με βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού????

 

Κατά τα άλλα, μια χαρά είμαστε, όσο αφορά την μικρή δεν το συζητώ, ΤΕΛΕΙΟΣ μπαμπάς, και να την παίξει και να την ταίσει, και να την πάει στις κούνιες μόνος του και να την αλλάξει(βέβαια όταν δεν μπορώ εγώ γιατί φυσικά θα κάνω κάποια δουλειά πάλι!)

και στις εξόδους μας πολύ καλά τα περνάμε και μόνοι μας και πάμε παντού, δεν είναι κομπλεξικός..

Που θα πάει, δεν θα μεγαλώσει η μικρή να μας καταλαβαίνει και να μας βοηθάει?....

Και έτσι δεν θα τον πρήζω πια για τις δουλειές του σπιτιού!