αποβολες 2ου τρίμηνου

[fiore]

ΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΑΣ.ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΕΙΑ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ.

ΕΚΛΕΙΣΑ ΑΙΣΙΩΣ ΤΑ 29 ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΩΡΟ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ 22Η ΕΒΔ.

ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΠΡΙΝ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΦΡΕΣΚΟΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΕΜΙΖΕ ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.

 

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΑΜΟ ΜΕΝΩ ΕΓΚΥΟΣ,ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΟΜΟΛΟΓΩ,ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΑ ΜΕΙΝΕΙ.Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΣΚΑΓΑ ΑΠΟ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕ.ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΟΜΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΞΥΠΝΗΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΛΙΜΝΗ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΜΝΙΑΚΟΥ ΥΓΡΟΥ.ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΩ PREPAR ΕΝΔΟΦΛΕΒΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.ΠΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΣΩΖΟΤΑΝ ΔΗΛΑΔΗ,Η ΗΔΗ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΗ?ΠΑΘΑΙΝΩ ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ,ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΡΕΧΑΝΕ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΛΕΟΝ ΦΟΒΟΜΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΓΕΝΝΑΩ ΕΝΑ ΝΕΚΡΟ ΜΩΡΟ ΣΤΗΝ 22Η ΕΒΔ,Η ΜΗΤΡΑ ΑΝΤΕΞΕ,Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΩΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΧΑΣΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΜΟΥ.Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ ΣΕ ΤΥΧΑΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΗΤΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ.

 

ΞΕΠΕΡΝΑΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ,ΟΚ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΣΚΕΦΤΗΚΑ,ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΘΑ ΠΡΟΣΕΞΩ.ΜΕΝΩ ΕΓΚΥΟΣ ΞΑΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ,ΑΓΑΠΗΣΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΠΟΥ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΔΙΠΛΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑΚΑΝΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕ.ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕΝΕΙ ΕΓΚΥΟΣ ΚΑΙ Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΑΣ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΘΑ ΤΡΕΧΕΙ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΞΕΓΕΝΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΜΑΖΙ.ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΜΟΥ ΔΙΑΨΕΥΣΤΗΚΑΝ.ΣΤΙΣ 19ΕΒΔ,ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΙΔΑ ΛΙΓΟ ΑΙΜΑ,ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ Η ΔΙΑΣΤΟΛΗ ΗΤΑΝ ΗΔΗ 7ΕΚ.ΣΠΑΝΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ.ΗΡΘΕ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ,ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΒΗΞΕ.ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΝΕΚΡΟ ΜΩΡΟ,ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΞΕΣΗ ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΛΚΟΥΝΤΑΣ ΔΕΝ ΕΒΓΑΙΝΕ.ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΠΟΝΕΣΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ,ΠΟΝΑΓΕ ΟΜΩΣ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΝΑ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ.ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ ΣΕ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΡΑΧΗΛΟΥ.ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΝΩ ΣΑΛΠΙΓΓΟΓΡΑΦΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΘΑΡΑ ΤΗΝ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ,ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΜΗΤΡΑ ΚΑΙ ΒΑΤΕΣ ΣΑΛΠΙΓΓΕΣ.ΑΝΤΕ ΛΕΩ ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ,ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΠΕΡΙΔΕΣΗ,ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΘΑ ΕΡΘΕΙ.ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΓΕΝΝΑΕΙ Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΠΕΜΠΟΥΛΗΣ ΤΡΑΒΗΞΕ ΟΛΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΦΗΣΑ ΚΑΤΑ ΜΕΡΟΥΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ.ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΛΕΩ ΘΑ ΞΑΝΑΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ,ΠΕΡΑΣΕ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ,ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ.

 

ΜΕΝΩ ΞΑΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ.ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΤΗΝ 12Η ΕΒΔ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΠΕΡΙΔΕΣΗ,ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ.ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΗΜΑΔΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΔΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΜΕΝΩ ΚΛΙΝΗΡΗΣ ΚΑΤΑΠΙΝΟΝΤΑΣ PREPAR ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΡΑ ΣΕ ΑΔΡΑΝΕΙΑ.ΠΡΙΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ,ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΑ ΠΑΩ ΤΟΥΑΛΕΤΑ.ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΠΗΓΜΑΤΑ ΞΑΝΑ.ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΛΙ,Η ΑΙΤΙΑ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ.ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΚΙΝΗΣΙΑ,ΚΑΘΕΤΗΡΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΥΡΑ, PREPAR ΕΝΔΟΦΛΕΒΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΨΗΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΙΕΣΗ ΣΤΟΝ ΤΡΑΧΗΛΟ.ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΔΕΙΞΕ ΝΑ ΚΟΛΑΕΙ ΤΟ ΡΗΓΜΑ,ΑΝΤΕ ΛΕΩ ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΤΕΡΜΑ Ο ΠΟΝΟΣ.Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΜΗΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ,ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ,ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΛΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΧΕ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΛΙΓΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΚΟΜΗ ΕΣΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΕΜΠΗΣ ΜΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΒΙΩΣΙΜΟΣ.ΠΕΜΠΤΗ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΣΠΑΝΕ ΤΑ ΝΕΡΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟΒΟΛΗ.ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΕΓΩ ΣΑΛΤΑΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ.ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΤΕΑΜ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΣΗΚΩΣΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΦΩΝΑΖΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΕΓΩ ΝΑ ΠΟΝΕΣΩ.ΤΡΟΠΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΟΡΗΓΟΥΣΑΝ ΤΟΚΟΛΥΤΙΚΑ ΤΩΡΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΜΗΤΡΟΣΥΣΠΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΩ.ΦΟΒΟΤΑΝΕ ΟΤΙ Η ΜΗΤΡΑ ΘΑ ΑΔΡΑΝΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΘΕΙ.ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΗΡΕΜΗΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ ΑΦΟΥ ΚΟΨΑΝΕ ΤΟ ΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΗΤΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ.ΓΕΝΝΗΣΑ ΜΑΣΤΟΥΡΩΜΕΝΗ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΝΕΚΡΟ ΜΩΡΟ,ΕΠΑΘΑ ΠΑΛΙ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ ΕΦΑΓΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟΞΕΣΗ ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ.ΒΓΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΕΝΙΩΣΑ ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ.

 

ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ,Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΔΕΙΞΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ,ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΘΩ ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΞΑΝΑΜΕΙΝΩ ΕΓΚΥΟΣ.ΣΕ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΚΑΝΩ ΥΣΤΕΡΟΣΚΟΠΗΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΩ ΟΤΙ Η ΜΗΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ.ΕΠΕΙΤΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ.Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΟΥ ΑΝΕΛΥΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ,Η ΜΗΤΡΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΚΙΝΗΣΗ,ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗ.ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΜΟΥ ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΞΑΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ.ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΕΛΑ ΒΡΕ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΝ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ.ΕΛΑΤΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΟΥ,ΜΕΝΕΙΣ ΕΓΚΥΟΣ,ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΑΚΟΥΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ,ΒΛΕΠΕΙΣ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΝ ΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ,ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΟ ΦΥΛΟ,ΚΑΝΕΙΣ ΟΝΕΙΡΑ,ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΠΑΜ!ΒΙΩΝΕΙΣ ΤΗ ΓΕΝΝΑ ΣΑΝ ΤΟ ΠΙΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ,ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΑΝΑ ΧΩΡΙΣ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΝΑ ΨΑΧΝΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ.ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΕΣ ΜΑΝΕΣ ΤΑ ΧΑΝΟΥΝ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ 20 ΚΑΙ 30 ΧΡΟΝΩΝ.ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΘΕΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΑΛΛΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΙΣΩΣ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΥΜΑΙ ΚΑΚΙΑ ,ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΧΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΕΝΑ ΥΓΙΕΣ ΜΩΡΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΥ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ.ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΠΟΝΑΕΙ ΕΞΙΣΟΥ,ΟΤΙ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΣΕ ΧΡΗΜΑ,ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.ΕΓΩ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑΤΙ ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ.ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΥΓΙΗ ΩΑΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΚΑΛΟ ΣΠΕΡΜΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ ΣΕ ΠΑΡΕΝΘΕΤΗ ΜΗΤΕΡΑ Η ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΤΟΣΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΜΙΑ ΑΝΑΔΟΧΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,ΕΧΩ ΓΙΝΕΙ ΜΑΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΤΡΕΛΑ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΙΠΟΤΑ ΠΛΕΟΝ,ΖΗΤΗΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΜΟΝΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ ΟΧΙ ΧΩΡΙΣ ΠΑΙΔΙΑ.ΞΕΡΩ ΦΕΡΘΗΚΑ ΑΣΧΗΜΑ ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΩ ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥ ΣΤΕΡΗΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΩΡΟ.

ΤΩΡΑ ΓΡΑΦΩ,ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ,ΙΣΩΣ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΙΣΩΣ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΣΥΣΤΗΝΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΚΑΝΑ ΓΙΑΤΡΟ Η ΚΑΜΜΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

ΑΥΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ.

[ΤΙΤΗ]

πραγματικά λυπάμαι για όσα πέρασες.ειλικρινά δεν ξέρω τι να πώ.μόνο κουράγιο και που ξέρεις όλα γίνονται στις μέρες μας αρκεί να το θέλουμε,και βλέπω οτι εσύ το θέλεις.

καλωσόρισες

[elenik]

Λυπαμαι τοσο για αυτο που περνας.

Σ

την Β' επιπεδου του 2ου γιου μου ειχαν βρει ενα υποπτο σημαδι. Ειχα χασει την γη κατω απο τα ποδια μου. Το ειχα νιωσει .Ευτυχως ολα πηγαν καλα αλλα ακομα τρεμω οταν το θυμαμαι.

 

Εχεις παρει γνωμη απο αλλο γιατρο? Θα μου πεις οτι και η αδερφη σου γεννησε στον ιδιο αλλα δεν σημαινει οτι ολοι μπορουν να χειριστουν μια ιδιαιτερη περιπτωση. Ισως υπαρχει κατι που εκεινος δεν βλεπει. Ισως πρεπει να παρεις μια 2η γνωμη.

 

Ευχομαι γρηγορα να λυθει το αινιγμα και να βρεις τι φταιει.

Αν οχι οπως ειπες υπαρχουν τοσα παιδακια που χρειαζονται ενα σπιτι με αγαπη. Κι εσεις εχετε πολυ αγαπη και θα την δωσετε απλοχερα.

Μανα δεν ειναι αυτη που γενναει ενα παιδι. Μανα ειναι αυτη που μεγαλωνει , αγαπαει και παιρνει αγαπη απο ενα παιδι. Μητερα δεν σε κανουν ουτε οι 9 μηνες αναμονης αλλα ουτε και η γεννα. Υπαρχουν πολλες γυναικες που κυοφορησαν , γεννησαν ενα παιδι και του φερθηκαν απανθρωπα.

Και υπαρχουν και μανες που περασαν τοσα για να το αποκτησουν που εκτιμανε το καθε χαμογελο του.

Ισως ειναι γραμμενο για καποιο παιδακι να περιμενει εσενα να το σωσεις απο την δυστυχια του.

 

Ευχομαι καλη τυχη και ειμαι σιγουρη οτι ο θεος θα σου χαρισει την ευτυχια που τοσο σε δοκιμασε για να την αποκτησεις.

Οτι χρειαστεις ειμαστε εδω. :-H :-H :-H :-H

[marilia12]

fiore η ιστορια σου ειναι τραγικη αλλα δεν εισαι μονη. Προσωπικα ξερω και αλλη περιπτωση που εχασε 4 παιδια 3 στην 22 η εβδομαδα και ενα στον 7ο μηνα.

Εχεις κανει υστεροσκοπηση? Ειναι σιγουρο οτι η μητρα σου δεν ειναι δικερη ή διδελφη?

Οτι καποια αιτια υπαρχει αυτο ειναι σιγουρο. Ας ελπισουμε οτι θα βρεις την αιτια και θα προχωρησεις σε μια τελειομηνη κυηση. Στο ευχομαι μεσα απο την καρδια μου

[anna_ath]

Λυπάμαι τόσο πολυ για όσα σου έχουν συμβεί αλλά θέλω να πιστεύω ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο για τον οποίο σίγουρα δεν φταίς εσύ! Θεωρώ ότι η μοίρα πάιζει παιχνίδια σε όλους μας και ζούμε όσα είναι γραφτά να ζήσουμε...δοκιμασίες περνάμε όλοι και αυτό θέλω να πιστεύω ότι συμβαίνει κ για σένα και πως την επόμενη φορά όλα θα πάνε καλά...μην απελπίζεσαι και μην σταματήσεις να το ψάχεις,και να προσπαθείς και σίγουρα η ανταμοιβή σου θα είναι ένα υπέροχο στρουμπουλό και ροδαλό μωρό!Ξέρω περνάς δύσκολα τώρα αλλά δεν πρέπει να αφήσεις να δηλητηριαστεί η ψυχή σου από την απογοήτευση,πρέπει να γίνεις πιο δυνατή και να παλαίψεις!!!Καλή τύχη!

[vali]

Fiore μου ξέρω ότι αυτό που θα πω τώρα θα σου ακουστεί μελό αλλά.. Εγώ είμαι υιοθετημένη και πίστεψε με μάνα δεν είναι αυτή που με έδωσε γιατί της χάλαγα τη ζωή και μέτα πήγε κ έδωσε και το δεύτερο κοριτσάκι που γέννησε. Μάνα είναι αυτή που με μεγάλωσε και μου 'δωσε τα εφόδια να γίνω άνθρωπος. Έχεις ένα αντρα με άλφα κεφαλαίο δίπλα σου που σε αγαπά και τον αγαπάς κι εσύ, και αν κάνετε το βήμα προς την υιοθεσία, τη στιγμή που θα πάρεις το μωρακι σου αγκαλία ούτε που θα σκεφτείς τους 9 μήνες, το παιδί αυτό θα είναι δικό σας πολύ παραπάνω αν με ρωτάς εμένα, γιατί μια γυναίκα που είχε μια απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη και το κράτησε με το ζόρι και όλη της τη ζωή το κοιτάει και στα μάτια του βλέπει το εμπόδιο και σ' αυτό προβάλλει τις αποτυχίες της ΔΕΝ είναι μάνα. Μάνα είσαι εσύ που το παίρνεις απ΄ το χέρι και του προσφέρεις την αγάπη και το βοηθάς να πάει μπροστά.. Ξέρω, κοινότυπα, τα 'χεις ξανακούσει.. Αλλά είναι αλήθεια.. Μείνε με τον άντρα σου κούκλα μου και προχωράτε μαζί και όλα θα φτιάξουν...

[christy28]

Σου εύχομαι είσαι δυνατή και να καταφέρεις να κάνεις το μωράκι σου. Δεν μας είπες κάποια στοιχεία για τον γιατρό σου, π.χ. σε ποιο νοσοκομείο είναι?

Να έχεις υπόψη σου ότι υπάρχουν γιατροί με εξειδίκευση στις αποβολές και δεν θα έχανες τίποτα να έπαιρνες και μια δεύτερη ή και τρίτη γνώμη.

Ό,τι θελήσεις μην διστάσεις να το ζητήσεις. Είμαστε δίπλα σου και σε καταλαβαίνουμε γιατί οι περισσότερες από εμάς έχουν αποβάλει πολλές φορές.

[vickypap]

fiore η ιστορια σου ειναι τραγικη αλλα δεν εισαι μονη. Προσωπικα ξερω και αλλη περιπτωση που εχασε 4 παιδια 3 στην 22 η εβδομαδα και ενα στον 7ο μηνα.

Εχεις κανει υστεροσκοπηση? Ειναι σιγουρο οτι η μητρα σου δεν ειναι δικερη ή διδελφη?

Οτι καποια αιτια υπαρχει αυτο ειναι σιγουρο. Ας ελπισουμε οτι θα βρεις την αιτια και θα προχωρησεις σε μια τελειομηνη κυηση. Στο ευχομαι μεσα απο την καρδια μου

αυτο ακριβως θα εκεγα και εγω.επειδη ενδιαφερομαι για γυναικολογικα θεματα γιατι εχω τετοια προβληματα απο 14,5 ετων,ρωταω σχετικα με οτι ακουω τον γυναικολογο μου.μια φιλη μου εχει διδελφη μητρα.δεν μπορει να κανει ονειρα για παιδι γιατι θα παθαινει καθε φορα οτι και εσυ.ο γιατρος της ειπε οτι η λυση που προτεινεται ειναι να μενει εγκυος συνεχεια μεχρι να αποκτησει ελαστικοτητα η μητρα για να μπορει να κρατηθει τοσο το μωρο ωστε να ειναι βιωσιμο.ακουγεται τραγικο και πιστευω οτι ειναι.αλλα δεν βλεπουν αλλη λυση.το προβλημα αυτο το ανακαλυψαν πριν χρονια σε μια εκτρωση(που μου την εκρυβαν γιατι ξεραν τις αντιδρασεις μου,σορρυ κιολας αλλα επειδη εχω αρκετα σοβαρα προβληματα δεν συμφωνω με τις εκτρωσεις που γινονται γιατι απλα ηταν μια ανεπιθυμητη εγκυμοσυνη,πλεον η μεθοδος αντισυλληψης στην ελλαδα ειναι αυτος ο δρομος.)και τοτε της ειπαν οτι φαινεται να ειναι διδελφη.δεν προσπαθησε να μεινει εγκυος ποτε ξανα.

μεινε με τον αντρα σου και θα περασουν οι δυσκολιες κουκλα μου.θα γεμισει η αγκαλια σου με ενα μωρακι.κανε κουραγιο κοπελα μου.

[nina1980]

Μην το κάνεις αυτό στον άντρα σου, μπορεί να περνάς δύσκολα αλλά σε έχει τόσο ανάγκη όσο τον έχεις και εσύ. Αν υπάρχει αγάπη, θα βρείτε τρόπο να συνεχίσετε τη ζωή σας ευτυχισμένοι είτε υιοθετόντας ένα παιδί είτε με παρένθετη μητέρα. Μην το βάζεις κάτω , πάρε και άλλες γνώμες από γιατρούς και όλα θα πάνε καλά.

[Γλύκα]

Λυπάμαι πολύ...και ειλικρινά σε θαυμάζω για το κουράγιο σου..

Είμαι σίγουρη ότι θα τη βρεις την άκρη , γιατί φαίνεσαι πολύ δυναμικός άνθρωπος.

Μη σταματάς πουθενά....τα καλύτερα έρχονται...

[ΡΕΝΑΤΑ]

FIORE ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ...ΕΧΩ ΜΕΙΝΕΙ ΑΦΩΝΗ ΔΙΒΑΖΟΝΤΑΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΜΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΠΟΒΟΛΕΣ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΕΙΣ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΕΙΣ ΔΙΕΞΟΔΙΚΑ. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΛΥΘΕΙ. ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΣ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΓΙΑΤΡΟ.

ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΚΡΑΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ !!!

[MARIANTHI611]

Καλημέρα fiore,

Καταρχας θέλω να σε ευχαριστήσω που μοιράστηκες αυτά που πέρασες μαζί μας. Πραγματικά θέλει μεγαλείο ψυχης και καρδιάς για να καταφέρεις να σταθείς έστω και στα πόδια σου μετά απο τρεις τέτοιες αποβολές. Στάσου δυνατή και βρές το κουράγιο να ενώσεις τα κομμάτια του παζλ που σε οδηγεί στο αποτέλεσμα αυτό κάθε φορά. Συμβουλέψου γιατρούς κάνε τις εξετάσεις που ίσως βοηθήσουν και πάνω απο όλα βρες τον τρόπο να αγαπήσεις ξανά τον εαυτό σου αλλά και τον άντρα σου αφου μαζί βαδίζετε στο δρόμο της ζωής. Αν παρόλα αυτά αποφασίσεις να σταματήσεις τότε η υιοθεσία είναι μια έμπρακτη πράξη αγάπης για την ζωη. Φρόντισε πάνω απο όλα την ψυχολογία σας και συνέχισε να είσαι έτσι δυνατή στο μυαλό, στο κορμί, στην ψυχη και στην καρδιά. Δεν σε λυπάμαι γιατι δεν αξιζεις τέτοια συναισθήματα, σε Θαυμάζω που είσαι εδώ μαζί μας και δεν το βαζεις κατω. Σε φιλώ...Μαριάνθη

[Tatiani]

Η ιστορία σου με συγκίνησε πολύ Fiore, πιστεύω όμως ότι δεν πρέπει να το βάλεις κάτω κάποια στιγμή θα βρεθεί λύση για το πρόβλημα σου, ο Θεός είναι μεγάλος και ακόμα κι αν μας έρχονται δύσκολες στιγμές είναι πάντα δίπλα μας. Πήγαινε και σε άλλους γιατρούς μήπως υπάρχει κάτι που δεν ξέρει ή δεν έχει σκεφτεί ο δικός γιατρος. Μακάρι να τα καταφέρετε να αποκτήσετε ένα παιδάκι σύντομα!

Αλλά αν τελικά αποφασίσετε για υιοθεσία πιστεύω ότι η αγάπη που θα νιώθετε για αυτό το παιδί θα είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι αν το είχες γεννήσει εσύ. Και νομίζω ότι είναι από τις ωραιότερες πράξεις που μπορείς να κάνεις! Μη στεναχωριέσαι και εύχομαι να σας πάνε όλα καλά στο μέλλον!

[fiore]

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΙΟ ΣΑΦΗΣ,ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.

ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΣΑΛΠΙΓΓΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ.ΣΕ ΕΝΑ ΔΙΜΗΝΟ ΘΑ ΚΑΝΩ ΥΣΤΕΡΟΣΚΟΠΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ,ΑΡΚΕΤΑ ΜΕΓΑΛΑ(5ΕΚ).ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΨΑΧΝΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ,ΟΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΤΟ INTERNET ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΕΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ.ΜΟΛΙΣ ΚΑΝΩ ΕΝΑ ΠΑΚΕΤΟ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΘΑ ΚΑΤΕΒΩ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑΤΡΟ.

ΘΑ ΔΟΥΜΕ,ΟΛΑ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΙΝΑΙ.ΠΛΕΟΝ ΑΦΗΝΟΜΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ,ΑΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΝΑ ΜΩΡΑΚΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΙΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ....

[aimilia]

fiore, Καλησπέρα! Θέλω να εκφράσω τον θαυμασμό μου για το κουράγιο σου. Από ιατρικές συμβουλές είμαι άσχετη. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε έχω στην σκέψη και στην προσευχή μου.

Επίσης ήθελα να μοιραστώ 2 σκέψεις. Μας λέει συχνά η πεθερά μου: να αγαπάτε πολύ ο ένας τον άλλο γιατί 2 ξεκινήσατε και 2 θα μείνετε. Τα παιδιά είναι δώρο του θεού αλλά δεν είναι δικά σας και μια μέρα θα τραβήξουν τον δρόμο τους..εσείς όμως μια ζωή θα είσαστε μαζί...

Επίσης όταν μάθαμε για την παλύνδρομη το πρώτο πράγμα που είπε ο άντρας μου ήταν: Μας αγαπάει ο Θεός και μας δοκιμάζει..

Εύχομαι μέσα απο την καρδιά μου τα καλύτερα για σένα και τον άντρα σου, όποια και αν είναι αυτά...

[marilia12]

fiore σου εστειλα pm

[TARA]

Είχα κι εγώ μια αποβολή β΄τριμήνου λόγω σοβαρού βαθμού ανεπάρκειας τραχήλου, κατόπιν όμως με περίδεση και κλινήρης κατόρθωσα κι έκανα τον γιο μου. Τώρα είμαι και πάλι έγκυος, δεν έχω την υπομονή να μείνω στο κρεβάτι, είμαι όμως στο σπίτι συνεχώς και δεν κάνω τίποτα.΄Ισως το πρόβλημά σου να μην είναι μόνο η ανεπάρκεια, κάνε την υστεροσκόπηση και πες μας τα νέα σου. Αν χρειάζεσαι δεύτερη γνώμη πάντως, η γιατρός μου είναι στο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ και μου έκανε τόσο καλή περίδεση, ώστε γέννησα ένα μεγάλο μωρό, 10 ολόκληρες μέρες αφότου μου έκοψε τα ράμματα. Ακόμη δε και κατά τη διάρκεια του τοκετού, ο τράχηλος δεν έκανε διαστολή και μου τον άνοιξε με το χέρι. Ελπίζω να πάνε όλα καλά!

[Athinoulaki]

Μη διώχνεις τον αντρα σου μακριά σου. Σε χρειάζεται και τον χρειάζεσαι. Μαζί θα τη βρείτε τη λύση. Τώρα νιώθεις διαλειμμένη και ίσως και να αργήσεις να νιώσεις καλά, αλλά κάποια στιγμή θα γίνει και αυτό και μαζί θα βρείτε τον τρόπο να αποκτήσετε και παιδάκια. Για να γίνει αυτό, όμως, δεν πρέπει να διαλύσεις την οικογένεια σου. Κάνε τις εξετάσεις σου, πάρε και άλλες γνώμες και αποφασίζετε με πιο τρόπο θα γίνετε γονείς. Τα πάντα μπορούν να συμβούν αρκεί να έχεις πίστη, πίσμα και υπομονή. Μέσα από την ψυχή μου εύχομαι όλα να σου πάνε καλά από εδώ και πέρα.

[kanasta]

fiore μου λυπαμαι πολυ για οτι σου συνεβη.Οτι και να σου πουμε εμεις...Το θεμα ειναι να το ξεπερασεις με την δυναμη της δικης σου ψυχης.Το βιωσα και εγω δυο φορες αλλα ευτυχως ηταν νωρις.Σιγουρα υπαρχει αιτια και θα την βρεις.Καλη επιτυχια!

[sarantapodarousa]

Λυπάμαι πολύ για αυτά που διαβάζω... είναι πραγματικά φοβερές οι δοκιμασίες στις οποίες υποβάλλονται κάποια ζευγάρια (και κυρίως οι γυναίκες) προκειμένου να αποκτήσουν παιδί.

Ο λόγος που γράφω είναι για να δώσω μία νότα αισιοδοξίας μέσα από τη δική μου ιστορία. Είχα κι εγώ μία αποβολή στην 22η εβδομάδα, καθώς κάποια μέρα στην 21η εβδομάδα ξαφνικά έσπασαν τα νερά. Η γιατρός μου μου συνέστησε να μείνω ξάπλα, να ξεκινήσω utrogestan, στη συνέχεια νοσηλεύτηκα για 3 μέρες, αλλά τελικά το αμνιακό υγρό μειώθηκε πολύ και αναγκάστηκα να υποβληθώ στη δοκιμασία του φυσιολογικού τοκετού για να γεννήσω ένα έμβρυο που πέθανε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Ο πόνος ήταν ασύλληπτος, ένιωσα κενή και μόνη, παρόλο που ο άντρας μου και η οικογένειά μου ήταν δίπλα μου με όλο τους το είναι. Σε εκείνη τη φάση αυτό που μου προσέφερε πραγματική βοήθεια ήταν οι συνεδρίες με ψυχολόγο, τις οποίες με έπεισαν να ξεκινήσω η οικογένειά μου και ο άντρας μου.

Όσον αφορά το ιατρικό κομμάτι, έκανα πολλές εξετάσεις που δεν έδειξαν τίποτα. Η γυναικολόγος μου έδωσε το πράσινο φως να ξεκινήσω ξανά προσπάθειες μετά από δύο κύκλους.

Αμέσως μόλις πέρασε αυτό το διάστημα έμεινα ξανά έγκυος (παρόλο που την πρώτη φορά μου είχε πάρει 6 μήνες). Το άγχος ήταν πολύ, αλλά η γιατρός μου με έβλεπε πολύ συχνά (κάθε 15 μέρες) και όλα έβαιναν καλώς. Όταν έφτασα στην 21η εβδομάδα, σε έναν από τους πολλούς ελέγχους που κάναμε, διαπιστώσαμε ότι ο τράχηλος είχε χάσει λίγο μήκος. Αποφασίσαμε να κάνουμε περίδεση τραχήλου και να σταματήσω τη δουλειά για να μείνω στο σπίτι με πολλή προσοχή.

Έτσι έγινε... και λίγους μήνες αργότερα απέκτησα ένα αγοράκι, το οποίο γέννησα την 39η εβδομάδα με φυσιολογικό τοκετό.

Τα συναισθήματα που ένιωσα όταν ακούμπησαν το μωράκι μου πάνω μου και αυτό άρχισε να θηλάζει δεν μπορούσα καν να τα φανταστώ ένα χρόνο νωρίτερα, όταν στην ίδια αίθουσα ολοκληρωνόταν πρόωρα το ταξίδι της προηγούμενης εγκυμοσύνης.

Αυτή τη στιγμή το αγοράκι μου είναι 8 μηνών και με τις ζουζουνιές του δε μου αφήνει ούτε ένα λεπτό ελεύθερου χρόνου... παρόλα αυτά, ήθελα πολύ να αφιερώσω λίγο χρόνο για να μοιραστώ την ιστορία μου με όλες τις γυναίκες που θέλουν να γίνουν μαμάδες και έχουν περάσει δυσκολίες. Κάποιος γιατρός μου είχε πει ότι γυναίκα που έχει μείνει μία φορά έγκυος δεν υπάρχει περίπτωση να μην καταφέρει να αποκτήσει παιδί.

Αυτό να σκέφτεστε και να είστε αισιόδοξες. Να κοιτάτε μπροστά. Να βρείτε γιατρούς που να σας εμπνέουν και να ακουμπήσετε πάνω τους. Να ζητήσετε βοήθεια από ειδικούς, όταν δεν μπορείτε να διαχειριστείτε το συναίσθημά σας.

Να μην αδικείτε τους ανθρώπους που είναι δίπλα σας - είναι λογικό να μην μπορούν να καταλάβουν ακριβώς τα συναισθήματά σας, αλλά είναι εκεί για εσάς!

Ακόμα κι όταν αποκτήσετε το παιδάκι σας θα υπάρχουν στιγμές που θα σας πλημμυρίσει το σκοτάδι και η αγριότητα της προηγούμενης απώλειας. Αλλά η φύση έδωσε στις γυναίκες αυτό το ρόλο γιατί μπορούν να τα καταφέρουν - να παλέψουν - να πιστέψουν - να δώσουν το είναι τους... και όταν αποκτήσουν παιδάκια να κάνουν όσες θυσίες χρειάζεται για να τα μεγαλώσουν με τον καλύτερο τρόπο!