....ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΖΩΗΡΕΨΑΜΕ!!!!!!!!!

Λοιπόν... οπως το λέει ο τίτλος!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Πετάμε πράγματα... και σηκώνουμε το χέρι μας κάνοντας την κίνιση της ελαφριάς ξυλιάς... Γενικά έχει έναν εκνευρισμό αυτή τη βδομάδα... Λέω φάση είναι θα περάσει.. αλλά επειδή συνέπεσε με το ότι τις μέρες που έχω βαρδια και φευγω 09:30 απο το σπιτι και με βλέπει, δεν μ'αφήνει να φύγω ανησυχω μηπως αυτη η συμπεριφορά έχει κρυμμένο θυμό...

standard

μην τον τιμωρείς, είναι καλό να εκφραστεί,

δώσε του αγκαλιά έτσι ώστε να του φύγει ο θυμός. αν δεν θέλει αγκαλιά, πάλι άσε τον να ξεθυμάνει.

προσπάθησε να του κάνεις και συζήτηση...

" αχ! γιατί το πετάς αυτό, ... χμ.... μήπως είσαι θυμωμένος?......"

(με την ανάλογη έκφραση στο προσωπο για να ξέρει τι εννοείς)

έτσι ώστε να καταφέρεις να εκφραστεί λεκτικά, ...¨και να κάνετε συζήτηση..

θύμωσες ε? αχ ναι και μένα δεν μου αρέσει καθόλου που φεύγω και σε αφήνω εδώ, θα ήταν τέλεια να μπορουσα να μείνω μαζί σου... αλλά πρέπει όμως, δεν γίνεται αλλιώς. .. θέλεις να κάνουμε τώρα κάτι μαζί?

αν πεί όχι

μην απογοητευτείς...

έχεις πετύχει το να κάνει συζήτηση μαζί σου πράγμα πολύ σημαντικό.

προτεινέ του

ή να κάνει μια θυμωμένη ζωγραφιά.

αυτό που θέλεις είναι να του φύγει ο θυμός και αυτό θα το καταφέρεις με το να εκφραστεί.

είτε λοιπόν

-λεκτικά ή

-εικαστικα η

-συμβολικά (παίζοντας έναν θυμωμένο λύκο ή απλώς κάνοντας παιχνίδι με θυμωμένες γκριμάτσες πχ)

Σοφία,

περίπου στην ίδια ηλικία μου το έκανε κι εμένα αυτό η Μαρία.

Αλλά εμένα το εκδήλωνε με θυμό προς την γιαγιά της που ερχόταν να την πάρει. Έλεγε ας πούμε "δεν θέλω να πάω με την γιαγιά", "θέλω να έρθω μαζί σου στη δουλειά", δεν ήθελε να κάνει τίποτα με τη γιαγιά της, ήθελε τα πάντα με μένα... Είχε κολλήσει πάνω μου.

Φαντάζομαι ότι κατηγορούσε την μαμά μου επειδή εγώ έφευγα για τη δουλειά κι εκείνη έμενε μαζί της.

Σε κείνη τη φάση ήταν που είχε αρχίσει να ζητάει να πάει και στο σχολείο...

Βέβαια, μετά τις περιπέτειες υγείας που περάσαμε, έχει γίνει πάλι κολλητή με την γιαγιά της... Πάλι όμως που και που μου λέει ότι θέλει να έρθει μαζί μου στη δουλειά και διάφορα τέτοια.

Εγω καθομουνα και του εξηγουσα.

" Η μαμα πρεπει να παει στην δουλεια γιατι αν δεν παει δεν θα μπορουμε να παρουμε διαφορα πραγματα (απο τη μια δεν ηθελα να τον βαλω σε αυτο το παιχνιδι και απο την αλλη ηθελα να ξερει οτι δεν χαιρομαι που τον αφηνω). Μολις περασει το μεσημερι θα ειμαι πισω και θα σε παρω απο το σχολικο κλπ. Ολοι οι μεγαλοι δουλευουν. Και ο μπαμπας , και ο θειος κλπ."

Συνειδητοποιησε πια οτι ετσι ειναι και δεν μπορω ουτε εγω , ουτε εκεινος να τ αλλαξει και απλα ξερει σιγουρα οτι θα ξαναγυρισω (εννοιωθα οτι ειχε ενα τετοιο φογο -γιατι δεν ξερω).

Εγώ δεν έχω να σου δώσω καμιά καλή συμβουλή.

Δοκίμασε αυτά που σου προτείνουν η Μαρία και τα άλλα κορίτσια και πες μας αν είχες αποτέλεσμα.

Ε!!! ΣΟΦΙΑ τα ζουζούνια μας μεγαλώνουν και έχουν άποψη…………

Πέντε μέρες που είμασταν αυτοκολλητάκια κανένα πρόβλημα... Κορίτσια τους λείπουμεεεεεεεεεεεεεεεε.............

Αχ. Το ξερουμε αλλα τι να κανουμε ....

Εμας δεν μας λειπουν????

Τρελαινομαι οταν φευγω και τον αφηνω πισω.

....για αυτό ακριβώς δεν είναι καλό να νευριάζετε/θυμώνετε εάν κάνουν τέτοια, γιατί δεν είναι θέμα διαπαιδαγώγησης αλλά έκφρασης,

αλλά όμως πρέπει κιόλας να τα αντιμετωπίσετε με κάποιο τρόπο, ήπιο. =

έκφραση του θυμού με άλλους τρόπους που είναι αποδεκτοί.