Διακοπή κύησης ή όχι ??

Αφου εισαι μεσα στον χωρο, γιατι δεν γραφεις και τον λογο γα τον οποιο τους εδενες τα χερια;

Θελεις να τον γραψω εγω;

Γιατι οι γιατροι φοβουμενοι τις επιπλοκες και για να βγαλουν την ουριτσα τους απ'έξω, σκοτιστηκαν να δωσουν τα σωστα φαρμακα στα παιδια αυτα για να μειωσουν την επιθετικοτητα τους!

Στο δικο μου τμημα, οταν εφημερευε μια συγκεκριμενη γιατρος που ηταν παντα παρουσα και ετοιμη να αντιμετωπισει το οτιδηποτε, κραταγε τα παιδια αυτα ηρεμα. 'Οχι ντοπαρισμενα! Ηρεμα!

Οι αλλοι ομως εκαναν επισκεψη, ελεγα "δεστον!" και την κανανε για κανενα εξτρα στα σπιτια, 'η απλα αραζαν και εβλεπαν τηλεοραση! Και το νοσηλευτικο εβγαζε το φιδι απ'την τρυπα!

Ή δεν ειναι ετσι;

Θελω να πω μ'αυτο οτι μας φοβιζει ενα παιδι με προβλημα γιατι και η αντιμετωπιση του απο την κοινωνια ολοκληρη ειναι φρικτη και απανθρωπη! Ακομα και απο αυτους που εδωσαν ορκο στον Ιπποκρατη!

Συγνωμη για το ξεσπασμα, αλλα βαρεθηκα να το βιωνω αυτο που περιεγραψε η Stavic.

ΔΕΝ καταλαβαινω...δεν εχουν τις γνωσεις να δωσουν σωστα φαρμακα η βαριοτανε?

και αμα ειναι δεμενα δεν φωναζουνε?σιριζουν σαφως οποτε γιατι δεν τους δινουν την καταλληλη φαρμακευτικη αγωγη?

μα θα τρελαθω ...πολυ σοβαρο θεμα ...

Tα έρημα πλάσματα που πέφτουν στα χεριά τους.....:-(

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ

Ορκίζομαι στο θεό Απόλλωνα τον ιατρό και στο θεό Ασκληπιό και στην Υγεία και στην Πανάκεια και επικαλούμενος τη μαρτυρία όλων των θεών ότι θα εκτελέσω κατά τη δύναμη και την κρίση μου τον όρκο αυτόν και τη συμφωνία αυτή. Να θεωρώ τον διδάσκαλό μου της ιατρικής τέχνης ίσο με τους γονείς μου και την κοινωνό του βίου μου. Και όταν χρειάζεται χρήματα να μοιράζομαι μαζί του τα δικά μου. Να θεωρώ την οικογένειά του αδέλφια μου και να τους διδάσκω αυτήν την τέχνη αν θέλουν να την μάθουν . Να μεταδίδω τους κανόνες ηθικής, την προφορική διδασκαλία και όλες τις άλλες ιατρικές γνώσεις στους γιους μου, στους γιους του δασκάλου μου και στους εγγεγραμμένους μαθητές που πήραν τον ιατρικό όρκο, αλλά σε κανέναν άλλο.

[τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω. Ούτε θα δίνω θανατηφόρο φάρμακο σε κάποιον που θα μου το ζητήσει, ούτε θα του κάνω μια τέτοια υπόδειξη. Παρομοίως, δεν θα εμπιστευτώ σε έγκυο μέσο που προκαλεί έκτρωση. Θα διατηρώ αγνή και άσπιλη και τη ζωή και την τέχνη μου. Δεν θα χρησιμοποιώ νυστέρι ούτε σε αυτούς που πάσχουν από λιθίαση, αλλά θα παραχωρώ την εργασία αυτή στους ειδικούς της τέχνης. Σε όσα σπίτια πηγαίνω, θα μπαίνω για να βοηθήσω τους ασθενείς και θα απέχω από οποιαδήποτε εσκεμμένη βλάβη και φθορά, και ιδίως από γενετήσιες πράξεις με άνδρες και γυναίκες, ελεύθερους και δούλους. Και όσα τυχόν βλέπω ή ακούω κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή και πέρα από τις επαγγελματικές μου ασχολίες στην καθημερινή μου ζωή, αυτά που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω δεν θα τα κοινοποιώ, θεωρώντας τα θέματα αυτά μυστικά. Αν τηρώ τον όρκο αυτό και δεν τον παραβώ, ας χαίρω πάντοτε υπολήψεως ανάμεσα στους ανθρώπους για τη ζωή και για την τέχνη μου.

Αν όμως τον παραβώ και επιορκήσω, ας πάθω τα αντίθετα..

ΔΕΝ καταλαβαινω...δεν εχουν τις γνωσεις να δωσουν σωστα φαρμακα η βαριοτανε?

και αμα ειναι δεμενα δεν φωναζουνε?σιριζουν σαφως οποτε γιατι δεν τους δινουν την καταλληλη φαρμακευτικη αγωγη?

μα θα τρελαθω ...πολυ σοβαρο θεμα ...

Τα φαρμακα αυτα απαιτουν αυξημενη ιατρικη φροντιδα και παρακολουθηση γιατι κανουν συχνα επιπλοκες.

Εγω δε γνωρισα πολλους γιατρους να προτιθενται ν'ασχοληθουν περαιτερω. Μ'ενα δεσιματακι ξεμπερδευουν. Κλεινουν και την πορτα του γραφειου τους για να μην ακουνε τους ασθενεις και τελειωσε η ιστορια!

Παραμονη πρωτοχρονιας ο αντρας μου ειχε νυχτερινη βαρδια.

Στο τμημα εφημερευε ενα επιμελητης και 2 ειδικευομενοι. Πηγα κι'εγω μαζι με τη γυναικα ενος αλλου συναδελφου του για να υποδεχτουμε μαζι τον νεο χρονο.

Δεν δουλευε με παιδια ο αντρας μου, αλλα με ενηλικες.

Ενας ασθενης φοβερα διεγερτικος ειχε ξεσηκωσει ολη την πτερυγα.

Ηρθαν οι ειδικευομενοι (εννοειται οτι ο επιμελητης εκανε ρεβεγιον εξω!) και ειπαν να του δεσουν τα χερια.

Δε θα σχολιασω τις κλωτσιες και το ξυλο που φαγαν οι νοσηλευτες για να τον δεσουν.

Ομως ο ασθενης ηταν τοσο διεγερτικος που σηκωθηκε και εσυρε με τα δεμενα χερια του το κρεβατι εξω απο τον θαλαμο!!!

Ματαια παρακαλουσαν οι νοσηλευτες να του κανουν μια nosinan για να ηρεμησει! Οι ειδικευομενοι αρνηθηκαν και προτειναν απλα να του δεσουν κι τα ποδια! Το αποκορυφωμα ηταν οτι ηρθαν και ειπαν οτι θα ειναι στο κυλικειο γιατι κουραστηκαν να ακουνε τις φωνες του...

Ο αντρας μου απελπισμενος, πηγε και βρηκε εναν γιατρο που εφημερευε και ηταν φιλοι και τον παρακαλεσε αν χρειαστει κατι να παρεμβει και πηρε μονος του πρωτοβουλια και του εκανε την ενεση!

Και για να γυρισουμε και στο αρχικο θεμα συζητησης. Αυτος ο ασθενης μπορει να ητνα ο πατερας μας, ο θειος μας, ο αντρας μας. Αυτο λεω απο την αρχη της συζητησης. Κανεις δεν υπογραφει συμβολαιο υγειας! Τι θα επρεπε να τον κανουν αυτον τον ανθρωπο οι συγγενεις; Να τον σκοτωσουν;;;

Οσο σοβαρο ειναι αυτο το θεμα αλλο τοσο ειναι κ ψυχοφθορο....:-( καθε αναρτηση σας, μου μαυριζει τη ψυχη ακομα περισσοτερο. φαντασου κ να το ζεις ειτε σαν επαγγελματιας ειτε σαν προσωπικη ιστορια...πω πω

Τα φαρμακα αυτα απαιτουν αυξημενη ιατρικη φροντιδα και παρακολουθηση γιατι κανουν συχνα επιπλοκες.

Εγω δε γνωρισα πολλους γιατρους να προτιθενται ν'ασχοληθουν περαιτερω. Μ'ενα δεσιματακι ξεμπερδευουν. Κλεινουν και την πορτα του γραφειου τους για να μην ακουνε τους ασθενεις και τελειωσε η ιστορια!

 

Παραμονη πρωτοχρονιας ο αντρας μου ειχε νυχτερινη βαρδια.

Στο τμημα εφημερευε ενα επιμελητης και 2 ειδικευομενοι. Πηγα κι'εγω μαζι με τη γυναικα ενος αλλου συναδελφου του για να υποδεχτουμε μαζι τον νεο χρονο.

Δεν δουλευε με παιδια ο αντρας μου, αλλα με ενηλικες.

Ενας ασθενης φοβερα διεγερτικος ειχε ξεσηκωσει ολη την πτερυγα.

Ηρθαν οι ειδικευομενοι (εννοειται οτι ο επιμελητης εκανε ρεβεγιον εξω!) και ειπαν να του δεσουν τα χερια.

Δε θα σχολιασω τις κλωτσιες και το ξυλο που φαγαν οι νοσηλευτες για να τον δεσουν.

Ομως ο ασθενης ηταν τοσο διεγερτικος που σηκωθηκε και εσυρε με τα δεμενα χερια του το κρεβατι εξω απο τον θαλαμο!!!

Ματαια παρακαλουσαν οι νοσηλευτες να του κανουν μια nosinan για να ηρεμησει! Οι ειδικευομενοι αρνηθηκαν και προτειναν απλα να του δεσουν κι τα ποδια! Το αποκορυφωμα ηταν οτι ηρθαν και ειπαν οτι θα ειναι στο κυλικειο γιατι κουραστηκαν να ακουνε τις φωνες του...

Ο αντρας μου απελπισμενος, πηγε και βρηκε εναν γιατρο που εφημερευε και ηταν φιλοι και τον παρακαλεσε αν χρειαστει κατι να παρεμβει και πηρε μονος του πρωτοβουλια και του εκανε την ενεση!

Και για να γυρισουμε και στο αρχικο θεμα συζητησης. Αυτος ο ασθενης μπορει να ητνα ο πατερας μας, ο θειος μας, ο αντρας μας. Αυτο λεω απο την αρχη της συζητησης. Κανεις δεν υπογραφει συμβολαιο υγειας! Τι θα επρεπε να τον κανουν αυτον τον ανθρωπο οι συγγενεις; Να τον σκοτωσουν;;;

ποσο δικιο εχεις!

αλλα εχω δει περιστατικα που 1 nozinan δεν εκανε τιποτα!

μα τιποτα!

δεν τα επιανε ουτε σχημα!

οι ειδικευομενοι ειναι ......

τους περιγραφαμε τι εκαναν και νομιζαν οτι τους λεμε ψεματα....λες και το νοσ.προσωπικο ειχε την διαθεση, θεληση δυναμη(σωματικη και ψυχικη)να καθηλωσει απο το να εχει εναν ασθενη ηρεμο!

αλλα δυστηχως δεν ειναι ολα τα περιστατικα ιδια η δεν εχουν ολα την ιδια εξελιξη!

θα επρεπε το νοσηλ.προσ. να ειναι 1 προς 1 αλλα ηταν 2 προς 17...

ο γιατρος ...στο τηλ......αλλα....

εδωσα αγαπη σε αυτα τα παιδια.....τα υπερασπιστικα οσο μπορουσα....ειχα να παλεψω με τα παλια μυαλα....." εεεε και να μεινει κατουρημενο τι θα γινει ....σαμπος καταλαβεινει?"

εκανα το αθλιο κιτρινισμενο δωματιο....χαρουμενο....ζωγραφιζοντα λουλουδακια....σε 3 μερες τα ειχεν χαλασει....οχι τα παιδια!

....και γι ααυτο ξαναλεω εισεπραξα αγαπη αλλα μονο απο αυτα τα παιδια!

ακουσα να φωναζει το ανομα μου ενα ποα υατ τα παιδια....ετρωγε μονο αν το ταιζα με το χερι....η μυρωδια....μας φωναζαν μαμα....

αλλα δεν ενοιωσα καμια αναγνωριση απο καποιον " νοημον¨παρα μονο κακια !

σταματησα να δουλευω οταν πηρα 2 φορες κορτιζονη μεσα σε να χρονο απο τπυς πονους.....επρεπε να συνεχισω την ζωη μου....να κανω οικογενεια να αποκτησω παιδι!!

ακοαμ και τωρα αυτα που ζουν πηγαινω και τα βλεπω!

πισω απο την πλατη μου με κοροιδευουν αλλα εγω αυτο νοιωθω!

δεν κατακρινω μια διακοπη κυησης.....θα το εκανα και εγω!

αλλα κατακρινω αυτη τη μανα ου ενω ηξερε το κρατησε και δεν φροντισε για την επιβιωση του...το παρκαρε σε ενα νοσοκομειο...και το βραδυ κοιμοταν ησυχη!!

συγχερω τους γονεις που ζουν με τετοια παιδια....οι οποιοι μετα παο χρονια χρηζουν και οι ιδιοι ψυχ. βοηθειας!

καποιοι ισως νωριτερα....

πχ..ειδα μανα να κανει στοματικο ερωτα στο γιο της....για να τον ¨ανακουφισει¨οπως ελεγε και ζητησε απο τον γιατρο να μας πει να τον βοηθαμε οσο μπορουμε σε αυτο....

δεν ειχες να παλεψεις μονο με την αρρωστια αλλα και με τα ρρωστα μυαλα!

αλλα ξαναλεω τι γινεται αν φυγουν πρωτοι οι γονεις?

ξεχασα....λεγοντα παιδια....απο 18 εως 48

ΕΧΩ ανατριχιασει ολοκληρη!!!!!!!STAVIC ΧΡΟΝΙΑ ειχε να με σοκαρει ανθρωπος τοσο πολυ..

εισαι αξιοθαυμαστη..

Τα φαρμακα αυτα απαιτουν αυξημενη ιατρικη φροντιδα και παρακολουθηση γιατι κανουν συχνα επιπλοκες.

Εγω δε γνωρισα πολλους γιατρους να προτιθενται ν'ασχοληθουν περαιτερω. Μ'ενα δεσιματακι ξεμπερδευουν. Κλεινουν και την πορτα του γραφειου τους για να μην ακουνε τους ασθενεις και τελειωσε η ιστορια!

 

Παραμονη πρωτοχρονιας ο αντρας μου ειχε νυχτερινη βαρδια.

Στο τμημα εφημερευε ενα επιμελητης και 2 ειδικευομενοι. Πηγα κι'εγω μαζι με τη γυναικα ενος αλλου συναδελφου του για να υποδεχτουμε μαζι τον νεο χρονο.

Δεν δουλευε με παιδια ο αντρας μου, αλλα με ενηλικες.

Ενας ασθενης φοβερα διεγερτικος ειχε ξεσηκωσει ολη την πτερυγα.

Ηρθαν οι ειδικευομενοι (εννοειται οτι ο επιμελητης εκανε ρεβεγιον εξω!) και ειπαν να του δεσουν τα χερια.

Δε θα σχολιασω τις κλωτσιες και το ξυλο που φαγαν οι νοσηλευτες για να τον δεσουν.

Ομως ο ασθενης ηταν τοσο διεγερτικος που σηκωθηκε και εσυρε με τα δεμενα χερια του το κρεβατι εξω απο τον θαλαμο!!!

Ματαια παρακαλουσαν οι νοσηλευτες να του κανουν μια nosinan για να ηρεμησει! Οι ειδικευομενοι αρνηθηκαν και προτειναν απλα να του δεσουν κι τα ποδια! Το αποκορυφωμα ηταν οτι ηρθαν και ειπαν οτι θα ειναι στο κυλικειο γιατι κουραστηκαν να ακουνε τις φωνες του...

Ο αντρας μου απελπισμενος, πηγε και βρηκε εναν γιατρο που εφημερευε και ηταν φιλοι και τον παρακαλεσε αν χρειαστει κατι να παρεμβει και πηρε μονος του πρωτοβουλια και του εκανε την ενεση!

Και για να γυρισουμε και στο αρχικο θεμα συζητησης. Αυτος ο ασθενης μπορει να ητνα ο πατερας μας, ο θειος μας, ο αντρας μας. Αυτο λεω απο την αρχη της συζητησης. Κανεις δεν υπογραφει συμβολαιο υγειας! Τι θα επρεπε να τον κανουν αυτον τον ανθρωπο οι συγγενεις; Να τον σκοτωσουν;;;

συγχαρητηρια και στον αντρα σου ειλικρινα...μακαρι ολοι να ηταν ετσι..

...σταματησα να δουλευω οταν πηρα 2 φορες κορτιζονη μεσα σε να χρονο απο τπυς πονους.....επρεπε να συνεχισω την ζωη μου....να κανω οικογενεια να αποκτησω παιδι!!

 

Δυστυχως αυτη ειναι η μοιρα μας.

Εγω εχω χειρουργησει και τα δυο μου χερια απο καταπονηση και παιρνω χρονια αντιφλεγμονωδη και μυοχαλαρωτικα για να ηρεμησω τους πονους της σπονδυλικης στηλης. Εδω και καμποσο καιρο ειμαι με αδεια ανευ αποδοχων γιατι παλευω να παρω μεταθεση στο μερος που ζει ο αντρας μου και ειναι η πρωτη περιοδος τα τελευταια 17 χρονια που δεν φοραω ναρθηκες και δεν με πιανουν φοβερες κρισεις.

Ομως καποιος πρεπει να μεινει, αλλιως οι χωροι αυτοι θα ερημωναν ή θα πλαισιωνονταν μονο απο αντρες...

με κεποιο τροπο θα πρεπει ανα μειωθουν αυτες οι καταστασεις....

αλλα με ποιον?

ο καθε ενας εχει τη αποψη του!

οσα χρονια ειμαι στο χωρο της υγεια....το παιδοψυχιατρικο κλεινει αλλα ακομα τποτα....που θα πανε ολα αυτα τα παιδια?

στο ψυχιατρειο?

η σπιτι τους?

ποια θα ειναι η καταληξη τους?

δε φανατζεσαι ποσο σε καταλαβαινω....εφυγα απο το τμημα αυτο με 2βαθμια επιτροπη και με μεσο...αν ειναι δυνατον!

αντιφλεγμονωδη πηρα ξανα αλλα οχι κορτιζονη!

κρισεις περναω και θα περναω.....ειχα αρκετα αποκτηματα απο εκει...συνδρομο καρπιαιου και στα 2 χερια καθως και το νεο αποκτημα θεωριτικα σχετο, (αλλα δε νομιζω να το παθενα στα 30)ρευμαυτοτειδης αθριτιδα.

κρατω αγκαλια τη κορη μου....!

εργαζομαι ακομα στο πλαισιο αυτο....!

εγω τα εχω καλα με τον εαυτο μου!

ελπιζω και οι αλλοι....

και οι κυριοι στο υπ.οικονομικων η εργασιας....

Ανακατεύτηκα με όσα διάβασα. Πόσο σκληρή μπορεί να είναι η αλήθεια?

Κορίτσια, εσείς που δουλεύετε με τέτοιες περιπτώσεις...δεν έχω λόγια.Σας βγάζω το καπέλο. Αν πιστεύετε, νομίζω πως έχετε κερδισμένο τον παράδεισο.

Θέλω μόνο να ρωτήσω κάτι, με όλη την καλή προαίρεση του κόσμου, κι όποια είναι σχετική με το αντικείμενο και γνωρίζει ας μας απαντήσει παρακαλώ.

Όλες αυτές οι φρικτές καταστάσεις που περιγράφετε, αφορούν άτομα που γεννήθηκαν με κάποιο σύνδρομο ή άτομα που γεννήθηκαν υγιή αλλά ανέπτυξαν στην πορεία ψυχολογικά προβλήματα?

Θέλω να πω το εξής: ένα παιδί που θα γεννηθεί με σύνδρομο, αν έχει από την αρχή ως το τέλος όλη τη φροντίδα που χρειάζεται, υπάρχει και πάλι περίπτωση να φτάσει σε τέτοιο σημείο?

Και κάτι ακόμα: υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να γεννήσει ένα υγιές ευγάρι χωρίς κληρονομικότητα ένα παιδί με τόσο σοβαρό πρόβλημα? Μήπως ευθύνεται κατα κύριο λόγο πχ το ότι οι γονείς ήταν αλκοολικοί, τοξικομανείς ή ψυχασθενείς υπό φαρμακευτική αγωγή?

Stavic κοιτα τελικα ποσο μοιαζουμε!

Κι'εγω τα 2 χειρουργεια για καρπιαιο σωληνα τα εκανα. Οντως ομως η ρευματοειδης αρθριτιδα ειναι ασχετη. Θα παρουσιαζοταν ουτως ή άλλως.

Σχετικα με τις ερωτησεις σου Αγγελινα, μη βασανιζεις το μυαλο σου με τετοια ερωτηματα. Ειδικα αν εισαι στη διαδικασια να κανεις παιδι ή ακομα περισσοτερο αν κυοφορεις.

Δε θα παρεις σαφεις απαντησεις. Υπαρχει οντως συνδεση κληρονομικοτητας σε καποιες παθησεις αλλα δεν ειναι απαραιτητο.

Στη δικη μου οικογενεια υπαρχει ενας ξαδερφος ψυχωσικος ενω σε ολο το γενεαλογικο μας δεντρο (μεχρι 4 γενιες πισω) δεν υπηρχε αλλο τετοιο περιστατικο. Οι γονεις του ειναι υγιεστατοι χωρις ποτε να εχουν κανει καποια καταχρηση.

Σχετικα με την ερωτηση σου για τη συνδεση της πορειας του ασθενους αναλογα με τη φροντιδα που του παρεχεται και παλι εξαρταται απο την παθηση. Δε θυμαμαι πιος το ειπε, αλλα στο βιβλιο νευρολογιας που μελετουσα στο πανεπιστημιο, στην εισαγωγη εγραφε πανω-κατω το εξης:

"Φανταστειτε ενα μαυρο δωματιο που επικρατει το απολυτο σκοταδι και μεσα βαζετε καποιους ανθρωπους τυφλους. Αυτο ακριβως ειναι η νευρολογία"

Δυστυχως οσο κι'αν τρεχει η εξελιξη της επιστημης σε αλλους τομεις, στην νευρολογια ερπει νωθρα.

Σε ευχαριστώ για την απάντηση, good luck. Όχι, ούτε έγκυος είμαι ούτε στην προσπάθεια, ο μικρός μου μόλις χρόνισε. Απλά είχα πάντα αυτή την απορία και πιστεύω πως κι άλλοι την έχουν.

Στην δική μας οικογένεια, ένας αδελφός του παππού μου γεννήθηκε με σύνδρομο down κι ένας πρώτος ξάδελφός μου με κάποιο είδος νοητικού προβλήματος, μόνο που η οικογένεια το έκρυβε γενικά και ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω αν ήταν εκ γεννετής ή ψυχολογικό που αναπτύχθηκε αργότερα. Πάντως το παιδί πήγε κανονικά σχολείο και στρατό. Επίσης μια πρώτη ξαδέλφη του άντρα μου ήταν σχιζοφρενής, νομίζω. Δεν ξέρω ακριβώς, δεν πολυμιλάνε γι' αυτό. Ήταν άριστη μαθήτρια και το εμφάνισε στις πανελλήνιες, από ό,τι έχω ακούσει. Ό,τι κι αν ήταν πάντως, σίγουρα δεν είχε τη σωστή αντιμετώπιση, και η κοπέλα πέθανε στα 32 της.

τι δουλειά έχει το σ. ντάουν με αυτά που αναφέρθηκαν δεν μπορώ να καταλάβω. .

Τώρα για άλλες περιπτώσεις μην με ρωτάτε δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πώς δεν ξέρω αν θα ζητήσω να μου κάνουν κάποια ευθανασιούλα αν και τυχόν πάθω εγκεφαλικό ή καρκίνο ή κανένα τροχαίο για να μην τραβιούνται οι γονείς μου, τα παιδιά μου ή τα αδέλφια μου... Γιατί η απόφασή τους να με κρατήσουν στη ζωή αν γίνω σχιζοφρενής ή ανάπηρη ή διαφορετική στη φάτσα από τους γύρω ή τα κάνω πάνω μου όλη μέρα και τους τυραννάω όλους θα επηρεάσει και θα καταστρέψει τις ζωές όλων γύρω μου!! Ωραίος τρόπος σκέψης. Μου αρέσει. Με αυτή τη λογική οι μισοί στον πλανήτη θα πρέπει να θανατώνονται. Ο κάθε ένας όπως αναπαύεται στην ψυχή του έτσι ας το βλέπει. Και μην μου πείτε ότι το έμβρυο δεν ζει στην εβδομάδα που ανιχνεύονται όλα αυτά? Όταν κλωτσάει και χαιδεύουμε την κοιλιά και μας χαιρετάει στον υπέρηχο όλα καλά, ενώ όταν έχει κάποιο πρόβλημα δεν είναι ζωντανός άνθρωπος... Δεν καταλαβαίνω. Η ιατρική προχώρησε ναι. Και διαγιγνώσκει και διάφορες παθήσεις σε πόσους γύρω μας. ΤΙ πρέπει να τους κάνουμε. Να τους ξεφορτωθούμε όλους?

Τέλοσπάντων, λοιπόν κορίτσια, ρίξτε μια ματιά στις φατσούλες παρακάτω και ίσως νιώσετε λίγη από την αγάπη που εισπράττω καθημερινά, ελπίζοντας ο πρωτόγονος κόσμος γύρω μας να αλλάξει άποψη και μυαλά μια μέρα, γιατί αυτός ο κόσμος καθορίζει το περισσότερο από το μέλλον τους, ο κόσμος γύρω δημιουργεί το 90% των προβλημάτων τους. Δεν ξέρω πώς θα ήταν η ψυχολογία μου αν το παιδάκι μου είχε σχιζοφρενικές συμπεριφορές ή ήταν τερατάκι, πάντως πιστεύω ότι θα έκανα την καρδιά μου πέτρα και θα έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα, γιατί είναι σάρκα μου και αίμα μου. Και να μην ήταν πάλι το ίδιο θα εκανα. Η αγάπη για τα έμβρυα και τα παιδιά πρέπει να εξυπακούεται, όχι να καλλιεργείται μέρα με τη μέρα.... Είναι αυτονόητη και αφορά όλα τα παιδιά, όπως και αν μοιάζουν. Κανείς δεν σου εξασφαλίζει ισόβιο συμβόλαιο υγείας, αρτιμέλειας και ομορφιάς. Εμείς ας κάνουμε το καλύτερο ως άνθρωποι και τα υπόλοιπα ας τα αναλάβει και ο Θεός, η φύση, η τύχη όποιος θέλει....

Αλλά κανείς δεν μπορεί να κατακρίνει τις αποφάσεις των άλλων. Ο κάθε ένας πράττει σύμφωνα με τις δυνατότητές του, τις γνώσεις του, τις καθοδηγήσεις που έλαβε, τις ιατρικές παρεναίσεις, τις εμπειρίες που ενδεχομένως είχε. Αλλά ας ρίχνουμε και μια ματιά σε παρόμοιες περιπτώσεις πριν αποφασίσουμε. Γιατί η απόφαση για τη ζωή ή το θάνατο ενός εμβρύου ή της εγκατάλειψης ενός παιδιού είναι μονόδρομος και σε περίπτωση που θελήσεις την επιστροφή δεν γίνεται και αυτό πονάει πάρα πολύ..

Φιλάκια πολλά!!!

Ευχαριστώ το Θεό που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να σκοτώσω τον άγγελό μου και ευχαριστώ το Θεό που δεν άκουσε τις προσευχές μου γιατί καμιά φορά οι αναπάντητες προσευχές είναι τα μεγαλύτερα δώρα. GIFTS Δείτε το sto you tube μερικές φατσούλες να χαμογελάσετε και νιώστε λίγη από τη δίχως όρους και όρια αγάπη.

Α, και μην ξεχάσετε να δείτε στο σημείο 1:20΄ εκεί θα καταλάβετε και θα νιώσετε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!

Αμάν dorian κομμάτια με έκανες...από το μεσημέρι ακόμα κλαίω. Ψυχούλες μου!

Dorian καταρχήν χαίρομαι πολύ που σε βλέπω και σε διαβάζω μετά από τόσο καιρό που έχουμε να τα πούμε. Δεύτερον αισθάνομαι ότι πρέπει να σε ευχαριστήσω για το μήνυμα που έγραψες εδώ και το λινκ του youtube που έβαλες. Η φωτογραφία του μωρού που χαμογελάει στον υπέρηχο δίνει απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που τέθηκαν εδώ. Φιλιά πολλά.

τι δουλειά έχει το σ. ντάουν με αυτά που αναφέρθηκαν δεν μπορώ να καταλάβω. .

Τώρα για άλλες περιπτώσεις μην με ρωτάτε δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πώς δεν ξέρω αν θα ζητήσω να μου κάνουν κάποια ευθανασιούλα αν και τυχόν πάθω εγκεφαλικό ή καρκίνο ή κανένα τροχαίο για να μην τραβιούνται οι γονείς μου, τα παιδιά μου ή τα αδέλφια μου... Γιατί η απόφασή τους να με κρατήσουν στη ζωή αν γίνω σχιζοφρενής ή ανάπηρη ή διαφορετική στη φάτσα από τους γύρω ή τα κάνω πάνω μου όλη μέρα και τους τυραννάω όλους θα επηρεάσει και θα καταστρέψει τις ζωές όλων γύρω μου!! Ωραίος τρόπος σκέψης. Μου αρέσει. Με αυτή τη λογική οι μισοί στον πλανήτη θα πρέπει να θανατώνονται. Ο κάθε ένας όπως αναπαύεται στην ψυχή του έτσι ας το βλέπει. Και μην μου πείτε ότι το έμβρυο δεν ζει στην εβδομάδα που ανιχνεύονται όλα αυτά? Όταν κλωτσάει και χαιδεύουμε την κοιλιά και μας χαιρετάει στον υπέρηχο όλα καλά, ενώ όταν έχει κάποιο πρόβλημα δεν είναι ζωντανός άνθρωπος... Δεν καταλαβαίνω. Η ιατρική προχώρησε ναι. Και διαγιγνώσκει και διάφορες παθήσεις σε πόσους γύρω μας. ΤΙ πρέπει να τους κάνουμε. Να τους ξεφορτωθούμε όλους?

 

Τέλοσπάντων, λοιπόν κορίτσια, ρίξτε μια ματιά στις φατσούλες παρακάτω και ίσως νιώσετε λίγη από την αγάπη που εισπράττω καθημερινά, ελπίζοντας ο πρωτόγονος κόσμος γύρω μας να αλλάξει άποψη και μυαλά μια μέρα, γιατί αυτός ο κόσμος καθορίζει το περισσότερο από το μέλλον τους, ο κόσμος γύρω δημιουργεί το 90% των προβλημάτων τους. Δεν ξέρω πώς θα ήταν η ψυχολογία μου αν το παιδάκι μου είχε σχιζοφρενικές συμπεριφορές ή ήταν τερατάκι, πάντως πιστεύω ότι θα έκανα την καρδιά μου πέτρα και θα έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα, γιατί είναι σάρκα μου και αίμα μου. Και να μην ήταν πάλι το ίδιο θα εκανα. Η αγάπη για τα έμβρυα και τα παιδιά πρέπει να εξυπακούεται, όχι να καλλιεργείται μέρα με τη μέρα.... Είναι αυτονόητη και αφορά όλα τα παιδιά, όπως και αν μοιάζουν. Κανείς δεν σου εξασφαλίζει ισόβιο συμβόλαιο υγείας, αρτιμέλειας και ομορφιάς. Εμείς ας κάνουμε το καλύτερο ως άνθρωποι και τα υπόλοιπα ας τα αναλάβει και ο Θεός, η φύση, η τύχη όποιος θέλει....

Αλλά κανείς δεν μπορεί να κατακρίνει τις αποφάσεις των άλλων. Ο κάθε ένας πράττει σύμφωνα με τις δυνατότητές του, τις γνώσεις του, τις καθοδηγήσεις που έλαβε, τις ιατρικές παρεναίσεις, τις εμπειρίες που ενδεχομένως είχε. Αλλά ας ρίχνουμε και μια ματιά σε παρόμοιες περιπτώσεις πριν αποφασίσουμε. Γιατί η απόφαση για τη ζωή ή το θάνατο ενός εμβρύου ή της εγκατάλειψης ενός παιδιού είναι μονόδρομος και σε περίπτωση που θελήσεις την επιστροφή δεν γίνεται και αυτό πονάει πάρα πολύ..

 

Φιλάκια πολλά!!!

 

Ευχαριστώ το Θεό που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να σκοτώσω τον άγγελό μου και ευχαριστώ το Θεό που δεν άκουσε τις προσευχές μου γιατί καμιά φορά οι αναπάντητες προσευχές είναι τα μεγαλύτερα δώρα. GIFTS Δείτε το sto you tube μερικές φατσούλες να χαμογελάσετε και νιώστε λίγη από τη δίχως όρους και όρια αγάπη.

 

Συμφωνώ μαζί σου σε όλα όμως.

Με σοκάρισαν κι εμένα οι περιγραφές για την κατάντια άρρωστων ψυχικά ατόμων που παράτησαν οι οικογένειές τους και δεν έλαβαν την περίθαλψη που θα άξιζε σε ένα ανθρώπινο ον και ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, τι σχέση έχουν με αυτό το τόπικ.

Επίσης σοκαρίστηκα όταν διάβασα ότι οι γονείς που αποφασίζουν να κρατήσουν το παιδί τους ενώ έχει διαγνωστεί τι;( δεν διευκρινήστηκε ακριβώς τι, ότι δεν ανταποκρίνεται 100% στις προσδοκίες τους ίσως; ),

φέρονται εγωιστικά. Μάλιστα!

Μετά διάβασα το ποστ σου, dorian, και μαλάκωσε η καρδιά μου. Σ' ευχαριστώ.

Ευχαριστώ το Θεό που δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να σκοτώσω τον άγγελό μου και ευχαριστώ το Θεό που δεν άκουσε τις προσευχές μου γιατί καμιά φορά οι αναπάντητες προσευχές είναι τα μεγαλύτερα δώρα. GIFTS Δείτε το sto you tube μερικές φατσούλες να χαμογελάσετε και νιώστε λίγη από τη δίχως όρους και όρια αγάπη.

 

Ευχαριστούμε, είναι πολύ όμορφο!

Έχω ακούσει κι εγώ πολλά για την επιλογή μου να μην κάνω αυχενική διαφάνεια σε κανένα από τα παιδιά μου αλλά δεν αμφισβήτησα την απόφασή μου ποτέ.

Ευχαριστούμε πολύ dorian.Πόσο θα ήθελα όμως να ζω σε ένα κράτος πρόνοιας σε ένα κράτος που νοιάζεται αγαπά και φροντίζει τους ανθρώπους με ιδιαίτερες ικανότητες. Πόσο διαφορετικοί θα είμασταν και θα σκεφτόμασταν όλοι. Εδώ θα μου πεις όμως το κράτος δεν νοιάζεται για τους ανθρώπους που μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους θα νοιαστεί για εκείνους που χρειάζονται μια extra φροντίδα?

Για που να ετοιμάσω βαλίτσες, για που? (Σκέφτομαι ώρες-ώρες)

Χαιρομαι να βλεπω οτι υπαρχουν επιτελους ανθρωποι που αγαπανε και αυτους που δεν ειναι τελειοι.

Λες κι οι υπόλοιποι που δεν γεννηθήκαμε με τέτοιου είδους προβλήματα, είμαστε κατά τα άλλα τέλειοι...άντε μην πω τώρα τίποτα!

Δεν έτυχε μέχρι τώρα να γράψω στο forum.Παρακολουθώ όμως εδώ και μέρες μαζί με τα υπόλοιπα και το συγκεκριμένο θέμα.Η οικογένειά μου είχε την ευλογία να έχει για μέλος της ένα άτομο με ειδικές ανάγκες,το αδερφάκι μου που πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο.Μέσα σε όλες τις δυσκολίες που περάσαμε και περνάμε,υπάρχουν τόσες πολλές καλές στιγμές,τόση χαρά,τόσο γέλιο,που τις ξεπερνούν.Εγινα καλύτερος άνθρωπος εξαιτίας της ζωής μου δίπλα του.Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο και αυτονόητο στη ζωή μου και αυτό με κάνει πιο δυνατή και πιο ευτυχισμένη με τα θετικά-απλά καθημερινά για κάποιους άλλους-που μου συμβαίνουν.

Οι γονείς που είτε γνωρίζοντας ,είτε όχι ,μεγαλώνουν τέτοια ιδιαίτερα παιδιά,είναι ίσως οι μόνοι που γνωρίζουν πραγματικά τι θα πει ανιδιοτελής αγάπη και δεν έχει δικαίωμα κανένας να τους κατακρινει για τις αποφάσεις τους.

Πόσοι από εσάς αλήθεια είχατε την τύχη να έχετε στην οικογένειά σας ένα 100% αγνό άτομο??'Έναν Αγγελο?

Μπράβο σου Dorian,αν και ξέρω από πρώτο χέρι πόσο εκνευριστικό είναι μερικές φορές να ακούς "μπραβο"για κάτι που για σένα είναι αυτονόητο .Μπράβο και σε όλες τις κοπέλες που έπιασαν το νόημα.. Σας παραθέτω 2 link που εξηγούν πολύ απλά και εύστοχα το συναίσθημα..

http://www.journeyofhearts.org/kirstimd/holland.htm

http://www.downsyn.com/bombeck.php

marylia σ' ευχαριστούμε για την κατάθεση ψυχής και συναισθημάτων σου στο θέμα αυτό.

σας ευχαριστούμε πολύ κορίτσια που μαλακώσατε τις καρδιές μας με τις μαρτυρίες σας!!! άλλωστε οι καρδιές μας γι΄ αυτό είναι πλασμένες.. για να είναι μαλακές κ γλυκές... τώρα αν καμιά φορά ξεφευγουν... δεν πειράζει... να που τελικά κάτι γίνεται γύρω μας κ επανέρχονται....