nala

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    149
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον nala

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Γλυφάδα
  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    Μαγειρική

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Αγγελινα σε ευχαριστώ κι εσένα.Δεν αποτελεί κυρίαρχη νοοτροπία του σχολείου, το οποίο είναι εξαιρετικό σε όλα τα επίπεδα. Λογικό είναι στις τόσες οικογένειες κάποιες να ταιριάξουν κ κάποιες να μην ταιριάξουν. Απλά για μένα το ερώτημα και η ανησυχία μου εδώ είναι αν επειδη εγώ δεν συμπαθώ εσένα ως μαμά πχ αλλά τα παιδιά μας παίζουν μαζί αν έχω το δικαίωμα να Α ποκλεισω με έμμεσο τρόπο το παιδι μου να κάνει παρέα με το δικό σου.
  2. Skountoufla σε ευχαριστώ για το χρόνο που διεθεσες.Το έκανα κάποια στιγμή και μετά ένιωσα άσχημα απέναντι στον άντρα μου ο οποίος τους έχει καλοδεχτει/τραπεζωσει/κεράσει όλους για χάρη του παιδιού φυσικά κι εκείνοι επιεικώς τον "σχολίαζαν". Η φράση που τα λέει όλα είναι αυτό ακριβώς που γράφεις "τα μυαλά που κουβαλούν οι οικογένειες ".Όχι δεν θέλω τέτοιους ανθρώπους στο σπίτι μας. Είναι όμως αυτό δίκαιο για το παιδι;Αναρωτιέμαι. ..

  3. Διαφημίσεις


  4. Καλησπέρα.Έχω 2 παιδάκια ένα αγοράκι 5.5 χρόνων κ ένα κοριτσάκι 3.Πάνε και τα 2 σε ένα αγγλόφωνο παιδικό σταθμό-νηπιαγωγείο. Το αγοράκι μου πάει εκεί από 2 χρονών. Είναι ενα πολύ κοινωνικό και αγαπητό παιδάκι από όλα τα παιδάκια. Τα πρώτα 2 χρόνια δημιουργήθηκε μια παρέα 5 αγοριών που παίζανε πολύ στο σχολείο και έτσι αρχίσαμε να καλούμε παιδάκια στο σπίτι για να παίζουν.Αντίστοιχα κάποιες μαμάδες μας κάλεσαν κι εμάς κι ενώ οι δικές μας προσκλήσεις συνεχίζονταν και έρχονταν στο σπίτι μας εμας δεν μας καλούσαν ποτέ. Τα παιδάκια όταν με έβλεπαν στο σχολείο πάντα με ρωτούσαν "ποτέ θα έρθει ο φίλος μας σπίτι μου να παιξουμε;" και γενικά μάθαινα από τις δασκάλες αλλά και από τον ίδιο ότι είναι πολύ αγαπημένα.Στα πάρτυ πάντα είμαστε προσκεκλημένοι αλλά σε σπίτι ποτέ (απο κάποιες μαμαδες ).Έτσι κάποια στιγμή πήρα το θάρρος και ρώτησα μια μαμά που έχουμε γίνει φίλες αν ξέρει γιατί μας έκαναν πέρα γιατί στεναχωριομουν για το παιδί μου.Εκείνη μου είπε ότι δεν είχε να κάνει με το παιδί αλλά κάποιες οικογένειες δεν πάνε τον μπαμπά του γιατί τον θεωρούν "λαϊκό "! Μου είπε κάποιους χαρακτηρισμούς αστείους και κατάλαβα ότι έχει δημιουργηθεί μια κλίκα.Ο άντρας μου είναι ένας αυτοδημιουργητος επιτυχημένος επιχειρηματίας. Από τη μια σκέφτηκα ότι οκ δεν μπορούμε να αρεσουμε σε όλους αλλά μετά στεναχωριομουν για το παιδάκι μου. Σας έχει συμβεί κάτι αναλογο;Πώς το αντιμετωπισατε;Πώς νοιωσατε;Είμαι υπερβολική; ;;
  5. Καλησπέρα! Είμαι μια μαμά 2 παιδιών, εκ των οποίων το 1ο είναι 5.5 χρονών και το 2ο 3 χρονών. Εχουμε ξεκινήσει την ερευνα για σχολείο από το Σεπτέμβρη για τον μεγάλο μας, και έχουμε καταλήξει κατά 90% στη Γεννάδειο Σχολή. Υπάρχει κάποια μαμά με πιο φρέσκια εικόνα? Η αλήθεια είναι ότι έχουμε επισκεφθεί σχεδόν όλα τα σχολεία Νοτίων Προαστίων, και στη Γενναδειο έχουμε πάει 3 φορές. Μας άρεσε αρκετα, ελπίζω αυτά που σου λένε στο ραντεβού να είναι έτσι όπως τα λένε, κι επειδή θέλουμε εως την άλλη εβδομάδα να καταλήξουμε στην οριστική μας απόφαση ηθελα να ξέρω αν υπάρχουν μαμαδες που εχουν αποψη για το συγκεκριμένο σχολείο. Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας!
  6. mariazerta καλησπέρα και σ' ευχαριστώ πολύ! Δεν έχω δοκιμάσει την gaps, να σου πω την αλήθεια δεν ηξερα καν τι είναι. Λίγο πρόλαβα και εψαξα σήμερα είναι δίατα που αποκλείει δημητριακά ζάχαρη και γάλα; Δεν έχει κάποια αλλεργία το μωρό, και έχει δοκιμάσει ελάχιστα μεν , αλλά από οτι επιτρέπεται για την ηλικία της. Εκτός από αλάτι, αυγό και ψάρι εννοειται. Απλά αρνειται να φάει οτιδηποτε δεν ειναι γάλα. Μπορείς να μου δώσεις κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα του ζωμού που λές; Τι έβαζες; Και πως τάιζες το ζωμό; Με μπιμπερό; Εχω προσπαθήσει να την ταϊσω και σουπα και κρέμα και φρουτοκρεμα σε πολυ αραιη μορφη απο το μπιμπερο αλλά παλι αρνειται. Ηθελα να τσεκάρω αν το θέμα της ειναι οι τροφές ή ο τρόπος που την ταιζω, και ειδα οτι απλά δεν θέλει να δοκιμάσει κατι αλλο εκτό απο γάλα... Να σου ζήσει η κορούλα σου!
  7. Εμείς τα έχουμε ξαναπεί!! Στο παρελθόν εχουμε μοιραστεί τον πονο μας και απο οτι βλεπω συνεχιζουμε πιο χαλαρα βεβαια, αλλα προχωράμε σε κοινό μονοπάτι! Σ ευχαριστώ πάντως mamvas για το χρόνο σου! Να το χαίρεσαι το αγοράκι σου!!
  8. Σ'ευχαριστώ πολύ και να χαίρεσαι και εσύ τη μπεμπα σου! Όσο για τις συμβουλές, πολύτιμες! Έχω δοκιμάσει όμως τα πάντα!! Διατριβή γράφω πάνω στο θέμα!! Προσπαθώ να είμαι πιο χαλαρή και η αλήθεια είναι οτι είμαι σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι με το μεγαλο μου γιο, αλλά καμιά φορά με πιάνει το παράπονο...Ειδικά οταν βλέπω τα μωρά φιλων μας που ξεκινησαν να τρωνε και πάνε μια χαρά, όταν ακούω αυτό το " της δωσαμε σουπα και την τσάκισε" ε, αυτό το "την τσάκισε" με τσακίζει...Είμαι κακός άνθρωπος τελικά...:p
  9. Σ' ευχαρσιτώ πολύ για την απάντηση... Όσο κι αν ελεγα βέβαια στην 2η εγκυμοσύνη οτι αν κι αυτό το παιδί μου δεν τρώει δε θα στεναχωριέμαι, η αλήθεια είναι οτι δεν περίμενα οτι υπάρχει και το πιο κακόφαγο από το κακόφαγο!! Ο μεγάλος μου έτρωγε απλά πολύ λίγο... Η μπέμπα είναι τελείως αρνητική στις στερεες... Τι να πώ... υπομονή!
  10. Ναι, τελικά εκεί καταλήγω... Είναι κληρονομικό το θέμα (αφού έχουμε αποκλείσει το παθολογικό). Κι εγώ και ο άντρας μου πολύ λιγόφαγα-κακοφαγα παιδιά (εγώ βέβαια από τα 20 μου κάνω διαίτες...). Ηταν και η πρώτη ερώτηση που μας έκανε η παιδίατρος όταν ξεκίν ησε να μην τρώει ο μεγάλος μας " Ποιός από τους 2 σας ήταν κακόφαγος;" Και οι 2! "Α καλά, περαστικά σας!" μας απάντησε...
  11. Ποιά είναι αυτή η κρέμα; Αυτό με τον ψευδάργυρο δεν το είχα ακόυσει...
  12. Κι εμένα η μπέμπα μας έβγαλε λιγες πιο σκούρες τριχούλες, είναι τώρα 8 μηνών. Η παιδίατρος που την είδε μας έγραψε εξετάσεις για να εξαιρεσουμε καποιο ορμονικό πρόβλημα, θυρεοειδή ή επινεφρίδια, τις οποίες κάναμε και ευτυχώς όλα καλά. Μας είπε οτι εφόσον βγήκαν οι εξετάσεις καλά μάλλον είναι τριχωτό μωρό (οπώς είναι πολλα μωρά). Ελπιζω να βγουν όλα καλά στη μπέμπα σου!
  13. Μανούλες καλησπέρα, Είμαι μια μαμά 36 ετών, ενός αγοριού 3,5 ετών και μιας μπέμπας 8 μηνών. Έχω απασχολήσει το φορουμ αρκετά στο παρελθόν γιατί το αγοράκι μου ήταν πάντα ολιγόφαγο. Τώρα πλέον το αγοράκι μας τρώει τα πάντα, αλλά λίγο ( με μικρότερη προτίμηση στο γάλα) και είναι 13 κιλά αλλά χαρούμενος, δραστήριος και υγιέστατος. Το μωράκι μας τώρα είναι ακόμα πιο δύσκολη περίπτωση και για αυτό αναζητώ εναγωνίως και τη δική σας συμβουλή. Στον 6ο μήνα ξεκινήσαμε στερεές, με ρυζάλευρο βανίλια, στο οποίο η μπέμπα ήταν πολύ αρνητική. Έκανα ότι μπορούσα να σκεφτώ (αλλαγή σύστασης κλπ), αλλάξαμε κρέμες, κουτάλια, θέσεις ταΐσματος, προσπαθήσαμε να της αποσπάσουμε την προσοχή, ξεκινήσαμε φρούτα, τα ίδια, λαχανικά τα ίδια, κρεατόσουπες, κοτόσουπες, τίποτα. Σφραγίζει το στόμα της και διώχνει το κουτάλι. Την άφησα να φάει και μόνη της, με την πρακτική του baby-led weaning, αλλά ενώ πιάνει της τροφές, δεν τις βάζει στο στόμα. Ούτε πιπίλα δέχτηκε ποτέ και γενικά δεν βάζει πράγματα στο στόμα. Η παιδίατρος την εξέτασε για χαλινό, αλλά δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Δεν θέλει να δοκιμάσει καμία τροφή και τρέφεται έως και τώρα που είναι 8 μηνών και ζυγίζει 7 κιλά και έχει ύψος 70 εκ. αποκλειστικά με γάλα (800-900ml ημερησίως) Η ανάπτυξή της είναι σταθερή ως προς το ύψος αλλά πτωτική ως προς το βάρος. Κάναμε εξετάσεις αίματος και ούρων (και καλλιέργεια) οι οποίες βγήκαν όλες καλές. Γενικά είναι χαρούμενη, κοιμάται, δεν γκρινιάζει, δείχνει ικανοποιημένη μόνο με το γάλα (το almiron 2). Σε όλο αυτό το διάστημα των 2 μηνών που ξεκινήσαμε στερεές, το περισσότερο που έχει φάει είναι 50γρ κρέμα. Γενικά δεν την πιέζω, μόλις μου δείξει ότι δε θέλει σταματάω. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω και θα ήθελα τη συμβουλή σας. Μέχρι πότε είναι φυσιολογικό να τρέφεται μόνο με γάλα; Υπάρχει κάτι άλλο που θα μπορούσα να κάνω; Ανησυχώ γιατί σε 4 μήνες γίνεται 1 έτους και δεν έχει φάει τίποτα… Σας ευχαριστώ θερμά και ζητώ συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα. Να χαίρεστε όλες τα παιδάκια σας!
  14. Μακαρι να το ξεχασει...Και μακαρι να καταλαγιασουν κ πι ορμονες γιατι βρες-ωρες νιωθω οτι θα με κλεισουν στο Δαφνι!
  15. Κοριτσια σας ευχαριστω ολες!Και μονο το οτι καταλαβαινω οτι πανω- κατω κι αλλες μανουλες που βρισκονται η βρεθηκαν στην ιδια φαση νιωθουν οπως εγω ηρεμησα καπως... Ελπιζω τωρα που φτιαχνει κ ο καιρος και θα μπορουμε να βγαινουμε να φτιαξει λιγο η κατασταση.Ολες ομως οι συμβουλες σας πολυ σωστες θα προσπαθησω να τις εφαοσω οσο μπορω Να χαιρεστε ολες τα παιδακια σας!
  16. Μανούλες καλησπέρα! Είμαι 36 χρονών και πριν απο 50 ημερες γέννησα ενα κοριτσάκι και εχουμε και ενα αγοράκι που είναι 33 μηνών. Ο μεγάλος μου ήταν πάντα ένα πολύ συνεργάσιμο παιδάκι, καλοβολο, χωρις γκρινια, στο μονο θέμα που είχαμε προβλημα ηταν στο φαγητο αλλά σιγα-σιγα κι αυτό εστρωσε. Η μπέμπα μας απο την αρχη πολύ ήσυχη η κακομοίρα... Και λεω κακοκμοιρα γιατι ο μεγαλος εχει βγαλει ολη του την αντιδραση σε εμενα και τον μπαμπα του. Οταν γυρισα απο το μαιευτηριο και για καμιά 10αρια μέρες ο μεγάλος δεν εδειξε κάποια αντίδραση σοβαρή, ηταν πολύ γλυκός και τρυφερός μαζί της, και συνεχίζει. Αυτό που με ανησυχεί είναι οτι βγάζει σε εμενα και στον μπαμπα του τρομερη αμφισβήτηση για τα πάντα. Το κάθετι εχει γινει μια μαχη. Το να φάει, να κοιμηθεί, να αλλάξει... Μας χτυπάει, εμενα με δαγκωσε κιολάς, οτι κι αν του πουμε ειναι ενα οχι και ενα δεν θελω, ενω αντιθετα οταν ειναι με τις γιαγιαδες του ειναι το παιδακι που ηταν παντα, καλοβολο και συνεργασιμο.Προσπαθω να ειμαι οσο πιο πολυ μαζι του γινεται, να εχω οσο περισσοτερη υπομονη μπορω, μεχρι που εφτασα στο σημειο να δινω μητρικο γαλα αποκλειστικά στη μπεμπα απο το θηλαστρο για να μη με βλεπει ο μεγαλος να θηλαζω ολη την ωρα (και εννοειται οτι κοντευω να σαλταρω με το θηλαστρο-ταισμα-αποστειρωση). Σας ρωταω αν καποτε στρωνει η κατασταση με τα μεγαλυτερα παιδακια για να παρω λιγο κουραγιο γιατι νιωθω χαλια... Λιγο η κουραση, λιγο οι ορμονες εχω γινει κουρελι. Μονιμως νιωθω τυψεις, τυψεις για τον μεγαλο που δεν μπορω να του δωσω αυτα που του εδινα πριν, τυψεις για τη μικρουλα που μονο να την ταισω, να την αλλαξω και να την κοιμισω προλαβαινω, τυψεις για τον αντρα μου που τον εχω κανει σακο του μποξ, αλλα και τυψεις για τον εαυτο μου που νιωθω καθε μερα και χειροτερα, καθε μερα και πιο ανικανη,καθε μερα και χειροτερη μαμα...Μια απεραντη μοναξια, με νευρα, κουραση και παντα τυψεις... Αυτο νιωθω οτι ειναι η ζωη μου και φοβαμαι οτι θα ειναι ετσι για παντα... Να σημειωσω οτι εργαζομαι απο το σπιτι και ειναι λες και τα τελευταια 3,5 χρονια (απο τοτε που εμεινα εγκυος στο πρωτο μου δηλαδη) ειμαι κλεισμενη σε ενα σπιτι, στην αρχη εγκυος και με τη δουλεια, μετα με το πρωτο μου παιδακι και τη δουλεια, και μολις αρχισαν να στρωνουν καπως τα πραγματα και πηγε και ο μικρος παιδικο και αρχισα να βρισκω λιγο χρονο και για μενα, ηρθε και το δευτερο παιδακι... Λενε οτι το δευτερο παιδακι φερνει την ισορροπία σε μια οικογένεια... Δυστυχως θα σας το ομολογησω, εχουν υπαρξει φορες που εχω πει απο μεσα μου οτι μια χαρα ημασταν οι τρεις μας! Ντροπη μου το ξερω αλλα αφου μπηκα εδω για να μοιραστω τις σκεψεις μου σας λεω ακομα και τις χειροτερες νιωθωντας ακομα πιο αχρηστη... Εχετε νιωσει ποτε καπως ετσι; Αν ναι, πως το ξεπερασατε; Ποτε ξαναβρήκατε τον παλιο καλο σας εαυτο; Οσες μανουλες με διαβασατε σας ευχαριστω για το χρονο σας...