Ιωαννα12

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    77
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

2 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Ξερω απολυτα πως νιωθεις.. σε μερικες μερες κλεινουν 3 χρόνια απο τοτε που εχασα αιφνιδια το μωρακι μου στις 34 εβδομαδες. Όλες οι εξετάσεις καθαρές, τόσο οι δικές μου όσο και του μωρου.. Δεν μαθαμε ποτε τον λόγο που το μωρακι μας χάθηκε πριν καν το κρατησουμε στην αγκαλια μας. Ακόμα θυμάμαι και ποτε δεν θα ξεχάσω, πως είναι να ξημερώνει η μέρα και να μη βρίσκεις το νόημα να σηκωθείς απο το κρεβατι.. το να έρχεται το βράδυ και να νιώθεις να πνίγεσαι γιατί δεν μπορεί πουθενά να χωρέσει όλος αυτός ο αφόρητος πόνος.. 3 χρόνια μετα εχω ένα άλλο αγγελο στην αγκαλια μου, τον 18 μηνων γιο μου που έχει αλλάξει τη ζωή μου οριστικά και έχει δώσει φως σε κάθε μου σκέψη. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το πρώτο μου αγοράκι που ποτε δεν προλαβα να φιλήσω, πάντα θα είναι το πρώτο μου παιδι.. Όμως η ζωή μου έχει στείλει άλλες χαρές, οι οποίες έφεραν την ισορροπία στη ζωή μου. Το ξέρω είναι νωρίς για να το δεις, αλλά ναι, η ζωή θα ανταμοίψει και εσένα και ναι, το χαμόγελο θα έρθει ξανά στα χείλη σου. Να θυμάσαι ότι δεν είσαι μονη σου, είμαστε πολλές που έχουν περάσει μέσα απο αυτό το γολγοθά. Όποτε νιώθεις την ανάγκη στέλνε μας τις σκέψεις σου. Εμένα προσωπικά η επαφή με το φόρουμ με είχε βοηθήσει απιστευτα. Καλή δύναμη!!
  2. Ιωαννα12

    Αποβολή β τριμήνου

    Μαρία μου λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου.. Δυστυχως είμαι κι εγώ μια μανούλα που έχασε παιδάκι, και μάλιστα στις 34 εβδομάδες.. Ξέρω ποσο πολύ πονάς, ξέρω ότι αυτή τη στιγμή νιώθεις ότι αυτός ο αβάσταχτος πονος δεν θα τελειώσει ποτε.. Έχοντας όμως πλέον το 7 μηνών αγοράκι μου στη ζωή μου και έχοντας περάσει στην απέναντι όχθη σε διαβεβαιώ ότι η ζωή θα σου στείλει άλλες χαρές που θα φέρουν και πάλι το χαμόγελο στα χείλη σου. Ασε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του.. Για ότι θες είμαι εδω!
  3. Δυστυχώς όπως φαίνεται αυτά τα περιστατικά θα συνεχίσουν να συμβαίνουν.. Εχασα και εγώ το αγοράκι μου πριν 2 περίπου χρόνια στις 34 εβδομάδες, σε μία εγκυμοσύνη που όλα μα όλα πήγαιναν τελεια. Ολες οι εξετάσεις μου είχαν βγει τότε καθαρές κι εγώ τότε έσκαγα το μυαλό μου τι μπορεί να πηγε λαθος. Τα είχα βάλει με γιατρούς, Θεό και ανθρώπους. Έμεινα ξανά έγκυος μετά απο 9 περίπου μήνες, έκανα προληπτικά αντηπικτικές ενέσεις σε όλη την εγκυμοσύνη (κυρίως για ψυχολογικούς λόγους) και πλεον έχω τον 4 μηνών γιο μου να γεμιζει με χαρά τη ζωή μου. Πολύ συχνά σκέφτομαι το πρώτο μου παιδάκι που δεν προλαβα να κρατήσω στην αγκαλιά μου, αλλά πλέον η ζωή μου χάρισε αυτή την τεράστια χαρά που αντισταθμίζει κάθε άλλη λύπη. Ξέρω ποσο πολύ πονάς και ξέρω ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορείς να το φανταστείς αλλά το χαμόγελο θα έρθει ξανά στα χείλη σου! Μείνε κοντά στον άντρα σου και άσε απλά το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Ποτε δεν θα ξεχάσεις το παιδάκι που έχασες, αλλά η ζωή στο περασμα της θα σε ανταμείψει με άλλες χαρες! Καλή δυναμη καλή μου!!

  4. Διαφημίσεις


  5. Θα ήθελα κι εγώ να πω τη γνώμη μου για την όλη συζήτηση που προηγήθηκε. Έχοντας ένα ενδομήτριο θάνατο στο ιστορικό μου στις 34 εβδομάδες και ακολουθώντας στην εγκυμοσύνη που διανύω αυτή τη στιγμή αντιπηκτική αγωγή με ενέσεις ηπαρίνης ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ έχω να πω τα εξής: 1. Από την πρώτη μέρα των ενέσεων ένιωσα ότι τρυπάω την κοιλιά μου άδικα, με την έννοια ότι τρυπιέμαι καθαρά για ψυχολογικούς λόγους, κάτι το οποίο ενοχλεί κάπως τη λογική μου. Ωστόσο γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο πόνο μπορεί να προκαλέσει μία ανάλογη απώλεια, οποτε είμαι διατεθειμένη να κάνω οτιδήποτε για να βοηθήσω τη ψυχολογία μου και ίσως να μειώσω τις πιθανότητες να συμβεί το ίδιο. 2. Σε συζήτηση που είχα σε αυτό το φόρουμ με το Δρ. Χατζηαντωνίου, κατάλαβα ότι τόσο καιρό έπαιρνα λάθος δόση!! Εννοείται ότι όλα όσα με συμβούλεψε τα συζήτησα και με τους γιατρούς που με βλέπουν προσωπικά και επιβεβαίωσα ότι βιβλιογραφικά είχε απόλυτο δίκαιο, με αποτελεσμα να αυξήσω άμεσα τη δόση. Το συμπέρασμα μου είναι ότι μία αγωγή, ακόμα και όταν δίνεται για καθαρά προληπτικούς λόγους, χρειάζεται προσοχή ώστε τουλάχιστον να δίνεται σωστά. 3. Ένας αιματολόγος που, με απλά λόγια, λέει σε ένα δημόσιο φόρουμ "μην τρέχετε στους αιματολόγους χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός (δηλαδή επιστημονικός) λόγος", πλήττοντας ουσιαστικά το προσωπικό του οικονομικό (και όχι μόνο) συμφέρον, αξίζει αν μη τι άλλο της προσοχής μας. Στη δική μου λογική, είναι πολύ πιο σεβαστό να βλέπεις ένα γιατρό να έχει το θάρρος της γνώμης του και να λέει ότι δεν χρειάζεσαι αγωγή, παρά ένας γιατρός που θα σε βάλει σε διαφορες διαδικασίες "απλά για να είναι καλυμμένος" (και ίσως γιατί σε βλέπει σαν λεφτα...) Τονίζω ξανά ότι είμαι στη μερίδα των γυναικών που ακολουθούν αγωγή προληπτικά. Ωστόσο θεωρώ ότι η σωστή ενημέρωση είναι πάντα υπέρ μας, ώστε μελλοντικά ίσως να μην χρειάζεται μια προληπτική αγωγή για να βοηθά τη ψυχολογια των γυναικών που έζησαν τον εφιάλτη της απώλειας.. Συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο!
  6. pikri kardia συμφωνώ μαζί σου! Κι εγώ απο την όλη ιστορία έκανα ένα μεγάλο "ξεκαθάρισμα" στους ανθρώπους που είχα γύρω μου. Αλλά ομολογουμένως αυτό το θεώρησα απο τα θετικά της όλης ιστορίας. Πλέον ξέρω με τι ανθρώπους έχω να κάνω, οπότε δυνάμωσα τη σχέση μου με τους μεν, ενώ έκανα τυπικές τις σχέσεις μου με τους δε..
  7. Καλημέρα κορίτσια! Μετά από πολύ καιρό αποφασισα να γραψω ξανά για να σας πω απλά ότι... σας καταλαβαίνω απολυτα!!! Κι εγώ γέννησα ένα νεκρό μωρό στις 34 εβδομάδες πριν 1.5 περίπου χρόνο... Δεν θα πω ότι το έχω ξεπεράσει, θα πω ότι το έχω κλείσει σε ένα κουτί και προσπαθώ όσο γίνεται να μην το ανοίγω.. Κι εγώ είχα απομονωθεί από τους πάντες, αντιδρούσα σε κάθε σχόλιο, δεν αντεχα καμία κουβέντα παρηγοριάς, ειδικά από ανθρώπους που δεν έμαθαν ποτέ τι θα πει στεναχώρια στη ζωή τους. Ηρέμησα μόνο όταν κατάλαβα ότι δεν θα πάρω ποτέ απαντηση στα γιατί που με βασάνιζαν, ότι δεν έχω άλλη επιλογή απο το να το δεχτώ και να προχωρήσω. Τώρα διανύω τον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης μου και παρότι είμαι πααααρα πολύ αγχωμένη προσπαθώ να διατηρώ όσο γίνεται την ηρεμία μου. Στο κάτω κάτω δεν φταίει αυτή η ψυχούλα που κουβαλάω μέσα μου για τα δυσάρεστα γεγονότα που πέρασα τότε.. Φοβάμαι να κάνω όνειρα για το μελλον, με ρωτάνε ποτε γεννάω και φοβάμαι να απαντησω! Ωστόσο κρατάω μια κρυφή ελπίδα μέσα μου και προσπαθώ να είμαι δραστήρια για να περάσει ο καιρός γρήγορα και να κρατήσω αυτή τη φορά το μωράκι μου στην αγκαλιά μου!! Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τα μωράκια μας που χάσαμε, αλλά δυστυχώς (ή ευτυχώς) η ζωή παει μόνο μπροστά!
  8. Ιωαννα12

    Ενα μεγαλο γιατι!!!!!

    Γλυκιά μου κοπέλα, καταρχάς λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου. Τα λόγια είναι περιττα.. Μόνο κουράγιο μπορώ να σου πω.. Εχω ζήσει κι εγώ μία απώλεια σε πολύ προχωρημένη εγκυμοσύνη και μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολες στιγμές περνάς. Σχετικά με την κλινική, κάτι βρωμάει όντως στην όλη ιστορία. Επειδή έχω πολλή πείρα με "νομικά θέματα" λόγω επαγγέλματος, η συμβουλή μου είναι η όλη η επικοινωνία μαζί τους να ειναι γραπτή. Φαίνεται πουθενά ότι ζητήσατε τον φάκελο πριν 2 βδομάδες? Αν όχι, τότε δεν μπορείτε νομικά να τους ζητήσετε το λόγο, ούτε να αποδείξετε ότι καθυστερούν τόσο πολύ. Είμαι βέβαιη ότι αν έπρεπε να απαντήσουν γραπτώς, δεν θα τολμούσαν να πουν ότι ο φάκελος δεν είναι ετοιμος! Το καλύτερο βέβαια θα ήταν να αποταθείτε σε δικηγόρο που ξέρει να χειριστεί σωστά το θέμα. Σου στέλνω όλη μου την αγάπη! Καλή δύναμη να έχετε!!
  9. Καλησπέρα γιατρε! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την απάντησή σας. Ηθελα να σας ρωτήσω κάτι ακόμα.. Την πρώτη φορά έμεινα έγκυος μετά από ένα ακριβώς χρόνο ελέυθερων επαφων. Τώρα είμαι και πάλι στις προσπάθειες, αλλά πέρασαν ήδη 6 μήνες χωρίς κανένα αποτέλεσμα.. Πιστεύετε ότι θα έπρεπε να το ψάξω ή αφού έμεινα μία φορά σημαίνει θα ξαναμείνω έγκυος? Επίσης είναι δυνατόν ο λόγος που καθυστερεί η εγκυμοσύνη (πάλι) να συσχετίζεται με οποιοδήποτε τρόπο με την αιτία της απώλειας μου? Σας ευχαριστώ και πάλι για το χρόνο σας!!!
  10. Ιωαννα12

    ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ

    JetJet έπαθα ακριβώς το ίδιο με εσένα ενώ ήμουν στην 34 εβδομάδα. Ξαφνικά σταμάτησε η καρδούλα του.. Εμένα η βιοψία δεν έδειξε απολύτως τίποτα, όπως και οι εξετάσεις που έκανα για μένα... Με λίγα λόγια μου είπαν ότι είμαι μια υγιέστατη γυναίκα που έχασε ένα υγιέστατο μωρό... Απλά ήμουν άτυχη.. Στην αρχή μου φάνηκε ότι πιο εκνευριστηκό άκουσα στη ζωη μου.. Παρακαλούσα να βρεθεί καποιο πρόβλημα, κατι που να δικαιολογεί αυτό που έγινε!! Πλέον λέω καλύτερα που δεν βρέθηκε κάτι, τουλάχιστον έτσι έχω μία ελπίδα ότι μπορεί μία μέρα να καταφέρω να γεννήσω ένα υγίες μωράκι που θα κρατήσω στην αγκαλιά μου.. Καλό κουράγιο σου εύχομαι και καλό αγώνα!!
  11. Ιωαννα12

    Πλακούντας χαμηλά

    REA REA μα τι είδα? Είσαι έγκυος? Δεν φαντάζεσαι πόσο χαρηκα!!! Για το ερώτημα σου δεν έχω εμπειρία να σου πω, αλλά επειδή σε θυμάμαι από άλλες συζητήσεις, ήθελα να σου πω ποσο πολύ χάρηκα Ολα θα πάνε τέλεια, είμαι σίγουρη!!! Το αξίζεις άλλωστε!!! Θα περιμένω τα νέα σου όταν έρθει και ο πελαργός!! Να χαρείς την κάθε στιγμή της εγκυμοσύνης σου!!!
  12. Ιωαννα12

    ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ

    Καλημέρα annathi! Δεν μπορείς να φανταστείς ποσο σε καταλαβαίνω.. Κι εγώ πριν μερικούς μήνες έχασα το αγοράκι μου στις 34 εβδομάδες. Σε μία ανέφελη εγκυμόσυνη, που όλα κοιλούσαν ομαλα, σε μία στιγμή σταμάτησε η καρδούλα του.. Και το χειρότερο είναι ότι (μετά από παααρα πολλές εξετάσεις) δεν έχει βρεθεί καμία απολύτως αιτία.. Μπορώ να αντιληφθώ το μέγεθος του πονου σου.. Κουράγιο μόνο μπορω να πω. Από οτι καταλαβα έχεις ήδη ένα παιδί? Εμένα ήταν το πρώτο μου...
  13. Ιωαννα12

    APATEONES GIATROI

    Καλή μου Κατερινα είναι πολύ δύσκολη η κατασταση που περνάς.. Δεν ξέρω αν βοηθά, αλλά εγώ στη θεση σου θα προσπαθούσα να σκέφτομαι τη ζωή μου 5 χρόνια μετα.. Όταν θα έχουν πια τελειώσει όλα τα χειρουργεία και θα έχω πλέον ένα υγιεστατο παιδάκι στην αγκαλιά μου που θα γεμίζει τη ζωή μου φως.. Αυτή η εικόνα δεν αξίζει όλες τις θυσίες του κόσμου? Ίσως αυτή η σκέψη σου δίνει κουράγιο να αντέξεις όλες τις δυσκολίες που έχεις να αντιμετωπίσεις.. Καλό κουράγιο!!
  14. Καλο μου δαμασκηνακι δεν ξέρεις πόσο σε καταλαβαίνω..... Για αυτό και νιώθω άλλωστε ότι εδω μέσα βρήκα φίλες έστω και αν δεν σας έχω δει ποτέ.. Εμένα έχουν περάσει πέντε μήνες και ακόμα πονάει το ίδιο... Αυτό που άλλαξε είναι ότι το πήρα απόφαση ότι πρέπει να συνεχίσω... Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.. Μόνο μπροστά μπορώ να κοιτώ, έχοντας μέσα μου ένα τραύμα που σίγουρα με έχει αλλάξει πολύ αλλά που με έχει κάνει να καταλάβω ότι είμαστε όλοι υποψήφιοι για όλα... Πρέπει να συνεχίσουμε... Ξέρω ακριβώς πως νιώθεις και όλα όσα περιγράφεις τα έχω βιώσει κι εγώ. Κουράγιο μόνο θα σου πω... Άσε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του...
  15. Θυμαμαι ανθρωπους που δεν μου εδιναν καν την ευχη να ερθει γρηγορα ενα μωρο στο σπιτικο μου, θυμαμαι γυναικες να κρυβουν την εγκυμοσυνη τους.. Πόσο σε καταλαβαίνω... Ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει και δεν ξέρει πως να φερθεί.. Μόνες μας πρεπει να βγούμε όρθιες από αυτό τον αγώνα.. Μακαρι να έρθει κάποια στιγμή που να είναι και για μένα όλα αυτά παρελθόν και να έχω περάσει κι εγώ στην "αντίπερα όχθη"
  16. Καλη Χρονιά σε όλες μας!! mama-ritsa προσπαθώ να ειμαι καλα.. Επιστρατεύω τις δυνάμεις μου... όσο γίνεται δηλαδή.. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου! ΖWH είναι απίστευτο ότι μετά από 17 χρόνια είσαι εδώ για να μοιραστείς μαζί μας την ιστορία σου και να μας δόσεις κουράγιο! Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου!!! Άνθρωποι με τόσο μεγάλη καρδιά αξίζουν κάθε ευτυχία! Όλες μας ποθούμε το ίδιο... ένα υγιές παιδάκι στην αγκαλιά μας! Ευχομαι απο τα βάθη της καρδίας μας το 2015 να είναι πιο γενναιόδωρο μαζί μας και να μας χαρίσει αυτό που τόσο πολύ ποθούμε!