mia

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    174
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον mia

  • Rank
    Νέος Χρήστης
  1. Μολις ψηφισα κι εγω.... Εβλεπα αυτη τη δημοσκόπηση εδω και καιρο και σκεφτόμουν, αραγε τι θα αξιωθώ να ψηφίσω εγω??? Ε, λοιπον, αποθηλασαμε όταν ο Γιάννης ήταν περίπου 22 μηνών, βασικά λόγω της εγκυμοσύνης. Ελπίζω να θηλάσω την μπεμπα μου τόσο κι ακόμα περισσότερο!! κάποτε, ο χρόνος μου φαινόταν υπεραρκετός και τωρα που φτάσαμε μεχρι εδω μου φαινονται και οι 22 μηνες λίγοι...
  2. Χαιρετώ κι εγώ! πρωτα απ' όλα τις ευχές μου στην Βέρα για το νέο μέλος της οικογένειας. Είδες τελικά έχει ενα μεγάλο πλεονέκτημα το τάντεμ.... δεν υπάρχει τόση ζήλια.... Μπράβο σου ρε Βέρα! Ολα καλά από δω και πέρα! Εμείς τελικα αποθηλάσαμε , μετά από 22 μήνες θηλασμου, ηρθε κι αυτή η ωρα.... βασικά τον έσπρωξα κι εγώ προς τα κει, γιατί πονούσα πολύ καθε φορα που ακουμπούσε το στήθος και επίσης πιστευω ότι το γαλα μου είχε μειωθεί παρα πολυ. τελοσπαντων, στις μαμαδες που έχουν αμφιβολίες και δισταγμους έχω να πω τα εξης α) όσον αφορά την συλληψη : είμαστε ποοοοολλες οι μαμαδες που συλάβαμε ενω θηλάζαμε, μερα , νυχτα και μάλιστα με μεγάλη συχνότητα. Αν το θελουν πραγματικά, να μην αγχώνονται και στις επικινδυνες μερες, όσο πιο συχνα γίνεται σεξ! β) όσον αφορα τα παιδάκια που θηλάζουν πολυ συχνα και προβληματίζουν τις μαμαδες για το πως θα ανταπεξελθουν στην νεα εγκυμοσύνη, αν το παιδί είναι πανω απο 1,5 ετους, είναι σε θεση να καταλαβει πολλα πραγματα και μπορουμε να διαχειριστουμε καταστασεις. Κι εγω δεν πιστευα οτι θα τα καταφερω ποτε να κοψω τους νυχτερινους θηλασμους, ομως προς μεγαλη μου εκλπηξη, οταν ειπα δυο τρεις φορες στον γιαννη "η μαμα ποναει, δεν μπορει" το καταλαβε. γ) μην συζητατε με λαθος ατομα@! τωρα πια το μονο που με προβληματιζει ειναι πως θα υποδεχτουμε την μπεμπα. Οσο είναι μεσα, ο Γιαννης πιανει την κοιλια μου και λεει "μπεμπα"! ομως οταν βγει εξω δεν ξερω τι εχει να γινει.... παντως, αν μου ζητησει να ξαναθηλασει θα τον αφησω και ο,τι γίνει! και φυσικα σε οσους μου λενε "μην κανεις το λαθος και τον αφησεις να ξαναθηλασει" λεω "οχι βεβαια" και η κουβεντα σταματαει! καλη συνεχεια σε ολες με εμπιστοσύνη στο μητρικο μας ενστικτο και στον δρομο που μας δειχνουν τα παιδακια μας!

  3. Διαφημίσεις


  4. Χρόνια πολλά σε όλες, εύχομαι τελειόμηνες εγκυμοσύνες, υπέροχους, φυσικούς τοκετούς και γερά μωράκια Υπέροχη η εμπιερία που περιγράφεις Αθηνά! ¨Αραγε, γίνεται να γεννήσουμε στην μπανιέρα του σπιτιούμας????! Τελικά και η Χλόη γέννησε στο σπίτι της και της έχει αφήσει πολύ θετικά συναισθήματα....Βέρα εσεις πως τα πάτε? Εμείς έχουμε να θηλάσμου από την Κυριακή 28 Μαρτίου, αλλά τελικά όταν αποθηλάζεις τόσο μεγάλα παιδάκια τίποτα δεν είναι εύκολο. Ο μεσημεριανός ύπνος με δυσκολεύει πολύ. Συνήθως τον παίρνω μετα το φαγητό και καθόμαστε αγκαλια, βλέπουμε παιδικά μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Χθες το μεσημέρι είχαμε κόσμο και δε μπορέσαμε να το κάνουμε αυτό. Ετσι, τον πήρα και πήγαμε στο δωμάτιο, όπου ζητουσε απεγνωσμένα να θηλάσει, έκλαιγε, με χτυπούσε και όσο εγώ του εξηγουσα (όπως κάνω πάντα) ότι η μαμα πονάει και δε μπορεί να κάνουμε "νανανα" εκλαιγε ακόμα πιο απελπισμένα....κάποια στιγμή έβαλε το χεράκι του μέσα στη μπλουζα μου (ετσι ηρεμει από τότε που ξεκινήσαμε τον αποθηλασμό) και έκλεισε τα ματάκια του. Τότε με πιασαν κι εμενα τα κλάμματα, γιατί δε μπορώ να το βλέπω να υποφέρει..... Με τον νυχτερινό ύπνο τα πάμε καλά, είναι πιο ευκολο, είναι σκοτάδι, ξαπλώνουμε μαζί (βεβαια στριφογυρνάει μισή με μια ωρα μεχρι να τον πάρει ο υπνος) και πολύ λίγες φορες εχει κλάψει. Πάντως Αθηνά, η ηλικία της μικρής σου είναι δύσκολη, σε αυτή τη φάση είναι εντελώς κολλημένα στοστήθος και δεν είναι και ευκολο να τους εξηγήσεις κάτι. Ισως να το έβαζε ο μπαμπας για υπνο μερικές φορες, να δειτε πως θα παει. Τελικά, όμως, ο αποθηλασμός είναι μακρα διαδικασία, γίνεται με ένα βημα κάθε φορα και πολύ τρυφερότητα, αγκαλιές και τέτοια. Ο δικός μου κάνει και κάτι υστερίες και είναι πολύ επιθετικός τωρα τελευταία και φαντάζομαι ότι όλα συνδέονται. Τα παιδια χάνουν το βασικό ηρεμηστικό τους.
  5. καλά σοβαρά μιλάς??? δεν το πιστεύω... Αυτο είναι αδιανόητο. Αφου το κρεβάτι αδειάζει και το καταλαμβάνει άλλος. Τι γίνεται δηλαδη? Διπλοπληρώνεται??? Ευχομαι να πανε ολα καλα και να γεννησω σπιτακι μου, καμια αναγκη δεν τους εχουμε ολους αυτους! Παντως ο μαιευτηρας μου, μου ειπε οτι μπορει να μου υπογραψει αυτος και να φυγω και οτι η ταση πλεον ειναι να φευγουν νωριτερα οι γυναικες αν δεν υπαρχει λογος. Α, και φυσικα για οσες βολεύει , η καλυτερη λύση είναι το κεντρο φυσικου τοκετου, απλα εμένα μου πέφτει πολυ μακρια δυστυχώς (είναι στο Ηλιον) , που έχει και πισινούλα
  6. Αυτή την προσκόλληση την φοβάμαι κι εγώ.... Ο δικός μου δεν έχει καταλάβει τίποτα ακόμα, δεν φαίνεται κιολας, οποτε είναι δύσκολο. Εσείς κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι? Εχω αρχίσει να φοβάμαι γιατί τη νυχτα στριφογυρνάει και ρίχνει και κλωτσιες! Παντως εγώ του λέω ότι πονάω μόλις πιάσει τη θηλή και έτσι την αφήνει σχεδόν αμέσως. Φαντάσου ότι χθες τη νύχτα είχε πυρετό (τον έπιανα και ήταν ζεστός) και δε μπορουσε να κοιμηθεί, όλη τη νυχτα αναστέναζε, στριφογυρνουσε, έλεγε "μαμ'ααα", αλλά δεν ζήτησε ουτε μια φορά να θηλάσει το καημένο...... Καμια φορά σκέφτομαι μηπως το αποφασίσαμε πολύ νωρίς για το δευτερο, αλλα απο την άλλη που ξέρεις πότε θα είναι έτοιμος να το δεχτεί? Η' πότε θα αποθηλάσει μόνος του. Εγώ πάντως για τη γέννα σκέφτομαι πολύ και το σπίτι. Αλλιώς θα πάω στο μητέρα και την επομένη το πολύ θα βγώ (υποθέτωντας πάντα ότι όλα θα πάνε καλά). Δεν πρόκειται να μεινω 4 μέρες, δεν εχω αποχωριστεί ποτε τον Γιάννη , ουτε για δυο μέρες.....
  7. Ο πόνος είναι όντως αφόρητος...αφου εγώ που τώρα πια τον αφήνω μόνο 3 λεπτα πριν κοιμηθεί και πάλι όταν έρχεται αυτή η ώρα το σκέφτομαι με τρόμο!! Το κακό με τον δικό σου σόναρ (να σου ζήσει!! πάντα ευτυχισμένο με αγάπη γυρω του)είναι ότι είναι και μικρούλης. Που να καταλάβει? Εγώ δεν θα μπορούσα να φανταστώ να εξηγώ στον Γιάννη πριν μερικους μήνες ότι πονάω και να με καταλάβαινε... Αυτό που σου γράφει η Βέρα είναι σημαντικό. Χρειάζεσαι βοήθεια και ξέρω πως στις περισσότερες περιπτώσεις είναι δύσκολο. Ο δικός μου, όταν εβαζα τον μπαμπά του να τον κοιμήσει, έκλαιγε τόσο γοερά λες και τον έχω παρατήσει.... Δες και άλλες εμπειρίες αποθηλασμου σε παιδάκια στην ηλικία του δικού σου, μήπως σου φανεί καποια ιδεα προσιτη. Κουράγιο! Οσο για το πισωγύρισμα που λες Βέρα, το φοβάμαι πολύ γιατί ο δικος μου δεν εχει βγάλει ακόμα κυνόδοντες...οταν ερθει αυτη η ωρα δεν ξέρω τι θα γίνει!!
  8. Ωραια! ειχα καιρο να μπω και βλεπω οτι το "εγκυμοσύνη & θηλασμός" έχει πολλή κινητικότητα! Εμείς κοντεύουμε να αποθηλάσουμε. Μου κάνει φοβερή εντυπωση πάντως, πριν από δυο μήνες πίστευα ότι ο νυχτερινός αποθηλασμός δεν θα γινόταν με τίποτα, κι όμως τωρα πια θηλάζουμε (ουσιαστικά πιπιλάει) μόνο μια φορά το βράδυ πριν κοιμηθεί για 3-5 λεπτά. ο πόνος στις θηλές είναι πολύ έντονος, σχεδόν από την αρχή της εγκυμοσύνης και απ' ότι μου λένε και άλλες μαμάδες , δεν περνάει με τίποτα....είναι ορμονικό και διαρκεί σε όλη την εγκυμοσύνη... Βέβαια, εξακολουθούμε να κοιμόμαστε μαζι..... Αλλά δεν αγχώνομαι, ένα βήμα κάθε φορά. Εκ των υστέρων βλέπεις ότι αν δεν πιέζεις τα πράγματα, γίνονται με την ώρα τους. Πάντως εγώ είμαι βέβαιη ότι με την εγκυμοσύνη το γάλα μου μειώθηκε πάρα πολυ. Να σκεφτείτε ότι μέχρι πριν τρεις μήνες φορούσα επιθέματα και μια φορα που άφησα το μικρό να κοιμηθεί στη μαμά μου, δεν μπόρεσα να κοιμηθώ γιατί είχε πρηστεί το στήθος μου και πονούσα!! Τωρα σαν υποκατάστατο για να χαλρώσει βάζει το χεράκι του μέσα στη μπλούζα μου Άντε Βέρα, πλησιάζει ο καιρός....κοντά με τη Χλόη περιμένεις... Θα πάτε για τάντεμ μάλλον, ε?
  9. χαχα, ωραία του ταείπες του γιατρού! κι ο δικός μου πίνει πολύ νερο τώρα τελευταία, είναι λογικό αφου ο θηλασμός καλυπτει την ενυδάτωση του παιδιου, ετσί απο τη στιγμή που μειώνεται το γάλα μας, αναζητουν άλλες λύσεις. Ο δικός μου ξυπνα τη νυχτα και φωνάζει "γιεγιό!!" (νερο) ο πόνος στις θηλές νομίζω ότι δεν απαλύνεται με τίποτα, αλλά δοκίμασε τη λανολίνη, ποτέ δεν ξέρεις...
  10. μια χαρά τα πάτε!! κι εμείς εχουμε πρόοδο. Κατ' αρχήν, τη νύχτα εξακολουθεί να ξυπναει, αλλά δεν ζητάει να θηλάσει και εδώ και δυο μέρες δεν ζητάει ούτε το πρωι. Ωστόσο, το βράδυ για να κοιμηθεί το θέλει και το ζητάει με πολύ ενθουσιασμό το γλυκό μου, οπότε ακόμα δεν κάνω κάτι γι΄αυτό. Ο δικός μου, όπως το εχω αναφερει, πίνει γάλα και το πρωι και το βράδυ, αλλά αυτό δεν συνδέεται καθόλου με τον ύπνο. Σε γενικές γραμμές πάντως τα πράγματα πάνε καλύτερα και έχω την εντύπωση ότι από τότε που κόψαμε τους πολλους θηλασμους, κάνουμε πιο πολλές αγκαλίτσες (α, πολλές φορές όταν κάνουμε αγκαλίτσα, χώνει το χεράκι το στο στήθος μου!!!)
  11. έχεις δίκιο, αλλά κι εγώ τον λυπάμαι όταν κλαίει μέσα στη νύχτα απεγνωσμένα... τώρα είμαστε στο σημείο που θηλάζει μια φορά για να κοιμηθεί (γύρω στις 9) και συνήθως άλλη μια προς το πρωι, αποφεύγω όσο μπορώ τα νυχτερινά. Βέβαια ξυπνάει για χίλια δυο άλλα πράγματα, ζητάει νερό, γάλα, να δει μικυ μάους....ασεεε!!! εσύ πόσες φορές τη θηλάζεις τώρα? πάντως εγω το νιώθω τελείως άδειο το στήθος μου, ακόμα και 24 ώρες να περάσουν!
  12. Σε ποια εβδομάδα κύησης είσαι sandy8? Συνήθως το γάλα μειώνεται πολύ τις πρώτες εβδομάδες, μου κάνει εντύπωση που δεν εχεις δει καμια μείωση ακόμη. Εγώ τώρα νομίζω ότι εχω ελάχιστο εως καθόλου... AGE δεν ξέρω, αλλά το βρίσκω βουνό όλο αυτό...προς το παρόν δεν έχω πρόβλημα που κοιμάμαι κάτω , αλλά σύντομα θα έχω. Πάντως μια νύχτα που ξυπνούσε συνέχεια και ήθελε να θηλάσει του λέω κάποια στιγμή "η μαμα πονάει, δε μπορεί άλλο" και αμέσως σταμάτησε τα κλάμματα, τον πήρα αγκαλίτσα και κοιμήθηκε!!!! φοβερό! Εδώ και δυο νύχτες του εξηγώ ότι κανουμε νανανα πριν κοιμηθούμε και μεσα στη νύχτα αν ξυπνήσουμε πίνουμε νερό. Την πρώτη πήγε καλά, αλλά σήμερα ήταν πιο ανήσυχος και ΄ξυπνούσε συνέχεια και έκλαιγε και κάποια στιγμή που τον ρώτησα αν θέλει νερό μου είπε "οχι!" Δυσκολη κατάσταση... Σκέφτομαι να τον αφήσω και ένα διημερο στη μαμά μου και να πάμε ενα ταξιδάκι με τον αντρα μου. Θα βοηθήσει αυτό λέτε ή μόλις με ξαναδεί θα αρχίσει τα ίδια ? (μαλλον το δεύτερο....)
  13. πωπω AGE, μπραβο!!! τα καταφερες πολυ καλα και αναιμακτα εγω εχω επιπλεον το προβλημα οτι κοιμαμαι μαζι του σε ενα στρωμα στο πατωμα του δωματιου του (!!!) οποτε εχουμε δυο βηματα, να τον βαλουμε στην κουνια του και να σταματησουμε τους νυκτερινους θηλασμους. Επισης, εχουμε και το θεμα με τους κυνοδοντες, που οπως ειδα το εχετε κι εσεις... Αυτο το παιχνιδι που λες, θα δοκιμασω μηπως το βρω κι εγω, μπορει να πιανει! Εμεις βεβαια, δεν εχουμε θεμα μεσημεριανου υπνου, γιατι τον κοιμιζει η κοπελα που τον κραταει, οποτε για μεσημερι κοιμαται χωρις "νανανα". Γενικως ολη μερα δεν θηλαζει καθολου, ακομα και οταν επιστρεφω απο τη δουλεια δεν ζηταει (μονο οταν ειναι αρρωστος ή γενικα αδιαθετος), ενω το βραδυ μολις νυσταξει μου ζηταει "νανανα" με πολυ ενθουσιασμο το καημενο μου.... Παντως, λεω κι εγω το σ/κ να επιστρατευσουμε το μπαμπα και βλεπουμε... οσο για το γαλα, δεν εχουμε προβλημα. Πινει κανονικα φρεσκο απο 17 μηνων, αλλά άλλο το ένα και άλλο το άλλο
  14. AGE τα παιδια μας είναι στην ίδια ηλικία. Πως τα καταφέρνεις με τον αποθηλασμό? Η ΄δικια σου ξυπνάει τη νύχτα και ζητάει να θηλάσει? Εχω πολυ μεγάλο πρόβλημα με αυτό και δεν ξέρω πως να το χειριστώ. Μπορεί ολη μερα να μην θηλάσει καθόλου, αλλά τη νύχτα ξυπνάει τουλάχιστον 3 φορες. Τωρα τελευταία ειδικά ξυπνάει συνέχεια και μετά σηκώνομαι για να παω στη δουλεια και είμαι το χάλι μου. Νυστάζω και έχω ανάγκη απο ξεκούραση, αλλα δεν ξερω τι να κάνω. Δε μπορώ και να τον αφήνω να κλαίει....δοκιμάζω εναλλακτικές, να τον πάρω αγκαλίτσα ή να του δώσω λίγο νεράκι να πιει, αλλα δεν πιάνουν πάντα. Μάλιστα κάποιες φορές είναι και χειρότερα γιατί αν είχε θηλάσει θα ξανακοιμόταν ευκολα, ενώ με άλλο τρόπο μπορεί να κάνει και 2 ωρες!!!! Σκέφτομαι ότι θα καταρρεύσω αν συνεχίσω έτσι μέχρι να γεννήσω και μετά θα πρέπει να ξενυχτάω με δυο μωρά....
  15. νινακια2, έχεις δίκιο, απλά είναι και θέμα αντοχών. Η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός δεν είναι ευκολη υπόθεση, ουτε και το ταντεμ υποθέτω... Ο γιος μου ξυπνάει τη νύχτα και ζητάει να θηλάσει και σκέφτομαι πώς θα τα καταφέρω μέχρι το τέλος έτσι? άσε που είναι και επώδυνος ο θηλασμός τώρα λόγω ορμονικών αλλαγών. Αλήθεια, το μεγαλύτερο όταν σε είδε να θηλάζεις το μωρό δεν ζήτησε να ξαναθηλάσει???
  16. ditrou, ακριβως την ίδια απορία εχω κι εγώ (δεν έχω όμως το ίδιο άγχος με αυτο που περιγράφεις). Δεν ειναι το θεμα αν "σου τρεχουν τα γαλατα", οπως γραφει η zouzounel , αλλα ότι δεν είναι καθόλου πρησμένο το στήθος μου (ειμαι κι εγω στην όγδοη εβδομαδα κύησης) ενω στην πρώτη μου εγκυμοσύνη ήταν, από το πρώτο τρίμηνο. εγώ θηλάζω τον μικρό μου κυρίως το βράδυ τώρα πια, αλλά τις τελευταίες μέρες πονάνε πολύ οι θηλές μου και προσπαθώ να τον αποτρέπω όσο μπορώ...τι να κάνω??? ασε που αισθάνομαι ότι δεν έχω καθόλου γάλα πλέον.... γενικά δεν ξέρω πως να το χειριστώ το θέμα. με τρομάζει λίγο και η προοπτική του τάντεμ (αν και εδω που φτάσαμε δεν αποκλείω τίποτα). Η γιατρός μου είπε ότι αν τον αποθηλάσω κατά το Πασχα θα το έχει ξεχάσει οταν γεννηθει το αλλο μωρακι και δεν θα ξαναζητήσει. Λιγο χλωμο το κόβω, βέβαια....