Είναι σωστό ν' αμφισβητείς τον γιατρό σου;

[Antonia_GR]

κατα τη γνωμη μου ισως και να υπαρχει πραγματικα σοβαρος λογος να αμφισβητησει μια γυναικα το γιατρο της. Καποιες φορες ορισμενοι κανουν λαθη στη σειρα τοσο σοβαρα, που μπορει να αποβουν ακομα και μοιραια! Για παραδειγμα, η μητερα μου ειχε ακουσει και πιστεψει -οπως ειναι φυσικο- τη διαγνωση γιατρου που της ειπε οτι πρεπει να μπει σε επειγον χειρουργειο γιατι εχει ενα τεραστιο οινομυωμα (δεν ξερω πως γραφεται) και ηταν πολυ σοβαρο! Η μητερα κλαιγοντας και κατατρομαγμενη ενιωσε την αναγκη να το πει αμεσως στον πατερα μου. Εκεινος της ειπε ''δεν παιρνεις και μια δευτερη γνωμη?'' εκεινη τον ακουσε ενω δεν ειχε καμια ελπιδα μεσα της. Βρηκε εναν αλλο γιατρο και μαντεψτε! Τρεμω μονο που το γραφω! Της εκανε υπερηχο και δειχνοντας της την οθονη τη ρωτησε τι βλεπει. Μολις κοιταξε ξεσπασε σε κλαματ. Ηταν ενα μωρο που επιανε σχεδον ολοκληρη την οθονη! Εγκυος 3,5 μηνων και το εχασε επειδη ο πρωτος γιατρος της ειχε δωσει ισχυρα χαπια για να συσπαστει η μητρα πριν το χειρουργειο! Απλα δεν το χωραει ανθρωπινος νους!!! :sad:

[xrwmatistoula]

Καλημερα κοριτσια

Εγω εμπιστεύτηκα 2 γιατρους ονοματα στο τομεα της εξωσωματικής και ακομα να μεινω εγκυος μετα από 4 αποτυχιμενες προσπαθειες.. το λαθος το συγχωρώ ..την αδιαφορια και την εμπορευσιμότητα ενός τοσο σοβαρου θεματος όχι. Φυσικα όλα είναι στο πρόγραμμα και δεν θα κατηγορουσα κανεναν να δεν πήγαινα σε έναν τριτο σε επαρχία παρακαλω!!! (μου τον σύστησαν φιλες φιλης ).Στην υστεροσκοπηση που μου εκανε μου βρηκε και αφαίρεσε ένα ινομύωμα μεσα από την μητρα 2 εκ, που ισως να είναι και η αιτια των αποτυχιών. Ειχα κανει ξανα 2 υστεροσκοπησεις , την τελευταια 1 χρονο πριν, πως δεν το ειχαν δει?Η μου τις κανανε για να τις κανουνε? Ο γιατρος που μου βρηκε το ινομυωμα τους καλύπτει και δεν εκφραζετε αλλα εγω ειμαι σιγουρη ότι δεν είναι δυνατον μεσα σε ένα χρονο να παρουσιάστηκε και να μεγαλωσε τοσο πολύ. Μπορει και να μην μεινω ξανα αλλα τουλαχιστον ξερω ότι το αφαιρεσα και δεν θα είναι αυτό το εμποδιο. Προχωραω με αισιοδοξια στην πεμπτη προσπαθεια και στην επαρχια.

[turbulence]

Καλημερα κοριτσια

Εγω εμπιστεύτηκα 2 γιατρους ονοματα στο τομεα της εξωσωματικής και ακομα να μεινω εγκυος μετα από 4 αποτυχιμενες προσπαθειες.. το λαθος το συγχωρώ ..την αδιαφορια και την εμπορευσιμότητα ενός τοσο σοβαρου θεματος όχι. Φυσικα όλα είναι στο πρόγραμμα και δεν θα κατηγορουσα κανεναν να δεν πήγαινα σε έναν τριτο σε επαρχία παρακαλω!!! (μου τον σύστησαν φιλες φιλης ).Στην υστεροσκοπηση που μου εκανε μου βρηκε και αφαίρεσε ένα ινομύωμα μεσα από την μητρα 2 εκ, που ισως να είναι και η αιτια των αποτυχιών. Ειχα κανει ξανα 2 υστεροσκοπησεις , την τελευταια 1 χρονο πριν, πως δεν το ειχαν δει?Η μου τις κανανε για να τις κανουνε? Ο γιατρος που μου βρηκε το ινομυωμα τους καλύπτει και δεν εκφραζετε αλλα εγω ειμαι σιγουρη ότι δεν είναι δυνατον μεσα σε ένα χρονο να παρουσιάστηκε και να μεγαλωσε τοσο πολύ. Μπορει και να μην μεινω ξανα αλλα τουλαχιστον ξερω ότι το αφαιρεσα και δεν θα είναι αυτό το εμποδιο. Προχωραω με αισιοδοξια στην πεμπτη προσπαθεια και στην επαρχια.

 

τα ινομυωματα μπορει να μην αλλαζουν για χρονια, ή μπορει να μεγαλωσουν αποτομα σε 4-6 μηνες (οπως εγινε στη δικη μου περιπτωση). επισης δεν αφαιρουν ολα τα ινομυωματα, ειδικα αν ειναι μικρα ή βρισκονται σε σημεια ωστε να μην εμποδιζουν την εμφυτευση π.χ.

γι'αυτο το λογο ο γιατρος σου δεν "εκφραζεται" οπως λες. γιατι πραγματικα μπορει να μην φαινοταν τιποτα τοτε. δεν ειναι λογος αυτος να αμφισβητεις τους γιατρους. στην περιπτωση της αντωνιαςGR πραγματι δεν μιλαμε για γιατρο, αλλα για χασαπη.

[xrwmatistoula]

γεια turbulence,

σε ευχαριστω για την απαντηση. Καταλαβαίνω αυτο που λες, αλλα ειμαι σίγουρη ότι υπηρχε , γιατι ο τελευταιος γιατρος στο ηρακλειο επέμενε για υστεροσκοπια μετα από τον υπέρηχο αν και υπέρηχους ειχα κανει έναν σωρο στην Αθηνα τελευταια αλλα δεν μου ειχαν πει τιποτα….απλα να προχωρησω για πολλοστή φορα. Για την περιπτωση της Αντωνιας….δεν υπαρχουν λογια…

[boo!]

ειναι σωστο ναι! το να παρουμε μια δευτερη γνωμη δεν σημαινει οτι "ξενοπηδαμε" οτιδηποτε μας εγειρει δευτερες σκεψεις, αμφιβολίες, ανασφαλειες, καλο ειναι να κανουμε cross checking. Στο εξωτερικο ειναι συνηθης τακτική, χωρις να σημαινει ελλειψη εμπιστοσύνης. και ακομη και αν υπαρχει ελλειψη εμπιστοσυνης , δεν ια πρεπει να νιωθουμε και τυψεις για αυτο.

κι αυτα γραφονται απο παθουσα και μαθουσα.

Για τον γιατρο που εμπιστευομουν απο οταν είμαι ενεργη σεξουαλικα μεχρι και σημερα πραγματικα εφτανα και σε σημειο να δαγκωσω άνθρωπο αν μου ελεγε για ρώτα και αλλου. Και έπρεπε να κλεισω τα 35 να προσπαθώ για παιδι 3.5 χρονια, να αποβαλλω "αναιτια" 3 φορές, να αποτυχω σε ηπια υποβοηθουμενη αλλες 2 για να αποφασισω οτι θα παω και αλλου ("ε και σιγα, και τι θα μου πουν μωρε, αφου οτι λεει ο γιατρος το ακολουθησαμε κατα γραμμα")

 

ε και ανακαλυψα τερατα

 

κοριτσια τα ματια μας ανοιχτα, οι κεραιες μας σηκωμενες, κανεις δεν είναι θεός, κανεις δεν επιθυμει περισσοτερο απο εμας τις ιδιες να γινουμε μανουλες. Μερικές φορές αψηφιστα αντιμετωπιζονται ή παραγνωριζονται λεπτομέρειες που μπορει όμως να είναι σωτηριες ή καταστροφικες για μας.

[wannabe]

Καλημέρα σε όλες και καλή Πρωτομαγιά εύχομαι!

Επαναφέρω το θέμα που είχα ανοίξει για να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας και ίσως να δώσω κάποιες ιδέες σε μερικές κοπέλες που προσπαθούν.

Μετά τη δεύτερη αποτυχημένη εξωσωματική μου τον Οκτώβρη του 2016, μπήκα σε μεγάλες σκέψεις. Ξεκίνησα με ένα ραντεβού στον γιατρό με τον οποίο είχα ήδη προσπαθήσει. Ομολογώ ότι βγήκα απ' αυτό ανάλαφρη και ανακουφισμένη. Μου έδωσε ελπίδες, με χαρακτήρισε "περίπτωση που με λίγη επιμονή ακόμα θα τα καταφέρει" και μάλιστα μου πρότεινε για όσες επόμενες προσπάθειες χρειαστώ, μέχρι να μείνω έγκυος, να παίρνει εκείνος μόνο μια συμβολική αμοιβή (100 ευρώ) και να πληρώνω μόνο το κέντρο. Εκείνος ήταν τόσο σίγουρος ότι θα τα κατάφερνα που ας τον πλήρωνα όταν τελικά έμενα έγκυος. Βγήκα από το ιατρείο του και χαμογελούσα μετά από πολύ καιρό.

Και μετά το διαβολάκι μέσα μου άρχισε ν' αμφισβητεί. Γιατί μου πρότεινε μεγαλύτερη δόση ορμονών για την επόμενη φορά ενώ στην αρχική επίσκεψη σ' αυτόν ήταν κατηγορηματικός ότι στην ηλικία μου (41) η μεγάλη δόση ορμονών δεν θα προσφέρει τίποτα, στόχος είναι να πετύχουμε το ένα και καλό ωάριο και να το ενισχύσουμε και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση από τον τροποποιημένο φυσικό είναι λανθασμένη; Γιατί μου πρότεινε να κάνω όσους κύκλους χρειαστεί μέχρι να μαζέψω 3 ή 4 καλά ωάρια και τότε μόνο να προχωρήσω σε γονιμοποίηση και εμφύτευση (στη δεύτερη φορά είχα μεταφέρει ένα μόνο έμβρυο που προέκυψε από το μοναδικό ωάριο αυτής της προσπάθειας, τότε δεν είχε κάνει καμιά αναφορά σε κατάψυξη και συνέχιση της "συλλογής"); Ναι εντάξει, είναι σημαντικό που μου μείωνε το κόστος της επόμενης προσπάθειας αλλά αφενός μεν αυτό μπορεί να ήταν ένα δόλωμα για να συνεχίσω σε αυτόν (κάθε γιατρός καταλαβαίνει ότι μια γυναίκα με δύο αποτυχημένες εξωσωματικές αρχίζει και αναρωτιέται), άσε που και μόνο από την αμοιβή του κέντρου εισέπρατε και αυτός (είναι μέτοχος).

Κι ενώ από τη μια αμφισβητούσα κι από την άλλη κάκιζα τον εαυτό μου ότι ψάχνω φταίχτες αλλού επειδή δεν θέλω να παραδεχτώ ότι κυνηγάω κάτι αντικειμενικά δύσκολο, κατάλαβα ότι έπρεπε να πάρω μια δεύτερη γνώμη.

Πήγα λοιπόν και σε άλλον γιατρό. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά μια στατιστική που μας διέλυσε (εμένα και τον σύντροφό μου). Στην ηλικία μου είχα 8% πιθανότητες να πάρω γερό μωρό στο σπίτι ύστερα από εξωσωματική. Έτσι το έθεσε κι είχε δίκιο. Το θέμα δεν είναι μια θετική χοριακή αλλά μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη σ' ένα υγιές παιδί. Παράλληλα μού έθεσε για πρώτη φορά τρεις νέους παράγοντες:

1. Να κάνω εξετάσεις θρομβοφιλίας. Στις δύο προσπάθειές μου έκανα προληπτικά ενέσεις ηπαρίνης αλλά εκείνος θεώρησε ότι πρέπει ν' αφήνουμε όσο το δυνατόν τη φύση να κάνει τη δουλειά της κι εγώ να παίρνω φάρμακα μόνο όταν υπάρχει αποδεδειγμένη ανάγκη να το κάνω.

2. Να επισκεφτώ ενδοκρινολόγο για τον θυρεοειδή μου. Οι τιμές μου ήταν φυσιολογικές αλλά ο γιατρός πίστευε ότι πρέπει να έχω τη γνώμη ενδοκρινολόγου μήπως ένα περαιτέρω "κατέβασμά" τους βοηθήσει τη γονιμότητά μου.

3. Να κάνω το ίδιο και για το ζάχαρό μου (επίσκεψη σε ενδοκρινολόγο).

 

Εγώ ήμουν αποφασισμένη να τα προσπαθήσω όλα αυτά. Ο σύντροφός μου όμως εξέφρασε για πρώτη φορά σοβαρότατες αντιρρήσεις. Ότι δεν είναι δυνατόν να κυνηγάμε το 8%, ότι δεν γίνεται να φορτώνομαι τόσα φάρμακα, ότι εκείνος εμένα θέλει κι όχι ένα παιδί ντε και καλά. Κοντολογίς αντίθετος στο να ξαναπροσπαθήσουμε.

 

Για πρώτη φορά βρέθηκα στα δύσκολα στα ψυχολογικά μου. Για πρώτη φορά χρειάστηκε ν' αντιμετωπίσω το ενδεχόμενο να εγκαταλείψω το όνειρο της μητρότητας. Για πρώτη φορά αμφισβήτησα την σχέση μου. Και μέσα σ' όλα αυτά αρρώστησε σοβαρότατα ο πατέρας μου.

 

Κάπου εκεί κατέθεσα τα όπλα. Είπα ότι μου είναι αδύνατο να τα χειριστώ όλα ταυτόχρονα. Ότι ηλικία ξε-ηλικία, αν επιμείνω τώρα, θα καταστρέψω το ζευγάρι μας, θα καταρρεύσω σωματικά και ψυχολογικά (η ιστορία του πατέρα μου απαιτούσε πολύ τρέξιμο απ' όλους μας και μου στοίχιζε αφάνταστα ψυχολογικά). Κουράστηκα, παραιτήθηκα και είπα "θα το ξαναπιάσω σε λίγους μήνες και βλέπουμε". Το μόνο που έκανα ήταν να εξεταστώ για θρομβοφιλία (βγήκα αρνητική) και να επισκεφθώ ενδοκρινολόγο που όντως μου συνέστησε ένα χάπι για τον θυρεοειδή και μισό για το ζάχαρο, απλά και μόνο επειδή κι αυτός πίστευε ότι έτσι θα ενίσχυα την ποιότητα των ωαρίων μου και τη δυνατότητα εμφύτευσης. Άρχισα να τα παίρνω και περίμενα τους μήνες να περάσουν, μην έχοντας ακόμα ξεκαθαρίσει πώς και πότε θα κατάφερνα να το ξαναπιάσω το θέμα.

 

Και μετά έμεινα έγκυος! Φυσιολογικά, 8 μήνες πριν κλείσω τα 42 μου χρόνια. Τώρα διανύω την 12 εβδομάδα κύησης. Το άγχος με συνοδεύει από την πρώτη στιγμή που το έμαθα αλλά προσπαθώ να το καταπολεμήσω και ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά.

Αντικειμενικά είναι ένα θαύμα. Μας έκατσε το σενάριο του 1% (αυτό δίνουν οι στατιστικές για φυσιολογική σύλληψη στην ηλικία μου και μάλιστα σε πρώτο παιδί). Είμαστε απίστευτα ευγνώμονες και χαρούμενοι.

 

Γιατί έγραψα όλο αυτό το κατεβατό; Για να πω τι απεκόμισα εγώ απ' όλην αυτήν την ιστορία:

1. Εξετάσεις. Όσο πιο πολλές γίνεται. Υπάρχουν παράγοντες που οι γιατροί αγνοούν αλλά μπορεί να κάνουν τη διαφορά. Εγώ πιστεύω μέσα μου (δίκαια ή άδικα δεν θα το μάθω ποτέ) ότι η μικρή παρέμβαση στο θέμα του θυρεοειδούς και του ζαχάρου έκανε τη διαφορά.

2. Πηγαίνετε και σε άλλη γνώμη. Υπάρχει πάντοτε βέβαια ένα όριο ανάμεσα στο εμπιστεύομαι τρελά έναν και μοναδικό και το παίρνω σβάρνα όσους γιατρούς υπάρχουν αλλά μπορεί ν' ακούσουμε πράγματα που μας ανοίγουν δρόμους. Ακόμα και τώρα δεν θεωρώ ότι ο πρώτος γιατρός που εμπιστεύτηκα είναι κακός. Ξέρω από πρώτο χέρι ότι έφερε εις πέρας δυσκολότατες περιπτώσεις που πήγαν σ' αυτόν απογοητευμένες από άλλους. Εμένα όμως δεν μου ταίριαξε, μου έδωσε μια αίσθηση "ωραιοποίησης των πραγματών" και τελικά μάλλον δεν ήταν ο κατάλληλος για μένα.

3. Το άγχος όντως δεν βοηθάει. Όσο ήμουν κολλημένη με τις προσπάθειες, έτρωγα τα μούτρα μου. Όταν παραιτήθηκα, επειδή βέβαια είχα φτάσει στα όριά μου, τότε τα κατάφερα. Αυτή η τρίτη διαπίστωση είναι παντελώς άχρηστη γιατί καμία γυναίκα που έχει μπει στο λούκι της υπογονιμότητας δεν μπορεί να γυρίσει τον διακόπτη και να μην το σκέφτεται και σε καμία γυναίκα δεν αξίζει να φτάσει σ' αυτό το σημείο της ψυχολογικής και σωματικής κούρασης για να πάψει να σκέφτεται μόνο αυτό και τότε ίσως τα καταφέρει.

 

Εύχομαι τα καλύτερα σε όλες! Μέσα από την καρδιά μου!

[oly75]

2 hours ago, wannabe said:

Καλημέρα σε όλες και καλή Πρωτομαγιά εύχομαι!

Επαναφέρω το θέμα που είχα ανοίξει για να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας και ίσως να δώσω κάποιες ιδέες σε μερικές κοπέλες που προσπαθούν.

Μετά τη δεύτερη αποτυχημένη εξωσωματική μου τον Οκτώβρη του 2016, μπήκα σε μεγάλες σκέψεις. Ξεκίνησα με ένα ραντεβού στον γιατρό με τον οποίο είχα ήδη προσπαθήσει. Ομολογώ ότι βγήκα απ' αυτό ανάλαφρη και ανακουφισμένη. Μου έδωσε ελπίδες, με χαρακτήρισε "περίπτωση που με λίγη επιμονή ακόμα θα τα καταφέρει" και μάλιστα μου πρότεινε για όσες επόμενες προσπάθειες χρειαστώ, μέχρι να μείνω έγκυος, να παίρνει εκείνος μόνο μια συμβολική αμοιβή (100 ευρώ) και να πληρώνω μόνο το κέντρο. Εκείνος ήταν τόσο σίγουρος ότι θα τα κατάφερνα που ας τον πλήρωνα όταν τελικά έμενα έγκυος. Βγήκα από το ιατρείο του και χαμογελούσα μετά από πολύ καιρό.

Και μετά το διαβολάκι μέσα μου άρχισε ν' αμφισβητεί. Γιατί μου πρότεινε μεγαλύτερη δόση ορμονών για την επόμενη φορά ενώ στην αρχική επίσκεψη σ' αυτόν ήταν κατηγορηματικός ότι στην ηλικία μου (41) η μεγάλη δόση ορμονών δεν θα προσφέρει τίποτα, στόχος είναι να πετύχουμε το ένα και καλό ωάριο και να το ενισχύσουμε και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση από τον τροποποιημένο φυσικό είναι λανθασμένη; Γιατί μου πρότεινε να κάνω όσους κύκλους χρειαστεί μέχρι να μαζέψω 3 ή 4 καλά ωάρια και τότε μόνο να προχωρήσω σε γονιμοποίηση και εμφύτευση (στη δεύτερη φορά είχα μεταφέρει ένα μόνο έμβρυο που προέκυψε από το μοναδικό ωάριο αυτής της προσπάθειας, τότε δεν είχε κάνει καμιά αναφορά σε κατάψυξη και συνέχιση της "συλλογής"); Ναι εντάξει, είναι σημαντικό που μου μείωνε το κόστος της επόμενης προσπάθειας αλλά αφενός μεν αυτό μπορεί να ήταν ένα δόλωμα για να συνεχίσω σε αυτόν (κάθε γιατρός καταλαβαίνει ότι μια γυναίκα με δύο αποτυχημένες εξωσωματικές αρχίζει και αναρωτιέται), άσε που και μόνο από την αμοιβή του κέντρου εισέπρατε και αυτός (είναι μέτοχος).

Κι ενώ από τη μια αμφισβητούσα κι από την άλλη κάκιζα τον εαυτό μου ότι ψάχνω φταίχτες αλλού επειδή δεν θέλω να παραδεχτώ ότι κυνηγάω κάτι αντικειμενικά δύσκολο, κατάλαβα ότι έπρεπε να πάρω μια δεύτερη γνώμη.

Πήγα λοιπόν και σε άλλον γιατρό. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά μια στατιστική που μας διέλυσε (εμένα και τον σύντροφό μου). Στην ηλικία μου είχα 8% πιθανότητες να πάρω γερό μωρό στο σπίτι ύστερα από εξωσωματική. Έτσι το έθεσε κι είχε δίκιο. Το θέμα δεν είναι μια θετική χοριακή αλλά μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη σ' ένα υγιές παιδί. Παράλληλα μού έθεσε για πρώτη φορά τρεις νέους παράγοντες:

1. Να κάνω εξετάσεις θρομβοφιλίας. Στις δύο προσπάθειές μου έκανα προληπτικά ενέσεις ηπαρίνης αλλά εκείνος θεώρησε ότι πρέπει ν' αφήνουμε όσο το δυνατόν τη φύση να κάνει τη δουλειά της κι εγώ να παίρνω φάρμακα μόνο όταν υπάρχει αποδεδειγμένη ανάγκη να το κάνω.

2. Να επισκεφτώ ενδοκρινολόγο για τον θυρεοειδή μου. Οι τιμές μου ήταν φυσιολογικές αλλά ο γιατρός πίστευε ότι πρέπει να έχω τη γνώμη ενδοκρινολόγου μήπως ένα περαιτέρω "κατέβασμά" τους βοηθήσει τη γονιμότητά μου.

3. Να κάνω το ίδιο και για το ζάχαρό μου (επίσκεψη σε ενδοκρινολόγο).

 

Εγώ ήμουν αποφασισμένη να τα προσπαθήσω όλα αυτά. Ο σύντροφός μου όμως εξέφρασε για πρώτη φορά σοβαρότατες αντιρρήσεις. Ότι δεν είναι δυνατόν να κυνηγάμε το 8%, ότι δεν γίνεται να φορτώνομαι τόσα φάρμακα, ότι εκείνος εμένα θέλει κι όχι ένα παιδί ντε και καλά. Κοντολογίς αντίθετος στο να ξαναπροσπαθήσουμε.

 

Για πρώτη φορά βρέθηκα στα δύσκολα στα ψυχολογικά μου. Για πρώτη φορά χρειάστηκε ν' αντιμετωπίσω το ενδεχόμενο να εγκαταλείψω το όνειρο της μητρότητας. Για πρώτη φορά αμφισβήτησα την σχέση μου. Και μέσα σ' όλα αυτά αρρώστησε σοβαρότατα ο πατέρας μου.

 

Κάπου εκεί κατέθεσα τα όπλα. Είπα ότι μου είναι αδύνατο να τα χειριστώ όλα ταυτόχρονα. Ότι ηλικία ξε-ηλικία, αν επιμείνω τώρα, θα καταστρέψω το ζευγάρι μας, θα καταρρεύσω σωματικά και ψυχολογικά (η ιστορία του πατέρα μου απαιτούσε πολύ τρέξιμο απ' όλους μας και μου στοίχιζε αφάνταστα ψυχολογικά). Κουράστηκα, παραιτήθηκα και είπα "θα το ξαναπιάσω σε λίγους μήνες και βλέπουμε". Το μόνο που έκανα ήταν να εξεταστώ για θρομβοφιλία (βγήκα αρνητική) και να επισκεφθώ ενδοκρινολόγο που όντως μου συνέστησε ένα χάπι για τον θυρεοειδή και μισό για το ζάχαρο, απλά και μόνο επειδή κι αυτός πίστευε ότι έτσι θα ενίσχυα την ποιότητα των ωαρίων μου και τη δυνατότητα εμφύτευσης. Άρχισα να τα παίρνω και περίμενα τους μήνες να περάσουν, μην έχοντας ακόμα ξεκαθαρίσει πώς και πότε θα κατάφερνα να το ξαναπιάσω το θέμα.

 

Και μετά έμεινα έγκυος! Φυσιολογικά, 8 μήνες πριν κλείσω τα 42 μου χρόνια. Τώρα διανύω την 12 εβδομάδα κύησης. Το άγχος με συνοδεύει από την πρώτη στιγμή που το έμαθα αλλά προσπαθώ να το καταπολεμήσω και ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά.

Αντικειμενικά είναι ένα θαύμα. Μας έκατσε το σενάριο του 1% (αυτό δίνουν οι στατιστικές για φυσιολογική σύλληψη στην ηλικία μου και μάλιστα σε πρώτο παιδί). Είμαστε απίστευτα ευγνώμονες και χαρούμενοι.

 

Γιατί έγραψα όλο αυτό το κατεβατό; Για να πω τι απεκόμισα εγώ απ' όλην αυτήν την ιστορία:

1. Εξετάσεις. Όσο πιο πολλές γίνεται. Υπάρχουν παράγοντες που οι γιατροί αγνοούν αλλά μπορεί να κάνουν τη διαφορά. Εγώ πιστεύω μέσα μου (δίκαια ή άδικα δεν θα το μάθω ποτέ) ότι η μικρή παρέμβαση στο θέμα του θυρεοειδούς και του ζαχάρου έκανε τη διαφορά.

2. Πηγαίνετε και σε άλλη γνώμη. Υπάρχει πάντοτε βέβαια ένα όριο ανάμεσα στο εμπιστεύομαι τρελά έναν και μοναδικό και το παίρνω σβάρνα όσους γιατρούς υπάρχουν αλλά μπορεί ν' ακούσουμε πράγματα που μας ανοίγουν δρόμους. Ακόμα και τώρα δεν θεωρώ ότι ο πρώτος γιατρός που εμπιστεύτηκα είναι κακός. Ξέρω από πρώτο χέρι ότι έφερε εις πέρας δυσκολότατες περιπτώσεις που πήγαν σ' αυτόν απογοητευμένες από άλλους. Εμένα όμως δεν μου ταίριαξε, μου έδωσε μια αίσθηση "ωραιοποίησης των πραγματών" και τελικά μάλλον δεν ήταν ο κατάλληλος για μένα.

3. Το άγχος όντως δεν βοηθάει. Όσο ήμουν κολλημένη με τις προσπάθειες, έτρωγα τα μούτρα μου. Όταν παραιτήθηκα, επειδή βέβαια είχα φτάσει στα όριά μου, τότε τα κατάφερα. Αυτή η τρίτη διαπίστωση είναι παντελώς άχρηστη γιατί καμία γυναίκα που έχει μπει στο λούκι της υπογονιμότητας δεν μπορεί να γυρίσει τον διακόπτη και να μην το σκέφτεται και σε καμία γυναίκα δεν αξίζει να φτάσει σ' αυτό το σημείο της ψυχολογικής και σωματικής κούρασης για να πάψει να σκέφτεται μόνο αυτό και τότε ίσως τα καταφέρει.

 

Εύχομαι τα καλύτερα σε όλες! Μέσα από την καρδιά μου!

Κορίτσι καλησπέρα.Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου και εύχομαι ολόψυχα να σου πάνε όλα καλά.Θα ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με τις εξετάσεις που είχες κάνει,είπες κάτι για το σάκχαρο,τί ακριβώς έλεγαν οι εξετάσεις σου θυμάσαι?Ο γιατρός σου γιατί σου έδωσε χάπι?Είχες κάποιο πρόβλημα πριν μείνεις έγκυος?Σόρρυ για τις πολλές ερωτήσεις,απλά έχω κάνει και εγώ εξετάσεις για σάκχαρο και ινσουλίνη,τις καμπύλες,δεν είμαι έγκυος,είμαι σε φάση εξωσωματικής.Ένας ενδοκρινολόγος διαβητολόγος που πήγα μου είπε ότι είναι καλές,αλλά φίλες μου λένε να πάρω και άλλη γνώμη,γιατί δύσκολα βρίσκεις γιατρό που να ξέρει να διαβάζει τις καμπύλες.

Επεξεργάστηκαν 1 Μαίου,2017 by oly75

[wannabe]

Σ' ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι κάθε επιτυχία στην προσπάθειά σου!

Η τιμή του ζαχάρου ήταν 110 mg/dl. Μου έδωσε μισό glucophage το μεσημέρι και ύστερα από μία βδομάδα προσέθεσε άλλο μισό το βράδυ. Μου είπε ότι το glucophage βοηθάει στην καλύτερη ποιότητα των ωαρίων και γενικότερα σε καλύτερη ωορρηξία. Το πήρα μέχρι και την 9η εβδομάδα κύησης οπότε και μου είπε να το σταματήσω.

Οι τιμές του θυρεοειδούς μου ήταν: 1.11 η Τ3, 6.3 η Τ4 και 2.55 η TSH. Μου έδωσε ένα medithyrox κάθε πρωί το οποίο παίρνω μέχρι τώρα και θα συνεννοηθούμε για την συνέχιση ή όχι όταν τον ξαναδώ (την άλλη βδομάδα). 

 

Μετά την λήψη των φαρμάκων και στις πρώτες μου εξετάσεις όταν έμαθα την εγκυμοσύνη η τιμή του ζαχάρου είχε πέσει στο 94.6 ενώ της TSH στο 0.92. Ο ενδοκρινολόγος φάνηκε να αποδίδει την σύλληψη σε αυτή την τελευταία τιμή (εδώ να σημειώσω ότι ο γυναικολόγος μου μάλλον θεωρεί υπερβολική την παρέμβαση του ενδοκρινολόγου. Γιατί; Γιατί οι γιατροί δεν γίνεται να συμφωνούν μεταξύ τους για να μας παιδεύουν. Εγώ ωστόσο αποφάσισα να με παρακολουθεί ο ενδοκρινολόγος παρέα με τον γυναικολόγο σε όλη τη διάρκεια της κύησης).

 

Συγκεκριμένο πρόβλημα δεν είχα πριν ξεκινήσω τις προσπάθειες. Μόνο την ηλικία μου (η πρώτη προσπάθεια έγινε 5 μήνες πριν κλείσω τα 41, η δεύτερη πάνω στα 41) και τις αντίστοιχες τιμές των ορμονών (η FSH ήταν στο 7.9, η ΑΜΗ στο 1.2 και η Οιστραδιόλη στο 5.6). Όλοι μου μιλούσαν για εξωσωματική ... χθες.

Στα υπέρ μας βέβαια είχαμε ένα πολύ καλό σπερμοδιάγραμμα του συντρόφου.

 

Να πω επίσης ότι θεωρώ πως το όλο πράγμα βοηθήθηκε από μια διαγνωστική υστεροσκόπηση που έκανα πριν ξεκινήσω τις προσπάθειες ("τόνωσε" το ενδομήτριο για ενδεχόμενη εμφύτευση) καθώς και από την λήψη των πολυβιταμινών profertil που έπαιρνα για σχεδόν έναν χρόνο (!) Και τα δύο αυτά ήταν απόψεις του πρώτου γιατρού με τον οποίο προσπάθησα τις εξωσωματικές και τις θεωρώ σωστές.

 

Με τι κριτήριο θεωρώ κάτι σωστό και κάτι όχι από την στιγμή που γιατρός δεν είμαι; Πια καθαρά βάσει του ενστίκτου μου που το ξέρω ότι είναι ένα εντελώς ασαφές και ανασφαλές κριτήριο.

 

 

 

[annamariag77]

Ευχαριστουμε για το αισιοδοξο μυνημα

 

Με το καλο

[oly75]

34 minutes ago, wannabe said:

Σ' ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι κάθε επιτυχία στην προσπάθειά σου!

Η τιμή του ζαχάρου ήταν 110 mg/dl. Μου έδωσε μισό glucophage το μεσημέρι και ύστερα από μία βδομάδα προσέθεσε άλλο μισό το βράδυ. Μου είπε ότι το glucophage βοηθάει στην καλύτερη ποιότητα των ωαρίων και γενικότερα σε καλύτερη ωορρηξία. Το πήρα μέχρι και την 9η εβδομάδα κύησης οπότε και μου είπε να το σταματήσω.

Οι τιμές του θυρεοειδούς μου ήταν: 1.11 η Τ3, 6.3 η Τ4 και 2.55 η TSH. Μου έδωσε ένα medithyrox κάθε πρωί το οποίο παίρνω μέχρι τώρα και θα συνεννοηθούμε για την συνέχιση ή όχι όταν τον ξαναδώ (την άλλη βδομάδα). 

 

Μετά την λήψη των φαρμάκων και στις πρώτες μου εξετάσεις όταν έμαθα την εγκυμοσύνη η τιμή του ζαχάρου είχε πέσει στο 94.6 ενώ της TSH στο 0.92. Ο ενδοκρινολόγος φάνηκε να αποδίδει την σύλληψη σε αυτή την τελευταία τιμή (εδώ να σημειώσω ότι ο γυναικολόγος μου μάλλον θεωρεί υπερβολική την παρέμβαση του ενδοκρινολόγου. Γιατί; Γιατί οι γιατροί δεν γίνεται να συμφωνούν μεταξύ τους για να μας παιδεύουν. Εγώ ωστόσο αποφάσισα να με παρακολουθεί ο ενδοκρινολόγος παρέα με τον γυναικολόγο σε όλη τη διάρκεια της κύησης).

 

Συγκεκριμένο πρόβλημα δεν είχα πριν ξεκινήσω τις προσπάθειες. Μόνο την ηλικία μου (η πρώτη προσπάθεια έγινε 5 μήνες πριν κλείσω τα 41, η δεύτερη πάνω στα 41) και τις αντίστοιχες τιμές των ορμονών (η FSH ήταν στο 7.9, η ΑΜΗ στο 1.2 και η Οιστραδιόλη στο 5.6). Όλοι μου μιλούσαν για εξωσωματική ... χθες.

Στα υπέρ μας βέβαια είχαμε ένα πολύ καλό σπερμοδιάγραμμα του συντρόφου.

 

Να πω επίσης ότι θεωρώ πως το όλο πράγμα βοηθήθηκε από μια διαγνωστική υστεροσκόπηση που έκανα πριν ξεκινήσω τις προσπάθειες ("τόνωσε" το ενδομήτριο για ενδεχόμενη εμφύτευση) καθώς και από την λήψη των πολυβιταμινών profertil που έπαιρνα για σχεδόν έναν χρόνο (!) Και τα δύο αυτά ήταν απόψεις του πρώτου γιατρού με τον οποίο προσπάθησα τις εξωσωματικές και τις θεωρώ σωστές.

 

Με τι κριτήριο θεωρώ κάτι σωστό και κάτι όχι από την στιγμή που γιατρός δεν είμαι; Πια καθαρά βάσει του ενστίκτου μου που το ξέρω ότι είναι ένα εντελώς ασαφές και ανασφαλές κριτήριο.

 

 

 

 

34 minutes ago, wannabe said:

Σ' ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι κάθε επιτυχία στην προσπάθειά σου!

Η τιμή του ζαχάρου ήταν 110 mg/dl. Μου έδωσε μισό glucophage το μεσημέρι και ύστερα από μία βδομάδα προσέθεσε άλλο μισό το βράδυ. Μου είπε ότι το glucophage βοηθάει στην καλύτερη ποιότητα των ωαρίων και γενικότερα σε καλύτερη ωορρηξία. Το πήρα μέχρι και την 9η εβδομάδα κύησης οπότε και μου είπε να το σταματήσω.

Οι τιμές του θυρεοειδούς μου ήταν: 1.11 η Τ3, 6.3 η Τ4 και 2.55 η TSH. Μου έδωσε ένα medithyrox κάθε πρωί το οποίο παίρνω μέχρι τώρα και θα συνεννοηθούμε για την συνέχιση ή όχι όταν τον ξαναδώ (την άλλη βδομάδα). 

 

Μετά την λήψη των φαρμάκων και στις πρώτες μου εξετάσεις όταν έμαθα την εγκυμοσύνη η τιμή του ζαχάρου είχε πέσει στο 94.6 ενώ της TSH στο 0.92. Ο ενδοκρινολόγος φάνηκε να αποδίδει την σύλληψη σε αυτή την τελευταία τιμή (εδώ να σημειώσω ότι ο γυναικολόγος μου μάλλον θεωρεί υπερβολική την παρέμβαση του ενδοκρινολόγου. Γιατί; Γιατί οι γιατροί δεν γίνεται να συμφωνούν μεταξύ τους για να μας παιδεύουν. Εγώ ωστόσο αποφάσισα να με παρακολουθεί ο ενδοκρινολόγος παρέα με τον γυναικολόγο σε όλη τη διάρκεια της κύησης).

 

Συγκεκριμένο πρόβλημα δεν είχα πριν ξεκινήσω τις προσπάθειες. Μόνο την ηλικία μου (η πρώτη προσπάθεια έγινε 5 μήνες πριν κλείσω τα 41, η δεύτερη πάνω στα 41) και τις αντίστοιχες τιμές των ορμονών (η FSH ήταν στο 7.9, η ΑΜΗ στο 1.2 και η Οιστραδιόλη στο 5.6). Όλοι μου μιλούσαν για εξωσωματική ... χθες.

Στα υπέρ μας βέβαια είχαμε ένα πολύ καλό σπερμοδιάγραμμα του συντρόφου.

 

Να πω επίσης ότι θεωρώ πως το όλο πράγμα βοηθήθηκε από μια διαγνωστική υστεροσκόπηση που έκανα πριν ξεκινήσω τις προσπάθειες ("τόνωσε" το ενδομήτριο για ενδεχόμενη εμφύτευση) καθώς και από την λήψη των πολυβιταμινών profertil που έπαιρνα για σχεδόν έναν χρόνο (!) Και τα δύο αυτά ήταν απόψεις του πρώτου γιατρού με τον οποίο προσπάθησα τις εξωσωματικές και τις θεωρώ σωστές.

 

Με τι κριτήριο θεωρώ κάτι σωστό και κάτι όχι από την στιγμή που γιατρός δεν είμαι; Πια καθαρά βάσει του ενστίκτου μου που το ξέρω ότι είναι ένα εντελώς ασαφές και ανασφαλές κριτήριο.

 

 

 

Σ'ευχαριστώ κορίτσι για την απάντηση.Εγώ έχω χασιμότο,παίρνω χάπι και τον έχω ρυθμισμένο το θυρεοειδή.Απλά το σάκχαρο νηστείας ήταν 96,στα 60 λεπτά 148 και στα 120 λεπτά 91.Μου είπαν καλό είναι.Δε ξέρω γιατί έχω αμφιβολίες.Η ινσουλίνη νηστείας ήταν 3.13,στα 60 λεπτά 94,52 και στα 120 λεπτά 55.58.Φίλη μου λέει ότι το 55.58 είναι υψηλό και να πάρω και δεύτερη γνώμη.Γνωρίζεις καθόλου από τις τιμές αυτές?Όπως επίσης και αν ξέρει κάτι καμιά κοπέλα θα εκτιμούσα πολύ την άποψή της.Εγώ τις έκανα τις εξετάσεις αυτές αν και ο γυναικολόγος από το κέντρο εξωσωματικής που είμαι έλεγε πώς δε χρειάζονται.Είναι η 5η προσπάθεια που θα κάνω και δε μπορώ να καταλάβω γιατί δε γίνεται εμφύτευση.Έπαιρνα και εγώ τα προφερτίλ,τώρα παίρνω τα pregnacare conception plus,όπως επίσης τα ινοφέρτ και μελατονίνη.Δε ξέρω τί άλλο να κάνω.Απλά σκέφτομαι μήπως το πρόβλημα είναι πουθενά αλλού και είναι απλό και δε το βλέπαμε τόσο καιρό.Πήγα και σε αιματολόγο,θα κάνω και ενέσεις clexan,έχω τα ΝΚ και το αντιφωσφολιπιδικό στο όριο.Δε ψάχνω με το ζόρι να βρω πρόβλημα,απλά μην είναι το πρόβλημα στις καμπύλες και δε το δίνουμε σημασία.

[ΚΑΤΙΟΥΣΚΑ]

1 hour ago, wannabe είπε:

Οι τιμές του θυρεοειδούς μου ήταν: 1.11 η Τ3, 6.3 η Τ4 και 2.55 η TSH. Μου έδωσε ένα medithyrox κάθε πρωί το οποίο παίρνω μέχρι τώρα και θα συνεννοηθούμε για την συνέχιση ή όχι όταν τον ξαναδώ (την άλλη βδομάδα)

Καλό σου μήνα κ με το καλό το μωράκι σου εύχομαι. Λογικά ερωτήματα, ευτυχής κατάληξη, μακάρι κ εμείς! Επειδή αναφέρεις τα νούμερα στο θυρεοειδή μήπως είναι ανάποδα η T3 k η T4; Σε ποια μονάδα μέτρησης είναι; pg/ml η T3 κ ng/dl η Τ4 αντίστοιχα; Εμένα μου είχε ζητήσει να μετρήσω FT3 κ FT4, όπου F free - ελεύθερη, υπάρχει διαφορά; Ξέρει κάποιος;

[wannabe]

1 hour ago, oly75 said:

 

Σ'ευχαριστώ κορίτσι για την απάντηση.Εγώ έχω χασιμότο,παίρνω χάπι και τον έχω ρυθμισμένο το θυρεοειδή.Απλά το σάκχαρο νηστείας ήταν 96,στα 60 λεπτά 148 και στα 120 λεπτά 91.Μου είπαν καλό είναι.Δε ξέρω γιατί έχω αμφιβολίες.Η ινσουλίνη νηστείας ήταν 3.13,στα 60 λεπτά 94,52 και στα 120 λεπτά 55.58.Φίλη μου λέει ότι το 55.58 είναι υψηλό και να πάρω και δεύτερη γνώμη.Γνωρίζεις καθόλου από τις τιμές αυτές?

Μη σου λέω ψέματα, από καμπύλες δεν ξέρω γιατί δεν έχω κάνει (ακόμα). Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αν θέλεις δεύτερη γνώμη πάρε την. Ξέρω ότι μπορεί να τρελαθεί κάποιος με τους πολλούς γιατρούς αλλά εμπιστεύσου το ένστικτό σου.

Είμαστε γεννημένες την ίδια χρονιά. Σου εύχομαι μια γρήγορη επιτυχία!

16 minutes ago, ΚΑΤΙΟΥΣΚΑ said:

Επειδή αναφέρεις τα νούμερα στο θυρεοειδή μήπως είναι ανάποδα η T3 k η T4; Σε ποια μονάδα μέτρησης είναι; pg/ml η T3 κ ng/dl η Τ4 αντίστοιχα; Εμένα μου είχε ζητήσει να μετρήσω FT3 κ FT4, όπου F free - ελεύθερη, υπάρχει διαφορά; Ξέρει κάποιος;

Τα τσέκαρα μόλις τώρα. Όχι, 1.11 η Τ3 και 6.3 η Τ4. Όντως βέβαια η μονάδα μέτρησης είναι αντίστοιχα pg/ml και ng/dl. Για την FT3 και FT4 δεν ξέρω να σου πω γιατί δεν έκανα εξετάσεις σε αυτές. Κατάλαβα μόνο ότι, στην δική μου περίπτωση, ο ενδοκρινολόγος θεωρούσε πολύ σημαντικό να ρίξει την TSH. 

 

Υπόθεση για γερά νεύρα και γερά πορτοφόλια η υπογονιμότητα. Μόνο τώρα τελευταία οι εξετάσεις θρομβοφιλίας που έκανα στοίχισαν 300 ευρώ. Δεν μιλάω καν για τις δύο εξωσωματικές, την υστεροσκόπηση, μια σαλπιγγογραφία, ορμονολογικές και ανοσολογικές κάθε τόσο. Αμ τα profertil επί ένα χρόνο; Και να σκεφτείτε ότι έχω φίλη που μένει στη Γερμανία και που μου τα έφερνε από εκεί στη μισή τιμή.

 

Γι' αυτό εκνευρίζομαι όταν νιώθω πως ο χ, ψ γιατρός δεν σκύβει με όοοοολη του την προσοχή πάνω από το πρόβλημά μου, τον καημό μου και τις αντοχές μου, δεν στίβει το κεφάλι του τι μπορεί να φταίει και με βάζει εμένα στη θέση να παραδέρνω, ψάχνοντας, ρωτώντας, αμφισβητώντας.

[Κάντι]

3 ώρες πρίν, ΚΑΤΙΟΥΣΚΑ είπε:

Καλό σου μήνα κ με το καλό το μωράκι σου εύχομαι. Λογικά ερωτήματα, ευτυχής κατάληξη, μακάρι κ εμείς! Επειδή αναφέρεις τα νούμερα στο θυρεοειδή μήπως είναι ανάποδα η T3 k η T4; Σε ποια μονάδα μέτρησης είναι; pg/ml η T3 κ ng/dl η Τ4 αντίστοιχα; Εμένα μου είχε ζητήσει να μετρήσω FT3 κ FT4, όπου F free - ελεύθερη, υπάρχει διαφορά; Ξέρει κάποιος;

Νομιζω οτι οι ´´ελεύθερες ´´ ορμόνες ειναι πιο αξιόπιστες στην μέτρηση . Εγω εχω πάνω απο 10 χρόνια που όλοι οι γιατροι μου ζητάνε την free ορμόνη.

[arya30]

On 1/5/2017 at 2:54 ΜΜ, wannabe είπε:

Καλημέρα σε όλες και καλή Πρωτομαγιά εύχομαι!

Επαναφέρω το θέμα που είχα ανοίξει για να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας και ίσως να δώσω κάποιες ιδέες σε μερικές κοπέλες που προσπαθούν.

Μετά τη δεύτερη αποτυχημένη εξωσωματική μου τον Οκτώβρη του 2016, μπήκα σε μεγάλες σκέψεις. Ξεκίνησα με ένα ραντεβού στον γιατρό με τον οποίο είχα ήδη προσπαθήσει. Ομολογώ ότι βγήκα απ' αυτό ανάλαφρη και ανακουφισμένη. Μου έδωσε ελπίδες, με χαρακτήρισε "περίπτωση που με λίγη επιμονή ακόμα θα τα καταφέρει" και μάλιστα μου πρότεινε για όσες επόμενες προσπάθειες χρειαστώ, μέχρι να μείνω έγκυος, να παίρνει εκείνος μόνο μια συμβολική αμοιβή (100 ευρώ) και να πληρώνω μόνο το κέντρο. Εκείνος ήταν τόσο σίγουρος ότι θα τα κατάφερνα που ας τον πλήρωνα όταν τελικά έμενα έγκυος. Βγήκα από το ιατρείο του και χαμογελούσα μετά από πολύ καιρό.

Και μετά το διαβολάκι μέσα μου άρχισε ν' αμφισβητεί. Γιατί μου πρότεινε μεγαλύτερη δόση ορμονών για την επόμενη φορά ενώ στην αρχική επίσκεψη σ' αυτόν ήταν κατηγορηματικός ότι στην ηλικία μου (41) η μεγάλη δόση ορμονών δεν θα προσφέρει τίποτα, στόχος είναι να πετύχουμε το ένα και καλό ωάριο και να το ενισχύσουμε και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση από τον τροποποιημένο φυσικό είναι λανθασμένη; Γιατί μου πρότεινε να κάνω όσους κύκλους χρειαστεί μέχρι να μαζέψω 3 ή 4 καλά ωάρια και τότε μόνο να προχωρήσω σε γονιμοποίηση και εμφύτευση (στη δεύτερη φορά είχα μεταφέρει ένα μόνο έμβρυο που προέκυψε από το μοναδικό ωάριο αυτής της προσπάθειας, τότε δεν είχε κάνει καμιά αναφορά σε κατάψυξη και συνέχιση της "συλλογής"); Ναι εντάξει, είναι σημαντικό που μου μείωνε το κόστος της επόμενης προσπάθειας αλλά αφενός μεν αυτό μπορεί να ήταν ένα δόλωμα για να συνεχίσω σε αυτόν (κάθε γιατρός καταλαβαίνει ότι μια γυναίκα με δύο αποτυχημένες εξωσωματικές αρχίζει και αναρωτιέται), άσε που και μόνο από την αμοιβή του κέντρου εισέπρατε και αυτός (είναι μέτοχος).

Κι ενώ από τη μια αμφισβητούσα κι από την άλλη κάκιζα τον εαυτό μου ότι ψάχνω φταίχτες αλλού επειδή δεν θέλω να παραδεχτώ ότι κυνηγάω κάτι αντικειμενικά δύσκολο, κατάλαβα ότι έπρεπε να πάρω μια δεύτερη γνώμη.

Πήγα λοιπόν και σε άλλον γιατρό. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά μια στατιστική που μας διέλυσε (εμένα και τον σύντροφό μου). Στην ηλικία μου είχα 8% πιθανότητες να πάρω γερό μωρό στο σπίτι ύστερα από εξωσωματική. Έτσι το έθεσε κι είχε δίκιο. Το θέμα δεν είναι μια θετική χοριακή αλλά μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη σ' ένα υγιές παιδί. Παράλληλα μού έθεσε για πρώτη φορά τρεις νέους παράγοντες:

1. Να κάνω εξετάσεις θρομβοφιλίας. Στις δύο προσπάθειές μου έκανα προληπτικά ενέσεις ηπαρίνης αλλά εκείνος θεώρησε ότι πρέπει ν' αφήνουμε όσο το δυνατόν τη φύση να κάνει τη δουλειά της κι εγώ να παίρνω φάρμακα μόνο όταν υπάρχει αποδεδειγμένη ανάγκη να το κάνω.

2. Να επισκεφτώ ενδοκρινολόγο για τον θυρεοειδή μου. Οι τιμές μου ήταν φυσιολογικές αλλά ο γιατρός πίστευε ότι πρέπει να έχω τη γνώμη ενδοκρινολόγου μήπως ένα περαιτέρω "κατέβασμά" τους βοηθήσει τη γονιμότητά μου.

3. Να κάνω το ίδιο και για το ζάχαρό μου (επίσκεψη σε ενδοκρινολόγο).

 

Εγώ ήμουν αποφασισμένη να τα προσπαθήσω όλα αυτά. Ο σύντροφός μου όμως εξέφρασε για πρώτη φορά σοβαρότατες αντιρρήσεις. Ότι δεν είναι δυνατόν να κυνηγάμε το 8%, ότι δεν γίνεται να φορτώνομαι τόσα φάρμακα, ότι εκείνος εμένα θέλει κι όχι ένα παιδί ντε και καλά. Κοντολογίς αντίθετος στο να ξαναπροσπαθήσουμε.

 

Για πρώτη φορά βρέθηκα στα δύσκολα στα ψυχολογικά μου. Για πρώτη φορά χρειάστηκε ν' αντιμετωπίσω το ενδεχόμενο να εγκαταλείψω το όνειρο της μητρότητας. Για πρώτη φορά αμφισβήτησα την σχέση μου. Και μέσα σ' όλα αυτά αρρώστησε σοβαρότατα ο πατέρας μου.

 

Κάπου εκεί κατέθεσα τα όπλα. Είπα ότι μου είναι αδύνατο να τα χειριστώ όλα ταυτόχρονα. Ότι ηλικία ξε-ηλικία, αν επιμείνω τώρα, θα καταστρέψω το ζευγάρι μας, θα καταρρεύσω σωματικά και ψυχολογικά (η ιστορία του πατέρα μου απαιτούσε πολύ τρέξιμο απ' όλους μας και μου στοίχιζε αφάνταστα ψυχολογικά). Κουράστηκα, παραιτήθηκα και είπα "θα το ξαναπιάσω σε λίγους μήνες και βλέπουμε". Το μόνο που έκανα ήταν να εξεταστώ για θρομβοφιλία (βγήκα αρνητική) και να επισκεφθώ ενδοκρινολόγο που όντως μου συνέστησε ένα χάπι για τον θυρεοειδή και μισό για το ζάχαρο, απλά και μόνο επειδή κι αυτός πίστευε ότι έτσι θα ενίσχυα την ποιότητα των ωαρίων μου και τη δυνατότητα εμφύτευσης. Άρχισα να τα παίρνω και περίμενα τους μήνες να περάσουν, μην έχοντας ακόμα ξεκαθαρίσει πώς και πότε θα κατάφερνα να το ξαναπιάσω το θέμα.

 

Και μετά έμεινα έγκυος! Φυσιολογικά, 8 μήνες πριν κλείσω τα 42 μου χρόνια. Τώρα διανύω την 12 εβδομάδα κύησης. Το άγχος με συνοδεύει από την πρώτη στιγμή που το έμαθα αλλά προσπαθώ να το καταπολεμήσω και ελπίζω πως όλα θα πάνε καλά.

Αντικειμενικά είναι ένα θαύμα. Μας έκατσε το σενάριο του 1% (αυτό δίνουν οι στατιστικές για φυσιολογική σύλληψη στην ηλικία μου και μάλιστα σε πρώτο παιδί). Είμαστε απίστευτα ευγνώμονες και χαρούμενοι.

 

Γιατί έγραψα όλο αυτό το κατεβατό; Για να πω τι απεκόμισα εγώ απ' όλην αυτήν την ιστορία:

1. Εξετάσεις. Όσο πιο πολλές γίνεται. Υπάρχουν παράγοντες που οι γιατροί αγνοούν αλλά μπορεί να κάνουν τη διαφορά. Εγώ πιστεύω μέσα μου (δίκαια ή άδικα δεν θα το μάθω ποτέ) ότι η μικρή παρέμβαση στο θέμα του θυρεοειδούς και του ζαχάρου έκανε τη διαφορά.

2. Πηγαίνετε και σε άλλη γνώμη. Υπάρχει πάντοτε βέβαια ένα όριο ανάμεσα στο εμπιστεύομαι τρελά έναν και μοναδικό και το παίρνω σβάρνα όσους γιατρούς υπάρχουν αλλά μπορεί ν' ακούσουμε πράγματα που μας ανοίγουν δρόμους. Ακόμα και τώρα δεν θεωρώ ότι ο πρώτος γιατρός που εμπιστεύτηκα είναι κακός. Ξέρω από πρώτο χέρι ότι έφερε εις πέρας δυσκολότατες περιπτώσεις που πήγαν σ' αυτόν απογοητευμένες από άλλους. Εμένα όμως δεν μου ταίριαξε, μου έδωσε μια αίσθηση "ωραιοποίησης των πραγματών" και τελικά μάλλον δεν ήταν ο κατάλληλος για μένα.

3. Το άγχος όντως δεν βοηθάει. Όσο ήμουν κολλημένη με τις προσπάθειες, έτρωγα τα μούτρα μου. Όταν παραιτήθηκα, επειδή βέβαια είχα φτάσει στα όριά μου, τότε τα κατάφερα. Αυτή η τρίτη διαπίστωση είναι παντελώς άχρηστη γιατί καμία γυναίκα που έχει μπει στο λούκι της υπογονιμότητας δεν μπορεί να γυρίσει τον διακόπτη και να μην το σκέφτεται και σε καμία γυναίκα δεν αξίζει να φτάσει σ' αυτό το σημείο της ψυχολογικής και σωματικής κούρασης για να πάψει να σκέφτεται μόνο αυτό και τότε ίσως τα καταφέρει

Συγκινήθηκα πολύ με την ιστορία σου!!!Σου εύχομαι μια τελειόμηνη και καλή εγκυμοσύνη και να έχεις υγεία εσύ και η οικογενειά σου!!Θα συμφωνήσω να παίρνουμε  δεύτερη και τρίτη γνώμη πάντα.Ειδικά είμαι υπέρ ο γυναικολόγος να είναι ορεξάτος να ασχοληθεί μαζί μας και να ενημερώνεται συνεχώς γιατί η επιστήμη προχωράει και δυστυχώς μερικοί μένουν πίσω από τον ήλιο.

Kορίτσια μου να σας πω γιατί είμαι και εγώ υπέρ της δεύτερης και τρίτης γνώμης από γιατρό.Μένω έγκυος τον Νοέμβριο του 16!Στην 7 βδομάδα βλέπω σάκο χωρίς έμβρυο.Μου λέει ο γιατρός παλλίνδρομη κάνε αύριο χοριακή και θα δείς από 7000 θα είναι 5000.Τον ρωτάω αν ανέβει μου λεει αποκλείεται!!Κανω χοριακή και είχε πάει 12000.Τον παίρνω τηλέφωνο του το λέω και πελάγωσε δεν ήξερε να μου το τεκμηριώσει.Απελπισμένη πάω σε άλλη γιατρό μου όπου είδαμε λεκιθικό και μου λεει κενός σάκος περίμενε να αποβάλεις μόνη σου σε 2 βδομάδες (μέχρι τότε δεν είχα δεί σταγόνα αίμα) και αν όχι έλα μετά να σου βάλω υπόθετα.Ημουν τυπικά 9 βδομάδων και η κοιλιά μου είχε μεγαλώσει.Εμένα όμως κάτι δεν μου καθόταν δεν μπορούσα να περιμένω γιατί ένιωθα το πρήξιμο στην κοιλιά μου να σκάσω και δεν έβλεπα αίμα.Πάω σε τρίτο γιατρό μου λέει βλέπω εμβρυικά στοιχεία όπου βρέθηκαν και μετά στην ιστολογική,παλλινδρόμησε και πάμε για αναρρόφηση(όχι απόξεση σε άτοκη γυναίκα).Το λιγότερο που θα πάθαινα αν τ άφηνα κι άλλο ήταν φλεγμονή στη μήτρα.Πήγανε όλα καλά αλλά όταν σκέφτομαι τι πέρασα και ότι όλη η υπόθεση πήγε 11 βδομάδες τρελαίνομαι.Κορίτσια μου ότι δεν σας κάθεται ψαχτείτε,να έχετε υγεία και καλή συνέχεια σε ότι κάνετε!!