Δεν παει αλλο

[tzenakimo0]

Γεια σας.Εχοντας σκεφτει ολο το καλοκαιρι χιλιαδες περιπλοκα ζητηματα που με ενοχλουν και με "βασανιζουν" και μην ξεροντας τι να κανω,αποφασισα να γραψω σε αυτο το φορουμ τα προβληματα μου..Καταρχας προτου ξεκινησω ειμαι αρκετα σιγουρη οτι θα δεχτω σχολια του τυπου "ασε μας κοριτσακι μου,εδω ο κοσμος δεν εχει λεφτα να φαει και εσυ μας μιλας για τις δικες σου αηδιες κτλ"αλλα να ξερετε οτι γραφω αυτο το θεμα οχι τοσο για τις συμβουλες ολων σας αλλα πιο πολυ για να βγαλω αυτα που νοιωθω και με πιεζουν το τελευταιο διαστημα μη αφηνοντας με να ηρεμησω για καποιο ανεξηγητο λογο..Λοιπον ας ξεκινησουμε..Αρχικα ειμαι 14,5-15 αρκετα ευαλωτη ηλικια θα ελεγα μιας και η πιεση απο συνομιληκους ειναι αρκετα αυξημενη...σε ολο το γυμνασιο ειχα απειροελαχιστους φιλους,πιο πολυ γνωστους θα ελεγα,παρα φιλους..τελος παντων,το οτι ειχα λιγοστους φιλους δεν μου φαινοταν παραξενο ουτε εμενα ουτε των συγγενικων μου προσωπων μιας και ειμαι παρα πολυ κλειστος και συνεσταλμενος ανθρωπος...Αποφευγω να μιλαω με αλλους,οταν μου δινεται η ευκαιρια να μιλησω κομπλαρω απιστευτα,δεν εχω εμπιστοσυνη ειλικρινα σε ΚΑΝΕΝΑΝ και γενικοτερα δεν ανοιγομαι καθολου σαν ανθρωπος,τα κραταω ολα μα ολα μεσα μου..για αυτους τους λογους λοιπον ημουν σε σχεδον καθημερινη βαση το θυμα bullying στο σχολειο...δεν υπηρχε μερα που να μην με περιεπαιζαν,να μην με ενοχλουσαν,να μην με εξευτελιζαν δημοσιως...καθε μερα ακουγα αυτα τα σχολια τα οποια σαν μαχαιρια με καρφωναν βαθια στη καρδια,σαν να ηταν τοσο τοξικα που με επηρεαζαν οχι μονο ψυχικα αλλα και σωματικα..καθε μερα σηκωνομουν και ποναγα παντου,ειχα ταση για εμετο και εκλαιγα για τελειως περιεργους λογους...πηγαινα σχολειο και ακουγα ολους να λενε "χαχαχα η κοντη ηρθε,χαχαχα το φυτο εφτασε,χαχαχα η βρωμιαρα ειναι εδω χαχαχαχαχ" και δεν συμμαζευονται αυτα που εχουν πει..μεχρι που μια μερα σηκωθηκα να παω σχολειο και ακουσα το σχολιο το οποιο ισως να με ταρακουνησε δεν ξερω,ισως να με εβαλε να σκεφτω πολυ..γυρισα σπιτι εχοντας ακουσει το σχολιο και εκατσα και σκεφτηκα για πρωτη φορα στη ζωη μου χωρις κλαματα γιατι συμβαινει αυτο..φταιω εγω ή φταινε αυτοι?εχω κανει κατι ή εχουν κανει κατι αυτοι?δυσκολα ερωτηματα,δεν ειχαν απαντηση απο κανεναν,ουτε καν απο τους γονεις μου,ουτε καν απο την ψυχολογο μου, η οποια.σοβαρολογω,ισως να μην με βοηθησε καθολου..προσπαθησα να βρω μονη μου την απαντηση,αλλα ηταν αρκετα δυσκολο γιατι δεν ειχα τις βασεις για να σκεφτω εκει που πρεπει..οσο περναει ο καιρος σκεφτομαι ολο και πιο βαθια,ολο και βαθυστοχαστα..γιατι ο ανθρωπος να κοροιδευει?γιατι να θελει να γινεις καποιος?γιατι ολα αυτα? αλλα φυσικα ουτε σε αυτα τα ερωτηματα πηρα ποτε μου απαντηση,ουτε απο τους γονεις ουτε και απο τον ιδιο μου τον ευατο,τον οποιο πλεον εχω παψει να εμπιστευομαι...νοιωθω απλα ενα τιποτα,μια κουκιδα μπροστα σε ολους,ενα αχρηστο πλασμα που δεν αντεχει αλλο να τα ζει ολα αυτα..νοιωθω οτι η ζωη μου καταστρεφεται μερα με τη μερα ολο και πιο πολυ,μη μπορωντας να κανω κατι για να το σταματησω,σαν να με πηρε η κατρακυλα,σαν να επεσα απο ενα γκρεμο που δεν εχει τελος...νοιωθω οτι ποτε δεν θα βρω φιλους που να με αγαπανε για αυτο που ειμαι,νοιωθω οτι ποτε δεν θα βρω εναν ανθρωπο να αγαπησω και να με αγαπησει για αυτο που ειμαι ΕΓΩ,νοιωθω οτι ολοι μα ΟΛΟΙ με μισουν για εναν λογο που ουτε εγω ξερω,λες και καποιος κλωνος μου τους εκανε κατι και τωρα εχουν βαλει στοχο εμενα.Γενικοτερα νοιωθω οτι δεν αξιζω να υπαρχω εδω,γιατι πολυ απλα,κανεις δεν προκειται να με αγαπησει για αυτο που ειμαι,για αυτα που εχω κανει στη ζωη μου...η δυναμη μου εχει αρχισει και λιγοστευει,δεν αντεχω αλλο και εχω ακομα αλλα 3 χρονια στα μπουρδελοσχολεια ..(συγγνωμη για την εκφραση,αλλα ειμαι τερμα νευριασμενη αυτη τη στιγμη,δεν ελεγχω καν αυτα που γραφω,συγχωρεστε με)...δεν παει αλλο,κανεις δεν με εχει βοηθησει εως τωρα,ουτε καν η ψυχολογος η οποια και καλα σε δινει λυσεις...οχι τιποτα δεν εκανε ΤΙΠΟΤΑ..τωρα νομιζω ερχομαι στη θεση μερικων παιδιων που αυτοκτονησαν(πχ βαγγελη)..τωρα καταλαβαινω τι ενοιωθαν,τι σκεφτοντουσαν,τι ιδεες ειχαν..τις ιδιες με εμενα..πιστευαν και αυτοι οτι κανεις δεν τους αγαπαει,οτι ολοι τους μισουν,πιστευαν οτι δεν εχουν μελλον σε αυτον τον τοξικο κοσμο ο οποιος γινεται ολο και πιο τοξικος μερα με την μερα,πιστευαν οτι δεν θα βρουν ποτε φιλους,συντροφο γενικοτερα κανεναν να τους υποστηριζει..ειλικρινα συμπασχω..αλλα κουραστηκα να ποναω,κουραστηκα να νοιωθω ενα τιποτα και λυσεις μαλλον δεν υπαρχουν αλλα μονο μια η οποια θα ειναι η πιο επωδυνη για ολους..ολα αυτα τα γραφω γιατι πολυ απλα ηθελα επιτελους να τα μοιραστω με καποιον..σε λιγες μερες ανοιγουν τα σκατοσχολεια ξανα, και το οτι θα παω λυκειο συν ολα αυτα που νοιωθω με κανουν να αισθανομαι χιλιαδες φορες χειροτερα..μαλλον δεν θα αντεξω..ξερω οτι κανεις δεν προκειται να διαβασει ολο αυτο το κατεβατο,και προς θεου αυτο ειναι φυσιολογικο και το καταλαβαινω απολυτως.!ελπιζω να μην σας κουρασα πολυ...καλο αποβραδο με οτι καρδια μου εχει απομεινει

[kolokythaki]

Εγώ πάντως το διάβασα όλο το ποστ. Μονορούφι!

Δεν ξέρω αν θέλεις/αν πρέπει/αν έχω τις γνώσεις και την ικανότητα να απαντήσω.

Θα πω τώρα μόνο ένα πράγμα από προσωπική εμπειρία. Αυτά που νιώθεις τα έχουν περάσει πολλοί πολλοί πριν από σένα, όταν ακόμα δεν ξέραμε καν τη λέξη bulyling. Και δυστυχώς θα τα περάσουν κι άλλοι στο μέλλον. Από απόσταση θα σου πω ότι σε τρία χρόνια που θα έχεις ξεμπερδέψει από τα μπ...σχολεία, θα έχεις μπει σε μια σχολή, θα έχεις συμφοιτητές με πάνω κάτω τα ίδια ενδιαφέροντα και αναζητήσεις, θα είναι όλα αυτά ένα θλιβερό παρελθόν. Το ζήτημα είναι λοιπόν πώς θα περάσουν αυτά τα τρία χρόνια. Συγκεντρώσου σε ο,τι κάνεις καλά, και σε αυτά που θέλεις να πετύχεις για σένα και αγνόησε τον περίγυρο. Το σχολείο είναι λίγες ώρες από τη μέρα σου, η υπόλοιπη είναι δική σου. Άδραξέ την, που λέει και ο ποιητής!

υ.Γ. Αυτοί που έχω υπόψη μου, που τους κορόιδευαν στο σχολείο, ο ένας είναι συγγραφέας, ο άλλος καθηγητής σε αμερικάνικο πανεπιστήμιο, ο άλλος δικηγόρος στη Γερμανία και η άλλη μια ωραία γυναίκα (τύπου Μαρία η άσχημη, που έγινε όμορφη), επαγγελματίας επιτυχημένη και παντρεμένη με παιδιά. Όλοι αυτοί κάποτε νόμιζαν ότι ποτέ δεν θα τους αποδεχτεί κανείς.

[tzenakimo0]

kolokythaki ευχαριστω για την απαντηση σας...ειλικρινα δεν ξερω τι θα γινει αυτα τα 3 χρονια..προσπαθω τοσα χρονια να το αντιμετωπισω,δεν ειναι ευκολο ομως και οπως προανεφερα δεν εχω αλλες δυναμεις,δεν ξερω ποσο θα αντεξω...οσο και να επικεντρωθω σε κατι παντα θα νοιωθω αυτον τον πονο στην καρδια,αυτην την ανασφαλεια...

[kolokythaki]

Δεν είμαι ψυχολόγος και το λέω, ελπίζω να μην κάνω ζημιά με αυτά που σου γράφω. Έχω να σου κάνω μία πρόταση για τα επόμενα χρόνια, και συγκεκριμένα για το Σεπτέμβρη που διανύουμε:

1) Γύρνα στο σχολείο με τουπέ, όχι αντιπαθητικό, απλά χαρούμενο. Δεν νιώθεις αυτοπεποίθηση? Κάνε ότι έχεις! Θα ψαρώσουν.

2) Συνόδεψέ το με μια αλλαγή στην εμφάνισή σου. προς θεού ε, δεν εννοώ να γίνεις μοϊκάνα και να κάνεις piercing. Άλλαξε όμως κάτι πάνω σου. Ότι κρίνεις εσύ.

2) Ξεκίνα κάτι, ό,τι να ναι. Από παραδοσιακούς χορούς στο δήμο, βιολί στο ωδείο ξέρω γω, νοηματική γλώσσα, ΚΑΤΙ. Κάντο και θα με θυμηθείς.

Καλή επιτυχία. ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙΣ

[tzenakimo0]

kolokythaki ευχαριστω για τα ενθαρρυντικα λογια,αλλα πως θα εχω επιφανειακη αυτοπεποιθηση?

[diminna]

Κουκλίτσα μου!

Επειδή είμαι εκπιδευτικός θα σου πω κάτι που έχω παρατηρήσει όλα αυτά τα χρόνια. Τα παιδιά επιτίθονται σε άλλα παιδιά που θεωρούν ότι είναι ευάλωτα,αδύναμα,απροστάτευτα και που δεν πρόκειται να αντιδράσουν. Πάνω σε αυτά τα παιδιά νιώθουν ότι έχουν δύναμη και απίστευτη εξουσία.

Οπότε τι πρέπει να κάνεις? Πολύ απλά να ορθώσεις το ανάστημα σου! Να μην επιτρέπεις σε κανένα να σε προσβάλει και να σε φέρνει σε δύσκολη θέση. Να αντιδράς και να τους δίνεις να καταλάβουν ότι το παιχνιδάκι τελείωσε. Πίστεψε με θα πιάσει! Θα σταματήσουν να ασχολούνται μαζί σου, γιατί δεν θα έχει πια γοητεία καθώς δεν θα είσαι το αδύναμο πλασματάκι,που ήξεραν.

Όπως είπε η άλλη κοπέλα, σήκωσε το ανάστημά σου και ανανεώσου! Πίστεψε στον εαυτό σου ότι αξίζεις γιατί πραγματικά αξίζεις.

Γέμισε το χρόνο σου δημιουργικά, μεταμορφώσου!

Όταν θα σεβαστείς τον εαυτό σου, θα σε σεβαστούν και οι υπόλοιποι!

Πίστεψε με!

[tzenakimo0]

diminma δεν ειναι ευκολο...φοβαμαι να αντιδρασω..δεν ξερω τι θα κανουν αν αντιδρασω..πως θα σηκωσω αναστημα?δυσκολευομαι πολυ!

[diminna]

Θα το κάνεις! Θα πιστέψεις τον εαυτό και την αξία σου και θα το κάνεις!

Θα σε ρωτήσω κάτι και θέλω να μου απαντήσεις!

Αν κάποιος ξαφνικά σε πλακώσει στο ξύλομέχρι να αρχίσεις να αιμοραγείς, τι θα κάνεις?

[kolokythaki]

Λοιπόν η προλαλησασα τα είπε πολύ ωραία κ κατι παραπάνω ξέρει ως εκπαιδευτικός. Αυτο που εννοούσα είναι ότι η ψυχολογία του θύματος έλκει το θύτη. Προσπάθησε να μην δείχνεις θύμα ακόμα και αν είναι δύσκολο. Απτό παράδειγμα : πρέπει να περάσεις το διάδρομο και φοβάσαι πως θα σε κοιτανε και τι θα ακούσεις. Λοιπόν : περπατα με το κεφάλι ψηλά και με αυτοπεποιθηση σα να μην σε νοιάζει κανείς. Αν ακούσεις κάτι -οχι μονο αν πιασεις ματιές - γυρνα και πες : πολύ πετυχημένο σχόλιο, θα σου πήρε δυο τρεις μέρες να το σκεφτείς! Ειρωνικά σχόλια συνήθως χαζοι άνθρωποι δεν ξέρουν να τα απαντήσουν. .. look up stand up! Πιστεψε πρωτα εσύ ότι δεν δικαιούται κανείς να σου φέρεται άσχημα κ θα το περασεις και στους άλλους

[Niki81]

Κουκλίτσα μου!

Επειδή είμαι εκπιδευτικός θα σου πω κάτι που έχω παρατηρήσει όλα αυτά τα χρόνια. Τα παιδιά επιτίθονται σε άλλα παιδιά που θεωρούν ότι είναι ευάλωτα,αδύναμα,απροστάτευτα και που δεν πρόκειται να αντιδράσουν. Πάνω σε αυτά τα παιδιά νιώθουν ότι έχουν δύναμη και απίστευτη εξουσία.

Οπότε τι πρέπει να κάνεις? Πολύ απλά να ορθώσεις το ανάστημα σου! Να μην επιτρέπεις σε κανένα να σε προσβάλει και να σε φέρνει σε δύσκολη θέση. Να αντιδράς και να τους δίνεις να καταλάβουν ότι το παιχνιδάκι τελείωσε. Πίστεψε με θα πιάσει! Θα σταματήσουν να ασχολούνται μαζί σου, γιατί δεν θα έχει πια γοητεία καθώς δεν θα είσαι το αδύναμο πλασματάκι,που ήξεραν.

Όπως είπε η άλλη κοπέλα, σήκωσε το ανάστημά σου και ανανεώσου! Πίστεψε στον εαυτό σου ότι αξίζεις γιατί πραγματικά αξίζεις.

Γέμισε το χρόνο σου δημιουργικά, μεταμορφώσου!

Όταν θα σεβαστείς τον εαυτό σου, θα σε σεβαστούν και οι υπόλοιποι!

Πίστεψε με!

 

diminna μιας και όπως λες εισαι εκπαιδευτικος να σε ρωτησω κατι?Σε περιπτωση που υπαρξει καποια δικη σου μαθητρια η οποια σε βρει και σου ομολογησει ότι βρίσκεται σε μια κατασταση ιδια με αυτή που περιγραφει η θεματοθετρια.Εσυ ως εκπαιδευτικος στα πλαισια του σχολειου υπαρχει κατι που μπορεις να κανεις για να τη βοηθήσεις?

[1μανουλα]

Θα το κάνεις! Θα πιστέψεις τον εαυτό και την αξία σου και θα το κάνεις!

Θα σε ρωτήσω κάτι και θέλω να μου απαντήσεις!

Αν κάποιος ξαφνικά σε πλακώσει στο ξύλομέχρι να αρχίσεις να αιμοραγείς, τι θα κάνεις?

 

Θα συμφωνησω και επισης θελω να προσθεσω ,οτι σε αυτη την ζωη προκαλουν φθονο καιζηλια οι ανθρωποι που πραγματικα αξιζουν ,για να ασχολουνται μαζι σουσημαινει οτι αξιζεις πολλα ,οτι εισαι ειδη ξεχωριστη

Αυτα τα παιδια σε πληροφορω οτι ειναι πολυ δυστυχισμενα και προσπαθουννα σε κανουν και εσενα επειδη εισαι κατι καλυτερο απο αυτους

Αυτα τα παιδια μιμουνται τον ταπεινωτικο τροπο που τους φαιρονται,και μιλανε ,προσβαλλουν και κανουν τα ιδια ακριβως πραγματα που τους κανει καποιος αλλος,και πιστεψε με στην περιπτωση τος η τα πεινωση ερχεται μεσα απο την οικογενεια,εναι για λυπηση

Φορα το καλο σου χαμογελο,αντεδρασε και προσβαλλε τους αν χρειαστει,μιλα μηνσωπαινεις γιατι τος καλομαθαινεις

Οταν εσυ θα προχωρησεις αυτοι απλα θα εχουν μεινει πισω,και σε παρακαλω μηνξανασκεφτεις την αυτοκτονια ,ουτε για αστειο.

[diminna]

Δυστυχώς πέρααπό το θεωρητικό κομμάτι,δεν υπάρχει καμια οδηγία από το υπουργείο που να μας κατευθύνει πως να αντιδράσουμε.

Οκάθε εκπαιδευτικός αντιδρά διαφορετικά και σύμφωνα με τον τρόπο που θεωρεί σωστό.

Εγώ όσο και να σου φανεί σκληρό αυτό που θα πω,κόβω το "κακό σπυρί" από την αρχή, πριν εξελιχθεί σε γάγγραινα.

Όπως έγραψα προηγουμένως είναι παιχνίδι εξουσίας. Λοιπόν φροντίζω από την αρχή οι μαθητές μου να καταλάβουν ποιος είναι ο αρχηγός της τάξης.

Μην φανταστείς φωνές και ουρλιαχτά. Απλά επιβάλλομαι και ειλικρινά όλα τα παιδιά με εμπιστεύονται γιατί ξέρουν ότι ναι μεν θα τα "τσακίσω" αν πειράξουν κάποιον αλλά ακριβώς με τον ίδιο και ίσως πιο άγριο τρόπο,θα "τσακίσω" όποιον τολμήσει να πειράξει τα παιδιά μου.

Αν τώρα ερχότανε μια μαθήτρια όπως η θεματοθέτρια και μου έλεγε ότι αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, θα έκανα τα πάντα για να κερδίσει τον σεβασμό των άλλων μαθητών. Θα την εξύψωνα (πάντα σε λογικά πλαίσια) και θα τόνιζα όλα τα θετικά της σημεία.

Επίσης ξέρεις τι άλλοκάνω κι έχω δει ότι πάντα πιάνει? Μιλάω σε μεγαλύτερους ηλικιακά μαθητές και αντιμετωπίζοντας τους με σεβασμό και σοβαρότητα, ζητώ την βοήθεια τους. να προσεγγίσουν έναν μοναχικό μαθητή,να του κάνουν παρέα, να τον βοηθήσουν και αν χρειαστεί να τον προστατεύσουν.

Δεν μπορείς να φανταστείς πως πιάνει! Αντιμετώπισε το παιδί σαν υπεύθυνο άτομο και θα κάνεις θαύματα!

[Niki81]

Φανταζεσαι δλδ ότι αν η συγκεκριμενη κοπελα στραφει για βοηθεια σε καποιον από τους καθηγητες της...καποιον η καποια που αυτή εμπιστευεται...θα βρει στηριξη?Θα της το προτινες?

 

Σε ρωταω γιατι για μενα το να λεμε σε μια 15χρονη να κανει στροφη 180 μοιρων και από κει που είναι με το κεφαλι κατεβασμενο ξαφνικα να παρουσιασει ένα άλλο προσωπο...να υποκριθεί ισως κατι που δεν είναι...δεν είναι ευκολο να γινει.Αν όμως αυτό το παιδι ειχε μεσα στο σχολικο περιβάλλον καποιον που να τον εμπιστευεται και που να ξερει πως μπορει να την προστατεψει ...τοτε θα της ηταν πιο ευκολο να τολμησει να υψωσει ανάστημα.Νομιζω δλδ ότι πριν το παιδι αυτό φτασει να καταφερει να κανει αυτή την υπερβαση...χρειαζεται καποια στηριξη...προστασια γιατι όπως και μονη της λεει φοβαται τι θα γινει αν αυτή αντιδρασει.

[diminna]

Ανεπιφύλακτα της συνιστώ και την παροτρύνω να απευθυνθεί σε κάποιον καθηγητή που εμπιστεύεται!

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την βοηθήσει και να μην την προστατεύσει!

Και κάτι άλλο! Το ξέρω ότι είναι δύσκολο όμως αν δεν ορθώσει ανάστημα, τα υπόλοιπα σχολικά της χρόνια θα είναι εφιάλτης.

Δεν λέω να αρχίσει να τσακώνεται και να προκαλεί.

Λέω όμως να αντιδράσει και να πάψει να έχει παθητική συμπεριφορά!

[tzenakimo0]

Ευχαριστω για τις απαντησεις ολων σας diminma αν μου συνεβαινε κατι τετοιο μαλλον θα αντιδρουσα χτυπωντας κι εγω με τον ιδιο τροπο...οι καθηγητες που εχουμε,δυστυχως,δεν νοιαζονται καθολου μπορω να πω..μια φορα ειχε παει η μαμα μου στο σχολειο και μιλησε με μια καθηγητρια και η απαντηση που πηρε ηταν "ην ανησυχειτε,θα την προσεχουμε σαν τα ματια μας" και οχι μονο δεν εγινε τιποτα αλλα με ενοχλουσαν και χειροτερα μετα!για την ακριβεια,οι καθηγητες φοβουνται τα παιδια..θα μου πειτε τωρα μεγαλοι ανθρωποι φοβουνται 15χρονα?ναι επειδη τα παιδια που με ενοχλουν ειναι αθιγγανοι και αν τους φωναξεις,τους βαλεις τιμωρια κτλ φερνουν τους γονεις τους και σε δερνουν,σου καινε το σπιτι κτλ...αρα απο καθηγητες στηριξη δεν μπορω να εχω γιατι πολυ απλα φοβουνται και οι ιδιοι..

1μανουλα δεν ξερω τι εχουν περασει αυτα τα παιδια αλλα γιατι ακριβως να τα ριχνουν σε εμενα?εχω μια φιλη η οποια δεν περναει και τελεια στο σπιτι της(οι γονεις της φωναζουν πολυ κτλ) αλλα μια χαρα συμπεριφερεται σε ολους..

niki81 δεν ξερω πως να υψωσω αναστημα μιας και καθε φορα που ακουω ενα κακο σχολιο νοιωθω εναν πονο στην καρδια...δεν ξερω πως να το περιγραψω,ειναι τοσο ασχημο συναισθημα που ευχομαι να μην το νοιωσει ποτε κανεις...σαν να σπαει σε χιλια κομματακια..

[1μανουλα]

Ευχαριστω για τις απαντησεις ολων σας diminma αν μου συνεβαινε κατι τετοιο μαλλον θα αντιδρουσα χτυπωντας κι εγω με τον ιδιο τροπο...οι καθηγητες που εχουμε,δυστυχως,δεν νοιαζονται καθολου μπορω να πω..μια φορα ειχε παει η μαμα μου στο σχολειο και μιλησε με μια καθηγητρια και η απαντηση που πηρε ηταν "ην ανησυχειτε,θα την προσεχουμε σαν τα ματια μας" και οχι μονο δεν εγινε τιποτα αλλα με ενοχλουσαν και χειροτερα μετα!για την ακριβεια,οι καθηγητες φοβουνται τα παιδια..θα μου πειτε τωρα μεγαλοι ανθρωποι φοβουνται 15χρονα?ναι επειδη τα παιδια που με ενοχλουν ειναι αθιγγανοι και αν τους φωναξεις,τους βαλεις τιμωρια κτλ φερνουν τους γονεις τους και σε δερνουν,σου καινε το σπιτι κτλ...αρα απο καθηγητες στηριξη δεν μπορω να εχω γιατι πολυ απλα φοβουνται και οι ιδιοι..

1μανουλα δεν ξερω τι εχουν περασει αυτα τα παιδια αλλα γιατι ακριβως να τα ριχνουν σε εμενα?εχω μια φιλη η οποια δεν περναει και τελεια στο σπιτι της(οι γονεις της φωναζουν πολυ κτλ) αλλα μια χαρα συμπεριφερεται σε ολους..

niki81 δεν ξερω πως να υψωσω αναστημα μιας και καθε φορα που ακουω ενα κακο σχολιο νοιωθω εναν πονο στην καρδια...δεν ξερω πως να το περιγραψω,ειναι τοσο ασχημο συναισθημα που ευχομαι να μην το νοιωσει ποτε κανεις...σαν να σπαει σε χιλια κομματακια..

 

Γιατι παντα εχουμε ως προτυπα τη οικογενεια μας και μιμουμαστε παντα τη συμπεριφορα ,αλλες φορες γινομαστε θυτες οπως ο μπαμπας ή θυμα οπως η μαμα .,οπωςβ μας φαιρονται φερομαστε ,εσυ τα βλεπεις ολα μαυρα και δεν προκειται να αλλαξουν αν δεν προσπαθησεις ,Να αντιδρασεις ,

Αληθεια θελω να σε ρωτησω πως ειναι τα πραγματα στην οικογερνεια σου ,εχεις στιρηξη?

 

Επιμενω παντως οτι για να ασχολουνται τοσο μαζι σου ,σιγουρα εισαι ξεχωριστο και σπανιο παιδι,,θυμησου τον Αλεξ απο την βεροια ποσο ξεχωριζε και τον μισησαν,μη το επιτρεψεις ζητα βοηθεια απο οποιον εμπιστευεσαι,εν αναγκη αλλαξε σχολειο.

Και πανω απ ολα πιστεψε το εσυ ΑΞΙΖΕΙΣ , εισαι πολυ σημαντικη, δεν μπορει να μην το νιωθεις.

[Niki81]

Κουκλα το ενδεχομενο να αλλαξες σχολειο πως σου ακουγεται?Το δοκιμασες ποτε? Το ζητησες απο τους γονεις σου?

 

Καποιες εξωσχολικες δραστηριοτητες η εξωσχολικες παρεες εχεις?

[tzenakimo0]

1μανουλα ναι απο την οικογενεια μου δεν εχω κανενα παραπονο εχω στηριξη αλλα πολλα πραγματα δεν τους τα λεω επειδη εχουν ηδη σκοτουρες στο κεφαλι τους,δεν θελω να τους τους το γεμιζω με τις δικες μου..εγω προσωπικα δεν νοιωθω καθολου ξεχωριστη..ειμαι μια απλη εφηβη,αλλα και παλι με ενοχλουν λες και τους σκοτωσα τη μανα..δυστυχως η πολη μου εχει μονο ενα λυκειο,δεν μπορω να αλλαξω..

niki81 στην πολη μου εχουμε μονο ενα λυκειο..εχω μια φιλη απο τα αγγλικα τιποτε το τρομερο..

[diminna]

Κορίτσι μου θα πας και θα ξαναπάς στους καθηγητές σου και θα απαιτήσεις βοήθεια. Είναι υποχρεωμένοι να στη δώσουν. Αν εξακολουθούν να την αρνούνται θα τους πεις ότι θα πας στο σύμβουλο της δευτεροβάθμιας.

Αν και πάλι αδιαφορήσουν, θα πάρεις τους γονείς σου και θα πας να βρεις το σχολικό σύμβουλο.Μπορεί να σε βοηθήσει,πίστεψε με!

Ξέρω την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά σχολεία όμως επίσης ξέρω ότι τα σχολεία δεν είναι ¨μπάτε σκύλοι,αλέστε!....."

Το να αλλάξεις σχολείο κι εγώ το βρίσκω καλή ιδέα!

Μπορεί να σε βοηθήσει πολύ ψυχολογικά!

Τώρα σχετικά με την απάντηση που μου έδωσες,στην ερώτηση που σου έκανα.

Μου είπεςότι αν σε πλάκωναν ξαφνικάστο ξύλο,θα αντιδρούσες!!!!!! Τώρα γιατί δεν αντιδράς? Σε δέρνουν και το δέχεσαι, δεν το έχεις καταλάβει? Δέρνουν την ψυχή σου και τους αφήνεις! Κάθε φορά που θα ακούς ένα υποτιμητικό σχόλιο,θα σκέφτεσαι ότι σε χαστούκισαν και θα αντιδράς!

Με ακούς κορίτσι μου? Θα αντιδράς απέναντι σε όλους αυτούς που έχουν μετατρέψει σε κολαστήρια τα σχολεία μας!

[diminna]

Και να μιλάς στους γονείς σου, συνέχεια.....

Τι πάει να πειέχουν σκοτούρες και δεν θέλεις να τους φορτώνεις?

Γι'αυτό είναι οι γονείς!

Μην κουβαλάς τέτοιο βάρος μόνη σου!

Και μην ξαναδιαβάσω ότι δεν είσαι ξεχωριστή!

Είσαι ξεχωριστή γιατί είσαι ένα ευαίσθητο και συγκροτημένο παιδί που ανέχεται πολλά και δεν μιλάει για να μην φορτώσει τους άλλους!

[tzenakimo0]

diminna δεν νομιζω να ενδιαφερθουν οι καθηγητες οσο και να τους πιεσουμε οποτε θα προτεινω στους γονεις μου σχολικο συμβουλο ελπιζοντας να καταφερω κατι..δυστυχως δεν εχουμε αλλο λυκειο εδω στην πολη μου οποτε ειμαι αναγκασμενη να παω σε αυτο..θα προσπαθησω να αντιδρω απο εδω και περα,αλλα δεν νομιζω να γινει κατι το θεαματικο..

[AMD080911]

O μονος τροπος για να απαλυνθει το προβλημα ειναι να προσπαθησεις να βρεις καποιον φιλο στο σχολειο για να μην εισαι μονη σου και αποτελεις ευκολο στοχο. Επισης η αλλαγη σχολικου περιβαλλοντος μπορει να σε σωσει. Γνωστο μου 17χρονο τωρα παιδι, αλλαξε στην α Λυκειου και σωθηκε απο μια παρεα συμμαθητων που του εκαναν τη ζωη κολασηαπο το δημοτικο κιολας. Τωρα στην ταξη του τα παιδια ειναι πολυ ηρεμα και τον εχουν αποδεχτει. Βεβαια δεχτηκε πολεμο απο τον διευθυντη (!) του παλιου σχολειου, ο οποιος φοβοταν τους ταραξιες αλλα και να μη "βγει το ονομα" στο σχολειο. Η ιδεα της αλλαγης του σχολειου ηρθε απο τον προισταμενο της δευτεροβαθμιας που αγκαλιασε το παιδι και του σταθηκε πραγματικα. Μη φοβασαι, μιλα στους καθηγητες σου, μοιρασου το θεμα σου. Μπορει να εκπλαγεις ευχαριστα...

[summer wine]

Αυτα τα παιδια σε πληροφορω οτι ειναι πολυ δυστυχισμενα και προσπαθουννα σε κανουν και εσενα επειδη εισαι κατι καλυτερο απο αυτους

Αυτα τα παιδια μιμουνται τον ταπεινωτικο τροπο που τους φαιρονται,και μιλανε ,προσβαλλουν και κανουν τα ιδια ακριβως πραγματα που τους κανει καποιος αλλος,και πιστεψε με στην περιπτωση τος η τα πεινωση ερχεται μεσα απο την οικογενεια,εναι για λυπηση

Αυτο που σου εγραψε η μανουλα πρεπει να το πιστεψεις γιατι ειναι η μονη αληθεια.

Στην εφηβεια δεν το καταλαβαινουμε οτι οποιος κοροιδευει ουσιαστικα ο ιδιος εχει καποιο προβλημα και προσπαθει με αυτο τον τροπο να αναδειχθει . Θελει να μειωνει τους αλλους γιατι ετσι εχει μαθει απο το σπιτι του και την οικογενεια του και γιατι πιστευει οτι ετσι φαινεται ανωτερος στους αλλους Στο βαθος ειναι ελλειψη αυτοπεποιθησης και συναισθησης.

Και δεν σημαινει οτι μονο ενα παιδι χωρις προσοντα το κανει, υπαρχουν πολλα παιδια με τετοια συμπεριφορα που εχουν ικανοτητες και απο ''καλες'' οικογενειες.

Αλλα ομως δεν εχουν μεγαλωσει σωστα η στο σπιτι τους ασκειται με καποιο τροπο αυτη η μορφη βιας ειτε στα ιδια , ειτε σε αλλο προσωπο, πχ ο πατερας στην μητερα. Τα παιδια υιοθετουν τις συμπεριφορες μας παντα ειτε καλες ειτε κακες.

 

Επομενως πρεπει να καταλαβεις οτι πανω απο ολα αυτα τα παιδια ειναι τα ιδια προβληματικα, και δεν πρεπει να δινεις σημασια σε αυτα που σου λενε.

Και ειναι αξια λυπησης. Πραγματικα. Αυτα θα επρεπε να πηγαινουν σε ψυχολογο.

Kαι τους δινεις μεγαλη αξια με το να κανεις τετοιες σκεψεις.

Τετοιους ανθρωπους θα τους βρισκεις σε ολη σου τη ζωη.

Ειναι μια ευκαιρια να μαθεις πως να τους διαχειριζεσαι. Με αδιαφορια και υποτιμωντας τους.

 

 

 

 

Απο εκει και μετα εσυ ξεκινα διαφορες δραστριοτητες, να ξεχαστεις.

Χορο, αθλητισμο, γυμναστικη, η αεροβικη βοηθαει πολυ για να ξεχαστεις και να εκτονωθεις. Το ποδηλατο ειναι πολυ καλη γυμναστικη και ειδικα εσυ που μενεις σε μικρη πολη θα μπορεις ευκολα να κανεις.

Μην καθεσαι μεσα στο σπιτι και αναπαραγεις τετοιες σκεψεις. Βγες εξω.

Η ζωη ειναι πολυ ωραια. Μην αφηνεις κανεναν να σε στενοχωρει. Κανενας δεν το αξιζει.

[mikri_mpoumpou]

γλυκια μου να σκεφτεσαι ομορφα για τη ζωη σου!!θα υπαρξουν πολλοι ανθρωποι στο μελλον να δουν τι αξιζεις...να ασχοληθουν μαζι σου!!ολες οι κοπελες σου εχουν μιλησει απιστευτα ομορφα και τα λογια τους ελπιζω να τα παρεις στα σοβαρα γιατι η ζωουλα ΑΞΙΖΕΙ πολλα!!εγω δεν εχω λογια να σου πω πολλα...θα σου βαλω καποιους στιχους απο ενα τραγουδι που αγαπω και βαλτο κι εσυ στο μυαλο σου!!!

Πολύ με πίκρανες ζωή

μακριά θα φύγω ένα πρωί

θʼ ανέβω σʼ ένα αεροπλάνο

να δω τον κόσμο από κει πάνω

 

Όταν κοιτάς από ψηλά

μοιάζει η γη με ζωγραφιά

και συ την πήρες σοβαρά

και συ την πήρες σοβαρά

 

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα

μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι

το μεγαλύτερο ανάκτορο

μοιάζει μʼ ένα μικρούλι τόπι

 

Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε

από ψηλά αν τους κοιτάξεις

θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι

που στη στιγμή θα τούς ξεχάσεις

 

Αγαπημένη μου, μην κλαις

πάμε μαζί ψηλά, αν θες

να δεις τη γη απʼ τη σελήνη

ένα φεγγάρι είναι και κείνη

 

Όταν κοιτάς απο ψηλά

μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά

και συ τον πήρες σοβαρά

και συ τον πήρες σοβαρά

 

Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα

και τα κανόνια με παιχνίδια

από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε

οι ομορφιές και τα στολίδια

 

Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε

από ψηλά αν το κοιτάξεις

θα σου φανεί τόσο ασήμαντο

που στη στιγμή θα το ξεχάσεις

 

με πολλη αγαπη!!ΜΗΝ τους παιρνεις σοβαρα!!!ΑΞΙΖΕΙΣ πααααρα πολλα!!Αυτοι ειναι κενοι ανθρωποι!!

[tzenakimo0]

AMD080911 δυστυχως δεν εχουμε αλλο λυκειο εδω..φετος θα παω λυκειο οποτε δεν ξερω μπορει να γνωρισω και αλλα παιδια απο αλλα σχολεια...μακαρι αλλα δεν το βλεπω..