Τι φταιει???

[koula09]

Καλησπερα.Νιωθω πολυ μπερδεμενη και πολλες φορες εδω βρισκω παρηγορια οποτε λεω να ξανανοιξω ενα θεμα.Νομιζω εχουν αλλαξει τα συναισθηματα μου προς τον αντρα μου.Ολα ξεκινησαν απο την εγκυμοσυνη.Δουλευε πολλες ωρες δε βρισκομασταν πολυ,η γυναικολογος μας απαγορευσε τις σεξουαλικες επαφες,και επισης ειμαστε και οι δυο καπνιστες.εγω στην εγκυμοσυνη το εκοψα τελειως,και μου μυριζε πολυ ασχημα.Ερχοταν ο αντρας μου να με φιλησει και δεν αντεχα τη μυρωδια.Σε αυτη τη φαση ειχαμε σταματησει και να φιλιομαστε.Εγω μετα τη γεννα το ξαναρχισα το καπνισμα,και ενω πλεον δεν εχω θεμα με τη μυρωδια,ακομα δε μπορω να τον φιλησω.Δε ξερω γιατι αλλα δε μου βγαινει.Πει να με φιλησει και τραβιεμαι ή σκουπιζομαι κατευθειαν.τις λιγες φορες που τον φιλαω,το κανω με το ζορι,πιεζομαι.Ειναι πολλες φορες που δε θελω ουτε να με ακουμπαει.Στις ερωτικες επαφες δε νιωθω τιποτα.Σαν να μη μπορω να συνδεσω την επαφη με το συναισθημα.Δε ξερω τι γινεται.Νιωθω οτι τον αγαπαω αλλα δε μπορω να καταλαβω γιατι μου συμβαινουν αυτα.Παντως δε νομιζω οτι φταιει ο ερχομος του παιδιου

[robenula]

πριν ποσο καιρο γεννησες?οι ορμονες ειναι ατιμο πραγμα

[koula09]

σχεδον πριν 4 μηνες.... αλλα δε νιωθω να φταιει αυτο αλλα δε ξερω κιολας ειμαι μπερδεμενη δε μπορω να καταλαβω

[Xristinaki91!]

Καλησπέρα!

Επειδη εισαι μπερδεμένη δεν θα βρεις ευκολα "τι σου φταίει"

Αν χαλαρωσεις λιγο πάτε καπου κοντα διακοπουλες ...

Να βρεις τρόπους να αναθερμαίνεται την σχεση σας ...

Δεν ειναι εύκολες οι σχέσεις θελει προσπάθεια, δεν αρκεί μονο η αγάπη!

Μην σκεφτεσαι αρνητικά....

Κανε οτι μπορεις και εύχομαι να πανε ολα καλα!!!

Ο αντρας σου πιστευεις πως νιωθει καπως έτσι;

[koula09]

Προσπαθω πολυ αλλα δεν αλλαζει σχεδον τιποτα.Οι διακοπες μας ηταν μια μερα μονο θαλασσα δε γινοταν παραπανω.Κανα 2-3 φορες το μηνα το κραταει το μωρο η μαμα μου για να βγουμε το βραδυ για ποτο,αλλα παλι δεν αλλαζει κατι σε αυτο που νιωθω.Οταν ειμαστε μονοι μας εχουμε καλυτερη επικοινωνια αλλα σωματικα το ιδιο.Αυτα που εγραψα στο αρχικο μηνυμα.Ο αντρας μου λιγο πολυ τα ξερει αυτα,δεν του τα εχω αναλυσει και με πολλες λεπτομεριες αλλα ξερει οτι χρειαζεται.Αυτος νιωθει το ιδιο με πριν δεν εχει αλλαξει τιποτα.Σε μενα ειναι το ''προβλημα''

[Θεοχαρούλα5]

Καλησπέρα και από μένα,

επειδή και εμείς πριν λίγο καιρό υποδεχτήκαμε το νέο μας μέλος στην οικογένεια θα ήθελα να πω τη γνώμη μου. Νομίζω ότι ο ερχομός ενός παιδιού φέρνει μεγάλες αλλαγές σε όλα. Στη γυναίκα όμως φέρνει ψυχοβιολογικές και σωματικές δυσκολίες. Έτσι θέλουμε στήριξη και συναισθηματική κάλυψη από τον σύντροφό μας ώστε να λειτουργήσουμε ξανά σε όλα τα επίπεδα ομαλά.Όμως οι άντρες δεν το βιώνουν το ίδιο τον ερχομό ενός παιδιού, ούτε κατανοούν τις ψυχολογικές ανάγκες και δεν μας στηρίζουν όπως θα θέλαμε. Οι συχνές συζητήσεις χωρίς να μοιάζουν με γκρίνια,ούτε να βγάζουν επιθετικότητα απέναντί του με κατηγορίες μπορεί να βοηθήσουν. Δώσε χρόνο και δείξε καλή θέληση και η κατάσταση θα φτιάξει.

[koula09]

Δηλαδη ειναι φυσιολογικο να μη θελω να με φιλαει?Η και να με ακουμπαει? Γιατι ναι εννοειται ερχονται πολλες αλλαγες στη ζωη σου με τον ερχομο ενος μωρου,αλλα γινεται να σε αποθει τοσο πολυ ο συντροφος σου?

[Θεοχαρούλα5]

Αυτά που σου γράφω τα έχω διαβάσει σε σχετική βιβλιογραφία, θα ψάξω να τα βρω και θα σου το στείλω. Μάλιστα έλεγε ότι η ερωτική επιθυμία κτλ συχνά για να επανέλθει περνούν από τρεις-τέσσερις μήνες. Είχατε απομακρυνθεί και λόγω καταστάσεων με την εγκυμοσύνη και μπορεί και με τις ορμονικές αλλαγές μετά τον τοκετό να έχεις θυμό απέναντί του ασυνείδητα που δε είναι δίπλα σου συναισθηματικά όπως θα θελες με σένα και το μωρό. Να μην αναλύεις τις αρνητικές σκέψεις που σου έρχονται γιατί έτσι μπερδεύεσαι και αλλά να σκέφτεσαι τις καλές στιγμές που έχετε περάσει και τα θετικά συναισθήματα που είχες γι αυτόν, τον ερωτεύτηκες και τον παντρεύτηκες. Όταν γέννησα η γυναικολόγος μου, μου είπε ότι μετά το τέταρτο εικοσιτετράωρο θα έχω θλίψη, αρνητικές σκέψεις κτλ και να μη δίνω σημασία σε αυτά, να μάθω να τα διαχειρίζομαι και σιγά σιγά θα φύγουν. Το έψαξα και βιβλιογραφικά και πραγματικά συμβαίνουν όλα αυτά λόγω ορμονών, βέβαια σε κάθε γυναίκα διαφέρουν και εκδηλώνονται διαφορετικά. Αν δεν υπάρχουν άλλα θέματα μεταξύ σας και όλα ξεκίνησαν απ την εγκυμοσύνη τότε μάλλον θα περάσει με τον καιρό.

[Stellakapa]

Καλησπέρα και απο μενα!! Βασικα και εγω, με τη σειρά μου, θεωρω πολυ φυσιολογικό αυτο που σου συμβαίνει. Και σε εμάς , παρότι το μωρο ηρθε στη καλύτερη φαση της ζωής μας ως ζευγάρι, δυσκολευτήκαμε πολυ να το ξαναβρούμε. Οχι στο σεξουαλικο τοσο, αλλα τη συνύπαρξη. Ευτυχως ο πρώτος χρόνος , παρότι δύσκολος θεωρω, σε ανταμείβει με το οτι το μωρακι αλλαζει καθημερινά και σε γεμίζει χαρα. Πιστεύω το οτι δουλευε αρκετα έπαιξε κάποιο ρόλο στο να σου δημιουργήσει και έναν θυμό, οχι οτι αν ηταν σπιτι θα ταν ολα καλα. Εγω θα σου πρότεινα να ηρεμησεις και οταν πας να το σκεφτείς και να το υπεραναλυσεις να στρεφεις αλλου το ενδιαφέρον σου. Επισης εγω παρατήρησα σε μενα, οτι με απωθουσε ο σύντροφος μου, γιατι εγω δεν ειχα αποδεχτεί εμενα. Οταν άρχισα το γυμναστήριο, τη διατροφή, τη βολτα με μια φιλη και λιγο συνήλθα , έβλεπα και εγω , εμενα ομορφη και τον αντρα μου πιο σεξι. Να σου κρατάνε το μωρακι για να βγαίνετε και λιγο μόνοι , βοηθαει. Εμενα με ειχε πιάσει ψύχωση και ενω ειχα βοήθεια δε τον άφηνα καθολου. Οταν αρχίσαμε να βγαίνουμε , να ειμαι δεκτικη, να ξεφεύγουμε λιγο, ηταν οπως παλια. Πηρε καιρο σε μας με σκεψεις , τσακωμούς κλπ αλλα σημερα ειμαστε μαζι, οπως πριν έχοντας και ενα παιδι. Αξίζει η υπομονη. Καλυτερα να γράφεις εδω οταν το σκεφτεσαι

[koula09]

Κοριτσια σας ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις.Εννοειται οτι προσπαθω να ειμαι αισιοδοξη και πως ολο αυτο ειναι παροδικο,αλλα δεν παυω ν'ανησυχω.γιατι ενταξει οταν ερχεται ο αλλος να σε φιλησει κιέσυ μηχανικα τραβιεσαι δε γινεται να μην το σκεφτεσαι.Η οταν καθεσαι να σε φιλησει ή να σε αγκαλιασει χωρις να το θελεις αλλα με το ζορι...

 

Θεοχουλα να σε ρωτησω,μου εγραψες οτι αυτο κραταει 3-4 μηνες.αμα περασει παραπανω καιρος τι γινεται??

[robenula]

εγω 4 μηνες δεν τον αφηνα ουτε να με αγγιξει,μετα κανενα 2μηνο εκανα αγγαρεια,κανα 2 φορες συνεβει μη φανταστεις και μετα συνηλθα,μην το πολυσκεφτεσαι θα περασει θα δεις

[koula09]

Αν δεν περασει βρε κοριτσια τι να κανω?? Σκεφτομουν σε κανα μηνα να παω σε ψυχολογο,εχω παει παλιοτερα για ολα θεματα και ξερω πως ειναι και τι βοηθεια μπορει να σου προσφερει.

[Stellakapa]

Ναι μπορεις να πας σε ψυχολόγο και μαλιστα ειναι μια περίοδος που ισως σε βοηθήσει και σε αλλους τομείς. Να σου πω ενα τρικ; Τραγικο και ντρεπομαι που το λεω αλλα ισως βοηθησει. Εγω για να το ξαναβρω. Τον σκεφτομουν με κάποια αλλη γυναικα. Με ενοχλούσε παρα πολυ η σκέψη αλλα παράλληλα με βοηθαγε.

[koula09]

Α εγω δε μπορω.Αυτο ειναι το χειροτερο μου και επειδη θα νευριασω θα γινουν χειροτερα τα πραγματα...Δεν ειναι λυση για μενα αυτη

[Θεοχαρούλα5]

Προσπάθησε για ένα διάστημα να μην το σκέφτεσαι, να είσαι χαλαρή χωρίς αρνητική σκέψη και θα δεις πως θα πάει. Αν εξακολουθεί και σε βασανίζει ο ψυχολόγος είναι καλή λύση.