κουραστηκα

[giotaki7890]

Καλησπέρα..Αποφάσισα να σας εξιστορήσω τι πέρασα και τι νοιώθω...Αρχικά το όνομά μου είναι Ρένα(Ειρήνη) και είμαι γύρω στα 15..Από μικρή θυμάμαι ήμουν ένα παιδί αρκετά ζωηρό και αρκετά ταραξίας(όπως όλα τα παιδάκια).Όλα αυτά μέχρι τα 4 μου...Όταν πήγα 5,αναγκαστικά τον Ιούνιο του 2005 η μητέρα μου με έγραψε σε ένα νηπιαγωγείο..Εγώ όπως ήταν φυσικό δεν ήξερα τι ήταν..Η μητέρα μου προσπαθούσε να μου εξηγήσει τι θα κάνω εκεί και πως θα είναι αλλά και πάλι δεν είχα καμία ιδέα για το πως θα είναι το "νηπιαγωγείο". Τέλος πάντων,ήρθε ο Σεπτέμβριος και ήρθε εκείνη η μέρα που έπρεπε να πάω εκεί...Το μόνο που θυμάμαι από την πρώτη μέρα ήταν ότι έκλαιγα πάρα μα πάρα πολύ όλη την ημέρα...Και αυτό συνεχίστηκε για πολύ καιρό ακόμα με αποτέλεσμα τα παιδιά να νομίζουν ότι έχω κάποιο πρόβλημα και έτσι με κορόιδευαν..Έτσι επειδή με κορόιδευαν άρχισα να μην θέλω να πηγαίνω και να μην συμμετέχω στις χειροτεχνίες που μας έβαζαν οι δασκάλες..Έτσι λοιπόν η δασκάλα άρχισε να με χτυπάει είτε με τα χέρια της είτε με ξύλο..Μοναδική παρηγοριά μου ήταν ότι δεν ήμουν το μοναδικό θύμα αλλά ήταν και άλλα παιδιά...Στην μητέρα μου δεν έλεγα τίποτα γιατί η δασκάλα με απειλούσε ότι άμα το πω θα με δείρει πιο πολύ..Για αυτό προσπάθησα να το ξεχάσω αλλά δυστυχώς δεν ήταν εύκολο..Θυμάμαι που κάθε πρωί έκανα την προσευχή μου για να μην με χτυπήσει...Τέλος πάντων όλο το νηπιαγωγείο το πέρασα έτσι..Είχε μεγάλη επίδραση σε εμένα..Από εκεί που ήμουνα ζωηρή έγινα το πιο ήσυχο και ντροπαλό παιδί που υπήρχε...Πήγα δημοτικό και ήμουν τόσο ντροπαλή που δεν σήκωνα το χέρι μου..Ευτυχώς αυτό το ξεπέρασα και τελικά μετά από μεγάλη προσπάθεια βρήκα και φίλη(την πρώτη μου φίλη σε όλη μου τη ζωή)..Με αυτήν μείναμε φίλες μέχρι και την έκτη μέχρι που αποφάσισε να με παρατήσει για να κάνει παρέα με την διάσημη της τάξης..Έτσι κι εγώ προσπάθησα να βρω καινούρια φίλη και έτσι ξεκίνησα να κάνω παρέα με κάτι κοπέλες...Ξαφνικά 2 από αυτές τις κοπέλες απομακρύνθηκαν αισθητά χωρίς να ξέρω ούτε εγώ ούτε η άλλη κοπέλα..Τέλος πάντων μετά από ένα διάστημα αυτές οι κοπέλες με προσέγγισαν και μου είπαν κάποια πράγματα για αυτήν την κοπέλα(ότι έχει ψείρες) και να την παρατήσω από παρέα...Εγώ δεν είχα παρατηρήσει τίποτα για αυτό είπα να δω αν πράγματι έχει...Τελικά είχε και αποφάσισα να την παρατήσω(μέγα λάθος ) Τέλος πάντων,πήγα γυμνάσιο μετά...Μπορώ να πω τις δύο πρώτες χρονιές ήταν απαίσια...Μου είχαν βγάλει ψευδώνυμα και με φώναζαν με αυτά...με έκαναν να νοιώσω τόσο άσχημα..μου ασκούσαν λεκτική βία ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ...ήταν χάλια...στην τρίτη όμως(φέτος) σταμάτησαν για κάποιο λόγο...μετά από ένα διάστημα ξεκίνησα να κάνω παρέα με 2 κοπέλες οι οποίες φαινόντουσαν πολύ καλές.Όμως ανακάλυψα μετά από 2 μήνες τι πραγματικά ήταν...Ζήλευαν με τον κακό τρόπο,τους άρεσε να με μειώνουν και να με κατακρίνουν(πχ έλεος βγάζεις 19,είσαι φυτό!)εγώ δεν μπορούσα να κάνω κάτι γιατί ήμουν ντροπαλή....ευτυχώς μια κοπέλα με βοήθησε και απομακρύνθηκα από κοντά τους..,Με αυτήν την κοπέλα ξεκινήσαμε να κάνουμε παρέα..Δεν θέλω να πολυλογώ άλλο ήρθαν οι εξετάσεις και ένα παιδί είπε στην κοπέλα αυτή να πάνε για μπάνιο στη θάλασσα με κάτι παιδιά..εγώ σημασία δεν έδωσα..η κοπέλα μου πρότεινε να πάω και εγώ.εγώ δεν ήθελα γιατί ήξερα οτι κανένας δεν με πάει..ξαφνικά πετάγεται ο αδελφός της κοπέλας και λέει ρε δεν σε πολυπάνε...του λέω το ξέρω και λέει η κοπέλα γιατί? και λέει αυτος επειδή είναι καλή μαθήτρια και ήσυχη..εγώ νευρίασα αλλά δεν το έδειξα...το βράδυ μπαίνω στο διαδίκτυο και τι να δω?μου είχε στείλει μήνυμα η φίλη μου και μου είπε " θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου.ο ταδε είπε οτι είσαι αυτό,αυτό και αυτό για αυτό δεν σε συμπαθεί..τα άλλα παιδιά δεν είπαν κάτι"έγινα μπαρούτι.. άρχισα να φιλοσοφώ το θέμα..τόσα χρόνια ήμουν ήσυχη,πέρασα λεκτική βία και πάλι με βάζουν στο στόμα τους..τόσα χρόνια προσπάθησα να είμαι καλή για να αποφύγω όλο αυτό..έχω κουραστεί...τι τους έκανα....δεν τους έδωσα ΚΑΝΈΝΑ δικαίωμα..έχω αρχίσει και χάνω την εμπιστοσύνη μου...μοναδική μου παρηγοριά το λύκειο...μήπως γνωρίσω άλλα παιδιά...μετά από όλα αυτά κρύβω μεγάλο θυμό που βγάζω τώρα..Συγγνώμη αν σας κούρασα...

[robenula]

κοριτσακι μου οι φιλιες σε αυτη την ηληκια ερχονται και φευγουν,φανταζουν να εχουν τεραστια δυναμη ομως δεν ειναι ετσι.σε οποιον αρεσουμε καλο μου κοριτσι,να εισαι ο εαυτος σου και οχι κατι αλλο για να εισαι αποδεκτη,μπραβο σου που μελετας και εισαι καλη μαθητρια.ας τους να ζηλευουν δεν μπορουν να σε φτασουν γι αυτο,στη μητερα σου θα μπορουσες να μιλησεις για οτι σε απασχολει?

[Xristinaki91!]

Καλησπέρα!

Εισαι ενα μικρο μπουμπούκι και ειναι άδικο να νιωθεις ετςι τοσα χρονια!

Το εχεις συζήτησει με την μαμα σπυ ή φοβασαι μην επέμβει και νιώσεις χειρότερα; Το θεμα ειναι πως πλεον τα παιδια συμπεριφέρονται ετςι και χειρότερα και φυσικα τα "θύματα" ειναι ησυχα και γλυκα παιδακια σαν εσενα! Αυτο μειώνει τον εαυτό τους και σε καμία περίπτωση εσενα!!!

Ο λυκειάρχης μου στο Λύκειο οταν αποφοίτησα μου ειπε: "φαινεται τι εισαι απο τους "εχθρούς" που εχεις!

Αυτο ομως δεν ειναι διακαιολογια!

Μηπως μια λύση ειναι να αδιάφορησεις για οτι σου λενε και να μην δείχνεις οτι σε ενοχλει γιατι αυτο θελουν να πετύχουν και οταν σε βλεπουν ετςι αισθάνονται πως εχουν πετύχει αυτο που ήθελαν!

Μην τους δινεις την ικανοποίηση!

Σήκωσε το κεφάλι ψηλα!

Και οταν σ λενε κατι να απαντας με χιούμορ!

Πχ σε λενε φυτο; Πες ναι ειμαι ενα γεματο οξυγόνο φυτο!

Επεξεργάστηκαν 28 Ιουλίου,2015 by Xristinaki91!
....

[giotaki7890]

Σας ευχαριστώ και τις δυο σας για τις απαντήσεις σας..Το έχω συζητήσει με την μητέρα μου..Αλλά και πάλι όσες φορές και να το συζητάμε πάλι δεν μπορώ...Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να μην με συμπαθούν..Δεν τους έχω δώσει κανένα δικαίωμα να με βάζουν στο στόμα τους..και αυτοί το κάνουν..και για να καταλάβετε αυτό το παιδί ξέρετε τι είπε για εμένα?ότι είμαι διπρόσωπη και παρατάω τους φίλους μου και ότι το παίζω καλή αλλά είμαι πολύ μοχθηρός άνθρωπος..αυτό ακριβώς..δεν με ξέρει καν και λέει τόσο προσβλητικά λόγια για εμένα...πέρασα δύο χρόνια μέσα στον εκφοβισμό των άλλων και αντί να έχω μια υποστήριξη,βγαίνω και η κακιά της ιστορίας...Και θα σας πω την αλήθεια έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα...Τόσο η δασκάλα στο νήπιο αλλά τόσο και κάτι τέτοια άτομα που "κράζουν" χωρίς να ξέρουν τις προθέσεις του άλλου με απομακρύνουν από το να σταματήσω να είμαι ντροπαλή και να κάνω νέους φίλους...Ελπίζω το λύκειο να με βοηθήσει να ξεχάσω μερικά πράγματα και να με βγάλει από όλες αυτές τις σκέψεις..όπως ανέφερα κι πιο πάνω έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους για αυτό και δεν έχω πολλούς φίλους.. είναι πολύ απαίσια αισθήματα όλα αυτά

[robenula]

τους αλλους δεν μπορουμε να τους αλλαξουμε ποτε να το θυμασαι αυτο

[giotaki7890]

To ξέρω..όμως είναι άδικο...τόσο άδικο να με ενοχλούν,να με θάβουν,να με απορρίπτουν..ενώ δεν τους έχω κάνει τίποτα...ώρες-ώρες σκέφτομαι πως ο μόνος τρόπος για να αποφύγεις αυτά που προανέφερα είναι να μην υπάρχεις καθόλου..τους έχω βαρεθεί όλους..αλλά ταυτοχρόνως τους μισώ

[robenula]

τοτε αδιαφορησε γι αυτους πουδεν αξιζοθν.γιατι σκας?φροντισε τον εαυτο σου και ολα θα γινουν καλυτερα

[giotaki7890]

Όσο και να προσπαθώ να αδιαφορήσω,πάντα θα μου ξανάερχεται στο μυαλό..Δεν ξέρω αν κάνω κάτι λάθος εγώ...Τι πρέπει να γίνω και εγώ δηλαδή?να πίνω σφηνάκια,βότκες,ουίσκια από τώρα?να ντύνομαι προκλητικά?να πηγαίνω με διαφορετικό αγόρι κάθε μέρα?να κάθομαι έξω μέχρι της 5.00 το πρωί?γιατί δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά στο σχολείο μου αυτά κάνουν.δεν μου την δίνει μόνο η απόρριψη τους και το θάψιμο τους αλλά και ότι κάνουν πράγματα τα οποία δεν ταιριάζουν στην ηλικία μας.Φαίνομαι υπερβολική το ξέρω.Οι γονείς μου μου έχουν μάθει όμως ότι τέτοια άτομα δεν αξίζουν την παρέα μου..αλλά κανείς πλέον δεν κάνει ό,τι του αρέσει.Όλοι πίνουν,όλοι καπνίζουν,όλοι γλεντάνε μόνο και μόνο για να θεωρούνται οι cool του σχολείου.Τους έχω βαρεθεί και αυτούς.!

[Dragonfly]

Να αποκτήσεις λίγη αυτοπεποίθηση πρέπει και να σταματήσεις να αποζητάς τόσο έντονα την αποδοχή των άλλων...

Δεν κατάλαβα πως θυμάσαι τόσες λεπτομέρειες από το νήπιο. Είσαι σίγουρη ότι συνέβησαν όλα αυτά και δεν τα έχεις μεγαλοποιήσει στο μυαλό σου;

[giotaki7890]

Και πώς θα αποκτήσω αυτοπεποίθηση?όσο και να προσπαθώ να αποκτήσω δεν μπορώ...όσο για το νήπιο τα θυμάμαι όλα αυτά επειδή ήταν άσχημες αναμνήσεις...συνήθως όταν περνάς άσχημα μια περίοδο της ζωής σου θυμάσαι σχεδόν για πάντα ο,τι πέρασες με κάθε λεπτομέρεια.

[Dragonfly]

Να σταματήσεις να σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Να σταματήσεις να δίνεις μεγάλη σημασία σε θέματα άνευ ουσίας. Να έχεις καλή εικόνα για τον εαυτό σου. Να συνειδητοποίησεις ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες και ότι οι πραγματικοί φίλοι που θα συναντήσεις στη ζωή σου θα είναι ελάχιστοι. Μέχρι να τους βρεις, θα συναντήσεις και κόσμο περαστικό. Δεν έγινε και τίποτα. Να μην εμπιστεύεσαι τους πάντες και να μην ανοίγεσαι εύκολα. Να βάζεις το μυαλουδάκι σου να διαβάζει τα ψιλά γράμματα.

Και να ξεπεράσεις την κακή δασκάλα του νηπιαγωγείου. Μην αποδίδεις εκεί ότι σου συμβαίνει τώρα.

[Dragonfly]

Μέσα σε όλα που σου έγραψα, κάνε και μία αυτοκριτική. Μήπως υπάρχει κάτι που μπορείς να διορθώσεις στον εαυτό σου; Μήπως εσύ δεν αποδέχεσαι τους άλλους που μπορεί να είναι διαφορετικοί από εσένα και με το παραμικρό τους διαγράφεις; (εικασίες κάνω)

[katerina']

Και πώς θα αποκτήσω αυτοπεποίθηση?όσο και να προσπαθώ να αποκτήσω δεν μπορώ...όσο για το νήπιο τα θυμάμαι όλα αυτά επειδή ήταν άσχημες αναμνήσεις...συνήθως όταν περνάς άσχημα μια περίοδο της ζωής σου θυμάσαι σχεδόν για πάντα ο,τι πέρασες με κάθε λεπτομέρεια.

Γιωτάκι προσωπικά δεν είχα τέτοιο θέμα στην ηλικία σου(θέμα αυτοπεποίθησης εννοώ)..το έπαθα όμως αργότερα(ίσως προυπήρχε αλλά δε μου είχε βγεί)....κ θα σου πρότεινα αυτό που έκανα κι εγώ...με βοήθησε πάρα πολύ η ψυχολόγος μου που πήγα όταν ένιωθα ότι δε πάει άλλο...να'ναι καλά η γυναίκα γιατί με έμαθε πώς να αντιμετωπίζω τους ενοχλητικούς...σε βοηθάει να βρείς ένα μηχανισμό που να μη τα βάζεις μέσα σου τόσο πολύ κ ώς δια μαγείας αλλάζουν κ οι άλλοι απέναντί σου... ξέρεις είναι πολλοί αυτοί που κάνουν μπούλινγκ κ σε όλους τους χώρους όχι μόνο στο σχολείο...όταν βρείς το τρόπο να τους αντιμετωπίζεις θα λύσεις κ το πρόβλημά σου...προσωπικά όποτε με ξαναπιάνει κάτι τέτοιο θυμάμαι τα βήματα που έκανα τότε που πήγαινα στη ψυχολόγο κ ξαναβρίσκω τα πατήματά μου...σίγουρα μόνη μου δε μπορούσα τότε να τα καταφέρω... υπάρχουν όμως κ άνθρωποι που το λύσανε μόνοι τους...προσωπικά το θεωρώ δύσκολο γιατί αν ήταν έτσι θα το λύναμε εξ'αρχής μόνοι μας κ δε θα έφτανε να μας γίνετε τόοοοσο αφόρητο, κάτι τόοοοσο απλό...γιατί έτσι θα σου φαίνεται μετά...πές στη μητέρα σου να σε βοηθήσει κ ο μόνος τρόπος πιστεύω είναι αυτός....γιατί ούτε η μητέρα σου μπορεί να σου δώσει αυτοπεποίθηση αυτό μόνη σου θα το χτίσεις...η/ο ψυχολόγος θα σου δείξει όμως με ποιό τρόπο μπορείς να το κάνεις αυτό...κ αν δε θές μη το πείς κ σε κανένα... πάντως τρόπος υπάρχει....μη χάνεις άλλο το καιρό σου κ αφήνεις τα χρόνια να περνάνε έτσι θάβωντας τον εαυτό σου από φόβο μη σε βρούν κ σε κοροιδέψουν ή σε απορρίψουν...που στη τελική μόνη σου απορρίπτεις τον εαυτό σου...σου εύχομαι ότι καλύτερο κ σύντομα ν'απαλλαχτείς απ'αυτό το βάρος που σε οδηγεί στη κατάθλιψη...είναι άδικο...είσαι μια χαρά κορίτσι...κάνε μια έξυπνη κίνηση για σένα κ μόνο για σένα όχι για τους άλλους...

[giotaki7890]

Daenerys_T το ξέρω ότι οι πραγματικοί φίλοι είναι πάρα πολύ λίγοι..ούτως ή άλλως δεν ανοίχτηκα ποτέ σε καμία παρέα μου...δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό...μπορεί και όχι...μπορεί και ναι..να φανταστείτε δεν είχα ανοιχτεί ούτε με το κοριτσάκι που ήμασταν φίλες 6 χρόνια..όχι δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνω παρέα με διαφορετικούς από εμένα ανθρώπους..μιλάω με άτομα τα οποία ειναι άθεα ας πούμε και δεν έχω κανένα πρόβλημα...

[giotaki7890]

katerina' να σας πω την αλήθεια, έχω σκεφτεί πολλές φορές να επισκεφτώ ψυχολόγο..αλλά δεν ξέρω αν αυτήν την εποχή ευκαιρώ να πάω...είναι και το οικονομικό..έχω ακούσει για κάτι τηλεφωνικές γραμμές αλλά δεν ξέρω κατά πόσο βοηθάνε..

[katerina']

katerina' να σας πω την αλήθεια, έχω σκεφτεί πολλές φορές να επισκεφτώ ψυχολόγο..αλλά δεν ξέρω αν αυτήν την εποχή ευκαιρώ να πάω...είναι και το οικονομικό..έχω ακούσει για κάτι τηλεφωνικές γραμμές αλλά δεν ξέρω κατά πόσο βοηθάνε..

αν το θές πραγματικά θα τα βρούν οι γονείς σου τα χρήματα κ θα πάς... κ δεν είναι κ τόσα πολλά αν το ψάξεις...έχουν ρίξει τις τιμές...αλλά ακόμα κ στη γραμμή που λές δε χάνεις τίποτα να καλέσεις...πραγματικά θα βοηθηθείς κ θα το λύσεις το πρόβλημα...βάλτο πείσμα...πώς παίρνεις τα 19αρια; έτσι θα λύσεις κι αυτό το πρόβλημα

[Lorien]

Να σταματήσεις να σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Να σταματήσεις να δίνεις μεγάλη σημασία σε θέματα άνευ ουσίας. Να έχεις καλή εικόνα για τον εαυτό σου. Να συνειδητοποίησεις ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες και ότι οι πραγματικοί φίλοι που θα συναντήσεις στη ζωή σου θα είναι ελάχιστοι. Μέχρι να τους βρεις, θα συναντήσεις και κόσμο περαστικό. Δεν έγινε και τίποτα. Να μην εμπιστεύεσαι τους πάντες και να μην ανοίγεσαι εύκολα. Να βάζεις το μυαλουδάκι σου να διαβάζει τα ψιλά γράμματα.

Και να ξεπεράσεις την κακή δασκάλα του νηπιαγωγείου. Μην αποδίδεις εκεί ότι σου συμβαίνει τώρα.

 

Συμφωνώ σε όλα.

(by the way, μ αρεσε το nickname και το avatar σου!)

Πρεπει να μαθεις να στηριζεσαι στον εαυτο σου και να έχεις εμπιστοσύνη στις δικές σου δυνάμεις. Πάνω απ ολα να εισαι καλά μέσα σου και αυτό θα βγαίνει και στους αλλους. Δυστυχως υπάρχουν πολλοι μαλακες γυρω μας, άνθρωποι αχάριστοι, κακόβουλοι, διπρόσωποι, κουτσομπόληδες κτλ. Επειδή ομως δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε, αυτο που μπορούμε να κάνουμε ειναι να αλλάξουμε εμεις τη στάση μας απεναντι τους. Και οταν βλέπουμε οτι με καποια ατομα δεν ταιριάζουμε και δεν υπάρχει πεδίο συννενοησης, απομακρυνομαστε και αναζητούμε καινούργια ατομα.

Να εισαι ανοιχτη, ειλικρινης, καλοπροαιρετη, να βγάζεις τον καλυτερο σου εαυτο και να εισαι σιγουρη οτι θα σου δωθούν κι άλλες ευκαιριες και θα κάνεις νέους φίλους. Γνώμη μου ειναι να σταματήσεις να ασχολείσαι με τα συγκεκριμένα ατομα που ''δεν σε πάνε''. Ειναι σαν να χτυπας κλειδωμενες πορτες και να περιμένεις να σου ανοίξουν. Χτυπα λοιπόν καινούργιες ''πόρτες''. Κακως τους εδωσες τοση μεγαλη αξια και κακως εχεις τοσο πολυ αναγκη τη δικη τους γνωμη και την αποδοχη τους. Τωρα που θα πας στο λυκειο θα σου δοθουν νεες ευκαιριες, φροντισε ομως κι εσυ να τις εκμεταλλευτεις και να μην επαναλάβεις τα ιδια λαθη που πιθανον εχεις κανει κι εσύ. Επισης μπορεις να γραφτεις σε συλλογους (πχ αθλητικους) αναλογα με τα ενδιαφέροντα σου ωστε να γνωρισεις κι αλλα ατομα περαν του σχολικου περιβαλλοντος. Και τωρα που ειναι καλοκαιρακι, προσπαθησε να περασεις καλα, να κανεις τα μπανάκια σου και τις βολτιτσες σου και μην σκας αν ο ταδε δεν σε πάει ή τι εγινε στο νηπιαγωγειο πριν 10 χρονια. Κοιταζε απο εδω και μπρος και να εισαι δυνατη.

[efi75]

Ξεκινώντας, θα σου πω οτι σε καταλαβαίνω απόλυτα, μια και πέρασα κι εγώ τα ίδια και τώρα τα ξαναπερνώ μέσα από την κόρη μου...

 

Ειμαι σιγουρη οτι η απαράδεκτη στάση της νηπιαγωγού, επηρέασε πάρα πολύ την αυτοπεποιθηση σου και συνέβαλε στο να κλειστεις... Πράγματι ήταν μια σημαντική αιτία... Σε άλλους αιτία είναι ένα κακό οικογενειακό περιβάλλον, σε άλλους μπορεί να είναι η εμφάνιση (οπως σε μένα και την κόρη μου), σε άλλους μια κακή άρθρωση (οπως στο γιο μου που τώρα θα παει στα νήπια) και παει λέγοντας....

 

Όπως και να χει, φαίνεται πως είσαι ενα κλειστό παιδί και δυσκολεύεσαι με τις παρέες... Και αυτό κατα τη γνώμη μου οφείλεται σε μια έλλειψη αυτοπεποιθησης, μια και φοβάσαι μη σε απορρίψουν και τελικά κάνεις παρέα οχι με οποίους επιλέγεις αλλά με οποιους σου αφήνουν ενα περιθώριο να μπεις στην παρεα τους...

 

Απο την άλλη είσαι σίγουρη για το τι θέλεις και για το τι δεν θέλεις να κάνεις. Δεν θελεις να πίνεις και να καπνίζεις, σου αρέσει το σχολείο, εισαι καλή μαθήτρια. Πρέπει λοιπον να επιλέξεις παιδιά με αντίστοιχη ιδιοσυγκρασια και νοοτροπία με τη δική σου... Δεν μπορεί σε ολο το περιβάλλον σου να μην υπάρχουν και καποια παιδια που να σου ταιριάζουν!

Τα περισσότερα βέβαια στην ηλικία σου, ακόμη και αυτα που σου ταιριάζουν, προσπαθούν να το παίξουν κουλ οπως λες και να κανουν την προσωπική τους επανάσταση...

 

 

Τελοσπαντων, μην απογοητευεσαι. Οι περισσότεροι φίλοι που θα περάσουν απο τη ζωη σου, θα καταλάβεις στην πορεια οτι δεν ειχαν και τοση σημασία για σενα και οτι δεν σου ταίριαζαν. Σε αυτο θα συμφωνήσουμε ολοι οι ενήλικες ανεξαιρέτως!!!

 

Επισης θα καταλάβεις οτι δεν υπάρχουν άνθρωποι που μας ταιριάζουν απόλυτα!!!

 

Λόγω επαγγέλματος, (ειμαι καθηγήτρια σε λύκειο), μπορώ να σου πω οτι σίγουρα εχεις μια ευκαιρία να αναπτύξεις καινούριες φιλίες στο λύκειο. Τα παιδια, και κυρίως τα κορίτσια έρχονται σε εμας αρκετά πιο ήρεμα σε σχεση με το γυμνάσιο και πιο κατασταλαγμενα. Αρχίζουν και ξεχωρίζουν λίγο πολύ το τι θελουν. Πρέπει ωστόσο να εισαι ανοικτή, να προβάλεις αυτο που εισαι αλλά και απο την άλλη να μην είσαι απόλυτη. Στη ζωη δεν υπάρχουν καλούπια. Για παράδειγμα συνδέσεις του τύπου καπνιστής=αλήτης και τα λοιπά εναι άκυρες. Αν κάποιες συνήθεις κάποιων δεν μου αρέσουν, άπλα δεν τις ακολουθώ . Αυτο δεν σημαινει ομως οτι δεν του μιλαω, ή οτι τον κατακρίνω. Θα καταλάβεις σιγά σιγα οτι ο καθένας ειναι υπεύθυνος για τον εαυτό του..

 

Ελπιζω να βοήθησα

[giotaki7890]

katerina' σας ευχαριστώ..θα πάρω ένα τηλέφωνο μήπως με βοηθήσουν

[giotaki7890]

linaki10 τα περισσότερα άτομα στο γυμνάσιο ήταν κακόβουλα και διπρόσωπα..Θα προσπαθήσω να ξεχάσω τα πάντα και να προχωρήσω..Ελπίζω στο λύκειο να μην είναι έτσι...σας ευχαριστώ

[giotaki7890]

efi75 σας ευχαριστώ πολύ για την απάντηση..είχα ακούσει από συγγενείς μου ότι στο λύκειο έχεις αρκετές ευκαιρίες μιας και έρχονται παιδιά από πολλά γυμνάσια...μακάρι να μπορέσω όλον αυτόν τον μήνα να καταφέρω με την βοήθεια των γονιών μου λίγη αυτοπεποίθηση..σας ευχαριστώ

[Anna_Tar]

Ετσι ειναι αυτες οι ηλικιες... Και εγω απο το γυμνασιο εχω τις χειροτερες αναμνήσεις!! Τα θυμαμαι και ανατριχιαζω ακομα!! χαχα. Ξερεις ποιο ειναι το μυστικό; Και αυτο το λεω για οσα αλλα παιδια αυτην της ηλικιας εχουν παρομοιο προβλημα... Το μυστικο ειναι να μη σε νοιάζει τι λενε οι αλλοι για εσενα! Οταν εκλαιγα και χτυπουσα το κεφαλι μου για να καταλαβω γιατι δεν με συμπαθουσαν τα παιδια που εκανε παρεα μαζι τους η τοτε κολλητη μου (ακομα κολλητη μου ειναι βεβαια :Ρ ετυχε ομως) αυτα με κοροιδευανε... Οταν σταματησα να ενδιαφερομαι... μαντεψε... σταματησαν και εκεινοι!!!!!! Αυτην την τακτικη χρησιμοποιω ακομα και σημερα... Τα αποτελεσματα της; Λιγους αλλα πολυ καλους φιλους που με αποδεχονται για αυτο που ειμαι!! και τους φιλους αυτους τους βρηκα στο πανεπιστημιο. Οι καλες φιλιες ερχονται απο καθαρη τυχη και οοχι μετα απο ψαξιμο!!!!!! Αν εισαι ο εαυτος σου να εισαι σιγουρη πως θα βρεις φιλους που θα τους εχεις για πολλα χρονια στη ζωη σου!!