Ίσως και ποτέ...

[Dimitroulaa]

Ίσως και ποτέ να μην τα καταφέρουμε....Κουράστηκα να προσπαθώ να κάνω θετικές σκέψεις και να παίρνω κούραγιο από ίστοριες με άισιο τέλος....Εμείς μπορεί να μην τα καταφέρουμε ποτέ...Γιατί δηλαδή να τα καταφέρουμε τώρα και όχι πιο πριν?? Μπερδεμένες σκέψεις... Αλλά δεν είναι και λίγο.. 7 χρόνια.. 7 ολόκληρα χρόνια και ποτέ δεν έτυχε...Ναι υπάρχει θέμα, το γνωρίζουμε, έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, 2 σπερματεγχύσεις (αποτυχημένες), τάματα, κλάμματα, προσευχές, αισιοδοξία, αναισθησία, αφραγκία...όλα!Και όμως τίποτα!!!! Γιατί να ελπίζω? Με φθείρει το να ελπίζω, μου κάνει κακό, χάνω στίγμες ελπίζοντας για ένα θαύμα..Και όχι δεν μπορώ να χαλαρώσω, δεν είναι εφικτό..Το δοκιμάσαμε και το σενάριο "πάμε διακοπές να χαλαρώσουμε", δεν έπιασε...Συγγνώμη, δεν μου φταίτε εσείς, δεν ξέρω καν τι μου φταίει..

Συγγνώμη για την μαυρίλα, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω κάπου άλλου...Δεν έχω κανέναν και καμία που να έχει βιώσει κάτι ανάλογο ώστε να μπορέσει έστω και λίγο να καταλάβει!!!!

[τιγρης]

Κειτω τους δειχτες στο ρολοι...βλεπω την ωρα που ολο τρεχει!!κ διπλα απ το παραθυρο μου μια νεα μερα αχνοφεγγει δεν ξρω αν χερομαι...η αν λυπαμαι...γιαυτην την ωρα που θα ζεισω....ξερω μοναχα κ φοβαμαι....πως η ζωη δεν κανει πισω!!!!!!!

[Dimitroulaa]

Πόσο σωστό....!!!

[Mianmar]

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει γυναίκα που βρίσκεται σε αυτή τη θεση και δεν έχει άγχος...

 

Προσωπικά, δεν πιστεύω σε θαύματα και είμαι κατά του να ελπίζεις ενώ δεν το νιώθεις...

 

Αν νιώθεις ελπίδα κι αισιοδοξια, καλώς... αν νιώθεις οργή και θλίψη, πάλι καλώς...

 

Πιστεύω πως, παρά να προσποιούμαστε και να προσπαθούμε να ζήσουμε σε ένα "ψέμα", είναι καλύτερο να αποδεχτούμε την πραγματικότητα ως έχει... Να αποδεχτούμε τα δεδομένα, τον εαυτό μας...

 

Στο λέει μία μέλλουσα μανούλα που δεν πίστευε ότι θα γίνει μανούλα...

Έμεινα έγκυος μόνο όταν αποδέχτηκα το "πρόβλημά μου".. όταν απελπίστηκα, όταν έπιασα πάτο και δεν είχε παρακάτω... άλλη φορά θα μιλήσω γι' αυτό...

Όταν αποδέχτηκα το πρόβλημά μου και πίστεψα ότι (θέλω δε θέλω) μπορώ να ζήσω και χωρίς παιδάκι, τοτε ήρθε...

 

Και δε στο λέω για παρηγοριά... εγώ όσο διάβαζα ιστορίες με αίσιο τέλος, τόσο πιο πολύ ένιωθα ότι σε εμένα δε θα συμβεί.. στο λέω γιατί πρέπει να αποδεχτούμε πλήρως αυτό που νιώθουμε, αυτό που είμαστε, αυτό που έχουμε...

 

Φιλιά πολλά κι εύχομαι να γίνει το καλύτερο...

[Sunrise15]

Ίσως και ποτέ να μην τα καταφέρουμε....Κουράστηκα να προσπαθώ να κάνω θετικές σκέψεις και να παίρνω κούραγιο από ίστοριες με άισιο τέλος....Εμείς μπορεί να μην τα καταφέρουμε ποτέ...Γιατί δηλαδή να τα καταφέρουμε τώρα και όχι πιο πριν?? Μπερδεμένες σκέψεις... Αλλά δεν είναι και λίγο.. 7 χρόνια.. 7 ολόκληρα χρόνια και ποτέ δεν έτυχε...Ναι υπάρχει θέμα, το γνωρίζουμε, έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, 2 σπερματεγχύσεις (αποτυχημένες), τάματα, κλάμματα, προσευχές, αισιοδοξία, αναισθησία, αφραγκία...όλα!Και όμως τίποτα!!!! Γιατί να ελπίζω? Με φθείρει το να ελπίζω, μου κάνει κακό, χάνω στίγμες ελπίζοντας για ένα θαύμα..Και όχι δεν μπορώ να χαλαρώσω, δεν είναι εφικτό..Το δοκιμάσαμε και το σενάριο "πάμε διακοπές να χαλαρώσουμε", δεν έπιασε...Συγγνώμη, δεν μου φταίτε εσείς, δεν ξέρω καν τι μου φταίει..

Συγγνώμη για την μαυρίλα, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω κάπου άλλου...Δεν έχω κανέναν και καμία που να έχει βιώσει κάτι ανάλογο ώστε να μπορέσει έστω και λίγο να καταλάβει!!!!

 

 

Καλημέρα, Δημητρούλα. Διάβασα αποσπασματικά κάποια πόστς σου κ βάσει της προσωπικής μου εμπειρίας εχω να σου πω τα εξής: Την κιρσοκήλη, αν δεν είναι σε προχωρημένο στάδιο να μην την χειρουργήσετε. Τώρα, όσο αφορά τις βιταμίνες, εχω να σου πω οτι ναι μεν κανουν δουλειά αλλα μην περιμένετε κ θαύματα. Το λιγότερο πρέπει να γίνει θεραπεία για 3 μήνες σε συνδυασμό με καλη διατροφή αλλα κ πάλι στο ξαναλέω μην περιμένεις πολλά. Δε διάβασα κάπου να γράφεις αν εχεις κ εσυ καποιο θεματάκι. Αν θες στειλε μου πμ για να εχω σφαιρική εικόνα. Όσο αφορά τις σπερματεγχυσεις, καταλαβαίνω οτι το κόστος ειναι μικρό αλλα ομως κ το αποτελέσματα ειναι μηδαμινό σωστά; Εγώ θα σου πρότεινα να μη χάνεις άλλο χρόνο κ να πας σε εξωσωματικη. Εννοείται βέβαια οτι οι καιροί ειναι δύσκολοι αλλα αν σκεφτείς οτι μπορείς να περάσεις απο επιτροπή κ να πάρεις τα φάρμακα δωρεάν( κανονικά κοστίζουν περί τις 2,5χιλ ευρώ) κ αν δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα για ιδιωτικό κέντρο μπορείς κάλλιστα να απευθυνθείς σε δημόσιο νοσοκομείο κ με ελάχιστο κόστος να προχωρήσεις στην IVF νομίζω οτι τα πράγματα δεν ειναι κ τοςο μαύρα ετςι δεν ειναι; Στο λέω εγω, που μεςα σε ένα χρονο σχεδόν χειρουργήθηκα, κ μετα έκανα ολα τα παραπάνω που σου προανεφερα( θεραπεία συζύγου, επιτροπή για δωρεάν φάρμακα, εξωσωματικη...) κ τωρα βρίσκομαι στον 6ο μήνα της εγκυμοσυνης. Δεν σου λέω οτι ο δρόμος θα ειναι στρωμένος με ροδοπέταλα, γιατί όλο αυτο θέλει πολυ τρέξιμο!. Αφού ομως το θες τοςο πολυ, θα το πετύχεις αυτο να σκέφτεσαι! Μην το βάζεις κατω. Οπλισου με θάρρος κ υπομονη, κ ξεκινα το ταξίδι αυτο που θα σε φέρει πιο κοντά στο όνειρο! Αν χρειάζεσαι παραπάνω πληροφορίες για γιατρούς, δικαιολογητικά, εξετασεις κλπ ρωτα με!

[Dimitroulaa]

Καλημέρα, Δημητρούλα. Διάβασα αποσπασματικά κάποια πόστς σου κ βάσει της προσωπικής μου εμπειρίας εχω να σου πω τα εξής: Την κιρσοκήλη, αν δεν είναι σε προχωρημένο στάδιο να μην την χειρουργήσετε. Τώρα, όσο αφορά τις βιταμίνες, εχω να σου πω οτι ναι μεν κανουν δουλειά αλλα μην περιμένετε κ θαύματα. Το λιγότερο πρέπει να γίνει θεραπεία για 3 μήνες σε συνδυασμό με καλη διατροφή αλλα κ πάλι στο ξαναλέω μην περιμένεις πολλά. Δε διάβασα κάπου να γράφεις αν εχεις κ εσυ καποιο θεματάκι. Αν θες στειλε μου πμ για να εχω σφαιρική εικόνα. Όσο αφορά τις σπερματεγχυσεις, καταλαβαίνω οτι το κόστος ειναι μικρό αλλα ομως κ το αποτελέσματα ειναι μηδαμινό σωστά; Εγώ θα σου πρότεινα να μη χάνεις άλλο χρόνο κ να πας σε εξωσωματικη. Εννοείται βέβαια οτι οι καιροί ειναι δύσκολοι αλλα αν σκεφτείς οτι μπορείς να περάσεις απο επιτροπή κ να πάρεις τα φάρμακα δωρεάν( κανονικά κοστίζουν περί τις 2,5χιλ ευρώ) κ αν δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα για ιδιωτικό κέντρο μπορείς κάλλιστα να απευθυνθείς σε δημόσιο νοσοκομείο κ με ελάχιστο κόστος να προχωρήσεις στην IVF νομίζω οτι τα πράγματα δεν ειναι κ τοςο μαύρα ετςι δεν ειναι; Στο λέω εγω, που μεςα σε ένα χρονο σχεδόν χειρουργήθηκα, κ μετα έκανα ολα τα παραπάνω που σου προανεφερα( θεραπεία συζύγου, επιτροπή για δωρεάν φάρμακα, εξωσωματικη...) κ τωρα βρίσκομαι στον 6ο μήνα της εγκυμοσυνης. Δεν σου λέω οτι ο δρόμος θα ειναι στρωμένος με ροδοπέταλα, γιατί όλο αυτο θέλει πολυ τρέξιμο!. Αφού ομως το θες τοςο πολυ, θα το πετύχεις αυτο να σκέφτεσαι! Μην το βάζεις κατω. Οπλισου με θάρρος κ υπομονη, κ ξεκινα το ταξίδι αυτο που θα σε φέρει πιο κοντά στο όνειρο! Αν χρειάζεσαι παραπάνω πληροφορίες για γιατρούς, δικαιολογητικά, εξετασεις κλπ ρωτα με!

 

 

Καλημέρα,

 

Ευχαριστώ κορίτσια για τις απάντησεις σας. Sunrise όχι εγώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα (εκτός από το άγχος μου). Ο γυναικολόγος μου είχε πει κάποια στιγμή ότι αν δεν ηρεμήσω εγώ δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Αυτό όμως δεν γίνεται. Πραγματικά έχω προσπαθήσει (ξεκινώντας διάφορα χόμπι) αλλά το βράδυ όταν ξαπλώνω είναι η πρώτη μου σκέψη. Για εξωσωματική έχω ξεκινήσει και το ψάχνω και από Σεπτέμβριο θα κάνω κάνα 2 επισκέψεις ενημερωτικές. Το κόστος είναι υπέρογκο και απαγορευτικό, το ξέρω. Σίγουρα θα χρειαστώ πληροφορίες όσον αφορά γιατρούς και δικαιολογητικά, αφού έχεις κάνει την διαδικασία, κάτι θα γνωρίζεις παραπάνω. Αλλά γενικότερα δεν ξέρω, νομίζω ότι ποτέ δεν θα γίνει αυτό. Και πραγματικά ενώ πρέπει να συμβιβαστώ με την κατάσταση, όπως είπε και μία κοπέλα παραπάνω, δεν μπορώ ρε γαμώτο. Είναι στιγμές που το αποδέχομαι ότι μπορεί να μην γίνει ποτέ και στιγμές που λέω ότι θα συνεχίσω να προσπαθώ. Δεν ξέρω, θέλω από κάπου να πιαστώ και δεν βρίσκω κάτι. Πολύ μπερδεμα. Τέλος πάντων, σε ευχαριστώ γλυκειά μου και όποτε βρεις χρόνο, μου στέλνεις ότι νομίζεις ότι θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμο. Να είσαι καλά!

[Charra]

Δημητρούλα καλημερα κι από εμένα! Κατανόω τη ψυχολογική κούραση κοριτσάκι μου αλλά δεν είναι ορθό κατα τη γνώμη μου να το βάλετε κατω και να συμβιβαστείτε χωρις καν να εχετε απευθυνθεί στο βαρύ πυροβολικό της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής! Στην εποχή μας η επιστήμη εχει φθάσει ψηλά και όλα διορθώνονται! Για την ακρίβεια γίνονται και θαύματα! Κι εμεις εχουμε τα θέματα μας ως ζευγάρι και κυρίως εγώ (χειρουργεία, θεραπείες κλπ) αλλά δεν θα αφήσουμε τιποτα στη τύχη και ετοιμαζόμαστε σιγα σιγα για την πρωτη μας εξωσωματικη από Οκτώβρη! Τα έξοδα είναι πολλά δεν το συζητώ αλλά όπως είπε και η Sunrise μπορεις να απευθυνθείς και σε δημόσιο νοσοκομείο! Αν ψάξεις πληροφορίες στο φόρουμ σίγουρα θα βρεις κοπέλες που το εχουν επιχειρήσει με επιτυχία. Βέβαια να ξέρεις οτι τωρα λόγω της γενικότερης οικονομικής κατάστασης πλέον όλοι οι γιατροι έχουν ρίξει τις τιμές και κανουν και διευκολύνσεις στον τρόπο πληρωμής από ότι ακουω. Μη ζητάς συγγνώμη εδώ ειμαστε για να μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας και να στηρίζουμε η μια την άλλη! Όλες εχουμε σκαμπανεβάσματα στη ψυχολογια μας και ειναι απολύτως φυσιολογικό! Εφόσον θελουμε να κανουμε ενα παιδάκι θα το παλέψουμε με καθε δυνατό τροπο! Οτι θες εδω ειμαστε!

[Sunrise15]

Καλημέρα,

 

Ευχαριστώ κορίτσια για τις απάντησεις σας. Sunrise όχι εγώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα (εκτός από το άγχος μου). Ο γυναικολόγος μου είχε πει κάποια στιγμή ότι αν δεν ηρεμήσω εγώ δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Αυτό όμως δεν γίνεται. Πραγματικά έχω προσπαθήσει (ξεκινώντας διάφορα χόμπι) αλλά το βράδυ όταν ξαπλώνω είναι η πρώτη μου σκέψη. Για εξωσωματική έχω ξεκινήσει και το ψάχνω και από Σεπτέμβριο θα κάνω κάνα 2 επισκέψεις ενημερωτικές. Το κόστος είναι υπέρογκο και απαγορευτικό, το ξέρω. Σίγουρα θα χρειαστώ πληροφορίες όσον αφορά γιατρούς και δικαιολογητικά, αφού έχεις κάνει την διαδικασία, κάτι θα γνωρίζεις παραπάνω. Αλλά γενικότερα δεν ξέρω, νομίζω ότι ποτέ δεν θα γίνει αυτό. Και πραγματικά ενώ πρέπει να συμβιβαστώ με την κατάσταση, όπως είπε και μία κοπέλα παραπάνω, δεν μπορώ ρε γαμώτο. Είναι στιγμές που το αποδέχομαι ότι μπορεί να μην γίνει ποτέ και στιγμές που λέω ότι θα συνεχίσω να προσπαθώ. Δεν ξέρω, θέλω από κάπου να πιαστώ και δεν βρίσκω κάτι. Πολύ μπερδεμα. Τέλος πάντων, σε ευχαριστώ γλυκειά μου και όποτε βρεις χρόνο, μου στέλνεις ότι νομίζεις ότι θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμο. Να είσαι καλά!

 

Σορυ, αλλα εγω δε δέχομαι τους συμβιβασμούς! Τουλαχιστον, οχι πριν κάνω τα αδύνατα δυνατά μέχρι να πετύχω το σκοπό μου! Να ξέρω βρε αδερφέ οτι τελοςπάντων έκανα οτι περναγε απο το χέρι μου. Μικρή ειςαι μην τρελαίνεσαι δε σε πήραν κ τα χρόνια! Αφού δεν εχεις θέμα εσυ τότε τα πράγματα ειναι piece of cake. Στην εξωσωματικη το θεματάκι με το σπερμα αντιμετωπίζεται με ποικίλους τρόπους για αυτο μη σκας καθόλου ! Καλες κ οι προςευχες κ τα τάμματα δε λέω αλλα μονο οταν πραγματικά το αποφασίσεις θα μπορεςεις να πας παρακάτω. Με το να "κλαίγεσα"ι σε φορουμ κλπ δεν πετυχαίνεις τιποτα. Οτι κ να σου λέει ο ένας κ ο άλλος το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Σορυ για το ύφος μου, το μονο που προσπαθώ να πετύχω ειναι να σε ταρακούνησω!! Το άγχος σου βέβαια που τείνει να γίνει έμμονη ιδέα, δυσκολα αποβάλλεται αλλα μονο εσυ μπορείς να το κοντρολάρεις κ κανένας άλλος! Σου μιλάω εγω που στο λεξικό διπλα στη λέξη άγχος αναγράφεται το όνομά μου. Νομίζω οτι το μόνο που σου χρειάζεται είναι μια ένεση αυτοπεποίθησης κ τιποτα παραπάνω! Πίστεψε στον εαυτό σου, βάλε προγραμμα κ ξεκίνα! Σε αυτή τη φάση, τσάμπα κόπος... δε σου στέλνω τιποτα. Οταν το πάρεις απόφαση κ ενεργοποιηθείς, εδώ θα ειμαι να με ρωτήσεις οτι θες. Η διαδικασία παντως να ξέρεις οτι ειναι απλή. Εχει βέβαια λίγη ταλαιπωρία λόγω γραφειοκρατίας κ χαρτούρας αλλα ο καιρος περνάει γρήγορα κ το αποτέλεσμα θα σε δικαιώσει. Οτι κ αν αποφασίσεις ,καλη συνέχεια!

[Dragonfly]

Και εγώ ίσως ακουστώ σκληρή, αλλά στην εποχή μας πια όποιος θέλει να γίνει γονιός μπορεί να βρει ένα σωρό τρόπους για να το πετύχει...

Αν κατάλαβα καλά, μέσα σε 7 χρόνια έχετε κάνει 2 σπερματεγχύσεις; Δεν έχετε εξαντλήσει τις δυνατότητες που σας δίνει η επιστήμη. Οπότε γιατί απελπίζεσαι; Πράγματι πρέπει να βάλετε πρόγραμμα, συγκεκριμένους στόχους, να οργανωθείτε, να δείτε με λεπτομέρειες τι επιλογές έχετε, πόσο κοστίζουν, τι μπορείτε να κάνετε. Δεν πρόκειται να μείνεις έγκυος με τάματα, προσευχές και αισιοδοξία...

Εύχομαι να γίνει πολύ γρήγορα το όνειρό σου πραγματικότητα! Αν το κυνηγήσεις, θα γίνει!

[magdoulini]

Ίσως και ποτέ να μην τα καταφέρουμε....Κουράστηκα να προσπαθώ να κάνω θετικές σκέψεις και να παίρνω κούραγιο από ίστοριες με άισιο τέλος....Εμείς μπορεί να μην τα καταφέρουμε ποτέ...Γιατί δηλαδή να τα καταφέρουμε τώρα και όχι πιο πριν?? Μπερδεμένες σκέψεις... Αλλά δεν είναι και λίγο.. 7 χρόνια.. 7 ολόκληρα χρόνια και ποτέ δεν έτυχε...Ναι υπάρχει θέμα, το γνωρίζουμε, έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, 2 σπερματεγχύσεις (αποτυχημένες), τάματα, κλάμματα, προσευχές, αισιοδοξία, αναισθησία, αφραγκία...όλα!Και όμως τίποτα!!!! Γιατί να ελπίζω? Με φθείρει το να ελπίζω, μου κάνει κακό, χάνω στίγμες ελπίζοντας για ένα θαύμα..Και όχι δεν μπορώ να χαλαρώσω, δεν είναι εφικτό..Το δοκιμάσαμε και το σενάριο "πάμε διακοπές να χαλαρώσουμε", δεν έπιασε...Συγγνώμη, δεν μου φταίτε εσείς, δεν ξέρω καν τι μου φταίει..

Συγγνώμη για την μαυρίλα, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω κάπου άλλου...Δεν έχω κανέναν και καμία που να έχει βιώσει κάτι ανάλογο ώστε να μπορέσει έστω και λίγο να καταλάβει!!!!

 

 

ποιες ειναι οι εξετασεις που εχετε κανει??εχετε ψαχτει διεξοδικα?? και εσυ και ο αντρας σου??

 

ποιος γιατρος σας προτεινε σπερμετεγχυση και με ποια δεδομενα??πχ με ενα χαλια σπερμα,δεν παμε για σπερμετεγχυση,τζαμπα χρονος και χρημα,οπως και φρουδες ελπιδες...

 

το αγχος δεν αποτρεπει μια εγκυμοσυνη,οποτε περα απο το να μας χαλαει την διαθεση, δεν αποτελει μεθοδο αντισυληψης και μαλιστα παρα την θεληση μας...αν ο γυναικολογος σου επι επτα χρονια επικαλειτε το αγχος σου για την μη επιτευξη εγκυμοσυνης,σιγουρα πρεπει να τον αλλαξεις...και μαλιστα,χθες!

 

η επιστημη κανει θαυματα στις μερες μας...δεν την εχεις εξαντλησει,ουτε καν δεν εχετε γνωριστει...οποτε δεν εχεις κανενα λογο να αισθανεσαι τοσο απογοητευμενη και να πειθεις τον εαυτο σου οτι δεν θα γινεται γονεις...

 

για να απογοητευτει καποιος, πρεπει πρωτα να εχει εξαντλησει ολα τα περιθωρια που του δινονται...ειστε ακομα στο μηδεν!! με εναν καλο γιατρο συμμαχο,ο οποιος θα βαλει τα πραγματα σε μια σειρα και θα ψαξει οτι πρεπει να ψαξει,θα κανετε μια αρχη...και μετα ολα θα παρουν τον δρομο τους...

[Dimitroulaa]

Και εγώ ίσως ακουστώ σκληρή, αλλά στην εποχή μας πια όποιος θέλει να γίνει γονιός μπορεί να βρει ένα σωρό τρόπους για να το πετύχει...

Αν κατάλαβα καλά, μέσα σε 7 χρόνια έχετε κάνει 2 σπερματεγχύσεις; Δεν έχετε εξαντλήσει τις δυνατότητες που σας δίνει η επιστήμη. Οπότε γιατί απελπίζεσαι; Πράγματι πρέπει να βάλετε πρόγραμμα, συγκεκριμένους στόχους, να οργανωθείτε, να δείτε με λεπτομέρειες τι επιλογές έχετε, πόσο κοστίζουν, τι μπορείτε να κάνετε. Δεν πρόκειται να μείνεις έγκυος με τάματα, προσευχές και αισιοδοξία...

Εύχομαι να γίνει πολύ γρήγορα το όνειρό σου πραγματικότητα! Αν το κυνηγήσεις, θα γίνει!

 

 

7 χρόνια είναι οι ελέυθερες επαφές και τα τελευταία 4 είναι που μπήκαμε στον χόρο των γιατρών, των βιταμινών, των εξετάσεων κλπ κλπ. Ξέρεις τι γίνεται? Ειμαι η μοναδική σε ένα κύκλο γνωστών και φίλων που μου έτυχε και δεν είχα κάποιον να ρωτήσω που να πάω, που να απευθυνθώ, έτσι και εγώ πήγαινα στα τυφλά, σε διάφορους γιατρούς που πίστευα ότι είναι καλοί χάνοντας χρόνο και χρήμα. Ο καθένας το κόντο του και το μακρύ του. Ευτυχώς βρήκα καλό γυναικολόγο και άνθρωπο πάνω απ' όλα. Σόρρυ για την απαισιοδοξία μου, φάντασου ότι μόνο στον εαυτό μου το κάνω αυτό-για τους άλλους είμαι πήγη ενέργειας. Μακάρι να πάνε όλα καλά. Ευχαριστώ για τις απάντησεις.

[Dragonfly]

7 χρόνια είναι οι ελέυθερες επαφές και τα τελευταία 4 είναι που μπήκαμε στον χόρο των γιατρών, των βιταμινών, των εξετάσεων κλπ κλπ. Ξέρεις τι γίνεται? Ειμαι η μοναδική σε ένα κύκλο γνωστών και φίλων που μου έτυχε και δεν είχα κάποιον να ρωτήσω που να πάω, που να απευθυνθώ, έτσι και εγώ πήγαινα στα τυφλά, σε διάφορους γιατρούς που πίστευα ότι είναι καλοί χάνοντας χρόνο και χρήμα. Ο καθένας το κόντο του και το μακρύ του. Ευτυχώς βρήκα καλό γυναικολόγο και άνθρωπο πάνω απ' όλα. Σόρρυ για την απαισιοδοξία μου, φάντασου ότι μόνο στον εαυτό μου το κάνω αυτό-για τους άλλους είμαι πήγη ενέργειας. Μακάρι να πάνε όλα καλά. Ευχαριστώ για τις απάντησεις.

 

Όλα καλά θα πάνε. Συμβουλεύσου τον γυναικολόγο σου και ξεκινήστε εντατικά προσπάθειες με όποιον τρόπο υπαγορεύει η επιστήμη. Ίσως έχασες χρόνο και ξαφνικά πανικοβλήθηκες... Ξέρω περιπτώσεις γυναικών μεγάλης ηλικίας, άνω των 40, με πολύ σοβαρά προβλήματα που είχαν οι ίδιες και που τελικά έγιναν μητέρες όταν αποφάσισαν να το κυνηγήσουν εντατικά.

[Dimitroulaa]

ποιες ειναι οι εξετασεις που εχετε κανει??εχετε ψαχτει διεξοδικα?? και εσυ και ο αντρας σου??

 

ποιος γιατρος σας προτεινε σπερμετεγχυση και με ποια δεδομενα??πχ με ενα χαλια σπερμα,δεν παμε για σπερμετεγχυση,τζαμπα χρονος και χρημα,οπως και φρουδες ελπιδες...

 

το αγχος δεν αποτρεπει μια εγκυμοσυνη,οποτε περα απο το να μας χαλαει την διαθεση, δεν αποτελει μεθοδο αντισυληψης και μαλιστα παρα την θεληση μας...αν ο γυναικολογος σου επι επτα χρονια επικαλειτε το αγχος σου για την μη επιτευξη εγκυμοσυνης,σιγουρα πρεπει να τον αλλαξεις...και μαλιστα,χθες!

 

η επιστημη κανει θαυματα στις μερες μας...δεν την εχεις εξαντλησει,ουτε καν δεν εχετε γνωριστει...οποτε δεν εχεις κανενα λογο να αισθανεσαι τοσο απογοητευμενη και να πειθεις τον εαυτο σου οτι δεν θα γινεται γονεις...

 

για να απογοητευτει καποιος, πρεπει πρωτα να εχει εξαντλησει ολα τα περιθωρια που του δινονται...ειστε ακομα στο μηδεν!! με εναν καλο γιατρο συμμαχο,ο οποιος θα βαλει τα πραγματα σε μια σειρα και θα ψαξει οτι πρεπει να ψαξει,θα κανετε μια αρχη...και μετα ολα θα παρουν τον δρομο τους...

 

Στον γιατρό που έχω τώρα κατέληξα τα τελευταία 2 χρόνια, έγραψα και παραπάνω ότι πήγαινα δεξιά αριστερά. Το πρόβλημα είναι κυρσοκήλη άμφω- λόγω ηλικίας (42 ο σύζυγος) δεν υπάρχει λόγος χειρουργείου (αυτά είπαν 2 ουρολόγοι από τους 4 που επισκεφθήκαμε- οι άλλοι 2 έλεγαν ότι είναι 50 50 να δούμε αποτέλεσμα λόγω ηλικίας). Εξετάσεις έχω κάνει και εγώ (σαλπιγγογραφία, ορμονολογικός, υπέρηχο και άλλη μία αίματος που δεν θυμάμαι πως λέγεται)-είναι κομπλέ οι δικές μου. Θα προσπαθήσω να ανασυνταχθώ (ψυχολογικά). Να είσαι καλά!!

[Dimitroulaa]

Όλα καλά θα πάνε. Συμβουλεύσου τον γυναικολόγο σου και ξεκινήστε εντατικά προσπάθειες με όποιον τρόπο υπαγορεύει η επιστήμη. Ίσως έχασες χρόνο και ξαφνικά πανικοβλήθηκες... Ξέρω περιπτώσεις γυναικών μεγάλης ηλικίας, άνω των 40, με πολύ σοβαρά προβλήματα που είχαν οι ίδιες και που τελικά έγιναν μητέρες όταν αποφάσισαν να το κυνηγήσουν εντατικά.

 

Είμαι 33 και ο άντρας μου 42. Ίσως να ειναι και αυτό που λες. Κάθομαι και σκέφτομαι ότι ξεκινήσαμε να κάνουμε έλευθερα σεξ όταν ήμουν 26 χρόνων κοριτσάκι και τώρα έφτασα 33 και είμαστε στο ίδιο σημείο. Καταλαβαίνεις νομίζω πως το λέω. Δεν θεωρώ ότι είμαι μεγάλη για να προσπαθώ απλά απογοητεύομαι που έχει περάσει τόσος καιρός και και και και .... Μάλλον το μόνο που κάνω τελικά είναι να απογοητεύομαι, να φοβάμαι και να παραμένω στάσιμη. Μάλλον.

[Dimitroulaa]

Δημητρούλα καλημερα κι από εμένα! Κατανόω τη ψυχολογική κούραση κοριτσάκι μου αλλά δεν είναι ορθό κατα τη γνώμη μου να το βάλετε κατω και να συμβιβαστείτε χωρις καν να εχετε απευθυνθεί στο βαρύ πυροβολικό της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής! Στην εποχή μας η επιστήμη εχει φθάσει ψηλά και όλα διορθώνονται! Για την ακρίβεια γίνονται και θαύματα! Κι εμεις εχουμε τα θέματα μας ως ζευγάρι και κυρίως εγώ (χειρουργεία, θεραπείες κλπ) αλλά δεν θα αφήσουμε τιποτα στη τύχη και ετοιμαζόμαστε σιγα σιγα για την πρωτη μας εξωσωματικη από Οκτώβρη! Τα έξοδα είναι πολλά δεν το συζητώ αλλά όπως είπε και η Sunrise μπορεις να απευθυνθείς και σε δημόσιο νοσοκομείο! Αν ψάξεις πληροφορίες στο φόρουμ σίγουρα θα βρεις κοπέλες που το εχουν επιχειρήσει με επιτυχία. Βέβαια να ξέρεις οτι τωρα λόγω της γενικότερης οικονομικής κατάστασης πλέον όλοι οι γιατροι έχουν ρίξει τις τιμές και κανουν και διευκολύνσεις στον τρόπο πληρωμής από ότι ακουω. Μη ζητάς συγγνώμη εδώ ειμαστε για να μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας και να στηρίζουμε η μια την άλλη! Όλες εχουμε σκαμπανεβάσματα στη ψυχολογια μας και ειναι απολύτως φυσιολογικό! Εφόσον θελουμε να κανουμε ενα παιδάκι θα το παλέψουμε με καθε δυνατό τροπο! Οτι θες εδω ειμαστε!

 

Σε ευχαριστώ για το μήνυμα σου και σου εύχομαι να πάνε όλα οπως τα θες και ακόμα καλύτερα τώρα τον Οκτώβριο που ξεκινάτε!!!! Πολλά σκαμπανεβάσματα αυτή η ψυχολογία!!! Φιλιά!

[Dragonfly]

Είμαι 33 και ο άντρας μου 42. Ίσως να ειναι και αυτό που λες. Κάθομαι και σκέφτομαι ότι ξεκινήσαμε να κάνουμε έλευθερα σεξ όταν ήμουν 26 χρόνων κοριτσάκι και τώρα έφτασα 33 και είμαστε στο ίδιο σημείο. Καταλαβαίνεις νομίζω πως το λέω. Δεν θεωρώ ότι είμαι μεγάλη για να προσπαθώ απλά απογοητεύομαι που έχει περάσει τόσος καιρός και και και και .... Μάλλον το μόνο που κάνω τελικά είναι να απογοητεύομαι, να φοβάμαι και να παραμένω στάσιμη. Μάλλον.

 

Ναι καταλαβαίνω. Σκέψου το αλλιώς. Ότι στην ουσία τώρα θα ξεκινήσετε τις προσπάθειες. Μέχρι τώρα βασιστήκατε στις ελεύθερες επαφές, σε διερεύνηση του προβλήματος και σε κάποιες προκαταρκτικές ενέργειες. μην σκέφτεσαι λοιπόν ότι είστε 7 χρόνια στάσιμοι. Τώρα θα ξεκινήσουν οι εντατικές προσπάθειες και θα δεις ότι θα φέρουν αποτέλεσμα. Μην βάζεις χρονικά όρια γιατί θα αγχωθείς.

Ενημερώσου από τον γυναικολόγο σου, στην ανάγκη πάρε και δεύτερη γνώμη και βάλε πρόγραμμα στις προσπάθειές σας και στις ενέργειες που πρέπει να γίνουν.

[magdoulini]

Στον γιατρό που έχω τώρα κατέληξα τα τελευταία 2 χρόνια, έγραψα και παραπάνω ότι πήγαινα δεξιά αριστερά. Το πρόβλημα είναι κυρσοκήλη άμφω- λόγω ηλικίας (42 ο σύζυγος) δεν υπάρχει λόγος χειρουργείου (αυτά είπαν 2 ουρολόγοι από τους 4 που επισκεφθήκαμε- οι άλλοι 2 έλεγαν ότι είναι 50 50 να δούμε αποτέλεσμα λόγω ηλικίας). Εξετάσεις έχω κάνει και εγώ (σαλπιγγογραφία, ορμονολογικός, υπέρηχο και άλλη μία αίματος που δεν θυμάμαι πως λέγεται)-είναι κομπλέ οι δικές μου. Θα προσπαθήσω να ανασυνταχθώ (ψυχολογικά). Να είσαι καλά!!

 

 

το 42 δεν απαγορευτικη ηλικια για επεμβαση κιρσοκηλης, αλλα η αληθεια ειναι οτι δεν σου εγγυατε αποτελεσμα...ο αντρας μου εκανε σε μικροτερη ηλικια και παλι δεν ειδαμε ιδιαιτερη βελτιωση στο σπερμα...

εξετασουλες ορμονολογικες πρεπει να επαναλαμβανεις ανα καποια χρονια,μην βασιζεσαι στην μια φορα και μονον...να ελεξεις και τον θυρεοειδη σου αν δεν το εχεις κανει ηδη...

αφηστε τον εαυτο σας λιγο χαλαρο οσο διαρκει ακομα το καλοκαιρακι...και μακαρι να ερθει η εκπληξη και να μην χρειαστει να μπειτε σε καμμια περεταιρω διαδικασια....

[Dimitroulaa]

το 42 δεν απαγορευτικη ηλικια για επεμβαση κιρσοκηλης, αλλα η αληθεια ειναι οτι δεν σου εγγυατε αποτελεσμα...ο αντρας μου εκανε σε μικροτερη ηλικια και παλι δεν ειδαμε ιδιαιτερη βελτιωση στο σπερμα...

εξετασουλες ορμονολογικες πρεπει να επαναλαμβανεις ανα καποια χρονια,μην βασιζεσαι στην μια φορα και μονον...να ελεξεις και τον θυρεοειδη σου αν δεν το εχεις κανει ηδη...

αφηστε τον εαυτο σας λιγο χαλαρο οσο διαρκει ακομα το καλοκαιρακι...και μακαρι να ερθει η εκπληξη και να μην χρειαστει να μπειτε σε καμμια περεταιρω διαδικασια....

 

 

Μακάρι, έτσι όπως τα λες. Θυροειδή είχα ελέγξει πριν 4 χρόνια, αν θυμάμαι, εξέταση αίματος και υπέρηχο και ήταν εντάξει. Τις ορμονολογικές δεν τις έχω επαναλάβει, δεν χάνω κάτι να τις ξανακάνω. Πρέπει να αναθεωρήσω πολλά πράγματα!!!

[ΜΑΡΑΚΙ1980]

Μακάρι, έτσι όπως τα λες. Θυροειδή είχα ελέγξει πριν 4 χρόνια, αν θυμάμαι, εξέταση αίματος και υπέρηχο και ήταν εντάξει. Τις ορμονολογικές δεν τις έχω επαναλάβει, δεν χάνω κάτι να τις ξανακάνω. Πρέπει να αναθεωρήσω πολλά πράγματα!!!

 

Να πω κι εγώ τη γνώμη μου??? Να κλείσεις ραντεβού με την επιτροπή του εοπυυ για την εξωσωματική (είναι η επιτροπή που σου εγκρίνει την χορήγηση φαρμάκων) και μετά να επαναλάβεις τι ορμονικές. Αυτές τις εξετάσεις τις θέλει η επιτροπή να έχουν γίνει μέσα στο τελευταίο τρίμηνο. Ας τις κάνεις άλλη μία φορά μόνο. Πάρε τηλ για να κλείσεις ραντεβού με την επιτροπή και μετά τα σκέφτεσαι και ξεκινάς όλη την προετοιμασία. Πάρε σειρούλα όμως και εδώ είμαστε πολλές που έχουμε όλη την καλή διάθεση να σου δώσουμε όσες πληροφορίες θες!!

Φανταζομαι ότι όλες έχουμε καλές και κακές μέρες (εγώ ΣΙΓΟΥΡΑ) και η ανεξήγητη υπογονιμότητα (εκεί κατατάσσομαι και εγώ) μπορεί να σε τσακίσει ψυχολογικά, αλλά....τα αγαθα κοποις κτωνται! Φτιάξε τη διάθεσή σου γιατί μπορεί να τους ξεγελάς όλους, αλλά τον άντρα σου...αποκλείεται! Και του το μεταφέρεις!! Εγώ αυτό σκέφτομαι όποτε βουλιάζω...

[Νεραϊδες]

Σιγουρα τα 7 χρόνια δεν ειναι λιγα.....αλλα ουσιαστικα σε αυτα τα 7 χρόνια κανετε μονο επαφες και μονο λιγες εξετασεις!

Δεν νοειται να εχεις κανει ορμονολογικες ή θυροειδη πριν 4 χρόνια και να θεωρεις οτι αρκει!!!

Το τσεκαπ ειναι ετησιο!!!!! οπως το τεστ παπ ετσι και οι ορμονολογικες και ο θυροειδης. Παρακολουθηση ωορρηξιας με υπερηχους εχεις κανει; καθολου, λιγο ή για πολλους κυκλους;

 

Εχεις το νεαρο της ηλικιας σου με το μερος σου! εκμεταλλευσου το!

η διαδικασια της επιτροπης ειναι απλη....ειδικα αν περασεις απο επιτροπη για σπερματεγχυση.

Εσυ ομως απεχεις ακομη απο αυτη την υποβοηθηση..δεν εχεις δοκιμαστει στα πιο απλα σταδια υποβοηθησης. Εχεις κανει 2 σπερματεγχυσεις. Εγιναν σε ειδικο κεντρο ή σε τυχαιο γυναικολογο; εγιναν με φαρμακα ή σε φυσικο κυκλο;

Πολλα τα ερωτηματα....πολλες οι ανησυχιες....μεγαλη η επιθυμια για μητροτητα αλλα θελει και κοπους και αγωνες! Αφου δεν μας καθεται με το απλο τροπο....το σεξ!

Μην χρονοτριβεις αλλο....και το περιμενεις να ερθει απο μονο του αφου πια σε ριχνει τοσο πολυ ψυχολογικα!

Καλη τυχη!!!

[cat76]

Dimitroula κοριτσι μου,γιατι τετοια απογοητευση.Οπως ειπαν και οι υπολοιπες κοπελες δεν εχετε εξαντλησει ολα οσα προσφερει η επιστημη.

Αν σε παρηγορει και εγω ειμαι στην ιδια φαση.Σχεδον 8 χρονια παντρεμενη αλλα οι προσπαθειες αρχισαν μετα απι ενα χρονο.Ειχαμε και την "πολυτελεια" να μην θελουμε παιδι απο τον πρωτο χρονο.Ειρωνια!!

Περυσι πηρα την αποφαση να το κυνηγησουμε πιο πολυ μιας και περασαν τα χρονια,σε μοναδα υπογονιμοτητας σε δημοσιο νοσοκομειο.Ειχα μια πετυχημενη σπερματεγχυση,που δεν προχωρησε και τωρα το καλοκαιρι εκανα αλλες 2 χωρις αποτελεσμα.Θα συνεχισω ομως γιατι πιστευω οτι καποια στιγμη θα ερθει.Με οποιοδηποτε τροπο.Εχω εξαλλου και εξωσωματικες να κανω.

Μην το αφησεις να σε παρει απο κατω.Εχεις αρκετο χρονο μπροστα σου.Εισαι σε πολυ καλη ηλικια,αρκει να το κυνηγησεις!!!

[Dimitroulaa]

Dimitroula κοριτσι μου,γιατι τετοια απογοητευση.Οπως ειπαν και οι υπολοιπες κοπελες δεν εχετε εξαντλησει ολα οσα προσφερει η επιστημη.

Αν σε παρηγορει και εγω ειμαι στην ιδια φαση.Σχεδον 8 χρονια παντρεμενη αλλα οι προσπαθειες αρχισαν μετα απι ενα χρονο.Ειχαμε και την "πολυτελεια" να μην θελουμε παιδι απο τον πρωτο χρονο.Ειρωνια!!

Περυσι πηρα την αποφαση να το κυνηγησουμε πιο πολυ μιας και περασαν τα χρονια,σε μοναδα υπογονιμοτητας σε δημοσιο νοσοκομειο.Ειχα μια πετυχημενη σπερματεγχυση,που δεν προχωρησε και τωρα το καλοκαιρι εκανα αλλες 2 χωρις αποτελεσμα.Θα συνεχισω ομως γιατι πιστευω οτι καποια στιγμη θα ερθει.Με οποιοδηποτε τροπο.Εχω εξαλλου και εξωσωματικες να κανω.

Μην το αφησεις να σε παρει απο κατω.Εχεις αρκετο χρονο μπροστα σου.Εισαι σε πολυ καλη ηλικια,αρκει να το κυνηγησεις!!!

 

Σ' ευχαριστώ κορίτσι μου για την απάντησή σου. Σε ποιο δημόσιο προσπάθησες αν επιτρέπεται? Μακάρι να μας πάνε όλα καλά. Με έναν μαγικό τρόπο μεταδίδεις αισιοδόξια!:-)

[cat76]

Σ' ευχαριστώ κορίτσι μου για την απάντησή σου. Σε ποιο δημόσιο προσπάθησες αν επιτρέπεται? Μακάρι να μας πάνε όλα καλά. Με έναν μαγικό τρόπο μεταδίδεις αισιοδόξια!:-)

 

Ειμαι επαρχια στο Πανεπιστημιακο νοσοκομειο Λαρισας.Ολα θα μας πανε καλα,να το πιστεψεις.Αλλα κυνηγησε το και μην το αφησεις.Ο δρομος αυτος δεν ειναι ευκολος θα εχει στεναχωριες αρκετες.Αλλα εκει θα το παλεψουμε!!