Ανυπαρξία "μητρικών" συναισθημάτων...Ανησυχητικό ??

[Stella Va]

Καλημέρα και από μένα.

Διανύω την 7η βδομάδα της πρώτης μου εγκυμοσύνης, χτες μάλιστα ακούσαμε και την καρδούλα του. Όμως παρόλο που και το είδαμε (ξεκάθαρα) και το ακούσαμε, παρόλο που έχω αρκετά έντονες ναυτίες τις τελευταίες μέρες, δεν εννοώ να καταλάβω πως μια νέα ζωούλα βρίσκεται μέσα μου! Θέλω να νιώσω ότι το αγαπώ αλλά αδυνατώ, δεν το αντιλαμβάνομαι καν. Φταίει ίσως το γεγονός ότι η εγκυμοσύνη προέκυψε χωρίς προσπάθεια, δηλαδή δεν το αποφεύγαμε μεν, αλλά ούτε και συνειδητά το προσπαθούσαμε. Προέκυψε απλά φυσικά και αυθόρμητα.

Όσο προχωράει η εγκυμοσύνη με ανησυχεί το γεγονός αυτό... Θα γίνω μήπως κακή μητέρα ? Έχει νιώσει κάποια μανούλα παρόμοια ? Με στεναχωρεί και με αγχώνει λίγο αυτό, γιατί βλέπω τον άντρα μου ήδη να μιλάει και να χαϊδεύει συγκινημένος την (όχι φουσκωμένη ακόμη) κοιλίτσα μου, και εγώ να μην μπορώ να νιώσω παρόμοια

[ekavi_]

Προφανώς δεν το έχεις συνειδητοποιήσει ακόμα και ίσως να είσαι και φοβισμένη. Είναι και στη μέση οι ναυτίες που εμένα τουλάχιστον με έκαναν να νιώθω άρρωστη και όχι έγκυος...

 

Μην ανησυχείς είναι νωρίς ακόμα. Θα το συνειδητοποιήσεις με τον καιρό.

[goody]

Καλε ειναι πολυ νωρις ακομα για να νιωθεις ετσι! Σταδιακα, μερα με τη μερα θα δημιουργηθει το δεσιμο με το σπορακι σου, ειδικα οταν αρχισει να κλωτσαει, προς τον 5ο μηνα και μετα, θα αρχισεις να νιωθεις λιγο πιο μαμα και οταν γεννησεις τα συναισθηματα σου θα πολλαπλασιαστουν επι 100,μην βιαζεσαι, καλη εγκυμοσυνη και με το καλο το μωρακι σου!

[hara86]

Συμφωνώ με την ekavi_ ..

είναι ακόμα πολύ νωρίς,μην κάνεις τέτοιες σκέψεις για τον εαυτό σου.

 

Ιδιαίτερα τους αρχικούς μήνες που οι περισσότερες γυναίκες κυριολεκτικά υποφέρουν,μην περιμένεις να νιώθεις σαν χαζομαμα...είναι φυσιολογικο και απόλυτα κατανοητό.

 

Οσο περνάει ο καιρός,και αρχίσει να φουσκώνει η κοιλίτσα,να το νιώθεις οταν κουνιέται και το καλύτερο όταν θα έχουν φύγει οι ζαλάδες κ οι εμετοί.... θα αρχίσεις να συνηθιζεις την ιδέα και θα ξυπνησουν πολλά συναισθήματα μέσα σου...

[Scratée]

Μη σου πω ότι πολλές το νιώθουν αφού γεννήσου, και πάλι όχι αμέσως! Με το καλό!!! Κοίτα να απολαύσεις την εγκυμοσύνη σου!

[Stella Va]

Σας ευχαριστώ, είστε αρκετά καθησυχαστικές ως...εμπειρότερες, απ' ο,τι καταλαβαίνω! Ελπίζω να καταφέρω σταδιακά να νιώσω σαν εκείνες τις εγκυούλες που είναι στο mood ήδη από το τεστ !

[vaso1980]

Στέλλα και εγώ το ίδιο νιώθω: δηλ είναι σαν να μην νιώθω τίποτα.Θέλω να πιστεύω ότι αυτό έχει να κάνει με το ότι είμαι όλη την ημέρα χάλια, με ανακατωσουρες, εμετό, ατονία κτλ. και μάλλον δεν το έχω συνειδητοποιησει ακόμα ότι είμαι έγκυος. Νιώθω άρρωστη και ανίκανη. Όλοι μου λενε"αυτή είναι η πιο ωραία περίοδος της ζωής σου" και φυσικά τους κοιτάζω σαν να είναι χαζοί και τους λέω: "ε, δεν πάτε καλα!!!!!" Ελπίζω να μας γυρίσει και εμάς και να την δούμε αλλιώς. Οι μαμάδες του σαιτ τουλάχιστον αυτό λένε!!! Φιλιά

[goody]

Κοριτσια μην αγχωνεστε, το ''αυτη ειναι η ομορφοτερη περιοδος της ζωης σου'' ειναι μεγαλος μυθος κατα τη γνωμη μου. Σωματικα νιωθεις τον περισσοτερο καιρο δυσαρεστα, ψυχολογικα εχεις μεταπτωσεις με τις ορμονες κλπ , φυσικα υπαρχει συνηθως χαρα για το μωρο αλλα υπαρχει και αγχος! Και μεσα σε ολα αυτα εχεις και το υπεροχο αυτο κλισε στο μυαλο σου να σε κανει να νιωθεις εξωγηινη που δεν το απολαμβανεις οσο φανταζοσουν!

[Koalaki]

Καλημέρα και από μένα.

Διανύω την 7η βδομάδα της πρώτης μου εγκυμοσύνης, χτες μάλιστα ακούσαμε και την καρδούλα του. Όμως παρόλο που και το είδαμε (ξεκάθαρα) και το ακούσαμε, παρόλο που έχω αρκετά έντονες ναυτίες τις τελευταίες μέρες, δεν εννοώ να καταλάβω πως μια νέα ζωούλα βρίσκεται μέσα μου! Θέλω να νιώσω ότι το αγαπώ αλλά αδυνατώ, δεν το αντιλαμβάνομαι καν. Φταίει ίσως το γεγονός ότι η εγκυμοσύνη προέκυψε χωρίς προσπάθεια, δηλαδή δεν το αποφεύγαμε μεν, αλλά ούτε και συνειδητά το προσπαθούσαμε. Προέκυψε απλά φυσικά και αυθόρμητα.

Όσο προχωράει η εγκυμοσύνη με ανησυχεί το γεγονός αυτό... Θα γίνω μήπως κακή μητέρα ? Έχει νιώσει κάποια μανούλα παρόμοια ? Με στεναχωρεί και με αγχώνει λίγο αυτό, γιατί βλέπω τον άντρα μου ήδη να μιλάει και να χαϊδεύει συγκινημένος την (όχι φουσκωμένη ακόμη) κοιλίτσα μου, και εγώ να μην μπορώ να νιώσω παρόμοια

 

Θα αναφερω κατι παρομοιο που συνεβη σε εμενα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης μου.

 

Απουσια μητρικων συναισθηματων δεν ειχα, καθε αλλο μπορω να πω, ανυπομονουσα για τον επομενο υπερηχο, αλλα δεν ενιωθα καθολου μα καθολου την αναγκη να βγω να κανω ψωνια για το μωρο, δεν ειχα αυτο το κολλημα με τις βιτρινες που ηταν γεματες με καλτσακια, φορμακια και καθε λογης βρεφικα ειδη, ωσπου στα μισα της εγκυμοσυνης περιπου, αρχισα να νιωθω την απιστευτη αναγκη οτι το μωρο πρεπει να εχει τα παντα, να μην γεννηθει και του λειψει τιποτα, να ειναι ολα οργανωμενα και με λιγα λογια δεν μπορουσα να διανοηθω βαλιτσα νοσοκομειου και δωματιο μωρου να μην ειναι ετοιμα απο τον 6ο κιολας μηνα :shock:!!! Τωρα, δε, που με χανεις που με βρισκεις μονιμως κολλημενη σε καποια βιτρινα με βρεφικα η σε καποιο site να ψαχνω τι ερχεται σειρα να αγορασω στο μωρο!!!

 

Οποτε παιζουν ρολο και οι ορμονες, και ο χρονος, αλλα και η ιδιοσυγκρασια καθε γυναικας, αλλα το σιγουρο ειναι οτι καθε γυναικα οταν γινει μαμα αλλαζει πλεον ολος της ο κοσμος, την πλημμυριζουν πληθωρα συναισθηματων που μεχρι προτεινως ηταν ανυπαρκτα, ισως γιαυτο να υπαρχει η αισθηση της ανυπαρξιας, κατι που θεωρω απολυτως φυσιολογικο!!!

 

Οσο για τον ανδρα σου, ενα θα σου πω, μεγαλωνεις 2 μωρακια, ενα στην κοιλιτσα σου και ενα εξω απο αυτην !!!

 

Με το καλο τα μωρακια σας κοριτσια!!!

[ginger1]

Κι εγώ στην τόσο αρχή της εγκυμοσύνης, αισθανόμουν κυριολεκτικά πολύ άρρωστη, με τις ναυτίες, τους εμετούς κάθε μέρα, που δεν μπορούσα να φάω και να πιω τίποτα, δεν προλάβαινα, να σου πω την αλήθεια, να συνειδητοποιήσω ότι στην κοιλίτσα μου ήταν ένα μωράκι! Αφού με ρωτούσαν, "είσαι ενθουσιασμένη;!", κι εγώ ήμουν ένα ράκος, πού να ενθουσιαστώ! Αλλά μην ανησυχείς καθόλου, εμένα μόλις πέρασαν τα συμπτώματα, μου φούντωσαν τα συναισθήματα για το μωρό. Τώρα δε, είμαι εντελώς χαζομαμά, δεν το χορταίνω! και σαν την koalaki δεν έχω αφήσει site για site με βρεφικά είδη με το καλό το μωράκι σου!

[iouliana]

καλημέρα !!

 

 

μην ανησυχεις το εχεις 100% το μητρικο ενστικτο,,,,και στο λεω εγω που το μοναδικο μωρο που πηρα ποτε αγκαλια είναι το δικο μου,,,,ακομη είναι νωρις όταν κανεις την αυχενικη και μετα που θα βλέπεις ολοκληρωμενο μωρακι θα τρελαίνεσαι,,,,

 

 

 

επισης μη θεωρεις ότι αυτό το χαζομαμαδιστικο βγαινει αμεσως μολις γεννησεις απαραίτητα,,,τις πρωτες ημερες εισαι πολύ κουρασμενη και αγχωμενη οποτε λιγο πολύ τα κανεις όλα μηχανικα ,,,,μολις όμως παρεις τα πανω σου και αρχισει και το μωρο να αλληλεπιδρα δεν θα αναγνωρίζεις τον εαυτο σου με το τι χαζα θα κανεις για ένα χαμογελακι...................

 

 

 

 

υ.γ.συμφωνω με goody,,,η εγκυμοσυνη ειναι μια αρκετα δυσκολη περιοδο της ζωης μας απλα τα ξεχναμε όλα και τα ωραιοποιουμε

[Smurfita]

Συμφωνώ με τις απόψεις των υπόλοιπων κοριτσιών 100%.

Επίσης θα σου πω αυτό που μου έλεγε ο άντρας μου την αντίστοιχη περίοδο: "αφού αναρωτιέσαι αν θα είσαι κακή μαμά, τότε θα είσαι σίγουρα μια καλή μαμά γιατί θα προσπαθείς συνέχεια για το καλύτερο και να κάνεις το μωρό ευτυχισμένο".

Μέχρι και που πήγαμε για την αυχενική διαφάνεια δεν μπορούσα να καταλάβω αυτή τη ζωούλα που μεγάλωνε μέσα μου. Είχα ανακατωσούρες, ζαλάδες, εμετούς, χαμηλή πίεση όλη μέρα και όλη νύχτα (βέβαια αυτά συνεχίστηκαν και για τους υπόλοιπους μήνες) οπότε ήταν αρκετά δύσκολο να χαρώ. Μετά την αυχενική όμως όλα αυτά τα είδα σαν "καπρίτσια" της κορούλας μου που ήθελε να κάνει αισθητή την παρουσία της και να πει "καλέ εδώ είμαι κι εγώ". Οπότε ερμήνευα π.χ. τον εμετό από φαγητό ότι δεν άρεσε στη μικρή και γι'αυτό το απέβαλα, τη ζαλάδα ότι κουράστηκε το μωρό κ.ο.κ Έτσι άρχισα να τα βλέπω όλα με καλύτερο μάτι, παρά την γενικότερη ταλαιπωρία.

Θα δεις ότι όλα θα πάνε καλά και αυτά τα "μητρικά" συναισθήματα μια χαρά υπάρχουν και θα σου βγουν σιγά σιγά. Μην βιάζεσαι, είναι δύσκολα, αλλά στο τέλος όταν θα κρατάς το μωράκι σου θα τα ξεχάσεις όλα!

[mousitsa89]

ΣΤΕΛΛΙΤΣΑ ΜΟΥ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΓΙΑΤΙ ΒΙΩΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩς !ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ 6 ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΕΙΧΕ ΠΙΑΣΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΙΝΩ ΚΑΛΗ ΜΑΝΑ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΜΕΛΑΝΧΟΛΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΟ ΛΟΓΟ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΜΟΥ ΜΙΛΑΓΕ ΣΑΝ ΧΑΖΟΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΗ ΚΟΙΛΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΖΑ ΣΑΝ ΟΥΦΟ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ...ΤΩΡΑ 3 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΥΠΕΡΗΧΟ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΔΕΝΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΔΕΣΙΜΟ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ!!!ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΓΥΡΩ ΣΟΥ!!

[Stella Va]

Ουφ! Δε ξέρετε πόσο με ανακουφισατε! Ειδικά βλέποντας ότι...δεν είμαι η μόνη!

Άλλωστε μανούλα γίνεσαι, δεν γεννιεσαι!

Μουσιτσα και Βάσω, που είμαστε στα ίδια, εύχομαι καλή εγκυμοσύνη!!

[mousitsa89]

επισης να ειμαστε γερες εμεις και τα παιδακια μας!

[benat]

Καλημέρα και από μένα.

Διανύω την 7η βδομάδα της πρώτης μου εγκυμοσύνης, χτες μάλιστα ακούσαμε και την καρδούλα του. Όμως παρόλο που και το είδαμε (ξεκάθαρα) και το ακούσαμε, παρόλο που έχω αρκετά έντονες ναυτίες τις τελευταίες μέρες, δεν εννοώ να καταλάβω πως μια νέα ζωούλα βρίσκεται μέσα μου! Θέλω να νιώσω ότι το αγαπώ αλλά αδυνατώ, δεν το αντιλαμβάνομαι καν. Φταίει ίσως το γεγονός ότι η εγκυμοσύνη προέκυψε χωρίς προσπάθεια, δηλαδή δεν το αποφεύγαμε μεν, αλλά ούτε και συνειδητά το προσπαθούσαμε. Προέκυψε απλά φυσικά και αυθόρμητα.

Όσο προχωράει η εγκυμοσύνη με ανησυχεί το γεγονός αυτό... Θα γίνω μήπως κακή μητέρα ? Έχει νιώσει κάποια μανούλα παρόμοια ? Με στεναχωρεί και με αγχώνει λίγο αυτό, γιατί βλέπω τον άντρα μου ήδη να μιλάει και να χαϊδεύει συγκινημένος την (όχι φουσκωμένη ακόμη) κοιλίτσα μου, και εγώ να μην μπορώ να νιώσω παρόμοια

 

Stella μου μην αγχόνεσαι καθόλου. Εγώ μπαίνω αύριο στην 28 εβδομάδα και όλες μου οι φίλες με ρωτάνε πως νιώθω. Η απάντηση είναι "δεν νιώθω κάτι". Οι περισσότερες μένουν να με κοιτάνε σαν να είμαι η πιο αναίσθητη κοπέλα στη γη. Σίγουρα έχει να κάνει και με το γεγονός ότι ήρθε χωρίς προσπάθεια. Έτσι συναιβει και σε μας. Έχεις πολλά να επεξεργαστέις μέσα σου. Αρχικά μόνο και μόνο ότι ξαφνικά είσαι έγκυος είναι αρκετό, σιγά σιγα θα βλέπεις το σώμα σου ν αλλάζει και θα έχεις να σε απασχολεί αυτό, λίγο αργότερα μπορεί να αναλογιστείς τις ευθύνες και να φρικαρεις, μπορεί και όχι. Και μια μέρα, αν το θέλετε φυσικά, θα μάθεις το φύλο. Εκεί θα σου γίνει πιο αληθινό λιγάκι. Το μωρό θα γίνει "η μπαμπά" ή "ο μπεμπης" και θα σκεφτείς ονόματα, πράγματα που μπορεί να κάνετε κλπ, αλλά και πάλι δεν είναι αρκετό αυτό για να νιώσεις συναισθήματα. Εγώ σήμερα νιώθω ανυπομονησία για τον ερχομό της μπεμπας μας μαζί με τρομερό άγχος, γιατί πρώτη φορά μου συμβαίνει και είναι όλα καινουρια και μπορώ να πω ότι, παρόλο που την νιώθω κανονικά να κουνιεται και βλέπω και τη κοιλιά μου να κουνιέται παρέα, δεν νιώθω κάποιο ιδιαίτερο συναίσθημα. Είναι μεν κάτι δικό σου που σίγουρα θα ανυπομονεις να δεις αλλά ακόμα δε το γνωρίζεις προσωπικά. Η γνώση μιας κατάστασης από την επίγνωση της απέχουν πολύ! Και εγώ τις πρώτες εβδομάδες που το έμαθα ένιωθα σαν να μην υπάρχει τίποτα, και οποίος χάιδευε την κοιλιά μου απλά μου δημιουργούσε αμηχανία αλλά σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα όλα αυτά αλλάζουν μόνα τους. Μην πιέζεις τον εαυτό σου. Όλα θα πανε καλά και θα είσαι μια τέλεια μανούλα όπως θα είμαι και εγώ και όλες μας, γιατί η φύση έχει προνοήσει και μας έχει ετοιμάσει από μικρές για αυτή τη μέρα.

[Ρυζακι]

Μια απο τα ιδια κι εγω....

 

Οι εγκυμοσυνες μιυ ειναι οι πιο δυσκολοι περιοδοι της ζωης μου. Θρομβοφιλια, ζαχαρο, πιεση, εμετοι, ναυτιες, μυρωδιες,π αραλογα νευρα, κλαματα, κυκλοθυμια κτλ κτλ. Το χειροτερο δεν εινσι οσα ανεφερα..το χειροτερο ειναι το αγχος!!! Δεν παλευεται, υποφερω! Και που να το ξεστομισω; μν στο γιατρο.. με τρελενει η αγωνια αν θα πανε ολα καλα.. μετα απο μια τελειομηνη κυηση κ ενα παιδακι, ηρθε μια βιοχημικη, μετα μια παλλινδρομη και τωρα φαυτη η κυηση που χιλιοπαρακαλω να φτασει ως το τελος με ενα γερο μωρο. Προσευομαι κ τρεμω να φτασουμε στο τερμα ευτυχισμενοι! Ζηλευω ολες εκεινες που απο το τεστ το ανακοινωνουν παντου, κανουν ζωαρα εγκυου κ δεν εχουν καθολου αγχος! Ναι, υπαρουν και τετοιες!

 

Μπηκα στην 31 εβδομαδα, συσπασεις, υπερβολικοι πονοι απτους συνδεσμους της μητρας, κολικοι εντερου, δεν μπορω να κουνηθω ειδικα τα βραδια και ενω γνωριζω οτι πρεπει να ετοιμαστουμε σιγα σιγα, μονο στο ιντερνετ κοιτω. Δεν εχω βγει για ψωνια. Δεν μου κανει αισθηση να τρεξω να ψωνισω, παροτι εχω ξαναησει αυτη την τελεια διαδικασια να ψωνιζεις για το μωρο. Θες ο φοβος, θες οι ορμονες.. δεν ξερω, ολο σκεφτομαι οτι εχω καιρο ακομα.

 

Ουφ δυσκολη ηφαση κοριτσια, με το καλο να ρθουνε τα μωρακια μας στον κοσμο!

[Stella Va]

Τελικά για τις περισσότερες η εγκυμοσύνη καθέ άλλο παρά "η καλύτερη φάση στη ζώη της γυναικάς" είναι. Ίσως να θεωρειται ως τέτοια όταν έχει πλέον περάσει, σίγουρα η δημιουργία μιας ζωουλας είναι ένα μικρο θαύμα οπότε χαλαλι ολα (εκ των υστέρων βεβαία!).

Για να προσπαθήσω να το νιώσω και να το αντιληφθω το πλασματακι μου άρχισα να κραταω ημερολόγιο απευθυνόμενη στο μωρακι μου, θαρρώ πως βοηθάει...

Ρυζακι εύχομαι ολόψυχα να πάνε ολά καλά!!

[robenula]

οι εγκυμοσυνες μου ηταν οι χειροτερες περιοδοι στη ζωη μου.καλα,οι δυο πρωτες παλλινδρομες.πικρα...η τριτη χιλια δυο προβληματα χιλια σας λεω.ευτυχως αν και προωρο το μικρο μου ολα καλα στο τελος.βλεπω εγκυο στο δρομο και τη λυπαμαι-αυτη βεβαια ειναι μες την τρελη χαρα.

[Supergirl77]

Για μένα η εγκυμοσύνη ήταν μια υπέροχη περίοδος, με τα μικροπροβληματάκια της, αλλά υπέροχη. Τον τελευταίο μήνα όμως είχα την εξής ανησυχία: κι αν δε μ' αρέσει το μωρό μου; Μου έλεγαν ότι όλες οι μητέρες βλέπουν το μωρό τους πανέμορφο, αλλά εγώ όσα έβλεπα σε φωτογραφίες κτλ δεν τα έβλεπα όμορφα, οπότε ανησυχούσα ότι θα ήμουν υπερβολικά...αντικειμενική και με το δικό μου. Ότι θα ήμουν η πρώτη μάνα που δε θα έβλεπε καταπληκτικό το παιδί της, άρα κακή μάνα!

 

Γέλαγαν όσοι το άκουγαν, ευτυχώς δεν ίσχυσε - το μωρό μου είναι πανέμορφο (κλασσική μάνα, χαχαχαχα)!

 

Μην ανησυχείς λοιπόν, θα σου έρθει το μητρικό ένστικτο με τον καιρό...