ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΠΡΟΩΡΟΤΗΤΑΣ

[Zoiskos]

Καλησπέρα σας!!:D

 

Έχω δυο αγοράκια διδυμάκια που γεννήθηκαν πολύ πρόωρα (29 κ 6) 1070γρ κ 1200γρ. Τώρα, είναι 5 μηνών ημερολογιακά και 2,5 διορθωμένη.Θα ήθελα να ρωτήσω άλλες μανούλες που έχουν βρεθεί στη θέση μου πώς εξελίχθηκαν τα μωράκια τους. Πότε έκατσαν, περπάτησαν, αν είχαν και άλλα θεματάκια κλπ. Ξέρω πως κάθε παιδί είνα μοναδικό αλλά η αλήθεια είναι ότι ό, τι και να κάνουν το βλέπω με καχυποψία και ανησυχώ μήπως είναι δείγμα για κάτι και δεν το καταλάβω εγκαίρως...:confused::oops::oops:

 

Σας ευχαριστώ!!

[xena]

Να σου ζήσουν κοριτσάκι μου τα μωράκια σου!

 

Ο/Η παιδίατρος θα ελέγχει την ανάπτυξη των παιδιών, τόσο την σωματική, όσο και την νοητική για τον πρώτο χρόνο τουλάχιστον, πολύ στενά. Θα σου λέει κάθε μήνα τι αναμένει να κάνουν, θα ελέγχει εκ των υστέρων ο ίδιος και θα ρωτά και εσένα. Θα δεις πως θα αναπτύσσονται οι ικανότητες τους σταδιακά και θα χαίρεσαι τόσο πολύ! Αργά ή γρήγορα το κάθε παιδάκι όταν νιώσει έτοιμο και ικανό καταφέρνει και κάτι! Ένα κατόρθωμα κάθε φορά!!!!

 

Εγώ γέννησα λίγο πιο αργά, 35+1 και είχα τις ίδιες ανησυχίες. Ακουγα για άλλα παιδάκια που είχαν κάνει περισσότερα απ' ότι το δικό μου και με έζωναν τα φίδια. Η παιδίατρος μου έλεγε πως η προωρότητα (στον δικό μας βέβαια βαθμό : μικρή) παίζει ρόλο ως τον 6ο με 8ο μήνα. Μετά δεν το υπολογίζεις.

Περπατήσαμε λοιπόν 14 μηνών, μιλήσαμε 2 ετών, άργησε τόοοοοσο πολύ να καθίσει και γενικά, έλεγα πως άργησε σε όλα.

Τώρα είναι 2,5. Εχω το δέυτερο μου μωράκι που είναι τώρα κοντά 11 μηνών, πανέξυπνο, γεννήθηκε 38η εβδομάδα και .... τελικά, η πρώτη μου κόρη έκανε πολλά πράγματα νωρίτερα απ' την μικρή και το αντίθετο!!!!

Και φίλης μου παιδάκι γεννήθηκε 28η εβδομάδα και είναι τώρα 1 έτους. Κάθε διαφορά διανύθηκε ως τον 10ο μήνα θα έλεγα, όπως τα είδα εγώ και σε σύγκριση με τα δικά μου.

 

edit: Πάντως απ' την στιγμή που γίνεσαι μάνα.... ανησυχείς πάντα για κάτι! πάντα κάτι "βλέπεις, νιώθεις, αφουγκράζεσαι!"

[χαρουλα#]

Να σου ζήσουν κοριτσάκι μου τα μωράκια σου!

 

Ο/Η παιδίατρος θα ελέγχει την ανάπτυξη των παιδιών, τόσο την σωματική, όσο και την νοητική για τον πρώτο χρόνο τουλάχιστον, πολύ στενά. Θα σου λέει κάθε μήνα τι αναμένει να κάνουν, θα ελέγχει εκ των υστέρων ο ίδιος και θα ρωτά και εσένα. Θα δεις πως θα αναπτύσσονται οι ικανότητες τους σταδιακά και θα χαίρεσαι τόσο πολύ! Αργά ή γρήγορα το κάθε παιδάκι όταν νιώσει έτοιμο και ικανό καταφέρνει και κάτι! Ένα κατόρθωμα κάθε φορά!!!!

 

Εγώ γέννησα λίγο πιο αργά, 35+1 και είχα τις ίδιες ανησυχίες. Ακουγα για άλλα παιδάκια που είχαν κάνει περισσότερα απ' ότι το δικό μου και με έζωναν τα φίδια. Η παιδίατρος μου έλεγε πως η προωρότητα (στον δικό μας βέβαια βαθμό : μικρή) παίζει ρόλο ως τον 6ο με 8ο μήνα. Μετά δεν το υπολογίζεις.

Περπατήσαμε λοιπόν 14 μηνών, μιλήσαμε 2 ετών, άργησε τόοοοοσο πολύ να καθίσει και γενικά, έλεγα πως άργησε σε όλα.

Τώρα είναι 2,5. Εχω το δέυτερο μου μωράκι που είναι τώρα κοντά 11 μηνών, πανέξυπνο, γεννήθηκε 38η εβδομάδα και .... τελικά, η πρώτη μου κόρη έκανε πολλά πράγματα νωρίτερα απ' την μικρή και το αντίθετο!!!!

Και φίλης μου παιδάκι γεννήθηκε 28η εβδομάδα και είναι τώρα 1 έτους. Κάθε διαφορά διανύθηκε ως τον 10ο μήνα θα έλεγα, όπως τα είδα εγώ και σε σύγκριση με τα δικά μου.

 

edit: Πάντως απ' την στιγμή που γίνεσαι μάνα.... ανησυχείς πάντα για κάτι! πάντα κάτι "βλέπεις, νιώθεις, αφουγκράζεσαι!"

 

 

Αχ βρε xena , τα λες τοσο ωραια!!

[mama123]

Ως μαμά τριδύμων που γεννήθηκαν 30 εβδομάδων κι έλεγα συνέχεια πόσο μικρά είναι και πότε θα μεγαλώσουν, έχω να σας πω ότι πλέον είμαστε 19 μηνών (17 διορθωμένη) κι εντυπωσιάζουμε καθημερινά τη μαμά, τον μπαμπά και τους γύρω μας! Είχαμε κάποια χειρουργεία, αλλά ρουτίνας, με ολική νάρκωση βέβαια. Η πιο μικροκαμωμένη είναι η μπέμπα μας που γεννήθηκε 1 κιλό, αλλά κάνει για 2 παιδάκια από μόνη της

Μετά τους 14 μήνες, δε θα πιστεύεις στα μάτια σου, και αυτό σου το εγγυώμαι!!! Τα πρόωρα μωράκια, ειδικά τα πολύ πρόωρα όπως τα δικά μας, είναι πραγματικοί μαχητές! Μετά τους 14 μήνες (όχι διορθωμένη, αν μιλάμε για διορθωμένη 12 μήνες), ετοιμάσου για τα απίστευτα!!! Δε θα πιστεύεις στα μάτια σου τι θα κάνουν. Πραγματικά θα σε εντυπωσιάσουν! Όπως λέει και μια φίλη, αυτή η ηλικία, από τους 14 μήνες έως τα 3 χρόνια, έπρεπε να διαρκεί 10 φορές περισσότερο για να τα χορτάσουμε στα καλύτερά τους.

[AthinaP]

Να σου ζήσουν τα μωράκια σου!

 

Τα δικά μου διδυμάκια ήταν σχεδόν τελειόμηνα και μου ειπαν να τα αντιμετωπίζω ως τελειόμηνα. Έκαναν ένα follow-up στο μήνα και από εκεί και πέρα κανονικά, όπως τα άλλα παιδάκια. Όμως είχα αγχωθεί και τα παρακολουθουσα μόνη μου στενά. Τώρα είναι μεγάλα παιδάκια και είναι μια χαρά.

 

Εννοείται και οι παιδίατροι τα παρακολουθούν στενά τα πολύ πρόωρα παιδάκια, σε τακτά διαστήματα. Τυχαίνει να γνωρίζω δύο παιδάκια στον κύκλο μου, με βάρος/εβδομάδες όπως τις δικές σας περίπου, που είναι μια χαρά, πανέξυπνα, μεγάλα παιδάκια τώρα.

 

Αν θέλεις να έχεις έναν μπούσουλα, υπάρχουν δύο βιβλια, που μπορείς να ξεφυλλίσεις, αν τα πετύχεις σε μεγάλο βιβλιοπωλείο, να δεις αν σε βοηθάνε.

 

http://www.dioptra.gr/Vivlio/73/719/Ti-na-perimeneis-ton-proto-xrono-tou-morou-sou/

 

http://www.protoporia.gr/product_info.php?products_id=74009

 

Το πρώτο έχει πιο πολλές λεπτομέρειες και πιο πρακτικές λύσεις σε πρακτικά ζητήματα και το δεύτερο έχει και μια ενότητα στο τέλος με τα πιθανά προβλήματα, που πιστεύω συμβαίνουν σπάνια, αλλά έτσι, για να μην σε τρώει.

 

Πάντως έχουν και τα δύο, από όσο θυμάμαι ενότητες, με το εύρος των πραγμάτων που αναμένεται να κάνει το παιδί σε κάθε ηλικία. Και στο ιντερνετ, μπορείς να βρεις ανάλογα, αλλά από όσο θυμάμαι τότε τουλάχιστον, στα συγκεκριμένα βιβλία είχε πιο πολλές πληροφορίες.

 

Σε κάθε περίπτωση οι πληροφορίες υπάρχουν όχι για να σε αγχώνουν, αλλά για να σε ξεαγχώνουν ότι μπορείς να επηρεάσεις θετικά τα πράγματα.

 

Πρακτικά, στο follow-up του πρώτου μήνα, παιδάκια που ήμασταν στην ίδια "σειρά" με εμάς, δηλαδή είχαμε παρει εξιτηριο την ίδια μέρα, πάνω στο μήνα τα είδα μεταμορφωμένα. Εκείνα πάνω στο μήνα ήταν πολύ πιο μπροστά από τα δικά μου, κρατούσαν και έλεγχαν πλήρως το κεφάλι τους, επικοινωνούσαν με τον τρόπο τους, κοιτούσαν με ενδιαφέρον γύρω, ενώ είχαν γεννηθεί πολύ πιο μικρά από τα δικά μου και είχαν περάσει πολύ περισσότερο χρόνο στη ΜΕΝΝ. Δηλαδή στο εξιτήριο εμείς ήμασταν πιο μπροστά και μετά από έναν μήνα εκείνα. Από όσο θυμάμαι είχαν γεννηθεί γύρω στα 1300 γρ το καθένα ενώ τα δικά μου γύρω στα 3 κιλά... Η ορατή διαφορά ανάμεσα σε εκείνους και σε εμάς, ήταν ότι είχαν τρεις ανθρώπους, γύρω γύρω τους, γιαγιά, παππου και μαμά, και λάμβαναν μπόλικες αγκαλιές, έτσι ώστε έστηναν καλά το σώμα τους, ενώ τα δικά μου τα είχα αφησει στο μαμ κακά και νάνι, θεωρούσα ότι αυτό ήθελαν ως νεογέννητα. Στη συνέχεια το ένα δικό μου παιδάκι από το χαρακτήρα του απαιτούσε συνεχή απασχόληση και σύντομα βρέθηκε μπροστά από την ηλικία του στους περισσότερους τομείς. Το άλλο ήταν και είναι λίιιιιγο πιο πίσω για την ηλικία του, αλλά όχι πολύ. Θέλω να πω μερικά πράγματα μπορείς τα επηρεάσεις, όσο μπορείς και γίνεται, και μερικά απλά θα είναι νορμάλ, όπως για όλα τα παιδάκια και τελικά καποια εξαρτώνται και από την ιδιοσυγκρασία των παιδιών και τη δυναμική της οικογένειας.

 

Πρακτικά στην ηλικία που είστε θυμάμαι ότι τα βιβλία σύστηναν tummy time, για να δυναμώσουν οι μύες στο λαιμό, που αργότερα θα στηρίξουν κάθισμα, αλλά οι αναγκες αλλάζουν συνεχώς. Τα παιδιά έχουν τον τρόπο τους να ζητάνε αυτά που έχουν ανάγκη και κάποιες φορές ο τρόπος να το κάνουν αυτό είναι η γκρίνια! Αυτό εξαρτάται λίγο και από το χαρακτήρα του παιδιού. Κάποια είναι πιο καλόβολα από άλλα.

[Zoiskos]

Σας ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες και το κουράγιο!!! Μαρία, σου απάντησα! Αθηνά, θα τα μελετήσω με την πρώτη ευκαιρία!! Καταλαβαίνω ότι πρέπει να ηρεμήσω αλλά είναι πάνω από τις δυνάμεις μου αυτή τη στιγμή...

 

Πολλά φιλιά και ευχαριστώ!!

[HOPE77]

Σε καταλαβαινω απολυτα κοριτσι.Είμαι κ εγω μια προωρομανουλα 28εβδ(29 συμφωνα με την β΄επιπεδου)που σκεφτομουν κ εγω όπως και εσυ.Μειναμε στη ΜΕΝΝ 45 μερες πηγαμε πολυ καλα αλλά κ εμενα με απασχολουσαν διαφορα για την εξελιξη του μικρου μου.Καναμε προληπτικα φυσιοθεραπειεσ 1χρονο κ περπατησε ακριβως στους 12 μηνες διορθ.Τώρα ειναι διορθ 17μηνων πηγαμε κ σε αναπτυξιολογο οταν ηταν 4μηνων κ μας ειπε πως όλα ειναι καλα.Κατι αλλο δε χρειαστηκε γιατι μας διαβεβαιωνουν πως όλα ειναι καλα κ το παιδι εχει καλυψει το χρονο κ αναπτυσσεται πλεον ως παιδακι της ηλικιας του.Ξερω πως σκεφτεσαι διαφορα αλλά θα σου πω αυτο που με μου εδινε κ εμενα κουραγιο απο την εντατικη που ειμασταν μεχρι κ τωρα.Στον περιγυρω μου υπαρχουν πολλα παιδιακια προωρα απο 26εβδ-30εβδ που όλα ειναι μια χαρα ,μερικα πανε σχολειο ηδη δημοτικο κ σχιζουν.Εκει που πηγαιναμε φυσιοθεραπεια ειδα κ πολλα με προβληματα που δεν ηταν προωρα,απλα ετυχε.Γι΄αυτο σου λεω κανε το σταυρο σου που τα παιδακια σου ειναι καλα κ εχε λιγο παραπανω το νου σου.Η συμβουλη μου ειναι να μη διαστασεις να κανεις ό,τι χρειαστει έστω κ προληπτικα.Βλέπω αλλες μανουλες συνομιλικων μας που τους λεει η γιατρος κατι κ λενε καλα βλέπουμε εμεις τρεχουμε αμεσως κ μεχρι τωρα δεν μας βγηκε σε κακο.Φιλια στα μικρα σου κ κοιτα να τα απολαυσεις.Εγω με το αγχος μου εχασα τις ωραιες στιγμες.

[CHRISTIE M]

Ο γιος της ξαδέρφης μου γεννήθηκε στην 32η εβδομάδα.Μέχρι τους 7 μήνες δεν μπορούσε καν να κάτσει και η ξαδέρφη μου ανησυχούσε.Τελικά περπάτησε στους 11 μήνες(όχι διορθ.) και μίλησε πολύ νωρίς.Δηλαδή από ένα σημείο και μετά είχε αλματώδη ανάπτυξη.

Ο γιος μου?Γεννήθηκε τελειόμηνος , περπάτησε 14 μηνών και μίλησε μετά τα 2.5 έτη...

Η κόρη μου?38 εβδ., περπάτησε 13 μηνών και μίλησε στα 2 έτη...

Η κόρη του αδερφού μου?Τελειόμηνη,περπάτησε 16 μηνών και μίλησε και αυτή στα 2 έτη...

Το κάθε παιδάκι έχει τους ρυθμούς του και σημασία έχει να είναι υγιή και όχι η σύγκριση με τα άλλα παιδάκια.Όλα θα τα κάνουν στην ώρα τους.

[may23]

Και γω προωρομανούλα, γέννησα 29+5, 1520 γραμμάρια και μείναμε 50 μέρες στη ΜΕΝΝ. Τώρα ειμαστε 7,5 μηνών, διορθωμένη 5, κάνουμε τα καθιερωμένα follow up και γενικά πάμε καλά. Στα κινητικά είναι στη διορθωμένη ηλικία της, δλδ δέ μπορεί να κάτσει, μόλις κανα δυο μέρες εχει που γυρναει μπρούμυτα και την τελευταία βδομάδα λες οτι κρατάει "καλά" τα πράγματα! Το καλό είναι οτι έχουμε τη μεγάλη κόρη μας, που της δινει πολλά ερεθίσματα και η μικρή ειπναι "ερωτευμένη" μαζί της!! Γελάει κακαριστά άμα τη βλέπει και κουναει σαν παλαβή χέρια και πόδια! Ευτυχώς ξέφυγα από το τρυπάκι να τις συγκρίνω μεταξύ τους, πότε δλδ εκανε η μία πράγματα κ πότε η άλλη, γιατί αυτό είναι ψυχοφθόρο. Κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό, αλλά όπως ειπε μια μανούλα παραπάνω, τα ερεθίσματα που δίνουμε μπορούν να κάνουν θαύματα! Μου έλεγε η παιδίατρος να μήν τα φοβάμαι τα πρόωρα και τα βάζουμε στη γυάλα, γιατί τότε μένουν πίσω! Εμείς, το προσπαθήσαμε πολύ και φεραμε τα παιδιά σε επαφή (πάντα με προφυλάξεις φυσικά, γιατί βγήκαμε κ χειμώνα) και είδαμε οτι μας βγήκε σε καλό! Μην αγχωνεσαι- το λέω για να το ακούω- όπως μου είχαν πει και στη μονάδα, μετά τους 12-18 μήνες, η προωρότητα θα αποτελεί μια κακή ανάμνηση! Αν και εγώ, θα είμαι πάντα περήφανη για την ηρωίδα μου!!

Να χαίρεστε όλες τα παιδάκια σας!!!!