καλοί τρόποι....στο τραπέζι

[Eliza]

Όλα ωραία και καλά με το φαγητό μας, τρώμε τα περισσότερα πράγματα και δεν έχουμε τέτοιου είδους προβλήματα αλλά...

Ο Κωστής είναι από τα παιδιά που δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να φάνε μόνα τους.

Κοντά στους 18 μήνες άρχισε να ψιλοενδιαφέρεται και φυσικά του δίνουμε την ευκαιρία.

Συνήθως τρώει μόνος του το φρούτο -σε κομματάκια με πιρουνάκι.

Το φαγητό -τις καθημερινές δεν είμαι στο σπίτι για να το προωθήσω - λιγότερο.

Το γιαούρτι συνήθως θέλει να έχει κουτάλι, τρώει 1-2 κουταλιές μόνος του και μετά ασχολείται να το πασαλοιβει στο τραπέζι του και τώρα τελευταία να το εκτοξεύει

Εχθές το μεσημέρι που τρώγαμε μαζί, φόρτωνε στο κουτάλι ή πιρούνι τόσο μεγάλες μπουκιές που δεν μπορούσε να τις μασήσει και τις έφτυνε...στο πάτωμα. Αν η μπουκιά ήταν μικρότερη την άδειαζε στο πιάτο και ξαναγέμιζε το κουτάλι Φυσικά τον βοηθούσα και του έδινα κι εγώ μερικές μπουκιές.

Αφού του είπα αρκετές φορές ότι πρέπει να βάζει μικρότερες μπουκιές και αν θέλει να φτύσει κάτι μπορεί να το φτύσει στο πιάτο του...άρχισα να θυμώνω γιατί έβλεπα ότι το κάνει επίτηδες και του είπα ότι αν το ξανακάνει θα του πάρω το πιάτο και θα μείνει νηστικός, το οποίο και έκανα. Βέβαια μετά από λίγα λεπτά του το ξαναέδωσα και τι έκανε το χρυσό μου; Αντί να το φτύνει στο πάτωμα, άρχισε να το πετάει

Τι μπορώ να κάνω; Ποια είναι η σωστή αντίδραση;

[DALIA]

Εγώ μεχρι τα δυο και ( απο τοτε που αρχισαμε στερεες τροφες ) χρησιμοποιηουσα καρεκλακι φαγητου οποτε ο χωρος που γινοταν χαλια ηταν παρα πολυ περιορισμενος.Σ'αυτο ομως ημουν καθετη τρωμε μονο εκει.

[Eliza]

Κι εμείς χρησιμοποιούμε καρεκλάκι, και τρώμε μόνο στο καρεκλάκι. Το ΣΚ όμως, θέλω να τρώμε όλοι παρέα, οπότε το καρεκλάκι 'μετακομίζει' δίπλα στο τραπέζι

Ο βασικός μου προβληματισμός όμως είναι περισσότερο γύρω από τη σωστή διαχείριση από μερους μας της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς του Κωστή...