Προτιμα όλες τις άλλες αγκαλιές απο την δική μου!

[TanjaS]

Καλησπέρα σε όλους,

δεν θελω να φανώ ζηλιάρα... αλλά πραγματικά και ένας άγνωστος να μπεί στο σπίτι.. το μωρό μου(αγοράκι) σχεδόν 15μηνών.. θα σηκώσει τα χεράκια του να φύγει απο την αγκαλιά μου να πάει σε αυτόν.. Γενικά ειναι πολύ κοινωνικό μωρό και έχει μεγαλώσει με πολύ κόσμο γύρο του...

Εάν κλάψει στο πάρκο του θα θελήσει να να τον παρει καποιος άλλος αγκαλιά παρα εγω... Νιώθω πολύ άσχημα.. μήπως είμαι αυστηρή? Μήπως δεν του δείνω τοσο σημασία όσο χρειάζετε?? Τί να κάνω?? Εργάζομαι απο το σπίτι.. και η δουλειά μου με θέλει πολλές ώρες στον υπολογιστη.. και εχω το παρκοκρέβατο ακριβώς δίπλα.. με αποτέλεσμα πολλές φορες οταν με φωνάζει να μην το δείνω σημασία αμεσα.... Και το κάνει (να με φωνάζει) ανα λεπτό

Έχω φτάσει σε σημείο να δουλευω μόνο 2 ωρες που κοιμάτε το μεσημέρι... και έχω πρόβλημα με την δουλειά μου...

[μπεμπηςς μου]

μαλλον σε παιζει ο μαγκας σου...... ;0 )

[TanjaS]

Σε ευχαριστώ για την απάντηση σου 'μπεμπηςς μου'...

αλλα λές να είναι αυτό.. ή κάνω κάτι λάθος??? Είμαι πολύ στενοχωρημένη και μπερδεμένη.....

[candy82]

Σε ευχαριστώ για την απάντηση σου 'μπεμπηςς μου'...

αλλα λές να είναι αυτό.. ή κάνω κάτι λάθος??? Είμαι πολύ στενοχωρημένη και μπερδεμένη.....

Χωρίς να είμαι είμαι ειδήμων ,αλλά απλά μια μαμά και κατανοώντας πλήρως τις αμφιβολίες σου και τις ανασφάλειές σου, αφού όλες μας έχουμε μπόλικες ,θα σου πρότεινα το εξής: για κάποιες μέρες προσπάθησε να δουλέψεις όσο λιγότερο γίνεται και να ασχοληθείς μαζί του.Αλλά με πλήρη αφοσίωση και ποιοτικά. Τα παιδιά έχουν διαβολεμένο ένστικτο και αντιλαμβάνονται ακόμα και πράγματα που ούτε ενήλικες δεν τα εντοπίζουν. Θέλω να πω ότι ακόμα κι αν κάποιες μέρες, όπως ανέφερες, εργάζεσαι λιγότερο και είσαι συνέχεια μαζί του, αλλά είσαι ταυτόχρονα και αγχωμένη και σκέφτεσαι τη δουλειά που σε περιμένει, ο μικρός σου το εισπράττει αυτό! Καταλαβαίνει ότι δεν απολαμβάνεις και τόσο τις στιγμές μαζί του. Αφέσου όσο μπορείς και αφιέρωσέ του τον εαυτό σου για κάποιες ώρες μέσα στην ημέρα. Διαβάστε παραμύθια, παίξτε κουκου τα , ρώτησέ τον πώς κανει το κάθε ζωακι,επιβράβευσέ τον για κάτι καινούριο που έμαθε να κάνει και λέγε του πόσο σπουδαίος είναι και πόσο πολύ τον αγαπάς....και να τον κοιτάς στα ματιά δείχνοντας ενδιαφέρον για αυτά που σου λέει ή κάνει. Να σε νιώσει ο μικρούλης σου ΕΚΕΙ! Δίπλα του , μαζί του! Στην αρχή ίσως να πρέπει να αφιερώνεις αρκετές ώρες την ημέρα,αλλά σταδιακά ,που θα δεθείτε περισσότερο, μπορείς να αφιερώνεις λιγότερες, αλλά πιο ποιοτικές ώρες με το παιδάκι σου.Επίσης, δεν ξέρω-καθώς δεν γνωρίζω τις απαιτήσεις του επαγγέλματός σου -αν θα μπορούσες, τις ώρες που εργάζεσαι και τον έχεις δίπλα σου, να του μιλάς, να του γελάς, να του λες αστειάκια ή τραγουδάκια κ.λπ.

Φυσικά, δεν εννοώ και δεν υπονοώ ότι όλα αυτά που προανάφερα δεν τα πράττεις!! Απλά μερικές φορές σε κάποια πράγματα ίσως να χρειάζεται να δώσουμε έμφαση.

Μην ανησυχείς πάντως! Αφού το θέλεις τόσο πολύ , θα βρεις καλύτερους δρόμους επικοινωνίας κι επαφής με το παιδί σου! Εξάλλου ποιος μπορεί να το κάνει καλύτερα από εσένα; :D;)

[TanjaS]

Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου 'candy82'

 

με βοήθησε πολύ αυτο που μου έγραψες...

 

Σήμερα το πρωι παίζαμε με τον μικρο στο χαλι για μια ωρα και θα το δουλέψω όσο ποιο πολυ μπορω... Βλέπεις ειμαι χωρισμένη.. και όλα περνάνε απο μένα και δεν έχω βοήθεια απο πουθενα..

 

Και με την δουλειά εχω πολύ πίεση...

 

 

Σε ευχαριστώ και πάλι

[candy82]

Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου 'candy82'

 

με βοήθησε πολύ αυτο που μου έγραψες...

 

Σήμερα το πρωι παίζαμε με τον μικρο στο χαλι για μια ωρα και θα το δουλέψω όσο ποιο πολυ μπορω... Βλέπεις ειμαι χωρισμένη.. και όλα περνάνε απο μένα και δεν έχω βοήθεια απο πουθενα..

 

Και με την δουλειά εχω πολύ πίεση...

 

 

Σε ευχαριστώ και πάλι

 

Είσαι υπέροχη μαμά και δε στο λέω για να σε κολακέψω. Δεν επαναπαύεσαι, αντιλαμβάνεσαι, ρωτά, ακούς, προσπαθείς!!!! Σίγουρα θα δεθείτε με το παιδί σου και μεγαλώνοντας -αν τύχει κι έχει κάποια παραπονάκια ως παιδί- θα κατανοήσει τον αγώνα που κάνεις για να τον μεγαλώσεις και θα σε εκτιμά!

Μπράβο σου!! Απορώ με τη δύναμη και το κουράγιο σου να δουλεύεις τόσες ώρες και να μεγαλώνεις το παιδί μόνη σου!

Υ.Γ.: Μην τρελαίνεσαι κιόλας κι αγχώνεσαι με την κάθε αντίδρασή του. Τα παιδιά πολύ καλά γνωρίζουν ποιος τα αγαπά. Και το ότι μπορεί να τύχει κάποιες φορές να προτιμά άλλες αγκαλιές δε σημαίνει ότι δε σε θέλει,αλλά προφανώς ξέρει ποιος θα τον βγάλει από το πάρκο!! Τα παιδιά ...εκμεταλλεύονται πρόσωπα και καταστάσεις!!!!! Ας ξεγελούν οι αθώες φατσούλες τους!!!