Τρόμος για το κρεβάτι!!!!!!!!!!!!!

[diony]

Καλημέρα!

Είμαι μαμά δίδυμων κοριτσιών 19 μηνών!

 

Έχουμε περάσει διάφορα με τον ύπνο τους, η μία μικρούλα έστρωσε και κοιμάται μόνη της το μεσημέρι και με λίγη βοήθεια το βράδυ.

 

Η άλλη όμως, που είναι και πολύ περισσότερο μαμάκιας, θέλει αγκαλιά το μεσημέρι και το βράδυ μόνο κοιμισμένη μπαίνει στο κρεβάτι της.

Με το που της λέω ότι πάμε κρεβάτι αρχίζει να φωνάζει ''όχι μαμά, όχι, όχι...'' και κλαίει πάρα πολύ, το ίδιο και το βράδυ.

Ξυπνάει πάντα κλαίγοντας και φωνάζοντας να την βγάλω αμέσως!

Την νύχτα αν ξυπνήσει και καταλάβει ότι είναι στο κρεβάτι φωνάζει πάλι με τρόμο να την βγάλω και μόλις που την ακουμπάω σε στρώμα που έχω στο δωμάτιο τους κοιμάται στο δευτερόλεπτο! Φυσικά μου ξυπνάει και την άλλη που θέλει και αυτή αγκαλίτσα με την μαμά στο στρώμα....

Πιάστηκα, δεν αντέχω άλλο...

 

Υπάρχει περίπτωση να έχει τρομοκρατηθεί γιατί την βάζαμε μόνη της τιμωρία στο κρεβάτι (σύσταση παιδιάτρου...) γιατί είναι πιο ζωηρή και χτυπούσε συνέχεια την άλλη ???????

 

Βοηθήστε με σας παρακαλώ, την λυπάμαι και πια δεν μπορώ να κοιμηθώ σαν άνθρωπος....

[ioanna81]

πστευω οτι ενας χωρος που προσφερεται για ξεκουραση και ηρεμια δεν πρεπει να συνδυαζεται με δυσαρεστες καταστασεις οπως πχ η τιμωρια. Προσπαθησε ν αλλαξεις μερος τιμωριας οπως να βαλεις ενα καρεκλακι σε μια γωνια και να το αφηνεις εκει το παιδι για λιγα λεπτα εξηγοντας του γιατι μενει εκει και δωστου να καταλαβει οτι το κρεβατι ειναι χωρος που ξεκουραζομαστε, διαβασε του καποιο παραμυθι πριν κοιμηθει, δημιουργησε μια ευχαριστη νοτα

[diony]

πστευω οτι ενας χωρος που προσφερεται για ξεκουραση και ηρεμια δεν πρεπει να συνδυαζεται με δυσαρεστες καταστασεις οπως πχ η τιμωρια. Προσπαθησε ν αλλαξεις μερος τιμωριας οπως να βαλεις ενα καρεκλακι σε μια γωνια και να το αφηνεις εκει το παιδι για λιγα λεπτα εξηγοντας του γιατι μενει εκει και δωστου να καταλαβει οτι το κρεβατι ειναι χωρος που ξεκουραζομαστε, διαβασε του καποιο παραμυθι πριν κοιμηθει, δημιουργησε μια ευχαριστη νοτα

 

Προσπαθώ να την κάνω να αγαπήσει πάλι το κρεβάτι της μετά το τραγικό μας λάθος αλλά τίποτα...

Είναι ακόμα μικρούλα για να καταλάβει τι της λέω, εγώ της λέω πόσο καλό είναι το κρεβάτι της αλλά εκείνη ταυτόχρονα φωνάζει ''όχι, όχι''...

[Chrisisred]

τραγικος ο παιδιατρος. ΤΡΑΓΙΚΟΣ

[kyra_daskala]

Προσπαθώ να την κάνω να αγαπήσει πάλι το κρεβάτι της μετά το τραγικό μας λάθος αλλά τίποτα...

Είναι ακόμα μικρούλα για να καταλάβει τι της λέω, εγώ της λέω πόσο καλό είναι το κρεβάτι της αλλά εκείνη ταυτόχρονα φωνάζει ''όχι, όχι''...

 

Aκριβώς επειδή είναι μικρούλα για να καταλάβει με λόγια αυτό που θέλεις, πρέπει να το κάνεις βιωματικά.

Πρέπει να γίνει το "κλικ" στο μυαλό του παιδιού για να ηρεμήσει όλη η οικογένεια, μια αλλαγή.

Μπορεί να είναι αλλαγή του κρεβατιού (αν αντέχετε οικονομικά), αλλαγή της θέσης του στο δωμάτιο, αλλαγή του ίδιου κρεβατιού με χρώμα ή αυτοκόλλητα, νέα σεντόνια με τον αγαπημένο της ήρωα, πάντα με τη συμμετοχή του παιδιού.

 

Επίσης, καλό θα ήταν να υιοθετήσεις την "καρέκλα σκέψης" για να τιμωρείς και οριοθετείς τις αταξίες των παιδιών σου. Ουσιαστικά κάνεις το ίδιο αλλά δεν ακούγεται η λέξη τιμωρία.

 

Υγ: για τον παιδίατρο δεν θα ήθελα να σχολιάσω παραμόνο ότι έχει σπουδάσει ιατρική...

ούτε ψυχολογία, ούτε παιδαγωγική.

[ioanna81]

αν το μετατρεψεις καπως για να της φανει πιο ενδιαφερον? να βαλεις νεα παιχνιδιαρικα σεντονια, αγαπημενα παιχνιδακια? να το κανεις σαν σκηνουλα? μα τι παιδιατρος κι αυτος

[mutty]

Αχ Θεέ μου,τι μου θύμισες τώρα!Είχα αυτό το πρόβλημα με την μεγάλη μου,περίπου έξι μήνες μετά τη γέννηση των διδύμων.Ζήλευε βέβαια που τα δίδυμα κοιμόντουσαν στο δωμάτιό μας,αλλά και φοβόταν από κάτι.Έσπαγα το κεφάλι μου να βρω τι στο καλό φοβόταν,και τελικά κατάλαβα ότι έφταιγε η μπαλκονόπορτα.Το κρεβάτι της κοιτούσε την πόρτα,και προφανώς φοβόταν να την κοιτάει.Όταν γυρίσαμε το κρεβάτι από την άλλη πλευρά,και αρχίσαμε να κλείνουμε και τις κουρτίνες,σταμάτησε να φοβάται,και κοιμόταν μια χαρά στο κρεβάτι της.Τώρα στο καινούριο μας σπίτι,έχει πάλι το κρεβάτι της στην αντίθετη πλευρά από την μπαλκονόπορτα,αλλά μου λέει ότι δεν φοβάται πια.

Κοίταξε μήπως την φοβίζει κάτι άλλο στο δωμάτιο και όχι το κρεβάτι από μονο του,γιατί μπορεί να είναι πιο απλό από όσο νομίζεις.

[diony]

Aκριβώς επειδή είναι μικρούλα για να καταλάβει με λόγια αυτό που θέλεις, πρέπει να το κάνεις βιωματικά.

Πρέπει να γίνει το "κλικ" στο μυαλό του παιδιού για να ηρεμήσει όλη η οικογένεια, μια αλλαγή.

Μπορεί να είναι αλλαγή του κρεβατιού (αν αντέχετε οικονομικά), αλλαγή της θέσης του στο δωμάτιο, αλλαγή του ίδιου κρεβατιού με χρώμα ή αυτοκόλλητα, νέα σεντόνια με τον αγαπημένο της ήρωα, πάντα με τη συμμετοχή του παιδιού.

 

Επίσης, καλό θα ήταν να υιοθετήσεις την "καρέκλα σκέψης" για να τιμωρείς και οριοθετείς τις αταξίες των παιδιών σου. Ουσιαστικά κάνεις το ίδιο αλλά δεν ακούγεται η λέξη τιμωρία.

 

Υγ: για τον παιδίατρο δεν θα ήθελα να σχολιάσω παραμόνο ότι έχει σπουδάσει ιατρική...

ούτε ψυχολογία, ούτε παιδαγωγική.

 

 

η παιδίατρος μας κατά τα άλλα είναι καταπληκτική και μας έχει βοηθήσει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις αλλά όντως δεν είναι ψυχολόγος...

 

Μου έδωσες πολύ καλές ιδέες και σε ευχαριστώ πολύ, δεν τα είχα σκεφτεί!

Για καινούργιο κρεβάτι ούτε λόγος, με το ζόρι κάνουμε άλλα, δουλεύει μόνο ο ένας μας...

[newbie G]

τραγικος ο παιδιατρος. ΤΡΑΓΙΚΟΣ

 

Και λίγα λες!

[Daphne-]

 

Υπάρχει περίπτωση να έχει τρομοκρατηθεί γιατί την βάζαμε μόνη της τιμωρία στο κρεβάτι (σύσταση παιδιάτρου...) γιατί είναι πιο ζωηρή και χτυπούσε συνέχεια την άλλη ???????

 

Βοηθήστε με σας παρακαλώ, την λυπάμαι και πια δεν μπορώ να κοιμηθώ σαν άνθρωπος....

Βέβαια υπάρει περίπτωση...

Λογικό ειναι να τη λυπάσαι. Ακου το ένστικτο σου και πράξε αναλόγως.

 

Προσωπικά ειμαι κατά της τιμωρίας για να τεθούν όρια.

Εξάλλου ειναι πολύ μικρό το παιδάκι για να καταλάβει κάτι, ακόμα και με ηπιότερες μορφές τιμωρίας οπως η καρέκλα της σκέψης (που κι αυτη πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα και με συγκεκριμένο τρόπο για να αποδώσει http://parents.org.gr/psych/a47).

 

Πάρε την αγκαλία οσο το χρειάζεται για οσο μπορείς και αν υπάρχει και βοήθεια από το σύζυγο καντε το εναλλάξ....

Και άλλαξε παιδίατρο!

[Daphne-]

η παιδίατρος μας κατά τα άλλα είναι καταπληκτική και μας έχει βοηθήσει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις αλλά όντως δεν είναι ψυχολόγος...

 

Οντως δεν ειναι ψυχολόγοι, αλλά κάποιες συμβουλές γενικότερες καθώς και κατευθύνσεις δίνουν.

Στο κάτω κάτω η ψυχική υγεία ειναι απαραίτητη για να ξεπερνιόνται ή να αποφευγονται οι ασθένειες.

Η αγκαλιά και η στοργή ειδικά σε τόσο μικρές ηλικίες ειναι πλέον κοινως αποδεκτό στους ιατρικούς κλάδους οτι θέτει ακόμα και τις μελλοντικές βάσεις για υγιεις ενήλικες.

[diony]

Αχ Θεέ μου,τι μου θύμισες τώρα!Είχα αυτό το πρόβλημα με την μεγάλη μου,περίπου έξι μήνες μετά τη γέννηση των διδύμων.Ζήλευε βέβαια που τα δίδυμα κοιμόντουσαν στο δωμάτιό μας,αλλά και φοβόταν από κάτι.Έσπαγα το κεφάλι μου να βρω τι στο καλό φοβόταν,και τελικά κατάλαβα ότι έφταιγε η μπαλκονόπορτα.Το κρεβάτι της κοιτούσε την πόρτα,και προφανώς φοβόταν να την κοιτάει.Όταν γυρίσαμε το κρεβάτι από την άλλη πλευρά,και αρχίσαμε να κλείνουμε και τις κουρτίνες,σταμάτησε να φοβάται,και κοιμόταν μια χαρά στο κρεβάτι της.Τώρα στο καινούριο μας σπίτι,έχει πάλι το κρεβάτι της στην αντίθετη πλευρά από την μπαλκονόπορτα,αλλά μου λέει ότι δεν φοβάται πια.

Κοίταξε μήπως την φοβίζει κάτι άλλο στο δωμάτιο και όχι το κρεβάτι από μονο του,γιατί μπορεί να είναι πιο απλό από όσο νομίζεις.

 

το κρεβάτι της ήταν και είναι στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου πριν τις τιμωρίες κοιμόταν το γλυκό μου!

Ποτέ δεν τα ήθελα αυτά με τις τιμωρίες, αλλά όλοι έπεσαν πάνω μου ότι τις κακομαθαίνω και να βάλω και φωνή και να χτυπήσω και χεράκι ...

Και τώρα τι κατάλαβαν όλοι? εγώ ταλαιπωρούμαι και η μικρούλα μου...

προσπαθώ να βρω μήπως φταίει κάτι άλλο αλλά δεν καταλαβαίνω.

Και την ημέρα που την βάζω μεσα - το μεσημέρι - πάλι φωνάζει ''πάει, πάει...βγάλω μαμά?''

[diony]

Βέβαια υπάρει περίπτωση...

Λογικό ειναι να τη λυπάσαι. Ακου το ένστικτο σου και πράξε αναλόγως.

 

Προσωπικά ειμαι κατά της τιμωρίας για να τεθούν όρια.

Εξάλλου ειναι πολύ μικρό το παιδάκι για να καταλάβει κάτι, ακόμα και με ηπιότερες μορφές τιμωρίας οπως η καρέκλα της σκέψης (που κι αυτη πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα και με συγκεκριμένο τρόπο για να αποδώσει http://parents.org.gr/psych/a47).

 

Πάρε την αγκαλία οσο το χρειάζεται για οσο μπορείς και αν υπάρχει και βοήθεια από το σύζυγο καντε το εναλλάξ....

Και άλλαξε παιδίατρο!

 

εκεί καταλήγω μετά από προσπάθειες όλη την εβδομάδα να συμπαθήσει το κρεβάτι ή έστω να καταλάβω αν κάτι φταίει άλλο...

θα συνεχίσω να κοιμάμαι μαζί της γιατί πραγματικά φωνάζει με τρόμο, δεν γκρινιάζει απλά...

Αυτή την καρέκλα σκέψης πάλι δεν την καταλαβαίνουν, έχω γελάσει πάρα πολύ γιατί τους άρεσε και κάθονται μόνες τους ή ανεβαίνουν πάνω και τραγουδάνε... άσε που τσακώνονται ποια θα ανέβει πρώτη!

δεν πιάνει τίποτα σε αυτά τα κορίτσια, όλα τα βλέπουν αστεία, γελάμε πολύ μαζί τους!

[Daphne-]

Ποτέ δεν τα ήθελα αυτά με τις τιμωρίες, αλλά όλοι έπεσαν πάνω μου ότι τις κακομαθαίνω και να βάλω και φωνή και να χτυπήσω και χεράκι ...

Ναι κι εγω είχα ακούσει το κορυφαίο όταν η μικρή ήταν ημερών "Αφησε τη στο κρεββάτι να κλαιει για να ανοίξουν τα πνευμόνια της. Μην την έχεις αγκαλιά θα κακομάθει"! Αυτά και πολλές παρόμοιες βλακείες θα ακούσουμε όλοι οι γονείς στην πορεία, οπότε υπομονή και ψυχραιμία...

Ακου να της χτυπήσεις το χεράκι....

[marsob]

μπορει να ακουστει λιγο υπερβολικο και δηλωνω εξαρχης πως εγω δεν το κανω στα παιδια μου αλλα ο παιδιατρος μου ανεφερε πως προσφατα στην αμερικη ειναι η οδηγια τα παιδια ακομα και αν κλαινε να τα αφηνουμε για λιγο μονα τους για να συνηθιζουν και να τονωνεται η αυτοπεποιθηση τους..τι να πω῎...

[Daphne-]

μπορει να ακουστει λιγο υπερβολικο και δηλωνω εξαρχης πως εγω δεν το κανω στα παιδια μου αλλα ο παιδιατρος μου ανεφερε πως προσφατα στην αμερικη ειναι η οδηγια τα παιδια ακομα και αν κλαινε να τα αφηνουμε για λιγο μονα τους για να συνηθιζουν και να τονωνεται η αυτοπεποιθηση τους..τι να πω῎...

"Πρόσφατα στην Αμερική είναι η οδηγία" δεν ισχύει από καμία άποψη.

 

Θα εννοεις κάποια συμβουλή παιδοψυχολόγων που λέει να μην σπεύδουμε να καλύψουμε τις ανάκες των παιδιών (βρεφων κυρίως), πριν καλά καλά τις εκφράσουν.

Να μάθουν δηλ. οτι για να ικανοποιηθει η ανάγκη τους πρέπει να κλαψουν. Κοινώς να μη λειτουργούμε υπερπροστατευτικά.

 

Όμως Αφήνω το μωρό να ζητήσει κάτι με τον τρόπο του, π.χ. κλαίγοντας, και ανταποκρίνομαι μετά , διαφέρει από το "άφησε το να πλαντάξει" ή "τιμώρησε το γιατί κλωτσάει το αδελφάκι του όταν κοιμούνται μαζι στην κούνια"....

[marsob]

θα ρωτησω τον παιδιατρο μου να μου πει απο που προκυπτει ακριβως αυτο και θα επανελθω με παραπανω πληροφοριες..

σιγουρα οχι αφησε το να πλανταξει στο κλαμα.

[diony]

2 φορές άφησα τις μικρές να κλάψουν για 10 λεπτά προσπαθώντας να εφαρμόσω το ''κοιμήσου παιδί μου'', τόσο άντεξα...

 

Με τις μικρούλες περάσαμε πολύ δύσκολα γιατί λόγω προωρότητας είχαν σοβαρή παλινδρόμηση οπότε έμαθαν στην αγκαλιά και όχι στο κρεβάτι τους.

 

Οταν το ξεπεράσαμε και είχαμε καταφέρει να ξυπνάνε 1-2 φορές την νύχτα ήρθε η χαζοτιμωρία και όλα χάλασαν!

Τίποτα δεν πιάνει τώρα, στις 2 ώρες περίπου από την ώρα που κοιμούνται ξυπνάει η μία φωνάζοντας τόσο πολύ που μου ξυπνάει και την άλλη και καταλήγω να κοιμόμαστε και οι τρεις μαζί ...

Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω...

[Daphne-]

Υπομονή...Χρειάζεται καιρός να ξεπεραστεί ο φόβος που της δημιουργήθηκε.

Το να κοιμάται όμως μαζί σας ίσως δημιουργήσει κι άλλο πρόβλημα (θα συνηθίσει και θα θέλει συνέχεια στο κρεββάτι σας). Ισως να έμενε κάποιος μαζί της μέχρι να κοιμηθεί στο κρεββάτι της?

Πάντως η αυπνία δεν παλεύεται...Σε καταλαβαίνω...