Φοβία ή διαίσθηση;

[Thanoula]

Μπορείτε να ξεχωρείσετε αν αυτά που σας απασχολούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι φοβίες ή διαίσθηση;

Όλες έχουμε άγχος για το αν θα γεννήσουμε ένα υγιές παιδί και αν όλα πάνε καλά, και θεωρώ ότι αυτό είναι φυσιολογικό, όμως....

 

Για να μιλήσω προσωπικά και να γίνω σαφής, "κάτι" μου λέει ότι αυτή η εγκυμοσύνη (είμαι 21η βδομάδα) δεν θα προχωρήσει κανονικά. Ότι μέχρι το τέλος "κάτι" θα στραβώσει. Αυτό το αίσθημα το έχω από την αρχή, από την καθυστέρηση. Έμεινα έγκυος με την πρώτη και δυσκολεύτηκα πάαρα πολύ να το πιστέψω. Αφού πήγαινα στους πρώτους υπέρηχους και απορούσα που όλα πάνε καλά.

Κάνω την αυχενική: εξαιρετική. Και πραγματικά πίστευα ότι θα βγει καλή. Κάνω το papp-a: όχι και τόσο εξαιρετικό, ποσοστό για ντάουν 1:363. Δεν αγχώνομαι, δεν με απασχολεί καθόλου. Κάνω μίνι β΄επιπέδου στην 17 βδομάδα: όλα καλά. Από τότε έχω σκάσει από το φόβο μου μην έχει κάτι το έμβρυο (ναι, μετά από τον υπέρυχο που δεν υπήρχε απολύτως κανένας δείκτης βρήκα να αγχωθώ). Και ρωτώ: αυτό είναι φοβία ή θα μπορούσε να είναι διαίσθηση; Επείδή σε φάση ηρεμίας που δεν χαζεύω στο ίντερνετ ( )πιστέυω ότι το μωρό είναι μια χαρά, τίποτα δεν έχει, απλά δεν θα γεννηθεί τελειόμηνο.

Προφανώς δεν ρωτάω να μου απαντήσετε για εμένα προσωπικά, αυτό που κυρίως ρωτάω είναι αν εσείς ξεχωρίζετε τη διαίσθηση από τη φοβία σε φάση εγκυμοσύνης που οι ορμόνες είναι τρελαμένες και φοβόμαστε και τη σκιά μας...

[sofi@p]

κι εγώ στο 2ο παιδί μου, είχα φοβίες ότι θα έχει κάποιο πρόβλημα. έβλεπα διαφημίσεις στην τηλεόραση για τους παραολυμπιακούς κι έλεγα "να, για μένα είνα, με προετοιμάζει ο Θεός". έβλεπα στο δρόμο σχολικό για παιδάκια με ειδικές ανάγκες, τα ίδια σκεφτόμουν. δεν είχα κάνει αμνιοπαρακέντηση και όταν γέννησα το 1ο πράγμα που ρώτησα το γιατρό είναι αν το παιδί είναι καλά. "γιατί να μην είναι? περιμέναμε να μην είναι?" μου απάντησε. κι επειδή ρωτούσα επίμονα η μαία με "μάλωσε" και μου είπε "βρε κοριτσάκι μου, αν το μωρό δεν ήταν καλά θα μας έβλεπες τώρα να γελάμε και να σου λέμε τί κούκλα είναι το μωρό? θα δαγκωνόμασταν και δε θα ξέραμε τί να σου πούμε".

αλλά επειδή με είδαν αγχωμένη, μου έφεραν επιτόπου και την παιδίατρο να με καθησυχάσει. μόνο τότε ηρέμησα....

κουράγιο, θα περάσει. όλα θα πάνε καλά. με το καλό να γεννήσεις ένα υγιές μωράκι!!!

[Kitty r]

Εγώ είμαι στη 17η εβδομάδα και απο την πρώτη στιγμή που αποφασίσαμε να κάνουμε παιδί, όλο ανησυχώ. Αρχικά, αν θα μπορέσω να μείνω έγκυος. Όταν έκανα το τεστ κ μέχρι να κάνω τον πρώτο υπέρηχο, αν θα έχει εμφυτευθεί στη μήτρα σωστά, μετά μέχρι τον δεύτερο υπήρηχο, αν θα παλλινδρομήσει. Όσο για το διάστημα μέχρι την αυχενική...δεν το συζητώ, φαντάζεσαι,ε; Έκανα και το λάθος να πάω σε μια διάλεξη που ένας απο τους ομιλητές ήταν ο γυναικολόγος μου, ο οποίος μίλησε διεξοδικά για τον προγεννητικό έλεγχο και τις γεννετικές ανωμαλίες! Μετά απο αυτόν, μίλησε μια καθηγήτρια για τον καρκίνο του μαστού στην εγκυμοσύνη! Άστα να πάνε! Η φίλη που ήταν μαζί μου και έχει ήδη ένα παιδάκι κατααγχώθηκε, πόσο μάλλον εγώ!

Για να μην σας κουράζω με πολλά λόγια, πιστεύω πως άπαξ και αποφασίσεις να κάνεις παιδί, δεν σταματάς ποτέ να ανησυχείς (η γιαγιά μου, ακόμα ρωτάει αν έφαγε καλά ο μπαμπάς μου! ).

Επίσης, η πρόσβαση που έχουμε πλέον στην πληροφορία μέσω του διαδικτύου είναι τόσο απλή, που έχουμε τη δυνατότητα να ενημερωνομαστε για θέματα πολύ εξειδικευμένα: πχ αν δεν είχα διαβάσει για την έκτοπη κύηση ή την παλλίδρομη κύηση θα ανησυχούσα; Κανένας γιατρός όταν του πεις πως είσαι έγκυος, δεν σου λέει, "ναι αλλά μπορεί να μην προχωρήσει" εκτός βέβαια και αν συντρέχουν σοβαροί λογοι.

Μην αγχώνεσαι λοιπόν. Εγώ πλέον το μόνο που διαβάζω είναι πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το μωρό ανάλογα με την εβδομάδα, τι μπορεί να κάνει εκεί μέσα και...πόσα κιλά θα έπρεπε να έχω πάρει!

Εύχομαι όλα να πάνε καλά, για όλες!

[alexele]

Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που μαθαίνεις ότι εγκυμονείς, εγκυμονεί ταυτόχρονα και το μυαλό ένα σωρό σκέψεις καλές- κακές, ιδέες διάφορες κλπ.

Δεν θέλω να αναφερθώ προσωπικά γιατί δεν έχω και τις πιο αισιόδοξες εμπειρίες, δυστυχώς η διαίσθησή μου δε με πρόδωσε!

Θα σε συμβούλευα να μην διαβάζεις τίποτα από το internet που μπόρεί να αγχώνει εσένα και κατ' επέκταση το μωρό σου! Πάρε βιβλία εγκυμοσύνης ξεφύλλισέ τα είναι τόσο ωραία!!!! Αναλύουν την εγκυμοσύνη ανά εβδομάδα!

Να δεις άμα γεννηθεί πόσες "φοβίες" θα έχεις!

[sofi@p]

χμμμ, τελικά ξέρετε τί πιστεύω? όλες μας έχουμε άγχος και αρνητικές σκέψεις κατά την εγκυμοσύνη. αν λοιπόν κάτι δεν πάει καλά λέμε ότι είχαμε σωστή διαίσθηση ενώ αν πάει καλά το όλο πράγμα λέμε ότι τελικά ήταν απλά φοβίες που οφείλονται σε ορμόνες κλπ.

οπότε άκρη δε βγαίνει....

και μετά σου λένε ότι η εγκυμοσύνη είναι η ωραιότερη περίοδος στη ζωή μιας γυναίκας....

ένα έχω να πω, πάντως....ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΞΕΜΠΕΡΔΕΨΑ ΜΕ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΕΣ, ΓΕΝΝΕΣ ΚΑΙ ΜΩΡΑ.....

[Thanoula]

Ευχαρσιστώ πόλύ για τις άμεσες απαντήσεις σας κορίτσια!!!

 

 

κι εγώ στο 2ο παιδί μου, είχα φοβίες ότι θα έχει κάποιο πρόβλημα. έβλεπα διαφημίσεις στην τηλεόραση για τους παραολυμπιακούς κι έλεγα "να, για μένα είνα, με προετοιμάζει ο Θεός". έβλεπα στο δρόμο σχολικό για παιδάκια με ειδικές ανάγκες, τα ίδια σκεφτόμουν.

 

Αυτό ακριβώς εννοώ...Αποδείχτηκε οτι ήταν φοβία, υστερία ή θέμα των παρανοϊκών ορμονών σου. Όμως προφανώς εκείνη την ώρα πίστευες ότι είναι διαίσθηση και σιγά μην χάρηκες οποιαδήποτε στιγμή της εγκυμοσύνης.. Έτσι και εγώ τώρα.

 

Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που μαθαίνεις ότι εγκυμονείς, εγκυμονεί ταυτόχρονα και το μυαλό ένα σωρό σκέψεις καλές- κακές, ιδέες διάφορες κλπ.

Δεν θέλω να αναφερθώ προσωπικά γιατί δεν έχω και τις πιο αισιόδοξες εμπειρίες, δυστυχώς η διαίσθησή μου δε με πρόδωσε!

Θα σε συμβούλευα να μην διαβάζεις τίποτα από το internet που μπόρεί να αγχώνει εσένα και κατ' επέκταση το μωρό σου! Πάρε βιβλία εγκυμοσύνης ξεφύλλισέ τα είναι τόσο ωραία!!!! Αναλύουν την εγκυμοσύνη ανά εβδομάδα!

Να δεις άμα γεννηθεί πόσες "φοβίες" θα έχεις!

 

Μα είναι το δεύτερο παιδάκι μου. Στην πρώτη εγκυμοσύνη δεν είχα τέτοια θέματα, τώρα μου προκύψανε (η πρώτη βέβαια ήταν όλη με συσπάσεις ελαφριές και πολλές αιμοραγίες).

Και στην πρώτη όμως, παρά τα προβλήματα, ΗΞΕΡΑ ότι το μωρό ήταν καλά. Έχει τύχει στη μεγάλη αιμοραγία (σερβιέτα everyday night λερώθηκε ολόκληρη μέσα σε ένα τέταρτο) και αφού βρέθηκα με το γιατρό μου στο νοσοκομείο, να του πω "Το μωρό είναι απολύτως καλά, είμαι σίγουρη, δες τι θα κάνεις με το αίμα). Και έτσι ήτανε φυσικά..Νομίζω αυτό ήταν διαίσθηση.. όπως και το ήξερα από το πρωί ότι δεν θα είναι καλή εκείνη η μέρα.

Τώρα; Τώρα γιατί φοβάμαι τα πάντα; Και άντε, αυτό λογικό είναι, μια από τις "υποχρεώσεις" της εγκύου και της μάνας είναι να φοβάται τα πάντα. Όμως αν δεν είναι φόβος και είναι διαίσθηση; πώς τα ξεχωρίζουμε; Ή κρίνουμε από το αποτέλεσμα;

[Ανδρομέδα]

Ελπιζω να ειναι απλα φοβιες και υπερβολες λογω ορμονων γιατι αν ειναι διαισθηση μαυρα τα μαντατα για την σερενατα... στην πρωτη εγκυμοσυνη ημουν σιγουρη οτι θα κανω καισαρικη, σε αυτο επεσα μεσα αλλα το οτι θα γενναγα 3,5 μηνες πριν την ωρα μου ουτε καν... στην δευτερη εγκυμοσυνη φοβομουν ενδομητριο θανατο, τον βγαλαμε 37w ακριβως γιατι δεν τον ακουγα καλα κ ειχα δικιο [τυλιγμενος διπλα στο λαιμο, κομπακι και κραταγε και τον ομφαλιο στα χερια του] τωρα τριτη εγκυμοσυνη... ειμαι σιγουρη οτι η μικρη θα βγει μια χαρα αλλα απο την αρχη μου εχει καρφωθει οτι θα πεθανω στο χειρουργειο... και ξερω οτι ειμαι τρελλη και ξερω οτι ολα αυτα τα προκαλλουν οι ορμονες... πφ... καλα τα παιδακια μας αλλα τεραστια ψυχοσωματικη ταλαιπωρια η εγκυμοσυνη

[Thanoula]

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ!! Ανδρομέδα είπαμε, αλλά όχι και έτσι!! Έχεις ήδη 2 παιδιά, σίγουρα ο δεύτερος μεγαλύτερος φόβος σου είναι να μην πεθάνεις και αναγκαστούν να ζήσουν χωρίς εσένα. Αλλά μιλάμε για φόβο ρε κορίτσι, τον ισχυρότερο φόβο του ανθρώπου από πάντα!!Πόσο μάλλον όταν γνωρίζει ότι θα περάσει από χειρουργείο...Αν και κατά βάθος πιστεύω ότι αν αυτό είναι διαίσθηση και όχι φοβία, προφανώς αφορά το να χρειαστεί να κάνεις ολική αναισθησία που σου αφήνει έτσι και αλλοιώς μια αίσθηση "θανάτου"

[Ανδρομέδα]

Στην πρωτη μου καισαρικη εκανα ολικη ημουν χαλια ουτως η αλλως οποτε δεν μου αφησε καμια ιδιαιτερη αισθηση... στην δευτερη εκανα επισκληριδιο κ τραγουδαγα guns'n'roses κατα την διαρκεια. τωρα σε αυτη πρωτα ο θεος παλι επισκληριδιο θα κανω... το ξερω οτι ειμαι υπερβολικη αλλα φοβαμαι

[alexele]

Δυστυχώς εγώ καμία εγκυμοσύνη μου δεν απόλαυσα, διότι η διαίσθησή μου στη πρώτη εγκυμοσύνη, δυστυχώς όπως σου είπα επιβεβαιώθηκε με το χειρότερο τρόπο. Οπότε στις επόμενες απλά δεν ήμουν χαλαρή, όχι όμως ότι διαισθανόμουν κάτι! απλά σκέψεις με άγχωναν. Ας πούμε στη τρίτη πια εγκυμοσύνη ήμουν σίγουρη ότι θα πάνε όλα καλά αλλά και πάλι είχα τις ανησυχίες μου κατά διαστήματα! Αφού ο γιατρός μου δεν θέλει ούτε να ακούσει ότι μπορεί να περάσουμε άλλη εγκυμοσύνη μαζί!

[alexele]

Χαλάρωσε όμως βρε Thanoula μου!!!

[Thanoula]

alexele, ήρεμη είμαι κατά βάθος. Απλά είναι κάποιες μέρες που από την ώρα που ανοίγω τα μάτια μου το πρωί και μέχρι να κοιμηθώ το βράδυ, το μυαλό μου έιναι κολημένο σε κάτι και όσο και να προσπαθώ με τη λογική να με πείσω ότι παραλογίζομαι, δεν μπορώ...

[Koalaki]

Μπορείτε να ξεχωρείσετε αν αυτά που σας απασχολούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι φοβίες ή διαίσθηση;

Όλες έχουμε άγχος για το αν θα γεννήσουμε ένα υγιές παιδί και αν όλα πάνε καλά, και θεωρώ ότι αυτό είναι φυσιολογικό, όμως....

 

Για να μιλήσω προσωπικά και να γίνω σαφής, "κάτι" μου λέει ότι αυτή η εγκυμοσύνη (είμαι 21η βδομάδα) δεν θα προχωρήσει κανονικά. Ότι μέχρι το τέλος "κάτι" θα στραβώσει. Αυτό το αίσθημα το έχω από την αρχή, από την καθυστέρηση. Έμεινα έγκυος με την πρώτη και δυσκολεύτηκα πάαρα πολύ να το πιστέψω. Αφού πήγαινα στους πρώτους υπέρηχους και απορούσα που όλα πάνε καλά.

Κάνω την αυχενική: εξαιρετική. Και πραγματικά πίστευα ότι θα βγει καλή. Κάνω το papp-a: όχι και τόσο εξαιρετικό, ποσοστό για ντάουν 1:363. Δεν αγχώνομαι, δεν με απασχολεί καθόλου. Κάνω μίνι β΄επιπέδου στην 17 βδομάδα: όλα καλά. Από τότε έχω σκάσει από το φόβο μου μην έχει κάτι το έμβρυο (ναι, μετά από τον υπέρυχο που δεν υπήρχε απολύτως κανένας δείκτης βρήκα να αγχωθώ). Και ρωτώ: αυτό είναι φοβία ή θα μπορούσε να είναι διαίσθηση; Επείδή σε φάση ηρεμίας που δεν χαζεύω στο ίντερνετ ( )πιστέυω ότι το μωρό είναι μια χαρά, τίποτα δεν έχει, απλά δεν θα γεννηθεί τελειόμηνο.

Προφανώς δεν ρωτάω να μου απαντήσετε για εμένα προσωπικά, αυτό που κυρίως ρωτάω είναι αν εσείς ξεχωρίζετε τη διαίσθηση από τη φοβία σε φάση εγκυμοσύνης που οι ορμόνες είναι τρελαμένες και φοβόμαστε και τη σκιά μας...

 

Καλημερα....εγω εχω ενα μωρακι 9μιση μηνων και ακριβως περασα οτι περνας εσυ τωρα...σκεφτομουνα οτι σκεφτεσαι και εσυ τωρα.....διαισθανομουνα οτι διαισθανεσαι και εσυ τωρα.......απο πριν μεινω εγκυος που δεν πιστευα με τιποτα οτι θα τα καταφερω....ποσο μαλλον πιστευα απο μικρη οτι κατι θα στραβωσει με την υγεια μου οσον αφορα τα γυναικολογικα και οντως....διαγνωστηκα με ενδομητριωση....καταπελτης....σωστος και οι γιατροι ηρθαν να μου επιβεβαιωσουν τους φοβους μου....εχεις ενδομητριωση θα δυσκολευτεις να κανεις παιδι....ελα ντε που εγω καταφερα να μεινω εγκυος με την πρωτη...ουσιαστικα προσπαθεια....οποτε αυτο που μου συνεβη ηταν φοβος οπως εν τελει αποδειχθηκε και ας φωναζε ο γιατρος εσυ....θα δυσκολευτεις να κανεις παιδι!!!!

Και συνεχιζω...

Εμεινα εγκυος και με ζωσαν τα φιδια....τεστ, χοριακη, πρωτος υπερηχος να μην ειναι εξωμητριο, δευτεροσ υπερηχοσ να μην παλλινδρομησει, αυχενικη, β επιπεδου και ειδου...αλλα ο πυρηνικος με εβαλε τα φιδια λεγωντας μου οτι...ειδες αιμα???? αν ναι τοτε παμε για εξωμητριο, ακουσον ακουσον!!!! Τελικα αποδειχθηκε οτι οροχωραει η εγκυμοσυνηκα κανονικα...αφου μεσω υπερηχου ειδαμε οτι ολα πανε καλα...δευτερος υπερηχος για παλλινδρομη...παλι φοβος....ολα καλα συνεχιζουμε, αυχενικη παλι φοβος...μου βγαινει η papp a 1/543...ολα καλα ομως...β επιπεδου παλι φοβος...βγαινει μια χαρα...και συνεχιζουμε ωσπου φτανεω στον 7ο μηνα και αρχιζει μια περιεργη διασθηση....θα γεννησω νωρις....και οχι τελειομηνη...και οντως 37+5 σπανε τα νερα μου...γενναω ενα μωρακι βαρους 2430, δεν χρειαστηκε καθολου οξυγονο ουτε θερμοκιτιδα...παρα μονο λιγη οαρακολουθηση λογω ικτερου....χαρα εγω???? απεριγραπτη....μεχρι ομως να βγω απο το νοσοκομειο και να παω στον οαιδοατρο το 2 εβδομαδων πλεον μωρακι μου....γιατι???? κατι με ετρωγε μολις περασα την πορτα του νοσοκομειου....και παλι ειχα αυτην την περιεργη διασθηση!!!!

Εξεταζει ογιατρος το μωρο....και μυ λεει...χαρακτηριστικα...το μωρο εχει φυσημα και μαλιστα δυνατο!!!!! Εγω??? σοκ!!!!! Και συνεχιζει....το μωρο εχει ραιβοκρανο!!!! Εγω???? 2ροσοκ!!!!! Απο πουνα αρχισω και τι να λρωτορωτησω τον γιατρο....για να μην ταπολυλογω μας οαρακολουθει παιδοκαρδιολογος, καναμε 4 μηνες φυσικοθεραπεια και ολα ΤΩΡΑ ειναι εξαιρετικα καλα....και φυσικα ΠΑΡΕΛΘΟΝ....

Το συμπερασμα????? εγω ειχα και φοβιες και διασθηση και ολα βγηκαν μπροστα μου ΑΛΛΑ το θεμα ειναι οτι τα ξεπερασαμε, τα νικησαμε καιτα αφησαμε πισω μας απλα να ειναι μια κακαη αναμνηση....!!!!!!

 

Thanoula ηρεμησε και βγαλε οσο μπορεις τα περιεργα αυτα συναισθηματα απο το μυαλο σου.....τα εχεις δεν τα εχεις αυτα...εαν ειναι κατι να συμβει θα συμβει!!!!!

Σου ευχομαι τα καλυτερααααααα!!!!!!!

Ολες λιγο η πολυ τα περναμε αυτα τα αγχη που δεν ξερουμε τι τα προκαλει!!!!!!!

[Thanoula]

Thanoula ηρεμησε και βγαλε οσο μπορεις τα περιεργα αυτα συναισθηματα απο το μυαλο σου.....τα εχεις δεν τα εχεις αυτα...εαν ειναι κατι να συμβει θα συμβει!!!!!

Σου ευχομαι τα καλυτερααααααα!!!!!!!

Ολες λιγο η πολυ τα περναμε αυτα τα αγχη που δεν ξερουμε τι τα προκαλει!!!!!!!

 

Λοιπόν, μεγάλη κουβέντα αυτή. Έτσι είναι πράγματι. Δεν είναι όπως στην κανονική μας ζωή, εκεί κάποιες φορές μια διαίσθηση μπορεί να σε γλιτώσει από πολλά, τώρα...δεν έχει και πολύ νόημα.

Κοίταξε να δεις, μερικές φορές πώς κολάει το μυαλό και σδεν σκεφτόμαστε το πιο απλό πράγμα : αν είναι κάτι να γίνει, θα γίνει... τι μπορώ να κάνω εγώ; Ευχαριστώ πολύ κοαλάκι :p

[Koalaki]

Λοιπόν, μεγάλη κουβέντα αυτή. Έτσι είναι πράγματι. Δεν είναι όπως στην κανονική μας ζωή, εκεί κάποιες φορές μια διαίσθηση μπορεί να σε γλιτώσει από πολλά, τώρα...δεν έχει και πολύ νόημα.

Κοίταξε να δεις, μερικές φορές πώς κολάει το μυαλό και σδεν σκεφτόμαστε το πιο απλό πράγμα : αν είναι κάτι να γίνει, θα γίνει... τι μπορώ να κάνω εγώ; Ευχαριστώ πολύ κοαλάκι :p

 

Να εισα καλαι καλη μου.....

Τελικα να πω και κατι ακομα με βαση τουλαχιστον την δικη μου εμπειρια....

Μερικους απο τους φοβους μου τουσ ξεπερασα....αλλα την διαισθηση μου δεν μπορεσα να την ξεπερασω.....τελικα εμεινα εγκυος πολυ γρηγορα μαλιστα (φοβος) αλλα δεν ημουν τελειομηνη (διαισθηση)....καπου ολα αυτα μαζι μπερδευονται και αντε να βγαλεις ακρη.....

Απλα προσευχομαστε γιατι φοβομαστε....και απο την πειρα μου...ακουμε και το ενστικτο μας γιατι διαισθανομαστε!!!!!!!