Ερωτική Διάθεση μετά από αποβολή

[moody]

Καλησπέρα κορίτσια. Θέλω πραγματικά τη γνώμη σας. Έχουμε κλείσει σχεδόν 40 μέρες από τον ενδομήτριο θάνατο του μπέμπη μας την 21 η εβδομάδα. Ο Κύκλος μου επανήλθε κανονικά, δηλ στις 30 μέρες ακριβώς αδιαθέτησα και κράτησε 6 μέρες, όλα οκ δηλ, οργανικά επανήλθα πλήρως. Η διάθεσή μου πάλι όχι. Ψυχολογικά είμαι καλύτερα δεν κλαίω πια και επέστρεψα πλήρως στη δουλειά μου... Παρ' όλα αυτά δεν μπορώ να επανέλθω πλήρως στα "συζυγικά μου καθήκοντα"... Δηλ όκ γίνεται...αλλά ούτε το επιδιώκω ούτε το ευχαριστιέμαι, γίνεται καθαρά διαδικαστικά. Αφήστε δε που κάθε φορά κάνω σαν την τρελή να μην τελειώσει εντός....(γιατί και ο γιατρός μου είπε όχι ακόμη αλλά και γω δεν θέλω ούτε τη σκέψη του να ξαναμείνω έγκυος...) που φυσικά και ο καημένος ο σύζυγος ξενερώνει. Προσπαθεί ο δόλιος μου πολύ και κάνει φοβερή υπομονή αλλά ως πόσο θ αντέξει κ αυτός ο καημένος? Σας πήρα καιρό να επανέλθετε?

[Φραουλίτσα*]

Δεν έχω ανάλογη εμπειρία, αλλά νομίζω είναι φυσιολογικό αυτο που αισθάνεσαι, ήταν τραυματική εμπειρία για σένα και βιώνεις ένα είδος πένθους. Καλό είναι να το συζητήσεις με τον σύζυγό σου και να του ζητήσεις όσο μπορει να δείξει κατανόηση. Και μην ανχώνεσαι γιατί θα "μπλοκάρεις". Μόλις ηρεμήσεις λίγο και δεν νιώθεις οτι είναι κάτι που πρέπει να κάνεις θα λύθεις και θα είσαι καλύτερα. Περαστικά σου, ψυχολογικά εννοώ, και να έχεις δύναμη. Και όλα να σου πάνε καλα.

[moody]

Δεν έχω ανάλογη εμπειρία, αλλά νομίζω είναι φυσιολογικό αυτο που αισθάνεσαι, ήταν τραυματική εμπειρία για σένα και βιώνεις ένα είδος πένθους. Καλό είναι να το συζητήσεις με τον σύζυγό σου και να του ζητήσεις όσο μπορει να δείξει κατανόηση. Και μην ανχώνεσαι γιατί θα "μπλοκάρεις". Μόλις ηρεμήσεις λίγο και δεν νιώθεις οτι είναι κάτι που πρέπει να κάνεις θα λύθεις και θα είσαι καλύτερα. Περαστικά σου, ψυχολογικά εννοώ, και να έχεις δύναμη. Και όλα να σου πάνε καλα.

 

Το συζητάμε ρε γμτ αλλά κι αυτός από ένα σημείο και μετά όπως είναι λογικό χάνει την υπομονή του. Απλά νιώθω πραγματικά ώρες ώρες ότι τελείωσε όλο αυτό για μένα..δεν θα ξαναγίνω ποτέ όπως πριν. ΠΦ....... σ ευχαριστώ πολύ!

[Φραουλίτσα*]

Αχ μην λες τέτοια θα γίνεις όπως πρίν!!! Με τον καιρό όλα περνάνε. Ο καθένας όμως θέλει τον χρόνο του. Ακόμα ειναι πολύ φρέσκα όσα πέρασες. Θα έρθει το καλοκαιράκι θα χαλαρώσεις και όλα θα πάνε καλά. Και θα έρθει και ένα μωράκι όταν νιώσεις έτοιμη. Ο σύζυγός σου μπορεί με αυτον τον τρόπο να θέλει να σου δείξει την αγάπη του, αλλά ένας μήνας υπομονή δεν είναι και κάτι τρομερο...

Τώρα όλα φαίνονται τρομερά αλλά θα περάσουν. Όσο τα σκέφτεσαι τοσο τα κάνεις πιο μεγάλα.

[BabyCute]

Αχ λυπάμαι πολύ! Ελπίζω να είσαι καλα!

Εγώ 2 αποβολες, αλλά νωρίς γύρω στις 6 βδομάδες, ούτε να ακούσω για sex....δε το ήθελα οπότε και δεν το κάναμε

Εννοείται ότι δεν θα το θες, είναι παρά πολύ νωρίς ακόμα!!!

Θες να το κανείς για να προσπαθήσεις για άλλο μωρακι η για να ικανοποίησης τον σύζυγο;

[moody]

Άλλο μωρό???????????????????ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ! Δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναπροσπαθήσω για μωρό. Το κάνω για το σύζυγο...και για μένα όμως να τσεκάρω ρε παιδί μου να δω ότι όλα είναι οκ.... αλλά δεν είναι.

[BabyCute]

Ναι άστα τα μωρα άστα όλα.. Πρόσεξε τον εαυτό σου πάνω απο όλα

Γνώμη μου μην τον κανείς για αυτόν - σίγουρα το αξίζει αλλά εσείς έχεις προτεραιότητα! Εγώ δεν το θελα καθόλου πέρασαν τουλάχιστον 6 μήνες!!

[ekavi_]

Έχει περάσει μόνο 1,5 μήνας, ο γιατρός σου είπε να μην μείνεις έγκυος ξανά τόσο νωρίς και ο σύζυγος έχει όρεξη για σεξ και μάλιστα χωρίς προφυλάξεις... και εσύ λες ότι προσπαθεί ο δόλιος και κάνει υπομονή με το φέρσιμό σου... Πλάκα κάνεις βρε κοπέλα μου; Για σκέψου τα όλα αυτά λίγο...

Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι για να θρηνήσεις. Είναι εντελώς φυσιολογικό όλο αυτό που νιώθεις.

[elenip]

Έχει περάσει μόνο 1,5 μήνας, ο γιατρός σου είπε να μην μείνεις έγκυος ξανά τόσο νωρίς και ο σύζυγος έχει όρεξη για σεξ και μάλιστα χωρίς προφυλάξεις... και εσύ λες ότι προσπαθεί ο δόλιος και κάνει υπομονή με το φέρσιμό σου... Πλάκα κάνεις βρε κοπέλα μου; Για σκέψου τα όλα αυτά λίγο...

Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι για να θρηνήσεις. Είναι εντελώς φυσιολογικό όλο αυτό που νιώθεις.

 

Συμφωνώ μαζί σου!!! οι άντρες σε καμία περίπτωση δεν έχουν τον συναισθηματισμό των γυναικών, αλλά ούτε δόλιος είναι ούτε κακομοίρης ο συγκεκριμένος σύζυγος.. για μένα είναι απλά αναίσθητος και ας με συγχωρήσει η κοπέλα που άνοιξε το θέμα...

[moody]

Ο γιατρός μου ήταν κατηγορηματικός ότι μέχρι να γίνουν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις που θέλει για να βρούμε τι έφταιξε ούτε να διανοηθώ να μείνω έγκυος και ο άντρας μου το ξέρει. Ήταν πολύ υποστηρικτικός σε όλο αυτό δεν έχω παράπονο αλλά είναι της άποψης ότι οκ ότι έγινε δυστυχώς έγινε πάμε παρακάτω. Δεν μπορώ να τον κατηγορήσω για αναισθησία αλλά από την άλλη όντως ώρες ώρες φτάνω και γω στο Αμήν που δεν καταλαβαίνει και που κυρίως ακούω και λόγια του τύπου δεν είσαι πια ερωτευμένη κλπ κλπ. Τον αγαπάω πολύ και ξέρω ότι και αυτός μ αγαπά αλλά σ αυτό όντως δεν μπορεί να καταλάβει....

[mikio]

Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σου moody! Εύχομαι όποτε το θελήσεις μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη κι ένα γερό μωράκι στην αγκαλιά σου. Σχετικά με το θέμα σου δεν ξέρω... διαβάζοντάς το σκέφτηκα κι εγώ όπως η ekavi και η elenip. Καταρχάς μας γράφεις ότι πάνε μόλις 40 μέρες. Δεν υπήρξε κι ένα διάστημα που μετά τον τοκετό δεν πρέπει ούτως ή άλλως να έρθεις σε επαφή; Σε τελειόμηνη κύηση το διάστημα που πρέπει να περιμένεις είναι 40 ημέρες, για τη δική σου περίπτωση πόσο σου είχε συστήσει ο γιατρός; Αν βάλεις και την περίοδό σου που ήρθε στις 30 ημέρες και κράτησε κι 6 μέρες, πόσες μέρες μένουν για να μας λες ότι λυπάσαι τον δόλιο τον άντρα σου που δεν ανταποκρίνεσαι στις "ανάγκες" του και έχει φτάσει σε σημείο κιόλας να έχει και τα "μήπως, δεν είσαι ερωτευμένη" κι έτσι! Θέλει χρόνο και το σώμα και η ψυχή να συνέλθει, εγώ στη θέση σου θα του έκανα μια κουβέντα ξεκάθαρη να το βγάλει από το μυαλό του και να περιμένει τη δική σου κίνηση. Έτσι όπως τα διάβασα κατάλαβα ότι όλο αυτό έχει στο μυαλό του! Να είχαν περάσει κάποιοι μήνες να το καταλάβω να τα γράφεις όλα αυτά, αλλά 40 μέρες;

[mikio]

Και το άλλο το πολύ σημαντικό! Αν δεν πρέπει να μείνεις έγκυος πάντα μα πάντα να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό γιατί μετά τον τοκετό μένεις ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ έγκυος ακόμα και με προσπερματικά υγρά! Αν συνεχίσετε χωρίς προφύλαξη, σε λίγες μέρες θα ανοίγεις άλλο τόπικ που θα ζητάς βοήθεια, που έμεινες έγκυος ενώ στο έχει απαγορεύσει ο γιατρός σου!

[moody]

Και το άλλο το πολύ σημαντικό! Αν δεν πρέπει να μείνεις έγκυος πάντα μα πάντα να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό γιατί μετά τον τοκετό μένεις ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ έγκυος ακόμα και με προσπερματικά υγρά! Αν συνεχίσετε χωρίς προφύλαξη, σε λίγες μέρες θα ανοίγεις άλλο τόπικ που θα ζητάς βοήθεια, που έμεινες έγκυος ενώ στο έχει απαγορεύσει ο γιατρός σου!

 

σ ευχαριστώ για την απάντηση. Ο γιατρός έδωσε το οκ για επαφές μόλις τελείωσε το αίμα της αποβολής με προσοχή πάντα. Μίλησα και ξαναμίλησα αλλά ο άντρας μου θεωρεί πως έτσι θα το ξεπεράσουμε. Ίσως και να θεωρεί ότι έτσι μου δείχνει πόσο ερωτευμένος είναι τι να πω και γω..... Αποκλείεται αν μείνω έτσι εύκολα έγκυος ξανά.... έκανα 2 μισι χρόνια να μείνω και έγινε με πολύ δυσκολία τώρα θα γίνει με τη μια???????????????

[mikio]

σ ευχαριστώ για την απάντηση. Ο γιατρός έδωσε το οκ για επαφές μόλις τελείωσε το αίμα της αποβολής με προσοχή πάντα. Μίλησα και ξαναμίλησα αλλά ο άντρας μου θεωρεί πως έτσι θα το ξεπεράσουμε. Ίσως και να θεωρεί ότι έτσι μου δείχνει πόσο ερωτευμένος είναι τι να πω και γω..... Αποκλείεται αν μείνω έτσι εύκολα έγκυος ξανά.... έκανα 2 μισι χρόνια να μείνω και έγινε με πολύ δυσκολία τώρα θα γίνει με τη μια???????????????

 

Ναι, ναι, ναι! Αν κατά τα άλλα είστε υγιείς και δεν έχετε κάποιο θεματάκι μετά από τοκετό είναι πολύ εύκολο να μείνεις έγκυος και το διαπίστωσα, από συγγενείς, από φίλες μου αλλά και από δική μου εμπειρία. Εμείς δεν προσπαθούσαμε πολύ καιρό για το πρώτο, 6 μήνες ήταν το διάστημα αλλά πολύ εντατικά, βιταμίνες, τεστ ωορρηξίας και τέτοια. Στο 2ο είπαμε να ξεκινήσουμε τις προσπάθειες όταν ο μικρός ήταν περίπου 6 μηνών γιατί ωστόσο είχε περάσει ο άντρας μου και μια βαριά επιδιδυμίτιδα όταν ήμουν 5 μηνών έγκυος στο γιο μου και έκατσε 1 εβδομάδα στα νοσοκομεία με ενδοφλέβιες αντιβιώσεις και μετά με βαριά αντιβίωση για 1 μήνα, στο σπίτι με άδεια από γιατρό και του είπαν ότι ίσως να έχει θέμα και θα πρέπει να κάνει εξετάσεις σπέρματος. Σκεφτήκαμε ότι αν την πρώτη φορά κάναμε 6 μήνες να πιάσουμε παιδί, αυτή τη φορά θα κάνουμε κανένα χρόνο... Έγινε μια φορά χωρίς προφύλαξη πριν να αρχίσουμε καλά-καλά τις προσπάθειες (κι επειδή είχα και το μωρό που ξυπνούσε τη νύχτα σηκώθηκα αμέσως κι έκανα μπάνιο) και μάλιστα λίγο μετά την περίοδο και έμεινα έγκυος! Η μαμά μου έκανε πάνω από χρόνο να μείνει έγκυος σε εμένα και μετά πανεύκολα έμεινε έγκυος άλλες 2 φορές (η 1η από τις δύο έληξε στον 5ο μήνα με αποβολή). Φίλη μου με εξωσωματική έμεινε φυσικά έγκυος μετά και πολλές ακόμα περιπτώσεις. Να προσέχεις πολύ αν δεν πρέπει να μείνεις ξανά έγκυος.

 

Οπότε ξεκινήσατε νωρίς τις επαφές...

Ίσως όπως λες να θέλει να δείξει την επιθυμία του για εσένα και να εκδηλώσει τρυφερότητα. Δείξε του όμως ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να το κάνει αυτό και πες του πώς νιώθεις. Μια αγκαλίτσα σου χρειάζεται περισσότερο. Αν αυτός βέβαια με μια αγκαλίτσα έρχεται και φουντώνει, τι να σου πω... Άντρες ρε παιδί μου! Πες του όμως πως δε γίνεται να το κάνεις καταναγκαστικά αυτό, ζήτα του χρόνο κι όταν νιώσεις καλύτερα κάνε εσύ την πρώτη κίνηση. Το ότι δεν ανταποκρίνεσαι δε σημαίνει ούτε απόρριψη, ούτε ότι δεν τον αγαπάς, ταρακούνησέ τον λίγο, τόσα πέρασες...

[moody]

κοίτα θα σου πω την αλήθεια. Θα θελα να ξαναμείνω έγκυος και τώρα ακόμη όσο κι αν λέω όχι αλλά 1. Δεν θέλω να το ρισκάρω και 2. Φοβάμαι να το ξαναπεράσω όλο αυτό... Ήταν και είναι πολύ δύσκολο ...

 

Εγώ κάνω ανωαριακούς κύκλους αυτό είναι το μόνο πρόβλημα παρ' όλα αυτά έμεινα έγκυος χωρίς να κάνω θεραπεία ή να παρακολουθώ τα ωάρια μου. Φαντάσου ότι όταν έκανα ένα κύκλο θεραπείας και προσπαθειών με serpaphar δεν μας έκατσε. Έκατσε όταν είπε ο γιατρός δεν έχετε ελπίδες φυσιολογικά!!!!! . Και είναι και αυτό ένα από τα άγχη μου.... αμα δεν ξαναμείνω? ή άμα κάνω πολύ καιρό ή αν το σκέφτομαι συνέχεια δεν θα ναι πιο δύσκολο και ψυχοφθόρο........ Πολύ δύσκολο ρε κορίτσια!

 

Είναι τρυφερός και αγαπούλας μη σου πω ότι στη σχέση μας γενικά εγώ είμαι από αναίσθητη έως ψυχρή σε θέματα τρυφερότητας. Δεν μπορώ να τον κατηγορήσω για αδιαφορία ή για πίεςση απλά καταλαβαίνω ότι και αυτός πέρασε σοκ και προσπαθεί να βρει τρόπους να το αντιμετωπίσει. Νιώθει και μειονεκτικά σαν άντρας που βλέπει ότι δεν ικανοποιούμαι και να θεωρεί ότι εκείνος κάτι δεν κάνει καλά.... Καλώς ή κακώς όσο κουλό κι αν ακουστεί το χει λίγο στο μυαλό του και σαν αγχολυτικό, ότι θα μας βοηθήσει να πάμε παρακάτω....

[markela35]

Καλησπερα λυπαμαι πολυ κοριτσι μου ,

 

Εχω βιωσει ακριβως την ιδια ιστορια μονο που εγω ημουν σε τελειομηνο μωρο 38 εβδομαδες οταν χτυπησε την πορτα η θρομβοφυλια και ο ενδομητριος θανατος...Μολις εμαθα απο τι το εχασα το μωρακι αμεσως ξεκινησα προσπαθειες (μετα απο δυο μηνες δλδ ).Βεβαια εμεινα εγκυος 7 μηνες μετα οπου και παλι για κακη μου τυχη ειχαμε θεμα στην ωογεννεση και παλινδρομησε...

 

Γιατι στα λεω αυτα , γιατι για μενα που δεν εχω αλλο παιδι (δεν ξερω αν εχεις αλλο ) ηταν ενα μεγαλο σοκ και μου πηρε πολυ καιρο να καταλαβω τι εγινε...ομως οταν εμαθα το τι εχω αμεσως σαν να αλλαξαν ολα μεσα μου και να θελω ακομα περισσοτερο να προσπαθησω...Οποτε εγω λεω , να εχεις επαφες αλλα προσοχη , να μαθεις πρωτα τι και πως για να εισαι εσυ πιο ησυχη και μετα θα ερθουν ολα μονα τους πιστεψε με...θα ηρεμησει η ψυχη σου...Εγω για να το δωσω να το καταλαβει αυτο ο αντρας μου , μου πηρε δυο μηνες...Φαντασου οτι ο αντρας μου ειναι και γιατρος και δη ψυχιατρος που θα επρεπε να καταλαβαινει περισσοτερο αλλα δε...νομιζε οτι με το να ερθει μια νεα εγκυμοσυνη θα μου κανει καλο...αλλα εγω δεν μπορουσα να προχωρησω χωρις να ξερω το ΓΙΑΤΙ!!!

 

Καλως η κακως καποιες απο εμας θα δυσκολευτουν λιγο αλλα ο στοχος ειναι εκει και ενα μωρακι θα γεμισει και την δικη σου αγκαλια....

 

Φυσιολογικο τοκετο εκανες? αν επιτρεπεται....

[miria]

Μετά την παλλίνδρομη στη 10η - 11η εβδομάδα μου πήρε 5-6 μήνες να απόφασίσω να ξαναπροσπαθήσω για μωρό. Πιστεύω πως είναι πάρα πολύ νωρίς. Δεν αρκεί μόνο σωματικά να είσαι ΟΚ. Πρέπει και ψυχικά να αποδεχθείς και να ξεπεράσεις το γεγονός

[moody]

markela35 Καλησπέρα και σ ευχαριστώ για την απάντηση...Δυστυχώς είμαι χειρότερα διότι μόλις γυρίσαμε από το γιατρό με το αποτέλεσμα της ιστολογικής - Ανεπάρκεια πλακούντα! το μωρό το χάσαμε 24 εβδομάδων κ κάτι τελικά. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα την ιστολογική...ανέλυε ένα ένα τα οργανάκια του...καρδούλα βάρος 1 γραμμάριο.... δεν μπορώ.... Ο γιατρός μου είπε ότι η ανεπάρκεια μπορεί να έχει πολλαπλές αιτίες και θα ξεκινήσουμε εξετάσεις με πρώτες τον έλεγχο θρομβοφιλίας, λοιμώξεις, αντισώματα και έπειτα σαλπιγγογραφία και υστεροσκόπηση. Έχω βουλιάξει στην απογοήτευση. Έκανα φυσιολογικό τοκετό ναι και να σου πω και την αλήθεια η διαδικασία αυτή μου στοίχισε ίσως και περισσότερο και από το θάνατο του μωρού μας, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται. Δεν έχω άλλο μωρό και δεν πιστεύω ότι θα ξαναμπώ και στη διαδικασία. Ούτε τις εξετάσεις θέλω να κάνω όσο κι αν με πιέζει ο γιατρός!

 

Στο θέμα τώρα κι εγώ του εξήγησα πως νιώθω και σήμερα του μίλησε και ο γιατρός γιατί κατάλαβε ότι δεν είμαστε πολύ καλά (δυστυχώς είμαστε και στα μαχαίρια από χτες για άλλους λόγους). Ελπίζω να κατάλαβε και να με ανεχτεί λίγο ακόμη. Τον αγαπάω και ξέρω ότι μ αγαπάει και αυτός αλλά δυστυχώς πραγματικά αυτή τη στιγμή νιώθω σαν αγρίμι λαβωμένο ακι θέλω απλά να κρυφτώ στη φωλιά μου.

 

miria έχεις απόλυτο δίκιο. Το οργανικό μπορεί αν είσαι τυχερή να ναι πολύ εύκολο, όπως πχ εγώ που είναι όλα οκ. Η ψυχή όμως δεν γιατρεύεται έτσι απλά.

[BabyCute]

Καλησπερα λυπαμαι πολυ κοριτσι μου ,

 

Εχω βιωσει ακριβως την ιδια ιστορια μονο που εγω ημουν σε τελειομηνο μωρο 38 εβδομαδες οταν χτυπησε την πορτα η θρομβοφυλια και ο ενδομητριος θανατος...Μολις εμαθα απο τι το εχασα το μωρακι αμεσως ξεκινησα προσπαθειες (μετα απο δυο μηνες δλδ ).Βεβαια εμεινα εγκυος 7 μηνες μετα οπου και παλι για κακη μου τυχη ειχαμε θεμα στην ωογεννεση και παλινδρομησε...

 

Γιατι στα λεω αυτα , γιατι για μενα που δεν εχω αλλο παιδι (δεν ξερω αν εχεις αλλο ) ηταν ενα μεγαλο σοκ και μου πηρε πολυ καιρο να καταλαβω τι εγινε...ομως οταν εμαθα το τι εχω αμεσως σαν να αλλαξαν ολα μεσα μου και να θελω ακομα περισσοτερο να προσπαθησω...Οποτε εγω λεω , να εχεις επαφες αλλα προσοχη , να μαθεις πρωτα τι και πως για να εισαι εσυ πιο ησυχη και μετα θα ερθουν ολα μονα τους πιστεψε με...θα ηρεμησει η ψυχη σου...Εγω για να το δωσω να το καταλαβει αυτο ο αντρας μου , μου πηρε δυο μηνες...Φαντασου οτι ο αντρας μου ειναι και γιατρος και δη ψυχιατρος που θα επρεπε να καταλαβαινει περισσοτερο αλλα δε...νομιζε οτι με το να ερθει μια νεα εγκυμοσυνη θα μου κανει καλο...αλλα εγω δεν μπορουσα να προχωρησω χωρις να ξερω το ΓΙΑΤΙ!!!

 

Καλως η κακως καποιες απο εμας θα δυσκολευτουν λιγο αλλα ο στοχος ειναι εκει και ενα μωρακι θα γεμισει και την δικη σου αγκαλια....

 

Φυσιολογικο τοκετο εκανες? αν επιτρεπεται....

 

Αχ λυπάμαι πολύ! Νόμιζα ότι έχω περάσει πόνο αλλά όταν διάβασα την ιστορία σου δεν ήξερα τι να πω !

Ελπίζω να έχεις καλό γιατρό!

Απλά να σου πω σε όλη μου την εγκυμοσύνη μου έκανα ενέσεις Clexane προληπτικά και δεν είχα καν θρομβοφιλια αλλά ο γιατρός μου τις υποστήριζε ότι βοηθούν να αποτραπεί αποβολή μέχρι τέλους .. Και έπαιρνα και 75 gr aspirin

Ελπίζω όλα να πανε καλα!

 

 

Moody ελπίζω να βρούνε την αιτία κοπέλα μου. Δεν μπορώ να τονίσω αρκετά πόσο σημαντικός είναι ο καλός γιατρός που να ξέρει όλα τα καινουυρια φάρμακα και εξετάσεις!

[moody]

BabyCute σ ευχαριστώ και σου εύχομαι ολόψυχα να χαίρεσαι το μαϊμουδάκι σου....έτσι τον έλεγα και γω όταν χαϊδευα την κοιλιά μου.

 

Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στο γιατρό μου μου εξηγεί τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια και μέχρι στιγμής δεν έχω κανένα λόγο να τον αμφισβητήσω. Αιματολογικές και θρομβοφιλία συμφωνήσαμε να κάνω στο Λαϊκό που είναι λένε το καλύτερο. Όσο για τις αντιπηκτικές και το σαλοσπίρ ή την ασπιρίνι και ο δικός μου γιατρός μου είπε το ίδιο ότι βοηθάει έστω και προληπτικά στη μείωση του κινδύνου των αποβολλών και ότι αν ξαναμείνω θα το πάρω ούτως ή άλλως έχω δεν έχω θρομβοφιλία. Ας φτάσουμε όμως εκεί και τα λέμε....

[markela35]

Babycute

 

Σέυχαριστω , δοξα το θεο εχω καλους γιατρους!!!Να σου ζησει το μωρακι.

 

moody ,

 

 

4 στις 10 γυναικες πλεον στην εποχη μας εχουν θρομβοφυλια η αυτοανοσα που πυροδοτουνται απο την εγκυμοσυνη , μια απο αυτες και εγω....Εγω θα ελεγα οταν και ΑΝ το αποφασισεις να δεις εναν αιματολογο αυτοι ειναι οι πιο καταλληλοι για τετοια θεματα.

 

παρε το χρονο σου , αυτη την στιγμη πενθεις για το παιδι που εχασες...ειναι απολυτα φυσιολογικο κοριτσι μου...ομως οπλισου με υπομονη και κουραγιο γιατι ο δρομος ειναι δυσκολος αλλα να θυμασαι θα βγεις πιο δυνατη απο αυτο...

 

Μην ξεχνας οτι ειστε μαζι με τον αντρα σου σε αυτον τον δυσκολο δρομο , αυτος ειναι το στηριγμα σου και εκεινος εχει εσενα για στηριγμα του....

Σου ευχομαι γρηγορη αναρωση και κουραγιο...εσυ ξερεις πως θα πραξεις και τι θα κανεις κοριτσι μου...Σου ευχομαι μονο τα καλυτερα απο εδω και περα χχχ

[moody]

markela35 ναι δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο. Θα δω αιματολόγο ο γιατρός μου ήταν κατηγορηματικός ότι πρέπει να συνδυάσω και τους 2! Απλά αυτή τη στιγμή λίγο με νοιάζει να ασχοληθώ με εξετάσεις και γιατρούς. Δεν έχω δύναμη. Μακάρι αν βγούμε όλες πιο δυνατές και να μας αξιώσει ο Θεός να ζήσουμε το θαύμα. Σε θαυμάζω για τη δύναμη και το κουράγιο που έχεις και μας το προσφέρεις απλόχερα. Σου εύχομαι ολόψυχα ένα γερό και στρουμπουλό μωράκι!!!!

[agap.marin]

Μετά την παλλίνδρομη στη 10η - 11η εβδομάδα μου πήρε 5-6 μήνες να απόφασίσω να ξαναπροσπαθήσω για μωρό. Πιστεύω πως είναι πάρα πολύ νωρίς. Δεν αρκεί μόνο σωματικά να είσαι ΟΚ. Πρέπει και ψυχικά να αποδεχθείς και να ξεπεράσεις το γεγονός

 

 

αν και εχω αποβαλλει προσφατα πιστευω οτι αυτο δεν το ξεπερνας μπορει να γινεις καλυτερα να μην το σκεφτεσαι τοσο αλλα μην περιμενεις οτι καποια στιγμη θα το ξεχασεις.... το αποδεχομαστε η οχι δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα δεν μπορουμε να το αλλαξουμε.... το μονο που μπορουμε ειναι να προχωρησουμε κουβαλοντας παντα το ανεξητηλο σημαδι του πανω μας.... μην χανεις το χρονο σου αυτο που θα σε κανει καλυτερα ειναι ενα μωρακι ... δεν θα διαγραψει αυτη την εμπειρια αλλα θα απαλυνει τον πονο οπως κανενας συζυγος... φιλος.... μανα.... οικογενεια... δεν θα μπορεσει να το κανει... ισως να ειμαι απολυτη και συγνωμη.... αλλα αυτο που βλεπω απο τον εαυτο μου ειναι οτι οσο περνανε οι μερες τοσο χειροτερα γινομαι μεσα μου... μπορει να μην κλαιω συνεχεια οπως πριν αλλα καθε μερα που περναει μαυριζει η ψυχη μου... σου ευχομαι οτι καλυτερο και οταν με το καλο μεινεις εγκυος να σου πανε ολα τελεια!

[agap.marin]

σ ευχαριστώ για την απάντηση. Ο γιατρός έδωσε το οκ για επαφές μόλις τελείωσε το αίμα της αποβολής με προσοχή πάντα. Μίλησα και ξαναμίλησα αλλά ο άντρας μου θεωρεί πως έτσι θα το ξεπεράσουμε. Ίσως και να θεωρεί ότι έτσι μου δείχνει πόσο ερωτευμένος είναι τι να πω και γω..... Αποκλείεται αν μείνω έτσι εύκολα έγκυος ξανά.... έκανα 2 μισι χρόνια να μείνω και έγινε με πολύ δυσκολία τώρα θα γίνει με τη μια???????????????

 

σημασια εχει οτι εμεινες εγκυος.... αν σε αγχωνει τοσο το οτι αργησες να μεινεις εγκυος που μπορει να ηταν και τυχαιο γεγονος να παρεις τεστ ωορρηξιας... τα χω χρησιμοποιησει και γω τα χα βρει στο ιντερνετ σε ελληνικο site και εχει απο πολυ οικονομικα εως και πανακριβα... εγω ειχα παρει τα πολυ οικονομικα καμια δεκαρια τεστ σε ταινιες κανουν περιπου 7-8 ευρω. την πρωτη φορα που χρησιμοποιησα τεστ ωορρηξιας μετα απο 4 αποτυχημενες προσπαθειες (τις μετρουσα τις μερες ειχα πολυ στεθερο κυκλο) εμεινα κατ ευθειαν εγκυος.... ασχετα με την καταλληξη... τουλαχιστον να μην αγχωνεσαι γι αυτο....

[edel84]

αν και εχω αποβαλλει προσφατα πιστευω οτι αυτο δεν το ξεπερνας μπορει να γινεις καλυτερα να μην το σκεφτεσαι τοσο αλλα μην περιμενεις οτι καποια στιγμη θα το ξεχασεις.... το αποδεχομαστε η οχι δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα δεν μπορουμε να το αλλαξουμε.... το μονο που μπορουμε ειναι να προχωρησουμε κουβαλοντας παντα το ανεξητηλο σημαδι του πανω μας.... μην χανεις το χρονο σου αυτο που θα σε κανει καλυτερα ειναι ενα μωρακι ... δεν θα διαγραψει αυτη την εμπειρια αλλα θα απαλυνει τον πονο οπως κανενας συζυγος... φιλος.... μανα.... οικογενεια... δεν θα μπορεσει να το κανει... ισως να ειμαι απολυτη και συγνωμη.... αλλα αυτο που βλεπω απο τον εαυτο μου ειναι οτι οσο περνανε οι μερες τοσο χειροτερα γινομαι μεσα μου... μπορει να μην κλαιω συνεχεια οπως πριν αλλα καθε μερα που περναει μαυριζει η ψυχη μου... σου ευχομαι οτι καλυτερο και οταν με το καλο μεινεις εγκυος να σου πανε ολα τελεια!

 

Καλησπέρα. Κορίτσια λυπάμαι πολύ για ό,τι περάσατε, έιμαι ομοιοπαθούσα...

5/6/12 η δική μου αποβολή στην 9η εβδομάδα. Ένας χρόνος και κάτι πέρασε. Ένας πολύ άσχημος χρόνος. Πολύ. Αντιλαμβάνομαι σχεδόν πλήρως τι περνάτε. Το βίωσα πολύ άσχημα και μάλιστα όσο περνούσε ο καιρός πιο αραια μεν, πιο έντονα δε, ξεσπούσα σε λυγμούς. Στους 6 μήνες είχε ελάχιστααπαλύνει ο πόνος. Στους 9 λιγάκι καλύτερα. Πλέον έχει περάσει. Δεν ξέρω πως. Πέρασε όμως. Ξαφνικά.Το σκέφτομαι κάθε λεπτό, όπως και πριν, όμως πια χαμογελώ. Και δε φοβάμαι μήπως ξανατύχει, όπως παλιά. Κάθε φορά που περνάω από εκκλησία κλαίω και προσεύχομαι γι αυτό, αλλά ξέρω πως τώρα που είμαι καλά θα είναι κι αυτό καλά. Ελεύθερο να συνεχίσει το ταξίδι του. Να πω εδώ πως κάποιο θεματάκι υγείας δε μου επέτρεπε για μια περίοδο να προσπαθήσω για μωράκι. Σε λίγο καιρό τελείωνει αυτή η περίοδος κι ανυπομονώ. Η συμβουλή μου είναι να αφήσετε τον απαραίτητο χρόνο να περάσει για να γίνετε καλά που είναι πολύ βασικό και να προσπαθήσετε ξανά. Να επιτρέψετε στον εαυτό σας να ξεσπάσει και να το βιώσετε όπως εσείς θέλετε. Εύχομαι γρήγορα μανούλες σε όλες! Αφήστε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. Όπως και να το κάνουμε, εγώ που το βίωσα πάρα πολύ άσχημα, συμφωνώ πλεόν πως είναι ο καλύτερος γιατρός.