Το σποράκι μου πέταξε.....

[Stav77]

Το σποράκι μου χάθηκε....Εχθες το απόγευμα γλίστρησε στο εσώρουχο μαζί με το σάκο...Μου έγινε αμέσως απόξεση...Η καρδιά μου έχει σκιστεί...Κάθε ώρα που περνάει πονάω πιο πολύ....Να ανοίξω μια τρύπα να μπω μέσα, να μην αισθάνομαι, να μην πονάω..Τα μάτια μου τρέχουν ασταμάτητα..Δεν έχω κουράγιο ούτε το αγοράκι μου να φροντίσω. Μέχρι εχθές ονειρευόμουν. Νιώθω άδεια, κενή, παγωμένη. Πως θα το ξεπεράσω Θεέ μου?

[ΟΛΓΑ78]

Σε νιώθω απόλυτα... έχοντας κάνει 2 αποβολές, σε καταλαβαίνω. Μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου, άσε ό,τι έχεις μέσα σου να βγει προς τα έξω, αν είναι δυνατό ζήτησε από κάποιο δικό σου -τον άντρα σου, την μητέρα σου, όποιον έχεις- να αναλάβει για λίγο τον μικρό σου και όταν αισθανθείς έτοιμη και δυνατή, θα πάρεις κουράγιο από το ζουζούνι σου και θα συνεχίσεις. Να σκέφτεσαι ότι τώρα σου έτυχε ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός, να σκέφτεσαι το παιδάκι σου -το χειρότερο θα ήταν να μην το είχες κι αυτό- και να αντλέις δύναμη. Είναι πολύ άσχημο, σου φαίνεται αδύνατο αυτή τη στιγμή να το χειριστείς και να το αντέξεις, να ξέρεις όμως ότι τώρα είναι και πολύ πρόσφατο, ο άνθρωπος -δυστυχώς ή ευτυχώς αντέχει πάρα πολλά- όσο περνάει ο καιρός η πληγή σου θα απαλύνεται όλο και περισσότερο. Να σκέφτεσαι το αγοράκι σου... είναι η μεγαλύτερη πηγή δύναμης και θετικής ενέργειας αυτή τη στιγμή για σένα...σου εύχομαι ό,τι καλύτερο. Δεν σου μιλάω για επόμενη εγκυμοσύνη... θα έρθουν όλα με τον καιρό μόνα τους. Να είσαι καλά εσυ και η οικογένειά σου!

[edel84]

Το σποράκι μου χάθηκε....Εχθες το απόγευμα γλίστρησε στο εσώρουχο μαζί με το σάκο...Μου έγινε αμέσως απόξεση...Η καρδιά μου έχει σκιστεί...Κάθε ώρα που περνάει πονάω πιο πολύ....Να ανοίξω μια τρύπα να μπω μέσα, να μην αισθάνομαι, να μην πονάω..Τα μάτια μου τρέχουν ασταμάτητα..Δεν έχω κουράγιο ούτε το αγοράκι μου να φροντίσω. Μέχρι εχθές ονειρευόμουν. Νιώθω άδεια, κενή, παγωμένη. Πως θα το ξεπεράσω Θεέ μου?

 

Κοριτσάκι μου... Καταλαβαίνω τον πόνο σου. Είναι σαν να το ξαναζώ, τόσο όμοιο. Διάβασα την ιστορία σου και είναι ακριβώς ίδια.. Έχουν περάσει 6 μήνες. Γλυκιά μου, δε θα ξεχάσεις, αλλά θα πονάς λιγότερο. Το ξέρω πως δε με πιστεύεις τώρα, αλλά στο υπόσχομαι. Ζήσε τον πόνο σου γιατί πρέπει, θα σου κάνει καλό. Μην καταπιέζεσαι. Να ξέρεις, αν σε παρηγορεί, πως υπάρχουν άνθρωποι που σε νιώθουν πολύ. Ό,τι χρειαστείς εδώ είμαστε. Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά.

[Stav77]

Κοριτσάκι μου... Καταλαβαίνω τον πόνο σου. Είναι σαν να το ξαναζώ, τόσο όμοιο. Διάβασα την ιστορία σου και είναι ακριβώς ίδια.. Έχουν περάσει 6 μήνες. Γλυκιά μου, δε θα ξεχάσεις, αλλά θα πονάς λιγότερο. Το ξέρω πως δε με πιστεύεις τώρα, αλλά στο υπόσχομαι. Ζήσε τον πόνο σου γιατί πρέπει, θα σου κάνει καλό. Μην καταπιέζεσαι. Να ξέρεις, αν σε παρηγορεί, πως υπάρχουν άνθρωποι που σε νιώθουν πολύ. Ό,τι χρειαστείς εδώ είμαστε. Από μένα μια μεγάλη αγκαλιά.

 

Ακριβώς πριν 24 ώρες, ο άνδρας μου το πέταξε στο καλάθι! Πονάω τόσο πολύ! Να έκλεινα τα μάτια μου και να ήταν όλα όπως πριν...

Σας ευχαριστώ.....

[ΛΙΝ]

κοριτσακι μου να'ξερες ποσο σε νιωθω το εχω βιωση και εγω την μια φορα στο εσωρουχο και την αλλη οταν εκανα μπανιο δεν το πιστευα οταν το ειδα ειχα περαση μεγαλο σοκ. οσο μπορεις προσπαθεισε να εχεις κουραγιο για το αγορακι σου σκεψου οτι εχεις ηδη μια ψυχουλα και πρεπει να εισαι διπλα του παρε το χρονο σου και θα ερθει και το επομενο.

[Stav77]

Για που το βαλες καρδιά μου με ανοιχτα πανιά, για ποια πέλαγα ουρανια, αστρα μαγικά...για ποια μακρινή πατρίδα, έρμη ξενιτιά...Θα σε ξανασυναντήσω κάποτε...θα βρεθούμε

[coffee]

ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ Κ ΕΚΛΑΨΑ ΑΝ Κ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ 6 ΜΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ Κ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΓΛΥΣΤΡΗΣΕ Κ ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ:ΓΙΑΤΙ ΠΑΛΙ?

ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΑΠΑΛΥΝΕΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ Κ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ. ΞΕΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ, ΑΚΟΜΑ ΠΟΝΑΩ Κ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ Κ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ,ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΚΛΑΙΩ ΚΡΥΦΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΠΟΝΑΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ Κ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ. ΕΧΩ ΤΟ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΦΗΣΕ Κ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.ΚΡΙΝΕ ΕΣΥ ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ Η ΚΑΚΟ.

ΚΛΑΨΕ, ΞΕΣΠΑΣΕ Κ ΠΡΟΧΩΡΑ. ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ.............

ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ.

ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΣΠΟΡΑΚΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΣ ΑΠΟ ΕΥΤΥΧΙΑ.

[edel84]

Για που το βαλες καρδιά μου με ανοιχτα πανιά, για ποια πέλαγα ουρανια, αστρα μαγικά...για ποια μακρινή πατρίδα, έρμη ξενιτιά...Θα σε ξανασυναντήσω κάποτε...θα βρεθούμε

 

Καλημέρα... Πολλά τραγούδια και καταστάσεις θα σου θυμίζουν τι πέρασες.. Προσπάθησε να μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου κοπέλα μου. Δε στο λέω για να στο πω, έκλαιγα χθες με τα δικά σου (και μένα στην 8η βδομάδα έφυγε μετά από αιμορραγία, την προηγούμενη μέρα ήταν ΟΚ κια μετά γλύστρησε για να γίνει αγγελάκι), είμαστε εδώ για ό,τι χρειαστείς. Τον ξέρουμε τον πόνο σου και μπορούμε να σου δώσουμε δύναμη. Στο υπόσχομαι, θα περάσει ο πόνος και θα είναι μια γλυκιά ανάμνηση...

[Stav77]

Καλημέρα... Πολλά τραγούδια και καταστάσεις θα σου θυμίζουν τι πέρασες.. Προσπάθησε να μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου κοπέλα μου. Δε στο λέω για να στο πω, έκλαιγα χθες με τα δικά σου (και μένα στην 8η βδομάδα έφυγε μετά από αιμορραγία, την προηγούμενη μέρα ήταν ΟΚ κια μετά γλύστρησε για να γίνει αγγελάκι), είμαστε εδώ για ό,τι χρειαστείς. Τον ξέρουμε τον πόνο σου και μπορούμε να σου δώσουμε δύναμη. Στο υπόσχομαι, θα περάσει ο πόνος και θα είναι μια γλυκιά ανάμνηση...

 

Καλημέρα αγαπημένη μου! Οι ώρες περνάνε βασανιστικά και με ξεσκίζουν. Νομίζω ότι δεν τα ζω εγώ αλλά κάποιος άλλος. Ότι όλα θα είναι όπως πριν... Όμως τίποτα δεν είναι το ίδιο... Έκτός από τη ψυχή μου, σήμερα πονάει και το σώμα μου και μου υπενθυμίζει όλα όσα έγιναν...Νιώθω ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ την απώλεια...Αντιμετωπίζω σχόλια πολύ κοντινών μου προσώπων....στα λέγαμε εμείς...δεν πρόσεξες...πως κάνεις έτσι. Και εγώ πνίγομαι, θέλω να ανασάνω και δεν υπάρχει αέρας πουθενά.Γιατί? Αυτό με πικραίνει πιο πολύ....Ξέρω ότι απάντηση δε θα βρω ποτέ και πουθενά. Ξέρεις έχω ζήσει και άλλες απώλειες, η μαμά μου έχει χαθεί και εγώ συγκρίνα τον τωρινό μου πόνο με το τότε, την αναζητώ, χρειάζομαι ένα χάδι της, μια αγκαλιά της, να κουρνιάσω μέσα σαν το κλωσάκι και να κλάψω χωρίς να νιώθω ότι θα με κατακρίνει....

Δεν ξέρω τί λέω....Συγνώμη

Σε ευχαριστώ..

Θα έρθουν και για εμάς καλύτερες μέρες....

Να' σαι πάντα καλά.....

[mama@2]

Πανε 6 χρονια απο τοτε που κ τα δικα μου τα σπορακια με αφησαν....διδυμακια ειχα.....ηταν η πρωτη μου εγκυμοσυνη.

 

Στο ιατρειο, αφου με τον υπερηχο επιβεβαιωθηκε οτι απεβαλλα, η γιατρος ετοιμαζοταν να παμε στην κλινικη να με καθαρισει, πηγα στην τουαλεττα της κ επεσαν....το πηρα στα χερια μου το σακουλακι,τα μωρακια μου.... της το εδειξα, εκλαιγα κ της λεω τα μωρα μου ειναι αυτα?χιλιαδες ερωτηματικα, πολυς πονος....δεν ειναι μου λεει τα μωρα σου, θα ηταν αλλα .......δεν ειναι πια....

 

Ο αντρουλης μου με στηριξε πολυ.Ακομη θυμαμαι πως κ εκεινος εκλαιγε μαζι μου στο ιατρειο....απο τοτε, αλλες 2 φορες εκλαψε,απο χαρα ομως πλεον, οταν πρωτοαντικρυσε τον πρωτο μας γιο(πιο πολυ στον μεγαλο), κ μετα στον μικρο....

 

Ο πονος ακομη υπαρχει....ακομη ποναω οταν σκεφτομαι τα αστερακια μου....βεβαια εχει απαλυνθει απο τοτε, πλεον εχω κ 2 παιδια,(κ στις 2 εγκυμοσυνες καθε που πηγαινα στο μπανιο κοιτουσα μην βγει αιμα στην εγκυμοσυνη--κ ευτυχως κ οι 2 επομενες εγκυμοσυνες μου ηταν πολυ καλες σταλα αιμα δεν ειδα ποτε)

 

 

Δεν πιστευω οτι θα ξεχασω ποτε, οτι θα ερθει μια μερα κ δεν θα ποναω στην αναμνηση τους.Πλεον δεν κατηγορω τον εαυτο μου, αποδεχτηκα οτι μερικες φορες οταν κατι δεν εχει γινει σωστα η φυση επεμβαινει κ ερχεται η αποβολη(αυτη ηταν η εξηγηση μετα απο τις πεντακαθαρες εξετασεις).

 

Δεν θα ξεχασεις, ομως με τον καιρο θα πονας ολο κ πιο λιγο....ειναι πολυ νωπο ακομη...Δυστυχως, οταν βρηκα το φορουμ ανακαλυψα οτι πολλες μανουλες περασαν τα ιδια με εμενα....μακαρι σε καμμια αλλη μανουλα να μη συμβει αυτο.

Δυναμη θα παρες απο τον αντρα σου, το αγορακι σου κ την επομενη φορα θα κλαιτε απο χαρα!!!!

[XRYS]

Καλημέρα αγαπημένη μου! Οι ώρες περνάνε βασανιστικά και με ξεσκίζουν. Νομίζω ότι δεν τα ζω εγώ αλλά κάποιος άλλος. Ότι όλα θα είναι όπως πριν... Όμως τίποτα δεν είναι το ίδιο... Έκτός από τη ψυχή μου, σήμερα πονάει και το σώμα μου και μου υπενθυμίζει όλα όσα έγιναν...Νιώθω ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ την απώλεια...Αντιμετωπίζω σχόλια πολύ κοντινών μου προσώπων....στα λέγαμε εμείς...δεν πρόσεξες...πως κάνεις έτσι. Και εγώ πνίγομαι, θέλω να ανασάνω και δεν υπάρχει αέρας πουθενά.Γιατί? Αυτό με πικραίνει πιο πολύ....Ξέρω ότι απάντηση δε θα βρω ποτέ και πουθενά. Ξέρεις έχω ζήσει και άλλες απώλειες, η μαμά μου έχει χαθεί και εγώ συγκρίνα τον τωρινό μου πόνο με το τότε, την αναζητώ, χρειάζομαι ένα χάδι της, μια αγκαλιά της, να κουρνιάσω μέσα σαν το κλωσάκι και να κλάψω χωρίς να νιώθω ότι θα με κατακρίνει....

Δεν ξέρω τί λέω....Συγνώμη

Σε ευχαριστώ..

Θα έρθουν και για εμάς καλύτερες μέρες....

Να' σαι πάντα καλά.....

 

Κοριτσάκι μου σε καταλαβαίνω απόλυτα. Μην ακούς κανένα εσύ δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα αυτό ήταν να συμβεί και συνέβη. Όσοι σε φορτίζουν συναισθηματικά καλά θα κάνουν να μην έρχονται. Εσύ χρειάζεσαι ηρεμία και ζεστασιά. Μην τους επιτρέπεις να σε στεναχωρούν κι 'άλλο

[mama@2]

Καλημέρα αγαπημένη μου! Οι ώρες περνάνε βασανιστικά και με ξεσκίζουν. Νομίζω ότι δεν τα ζω εγώ αλλά κάποιος άλλος. Ότι όλα θα είναι όπως πριν... Όμως τίποτα δεν είναι το ίδιο... Έκτός από τη ψυχή μου, σήμερα πονάει και το σώμα μου και μου υπενθυμίζει όλα όσα έγιναν...Νιώθω ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ την απώλεια...Αντιμετωπίζω σχόλια πολύ κοντινών μου προσώπων....στα λέγαμε εμείς...δεν πρόσεξες...πως κάνεις έτσι. Και εγώ πνίγομαι, θέλω να ανασάνω και δεν υπάρχει αέρας πουθενά.Γιατί? Αυτό με πικραίνει πιο πολύ....Ξέρω ότι απάντηση δε θα βρω ποτέ και πουθενά. Ξέρεις έχω ζήσει και άλλες απώλειες, η μαμά μου έχει χαθεί και εγώ συγκρίνα τον τωρινό μου πόνο με το τότε, την αναζητώ, χρειάζομαι ένα χάδι της, μια αγκαλιά της, να κουρνιάσω μέσα σαν το κλωσάκι και να κλάψω χωρίς να νιώθω ότι θα με κατακρίνει....

Δεν ξέρω τί λέω....Συγνώμη

Σε ευχαριστώ..

Θα έρθουν και για εμάς καλύτερες μέρες....

Να' σαι πάντα καλά.....

 

 

Ο σωματικος πονος δεν σε αφηνει να ηρεμισεις.Εγω θυμαμαι ειχα πολλες μερες αιμα(καμμια 20αρια ), αλλα οσο περνανε οι μερες θα απαλυνεται.

 

Ο ψυχικος πονος κραταει πιο πολυ, αλλα να σκεφτεσαι οτι το αγγελακι σου δεν θελει να σε βλεπει ετσι....φυσικα κ θελει να το σκεφτεσαι, να το θυμασαι, αλλα σε καμμια περιπτωση δεν θελει να σε βλεπει να παραιτεισαι απο τη ζωη.

Και ειμαι σιγουρη οτι το αγγελακι σου, θα σου στειλει αδελφακι οπως κ τα δικα μου αγγελακια μου εστειλαν τα 2 παιδακια.

 

 

Οσο μπορεις, μην συναναστρεφεσαι με οσους δεν σε καταλαβαινουν....κ εγω στην αρχη αποφευγα, δεν αντεχα τα βλεμματα με τον οικτο, δεν μπορουσα, μπροστα μου εγω δεν ακουσα καποιο σχολιο(καλα θα μας ακουγε το συμπαν, να χω τον πονο μου κ να τα ακουω απο πανω), καλα αντι να συμπαρασταθουν σχολιαζουν κιολας

 

Κοπελα μου, δεν φταις εσυ, ολα γινονται για καποιο λογο, μην ακους τον καθενα....

 

Η γιατρος μου, μου ειχε πει πως ενα μεγαλο ποσοστο εγκυμοσυνων διακοπτεται νωρις απο μονη της,(πολλες φορες πολυ νωρις ωστε δεν το αντιλαμβανομαστε πχ καθυστερηση κ μετα περιοδος κλπ), πολυ συχνα ειναι τυχαιο γεγονος, δεν φταιμε εμεις.

 

Τωρα βιωσε τον πονο σου, αλλα να ξερεις, σιγα σιγα θα απαλυνεται....

 

Θα ερθουν καλυτερες μερες, να εισαι σιγουρη!!!

 

Σου ευχομαι οτι καλυτερο....κ η επομενη εγκυμοσυνη να ειναι καλη κ με το καλο να ερθει το μωρακι σου...

[edel84]

Καλημέρα αγαπημένη μου! Οι ώρες περνάνε βασανιστικά και με ξεσκίζουν. Νομίζω ότι δεν τα ζω εγώ αλλά κάποιος άλλος. Ότι όλα θα είναι όπως πριν... Όμως τίποτα δεν είναι το ίδιο... Έκτός από τη ψυχή μου, σήμερα πονάει και το σώμα μου και μου υπενθυμίζει όλα όσα έγιναν...Νιώθω ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ την απώλεια...Αντιμετωπίζω σχόλια πολύ κοντινών μου προσώπων....στα λέγαμε εμείς...δεν πρόσεξες...πως κάνεις έτσι. Και εγώ πνίγομαι, θέλω να ανασάνω και δεν υπάρχει αέρας πουθενά.Γιατί? Αυτό με πικραίνει πιο πολύ....Ξέρω ότι απάντηση δε θα βρω ποτέ και πουθενά. Ξέρεις έχω ζήσει και άλλες απώλειες, η μαμά μου έχει χαθεί και εγώ συγκρίνα τον τωρινό μου πόνο με το τότε, την αναζητώ, χρειάζομαι ένα χάδι της, μια αγκαλιά της, να κουρνιάσω μέσα σαν το κλωσάκι και να κλάψω χωρίς να νιώθω ότι θα με κατακρίνει....

Δεν ξέρω τί λέω....Συγνώμη

Σε ευχαριστώ..

Θα έρθουν και για εμάς καλύτερες μέρες....

Να' σαι πάντα καλά.....

 

Δυστυχώς κορίτσι μου είναι ΠΑΡΑ πολύ νωρίς.. Και το σώμα σου θα πονάει και θα στο υπενθυμίζει για λίγο καιρό ακόμα. Στο λέω να το ξέρεις για να είσαι όσο μπορείς δυνατή. Όσο για την κριτική τι να πρωτοσχολιάσω. Απέφυγέ τους, γιατί θα περάσεις άσχημα. Και αυτό δεν το θέλουμε. Μην επιτρέπεις τέτοιες κριτικές. Ειλικρινά σου μιλώ. Όπως θέλεις θα κάνεις και όπως θέλεις θα ξεσπάς. Εσύ το βίωσες, κανένας άλλος. Είναι πάρα πολύ λογικό να σου λείπει η μητέρα σου.. Όμως σκέψου, αν ήταν εκεί τι θα σου έλεγε και πάρε δύναμη. Βρες επιτέλους ένα άνθρωπο που να μπορεί να σε ακούσει.. Το περιβάλλον σου δε σε βοηθά.

Eσύ προέχει να είσαι καλά και να μη ζητάς συγνώμη.

[βιλλυ]

Καλημέρα αγαπημένη μου! Οι ώρες περνάνε βασανιστικά και με ξεσκίζουν. Νομίζω ότι δεν τα ζω εγώ αλλά κάποιος άλλος. Ότι όλα θα είναι όπως πριν... Όμως τίποτα δεν είναι το ίδιο... Έκτός από τη ψυχή μου, σήμερα πονάει και το σώμα μου και μου υπενθυμίζει όλα όσα έγιναν...Νιώθω ότι δεν μπορώ να διαχειριστώ την απώλεια...Αντιμετωπίζω σχόλια πολύ κοντινών μου προσώπων....στα λέγαμε εμείς...δεν πρόσεξες...πως κάνεις έτσι. Και εγώ πνίγομαι, θέλω να ανασάνω και δεν υπάρχει αέρας πουθενά.Γιατί? Αυτό με πικραίνει πιο πολύ....Ξέρω ότι απάντηση δε θα βρω ποτέ και πουθενά. Ξέρεις έχω ζήσει και άλλες απώλειες, η μαμά μου έχει χαθεί και εγώ συγκρίνα τον τωρινό μου πόνο με το τότε, την αναζητώ, χρειάζομαι ένα χάδι της, μια αγκαλιά της, να κουρνιάσω μέσα σαν το κλωσάκι και να κλάψω χωρίς να νιώθω ότι θα με κατακρίνει....

Δεν ξέρω τί λέω....Συγνώμη

Σε ευχαριστώ..

Θα έρθουν και για εμάς καλύτερες μέρες....

Να' σαι πάντα καλά.....

Χριστε μου, υπαρχουν τετοιοι ανθρωποι?

Εγω δεν εχω βιωσει απωλεια...Προσπαθουσα 5 χρονια για να συλλαβω τον πρωτο μου γιο και 10 χρονια για τα διδυμα που τελικα ηρθαν με εξωσωματικη...

Ημουν σαν χαμενη και εκλαιγα καθε φορα που αδιαθετουσα αλλα τιποτα απ αυτα δε συγκρινεται με τον δικο σου πονο...

Δε μπορω να διανοηθω πως υπαρχει ανθρωπος που θα πει σε μια γυναικα που μολις εχασε το μωρο της, την ψυχη της, τετοια λογια

Οι κοπελες που το εχουν βιωσει σιγουρα μπορουν να σε νοιωσουν καλυτερα...Και να σου πουν πιο σωστα λογια..

Εγω θα σου πω μονο, πως επειδη εχεις χασει τη μανουλα σου, που τοσο χρειαζεσαι αυτη τη στιγμη, απο μενα που ειμαι μανουλα και δε σε γνωριζω, εχεις μια μεγαλη και ζεστη αγκαλια, με μια ευχη, να σου πανε ολα καλα απο δω και περα και συντομα να διαβασω ευχαριστα νεα απο σενα...Και ενα γλυκο χαδι, στα μαγουλακια σου, τα γεματα δακρυα....Να μην ξαναδακρυσουν τα ματια σου ποτε πια, παρα μονο απο χαρα...!!!

[elenaki1]

Το σποράκι μου χάθηκε....Εχθες το απόγευμα γλίστρησε στο εσώρουχο μαζί με το σάκο...Μου έγινε αμέσως απόξεση...Η καρδιά μου έχει σκιστεί...Κάθε ώρα που περνάει πονάω πιο πολύ....Να ανοίξω μια τρύπα να μπω μέσα, να μην αισθάνομαι, να μην πονάω..Τα μάτια μου τρέχουν ασταμάτητα..Δεν έχω κουράγιο ούτε το αγοράκι μου να φροντίσω. Μέχρι εχθές ονειρευόμουν. Νιώθω άδεια, κενή, παγωμένη. Πως θα το ξεπεράσω Θεέ μου?

 

 

Λυπαμαι πολυ για την απωλεια σου και σε καταλαβαινω απολυτα..εχασα και το μωρακι μου πριν δυο μηνες στην 18 η εβδομαδα και ακομα υπαρχουν στιγμες που κλαιω που κλεινω τα ματια και παρακαλαω να ειναι ενας εφιαλτης αυτο..ενα ψεμμα.....μην ακους ισους σε κανουν να πονας κι αλλο...στηριξου σε οσους σου δινουν δυναμη και κυριως στο αγορακι σου....σου ευχομαι μονο χαρες απο δω και περα!!!

[Stav77]

Σας ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου, όλες εσάς τις "άγνωστες", αλλά τόσο οικείες σε εμένα για την αμέριστη συμπαράσταση σας αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές μου. Τα λόγια σας βάλσαμο στην πληγωμένη μου ψυχή.. Κάθε ώρα που περνάει νιώθω ότι είναι ένας γολγοθάς, ένα βουνό που πρέπει να ανέβω και δεν έχω αποθέματα....Είμαι ένα φάντασμα, κινούμαι μηχανικά, κοιτάω στο κενό και περιμένω....ούτε εγώ δεν ξέρω τι....Νιώθω ότι δεν έχω άλλη δύναμη...το αγοράκι μου το έχω εγκαταλείψει..δεν θελω να ασχοληθώ...δεν μπορώ ......νιώθω να τρελαίνομαι...θέλω από κάπου να πιαστώ. Οι μέρες τραγικές, οι νύχτες ατελείωτες...πότε θα περάσει?

[matina80]

Κοριτσάκι υπομονή. Θέλει χρόνο...Απέφυγε αυτούς που σου κάνουν κακό και πάρε κουράγιο από το παιδάκι σου. Πάντα θα πονάει και θα το σκέφτεσαι αλλά μέρα με τη μέρα θα παίρνεις δύναμη. Για εσένα και για το παιδάκι σου. Εμείς θα είμαστε εδώ με μια μεγάλη αγκαλιά. Φιλιά.

[edel84]

Σας ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου, όλες εσάς τις "άγνωστες", αλλά τόσο οικείες σε εμένα για την αμέριστη συμπαράσταση σας αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές μου. Τα λόγια σας βάλσαμο στην πληγωμένη μου ψυχή.. Κάθε ώρα που περνάει νιώθω ότι είναι ένας γολγοθάς, ένα βουνό που πρέπει να ανέβω και δεν έχω αποθέματα....Είμαι ένα φάντασμα, κινούμαι μηχανικά, κοιτάω στο κενό και περιμένω....ούτε εγώ δεν ξέρω τι....Νιώθω ότι δεν έχω άλλη δύναμη...το αγοράκι μου το έχω εγκαταλείψει..δεν θελω να ασχοληθώ...δεν μπορώ ......νιώθω να τρελαίνομαι...θέλω από κάπου να πιαστώ. Οι μέρες τραγικές, οι νύχτες ατελείωτες...πότε θα περάσει?

 

Σταβ μου είναι ένας εφιαλτης που πρέπει να τον ζήσεις. ΔΥΣΤΥΧΩΣ! Και είναι νωρίς ακόμα. Σε καταννοώ απόλυτα. Πρέπει όμως κορίτσι μου να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να κοιτάξεις το παιδάκι σου, την ψυχούλα σου. Πιάσου από αυτό, πάρε δύναμη από το παιδί σου. Η μάνα είναι δυνατή. Η μάνα όλα τα μπορεί. Το πλασματάκι σου που χάθηκε θα υπάρχει πάντα στην καρδιά σου, θα το φυλάς σα θησαυρό, το ξέρω, πάρε δύναμη κι από αυτό. Το παιδάκι σου σε χρειάζεται χαρά μου, ναι;; Καλό σου βράδυ, αύριο θα περιμένω νέα σου.

[Stav77]

Σταβ μου είναι ένας εφιαλτης που πρέπει να τον ζήσεις. ΔΥΣΤΥΧΩΣ! Και είναι νωρίς ακόμα. Σε καταννοώ απόλυτα. Πρέπει όμως κορίτσι μου να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να κοιτάξεις το παιδάκι σου, την ψυχούλα σου. Πιάσου από αυτό, πάρε δύναμη από το παιδί σου. Η μάνα είναι δυνατή. Η μάνα όλα τα μπορεί. Το πλασματάκι σου που χάθηκε θα υπάρχει πάντα στην καρδιά σου, θα το φυλάς σα θησαυρό, το ξέρω, πάρε δύναμη κι από αυτό. Το παιδάκι σου σε χρειάζεται χαρά μου, ναι;; Καλό σου βράδυ, αύριο θα περιμένω νέα σου.

 

 

Όλο το σύμπαν έχει συνομωτήσει εναντίον μου! Πριν λίγο πέρασα από το γιατρό να τον ρωτήσω για κάτι χάπια, με ρώτησε πως είμαι, βούρκωσα και μου ανέφερε το κορυφαίο: "Αφού στην αρχή δεν ήσουν ενθουσιασμένη, τώρα γιατί κάνεις έτσι? Τώρα ξέρεις πόσο πολύ το θέλεις και το επόμενο θα έρθει σύντομα"

Ένιωσα τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια μου. Ξανά τύψεις και ενοχές, Ήθελα να ουρλιάξω, να φωνάξω, πνιγόμουν. Έσκυψα το κεφάλι και έφυγα σαν τη κυνηγημένη! Γιατί όλοι? Πνίγομαι....

[Stav77]

Κοριτσάκι υπομονή. Θέλει χρόνο...Απέφυγε αυτούς που σου κάνουν κακό και πάρε κουράγιο από το παιδάκι σου. Πάντα θα πονάει και θα το σκέφτεσαι αλλά μέρα με τη μέρα θα παίρνεις δύναμη. Για εσένα και για το παιδάκι σου. Εμείς θα είμαστε εδώ με μια μεγάλη αγκαλιά. Φιλιά.

Ματίνα μου καλήσπέρα. Είδες, δυστυχώς άλλαξα ενότητα. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ και εσένα και όλες. Από εσάς παίρνω δύναμη...Πρέπει να συνεχίσω, αλλά.....

[Helen@]

αγαπη....στεναχωρηθηκα πολυ....σε παρακαλω,να φανεις δυνατη..εχεις το αντρακι σου,παρτο αγκαλια,σφιξτο,τρελανε το στα φιλια.....ουφ...αληθεια σε σκεφτομαι κ ελπιζω γρηγορα ο πονος να γινεται ολο κ πιο απαλος...ειπαμε,εδω ειμαστε εμεις κοντα σου κ ασε τους αλλους να σου λενε οτι θελουν!!!!

[edel84]

Όλο το σύμπαν έχει συνομωτήσει εναντίον μου! Πριν λίγο πέρασα από το γιατρό να τον ρωτήσω για κάτι χάπια, με ρώτησε πως είμαι, βούρκωσα και μου ανέφερε το κορυφαίο: "Αφού στην αρχή δεν ήσουν ενθουσιασμένη, τώρα γιατί κάνεις έτσι? Τώρα ξέρεις πόσο πολύ το θέλεις και το επόμενο θα έρθει σύντομα"

Ένιωσα τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια μου. Ξανά τύψεις και ενοχές, Ήθελα να ουρλιάξω, να φωνάξω, πνιγόμουν. Έσκυψα το κεφάλι και έφυγα σαν τη κυνηγημένη! Γιατί όλοι? Πνίγομαι....

 

Και οι γιατροί δεν είναι άγιοι. Φαντάστηκε πως θα σε βοηθήσει μάλλον και τα έκανε χειρότερα. Σταβ μου είσαι πολύ ευαίσθητη αυτή την περίοδο, μην επιτρέπεις στους γύρω σου να σε πληγώνουν. Ενταξει;;; Σχεδόν όλες οι έγκυες κάνουν σκέψεις για το αν είναι έτοιμες για το μωρό, αν είναι η σωστή στιγμή κ.λ.π. Μόνο εσύ ξέρεις πόσο το αγάπησες αυτό το πλασματάκι, μη νιώθεις τύψεις για τα φυσιολογικά συναισθήματα που πηγάζουν και από τις ορμόνες... Μην επιτρέπεις να σε πληγώνουν, αντιμετώπισε τους ή καλύτερα απομάκρυνέ τους.

[Stav77]

Και οι γιατροί δεν είναι άγιοι. Φαντάστηκε πως θα σε βοηθήσει μάλλον και τα έκανε χειρότερα. Σταβ μου είσαι πολύ ευαίσθητη αυτή την περίοδο, μην επιτρέπεις στους γύρω σου να σε πληγώνουν. Ενταξει;;; Σχεδόν όλες οι έγκυες κάνουν σκέψεις για το αν είναι έτοιμες για το μωρό, αν είναι η σωστή στιγμή κ.λ.π. Μόνο εσύ ξέρεις πόσο το αγάπησες αυτό το πλασματάκι, μη νιώθεις τύψεις για τα φυσιολογικά συναισθήματα που πηγάζουν και από τις ορμόνες... Μην επιτρέπεις να σε πληγώνουν, αντιμετώπισε τους ή καλύτερα απομάκρυνέ τους.

 

Edel84 με έχεις στηρίξει πολύ αυτές τι μέρες και σε ευχαριστώ. το ξέρω ότι ειναι θέμα ορμονών, απλώς μέχρι τώρα είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στο γιατρό μου. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη αντιμετώπισα κάτι προβληματάκια και με στήριξε, κυρίως ψυχολογικά. Τώρα δεν ξέρω τί έχει πάθει ή τί έχω πάθει και τα πράγματα έχουν ανατραπεί. Νιώθω ότι με αντιμετώπισε σαν ένα κομμάτι κρέας...ξέρω ότι το έργο το έχει δει πολλές φορές και έχει γίνει πλέον για αυτόν ρουτίνα...τι να πω.... μάλλον είμαι υπερευαίσθητη και όλοι μου φταίνε..δεν ξέρω..πρέπει να ηρεμήσω...να τα δω όλα πιο καθαρά...

Σε φιλώ

[edel84]

Edel84 με έχεις στηρίξει πολύ αυτές τι μέρες και σε ευχαριστώ. το ξέρω ότι ειναι θέμα ορμονών, απλώς μέχρι τώρα είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στο γιατρό μου. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη αντιμετώπισα κάτι προβληματάκια και με στήριξε, κυρίως ψυχολογικά. Τώρα δεν ξέρω τί έχει πάθει ή τί έχω πάθει και τα πράγματα έχουν ανατραπεί. Νιώθω ότι με αντιμετώπισε σαν ένα κομμάτι κρέας...ξέρω ότι το έργο το έχει δει πολλές φορές και έχει γίνει πλέον για αυτόν ρουτίνα...τι να πω.... μάλλον είμαι υπερευαίσθητη και όλοι μου φταίνε..δεν ξέρω..πρέπει να ηρεμήσω...να τα δω όλα πιο καθαρά...

Σε φιλώ

 

Φιλιά και από μένα καλή μου, σου εύχομαι μια νύχτα ήρεμη.

Αύριο περιμένω νέα σου, ναι;

[matina80]

Μην επιτρέπεις σε κανέναν να σε πληγώνει! Όποιος κι αν είναι αυτός. Όλα αυτά που νιώθεις είναι αναμενόμενα. Θα κάνουν τον κύκλο τους, θα θυμώσεις με τον εαυτό σου, με τους άλλους, θα θρηνήσεις, θα κλάψεις αλλά θα προχωρήσεις καλή μου και για σένα και για το παιδάκι σου.