Δεν προσαρμόζετε στο παιδικό!

[alia131]

Γεια σας! Η κόρη μου είναι 2,5 χρονών και ξεκίνησε παιδικό μέσα Σεπτεμβρίου. Για περίπου 2 εβδομάδες την άφηνα μόνο 1 ώρα. Έκλαιγε από την στιγμή που την άφηνα μέχρι να πάω να την πάρω. Μετά από 10 μέρες, ο παιδικός σταθμός μετακόμισε σε καινούριο κτίριο. Της είπα ότι πλέων θα πηγαίνει σε σχολείο για μεγάλα παιδιά και όταν την πήγε πρώτη φορά εκεί μπήκε χωρίς κανένα πρόβλημα και δεν έκλαψε καθόλου. Τη επόμενη μέρα, που ήταν και η πρώτη φορά που έμεινε 8.30 με 1.30 πάλι κανένα πρόβλημα. Έπαιξε, έφαγε και δεν έκλαψε. Από χθες λοιπόν, την πηγαίνω πάλι 8.30 με 13.30 και κλαίει για...5 ώρες ασταμάτητα. Δεν θέλει να φάει, να πάει τουαλέτα, να βγάλει το ζακετάκι της και να παίξει με τα άλλα παιδιά. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ήτανε πολύ καλά για 2 μέρες και μετά άρχισε πάλι το κλάμα. Η δασκάλα μου λέει ότι ενώ θέλει να παίξει η να φάει, δεν το κάνει από πείσμα. Είναι πεισματάρα! Αφού μόλις βγαίνουμε από το σχολείο είναι μια χαρά και μετά από λίγο μου ζητάει να πάει σχολείο. Έχετε κάποια συμβουλή να μου δώσετε? θέλω να περνάει όμορφα στο σχολείο!

[antigonil]

Γεια σας! Η κόρη μου είναι 2,5 χρονών και ξεκίνησε παιδικό μέσα Σεπτεμβρίου. Για περίπου 2 εβδομάδες την άφηνα μόνο 1 ώρα. Έκλαιγε από την στιγμή που την άφηνα μέχρι να πάω να την πάρω. Μετά από 10 μέρες, ο παιδικός σταθμός μετακόμισε σε καινούριο κτίριο. Της είπα ότι πλέων θα πηγαίνει σε σχολείο για μεγάλα παιδιά και όταν την πήγε πρώτη φορά εκεί μπήκε χωρίς κανένα πρόβλημα και δεν έκλαψε καθόλου. Τη επόμενη μέρα, που ήταν και η πρώτη φορά που έμεινε 8.30 με 1.30 πάλι κανένα πρόβλημα. Έπαιξε, έφαγε και δεν έκλαψε. Από χθες λοιπόν, την πηγαίνω πάλι 8.30 με 13.30 και κλαίει για...5 ώρες ασταμάτητα. Δεν θέλει να φάει, να πάει τουαλέτα, να βγάλει το ζακετάκι της και να παίξει με τα άλλα παιδιά. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ήτανε πολύ καλά για 2 μέρες και μετά άρχισε πάλι το κλάμα. Η δασκάλα μου λέει ότι ενώ θέλει να παίξει η να φάει, δεν το κάνει από πείσμα. Είναι πεισματάρα! Αφού μόλις βγαίνουμε από το σχολείο είναι μια χαρά και μετά από λίγο μου ζητάει να πάει σχολείο. Έχετε κάποια συμβουλή να μου δώσετε? θέλω να περνάει όμορφα στο σχολείο!

 

Σε "παίζει" η μικρή και μπράβο της! Μεγαλώνει το μωρό σου και δοκιμάζει τις αντοχές σου! Κάνε μια προσπάθεια να μην την ρωτάς καθόλου για το αν έκλαιγε, αν έπαιξε κ.λ.π. Αν θες, ρώτα την απλά "Πώς πήγε το σχολέιο?" και αν σου πει ότι έκλαιγε μην δείξεις αγχωμένη, συζήτησέ το σαν να σου έλεγε "Φάγαμε μακαρόνια". Επίση, προτείνω, να μην ρωτάς τη δασκάλα μπροστά στη μικρή για το πως πάει, καλύτερα πάρε την τηλ. σε κάποια άλλη στιγμή. Λίγη υπομονή και όλα θα στρώσουν.

[alia131]

Η δασκάλα μου τα λέει όταν φτάνω εκεί. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχει αυτό το πείσμα. Να έκλαιγε όταν την αφήνω και όταν πάω να την πάρω οκ, και ο αδελφός της αυτό έκανε ακριβώς στην αρχή. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κλαίει ασταμάτητα και όταν δεν είμαι εκεί, με τις δασκάλες. Είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει, όλα τα παιδιά προσαρμόζονται. Απλά θα ήθελα να την βοηθήσω για να γίνει ποιο γρήγορα και να περνάει ωραία.

[antigonil]

Η δασκάλα μου τα λέει όταν φτάνω εκεί. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχει αυτό το πείσμα. Να έκλαιγε όταν την αφήνω και όταν πάω να την πάρω οκ, και ο αδελφός της αυτό έκανε ακριβώς στην αρχή. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κλαίει ασταμάτητα και όταν δεν είμαι εκεί, με τις δασκάλες. Είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει, όλα τα παιδιά προσαρμόζονται. Απλά θα ήθελα να την βοηθήσω για να γίνει ποιο γρήγορα και να περνάει ωραία.

 

Νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά είναι θέμα της δασκάλας. Υπάρχουν τρόποι να τη φέρει πιο κοντά της και ΠΡΕΠΕΙ να το κάνει. Άλλωστε, τώρα πια οι προσαρμογές των περισσότερων παιδιών έχουν γίνει, οπότε δεν πιστέυω ότι δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί.

[alia131]

Thank you. Θα την πάρω τηλέφωνο να το συζητήσουμε.

[antigonil]

Καλά παοτελέσματα κοριτσάκι μου!

[altiport]

Νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά είναι θέμα της δασκάλας. Υπάρχουν τρόποι να τη φέρει πιο κοντά της και ΠΡΕΠΕΙ να το κάνει. Άλλωστε, τώρα πια οι προσαρμογές των περισσότερων παιδιών έχουν γίνει, οπότε δεν πιστέυω ότι δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί.

 

συμφωνώ! αυτή είναι η δουλειά για την οποία είναι εκπαιδευμένη άλλωστε. Ξέρετε κανένα από τα παιδάκια στο σταθμό; Ίσως αν κάνατε παρέα με κάποιο/α συμμαθητή/τρια εκτός σχολείου για να δημιουργηθεί μία άνεση με ένα τουλαχιστον παιδάκι; Είναι καθόλου εφικτό αυτό;

[demi1981]

Μπορεί και να μην είναι απλώς πείσμα. Μπορεί το ίδιο το κοριτσάκι να θέλει να τραβήξει την προσοχή της δασκάλας ή των άλλων παιδιών χωρίς να ξέρει τον τρόπο.... Συμφωνώ και έγώ ότι είναι πλεον καθαρά θέμα της δασκάλας.... πως να την προσεγγίσει, να την εμπιστευτεί, να την κάνει να περνάει καλά... Αν γίνει σωστή δουλειά είναι θέμα χρόνου...

[Lucy]

Γεια σας! Η κόρη μου είναι 2,5 χρονών και ξεκίνησε παιδικό μέσα Σεπτεμβρίου. Για περίπου 2 εβδομάδες την άφηνα μόνο 1 ώρα. Έκλαιγε από την στιγμή που την άφηνα μέχρι να πάω να την πάρω. Μετά από 10 μέρες, ο παιδικός σταθμός μετακόμισε σε καινούριο κτίριο. Της είπα ότι πλέων θα πηγαίνει σε σχολείο για μεγάλα παιδιά και όταν την πήγε πρώτη φορά εκεί μπήκε χωρίς κανένα πρόβλημα και δεν έκλαψε καθόλου. Τη επόμενη μέρα, που ήταν και η πρώτη φορά που έμεινε 8.30 με 1.30 πάλι κανένα πρόβλημα. Έπαιξε, έφαγε και δεν έκλαψε. Από χθες λοιπόν, την πηγαίνω πάλι 8.30 με 13.30 και κλαίει για...5 ώρες ασταμάτητα. Δεν θέλει να φάει, να πάει τουαλέτα, να βγάλει το ζακετάκι της και να παίξει με τα άλλα παιδιά. Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ήτανε πολύ καλά για 2 μέρες και μετά άρχισε πάλι το κλάμα. Η δασκάλα μου λέει ότι ενώ θέλει να παίξει η να φάει, δεν το κάνει από πείσμα. Είναι πεισματάρα! Αφού μόλις βγαίνουμε από το σχολείο είναι μια χαρά και μετά από λίγο μου ζητάει να πάει σχολείο. Έχετε κάποια συμβουλή να μου δώσετε? θέλω να περνάει όμορφα στο σχολείο!

 

Σε συμβουλεύω να είσαι σταθερή, να μην διακρίνει πάνω σου στενοχώρια, δισταγμό, αμφιβολία ή οτιδήποτε. Από εκεί και πέρα να το συζητήσεις με τη δασκάλα. Τώρα το ότι είναι "πεισματάρα" δεν μου φαίνεται επιστημονική εξήγηση. Η δασκάλα πρέπει να διακρίνει τι κρύβεται πίσω από αυτό το πείσμα ή άρνηση ή ας το πει όπως θέλει και να το χειριστεί αναλόγως.

[mimika2011]

Είσαι σίγουρη οτι κλαίει 5 ώρες ασταμάτητα???Νομίζω οτι είναι σχεδόν αδύνατο για ένα παιδί 2,5 χρονών να κλαίει ασταμάτητα επί 5 ώρες έπι τόσες μέρες..Θεωρώ λάθος χειρισμό που ξεκίνησε σε άλλο κτίριο και μετακινήθηκε μετα από 1 βδομάδα αλλού..Ισως θεωρει οτι όσο κλαίει θα καταφέρει να την μετακινούν από κτίριο σε κτίριο!Πλάκα δεν έχει εξάλλου???

Πραγματικά ποιος εκπαιδευτικός φωστήρας το σκέφτηκε αυτό???

[Ράνια Κωστελέτου]

Σίγουρα χρειάζεται χρόνο. Πολύ πιθανό να μην έχει συνηθίσει ακόμη το ωράριο και να βγαίνει γκρίνια λόγο κούρασης.Επισης από τη μία ώρα στις πέντε κάνει διαφορά. Δείξτε υπομονή και σταθερή συμπεριφορά και σύντομα θα αρχίσει τις φιλίες και τις δραστηριότητες και θα ξεχνιέται!

Καλή συνέχεια.

[Foni08]

Καλησπερα στην παρεα! Και γω αντιμετωπιζω παρομοιο προβλημα με την μικρη μου που ειναι 22 μηνων και στην κυριολεξια χτυπιεται, μας τραβολογαει απο τα μαλλια, τα ρουχα για να μην μπει στο πουλμαν, οταν βλεπει τη δασκαλα ουρλιαζει.. Προσπαθω να μεινω σταθερη και αγερωχη αλλα θα σπασω στο τελος θα σπασω, το ξερω. Ανησυχω πολυ γιατι πριν φυγουμε το πρωι δεν ξεκολαει απο πανω μου. Κανει και κατι παραξενους πυρετους στο σχολειο και στο σπιτι ειναι μια χαρα, δεν ειναι αρρωστη. Ειναι δυνατον να ειναι ψυχοσωματικο ο πυρετος γιατι δεν θελει να παει σχολειο, δεν περναει καλα εκει και ανεβαζει απο την ενταση;

[foten]

Θεωρώ οτι είναι και στο παιδί. Άλλα προσαρμόζονται πιο γρήγορα και άλλα πιο αργά . Εμείς δεν ζοριστήκαμε σχεδόν καθόλου . Αλλά έχω παράδειγμα κοντινού μας προσώπου που έκανε να συνηθίσει 5 εβδομάδες.... Έκλαιγε συνεχώς από όσο μας λέγανε...Μάλιστα όταν το άκουσα αυτό , αγχώθηκα οτι μπορεί να αντιμετώπιζα τα ίδια με τον γιό μου . Ευτυχώς όχι τελικά... Πάντως αυτό που έκανα εγώ αρχικά τουλάχιστον , ήταν να τον βάζω μέσα στο σχολείο . Τον παραλάμβανε η δασκάλα, η οποία τον έβαζε στην τάξη του κι εγώ έφευγα γρήγορα χωρίς να με αντιληφθεί... Μετά με έβλεπε , αλλά δεν τον ένοιαζε....

Συμφωνώ , πάντως , οτι πρέπει να μην δείξεις οτι στεναχωριέσαι( όσο είναι δυνατόν να το κάνει μία μάνα αυτό) και να δείχνεις σταθερη στην επιλογή σου να συνεχίσει το παιδί σου το σχολείο. Εγώ τον έστειλα όταν ήταν 18-19 μηνών . Ακόμη και τώρα -σε άλλα θέματα άσχετα με τον παιδικό σταθμό- καταλαβαίνω πλέον πεντακάθαρα οτι δοκιμάζει τις αντοχές μου . ...

[Νινεττα]

η προσαρμογή στον παιδικό σταθμό δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση.Πολλές φορές ξεκινάει ομαλά και μετά αλλάζει.Κυρίως την δεύτερη εβδομάδα.

Η συνεργασία του γονιού με τις δασκάλες παίζει κατά την γνώμη μου πολύ μεγάλο ρόλο.Καλό είναι να υπάρχει μια ευχάριστη υποδοχή.

Συνήθως γίνεται σταδιακά.Λίγη ώρα τις πρώτες ημέρες και σταδιακά αυξάνονται.Αυτό που πιστεύω πως παίζει πολύ μεγάλο ρόλο είναι το πόσο σίγουρος αισθάνεται ο γονιός για την επιλογή του παιδικού σταθμού και εάν αισθάνεται ασφάλεια.

Αυτό περνάει και στο παιδί.Μου κάνει εντύπωση που κλαίει για τόσες ώρες.Φαντάζομαι πως η δασκάλα θα κάνει κάποιες προσπάθειες μα υπάρχουν ορισμένες που συνήθως κερδίζουν τα παιδιά!Πρώτα από όλα προσπαθεί να αισθανθεί αποδεκτό.Δεν το πιέζει και του λέει απαλά, εφόσον αρνείται να ακολουθήσει την ομάδα,"Εάν θέλεις κάθισε όπου είναι άνετα για σένα.Μόλις θελήσεις έλα στην παρέα μας"η κάτι παρόμοιο..Μετά φροντίζει να κάνει κάποιο από τα παιχνίδια που ξέρει από το βιογραφικό του παιδιού ότι είναι από τα αγαπημένα του.Εάν υπάρχει κάποιο ζωάκι στο σχολείο ζητάει από το παιδάκι ευγενικά εάν μπορεί να την βοηθήσει να το ταΐσουν.Αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρ¨ησιμο και για την επόμενη ημέρα.Το παιχνίδι με το νερό είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να αντισταθεί ένα παιδί.Για παράδειγμα μια λεκάνη γεμάτη με νερό και σαπούνι που κάνουν μπάνιο τα παιχνίδια,Σαπουνόφουσκες που κυνηγάνε τα πιτσιρίκια για να τις σκάσουν και "τυχαία΅πετάνε στο σημείο που κάθεται το παραπονεμένο παιδάκι.

Δεν του λέει μην κλαις ,μα ρωτάει εάν μια αγκαλιά θα το κάνει να νιώσει καλύτερα.Ακόμα ένα αυτοκόλλητο στο σημείο που θα πάνε οι δείκτες του ρολογιού όταν θα γυρίσει η μανούλα μπορεί να είναι ανακουφιστικό

Πολύ σημαντικό επίσης ,είναι να μην αργέι καθόλου ο γονιός και να είναι συνεπής στην ώρα που έχει πει στο παιδί πως θα γυρίσει.

Την ώρα που φεύγει, μπορεί η δασκάλα να ζητήσει από το παιδί να φέρει λίγο μαρουλάκι ή ψωμάκι για να ταΐσουν ξανά την χελώνα το ψαράκι κ.λ.π. ώστε το παιδί να περιμένει με χαρά την επόμενη ημέρα!

Ευχομαι να πάνε όλα καλά!!!