Mαζοχισμος?

[asloorp]

Τελευταια η κατασταση εχει παραγινει...παλι..αναρωτιεμαι πλεον γιατι τροφοδοτω με χιλιους τροπους το αγχος και τον πανικο μου,γιατι δινω υλικο στην φαντασια μου να κατρακυλησει σε σκοτεινα μονοπατια,να φτιαξει τα χειροτερα σεναρια..παντα το ιδιο,ξεκινω συνηθως να κοιταξω κατι που πραγματικα με ενδιαφερει και καταληγω να μαθαινω στην καλυτερη περιπτωση την συμπτωματολογια και την εκβαση σπανιοτατων νοσηματων της παιδικης ηλικιας η'στην χειροτερη να κοιταω memorial στο you tube...τι μου συμβαινει?γιατι αυτομαστιγωνομαι?τι ειδους νοσηρη περιεργεια ειναι τουτη? τελικα αναρωτιεμαι εν γενει τι ειναι αυτο που ελκει καποιον να διαβασει τραγικες ιστοριες, να κρυφοκοιταξει καποτε τον πονο του αλλου ετσι,ανημπορος τουλαχιστον να βοηθησει ουσιαστικα καπου,να καταλαβει ακομα ακομα.Στενοχωριεμαι απιστευτα,γινομαι 1000 κομματια ,με πιανουν τυψεις,κλεινω το internet,για τωρα.....Σκεφτομαι ...δε θα ταν καλυτερα να λεγα μπα δεν μπορω να το δω αυτο,ειναι πολυ στενοχωρο και να εκλεινε εκει ο φαυλος κυκλος?αλλα οχι ,εγω αμεσως θα κοιταξω ενα βιβλιο με τραγικη ιστορια,θα δω μια ταινια με τραγικο σεναριο και μετα θα γινω παλι χαλια και παλι αγχος και ολα απ την αρχη!θυμαμαι οταν γεννηθηκε το μικρο που διαβαζα στο βιβλιο τα γενετικα συνδρομα κι ειωθα τοοσο τυχερη που ολα ειχαν παει καλα..ταυτοχρονα ομως σκεφτομουν πως για καποιους αλλους δεν ηταν ετσι και κολλουσα τρελα στη σκεψη αυτη.Αναρωτιεμαι υπαρχουν κι αλλοι εκει εξω με παρομοια κολληματα?

[riniw 1980]

Δυστυχώς ή ευτυχώς το διαδίκτυο προσφέρει υπερ-πληροφόρηση...ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ!!!!

Αλλά νομίζω είναι κάτι που το κάνουμε όλοι σε κάποιο βαθμό..μην αγχώνεσαι!Δεν είσαι η μόνη!!

[SWEET]

Αχ, σε καταλαβαινω! Απο τοτε που γεννησα δεν μπορω να ακουσω τιποτε το ασχημο ειδικα για μικρο παιδι. Η μονη διαφορα μας ειναι οτι αποφευγω οσο μπορω να πεφτω πανω σε τετοιες ειδησεις. Αν τυχει και διαβασω και μονο τον τιτλο, τρελαινομαι, κολλαει το μυαλο μου στην ασχημη ιστορια και μπορει να κλαιω καμια βδομαδα, ειδικα σε κακοποιησεις παιδιων... Επειδη υποφερω πραγματικα, αποφευγω οσο μπορω ν'ακουω ασχημα πραγματα. Και μαλιστα σημερα σκεφτομουν ποσο με εχουν επηρεασει οι ιστοριες αυτες στο ποσο φοβαμαι για το παιδι μου. Να φανταστεις, επηρεασμενη απο το περιστατικο του πατερα που ξεχασε το παιδι του στο αυτοκινητο και το βρηκε νεκρο, καθε πρωι που την αφηνω στη μαμα μου, μετα γυρναω καμποσες φορες και κοιταω το αδειο καθισματακι να σιγουρευτω μην την ξεχασα πανω στη νυστα μου... (Δεν ειμαι και πολυ καλα, ε?)

Οσο για τις ταινιες εχω απαγορευσει στον εαυτο μου να βλεπει ταινιες που με χαλανε (στυλ κοκκινου κυκλου, κλπ). Καλυτερα χαζοταινιες με τη Τζουλια Ρομπερτς που σου αφηνουν χαρουμενη αισθηση! Τωρα τελευταια εχω κοψει και τις ειδησεις γιατι παθαινω καταθλιψη.

Γνωμη μου, απαγορευσε στον εαυτο σου να διαβαζει οτιδηποτε δυσαρεστο κι επικεντρωσου στα θετικα (εκτος αν ειναι κατι που μπορεις να βοηθησεις)