παππουδογιαγιαδες

[maria1976]

εν ταχυ εχω προβλημα με τον μικρο μου χθες το βραδυ ειχα ερθει οι παπουδογιαγιαδες για φαγητο, ε το αποτελεσμα ηταν στο τελος να εχουμε κλαμα του μικρου επι μια ωρα με κλωτσιες κλπ γιατι δεν ηθελε να φυγει ο παππους του και μετα ηθελε να κατεβει κατω στο σπιτι με τον παππου του. ο παππους ενω οι υπολοιποι εφυγαν καθοταν εκει για να μην στενοχωρηθει ο μικρος. στο τελος δεν μπορειτε να φανταστειτε τι εγινε ημουν η κακια μαμα με δαγκωσε και εκλαιγε με αναφιλητα να παει κατω ενιωθα τοσο ασχημα αλλα δεν υπεκυψα μηπως ομως οπως μου λεει ο πεθερος μου καθε μερα ειναι μικρος ακομα για να καταλαβει?

[ntinti]

Οι κανόνες είναι ρητοί και απαράβατοι μέσα σε ένα σπίτι.Σίγουρα το πιτσιρίκι σου μπορεί να έχει αδυναμία στον παππού του,αλλά όταν ο παππούς πρέπει να πάει στο σπίτι του και ο μικρός να μείνει στο δικό του,έτσι πρέπει να γίνει! δεν χρειάζεται να νιώθεις τύψεις ούτε ενοχές,τα μικρά πάντα ζητάνε και πάντα θέλουν και αν δεν τους περιορίσουμε θα δημιουργείται θέμα ...σήμερα ο παππούς,αύριο το παγωτό,μεθαύριο το μηχανάκι.

συνεπώς...ας έκλαιγε...θα του περάσει...έκρινες ότι έπρεπε να μείνει σπίτι και καλώς έπραξες.Ο παππούς δεν έφυγε ταξίδι,σπίτι του πήγε και θα το ξαναδεί άλλη μέρα. Σίγουρα είναι μικρός,αλλά όχι τόσο για να μην καταλαβαίνει και τι του λένε. Να το συζητάς το παιδί και αν όχι να επιβάλλεις απλά και μόνο...ε τον δικό σου τρόπο να περνάς αυτό που θες.μερικές φορές δεν θα καταλάβει άλλες θα κλάψει άλλες θα αδιαφορήσει.Θα μεγαλώσει...

[mimika2011]

Η στάση του παππού που δεν έφευγε, είναι μεν τρυφερή, αλλά είναι τελείως λάθος..Ο άνθρωπος καθόταν εκεί γιατί δεν ήθελε να στεναχωρήσει τον μικρό, έτσι όμως του πέρναγε το μήνυμα οτι έχει πιθανότητες να του γίνει η χάρη..Συζήτησέ το με όλους τους παππουδογιαγιάδες για να μην φέρεις κανενα σε δυσκολη θέση, οτι χαιρετάνε όλοι μαζί και φεύγουν όλοι μαζί, χαιρετόντας πάντα το παιδί και λέγοντας του οτι θα τα πούνε πάλι άυριο γιατί τώρα πάει ο καθένας στο σπίτι του/ στο κρεββάτι του κλπ!

[hefty smurf]

εν ταχυ εχω προβλημα με τον μικρο μου χθες το βραδυ ειχα ερθει οι παπουδογιαγιαδες για φαγητο, ε το αποτελεσμα ηταν στο τελος να εχουμε κλαμα του μικρου επι μια ωρα με κλωτσιες κλπ γιατι δεν ηθελε να φυγει ο παππους του και μετα ηθελε να κατεβει κατω στο σπιτι με τον παππου του. ο παππους ενω οι υπολοιποι εφυγαν καθοταν εκει για να μην στενοχωρηθει ο μικρος. στο τελος δεν μπορειτε να φανταστειτε τι εγινε ημουν η κακια μαμα με δαγκωσε και εκλαιγε με αναφιλητα να παει κατω ενιωθα τοσο ασχημα αλλα δεν υπεκυψα μηπως ομως οπως μου λεει ο πεθερος μου καθε μερα ειναι μικρος ακομα για να καταλαβει?

 

αν τον άφηνες να πάει κάτω τι θα γινόταν? κάποια στιγμή δεν θα ανέβαινε?

θεωρώ κάποια πράγματα που ουσιαστικά είναι ασήμαντα μας αναλώνουν ψυχολογικά χωρίς λόγο.

 

 

Οι κανόνες είναι ρητοί και απαράβατοι μέσα σε ένα σπίτι.Σίγουρα το πιτσιρίκι σου μπορεί να έχει αδυναμία στον παππού του,αλλά όταν ο παππούς πρέπει να πάει στο σπίτι του και ο μικρός να μείνει στο δικό του,έτσι πρέπει να γίνει! δεν χρειάζεται να νιώθεις τύψεις ούτε ενοχές,τα μικρά πάντα ζητάνε και πάντα θέλουν και αν δεν τους περιορίσουμε θα δημιουργείται θέμα ...σήμερα ο παππούς,αύριο το παγωτό,μεθαύριο το μηχανάκι.

 

Αυτό που τόνισα για την δική μου τουλάχιστον οικογένεια είναι υπερβολικό Νομίζω ότι όλοι κάποια στιγμή έχουμε την ανάγκη να βγούμε από τα καλούπια και είναι προτιμότερο να επιλέγουμε τα ασήμαντα.

Με την τελευταία πρόταση επίσης διαφωνώ.Δεν ξέρω αλλά κάτι τέτοιο το βρίσκω υπερβολικό.

[Μαρια2010]

εν ταχυ εχω προβλημα με τον μικρο μου χθες το βραδυ ειχα ερθει οι παπουδογιαγιαδες για φαγητο, ε το αποτελεσμα ηταν στο τελος να εχουμε κλαμα του μικρου επι μια ωρα με κλωτσιες κλπ γιατι δεν ηθελε να φυγει ο παππους του και μετα ηθελε να κατεβει κατω στο σπιτι με τον παππου του. ο παππους ενω οι υπολοιποι εφυγαν καθοταν εκει για να μην στενοχωρηθει ο μικρος. στο τελος δεν μπορειτε να φανταστειτε τι εγινε ημουν η κακια μαμα με δαγκωσε και εκλαιγε με αναφιλητα να παει κατω ενιωθα τοσο ασχημα αλλα δεν υπεκυψα μηπως ομως οπως μου λεει ο πεθερος μου καθε μερα ειναι μικρος ακομα για να καταλαβει?

Ε καλα αν πηγαινε με τον παππου κατω τι θα γινοταν;εκτος αν ειχατε κατι αλλο να κανετε,υπνο,μπανιο κλπ κλπ...την ρουτινα και τους κανονες του θεωρω απαραιτητους γιατι χωρις αυτους θα ειχε φρικαρει ο μικρος αλλα και εμεις,,ομως καμια φορα ειναι απολυτα υγειες να ξεφευγουμε απο αυτα ..και αυτο δεν ηταν και τοσο τραγικο....αλλα και παλι δεν ξερω τι προγραμμα ειχατε μετα....παντως παντα ετσι ειναι εσυ εισαι η κακια μανα και οι παππουδογιαγιαδες ειναι οι αγγελοι του τσαρλι....μπορεις απλα την επομενη φορα να του πεις πως πρεπει να τελειωσεις πρωτα τις δικες σου προτεραιοτητες πχ.διαβασμα ,μαζεμα κλπ κλπ και μετα μπορεις να κατεβεις για καποιο χρονικο διαστημα....η απλα μπορεις να τον αφηνεις να φευγει μαζι με τον παππου.

[maria1976]

αν τον άφηνες να πάει κάτω τι θα γινόταν? κάποια στιγμή δεν θα ανέβαινε?

θεωρώ κάποια πράγματα που ουσιαστικά είναι ασήμαντα μας αναλώνουν ψυχολογικά χωρίς λόγο.

 

αυτό σκεφτομαι και εγω αλλα ενα μονο κανονα εχω ολη την ημερα τα αφηνω να ανεβοκατεβαινουν κατα βουληση απλα οταν ειναι ωρα για υπνο εχω πει οτι η οικογενεια μαζευεται σπιτι της και δεν ειναι κανονας που θα ηθελα να σταματησει να ισχυει. Επισης η ωρα ηταν ηδη 11 και αν κατεβαινε για να τον ανεβασω πανω παλι θα επρεπε να κανω καυγα επισης επειδη γενικοτερα δεν εχουμε και αλλους απαραβατους κανονες φοβαμαι οτι αν κανω πισω και σε αυτον θα χασω τελειως την μπαλα.

[hefty smurf]

Οχι φυσικα υπό αυτες τις συνθηκες εχεις απόλυτο δικιο

[ELED]

Γεια σας κι απο μένα,

 

Εχω περάσει κι εγώ πολλά με παππουδογιαγιάδες, έχω δύο μικρά 2 ετών, η αλήθεια είναι οτι πάντα περνάει το δικό μου, δηλαδή τα όρια που βάζω, αλλά καμιά φορά το σκέφτομαι και λέω μήπως είμαι πολύ αυστηρή;

Απο την άλλη όμως αν δεν βάζεις και δεν τηρείς τα όρια τότε χάνεις τον έλεγχο.

Πιστεύω οτι στα παιδιά πρέπει να δείχνουμε σταθερότητα στις πράξεις μας και να μην ακούμε τις γιαγιάδες που λένε τα δικά τους...γιατί τότε κακομαθαίνουν, βέβαια αυτός είναι ο ρόλος τους, και τους κάνουν οτι θέλουν τα μικρά.

 

Κάνω εξηγηση απο πριν οτι ήρθε η ώρα να φύγει πχ η γιαγιά και έλα να πούμε γειά σου ή καληνύχτα κλπ και να κλείσουμε την πόρτα... (τους αρέσει να κλέινουν την πόρτα, έχουν πλάκα, τα ζουζούνια μου).

Όταν κλαίνε δεν φωνάζω, ούτε μαλώνω απλά δεν επιτρέπω να περάσει το δικό τους, ήρεμα και ωραία, κατεβαίνω στο ύψος τους και τους μιλάω καθαρά και αποφασιστικά "είσαι στεναχωρημένος που φεύγει η γιαγιά, θα έρθει πάλι άλλη μέρα... εμείς θα κάτσουμε εδώ" παίρνω αγκαλία και μετά παρηγορώ.

Μέχρι στιγμής πιάνει, με ακούνε και πλέον οταν κάποιος φύγει απο το σπίτι δεν έχουμε φασαρίες... όπως πρίν.

 

ελπίζω να βοήθησα