ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΑ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ?ΕΙΣΤΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΕΣ?

[MELINA83]

Καλησπέρα,

 

Είμαι στην 37η εβδομάδα και σιγά σιγά προετοιμάζομαι για το μεγάλο γεγονός. Θα ήθελα να ρωτήσω κυρίως αυτές που το έχουν ξαναπεράσει (καθώς είναι το πρώτο μου) πως έρχεται ο τοκετός. Ισχύει αυτό που λένε ότι συνήθως σε πιάνουν πόνοι μέσα στον ύπνο τη νύχτα και πετρώνει η κοιλιά?

 

Με αγχώνει λίγο αυτό το ξαφνικό..Θα έχω τις αισθήσεις μου καλές να κατέβω τη σκάλα του σπιτιού για να πάω στο μαιευτήριο και κυρίως πως θα ξέρω ότι είναι φυσιολογικό που πονάω έτσι και αρχίζει ο τοκετός ή κάτι έπαθε το μωρό ή εγώ... Δε ξέρω είναι λίγο κάπως που λένε ότι έρχεται έτσι ξαφνικά, λίγο τρομακτικό να το πώ??

 

Επίσης από την επιλόχειο κατάθλιψη που λένε μπορείς να προστατευτείς?Η΄θα το περάσουμε θέλουμε δε θέλουμε..

 

και κάτι τελευταίο επειδή έχω μύκητες εδώ και καιρό από τα πολλά υγρά της εγκυμοσύνης ο γυναικολόγος τώρα θα μου δώσει θεραπεία το pevaryl το έχει πάρει καμμιά σε αυτή τη βδομάδα? Βασικά αγχώνομαι λίγο γιατί μου έχει πει ότι ο τράχηλος είναι μέσος μαλακός...δε πιστεύω να το βάλω και να προκαλέσω καμμιά αιμοραγία?

 

Ευχαριστώ πολύ,

 

Καλή λεφτεριά σε όλες

[alexele]

Καλησπέρα,

 

Είμαι στην 37η εβδομάδα και σιγά σιγά προετοιμάζομαι για το μεγάλο γεγονός. Θα ήθελα να ρωτήσω κυρίως αυτές που το έχουν ξαναπεράσει (καθώς είναι το πρώτο μου) πως έρχεται ο τοκετός. Ισχύει αυτό που λένε ότι συνήθως σε πιάνουν πόνοι μέσα στον ύπνο τη νύχτα και πετρώνει η κοιλιά?

 

Με αγχώνει λίγο αυτό το ξαφνικό..Θα έχω τις αισθήσεις μου καλές να κατέβω τη σκάλα του σπιτιού για να πάω στο μαιευτήριο και κυρίως πως θα ξέρω ότι είναι φυσιολογικό που πονάω έτσι και αρχίζει ο τοκετός ή κάτι έπαθε το μωρό ή εγώ... Δε ξέρω είναι λίγο κάπως που λένε ότι έρχεται έτσι ξαφνικά, λίγο τρομακτικό να το πώ??

 

Επίσης από την επιλόχειο κατάθλιψη που λένε μπορείς να προστατευτείς?Η΄θα το περάσουμε θέλουμε δε θέλουμε..

 

και κάτι τελευταίο επειδή έχω μύκητες εδώ και καιρό από τα πολλά υγρά της εγκυμοσύνης ο γυναικολόγος τώρα θα μου δώσει θεραπεία το pevaryl το έχει πάρει καμμιά σε αυτή τη βδομάδα? Βασικά αγχώνομαι λίγο γιατί μου έχει πει ότι ο τράχηλος είναι μέσος μαλακός...δε πιστεύω να το βάλω και να προκαλέσω καμμιά αιμοραγία?

 

Ευχαριστώ πολύ,

 

Καλή λεφτεριά σε όλες

 

Melina με το καλο το μωράκι σας να έρθει στο κόσμο. Δυστυχώς δε μπορώ να σε βοηθήσω ιδιαίτερα γιατί στις δύο γέννες μου πήγα με προγραμματισμένη καισαρική.

Στη τρίτη μου έσπασαν τα νερά στις 35 εβδομάδες οπότε πήγα "σηκωτή" στο μαιευτήριο μπήκα στο χειρουργείο ενώ ότι ξεκινούσαν και οι πόνοι.

Όσο για την επιλόχειο κατάθλιψη που ρωτάς δεν είναι σίγουρο ότι τη περνάνε όλες οι λεχώνες. Εγώ τη πέρασα μόνο στο ένα μου παιδάκι.

Μην αγχώνεσαι από τώρα για αυτά τα θέματα.

[miriki]

Μελινάκι καλό μη σκας. Και τις αισθήσεις σου θα έχεις πλήρως και θα το καταλάβεις και όλα. Άλλωστε το σώμα σου θα σε έχει προειδοποιήσει νωρίτερα αν το αφουγκράζεσαι. Λίγο κάτι πονάκια, λίγο περισσότερο βάρος, λίγο μια ανεξήγητη υπερένταση να κατεβάσεις το σπίτι να κάνεις γενική, λίγο μυστήρια υγρά, λίγο το εντεράκι σου που επιτέλους θα λειτουργήσει μετά από τόσο καιρό σίδηρο. Θα δεις που και θα το καταλάβεις και θα το χειριστείς. Όντως αυτά τα πράγματα τις περισσότερες φορές ξεκινούν βράδυ, που όλα είναι ήρεμα γιατί η μανούλα πρέπει να έχει την ησυχία της για να γεννήσει (άσχετο αν εμείς βουτάμε τη βαλίτσα και τρέχουμε σαν τις παλαβές) και η νύχτα είναι πάντα ήσυχη κι εσύ προστατευμένη στο σπιτάκι σου.

 

Αν έχεις τη δυνατότητα να μιλήσεις και να έχεις κοντά σου μια μαία τόσο το καλύτερο. Σκέψου το. Για την επιλόχειο (δυστυχώς δεν πρόσεξα που είσαι, αν είσαι Αθήνα και δη Ν. Προάστεια δες αυτό http://www.fainareti.gr). Φυσικά και μπορείς να προστατευτείς. Θα επιδιώξεις ο τοκετός σου να είναι όσο πιο ήρεμος γίνεται χωρίς περιττές παρεμβάσεις, θα θηλάσεις το μωράκι σου όσο πιο σύντομα γίνεται (και έχε και το τηλέφωνο μιας συμβούλου γαλουχίας κοντά σου αχρείαστο να είναι) και το κυριότερο: ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ. Θα σκέφτεσαι ότι τα πράγματα ίσως να μην είναι έτσι όπως τα βλέπεις γιατί οι ορμόνες σου σε έχουν κυριεύσει. Το σημαντικότερο είναι να έχεις ανθρώπους να ανοίγεσαι και να μιλάς, να δέχεσαι ό,τι και όση βοήθεια σου προσφέρεται και το κυρίως να μην έχεις και πολλές απαιτήσεις από τον εαυτό σου. Τις πρώτες 40 μερες θα θηλάζεις, θα βγαίνεις καμιά βολτίτσα να παίρνετε αέρα οικογενειακώς και θα φροντίζεις το μωρό σου. Για τα υπόλοιπα κι εσένα ας φροντίσει κανένας άλλος.

 

Ένα τελευταίο θα σου πω πριν σου ευχηθώ: Για τους μύκητες κάνε ό,τι σου λέει ο γιατρός σου, αλλά βοήθησέ το τρώγοντας γιαούρτι παραδοσιακό (ναι αυτό με την πέτσα) και να μπορείς βάλε και λίγο εκεί κάτω. Θα σταματήσει η φαγούρα και θα βοηθήσει πάαααααρα πολύ τη γρήγορη αποκατάσταση. Αν έχεις και σπιτικό κεφίρ ακόμη καλύτερα.

 

Μ' ένα πόνο κορίτσι μου κι όλα βολικά.

[karita]

Melina83 αρχικά σου εύχομαι με το καλό να κρατήσεις το μωράκι σου στην αγκαλιά σου!!!!

Δυστυχώς ούτε εγώ μπορώ να σε βοηθήσω πλήρως για τα πρωκαταρτικά του τοκετού γιατί και εγώ έκανα καισαρική στο πρώτο μου παιδάκι. Όμως δεν είχε προλάβει να με προγραμματίσει...Ένα πρωϊ άρχισα, ενώ κοιμόμουν, να αισθάνομαι ότι έχω περίοδο (γενικά έχω έντονους πόνους στην περίοδο), σαν αυτούς που έχουμε τον πρώτο καιρό της εγκυμοσύνης απλά ήταν πιο έντονοι. Δεν μου έσπασαν τα νερά, αλλά αυτοί οι πόνοι ήταν επαναλαμβανόμενοι, δηλαδή με έπιαναν κάθε 5 λεπτά και μου κρατούσαν καμιά 10αριά δευτερόλεπτα, αν θυμάμαι καλά. Έτσι πήγα στο νοσοκομείο (θα πήγαινα έτσι και αλλιώς για καρδιοτοκογράφημα) και φάνηκε ότι είχα συσπάσεις γέννας....

Εσύ λογικά τώρα θα πηγαίνεις κάθε 3 μέρες για καρδιοτοκογράφημα, ε; Αν ναι, τότε μην φοβάσαι γιατί ο καρδιοτοκογράφος θα πιάσει συσπάσεις που εσύ μπορεί να μην καταλαβαίνεις ακόμα.

Σε ότι αφορά στην επιλόχειο κατάθλιψη, δεν ξέρω αν την περνάνε όλες οι γυναίκες και σε τι ένταση η κάθε μια. Εγώ ας πούμε δεν ένιωσα ότι θέλω να πάρω το μωρό και να το πετάξω απο το μπαλκόνι (έχω ακούσει ότι πολλές το έχουν νιώσει αυτό....), αλλά έκλαιγα πολύ εύκολα, ένιωθα ότι κανείς δεν με βοηθάει, ότι όλοι με πιέζουν και γενικά μια χάλια διάθεση του στιλ να μην θέλω να σηκωθώ απο το κρεββάτι. Δεν ξέρω αν ήταν επιλόχειος κατάθλιψη αυτό που είχα, πάντως αν ήταν δεν ήταν κάτι το τρομερό που να με φοβίζει τώρα για το μωρό αυτό (είμαι στην 36η εβδομάδα).

Τέλος σε ότι αφορά στους μύκητες θα συμφωνήσω miriki. Επειδή έχω χρόνια μυκητιάση (έχω πάρει καμιά 15αριά αντιβιώσεις οι οποίες σπαροδικά με βοηθούσαν και μετά απο λίγο καιρό πάλι τα ίδια...) είδα σε κάποια φάση μια λοιμωξιολόγο η οποία μου είχε πει ότι το καλύτερο φάρμακο για τους μύκητες είναι το γιαούρτι με την πέτσα. Μάλιστα μου έλεγε να τρώω 3-4 κουταλιές το πρωι και να έπινα το απόγευμα το πράσινο υγρό που δημιουργείται όταν έχεις ανοίξει μεν το γιαούρτι αλλά δεν το έχεις φάει όλο. Μπορεί να σου φαίνεται λίγο αηδία αυτό και όντως είναι...όχι στη γεύση αλλά στην όψη. Εγώ έπαιρνα ένα καλαμάκι και το ρούφαγα.

Σου εύχομαι τα καλύτερα για το μωράκι σου!!!!!

[rnt]

Με ένα πόνο εύχομαι!

Για τους μύκητες εγώ είχα πάρει ένα υπόθετο canesten άπαξ. Μάλλον είναι συνηθισμένο στην εγκυμοσύνη γιατί δεν υπάρχει η περίοδος που βοηθά να καθαρίσει τύστημα κάθε μήνα. Κάπως έτσι μου το είχε εξηγήσει ο γιατρός μου τότε.

Γέννησα με πρόκληση οπότε δεν μπορώ να σου πω τι γίνεται στην πράξη. Στη θεωρία θα σου τα πει ο γιατρός σου καλύτερα.

Όσο για την επιλόχεια, νομίζω ότι είναι τόσο θέμα ορμονών όσο και θέμα χαρακτήρα. Είναι μια μεγάλη αλλαγή η έλευση ενός παιδιου στη ζωή μας και δεν μπορούμε να ξέορυμε πως θα αντιδράσουμε εκ των προτέρων ούτε τι θα αντιμετωπίσουμε. Κάποιες από εμάς ίσως τις ρίχνει λίγο, αλλά με το χρόνο το δέσιμο με το παιδί και τα συναισθήματα είναι τόσο δυνάτα που ξεπερνιέται. Εκτός των άλλων το άγχος της φροντίδας των πρώτων ημερών μειώνεται σιγά σιγά.

Εύχομαι ένα γερό παιδάκι και μόνο χαρά με τη γέννησή του!

[hefty smurf]

Μην αγχώνεσαι όλα καλά θα πάνε

Θα τα καταλάβεις όλα, η γέννα είναι κάτι φυσιολογικό που έρχεται από μόνο του. Εγώ γέννησα πριν 7 χρόνια.

 

Κυριακή μία βδομάδα πριν την πητ είχα πάει στη γιατρό μου, μου λέει θα τη φάμε την βδομάδα. Οκ εγώ κανονίζω, κομμωτηρια, αποτριχώσεις κ.τ.λ..λέω δεν κάνω και μια καλή καθαριότητα, μετά πήγα στη μάνα μου ανέβηκα 3 ορόφους σκάλες χωρίς ασανσερ.

Πέφτω για ύπνο και κατά τις 5 με έπιασε λίγος πόνος, όχι κάτι το ιδιαίτερο.Πάω τουαλέτα και είχα λίγο ροζ υγρό στο χαρτί.

Πάω στην κλινική, με βλέπουν οι μαιες και μου σύστησαν να επιστρέψω στο σπίτι, να κάνω ντουζάκι και να πάω μετά από 6-7 ώρες.

 

Επιλόχειο όχι δεν έπαθα.

[mama1]

Γεννησα στην 37η εβδομαδα μετα απο επισκεψη στον γιατρο μου οπου μου εκανε κολπικη εξεταση κ βρηκε μαλακο τον τραχηλο. Ουσιαστικα η 'ενοχληση' που εκανε ο γιατρος μαλλον ξεκινησε κ τον τοκετο, το ραντεβου μας ηταν Παρασκευη 20.00 και το ιδιο βραδυ στις 22.00 ξεκινησαν ακανονιστες συσπασεις/πονοι πολλοι ελαφριοι πονοι, σαν περιοδου, πληρως ελεγχομενοι ομως. Ισα ισα που ενιωθα αβολα, σα να ηθελα να πάω τουλέτα ενα πραγμα...Κατα τις 23.30 πηρα το γιατρο μου κ του το ειπα, μου ζητησε να παω να με δει, αλλα το καθυστερουσα, γιατι αντεχα τους πονους...Φαντασου πηγα στις 3 τα ξημερωματα στην κλινικη, περπατωντας πολυ ανετα (διαστολη 2 αλλα πονοι ανα 4 λεπτα). Ηδη απο την προηγουμενη Δευτερα (36 εβδομαδα+2 μερες) ειχα τετοια πονακια τη μιση μερα. Ηδη με ειχε πιασει μια μανια και εφτιαχνα κουλουράκια, ζυμωνα πίτες κ.α. (αντι για γενική καθαριοτητα), εφτιαξα το αλμπουμ του γαμου μας κ ολα με κατι καταπιανομουν. Δεν μπορουσα να κοιμηθω καλα, ειχα πονους στη μεση και πολυ βαρος στην κοιλια (ειχε χαμηλώσει η κοιλιά μου αισθητα).

 

Επιλόχειο δεν επαθα, ειχα πολυ υποστηριξη κ βοηθεια απο τον συζυγο στην φροντιδα του μωρου και σε μενα, διοτι ειχε τη δυνατοτητα να εχει αδεια τις πρωτες δυο εβδομάδες και το μονο που ενιωθα ηταν λιγο παραπανω κουραση... Αυτο βοηθάει πολυ (η βοηθεια) και το να εξωτερικεύεις τα συναισθήματά σου, αν θες π.χ. να κλαψεις μη το κρατησεις, αν εισαι κουρασμενη και θες να κοιμηθεις μην ντραπεις να το πεις οτι ωρα και αν ειναι (π.χ. κ ας σηκωθηκες πριν μιση ωρα απο τον προηγουμενο υπνο)

 

Για το τριτο θεμα δεν εχω εμπειρια...σορυ...

 

Με το καλο να υποδεχτειτε το μωρακι σας

[Dawn]

Τα ίδια άγχη είχα και εγώ. Τελικά όλα ήρθαν φυσιολογικά, σύμφωνα με αυτό που έχουμε προγραμματιστεί να κάνουμε από φύση μας.

 

Το προηγούμενο βραδάκι είχα ελαφριά πονάκια και ένιωθα ότι κάτι πάει να ξεκινήσει. Ήμουν ήρεμη, το ένστικτο μου, μου έλεγε ότι μάλλον το παιδάκι μας έρχεται, οπότε πήγα για ύπνο. Κοιμήθηκα πάρα πολύ καλά, γιατί προφανώς το χρειαζόμουν και το σώμα μου ετοιμαζόταν για το μεγάλο γεγονός. Κατά τις 7 το πρωί ο καλός μου ξύπνησε για να πάει στην δουλειά και μαζί του και εγώ γιατί κάτι ένιωθα. Σηκώθηκα και ξαφνικά είχα έναν δυνατό πόνο που με έστειλε στην τουαλέτα. Μέχρι να φτάσω εκεί και παρακαλώντας τον άντρα μου να βγει για λίγο, σπάσαν τα νερά. Προς στιγμή τα έχασα, γιατί δε θυμόμουν ποιό χρώμα παραπέμπει σε περίεργες καταστάσεις. Αφού μίλησα με τον γιατρό μου και ηρέμισα, το απόλαυσα. Μπήκα για μπάνιο, έκανα τα μαλλιά μου, ετοίμασα τα τελευταία πράγματα της βαλίτσας, έβγαλα ένα σωρό φωτογραφίες και ήμουν πάρα πολύ ήρεμη!!! Όταν κατάλαβα πως οι πόνοι άρχισαν να έχουν συγκεκριμένη περιοδικότητα άρχισα να χρονομετρώ ανά πόση ώρα έρχονται. Όταν φτάσαμε στα πέντε λεπτά ανά πόνο μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε χαλαρά για νοσοκομείο. Στο δρόμο τραγουδούσαμε, μιλούσαμε και γενικά ήμασταν μέσα στην καλή χαρά για τον ερχομό του παιδιού μας. Έφτασα στο νοσοκομείο στις 9.30 και γέννησα στις 12.50!

 

Γενικά για μένα ήταν μια απίστευτα όμορφη εμπειρία, που την απόλαυσα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Δεν έκανα επισκληρίδιο και τα έβγαλα μια χαρά πέρα, παρότι φοβόμουν!

 

Με το καλό και σε εσένα.

[tdimid]

Νομίζω αυτή η ερώτηση όσες φορές και να απαντηθεί ποτέ καμία μέλλουσα μανούλα δε θα ικανοποιηθεί από την απάντηση και θα συνεχίσει να ψάχνει κι άλλα πιο ξεκάθαρα σημάδια τοκετού.

Εγώ το μόνο που έχω να τονίσω είναι να μην αγνοήσεις κανένα νέο σύμπτωμα από εδώ και πέρα και να παίρνεις τηλέφωνο τον γιατρό σου για το παραμικρό.

Εγώ γενικά στην εγκυμοσύνη δεν ήθελα να τον πολυπαίρνω τηλ σε σημείο που μας κορόιδευε ο γιατρός γιατί ο άντρας μου του τηλεφωνούσε πιο συχνά από ότι εγώ...

Έτσι και πριν μια βδομάδα, ξύπνησα το πρωί και διαπίστωσα ότι το εσώρουχό μου είχε γεμίσει υγρά. Ψιλοπαραξενεύτηκα, αλλά μιας και το απόγευμα είχα ραντεβού στο γιατρό αποφάσισα να μην τον ενοχλήσω στο τηλ. Έκανα το πρωινό μου, ήπια τον καφέ μου και μία ώρα μετά το ανέφερα στον άντρα μου ο οποίος και με πίεσε να πάρω τον γιατρό τηλέφωνο. Να μη τα πολυλογώ μία ώρα μετά ήμουν στο ιατρείο του και μετά από εκεί κατευθείαν στην κλινική...κι αυτή τη στιγμή η μπεμπούλα μου κοιμάται ήσυχη δίπλα μου!!!!!

Σου εύχομαι λοιπόν με το καλό το μπεμπάκι σου και με έναν πόνο!!!!

Και μην αγχωθείς που όσες απαντήσεις κι αν πάρεις δε θα σε καλύψει καμία!!!

Έτσι ήμουν κι εγώ πριν μια βδομάδα και το καταλαβαίνω!!!

[isabell]

μην ανησυχείς γιατί και θα το καταλάβεις οτι γεννάς και τις σκάλες θα κατέβεις και μια χαρά θα προλάβεις εκτός τι να πω κι αν είσαι από τις σπάνιες περιπτώσεις -αν υπάρχει κάτι τέτοιο- που δεν θα το καταλάβει. οι πόνοι και το πέτρωμα της κοιλιάς ναι γίνονται αλλά όχι μόνο τη νύχτα οποιαδήποτε στιγμή μπορούν να σε πιάσουν εγώ εκτός από αυτά είχα και έντονους πόνους στη μέση που δεν ξαναείχα ποτέ, ποτέ μου δεν το είχα ξανανιώσει αυτό. επίσης ήθελα να προσθέσω οτι είχα την ίδια γέννα με τη μάνα μου τα ίδια συμπτώματα ακριβώς οπότε ίσως να σε διαφωτίσει το πως γέννησε η μάνα σου και πιθανών να έχεις κι εσύ τα ίδια συμπτώματα. μην αγχώνεσαι όσο μπορείς κι όλα θα πάνε καλά, η γέννα είναι η πιο συγκλονιστική και πανέμορφη στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας δεν συγκρίνεται με τίποτα και θα το ξαναέκανα 1000 φορές θα το δεις κι εσύ προσπάθησε όσο μπορείς να μη φοβάσαι κούκλα μου όλα καλά θα πάνε και θα το καταλάβεις θα δεις έχουμε ένστικτο εμείς οι γυναίκες.

[evgenia_83]

Δεν ξέρω τι να σου πω γιατί και εγώ το ίδιο άγχος και την ίδια απορία έχω...με το καλό όμως να έρθουν τα μπεμπάκια μας και όλα θα γίνουν όπως πρέπει,η μητέρα φύση έχει προβλέψει για αυτό!!!!

[ΜΑΡΙΑ-ΕΥΓΕΝΙΑ]

Εγω ειμαι στην 39η εβδομαδα και ειναι το πρωτο μου αλλα δεν με αγχωνει καθολου το πως ξεκιναει ο τοκετος αλλα μονο ο πονος γιατι θα γεννησω χωρις επισκληριδιο οταν με το καλο οταν ερθει η ωρα.

[evdokia86]

εγω γεννησα μια μερα πριν την πητ!!!!!τα ξημερωματα ενω κοιμομουν ενοιωθα κατι πόνους διαφορετικους απο περιοδου αλλα σαν αυτους οταν με εξεταζε ο γιατρος με το χερι!!!!!!!!!!την μισω αυτη την εξεταση!!!!!οποτε καταλαβα οτι σημερα θα γεννουσα!!θα πηγαινα ουτως η αλλως στο μαιευτηριο για καρδιοτοκογραφημα το πρωι και οταν ετοιμαζομασταν ειπα στον αντρα μου οτι σημερα γενναμε εγω δεν θα γυρισω σπιτι!!οι πονοι ηταν πολυ χαλαροι και τους ενιωθα συχνα. αφου φτασαμε στο αλεξανδρας το ειπα στον γιατρο για τους πονους και μου εκανε παλι την εξεταση με το χερι και μου ειπε κανεις εισαγωγη θα γεννησεις!!εντομεταξυ αφου με εξετασε μετα αρχισαν πιο συχνα και πιο εντονοι οι πονοι!!!σαν να το πειραξε!!ημουν εντελως χαλαρη ολη την ωρα οταν ποναγα πολυ ζητησα επισκληριδιο!!!σωτηρια!!!και μετα απο λιγες ωρες γεννησα!!πιστευω οτι βοηθησε στην γρηγορη γεννα το πολυ περπατημα που ειχα ριξει τις τελευταιες ημερες.οσο για την επιλοχιο πιστευω λιγο πολυ ολες το περναμε. για μενα ηταν στιγμες, δηλαδη οταν εκλαιγε ασταματητα ενω το ειχα αγκαλια και δεν ηξερα τι αλλο να κανω για να σταματησει. πρεπει να βρισκουμε τροπους να ηρεμουμε τον εαυτό μας. γιατι οταν ειμαστε εμεις σκατα ειναι και τα παιδια μας γιατι το καταλαβαινουν!!!

[xrisaki]

Με έναν πόνο σου εύχομαι! Μην αγχώνεσαι καθόλου το πολύ πολύ να πας στο νοσοκομείο, να μην γεννας και να επιστρέψεις σπίτι (το παθαίνουν πολλές). Θα σου πω εγώ τι έπαθα: από τα μέσα του 8ου και λίγο νωρίτερα αρχισα να νιώθω μέσα στον ύπνο μου πόνους περιόδου αρκετά έντονους. Το ανέφερα σε μαμά, φίλες κλπ και μου είπαν είναι που ετοιμάζεται η μήτρα για τον τοκετό (όντως) ησύχασα και δεν το είπα καν στον γιατρό, άσε που χαιρόμουνα και έλεγα θα γεννήσω με το που θα μπω στο μήνα μου. Μπαίνω λοιπόν στον μήνα μου και μετά από μία εβδομάδα άρχισε να πετρώνει η κοιλιά μου και να μαζέυεται τρομαχτικά όλη δεξιά ή αριστερά χωρίς πόνο και εμείς τα χαζά (εγώ και ο άντρας μου) γελούσαμε και λέγαμε "μα καλά τι κάνει το μωρό?" δεν φανταζόμασταν ότι αυτό ήταν συσπάσεις. Τελικά πάω 38η εβδομάδα στον γιατρό για την προγραμματισμένη επίσκεψη, με βλέπει κολπικά και ήρεμος ήρεμος (είναι τέρας ψυχραιμίας) μου λέει, έχεις διαστολή, γεννάς! έως το απόγευμα να έχεις κάνει εισαγωγή να είμαστε σίγουροι. Ετσι κι έγινε 4/5 το απόγευμα έκανα εισαγωγή και 5/5 το πρωί είχα γεννήσει την μπέμπα μου πολύ εύκολα. Όλα είχαν τελειώσει σε λιγότερο από ένα 24ωρο, αφού να σκεφτείς πήγα σπίτι να ετοιμαστώ για την εισαγωγή στις 4/5 και πήρα την κομμώτρια να μου φτιάξει το μαλλί πριν μπω στο νοσοκομείο.

[Psi]

εγω γεννησα μια μερα πριν την πητ!!!!!τα ξημερωματα ενω κοιμομουν ενοιωθα κατι πόνους διαφορετικους απο περιοδου αλλα σαν αυτους οταν με εξεταζε ο γιατρος με το χερι!!!!!!!!!!την μισω αυτη την εξεταση!!!!!οποτε καταλαβα οτι σημερα θα γεννουσα!!θα πηγαινα ουτως η αλλως στο μαιευτηριο για καρδιοτοκογραφημα το πρωι και οταν ετοιμαζομασταν ειπα στον αντρα μου οτι σημερα γενναμε εγω δεν θα γυρισω σπιτι!!οι πονοι ηταν πολυ χαλαροι και τους ενιωθα συχνα. αφου φτασαμε στο αλεξανδρας το ειπα στον γιατρο για τους πονους και μου εκανε παλι την εξεταση με το χερι και μου ειπε κανεις εισαγωγη θα γεννησεις!!εντομεταξυ αφου με εξετασε μετα αρχισαν πιο συχνα και πιο εντονοι οι πονοι!!!σαν να το πειραξε!!ημουν εντελως χαλαρη ολη την ωρα οταν ποναγα πολυ ζητησα επισκληριδιο!!!σωτηρια!!!και μετα απο λιγες ωρες γεννησα!!πιστευω οτι βοηθησε στην γρηγορη γεννα το πολυ περπατημα που ειχα ριξει τις τελευταιες ημερες.οσο για την επιλοχιο πιστευω λιγο πολυ ολες το περναμε. για μενα ηταν στιγμες, δηλαδη οταν εκλαιγε ασταματητα ενω το ειχα αγκαλια και δεν ηξερα τι αλλο να κανω για να σταματησει. πρεπει να βρισκουμε τροπους να ηρεμουμε τον εαυτό μας. γιατι οταν ειμαστε εμεις σκατα ειναι και τα παιδια μας γιατι το καταλαβαινουν!!!

 

Καλησπέρα Evdokia86! Γεννάω και εγώ σε 2 εβδομάδες στο Αλεξάνδρα και έχω αρκετό άγχος.. Ελπίζω να μην περάσω την ΠΗΤ (16/6) και πάω με πρόκληση γιατί έχω ζητήσει στον γιατρό μου (κ. Κουτρουμάνη) να μην κάνω επισκληρίδιο. Περπατάω πολύ και έχω συχνες ελεύθερες επαφές αλλά νομίζω το μωράκι είναι ακόμα ψηλά. Αν δεν σου κάνει κόπος θα μπορούσες να μου δώσεις 2-3 στοιχεία για την εμπειρία σου από τον τοκετό και τις μαίες, από το δωμάτιο , καθώς και το πως φέρθηκαν σε σένα και στο μωράκι σου εκεί.

 

Οι πολλές και συχνές επισκέψεις στη τουαλέτα είναι κάποια ένδειξη ερχόμενου τοκετόυ..? Δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα με δυσκοιλιότητα στην εγκυμοσύνη, αλλά τώρα παραπάει η κατάσταση. Ο,τι και να φάω πάω κατευθείαν τουαλέτα!!

 

Σχετικά με επιλόχειο, νομίζω υπάρχει μία σύνδεση σχετικά με την συναισθηματική κατάσταση στην εγκυμοσύνη και την μετέπειτα διάθεση. Γυναίκες που εμφάνισαν έντονες διακυμάνσεις ως αντίδραση στις ορμόνες τις εγκυμοσύνης ίσως να έχουν αυξημένο κίνδυνο. Εγώ είχα οκ εγκυμοσύνη αλλά από τώρα προσπαθώ να φτιάξω ένα δίκτυο υποστήριξης με φίλους κτλ, και να συζητάω πολύ με τον άντρα μου σχετικά με το πως θα μοιράσουμε ευθύνες όταν έρθει το μωράκι ώστε να μην πελαγώσω τελείως και να προλαβαίνω να έχω και λίγο χρόνο για τον εαυτό μου.

[Psi]

Με έναν πόνο σου εύχομαι! Μην αγχώνεσαι καθόλου το πολύ πολύ να πας στο νοσοκομείο, να μην γεννας και να επιστρέψεις σπίτι (το παθαίνουν πολλές). Θα σου πω εγώ τι έπαθα: από τα μέσα του 8ου και λίγο νωρίτερα αρχισα να νιώθω μέσα στον ύπνο μου πόνους περιόδου αρκετά έντονους. Το ανέφερα σε μαμά, φίλες κλπ και μου είπαν είναι που ετοιμάζεται η μήτρα για τον τοκετό (όντως) ησύχασα και δεν το είπα καν στον γιατρό, άσε που χαιρόμουνα και έλεγα θα γεννήσω με το που θα μπω στο μήνα μου. Μπαίνω λοιπόν στον μήνα μου και μετά από μία εβδομάδα άρχισε να πετρώνει η κοιλιά μου και να μαζέυεται τρομαχτικά όλη δεξιά ή αριστερά χωρίς πόνο και εμείς τα χαζά (εγώ και ο άντρας μου) γελούσαμε και λέγαμε "μα καλά τι κάνει το μωρό?" δεν φανταζόμασταν ότι αυτό ήταν συσπάσεις. Τελικά πάω 38η εβδομάδα στον γιατρό για την προγραμματισμένη επίσκεψη, με βλέπει κολπικά και ήρεμος ήρεμος (είναι τέρας ψυχραιμίας) μου λέει, έχεις διαστολή, γεννάς! έως το απόγευμα να έχεις κάνει εισαγωγή να είμαστε σίγουροι. Ετσι κι έγινε 4/5 το απόγευμα έκανα εισαγωγή και 5/5 το πρωί είχα γεννήσει την μπέμπα μου πολύ εύκολα. Όλα είχαν τελειώσει σε λιγότερο από ένα 24ωρο, αφού να σκεφτείς πήγα σπίτι να ετοιμαστώ για την εισαγωγή στις 4/5 και πήρα την κομμώτρια να μου φτιάξει το μαλλί πριν μπω στο νοσοκομείο.

 

καλησπέρα! Γέννησες με φυσιολογικό τρόπο ή με καισαρική? Γιατί αν είχες φυσιολογικό τοκετό είσαι η ελπίδα μου, μακάρι να γεννήσω κ εγώ και όλες οι κοπέλες τόσο όμορφα και αναπάντεχα! Το βράδυ νιώθω κ εγώ κάτι πονάκια, όχι τρομερά πράγματα, και η κοιλιά στριμώχνεται σε κάποια σημεία αλλά δεν ξέρω αν είναι το μωρό ή όχι. Συσπάσεις δεν έχω καταλάβει μέχρι τώρα...Με το καλό το μωράκι σου και όλα τα μωράκια!!!

[xrisaki]

καλησπέρα! Γέννησες με φυσιολογικό τρόπο ή με καισαρική? Γιατί αν είχες φυσιολογικό τοκετό είσαι η ελπίδα μου, μακάρι να γεννήσω κ εγώ και όλες οι κοπέλες τόσο όμορφα και αναπάντεχα! Το βράδυ νιώθω κ εγώ κάτι πονάκια, όχι τρομερά πράγματα, και η κοιλιά στριμώχνεται σε κάποια σημεία αλλά δεν ξέρω αν είναι το μωρό ή όχι. Συσπάσεις δεν έχω καταλάβει μέχρι τώρα...Με το καλό το μωράκι σου και όλα τα μωράκια!!!

 

 

 

Γέννησα φυσιολογικά, μέσα σε τρεις ώρες από την ώρα που σπάσαν τα νερά, χωρίς επισκληρίδιο. Πόνεσα δεν λέω αλλά μόνο για τρεις ώρες και μην φανταστείς μόνο την τελευταία ώρα οι πόνοι ήταν πολύ πολύ δυνατοί και πάλι δεν το σκέφτεσαι γιατί είσαι συγκεντρωμένη να σπρώχνεις, τις πρώτες δύο ώρες με τις αναπνοές το έλεγχα, έκανα και μαθήματα ανώδυνου που με βοήθησαν αφάνταστα. Εξάλλου τι σημασία έχει να πονέσεις μία μέρα για κάποιες ώρες μπροστά στο θαύμα και μπροστά στην αιωνιότητα μία μέρα είναι και μετά θα αισθάνεσαι γενναία και περίφανη. Με το καλό και με έναν πόνο!

[neraid]

Καλησπερα Κοριτσια!!! XRISAKI να σου ζησει το παιδακι σου !!!!!!!

Να σας πω την αληθεια εγω δεν φοβαμαι τοσο τον τοκετο (ειχα παντα πολυ εντονουσ πονους περιοδου που με πηγαιναν στο Νοσοκομειο) οσο το μετα!!! Θα ειμαι υπευθυνη για ενα ανθρωπο και αυτο με αγχωνει... Σκεφτομαι την στιγμη που θα μου φερουν οι νοσοκομοι το μωρο και θα μας πουν αυτο ειναι δικο σας και τρεμω....Απο την μια βλεπω ποσο μεγαλο ειναι το θαυμα της ζωης και απο την αλλη φοβαμαι μην του κανο κατι που θα του προκαλεσει κακο!!!! Δεν ξερω εσεις το νιωθετε αυτο?

[evdokia86]

Καλησπέρα Evdokia86! Γεννάω και εγώ σε 2 εβδομάδες στο Αλεξάνδρα και έχω αρκετό άγχος.. Ελπίζω να μην περάσω την ΠΗΤ (16/6) και πάω με πρόκληση γιατί έχω ζητήσει στον γιατρό μου (κ. Κουτρουμάνη) να μην κάνω επισκληρίδιο. Περπατάω πολύ και έχω συχνες ελεύθερες επαφές αλλά νομίζω το μωράκι είναι ακόμα ψηλά. Αν δεν σου κάνει κόπος θα μπορούσες να μου δώσεις 2-3 στοιχεία για την εμπειρία σου από τον τοκετό και τις μαίες, από το δωμάτιο , καθώς και το πως φέρθηκαν σε σένα και στο μωράκι σου εκεί.

 

Οι πολλές και συχνές επισκέψεις στη τουαλέτα είναι κάποια ένδειξη ερχόμενου τοκετόυ..? Δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα με δυσκοιλιότητα στην εγκυμοσύνη, αλλά τώρα παραπάει η κατάσταση. Ο,τι και να φάω πάω κατευθείαν τουαλέτα!!

 

Σχετικά με επιλόχειο, νομίζω υπάρχει μία σύνδεση σχετικά με την συναισθηματική κατάσταση στην εγκυμοσύνη και την μετέπειτα διάθεση. Γυναίκες που εμφάνισαν έντονες διακυμάνσεις ως αντίδραση στις ορμόνες τις εγκυμοσύνης ίσως να έχουν αυξημένο κίνδυνο. Εγώ είχα οκ εγκυμοσύνη αλλά από τώρα προσπαθώ να φτιάξω ένα δίκτυο υποστήριξης με φίλους κτλ, και να συζητάω πολύ με τον άντρα μου σχετικά με το πως θα μοιράσουμε ευθύνες όταν έρθει το μωράκι ώστε να μην πελαγώσω τελείως και να προλαβαίνω να έχω και λίγο χρόνο για τον εαυτό μου.

 

και γω τον κουτρουμανη εχω!!!αλλα δεν ειχα αυτον στην πρωτη μου εγκυμοσυνη.ειχα τον ευαγγελου και δεν εμεινα καθολου ευχαριστημενη!!!!γιαυτο και δεν ξαναπατησα!!οσο για το αλεξανδρας εμεινα ευχαριστημενη με μια εξαιρεση την τουαλετα στο δωματιο που επρεπε να την καθαριζουν πιο συχνα!!ημουν και σε 5κλινο.την ωρα της γεννας ηταν ολοι πολυ εξυπηρετικοι. εγω ποναγα πολύ και ζητησα επισκληριδιο και μου την κανανε οι μαιες.( δεν ειχα καποια δικη μου εκει.)οι μαιες ηταν πολυ ευγενικές και στην γεννα αλλα και μετα με στο δωματιο. μαλιστα το πρωτο βραδυ (ανήξερη εγω!!) φώναξα μια μαια να με βοηθησει με τον θηλασμο και με βοηθησε. τα μωρακια τα κανουν μπανιο καθε πρωι οι μαιες και ερχετε και ο παιδιατροσ καθε πρωι και τα βλεπει. σου δινουν μπιμπιλινα και γαλα (αν δεν θηλαζεις) αυτοι. εμενα τοτε μου δινανε το αλμιρον σε μικρα μπουκαλακια που ειναι ετοιμο το γαλα και απλα το ανοιγεις και το δινεις στο μωρο. μωρομανδηλα και κρεμα συγκαματος πρεπει να εχεις δικα σου οπως επεισης και ρουχαλακια και σεντονακι για το μωρο. οτι απορια ειχα ρωταγα τις μαιες και με βοηθουσαν. μια φορα μαλιστα επειδη τα κακακια της ηταν διαφορετικα απο τις προηγουμενες φορες που την αλλαζα πηγα και τα εδειξα σε μια μαια και μου ειπε οτι ειναι φυσιολογικα!!δεν εχουν παντα την ιδια υφή. οταν ειναι το πρωτο σου παιδι βεβαια ολα ειναι κινεζικα!!!και ειδικα τις πρωτες μερες. οσο για την επισκληριδιο μην εισαι απολυτη, και γω ελεγα οτι δεν θελω να κανω αλλα εκεινη την ωρα.....σαν τρελη το ζηταγα και μετα ισα ισα που καταλαβαινεις τους πονους!!!βεβαια τις επομενες ημερες εννιωθα κατι τσιμπιματακια στην πλατη μου και μαλλον ηταν απο την επισκλυριδιο αλλα οταν ηρθαμε σπιτι δεν με ξαναενοχλησε. οτι απορια εχεις για το αλεξανδρας μου λες να σου πω.

οσο για το φοβο μας αφου γεννηθει το μωρο υπάρχει σε όλες πιστεύω. εισαι υπευθυνη για ενα πλασματακι και δεν εχεις ιδεα τι να κανεις!!! εγω βοηθήθηκα πολυ απο τον ιντερνετ και ειδικα αυτο το φορουμ αφου οτι απορια ειχα παντα μου την λυνανε. και παντα ψαχνομαι στο ιντερνετ ειδικα για θεματα ψυχολογιας γιατι δεν μπορω να ξερω πως πρεπει να της φερθω σε καποια πραγματα χωρις να την στεναχωρησω ή να δημιουργισω καποιο προβλημα. επισης εβλεπα και τις ντανταδες στο skai. δεν ξερω αν το δειχνει πια. τα κολπα τους τα εχω εφαρμοσει και ειναι θαυματουργα!!!

[dimitra-nikos]

Ευδοκία κι εγώ στο Αλεξάνδρας θα γεννήσω. Ήταν κατατοπιστικότατο το μηνυμά σου, να είσαι καλα! Δηλαδή γενικά έμεινες ευχαριστημένη όπως καταλαβαίνω! Πολύ θετικό αυτό. Εμένα το ταμείο μου μου καλύπτει και α θέση σε μονόκλινο και δεν πληρώνω τίποτα. Αλλά θα βρώ άραγε μονοκλινο???? Ξέρω ότι έχει λίγα. Όσο για τον γιατρό εγώ έχω τον Δασκαλάκη

[evdokia86]

Ευδοκία κι εγώ στο Αλεξάνδρας θα γεννήσω. Ήταν κατατοπιστικότατο το μηνυμά σου, να είσαι καλα! Δηλαδή γενικά έμεινες ευχαριστημένη όπως καταλαβαίνω! Πολύ θετικό αυτό. Εμένα το ταμείο μου μου καλύπτει και α θέση σε μονόκλινο και δεν πληρώνω τίποτα. Αλλά θα βρώ άραγε μονοκλινο???? Ξέρω ότι έχει λίγα. Όσο για τον γιατρό εγώ έχω τον Δασκαλάκη

 

τον εχω ακουσει τον δασκαλακη ειναι καλος λενε.εγω να φανταστεις ειχα ζητησει 3κλινο!!αλλα εκεινες τις μερες γινοταν χαμος απο γεννες και οταν με πηγαινανε στο δωματιο μετα την γεννα μου λεγανε εισαι τυχερη γιατι αλλες δεν βρισκουν δωματιο!!!!και ειχα πληρωσει γυρω στα 350 ευρω για ολες τις μερες και εχω ασφαλιση ΙΚΑ.γενικα το καλοκαιρι γεννιουνται πολλα μωρακια. ελπιζω να βρω φετος 3κλινο ή δίκλινο!!μονοκλινο δεν θα το ήθελα!!θέλεις παρέα μωρε να ξεχνιεσε!!

[Psi]

Ευδοκία κι εγώ στο Αλεξάνδρας θα γεννήσω. Ήταν κατατοπιστικότατο το μηνυμά σου, να είσαι καλα! Δηλαδή γενικά έμεινες ευχαριστημένη όπως καταλαβαίνω! Πολύ θετικό αυτό. Εμένα το ταμείο μου μου καλύπτει και α θέση σε μονόκλινο και δεν πληρώνω τίποτα. Αλλά θα βρώ άραγε μονοκλινο???? Ξέρω ότι έχει λίγα. Όσο για τον γιατρό εγώ έχω τον Δασκαλάκη

 

Καλησπέρα, πότε έχεις ΠΗΤ? Εγώ σε 2 εβδομαδούλες!!!! Μακάρι να πάνε όλα καλά και να μη μετανιώσουμε το δημόσιο, εμένα όλοι με τρομοκρατούν τελευταία για ελλείψεις κτλ.

[Psi]

τον εχω ακουσει τον δασκαλακη ειναι καλος λενε.εγω να φανταστεις ειχα ζητησει 3κλινο!!αλλα εκεινες τις μερες γινοταν χαμος απο γεννες και οταν με πηγαινανε στο δωματιο μετα την γεννα μου λεγανε εισαι τυχερη γιατι αλλες δεν βρισκουν δωματιο!!!!και ειχα πληρωσει γυρω στα 350 ευρω για ολες τις μερες και εχω ασφαλιση ΙΚΑ.γενικα το καλοκαιρι γεννιουνται πολλα μωρακια. ελπιζω να βρω φετος 3κλινο ή δίκλινο!!μονοκλινο δεν θα το ήθελα!!θέλεις παρέα μωρε να ξεχνιεσε!!

 

Ευδοκία αυτό με την παρέα στο δωμάτιο δε το είχα σκεφτεί.. Αλλά έχω ακούσει πως είναι αυστηροί στο επισκεπτήριο (και καλύτερα!) άρα λίγη παρέα από άλλες μανούλες με τα μωράκια τους όπως τα δικά μας νομίζω είναι πολύ καλή ιδέα! Για μέσα Ιουνίου λες να δυσκολευτώ με το δωμάτιο..? Ελπίζω σε 3κλινο ή 2κλινο, θα με βοηθήσουν λες να βρω τέτοιο δωμάτιο..?

 

Εσύ πότε έχεις ΠΗΤ και τι περιμένεις???

[evdokia86]

Ευδοκία αυτό με την παρέα στο δωμάτιο δε το είχα σκεφτεί.. Αλλά έχω ακούσει πως είναι αυστηροί στο επισκεπτήριο (και καλύτερα!) άρα λίγη παρέα από άλλες μανούλες με τα μωράκια τους όπως τα δικά μας νομίζω είναι πολύ καλή ιδέα! Για μέσα Ιουνίου λες να δυσκολευτώ με το δωμάτιο..? Ελπίζω σε 3κλινο ή 2κλινο, θα με βοηθήσουν λες να βρω τέτοιο δωμάτιο..?

 

Εσύ πότε έχεις ΠΗΤ και τι περιμένεις???

 

εγω αργω ακόμα!!εχω πητ 19/08!!ελπιζω να βρεις δωματιο. συζητα το με τον γιατρο σου ισως εκεινος μπορει να κανει κατι. δεν ξερω κιολας. οσο για το επισκεπτήριο ναι ειναι αυστηροι και οντως καλύτερα!!θες την ησυχία σου, θές να θηλάσεις, και αμα ειναι κανενας λίγο άρρωστος??!!!επισκεπτηριο εχει το πρωί απο τις 10 μεχρι τις 1 και το απογευμα απο 5 μεχρι 9 νομιζω.δεν ειμαι και σίγουρη. όντως θέλεις παρέα παντως. εγω με την διπλανή μου ειχαμε γελασει πολύ ενα βράδυ!!!!αρκεί βέβαια να μην ειναι καμία ξινή!!!οσο για τις ελλείψεις που λέτε μακάρι να μην ισχύουν!!!εγω γεννησα πριν 3 χρόνια εκεί!!τωρα θα ειναι σιγουρα χειρότερα τα πράγματα!!

[mariakr]

Γεια σου !!!

Εύχομαι με το καλό το μωράκι σου. Καταλαβαίνω την ανησυχία σου, τις ίδιες είχα κι εγώ με το που μπήκα στον 9ο μήνα. Να είσαι σίγουρη ότι θα το καταλάβεις ότι γεννάς. Σε κάθε κοπέλα όμως είναι διαφορετικό πώς το βιώνει.

 

Εγώ γέννησα 5 μέρες πριν την ΠΗΤ. Τις τελευταίες ημέρες καταλάβαινα ότι θα γεννήσω, είχε ανέβει η μικρή μου πίεση στο 9 και είχαν πρηστεί οι αστράγαλοί μου.

Τα ξημερώματα στις 3 έσπασαν τα νερά μου εκεί που κοιμόμουν. Δεν πανικοβλήθηκα καθόλου και αυτό οφείλεται και στην ψυχραιμία του άντρα μου. Επίσης να σου πω ότι δεν είχα καθόλου πόνους. Μην φανταστείς καμιά πλημμύρα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα έχανα αμνιακό υγρό. Σηκώθηκα και μόλις βεβαιώθηκα ότι είχαν σπάσει τα νερά, έκανα μπάνιο, ντύθηκα, πήρα τα πράγματά μου, περίμενα το σύζυγο να ντυθεί, ο οποίος έφτιαξε και καφέ :!: για να τον πάρει μαζί (είχαμε διαβάσει ότι από την ώρα που θα σπάσουν τα νερά υπάρχει περιθώριο και δεν κινδυνεύει το μωρό καθόλου). Κατέβηκα τα σκαλιά και μπήκα στο αυτοκίνητο. Φτάσαμε στο μαιευτήριο και δεν βρίσκαμε να παρκάρουμε :!::!: (κάποιος είχε κλείσει την είσοδο του μαιευτηρίου και διασκέδαζε σε παραπλήσιο μαγαζί, Σάββατο βράδυ, γαρ). Παρκάραμε παρακάτω και περπάτησα μέχρι το μαιευτήριο. Εξήγησα στη ρεσεψιόν τι συμβαίνει, μου είπαν να περιμένω μέχρι να ενημερώσει τις μαίες του γιατρού μου και μετά ανέβηκα επάνω για να βεβαιωθούν οι μαίες ότι όντως είχαν σπάσει τα νερά.

 

Από εκεί και πέρα όλα ήρθαν φυσιολογικά και μόνα τους. Δεν είχα διαστολή, ούτε πόνους, άλλαξα, ξάπλωσα, μου έβαλαν καρδιοτοκογράφο, διαστολή δεν είχα, συζητούσαμε και κάναμε χαβαλε με τις μαίες και περιμέναμε, έκανα βόλτες, πήγαινα τουαλέτα, έπινα νερό κτλ.

 

Μέχρι τις 7 το πρωί καμία αλλαγή. Άλλαξε η βάρδια με τις μαίες.

Μετά πήραμε το γιατρό, μου έβαλαν τεχνητούς πόνους στον ορό, ήρθε ο αναισθησιολόγος και κάναμε την επισκληρίδιο και κάποια στιγμή ξεκίνησε και η διαστολή, ακολούθησα τις οδηγίες που μου έδιναν και στις 11.15 γέννησα την κόρη μου.

 

Δεν ήταν τόσο τρομερό όσο νόμιζα και εγώ και με φόβιζε η διαδικασία και κυρίως ο φόβος του άγνωστου που θα αντιμετώπιζα. Είναι μια μοναδική και ξεχωριστή εμπειρία.

 

Στα περιέγραψα αναλυτικά για να δεις ότι πρέπει να μην αγχώνεσαι και να μη σε φοβίζει η διαδικασία, παρόλο που καταλαβαίνω την ανησυχία σου.

Ελπίζω να μην κούρασα με τη διήγησή μου.

 

Με το καλό εύχομαι !!!