νυχτερινό κλάμα/ απορία για το πρόγραμμα ύπνου

[mariazerta]

Απλά μη τα παρατήσεις. Να επιμένεις. ακόμα κι αν το στήθος είναι μαλακό αν κάνει τις κινήσεις το μωρό θα κατέβει γάλα. Μάλλον πεινάει πολύ και δεν έχει υπομονή. Αν την αλλάξεις στήθος για λίγο και μετά την επιστρέψεις στο πρώτο; Το σίγουρο είναι ότι όσο πιο συχνά θηλάζει ρυθμίζεται και η παραγωγή σου. Μην ανησυχείς, να είσαι χαλαρή και να επιμένεις. Θα το βρείτε. Δεν ξέρω κι αν έχει μπερδευτεί με το μπιμπερό (που δεν χρειάζεται να το παλεύει πολύ για να κατέβει το γάλα), οπότε δεν έχει υπομονή με το στήθος.

Επίσης στην 12η εβδομάδα περνάνε άλμα ανάπτυξης, οπότε μπορεί να θέλει να θηλάζει περισσότερο για να αυξήσει την παραγωγή σου. Εμείς το περάσαμε και ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα για μερικές μέρες, αλλά μετά έστρωσε πάλι (μέχρι το επόμενο που είναι περίπου στις 15 βδομάδες)

Να σου ζήσει το μωράκι σου. Και μη ξεχνάς ότι ο θηλασμός είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις γι'αυτό τώρα.

 

δεν θελω να το παρατησω με τπτ..ηδη νιωθω τυψεις γιατι ακουσα τις βλακειες που μου ειπε η παιδ.κ τρεμω μη τυχον τελιωσει το γαλα.της μικρης δεν της αρεσει κ πολυ το μπιμπερο κ διαμαρτυρετε οταν πινει το συμπλ.αλλα ταυτοχρονα μασουλιεται κ πειναει. δεν ξερω κ τι να κανω η' τι να πιω για να αυξησω την παραγωγη μου...οσο θα βαζω την μικρη στο στηθος τοσο θα αυξανεται??

[Macorina]

Ακριβώς. Το έχω δεί να γίνεται. Όταν περάσαμε το άλμα ανάπτυξης της 12ης βδομάδας που θήλαζε συνεχώς, μετά το στήθος μου γέμιζε πολύ πιο γρήγορα (αφού αυτός είχε σταματήσει πια να ρουφάει συνεχώς κάι είχε έρθει στα φυσιολογικά του 2,5ωρα 3ωρα). Το μωρό ξέρει τι κάνει, χωρίς να το συνειδητοποιεί. Θηλάζει συχνά (γκρινιάζει για να της δώσεις) ώστε να αυξηθεί το γάλα για τις ανάγκες του. Υπομονή και επιμονή. Είναι θαυματουργός μηχανισμός, μένω συχνά άναυδη με το πώς δουλεύει και πόσο σωστά για την κάθε ηλικία που διανύει το μωρό. Επίσης, μπορεί να γκρινιάζει γιατί θέλει να σε νιώσει, να σε μυρίσει, κάτι που το έχει ανάγκη, όσο και το φαγητό. Αν κατάλαβα καλά, από βάρος πάτε καλά, ε;

[mariazerta]

Ακριβώς. Το έχω δεί να γίνεται. Όταν περάσαμε το άλμα ανάπτυξης της 12ης βδομάδας που θήλαζε συνεχώς, μετά το στήθος μου γέμιζε πολύ πιο γρήγορα (αφού αυτός είχε σταματήσει πια να ρουφάει συνεχώς κάι είχε έρθει στα φυσιολογικά του 2,5ωρα 3ωρα). Το μωρό ξέρει τι κάνει, χωρίς να το συνειδητοποιεί. Θηλάζει συχνά (γκρινιάζει για να της δώσεις) ώστε να αυξηθεί το γάλα για τις ανάγκες του. Υπομονή και επιμονή. Είναι θαυματουργός μηχανισμός, μένω συχνά άναυδη με το πώς δουλεύει και πόσο σωστά για την κάθε ηλικία που διανύει το μωρό. Επίσης, μπορεί να γκρινιάζει γιατί θέλει να σε νιώσει, να σε μυρίσει, κάτι που το έχει ανάγκη, όσο και το φαγητό. Αν κατάλαβα καλά, από βάρος πάτε καλά, ε;

 

απο βαρος θεωρω οτι ειμαστε πολυ καλα..πηραμε τον 1ο μηνα 1200 κ τωρα 900 κ εχουμε ακομα 1 βδομαδα(ζυγιζομαστε καθε 8 του μηνα).. μακαρι ολα να πανε καλα κ να θηλαζουμε για πολλους μηνες ακομα. η μικρη εχει παθος με το φαγητο αλλα κυριως με το στηθος!!:razz:

[Macorina]

Τέλεια!!! Τι πιο φυσιολογικό: θέλει να μεγαλώσει και αγαπάει τη μανούλα της...

[EVAnet]

Ο μικρός μου κλείνει σήμερα τον ένα μήνα . Εδώ και λίγες μέρες περνάμε όλα όσα περιγράψατε πιο πάνω: πολλή ώρα στο στήθος να τρώει και να πιπιλάει, να σπρώχνει το στήθος νευριασμένα ενώ τρώει για να το ζητήσει 2 δευτερόλεπτα αργότερα, νυχτερινό κλάμα και υπερένταση κλπ.

 

Χθες ειδικά δεν είχε ηρεμήσει σχεδόν καθόλου όλο το πρωί, οπότε το απόγευμα ήμουν κουρέλι. Όταν επιτέλους κοιμήθηκε (για 25 λεπτά ), μπήκα λίγο στο forum να χαζέψω. Χωρίς να καταλάβω πώς, μπήκα στην ενότητα "Δυσκολες Στιγμές" και διάβασα την ιστορία μιας κοπέλας που έχασε το μωράκι της λίγο πριν πάει στο μαιευτήριο. Σημειωτέον ότι απέφευγα αυτή την ενότητα αυστηρά και τελείως συνειδητά. Ήταν σα να με κατάβρεξε κάποιος με παγωμένο νερό και συνήλθα. Πέρασα την υπόλοιπη νύχτα όπως και πριν, προσπαθώντας να ηρεμήσω το γιο μου, αλλά για πρώτη φορά ένιωθα ευγνωμοσύνη που τον άκουγα να κλαίει.

 

Παίρνω πολλή δύναμη από όλες εσάς. Νιώθω ότι ναι είναι μια δύσκολη περίοδος προσαρμογής, αλλά είναι κάτι φυσικό που βιώνουν ταυτόχρονα με μένα τόσες άλλες μανούλες γύρω μου. Δεν έχει σημασία αν κρατήσει 30, 40 100 μέρες. Σημασία έχει ότι θα είναι μόνο μια ανάμνηση και θα έχουμε τα μωρά μας αγκαλιά.

 

Καλή δύναμη σε όλες και υγεία στα μωρά μας.