Συνεχιζω να θηλαζω την κορη μου..όμως σε 2,5 μήνες γενναω!

[Εμμανουέλα]

Αγλαια γεια σου,

με εχεις βοηθήσει πολύ με τις απάντησεις που μου είχες δώσει και παλαιότερα και πάλι σε ευχαριστω.

Σημερα αντιμετωπίζω την εξης κατασταση. Είμαι 6,5 μηνων εγκυος στο δευτερό μου παιδι και ακόμα δεν εχω καταφερει να κοψω το θηλασμό από τη Μαρια μου η οποια ειναι 20 μηνων.

Μου ειχες συστησει μια κοπελα πολυ μεθοδικη και γνώστη του απογαλακτισμου ομως δεν καταφερα να επιβληθω στη μικρη μου που πανω σε αυτό το θεμα ειναι περισσοτερο μαχητικη απο τη μαμα της .

Εχω δοκιμασει και οδηγιες Εvas και γενικοτερα αλλες μεθοδους απαρχαιομενες και δεν μπορεσα να κοψω θηλασμο.

Οι λογοι ήταν συναισθηματικοι μπορει να μη επεμενα οσο επρεπε ...ομως καθε φορα που εκλαιγε και το ζητουσε τη λυπομουνα και ενιωθα οτι δεν ειχα το δικαιωμα να της το στερησω ακόμα! αλλα ενιωθα και ενοχες γιατι αν το ειχα κόψει οταν δεν καταλαβαινε οπως λένε οι γύρω μου δεν θα την ταλαιπωρούσα τώρα.

Ετσι λοιπον συνεχιζετε ο θηλασμος και την ημέρα αλλα και τη νύχτα και δεν γνωρίζω ...με τον ερχομο του μωρού θα εχω γαλα και για κείνο ;θα εχω πρωτογαλα;τι θα κανω; θα τα θηλαζω και τα δύο;

Ελπιζω στην απαντηση σου Αγλαία..

Σε ευχαριστω εκ των προτερων!

[felinidoc]

Καλησπέρα!

Δεν είμαι η Αγλαΐα (sic!) και ούτε έχω σχετική εμπειρία!

Από όσα έχω διαβάσει συνήθως τα παιδιά σταματάνε να θηλάζουν στον 8ο μήνα γιατί δεν τους αρέσει το πρωτόγαλα...Και μπορεί να ξαναρχίσουν αμέσως μετά με τον ερχομό του νεου μέλους!

Έχεις σκεφτεί μια τέτοια πιθανότητα;

[aglaia]

Σε μερικά μωρά αρέσει το πρωτόγαλα, το βρίσκουν διαφορετικό, σαν χυμό!

 

Μπορείς να θηλάσεις και τα δύο αλλά θα πρέπει να δίνεις προτεραιότητα στο νερότερο μέλλος της οικογενείας!

 

Κάνε κλικ εδώ!!! : http://www.kellymom.net/nursingtwo/

 

Η φωτό αυτή είναι στην κλινική και το μικρό είναι μόλις μιας ημέρας! Το μεγάλο είναι 12 μηνών!

 

 

 

 

 

 

[eleni^^]

εκπληκτικο!

[amaretto]

Η κόρη σου είναι πολύ τυχερή που απολαμβάνει το γάλα της μαμάς της ακόμη και τώρα!

Μην ακούς τους γύρω σου, κάνε αυτό που θεωρείς εσύ σωστό για τα μωρά σου!

[aglaia]

αλλα ενιωθα και ενοχες γιατι αν το ειχα κόψει οταν δεν καταλαβαινε οπως λένε οι γύρω μου δεν θα την ταλαιπωρούσα τώρα.

 

Ποια είναι η περίοδος που το παιδί δεν καταλαβαίνει; Η περίοδος που μπορείς να μην του δώσεις σημασία και να μην το καταλάβει, που μπορείς να το αφήσεις νηστικό και να μην το καταλάβει, που μπορείς να το αρνηθείς και να μην το καταλάβει...

 

Δεν υπάρχει τέτοια περίοδος. Υπάρχει απλά η περίοδος που το παιδί δεν μπορεί να αντιδράσει και γι αυτό η ψυχική οδύνη είναι πολύ μεγαλύτερη. Όταν το παιδί μπορεί να εξωτερικεύσει αυτό που νιώθει είναι δύσκολο για μας αλλά πολύ ευκολότερο για κείνο.

 

Η σωστή φράση λοιπόν είναι ότι αν αποθήλαζες τότε που το μωρό δεν θα μπορούσε να αντιδράσει εσύ θα ένιωθες μικρότερη ταλαιπωρία κι εκείνο μεγαλύτερο δράμα...

 

Εξακολουθείς να νιώθεις ενοχές για όσα σου λένε;

 

γιατί για όσα κάνεις δεν έχεις κανένα λόγο να νιώθεις ενοχές...

[olzi]

Γεια σας κορίτσια,

διάβασα την παραπάνω περίπτωση και μου δημιουργήθηκε η εξής απορία. Τι γίνεται όταν το μωρό θέλει βυζάκι για να κοιμηθεί. Τι θα γίνει τις ημέρες που η μαμά θα είναι στο μαιευτήριο.Σας ρωτάω διότι ο γιος μου δεν κοιμάται με κανέναν άλλον τρόπο παρά μόνο με βυζάκι και το βράδυ μπορεί να ξυπνάει και 4-5 φορές να πιπιλίσει και να κοιμηθεί πάλι.Σε αυτή την περίπτωση τι γίνεται.Υπάρχει περίπτωση να μπορέσει να έρθει στο μαιευτήριο (δε νομίζω ότι επιτρέπεται).Εντωμεταξύ δεν έχει μάθει με κανέναν άλλο, γιατί είμαστε συνέχεια μαζί.Είναι 13 μηνών τρώει κανονικά, αλλά κατά τη διάρκεια της ημέρας όταν χτυπήσει ή όταν θέλει να κοιμηθεί ή μπορεί να πονάει από τα δοντάκια του συνέχεια έρχεται στο βυζάκι.Και εντάξει τώρα (αν και μου λένε ότι πρέπει να το σταματήσω να μην προσκοληθεί πάνω μου και γίνει μαμάκιας και τέτοια ακούω, τα οποία δεν ξέρω κατά πόσο ισχύουν) σε περίπτωση 2ης εγκυμοσύνης τι γίνεται.

[felinidoc]

Εύλογη απορία, θα σου απαντήσω γιατί το ζω όταν δουλεύω βράδια..

Θα κοιμηθεί με τον μπαμπά και με τον τρόπο του μπαμπά. Μπορεί να αργήσει αλλά θ α τα καταφέρει...

Επίσης η νταντά μας βρήκε τρόπο να την κοιμίζει τα μεσημέρια...

Το παιδί καταλαβαίνει ότι ΒΖ γιοκ και άρα συμβιβάζεται (μπορεί να γκρινιάξει βέβαια αλλά όλα είναι στο πρόγραμμα)

[bon-bon]

εμεις εδω και μια εβδομαδα εχουμε μπει σε διαδικασια εντατικου (δυστυχως! ) αποθηλασμου γιατι η μητρα μου κανει συσπασεις

τι κανουμε:

τις πρωτες μερες πρωι και το μεσημερι της εδινε η κοπελα που την κραταει το γαλα και μετα οποτε ερχοταν σε μενα για γαλα την επαιρνε ο αντρας μου & της εδινε ,ή της εδινα εγω φαγητο ή αρχιζαμε τα παιχνιδια.

τη μεγαλη δυσκολια την εχουμε το βραδυ που εχει συνηθισει τη μαμα- γαλα-πιπιλα. την πηρε ο αντρας μου και εκανε τα ιδια ακριβως με αυτα που εκανε οταν ειχα υπηρεσια, με τη διαφορα οτι δεν της δινει δικο μου γαλα.

σε 4 μερες καταφερα να πιει & απο μενα γαλα με το μπουκαλι. το βραδυ ομως συνεχιζει να ξυπναει πανω απο 5 φορες! και δεν νομιζω οτι θα αλλαξει για πολυ καιρο, αφου και εγω τη θηλαζα πριν σχεδον ολη νυχτα!

βασικα αποφευγω να με βλεπει ξαπλωμενη και προσπαθω να την αγκαλιαζω οσο πιο πολυ γινεται.

 

τυψεις....πολλες! μακαρι να αποθηλαζε μονη της! ...

 

...δε μπορω ομως να ρισκαρω το καινουριο μωρο!

[olzi]

Ευχαριστώ βρε κορίτσια, τι να πω βουνό μου φαίνεται.Εχτές με έπιασαν τα κλάματα και σκεφτόμουνα έκλαιγα στην αρχή αν θα τα καταφέρω να θηλάσω τώρα κλαίω για το αν θα τα καταφέρω να τον αποθηλάσω και πότε πρέπει να τον αποθηλάσω και αν είναι σωστό να τον αποθηλάσω.Εχτές το βράδυ που ξύπνησε (γιατί και μένα ξυπνάει αρκετές φορές 4-5 μπορεί καμμιά φορά και παραπάνω) ήθελε πάλι βυζάκι-πιπίλα να κοιμηθεί και τα νεύρα μου ήταν...πάλι τύψεις τι να πω. Ελπίζω αν τύχει 2η εγκυμοσύνη να βρεθεί η πιο ανώδυνη λύση.

[aglaia]

τώρα κλαίω για το αν θα τα καταφέρω να τον αποθηλάσω και πότε πρέπει να τον αποθηλάσω και αν είναι σωστό να τον αποθηλάσω.

 

Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα γιατί κλαις...

 

Από όσα γράφεις φαίνεται ότι ούτε το μωρό ούτε εσύ είστε πρόθυμοι να προχωρήσετε στον αποθηλασμό, αφού είστε και οι δύο ευχαριστημένοι με αυτή την κατάσταση τότε γιατί στεναχωριέσαι για μια αλλαγή η οποία δεν σας αφορά;

 

Εχτές το βράδυ που ξύπνησε (γιατί και μένα ξυπνάει αρκετές φορές 4-5 μπορεί καμμιά φορά και παραπάνω) ήθελε πάλι βυζάκι-πιπίλα να κοιμηθεί και τα νεύρα μου ήταν...πάλι τύψεις τι να πω.

 

Νομίζω ότι είσαι μπερδεμένη και καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσεις μέσα σου το πώς θέλεις να συνεχίσεις. Για πιο λόγο έχεις τύψεις; Για το ότι ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του παιδιού; Μήπως δεν είναι τύψεις και έχεις κουραστεί; Μήπως τελικά θέλεις να αποθηλάσεις;

 

Ελπίζω αν τύχει 2η εγκυμοσύνη να βρεθεί η πιο ανώδυνη λύση.

Για την ώρα αυτό είναι απλά μια πιθανότητα.

 

Ασχολήσου με το εδώ και τώρα.

 

Τί είναι αυτό που σε δυσαρεστεί τώρα, τι θέλεις να αλλάξεις, τι νομίζεις ότι θα βελτιώσει τα συναισθήματά σου, τι σε φοβίζει;

 

Αν υπάρχει κάτι από αυτά να το συζητήσουμε, αν δεν υπάρχει και απλά είναι φόβοι για πιθανές καταστάσεις στο μέλλον είναι καλύτερα να μην το σκέφτεσαι καν!

[felinidoc]

Ευχαριστώ βρε κορίτσια, τι να πω βουνό μου φαίνεται.Εχτές με έπιασαν τα κλάματα και σκεφτόμουνα έκλαιγα στην αρχή αν θα τα καταφέρω να θηλάσω τώρα κλαίω για το αν θα τα καταφέρω να τον αποθηλάσω και πότε πρέπει να τον αποθηλάσω και αν είναι σωστό να τον αποθηλάσω.Εχτές το βράδυ που ξύπνησε (γιατί και μένα ξυπνάει αρκετές φορές 4-5 μπορεί καμμιά φορά και παραπάνω) ήθελε πάλι βυζάκι-πιπίλα να κοιμηθεί και τα νεύρα μου ήταν...πάλι τύψεις τι να πω. Ελπίζω αν τύχει 2η εγκυμοσύνη να βρεθεί η πιο ανώδυνη λύση.

 

Ολζι, όταν έρθει αυτή η στιγμή όπως θήλασες με αγάπη και υπομονή έτσι με αγάπη και υπομονή θα αποθηλάσεις εφόσον το θέλεις....

 

ΥΓ. Αυτήν την απάντηση την έδωσε η Tedy σε μια κοπέλα που ήθελε να αποθηλάσει και την βρίσκω απλώς ΥΠΕΡΟΧΗ...Thank you!

[felinidoc]

...δε μπορω ομως να ρισκαρω το καινουριο μωρο!

 

bonbon, καλή συνέχεια!!!

[bon-bon]

Ευχαριστώ βρε κορίτσια, τι να πω βουνό μου φαίνεται.Εχτές με έπιασαν τα κλάματα και σκεφτόμουνα έκλαιγα στην αρχή αν θα τα καταφέρω να θηλάσω τώρα κλαίω για το αν θα τα καταφέρω να τον αποθηλάσω και πότε πρέπει να τον αποθηλάσω και αν είναι σωστό να τον αποθηλάσω.Εχτές το βράδυ που ξύπνησε (γιατί και μένα ξυπνάει αρκετές φορές 4-5 μπορεί καμμιά φορά και παραπάνω) ήθελε πάλι βυζάκι-πιπίλα να κοιμηθεί και τα νεύρα μου ήταν...πάλι τύψεις τι να πω. Ελπίζω αν τύχει 2η εγκυμοσύνη να βρεθεί η πιο ανώδυνη λύση.

 

Ολζι, όταν έρθει αυτή η στιγμή όπως θήλασες με αγάπη και υπομονή έτσι με αγάπη και υπομονή θα αποθηλάσεις εφόσον το θέλεις....

 

ΥΓ. Αυτήν την απάντηση την έδωσε η Tedy σε μια κοπέλα που ήθελε να αποθηλάσει και την βρίσκω απλώς ΥΠΕΡΟΧΗ...Thank you!

 

 

περισσοτερο δε μπορω να συμφωνησω!

[bon-bon]

Ευχαριστώ βρε κορίτσια, τι να πω βουνό μου φαίνεται.Εχτές με έπιασαν τα κλάματα και σκεφτόμουνα έκλαιγα στην αρχή αν θα τα καταφέρω να θηλάσω τώρα κλαίω για το αν θα τα καταφέρω να τον αποθηλάσω και πότε πρέπει να τον αποθηλάσω και αν είναι σωστό να τον αποθηλάσω.Εχτές το βράδυ που ξύπνησε (γιατί και μένα ξυπνάει αρκετές φορές 4-5 μπορεί καμμιά φορά και παραπάνω) ήθελε πάλι βυζάκι-πιπίλα να κοιμηθεί και τα νεύρα μου ήταν...πάλι τύψεις τι να πω. Ελπίζω αν τύχει 2η εγκυμοσύνη να βρεθεί η πιο ανώδυνη λύση.

 

Ολζι, όταν έρθει αυτή η στιγμή όπως θήλασες με αγάπη και υπομονή έτσι με αγάπη και υπομονή θα αποθηλάσεις εφόσον το θέλεις....

 

ΥΓ. Αυτήν την απάντηση την έδωσε η Tedy σε μια κοπέλα που ήθελε να αποθηλάσει και την βρίσκω απλώς ΥΠΕΡΟΧΗ...Thank you!

 

 

περισσοτερο δε μπορω να συμφωνησω!

 

felinidoc σε ευχαριστω για τη θετικη σκεψη

[olzi]

τώρα κλαίω για το αν θα τα καταφέρω να τον αποθηλάσω και πότε πρέπει να τον αποθηλάσω και αν είναι σωστό να τον αποθηλάσω.

 

Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα γιατί κλαις...

 

Από όσα γράφεις φαίνεται ότι ούτε το μωρό ούτε εσύ είστε πρόθυμοι να προχωρήσετε στον αποθηλασμό, αφού είστε και οι δύο ευχαριστημένοι με αυτή την κατάσταση τότε γιατί στεναχωριέσαι για μια αλλαγή η οποία δεν σας αφορά;

 

Εχτές το βράδυ που ξύπνησε (γιατί και μένα ξυπνάει αρκετές φορές 4-5 μπορεί καμμιά φορά και παραπάνω) ήθελε πάλι βυζάκι-πιπίλα να κοιμηθεί και τα νεύρα μου ήταν...πάλι τύψεις τι να πω.

 

Νομίζω ότι είσαι μπερδεμένη και καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσεις μέσα σου το πώς θέλεις να συνεχίσεις. Για πιο λόγο έχεις τύψεις; Για το ότι ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του παιδιού; Μήπως δεν είναι τύψεις και έχεις κουραστεί; Μήπως τελικά θέλεις να αποθηλάσεις;

 

Ελπίζω αν τύχει 2η εγκυμοσύνη να βρεθεί η πιο ανώδυνη λύση.

Για την ώρα αυτό είναι απλά μια πιθανότητα.

 

Ασχολήσου με το εδώ και τώρα.

 

Τί είναι αυτό που σε δυσαρεστεί τώρα, τι θέλεις να αλλάξεις, τι νομίζεις ότι θα βελτιώσει τα συναισθήματά σου, τι σε φοβίζει;

 

Αν υπάρχει κάτι από αυτά να το συζητήσουμε, αν δεν υπάρχει και απλά είναι φόβοι για πιθανές καταστάσεις στο μέλλον είναι καλύτερα να μην το σκέφτεσαι καν!

 

Ναι η αλήθεια είναι ότι στο μωρό μου αρέσει πολύ να θηλάζει γιατί έρχεται αρκετές φορές την ημέρα στο στήθος.Δε μπορώ να πω κι εμένα μου αρέσει αρκετά. Υπάρχουν φορές που νοιώθω υπέροχα. Υπάρχουν όμως άλλες φορές που είτε επειδή έχω να κάνω κάποιες δουλειές (π.χ. να φτιάξω ακόμη το φαγητό του) είτε επειδή είμαι κουρασμένη δεν ανταποκρίνομαι όπως θα έπρεπε στο μωρό μου. Ειδικά τα βράδυα υπάρχουν φορές που στην κυριολεξία πιπιλάει το στήθος μου και τα νεύρα μου φτάνουν στο ζενίθ.Και να γιατί αισθάνομαι τύψεις γιατί σε αυτή την περίπτωση από τα νεύρα μου θα τον τραβήξω απότομα ή θα του μιλήσω απότομα. Έτσι πολλές φορές πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνομαι όπως θα έπρεπε στο μωρό μου και στεναχωριέμαι.Επίσης σκέφτομαι αν θα πάει στο κρεβάτι του να κοιμηθεί χωρίς να θέλει γαλατάκι και πιπιλίτσα, γιατί έχω να κοιμηθώ δεν ξέρω πόσο καιρό.Κοιμάμαι χωρίς να κουνιέμαι για να μην ξυπνήσει, δεν γυρίζω πλευρό γιατί έχει την πιπίλα κ.ο.κ.Παρόλα αυτά όταν σκέφτομαι τον απογαλακτισμό δε μπορώ να το αποδεχτώ.Ακούω και όλα τα άλλα ότι πρέπει να αποθηλάσω τώρα που είναι νωρίς, γιατί αργότερα θα είναι πιο δύσκολα, ότι θα προσκοληθεί πάνω μου και άλλα τέτοια και το θέμα είναι ότι δεν είμαι και πολύ καλή στο μπλα μπλα οπότε δεν τους λέω τίποτα, αλλά δεν έχω από πουθενά υποστήριξη.

Όσον αφορά για τη 2η εγκυμοσύνη (δεν γνωρίζω ακόμη) με φοβίζει το γεγονός ότι με το μπέμπη μου ήμασταν ακόμη και στην τουαλέτα μαζί, τι γίνεται αν και το 2ο μπεμπέ είναι έτσι, πως θα τα καταφέρω και με τα δύο (για να μπορέσω να προσφέρω και στο 2ο ότι και στο 1ο).Έχεις δίκιο όμως είναι μακρυνό όπως και να έχει.Ευχαριστώ πάντως πάρα πολύ.

[Μαρία Κ.]

Παρόλα αυτά όταν σκέφτομαι τον απογαλακτισμό δε μπορώ να το αποδεχτώ.Ακούω και όλα τα άλλα ότι πρέπει να αποθηλάσω τώρα που είναι νωρίς, γιατί αργότερα θα είναι πιο δύσκολα, ότι θα προσκοληθεί πάνω μου και άλλα τέτοια και το θέμα είναι ότι δεν είμαι και πολύ καλή στο μπλα μπλα οπότε δεν τους λέω τίποτα, αλλά δεν έχω από πουθενά υποστήριξη.

Όσον αφορά για τη 2η εγκυμοσύνη (δεν γνωρίζω ακόμη) με φοβίζει το γεγονός ότι με το μπέμπη μου ήμασταν ακόμη και στην τουαλέτα μαζί, τι γίνεται αν και το 2ο μπεμπέ είναι έτσι, πως θα τα καταφέρω και με τα δύο (για να μπορέσω να προσφέρω και στο 2ο ότι και στο 1ο).Έχεις δίκιο όμως είναι μακρυνό όπως και να έχει.Ευχαριστώ πάντως πάρα πολύ.

 

ολζι αποσύνδεσε το θηλασμό από το όλο ζήτημα και σκέψου ότι αν δεν ήταν εφικτό όλοι οι άνθρωποι θα έκαναν 1 παιδί. Ούτε θα τους περνούσε από το μυαλό γαι το 2ο!! Λύσεις υπάρχουν για όλα..

Ό,τι καλύτερο σου εύχομαι..

[aglaia]

Υπάρχουν όμως άλλες φορές που είτε επειδή έχω να κάνω κάποιες δουλειές (π.χ. να φτιάξω ακόμη το φαγητό του) είτε επειδή είμαι κουρασμένη δεν ανταποκρίνομαι όπως θα έπρεπε στο μωρό μου. Ειδικά τα βράδυα υπάρχουν φορές που στην κυριολεξία πιπιλάει το στήθος μου και τα νεύρα μου φτάνουν στο ζενίθ.Και να γιατί αισθάνομαι τύψεις γιατί σε αυτή την περίπτωση από τα νεύρα μου θα τον τραβήξω απότομα ή θα του μιλήσω απότομα. Έτσι πολλές φορές πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνομαι όπως θα έπρεπε στο μωρό μου και στεναχωριέμαι. Επίσης σκέφτομαι αν θα πάει στο κρεβάτι του να κοιμηθεί χωρίς να θέλει γαλατάκι και πιπιλίτσα, γιατί έχω να κοιμηθώ δεν ξέρω πόσο καιρό.Κοιμάμαι χωρίς να κουνιέμαι για να μην ξυπνήσει, δεν γυρίζω πλευρό γιατί έχει την πιπίλα κ.ο.κ.

 

Αχ, αυτός ο αγώνας για την τελειότητα!

 

Μάλλον πιστεύεις ότι όλες εμείς είμαστε καλύτερες μητέρες από σένα και εσύ είσαι η μόνη που δεν μπορείς να ανταποκριθείς στις ανάγκες του παιδιού σου, ενώ όλες εμείς είμαστε σούπερ γούμαν!

 

Όταν το μωρό μου ήταν περίπου 2 μηνών είχα εξαντληθεί τόσο από τα ξενύχτια που ένα βράδυ έβαλα ωτοασπίδες και έδωσα εντολή να μην ανοίξουν την πόρτα μου αν δεν πάρει φωτιά το σπίτι! Ναι, παράτησα το μωρό μου στο μπαμπά του και τη γιαγιά του για μία ολόκληρη νύχτα γιατί δεν άντεχα.

 

Την επόμενη μέρα είδα τη ζωή με άλλο μάτι!

 

Είσαι άνθρωπος κι έχεις όρια, τα δικά σου όρια. Το παιδάκι σου είναι μεγάλο και καταλαβαίνει αρκετά. Του έχεις μιλήσει για το ότι δεν μπορείς άλλο και να ησυχάσει; Κάποιες φορές δεν θα καταλάβει αλλά κάποιες άλλες σίγουρα θα καταλάβει.

 

Τους πρώτους 3 μήνες το μωρό έχει επιτακτικές ανάγκες που δεν σηκώνουν αναβολή ή περιορισμό, μετά μπορεί να περιμένει λίγο, μετά το εξάμηνο μπορεί να καταλάβει κάτι περισσότερο και να περιμένει λίγο περισσότερο, μετά τους 9 μήνες μπορεί να καταλάβει πάρα πολλά, επικοινωνεί καλύτερα και πλέον έχει περάσει σε άλλο στάδιο. Μετά το χρόνο έχεις να κάνει με ένα ανθρωπάκι που η σχέση γίνεται περισσότερο αμοιβαία και πολύ περισσότερο επικοινωνιακή.

 

Όπως κάνει το παιδί τα δικά του βήματα, έτσι κι εσύ σαν μητέρα θα κάνεις τα δικά σου βήματα και θα επικοινωνείς καλύτερα και θα είσαι και πιο ικανοποιημένη.

 

Είναι πολύ αναμενόμενο να νιώθεις εγλωβισμένη και κυρίως να νιώθεις ότι τα όριά σου παραβιάζονται. Μου δίνεις την αίσθηση ότι ανταποκρίνεσαι στο παιδί σαν να είναι νεογέννητο. Αυτή η κατάσταση αντέχεται για μερικούς μήνες αλλά όχι για περισσότερο.

 

Από την άλλη δεν έχουμε συνηθίσεις να βλέπουμε νήπια να θηλάζουν και νιώθουμε αμηχανία στο να εξελίξουμε τη σχέση όσο αυτά μεγαλώνουν. Νομίζω ότι αξίζει να τα σκεφτείς όλα αυτά και να αρχίσεις να μιλάς στο παιδί αλλά και στους άλλους, σε όσους μπορούν να σε βοηθήσουν, να κρατήσουν το παιδί για να κάνεις κάποια δουλειά ή να το κάνουν μια βόλτα στην αγκαλιά το βράδυ για να κοιμηθείς λίγη παραπάνω ώρα.

 

 

Παρόλα αυτά όταν σκέφτομαι τον απογαλακτισμό δε μπορώ να το αποδεχτώ.

 

Σε καταλαβαίνω... Όμως το κάνεις πιο δυσκολο... σκέψου ότι αντιμετωπίζεις την κατάσταση σαν "όλα ή τίποτα" σαν "άσπρο ή μαύρο"

 

Υπάρχουν πολλά ενδιάμεσα στάδια και αυτά τα ενδιάμεσα δεν είναι για λιγότερο τέλειες μαμάδες!

 

Ακούω και όλα τα άλλα ότι πρέπει να αποθηλάσω τώρα που είναι νωρίς, γιατί αργότερα θα είναι πιο δύσκολα,

 

Ναι γιατί οι γύρω μας πιστεύουν ότι ένα δράμα που δεν μπορεί να εκφραστεί δεν είναι δράμα. Όμως ισχύει ακριβώς το αντίθετο, η πιο τραυματική εμπειρία για το παιδί είναι αυτή για την οποία δεν μπορεί να κάνει τίποτα, δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί, να κλάψει.

 

Όλοι ξαφνικά έγιναν ψυχολόγοι και εκφράζουν άποψη ή μήπως τελικά το βλέπουν μόνο από τη δική τους πλευρά;

 

Για τον μεγάλο είναι πιο εύκολο να μην έρθει αντιμέτωπος με τη δυσαρέσκεια ή τη διαμαρτυρία, γι αυτό και φέρονται απαράδεκτα τα βρέφη με τη λογική ότι δεν αντιδρούν, ότι δεν θυμούνται...

Όσοι λένε τέτοιες ανοησίες είναι γιατί σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους και καθόλου το παιδί. Δεν τους νοιάζει πως νιώθει το παιδί.

 

 

ότι θα προσκοληθεί πάνω μου και άλλα τέτοια και το θέμα είναι ότι δεν είμαι και πολύ καλή στο μπλα μπλα οπότε δεν τους λέω τίποτα, αλλά δεν έχω από πουθενά υποστήριξη.

 

Δεν χρειάζεται να είσαι καλή στο μπλα μπλα! Αρκεί να τους δίνεις τόσο χαζές απαντήσεις ώστε να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί σου, να τους φέρνεις σε κατάσταση απελπισίας!

 

Μπορώ να σου πώ όσες ατάκες θέλεις. Γράψε μου χωριστά την καθε φράση στην οποία θα ήθελες να απαντήσεις! Θα είναι και μια καλή ευκαιρία για να γελάσουμε!

 

Όσον αφορά για τη 2η εγκυμοσύνη (δεν γνωρίζω ακόμη) με φοβίζει το γεγονός ότι με το μπέμπη μου ήμασταν ακόμη και στην τουαλέτα μαζί, τι γίνεται αν και το 2ο μπεμπέ είναι έτσι, πως θα τα καταφέρω και με τα δύο (για να μπορέσω να προσφέρω και στο 2ο ότι και στο 1ο).

Να κάνεις το 2ο όταν το πρώτο θα πάει στον παιδικο σταθμό. Η unicef και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υποστηρίζουν ότι είναι καλό οι γεννήσεις να απέχουν 3-4 χρόνια για να έχει κάθε παιδί το χώρο του και το χρόνο του!

 

Έχεις δίκιο όμως είναι μακρυνό όπως και να έχει.

Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα, τόσο γρήγορα που μας είναι δύσκολο να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή τους. Ακομη και τώρα να μείνεις έγκυος (αν το επιδιώκεις) έχεις μπροστά σου 9 μήνες, για το παιδί αυτοί οι 9 μήνες είναι τεράστιο διάστημα και κάνει άλματα!

 

Μια μητέρα που υποστήριξα πριν 8 περίπου χρόνια έμεινε έγκυος στο δεύτερο όταν το πρώτο ήταν 9 μηνών, το μόνο που την άγχωσε ήταν άν έπρεπε να διακόψει το θηλασμό πώς θα τα έβγαζε πέρα με μια εγκυμοσύνη κι ένα μωρό που έβγαζε δόντια και γκρίνιαζε και μόνο με το θηλασμό ανακουφιζόταν! Τελικά δεν είχε καμία ένδειξη για να διακόψει το θηλασμό, θήλαζε μέχρι τον 8 μήνα της εγκυμοσύνης όπου το παιδί σταμάτησε μόνο του. Ήταν πρόθυμη να το θηλάσει μαζί με το νεογέννητο αλλά το μεγάλο είχε άλλη άποψη. Στο τρίτο παιδί η ιστορία επαναλήφθηκε με διαφορα μεταξύ των γεννήσεων τα δύο χρόνια και κάτι.

 

Ας δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτό που σε απασχολεί εδώ και τώρα, να δούμε και τι θα λες στους τριγύρω και μετά βλεπουμε.

 

Ήταν ένα πολύ ωραίο τόπικ με τα απίθανα πράγματα που κάνουν οι "τέλειες" μαμάδες δυστυχώς δεν μπόρεσα να το βρω τώρα. Είχε πολύ γέλιο, αυγά που έβραζαν μέχρι εκρήξεως (είχε τελειώσει το νερό!), μαμάδες που έβγαιναν με το νυχτικό από σπίτι και οδηγούσαν έστι μέχρι να αφήσουν το μωρό και άλλα απίθανα που όλες τα κάνουμε και καθόλου δεν μας πειράζει που δεν τα καταφέρνουμε όλα!

[olzi]

Υπάρχουν όμως άλλες φορές που είτε επειδή έχω να κάνω κάποιες δουλειές (π.χ. να φτιάξω ακόμη το φαγητό του) είτε επειδή είμαι κουρασμένη δεν ανταποκρίνομαι όπως θα έπρεπε στο μωρό μου. Ειδικά τα βράδυα υπάρχουν φορές που στην κυριολεξία πιπιλάει το στήθος μου και τα νεύρα μου φτάνουν στο ζενίθ.Και να γιατί αισθάνομαι τύψεις γιατί σε αυτή την περίπτωση από τα νεύρα μου θα τον τραβήξω απότομα ή θα του μιλήσω απότομα. Έτσι πολλές φορές πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνομαι όπως θα έπρεπε στο μωρό μου και στεναχωριέμαι. Επίσης σκέφτομαι αν θα πάει στο κρεβάτι του να κοιμηθεί χωρίς να θέλει γαλατάκι και πιπιλίτσα, γιατί έχω να κοιμηθώ δεν ξέρω πόσο καιρό.Κοιμάμαι χωρίς να κουνιέμαι για να μην ξυπνήσει, δεν γυρίζω πλευρό γιατί έχει την πιπίλα κ.ο.κ.

 

Αχ, αυτός ο αγώνας για την τελειότητα!

 

Μάλλον πιστεύεις ότι όλες εμείς είμαστε καλύτερες μητέρες από σένα και εσύ είσαι η μόνη που δεν μπορείς να ανταποκριθείς στις ανάγκες του παιδιού σου, ενώ όλες εμείς είμαστε σούπερ γούμαν!

 

Όταν το μωρό μου ήταν περίπου 2 μηνών είχα εξαντληθεί τόσο από τα ξενύχτια που ένα βράδυ έβαλα ωτοασπίδες και έδωσα εντολή να μην ανοίξουν την πόρτα μου αν δεν πάρει φωτιά το σπίτι! Ναι, παράτησα το μωρό μου στο μπαμπά του και τη γιαγιά του για μία ολόκληρη νύχτα γιατί δεν άντεχα.

 

Την επόμενη μέρα είδα τη ζωή με άλλο μάτι!

 

Είσαι άνθρωπος κι έχεις όρια, τα δικά σου όρια. Το παιδάκι σου είναι μεγάλο και καταλαβαίνει αρκετά. Του έχεις μιλήσει για το ότι δεν μπορείς άλλο και να ησυχάσει; Κάποιες φορές δεν θα καταλάβει αλλά κάποιες άλλες σίγουρα θα καταλάβει.

 

Τους πρώτους 3 μήνες το μωρό έχει επιτακτικές ανάγκες που δεν σηκώνουν αναβολή ή περιορισμό, μετά μπορεί να περιμένει λίγο, μετά το εξάμηνο μπορεί να καταλάβει κάτι περισσότερο και να περιμένει λίγο περισσότερο, μετά τους 9 μήνες μπορεί να καταλάβει πάρα πολλά, επικοινωνεί καλύτερα και πλέον έχει περάσει σε άλλο στάδιο. Μετά το χρόνο έχεις να κάνει με ένα ανθρωπάκι που η σχέση γίνεται περισσότερο αμοιβαία και πολύ περισσότερο επικοινωνιακή.

 

Όπως κάνει το παιδί τα δικά του βήματα, έτσι κι εσύ σαν μητέρα θα κάνεις τα δικά σου βήματα και θα επικοινωνείς καλύτερα και θα είσαι και πιο ικανοποιημένη.

 

Είναι πολύ αναμενόμενο να νιώθεις εγλωβισμένη και κυρίως να νιώθεις ότι τα όριά σου παραβιάζονται. Μου δίνεις την αίσθηση ότι ανταποκρίνεσαι στο παιδί σαν να είναι νεογέννητο. Αυτή η κατάσταση αντέχεται για μερικούς μήνες αλλά όχι για περισσότερο.

 

Από την άλλη δεν έχουμε συνηθίσεις να βλέπουμε νήπια να θηλάζουν και νιώθουμε αμηχανία στο να εξελίξουμε τη σχέση όσο αυτά μεγαλώνουν. Νομίζω ότι αξίζει να τα σκεφτείς όλα αυτά και να αρχίσεις να μιλάς στο παιδί αλλά και στους άλλους, σε όσους μπορούν να σε βοηθήσουν, να κρατήσουν το παιδί για να κάνεις κάποια δουλειά ή να το κάνουν μια βόλτα στην αγκαλιά το βράδυ για να κοιμηθείς λίγη παραπάνω ώρα.

 

 

Παρόλα αυτά όταν σκέφτομαι τον απογαλακτισμό δε μπορώ να το αποδεχτώ.

 

Σε καταλαβαίνω... Όμως το κάνεις πιο δυσκολο... σκέψου ότι αντιμετωπίζεις την κατάσταση σαν "όλα ή τίποτα" σαν "άσπρο ή μαύρο"

 

Υπάρχουν πολλά ενδιάμεσα στάδια και αυτά τα ενδιάμεσα δεν είναι για λιγότερο τέλειες μαμάδες!

 

Ακούω και όλα τα άλλα ότι πρέπει να αποθηλάσω τώρα που είναι νωρίς, γιατί αργότερα θα είναι πιο δύσκολα,

 

Ναι γιατί οι γύρω μας πιστεύουν ότι ένα δράμα που δεν μπορεί να εκφραστεί δεν είναι δράμα. Όμως ισχύει ακριβώς το αντίθετο, η πιο τραυματική εμπειρία για το παιδί είναι αυτή για την οποία δεν μπορεί να κάνει τίποτα, δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί, να κλάψει.

 

Όλοι ξαφνικά έγιναν ψυχολόγοι και εκφράζουν άποψη ή μήπως τελικά το βλέπουν μόνο από τη δική τους πλευρά;

 

Για τον μεγάλο είναι πιο εύκολο να μην έρθει αντιμέτωπος με τη δυσαρέσκεια ή τη διαμαρτυρία, γι αυτό και φέρονται απαράδεκτα τα βρέφη με τη λογική ότι δεν αντιδρούν, ότι δεν θυμούνται...

Όσοι λένε τέτοιες ανοησίες είναι γιατί σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους και καθόλου το παιδί. Δεν τους νοιάζει πως νιώθει το παιδί.

 

 

ότι θα προσκοληθεί πάνω μου και άλλα τέτοια και το θέμα είναι ότι δεν είμαι και πολύ καλή στο μπλα μπλα οπότε δεν τους λέω τίποτα, αλλά δεν έχω από πουθενά υποστήριξη.

 

Δεν χρειάζεται να είσαι καλή στο μπλα μπλα! Αρκεί να τους δίνεις τόσο χαζές απαντήσεις ώστε να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί σου, να τους φέρνεις σε κατάσταση απελπισίας!

 

Μπορώ να σου πώ όσες ατάκες θέλεις. Γράψε μου χωριστά την καθε φράση στην οποία θα ήθελες να απαντήσεις! Θα είναι και μια καλή ευκαιρία για να γελάσουμε!

 

Όσον αφορά για τη 2η εγκυμοσύνη (δεν γνωρίζω ακόμη) με φοβίζει το γεγονός ότι με το μπέμπη μου ήμασταν ακόμη και στην τουαλέτα μαζί, τι γίνεται αν και το 2ο μπεμπέ είναι έτσι, πως θα τα καταφέρω και με τα δύο (για να μπορέσω να προσφέρω και στο 2ο ότι και στο 1ο).

Να κάνεις το 2ο όταν το πρώτο θα πάει στον παιδικο σταθμό. Η unicef και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υποστηρίζουν ότι είναι καλό οι γεννήσεις να απέχουν 3-4 χρόνια για να έχει κάθε παιδί το χώρο του και το χρόνο του!

 

Έχεις δίκιο όμως είναι μακρυνό όπως και να έχει.

Τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα, τόσο γρήγορα που μας είναι δύσκολο να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή τους. Ακομη και τώρα να μείνεις έγκυος (αν το επιδιώκεις) έχεις μπροστά σου 9 μήνες, για το παιδί αυτοί οι 9 μήνες είναι τεράστιο διάστημα και κάνει άλματα!

 

Μια μητέρα που υποστήριξα πριν 8 περίπου χρόνια έμεινε έγκυος στο δεύτερο όταν το πρώτο ήταν 9 μηνών, το μόνο που την άγχωσε ήταν άν έπρεπε να διακόψει το θηλασμό πώς θα τα έβγαζε πέρα με μια εγκυμοσύνη κι ένα μωρό που έβγαζε δόντια και γκρίνιαζε και μόνο με το θηλασμό ανακουφιζόταν! Τελικά δεν είχε καμία ένδειξη για να διακόψει το θηλασμό, θήλαζε μέχρι τον 8 μήνα της εγκυμοσύνης όπου το παιδί σταμάτησε μόνο του. Ήταν πρόθυμη να το θηλάσει μαζί με το νεογέννητο αλλά το μεγάλο είχε άλλη άποψη. Στο τρίτο παιδί η ιστορία επαναλήφθηκε με διαφορα μεταξύ των γεννήσεων τα δύο χρόνια και κάτι.

 

Ας δούμε πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτό που σε απασχολεί εδώ και τώρα, να δούμε και τι θα λες στους τριγύρω και μετά βλεπουμε.

 

Ήταν ένα πολύ ωραίο τόπικ με τα απίθανα πράγματα που κάνουν οι "τέλειες" μαμάδες δυστυχώς δεν μπόρεσα να το βρω τώρα. Είχε πολύ γέλιο, αυγά που έβραζαν μέχρι εκρήξεως (είχε τελειώσει το νερό!), μαμάδες που έβγαιναν με το νυχτικό από σπίτι και οδηγούσαν έστι μέχρι να αφήσουν το μωρό και άλλα απίθανα που όλες τα κάνουμε και καθόλου δεν μας πειράζει που δεν τα καταφέρνουμε όλα!

 

Καλό αυτό με το αυγό το έχω πάθει κι εγώ 2 φορές άκουγα κάτι να σκάει και έλεγα τι είναι. Τέλος πάντων, διάβασα αυτά που έγραψες και με έχουν πιάσει τα κλάματα γιατί είναι ακριβώς όπως τα γράφεις παρόλα αυτά δε μπορώ να σκεφτώ ότι θα τον απογαλακτίσω. Πριν λίγο ήθελε πολύ να είναι στο στήθος και γέμισε η αγκαλιά μου.Δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που κάνω, πολλές φορές λειτουργώ από ένστικτο χωρίς να μπορώ να δώσω εξηγήσεις γιατί το κάνω.Άλλες φορές λέω εντάξει θα περάσει και αυτή η δύσκολη μέρα, σίγουρα δεν είναι όλες ίδιες.Αυτό που αναφέρεις ότι καταλαβαίνουν τα μωρά το πιστεύω κι εγώ και σίγουρα θυμούνται.Λέω να συνεχίσω πάντως την προσπάθεια.Ευχαριστώ πάρα πολύ Αγλαϊα με έχεις βοηθήσει πάρα πολύ και παλιότερα να είσαι καλά.

[aglaia]

Καλό αυτό με το αυγό το έχω πάθει κι εγώ 2 φορές άκουγα κάτι να σκάει και έλεγα τι είναι.

 

 

Τέλος πάντων, διάβασα αυτά που έγραψες και με έχουν πιάσει τα κλάματα γιατί είναι ακριβώς όπως τα γράφεις παρόλα αυτά δε μπορώ να σκεφτώ ότι θα τον απογαλακτίσω.

 

Να μην τον απογαλακτίσεις! Κατάλαβα ότι θέλεις να συνεχίσεις όμως μπορείς να βάλεις κάποια όρια χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του. Όταν μαγειρεύεις θα του πεις ότι λίγο αργότερα θα είσαι διαθέσιμη. Το "σε λίγο" είναι κάτι που μπορεί να το καταλάβει ή να το μάθει γρήγορα.

 

Αυτή η αναβολή σε κάνει να νιώθεις τύψεις ενώ δεν θα έπρεπε!

 

 

Δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που κάνω, πολλές φορές λειτουργώ από ένστικτο χωρίς να μπορώ να δώσω εξηγήσεις γιατί το κάνω.

 

Αυτό που κάνεις είναι το καλύτερο!

 

Καλή συνέχεια!

[olzi]

Καλό αυτό με το αυγό το έχω πάθει κι εγώ 2 φορές άκουγα κάτι να σκάει και έλεγα τι είναι.

 

 

Τέλος πάντων, διάβασα αυτά που έγραψες και με έχουν πιάσει τα κλάματα γιατί είναι ακριβώς όπως τα γράφεις παρόλα αυτά δε μπορώ να σκεφτώ ότι θα τον απογαλακτίσω.

 

Να μην τον απογαλακτίσεις! Κατάλαβα ότι θέλεις να συνεχίσεις όμως μπορείς να βάλεις κάποια όρια χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του. Όταν μαγειρεύεις θα του πεις ότι λίγο αργότερα θα είσαι διαθέσιμη. Το "σε λίγο" είναι κάτι που μπορεί να το καταλάβει ή να το μάθει γρήγορα.

 

 

 

Αυτή η αναβολή σε κάνει να νιώθεις τύψεις ενώ δεν θα έπρεπε!

 

 

Δεν ξέρω αν είναι σωστό αυτό που κάνω, πολλές φορές λειτουργώ από ένστικτο χωρίς να μπορώ να δώσω εξηγήσεις γιατί το κάνω.

 

Αυτό που κάνεις είναι το καλύτερο!

 

Καλή συνέχεια!

 

Ναι του το λέω αυτό "το σε λίγο", αλλά το καημένο κλαίει τόσο πολύ που δε μπορώ να τον αφήσω.Υπάρχουν στιγμές που θα κάτσει και θα ασχοληθεί με κάτι άλλο.΄

Απλά σκέφτομαι συχνά αν κάνω το σωστό ή αν κάνω κάτι λάθος το οποίο μπορεί να έχει αντίκτυπο και στο μωρό.

Πάντως ευχαριστώ για ακόμη μία φορά να έχεις δύναμη να ακούς όλα αυτά τα προβλήματα.

[stella71]

εμεις εδω και μια εβδομαδα εχουμε μπει σε διαδικασια εντατικου (δυστυχως! ) αποθηλασμου γιατι η μητρα μου κανει συσπασεις

τι κανουμε:

τις πρωτες μερες πρωι και το μεσημερι της εδινε η κοπελα που την κραταει το γαλα και μετα οποτε ερχοταν σε μενα για γαλα την επαιρνε ο αντρας μου & της εδινε ,ή της εδινα εγω φαγητο ή αρχιζαμε τα παιχνιδια.

τη μεγαλη δυσκολια την εχουμε το βραδυ που εχει συνηθισει τη μαμα- γαλα-πιπιλα. την πηρε ο αντρας μου και εκανε τα ιδια ακριβως με αυτα που εκανε οταν ειχα υπηρεσια, με τη διαφορα οτι δεν της δινει δικο μου γαλα.

σε 4 μερες καταφερα να πιει & απο μενα γαλα με το μπουκαλι. το βραδυ ομως συνεχιζει να ξυπναει πανω απο 5 φορες! και δεν νομιζω οτι θα αλλαξει για πολυ καιρο, αφου και εγω τη θηλαζα πριν σχεδον ολη νυχτα!

βασικα αποφευγω να με βλεπει ξαπλωμενη και προσπαθω να την αγκαλιαζω οσο πιο πολυ γινεται.

 

τυψεις....πολλες! μακαρι να αποθηλαζε μονη της! ...

 

...δε μπορω ομως να ρισκαρω το καινουριο μωρο!

bon-bon με συγκίνησες πολύ... Σου εύχομαι καλή δύναμη, καλή λευτεριά και ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

[stella71]

ολζι αποσύνδεσε το θηλασμό από το όλο ζήτημα και σκέψου ότι αν δεν ήταν εφικτό όλοι οι άνθρωποι θα έκαναν 1 παιδί. Ούτε θα τους περνούσε από το μυαλό γαι το 2ο!! Λύσεις υπάρχουν για όλα..

Μην με παρεξηγήσετε, αλλά ειλικρινά αναρωτιέμαι πώς (μπορούν) και γιατί (θέλουν) και 2ο και 3ο ή και 4ο παιδί. Ξέρω πως υπάρχουν πιο εύκολα παιδιά, αλλά και πιο δύσκολα σίγουρα από το δικό μου, αλλά δεν την παλεύω! και μόνο που το σκέφτομαι ανατριχιάζω. Όταν μου λένε (και μάλιστα επιτακτικά) άντε και με το δεύτερο και γρήγορα, θέλω να τους χαστουκίσω

Πολύ ζόρι πάντως, όχι αστεία.

[Μαρία Κ.]

Νομίζω Στέλλα θα σου απαντήσει η Σοφούκα!! είναι η πιο ειδική..

[bon-bon]

stella36 ευχαριστω πολυ για τις ευχες.

 

παντως εμεις θελαμε 2ο για να μην ειναι η πρωτη μονη της.

 

επειδη εγω ειμαι το 4ο παιδι θα σου πω οτι με μεγαλωσαν τα μεγαλυτερα αδερφια μου. η αγλαια εχει πει οτι η καλυτερη διαφορα μεταξυ των παιδιων ειναι 3-4 χρονια.