τυψεις...

[μαμουνι2403]

Εχω ένα κοριτσάκι 31 μηνών.Τώρα τελευταία έχει έντονα ξεσπαματα θυμου.Το πρωί είναι μια χάρα,σχεδόν κάθε απογευμα που ξυπνάει,ξυπνάει με κλάμμα κ για περίπου μια ωρα γκρινιάζει, κλαιει πεταει πραγματα,με διωχνει κλπ κλπ.Να σασ πω οτι δουλέυω πολλές ώρες,το πρωι το παιδι παει παιδικο σταθμο, μέχρι τις δυο και πολλες φορές λογο τις δουλειάς μου μπορεί να μείνει βραδυ η στη μία τν γιαγια η στην αλλή.Καμια φορά κ δυο συνεχομενα βραδυα.Νιωθω πολλές τυψεις γιατι αισθανομαι πως εγώ φταιω γιαυτη της τν συμπεριφορα.Δουλευω συχνα και βραδυα κ νιωθω τοσο κουραση που ντρεπομαι που το λεω,αλλά δν εχω παντα τν υπομονη ναντιμετοπιζω με ηρεμια τα ξεσπασμα τα της, με αποτελεσμα το τελευταιο διαστημα να ειμαι ενα ρακος γιατι κοιμαμαι σχεδον μερα παρα μερα για να περασω περισσοτερες ωρες μαζι της!τι με συμβουλευεται να κανω?

[lovely people]

Ti να σου βρε κοπέλα μου. Όπως τα λες, είναι βέβαιο οτι η συμπεριφορά της μικρής προκαλείται απο την έντονη απουσία σου. Να σταματήσεις να δουλευεις μάλλον δεν γίνεται...Αυτό που θα έκανα εγώ θα ήταν να μην την αφήνω για κανένα λόγο στις γιαιγάδες. Μα καλά δύο μέρες σερι να μην σε βλέπει? Το μωρό το εισπράτει σαν απόρριψη. ΄Μπορεί στην αρχή να ζοριστείς αλλα με τον καιρό μολις νιώσει ασφάλεια στο σπίτι σας θα κοιμάται καλά και θα σταματήσει πιθανον την έντονη γκρίνια.

 

Ο μπαμπάς που βρίσκεται σε όλο αυτό?? Δεν μπορέι να την κρατάει αυτός όταν δουλεύεις τα βράδια??Η οικογενιακή εστία είναι σημαντική για τα παιδιά.

[Linguini]

Δυστυχώς είναι αλλο ενα παιδάκι που θέλει να δείξει πόσο πολύ του λέιπει η μαμα του. Πέρνα όσες περισσότερες ωρες μπορείς μαζί της. Ακόμα και στον ύπνο να ξαπλώνεις μαζί της να ξυπνάει και να σε νιώθει δίπλα της όσο το δυνατόν περισσότερο. Οταν ξεσπά να την παίρνεις αγκαλιά και να διαβάζεις πολύ παραμύθι μαζί της εμάς αυτό μας είχε σώσει. Παρατα ο.τιδήποτε άλλο κάνεις μετα τη δουλειά και αφιέρωσε όλο το χρόνο σου στο μικρό σου το έχει προφανώς πολύ ανάγκη. Και κυρίως άσε τις τύψεις! δεν πάς για καφέ για δουλειά πας!!

[μαμουνι2403]

[;jQUOTE=lovely people;2198807]Ti να σου βρε κοπέλα μου.Ο αντρασ μου είναι 4 βραδυά σπίτι.Τα υπόλοίπα είναι τάξίδια(λόγω δουλειάς πάντα).Εγώ δυο μέρες την εβδομάδα είμαι εκτός έδρας οπότε δν υπάρχει κάποια άλλη λυση εκτός απο το να μείνει σε κάποια γιαγια.

[μαμουνι2403]

αυτο κάνω.Γιαυτό και πολλές φορές είμαι ξύπνια 28 ώρες για να μπορώ να τν βλέπω!!!!΄νιωθω απογοητευμένη ίσως κ λόγο κούρασης,και όταν έχω έστω αυτές τις 4 ώρες της μέρας να το δω, κ η μπουμπου με διωχνει ,με χτυπάει κλαιει συνέχεια,έκεινη τν στίγμη γίνομαι πιο μώρο απο αυτο...τν τελευταία εβδομάδα της φώναξα και μετά σκεφτομουν την μουριτσα της....

[lovely people]

Tότε να της μιλάς...Πολύ μπλα μπλά μέχρι να καταλάβει γιατι η μαμά ή ο μπαμπας λείπουν. Οτι την αγαπάς πολύ, μεχρι να το νιώσει. Δεν βλέπω άλλη λύση!

[χριστινάκι π.]

Γιατί δεν δοκιμάζεις να την παίρνεις μαζί σου στα εκτός έδρας, εννοείται με τη μια γιαγιά μαζι...Έτσι, μερικές φορές για να μην της λείπεις τόσο...

[citron]

Εχω ένα κοριτσάκι 31 μηνών.Τώρα τελευταία έχει έντονα ξεσπαματα θυμου.Το πρωί είναι μια χάρα,σχεδόν κάθε απογευμα που ξυπνάει,ξυπνάει με κλάμμα κ για περίπου μια ωρα γκρινιάζει, κλαιει πεταει πραγματα,με διωχνει κλπ κλπ.Να σασ πω οτι δουλέυω πολλές ώρες,το πρωι το παιδι παει παιδικο σταθμο, μέχρι τις δυο και πολλες φορές λογο τις δουλειάς μου μπορεί να μείνει βραδυ η στη μία τν γιαγια η στην αλλή.Καμια φορά κ δυο συνεχομενα βραδυα.Νιωθω πολλές τυψεις γιατι αισθανομαι πως εγώ φταιω γιαυτη της τν συμπεριφορα.Δουλευω συχνα και βραδυα κ νιωθω τοσο κουραση που ντρεπομαι που το λεω,αλλά δν εχω παντα τν υπομονη ναντιμετοπιζω με ηρεμια τα ξεσπασμα τα της, με αποτελεσμα το τελευταιο διαστημα να ειμαι ενα ρακος γιατι κοιμαμαι σχεδον μερα παρα μερα για να περασω περισσοτερες ωρες μαζι της!τι με συμβουλευεται να κανω?

 

Για να αισθανθεις καλύτερα...Και ο δικος μου ακριβως τα ιδια πραγματα κανει οταν ξυπνησει απο τον μεσημεριανο. Φωναζει, χτυπιεται και με διωχνει. Η διαφορα ειναι οτι εγω δουλευω απο το σπιτι και με βλεπει σχεδον συνεχεια αρα δεν νομιζω οτι ειναι επειδη λειπεις. Μην εχεις τυψεις. Κανεις οτι μπορεις. Και τα παιδια προτιμουν λιγοτερο αλλα ποιοτικοτερο χρονο μαζι παρα περισσοτερο και βεβιασμένο-κουρασμένο. Μην ανησυχεις. Φαση ειναι, το κανουν πολλα παιδια ( μου το ειπε η διευθυντρια του παιδικου του ) και θα περασει.

[ΠΕΖΗ]

Εγω θα σου ελεγα να αποβαλλεις τις τυψεις απο το μυαλο σου και να ευχαριστιεσαι τον οποιο χρονο εχεις με την κορουλα σου. Καλως η κακως αυτες ειναι οι συνθηκες που ζουν οι περισσοτερες μαμαδες, λιγες εχουν την πολυτελεια να καθονται στο σπιτι και πολλες λειπουν το μεγαλυτερο μερος της ημερας. Επιπλεον βεβαιωσουν οτι το παιδακι σου περναει ευχαριστα στη γιαγια, δηλαδη οτι παιζει, δεν βαριεται κλπ. Ο δικος μου μια φορα την εβδομαδα κοιματια στη γιαγια, για να ξελαμπικαρουμε και εμεις λιγακι και δεν θελει να φευγει απο εκει.

 

Παντως τα παιδακια περνανε διαφορες φασεις στη ζωη τους. Εσυ ασχολεισου μαζιτης, ξεκουρασου για να εισαι ορεξατη γιατι αν εισαι κουρασμενη δεν λεει κατι, το καταλαβαινει το παιδι.