Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Πως να μην περασω τη φοβια μου στο παιδι?


Recommended Posts

Καλησπερα ειναι κατι που με απασχολει πολυ...εχω απιστευτη φοβια με τις σφηκες...:oops:ειχα σκαλισει μια φωλια οταν ημουν παιδι και με ειχαν τσιμπησει παντου παρα πολλες ακομα και μεσα απο τα ρουχα ειχαν μπει...Ειχαν δοκιμασει τοτε οι δικοι μου(γιαγια παππους) να με κανουν να το ξεπερασω και με ειχαν βαλει σε ενα υπογειο δωματιο που χε ενας θειος μου στο χωριο μελισσια...μολις βρεθηκα εκει με ολα το δωματιο καλυμενο απο μελλισες λιποθυμισα και οταν συνηλθα δεν μιλουσα για 2-3 μερες...Δεν θυμαμαι πολλα ημουν μικρη..Αλλα εκτοτε δεν μπορω να δω σφηκα και να μην αρχισω να τρεχω...εχω ξεφτυλιστει πολλες φορες...οι φιλοι μου το ξερουν κι εχω γινει ανεκδοτο πλεον...Αν εχετε δει μια τρελλη ποτε εκει που τρωει η που καθεται στην παραλια να σηκωνεται και να φευγει τρεχοντας εγω ημουν!!!

Για καποιο λογο δεν μπορω να το ελενξω αν κι εχω προσπαθησει πολυ...εχω καταφερει καποιες φορες να μεινω ακινητη οταν ειναι και ο αντρας μου εκει αλλα αυτοματα τρεχουν τα ματια μου και δεν μπορω να το σταματησω...δεν κλαιω απλα τρεχουν δακρυα...

Ειναι κατι που μπορει καποιοι να το κοροιδεψουν..το προβλημα ειναι οτι μενω σε επαρχια και ειναι απιθανο να μην εχουμε σφηκες τριγυρω...

Τωρα ειναι ισως πολυ μικρη για να καταλαβει αλλα μεγαλωνοντας δεν θελω με τιποτα να της περασω αυτη μου την φοβια..Δεν βρισκω ομως το πως...

IZvWp3.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Αμα βρεις την λυση σφυρα μου. Εγω πιανω τα ΠΑΝΤΑ απο ζουζουνια και ποντικια και ερπετα, τα ΠΑΝΤΑ λεμε και το εχω περασει και στην μικρη.....εκτος απο .......κατσαριδες! Τις οποιες βλεπω και τσιριζω. Μια μερα η μικρη ειδε μια τεραστια κοκκινη στον δρομο και αρχισε να την κυνηγαει να την πιασει, αυτοματα κλικαρισα αναποδα και τσιριξα 'Σ...ΜΗΗΗΗΗΗΗ'......και το παιδι κοκκαλωσε.........αντε μαζευτο......

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Link to comment
Share on other sites

Καλησπερα ειναι κατι που με απασχολει πολυ...εχω απιστευτη φοβια με τις σφηκες...:oops:ειχα σκαλισει μια φωλια οταν ημουν παιδι και με ειχαν τσιμπησει παντου παρα πολλες ακομα και μεσα απο τα ρουχα ειχαν μπει...Ειχαν δοκιμασει τοτε οι δικοι μου(γιαγια παππους) να με κανουν να το ξεπερασω και με ειχαν βαλει σε ενα υπογειο δωματιο που χε ενας θειος μου στο χωριο μελισσια...μολις βρεθηκα εκει με ολα το δωματιο καλυμενο απο μελλισες λιποθυμισα και οταν συνηλθα δεν μιλουσα για 2-3 μερες...Δεν θυμαμαι πολλα ημουν μικρη..Αλλα εκτοτε δεν μπορω να δω σφηκα και να μην αρχισω να τρεχω...εχω ξεφτυλιστει πολλες φορες...οι φιλοι μου το ξερουν κι εχω γινει ανεκδοτο πλεον...Αν εχετε δει μια τρελλη ποτε εκει που τρωει η που καθεται στην παραλια να σηκωνεται και να φευγει τρεχοντας εγω ημουν!!!

Για καποιο λογο δεν μπορω να το ελενξω αν κι εχω προσπαθησει πολυ...εχω καταφερει καποιες φορες να μεινω ακινητη οταν ειναι και ο αντρας μου εκει αλλα αυτοματα τρεχουν τα ματια μου και δεν μπορω να το σταματησω...δεν κλαιω απλα τρεχουν δακρυα...

Ειναι κατι που μπορει καποιοι να το κοροιδεψουν..το προβλημα ειναι οτι μενω σε επαρχια και ειναι απιθανο να μην εχουμε σφηκες τριγυρω...

Τωρα ειναι ισως πολυ μικρη για να καταλαβει αλλα μεγαλωνοντας δεν θελω με τιποτα να της περασω αυτη μου την φοβια..Δεν βρισκω ομως το πως...

Καλα οκ,ξερω πως για να αντιμετωπισουμε τους φοβους μας πρεπει πρωτα να τους αποδεχτουμε και να τους δουμε καταματα αλλα βρε καλη μου τι σου καναν οι παππουδες:shock::shock:σοκαριστηκα και τρομαξα οταν το διαβασα....αλλες εποχες τοτε και διαφορετικες ντιδρασεις παντως δεν ηταν σωστο αυτο που σου κανανε και απο εκει ξεκιναει το κακο...σορυ κιολλας...πρεπει πρωτα να βρουμε τη ριζα του φοβου μας και μετα τον τροπο που θα την καταστρεψει....τωρα,νομιζω πως καλο θα ηταν οταν ερθει η ωρα να της μιλησεις σχετικα με τις μελισσες και τα ζουζουνια...ας πουμε οταν δεις μια μελισσα γυρω της να μην τομαξεις και την παρεις αγκαλια και φυγετε σε αλλη γη σε αλλα μερη;)απλα θα της μιλησεις για τις μελισσουλες που πετανε απο λουλουδι σε λουλουδι,για το μελλι και ποσο καλο κανουν ομως θα τις πεις και πως υπαρχουν μελισσουλες που τσιμπανε οταν τις πειραζεις και τις κανεις κακο και τι κανουμε σε περιπτωση που δουμε μια μελισσουλα....αν εσυ ομως τρομαξεις και αρχισεις να κλαις η να δειχνεις οτι εχεις τρομοκρατηθει που ειδες την μελισσα και στο καπακι της εξηγεις ολα αυτα δεν θα σε πιστεψει...θα της μεταδωσεις τον φοβο σου αυτοματα...πρεπει πρωτα να ερθεις αντιμετωπει η ιδια με το φοβο σου για να μην το μεταδωσεις στο παιδι....ετσι πιστευω εγω...μπορει να κανω και λαθος γιαυτο ας μιλησουν οι πιο εμπειρες στο θεμα...
Link to comment
Share on other sites

Αμα βρεις την λυση σφυρα μου. Εγω πιανω τα ΠΑΝΤΑ απο ζουζουνια και ποντικια και ερπετα, τα ΠΑΝΤΑ λεμε και το εχω περασει και στην μικρη.....εκτος απο .......κατσαριδες! Τις οποιες βλεπω και τσιριζω. Μια μερα η μικρη ειδε μια τεραστια κοκκινη στον δρομο και αρχισε να την κυνηγαει να την πιασει, αυτοματα κλικαρισα αναποδα και τσιριξα 'Σ...ΜΗΗΗΗΗΗΗ'......και το παιδι κοκκαλωσε.........αντε μαζευτο......

 

Δεν εχω προβλημα με τπτ αλλο...Δεν φοβαμαι τπτ...ουτε κατσαριδες ουτε ποντικια ουτε φιδια ουτε τπτ...μονο τις σφηκες...και σαν να το μυριζονται πανω μου ερχονται...:|

IZvWp3.png
Link to comment
Share on other sites

Φαντασου οτι δεν εχω περασει αυτο που λες...μονο μια φορα με τσιμπισε σφιγκα(και το θυμαμαι πολυ καλα)....αλλα κανω και εγω σαν τρελη οταν ερχετε προς το μερος μου.Αρα μην αγχονεσαι...υπαρχη κ αλλη τρελη(εγω).

Το φοβερο ειναι οτι ο γιος μου γελαει μαζι μου και δεν του εχει μεταφερθει καθολου αυτη η φοβια....το αντιθετο θα ελεγα.Οτι υπαρχει σε ζουζουνι,εντομο,...παει και τα πιανει,τα αφηνει να περπατανε επανω του,και μερικες φορες τα φερνει προς τα πανω μου και λεει ''..ελα βρε μαμα,τι φοβασαι,τοσο δα μικρο ειναι το καημενουτσικο. '' Εγω τρωω μεγαλη φρικη εκεινη την ωρα. Και το καλυτερο ηταν οταν νομιζε οτι μια σφιγκα που ηταν στο χαλακι,ηταν ψωφια,πηγε την επιασε....ελα που αυτη δεν ηταν ακριβως ψωφια....ουριαζε απο τον πονο ο κακομοιρης. Και παλι ομως,οταν τις βλεπει δεν κανει οπως εγω(σαν τρελη που λεγαμε και πριν)

Γι'αυτο μην φοβασαι δεν ειναι απολυτο οτι θα του μεταδωσεις τον φοβο σου.

jyjdp3.png

sWN4p3.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Φαντασου οτι δεν εχω περασει αυτο που λες...μονο μια φορα με τσιμπισε σφιγκα(και το θυμαμαι πολυ καλα)....αλλα κανω και εγω σαν τρελη οταν ερχετε προς το μερος μου.Αρα μην αγχονεσαι...υπαρχη κ αλλη τρελη(εγω).

Το φοβερο ειναι οτι ο γιος μου γελαει μαζι μου και δεν του εχει μεταφερθει καθολου αυτη η φοβια....το αντιθετο θα ελεγα.Οτι υπαρχει σε ζουζουνι,εντομο,...παει και τα πιανει,τα αφηνει να περπατανε επανω του,και μερικες φορες τα φερνει προς τα πανω μου και λεει ''..ελα βρε μαμα,τι φοβασαι,τοσο δα μικρο ειναι το καημενουτσικο. '' Εγω τρωω μεγαλη φρικη εκεινη την ωρα. Και το καλυτερο ηταν οταν νομιζε οτι μια σφιγκα που ηταν στο χαλακι,ηταν ψωφια,πηγε την επιασε....ελα που αυτη δεν ηταν ακριβως ψωφια....ουριαζε απο τον πονο ο κακομοιρης. Και παλι ομως,οταν τις βλεπει δεν κανει οπως εγω(σαν τρελη που λεγαμε και πριν)

Γι'αυτο μην φωβασαι δεν ειναι απολυτο οτι θα του μεταδωσεις τον φοβο σου.

 

Μακαρι να ναι ετσι...Γιατι εγω στα 32 μου εχω παψει να ελπιζω πως θα το ξεπερασω πια...:oops:

IZvWp3.png
Link to comment
Share on other sites

Κάτι που μου είχε πει μια κοπέλα και ίσως βοηθήσει. Το πάσχοντα από φοβία για έντομα βοηθά η σταδιακή έκθεση.

 

Βάζεις φόντο στο pc μια φωτογραφία σφίγγας.

μετά από καιρό βάζεις στο γραφείο, κομοδίνο, πάγκο μια μικρή λαστιχένια σφίγγα.

μετά αρχίζεις να παρακολουθείς κανένα ντοκιματέρ με σφίγγες.

 

Δεν λέω βέβαια να πιάσεις και κολλητιλίκια μαζί τους!!

 

Για το παιδάκι σου καλύτερα στο θέμα σφίγγες να το φέρει σε επαφή πρώτα ο πατέρας του («να οι σφίγγες, ζουν έτσι και έτσι, τις προσέχουμε για αυτό και εκείνο») και άλλοι οικείοι. Αν ποτέ έρθει εκείνη ώρα που θα σε δει σε κατάσταση πανικού πιστεύω ότι δεν θα επηρεαστεί έχοντας σχηματίσει ήδη τη δική της αντίληψη επί του θέματος αυτών των ιπτάμενων οργανισμών...

 

 

Δηλαδή θεωρώ ότι για να μη υιοθετήσει τη δική σου εικόνα καλύτερα κάποιοι άλλοι να δουλέψουν απ'αυτού για να σχηματίσει πρώτα τη δικιά της.

Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

..................................................................................

Ο Θεός πέθανε...

Ο Μαρξ πέθανε...

κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

Link to comment
Share on other sites

Δυστυχώς εγώ φοβάμαι - σιχαίνομαι σε σημείο υστερίας φίδια, σαύρες, κατσαρίδες, μεγάλες αράχνες, σκουλήκια, τζιτζίκια, ακρίδες κτλ κτλ. Σχεδόν όλα τα μαμούνια/ζουζούνια/ερπετά... Το γιατί δεν το ξέρω. Ούτε η μαμά μου είχε τέτοιες φοβίες και σίγουρα ούτε ο μπαμπάς μου. Φοβερό περιστατικό δεν μου έχει συμβεί εκτός απο μία φορά στο εξωχικό που την ώρα που κοιμόμουν περπατούσε πάνω μου μια τεράστια μαύρη τριχωτή αράχνη :shock: Όταν ήμουν μικρή δεν ήμουν έτσι...!

Και το κακό είναι πως χωρίς να το θέλω (προσπαθώντας να το αποφύγω κιόλας) πέρασα τις φοβίες μου στο παιδί...

Και τη λύση με την έκθεση την έχω εφαρμόσει... Το τι ντοκιμαντέρ έχω δει δεν λέγεται. Μέχρι που οπλίστηκα με όσο θάρρος είχα και πήγα στον ζωολογικό κήπο και μόλις μπήκα στο δωμάτιο με τα ερπετά με έπιασαν τα κλάμματα και έτρεμα...!:?

Link to comment
Share on other sites

Κάτι που μου είχε πει μια κοπέλα και ίσως βοηθήσει. Το πάσχοντα από φοβία για έντομα βοηθά η σταδιακή έκθεση.

 

Βάζεις φόντο στο pc μια φωτογραφία σφίγγας.

 

Φοντο στο πισι μου μια κατσαριδα?!..........:confused::confused::confused::confused::shock::shock::shock:

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Φοντο στο πισι μου μια κατσαριδα?!..........:confused::confused::confused::confused::shock::shock::shock:

 

και να σε κοιτά πονηρά στα μάτια.

Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

..................................................................................

Ο Θεός πέθανε...

Ο Μαρξ πέθανε...

κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

Link to comment
Share on other sites

Εβαλα μια κατσαρίδα αλλά ούτε εμένα μου άρεε,,,

Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

..................................................................................

Ο Θεός πέθανε...

Ο Μαρξ πέθανε...

κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

Link to comment
Share on other sites

Εβαλα μια κατσαρίδα αλλά ούτε εμένα μου άρεε,,,

 

Παναγια Μεγαλοχαρη........εμοτικον-που-φτυνει-τον-κορφο-του

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

εμένα μια φορά με είχε τσιμπήσει μικρή στο χέρι και ακόμα το θυμάμαι απο τον πόνο...σκέψου εσύ που σε τσίμπησαν παντού....και μόνο που το σκέφτομαι τρελαίνομαι

 

Εγώ πάντως απο τότε που άρχισε να καταλαβαίνει η κόρη μου της έλεγα για τα ζουζούνια και ότι κάποια τσιμπάνε και να μην τα πειράζει κλπ...θέλει να τουσ το εξηγείς συνέχεια για να το εμπεδώσουν

Link to comment
Share on other sites

Θελω να το δω αυτο!!!!!!!!!!!!!!!!!!! χαχαχαχαχχα!!!

 

Κι εγώ... αλλά στο δικό της pc! Όχι στο δικό μου :lol:

δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

(Λορέτα Ποντικίνα)

Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

Link to comment
Share on other sites

tattoo μου και εγω ειμαι απο τις τρελλες που τρεχουν δεξια και αριστερα οταν ερθει κοντα μου μελισσα....ωω ναι !!εχω γινει ρομπα πολλες φορες:cry::cry:

ο αντρας μου δεν τις φοβατε καθολου αντιθετος αν μπει καμια μεσα στο σπιτι καμια φορα την πιανει στο χερι του και την βγαζει εξω.......(χωρις λογια)

την Κυριακη οι αντρες του σπιτιου μου κανανε μπαρμπεκιου εξω στην αυλη,παω και εγω να δω αν θελουν καμια βοηθεια και τι να δω???

ο αντρας μου για να κανει τον μικρο να μην τις φοβατε μετα απο πολυ μπλα μπλα ειχε βαλει στο χερι του μικρου μου ενα κομματι κρεας και ειχαν κατσει απανω του 2-3 μελισσες και ετρωγαν απο εκει:shock::shock::shock::evil::evil::evil:

αφου δεν επεσα κατω απο την τρομαρα μου ολα οκ!!

το τι ακουσε ο αντρας μου??περιτο νομιζω εε??ισως να μας ακουσαν στην αλλη μερια του νησιου.........!!!!

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

Τελικα αισθανομαι μια ανακουφιση που δεν ειμαι η μονη που φοβαται τις σφηγκεςς.καλα εγω οταν τις βλεπω τσιριζω τρεχω και αρχινω τα κοσμητικα επιθεταα.Παντως αυτες με θελουν δεν μπορω να εξηγησω διαφορετικα αφου οτι κ να γινει σε μενα ερχεται για παραδειγμα ημν στην σχολη εξεταστικη κ οπως εγραφα αντιλαμβανμαι μεα στ χωρο μια σφηγκαα κ ερχεται κατευθειαν πανω στο γραπτο μου:shock::evil:.καλα εμπιξα μια τσιριδααα μπροστα σε ολους κ ετρεχα σε ολη τ σχολη ο καθηγητης με κηνηγουσεε τα δε εξυπνα παιδια ειχαν ξεραθει στα γελιαα:evil::evil::evil:.Παντως δεν ειναι απολυτοο οτι θα τ παθει κ τ παιδακι σ εμενα παντωςς κανεννας δεν φοβαται τις σφηγκες τα δε φιδια ομως ολοι εγω ομως οχι τουλαχιστον οχι οπως τισ σφηγκομελισσες.

Link to comment
Share on other sites

Εγω προσπαθω τα εξης :

- οταν ειναι και αλλοι μπροστα, ειδικα ο πατερας του ή η αδερφη του - που δεν φοβουνται ευκολα, εγω αποχωρω διακριτικα για να μην δει την αντιδραση μου

- οταν ειμαστε οι δυο μας με τον μικρο, προσπαθω να μην αντιδρω εντονα και να απομακρυνομαστε διακριτικα απο το σημειο

 

Στο εξοχικο (λιγο εξω απ'το τζουρασικ παρκ - μαμω τα δαση μου) μια μερα, περασε εξω απο το παραθυρο μας ενας ποντικος (συνηθης πελατης)

Εκ του ασφαλους, αφου ηταν απ'εξω, του ελεγα κοιτα τι γλυκουλι ποντικακι κλπ

Μετα απο λιγο ομως, ηρθε στο ιδιο σημειο καινουριος μουσαφιρης, ενα τεραστιο φιδι που μας κοιταγε εξω απο τζαμι.

Και παλι ψυχραιμια, του ελεγα κοιτα τι μεγαλο φιδι!

Προλαβα βεβαια να το βγαλω και φωτογραφια να το μοστραρω στον αντρα μου που μου ελεγε 'οχι μωρε, πώς κανεις ετσι, δεν υπαρχουν φιδια εδω, αντε το πολυ κανενα απο αυτα τα μικροσκοπικα, τα νεροφιδα!'

 

Τωρα βεβαια, αν ειχε μπει μεσα στο σπιτι, ακομα θα ετρεχα!!!

Link to comment
Share on other sites

Όλοι έχουν κάποια φοβία, μην ντρέπεσαι γι αυτό. Η μαμά μου τρέμει τις χελώνες, μόνο στο άκουσμα τις λέξης τρέμει φαντάσου τι γίνεται όταν τις βλέπει. Οχι μόνο δεν πήρα την φοβία της αλλά στην εφηβεία μου, ξέρεις εκεί πάνω στα νεύρα και στην επανάσταση, πήρα και έφερα στο σπίτι χελωνάκια. Ήταν ο πιο σίγουρος τρόπος να την κρατήσω έξω από το δωμάτιο μου. :)

Link to comment
Share on other sites

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...