εφαγε σφαλιαρα η κορη μου...στο σχολειο..

[thampelina]

σημερα που πηγα να την παρω..βγαινουν ολα τα παδακια...υπαρχει και ενα παιδακι με ειδικες αναγκες νταουν συνδρομο..

και περναει μπροστα απο την κορη μου και την δινει μια σφαλιαρα...

οκ δεν ειπα τπτ.γιατι ειδα το παιδι..την ειπα την κορη μου οτιτο παιδακι εχει προβλημα και για αυτο το κανει.και οτι δεν πειραζει...

εμενα με τσατισε η μαμα!!ουτε ενα συγνωμη ουτε τπτ.απλος ειπε κατι τον παιδι της με χαμογελο οτι δεν κανει να χτυπα,...εμενα τπτ...και αλλες μαμαδες που το ειδανε...ειπαν,καλα ουτε συγνωμη???

λετε να το πω στην Διευθύντρια???για να μην χτυπα και αλλα παιδακια????

και κοριτσια,λεω τοπαιδακι γιατι δεν το στελνουν σε ειδικο σχολειο?μαθενει αραγε εδω πραγματα???

εγω εχω καλη εμπειρια με τετεια παιδακια,ειναι η θεια μου ετσι.

[Skybeam]

Aυτή την πίκρα που έχει αυτή η μάνα, ούτε ψύλλος στον κόρφο σου. Εντάξει, ψιλογαϊδουριά, αλλά ας το να πάει, μη σου τύχει. Προειδοποίησε το παιδάκι σου, ότι αυτό το άλλο παιδάκι είναι αρρωστούλι και καμμιά φορά κάνει πράγματα που δεν τα εννοεί. Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω...

[meaculpa]

μια ακόμα συνηθισμένη περίπτωση. χωρίς να θέλω να μιλήσω αναφορικά με την συγκεκριμένη μητέρα, είναι ό,τι πιο σύνηθες πλέον, οι γονείς, ενώ βλέπουν ότι το παιδί τους χρειάζεται ειδικό σχολείο, εν τουτοις επιμένουν αν το στείλουν σε ένα κανονικό σχολείο, μόνο και μόνο γιατί δεν θέλουν ίσως να παραδεχτούν πως το παιδί τους χρήζει ειδικής αγωγής και μεταχείρισης...δεν καταλαβαίνουν πως έτσι κάνουν το μεγαλύτερο κακό στα παιδιά τους!!!έχω πείρα σε τέτοια θέματα, και έχω αντιμετωπίσει γονείς, οι οποίοι πληρώνουν στην κυριολεξία θεούς και δαίμονες, για να παραμείνει το παιδί στο σχολείο και να μην εισηγηθεί το σχολείο την μετεγγραφή του σε ειδικό! καλό θα ήταν να μιλήσετε στην διευθύντρια, να καλέσει ίσως σε μια ανοιχτή συζήτηση την μητέρα αυτή..και όχι μόνο να της συστήσει να πει δυο πράγματα στο παιδί της για να μην χτυπάει τα άλλα παιδάκια, γιατί μόνο από κακία δεν το κάνει αυτό το παιδάκι, αλλά για να της μιλήσει για κάποιο ειδικό σχολείο, να της προτείνει ίσως μια παρακολούθηση από ειδικούς πάνω στο θέμα του παιδιού..είναι ειλικρινά τραγικό οι γονείς(και επαναλαμβάνω δεν μιλάω για την συγκεκριμένη) να έχουν αυταπάτες και αντί να βοηθούν το παιδί τους, να βοηθούν τον εγωισμό τους, και μετά από χρόνια, γιατί το έχω δει και αυτό, να φτάνει το παιδί αυτό στο λύκειο υπό την πίεση των γονέων, να μην μπορεί να ανταπεξέλθει, όπως είναι φυσικό, και μετα οι γονείς να απορούν και να λένε"μα γιατί? τι πήγε στραβα?".... μιλάω εκ πείρας!!!!θα μπορούσα να σας αναφέρω άπειρα τέτοια περιστατικά...αλλά καταλαβαίνετε και από μόνοι σας την κρισιμότητα του θέματος...

[thampelina]

Aυτή την πίκρα που έχει αυτή η μάνα, ούτε ψύλλος στον κόρφο σου. Εντάξει, ψιλογαϊδουριά, αλλά ας το να πάει, μη σου τύχει. Προειδοποίησε το παιδάκι σου, ότι αυτό το άλλο παιδάκι είναι αρρωστούλι και καμμιά φορά κάνει πράγματα που δεν τα εννοεί. Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω...

 

βρε ενοειτε το ξερω τι περνα η μανα..για αυτο δεν ειπα και τπτ.το παιδι φυσικα δεν φταιει!το ειπα και γω.δεν το διαβασεσ???

[thampelina]

μια ακόμα συνηθισμένη περίπτωση. χωρίς να θέλω να μιλήσω αναφορικά με την συγκεκριμένη μητέρα, είναι ό,τι πιο σύνηθες πλέον, οι γονείς, ενώ βλέπουν ότι το παιδί τους χρειάζεται ειδικό σχολείο, εν τουτοις επιμένουν αν το στείλουν σε ένα κανονικό σχολείο, μόνο και μόνο γιατί δεν θέλουν ίσως να παραδεχτούν πως το παιδί τους χρήζει ειδικής αγωγής και μεταχείρισης...δεν καταλαβαίνουν πως έτσι κάνουν το μεγαλύτερο κακό στα παιδιά τους!!!έχω πείρα σε τέτοια θέματα, και έχω αντιμετωπίσει γονείς, οι οποίοι πληρώνουν στην κυριολεξία θεούς και δαίμονες, για να παραμείνει το παιδί στο σχολείο και να μην εισηγηθεί το σχολείο την μετεγγραφή του σε ειδικό! καλό θα ήταν να μιλήσετε στην διευθύντρια, να καλέσει ίσως σε μια ανοιχτή συζήτηση την μητέρα αυτή..και όχι μόνο να της συστήσει να πει δυο πράγματα στο παιδί της για να μην χτυπάει τα άλλα παιδάκια, γιατί μόνο από κακία δεν το κάνει αυτό το παιδάκι, αλλά για να της μιλήσει για κάποιο ειδικό σχολείο, να της προτείνει ίσως μια παρακολούθηση από ειδικούς πάνω στο θέμα του παιδιού..είναι ειλικρινά τραγικό οι γονείς(και επαναλαμβάνω δεν μιλάω για την συγκεκριμένη) να έχουν αυταπάτες και αντί να βοηθούν το παιδί τους, να βοηθούν τον εγωισμό τους, και μετά από χρόνια, γιατί το έχω δει και αυτό, να φτάνει το παιδί αυτό στο λύκειο υπό την πίεση των γονέων, να μην μπορεί να ανταπεξέλθει, όπως είναι φυσικό, και μετα οι γονείς να απορούν και να λένε"μα γιατί? τι πήγε στραβα?".... μιλάω εκ πείρας!!!!θα μπορούσα να σας αναφέρω άπειρα τέτοια περιστατικά...αλλά καταλαβαίνετε και από μόνοι σας την κρισιμότητα του θέματος...

 

και ξερεις οτι 2δρομους πιο πανω ειχει ειδικο σχολειο....δεν ειναι στην ταξη μας το παιδακι και μπορω να πω τπτ και δεν θελω...απλοςθα πω την δευτερα να ξερουν για μην χτυπα και τα αλλα.εγω ειπα την ορη,οτι δενπειραζει...και αν το ξανακανει..να μην πει τπτ..γιατι ειναι αρωστο το παιδακι..

[meaculpa]

ναι, πες το στην κόρη σου να καταλάβει εν μέρει πως να το χειριστεί(όσο μπορεί)..πάντως το συγκεκριμένο θέμα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. ήμουν σε σχολείο που είχαμε 2 αδέρφια με ειδικές ανάγκες και ο διευθυντής μας ζήτησε την μετεγγραφή τους σε ειδικό σχολείο διότι όχι απλά δεν είχε κάτι να τους προσφέρει αυτό, αλλά γιατί παιδεύονταν άδικα τα παιδιά...και θέλετε να μάθετε τι έκαναν οι γονείς????τα μετέγγραψαν σε άλλο σχολείο για να αποφύγουν τον "ενοχλητικό" για αυτούς διευθυντή...τα παιδιά δεν τα λυπάμαι..σε καμία περίπτωση!!οι γονείς όμως...αυτοί είναι αξιοθρήνητοι!!!!

[Skybeam]

και ξερεις οτι 2δρομους πιο πανω ειχει ειδικο σχολειο....δεν ειναι στην ταξη μας το παιδακι και μπορω να πω τπτ και δεν θελω...απλοςθα πω την δευτερα να ξερουν για μην χτυπα και τα αλλα.εγω ειπα την ορη,οτι δενπειραζει...και αν το ξανακανει..να μην πει τπτ..γιατι ειναι αρωστο το παιδακι..

Καλά κάνεις και το χειρίζεσαι έτσι. Ας είμαστε και λίγο μεγαλόκαρδοι, γιατί δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Όσο γιατί δεν το στέλνουν στο ειδικό σχολείο, ειδικά αφού είναι και στη γειτονιά σας, ποιος ξέρει... Μήπως είναι συγκεκριμένος ο αριθμός των παιδιών που γίνονται δεκτά...

[thampelina]

δεν ξερω τι να σου πω..στο τμημα την κορη μου εχει ακομα ενα.και στο αλλο ειναι αυτο..μωρε ειναι και κριμα για το παιδι..αφου δεν θα καταλαβανει..ασε που ξερουμε ολοι,...οτι τα παιδια κοροιδευουνε κιολας...

χτεσ πχ.ειμουν εξω για καφε με τα παιδια..καιειταν ενα γυφτακι...και το παιδιτησ φιλη μου φωναζε μαμα μαμα κοιτα ενα γυφτακι!...

ευτηχω η κορη μου την εχω πεικαι αλλες φορες..και δεν ειπε τπτ.την ειπα και πηγε να το δωσει κατι πατατακια ..

[emmaki]

Τα παιδιά με σύνδρομο down θεν θεωρούνται ως παιδιά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το γενικό σχολείο (εκτός από πολύ βαριές περιπτώσεις).

Ακόμα και στα ΚΕΔΔΥ τα παιδιά αυτά τα στέλνουμε σε "κανονικό" σχολέιο και ως βοήθεια προτείνουμε το τμήμα ένταξης.

Τα ειδικά σχολέια είναι για πολύ βαριές περιπτώσεις. Πολύ βαρύτερες από down.

 

Τώρα, τι μπορείς να κάνεις. Απλά να μιλήσεις στο δικό σου παιδί. Να του δώσεις να καταλάβει ότι το παιδάκι αυτό έχει κάποιο πρόβλημα, να χρησιμοποιήσεις και τον όρο "άτομο με ειδικές ανάγκες", και να της πεις ότι πρέπει να του συμπεριφέρεται όπως και σε ένα πολύ μικρότερο παιδί, γιατί δεν μπορεί να συμπεριφερθεί σαν παιδάκι της ηλικάις του. Όπως ένα μικρότερο παιδί μπορεί να χτυπήσει κάποιον στην προσπάθεια του να του δείξει τη συμπάθεια του, έτσι και αυτό το παιδί. Μάλιστα, καλό είναι να της πεις να το κάνει παρέα, να παίζουν μαζί και να μην το αποφεύγει φοβούμενη ότι μπορεί να της κάνει κακό.

Υπάρχει ένα πολύ ωραίο βιβλίο για ένα παιδί με down που αποζητά συντροφια. Λέγεται "Θέλω μόνο να παίξω μαζί σου". Αν το βρείτε διαβάστε το!

[thampelina]

Τα παιδιά με σύνδρομο down θεν θεωρούνται ως παιδιά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το γενικό σχολείο (εκτός από πολύ βαριές περιπτώσεις).

Ακόμα και στα ΚΕΔΔΥ τα παιδιά αυτά τα στέλνουμε σε "κανονικό" σχολέιο και ως βοήθεια προτείνουμε το τμήμα ένταξης.

Τα ειδικά σχολέια είναι για πολύ βαριές περιπτώσεις. Πολύ βαρύτερες από down.

 

Τώρα, τι μπορείς να κάνεις. Απλά να μιλήσεις στο δικό σου παιδί. Να του δώσεις να καταλάβει ότι το παιδάκι αυτό έχει κάποιο πρόβλημα, να χρησιμοποιήσεις και τον όρο "άτομο με ειδικές ανάγκες", και να της πεις ότι πρέπει να του συμπεριφέρεται όπως και σε ένα πολύ μικρότερο παιδί, γιατί δεν μπορεί να συμπεριφερθεί σαν παιδάκι της ηλικάις του. Όπως ένα μικρότερο παιδί μπορεί να χτυπήσει κάποιον στην προσπάθεια του να του δείξει τη συμπάθεια του, έτσι και αυτό το παιδί. Μάλιστα, καλό είναι να της πεις να το κάνει παρέα, να παίζουν μαζί και να μην το αποφεύγει φοβούμενη ότι μπορεί να της κάνει κακό.

Υπάρχει ένα πολύ ωραίο βιβλίο για ένα παιδί με down που αποζητά συντροφια. Λέγεται "Θέλω μόνο να παίξω μαζί σου". Αν το βρείτε διαβάστε το!

να σε καλα,ναι τηνεχω πει..εχω και την θεια μου και τα παιδια μου εχουν επαφη και ξερουν οτι ειναι σαν μωρα..καιδεν πρεπει να τα κοροιδευουμε ουτε να τα φοβομαστε..

[kyra]

Τα παιδιά με σύνδρομο down θεν θεωρούνται ως παιδιά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το γενικό σχολείο (εκτός από πολύ βαριές περιπτώσεις).

!

 

Άσε που στις πιο πολιτισμένες χώρες τα παιδιά με νοητική στέρηση εντάσσονται κανονικά στις τάξεις. Η τάση είναι να πηγαίνουν όλο και λιγότερα παιδιά στα ειδικά σχολεία. Η συναναστροφή με ένα τέτοιο παιδί σε καθημερινή βάση είναι μεγάλο σχολείο για τα παιδιά μας. Μπράβο της μαμάς που αγωνίζεται, αντί να το 'ακουμπήσει' σε ένα ειδικό σχολείο.

Τώρα εσύ thampelina, καλά έκανες και δεν αντέδρασες νομίζω.

Μακάρι το εκπαιδευτικό μας σύστημα να μπορούσε να στηρίξει τα παιδιά αυτά και να τα εντάσσει σε κανονικές τάξεις.

[emmaki]

Άσε που στις πιο πολιτισμένες χώρες τα παιδιά με νοητική στέρηση εντάσσονται κανονικά στις τάξεις. Η τάση είναι να πηγαίνουν όλο και λιγότερα παιδιά στα ειδικά σχολεία. Η συναναστροφή με ένα τέτοιο παιδί σε καθημερινή βάση είναι μεγάλο σχολείο για τα παιδιά μας. Μπράβο της μαμάς που αγωνίζεται, αντί να το 'ακουμπήσει' σε ένα ειδικό σχολείο.

Τώρα εσύ thampelina, καλά έκανες και δεν αντέδρασες νομίζω.

Μακάρι το εκπαιδευτικό μας σύστημα να μπορούσε να στηρίξει τα παιδιά αυτά και να τα εντάσσει σε κανονικές τάξεις.

 

Πρόσφατα ήμουν στο εξωτερικό (Αγγλία) και είδα μια εκδρομή σχολικής τάξης από τη Γαλλία. Στην ομάδα των παιδιών υπήρχε και ένα παιδί με σύνδρομο. Δεν το αντιμετώπιζαν σαν κάτι το διαφορετικό, αλλά σαν ένα ακόμα παιδί όπως όλα τα άλλα. Το ίδιο, μπορούσε άνετα να κινηθεί στο χώρο, να διαχειριστεί χρήματα (το είδα σε μαγαζιά να ψωνίζει) και να ακολουθήσει τους κανόνες της ομάδας.

Αυτό προϋποθέτει ένα υπόβαθρο εκπαιδευτικό (γιατί εκπαίδευση δεν είναι μόνο η ανάγνωση, η γραφή και τα μαθηματικά) τόσο από το σπίτι όσο και από το σχολέιο. Επίσης, προϋποθέτει καλλιέργεια (που είναι άλλο από την εκπαίδευση) και των άλλων παιδιών αλλά και των άλλων γονέων και φυσικά και των εκπαιδευτικών-συνοδών.

[nef]

Εχω άτομο με νοητική στέρηση ελαφριάς μορφης στην οικογένειά μου κ σας λέω οτι τα παιδιά αυτά πρέπει να πηγαίνουν σε ειδικά σχολεία. Είμαι κάθετη σε αυτό. Εμένα η αδερφή μου έμαθε κ να γράφει κ να διαβάζει κ ένα σωρό πράγματα που δε θα μάθαινε ποτέ σε κανονικό σχολείο. Επίσης ακόμα κ τα άτομα με ελαφρια νοητική στέρηση νιώθουν καλά στο ειδικό σχολείο γτ νιώθουν ανώτερα κ βοηθάνε κ καθοδηγούν τα άλλα παιδιά. Αναλαμβάνουν ρόλους κάτι που δε μπορεί να συμβεί στο κανονικό σχολείο. Τα σχολεία για άτομα με ειδικές αναγκες πρέπει να αυξηθούν όχι να μειωθούν. Πρέπει να υπάρχει εξειδίκευση κ όχι τσουβάλιασμα. Ο κάθε ενας πρεπει να πηγαίνει στο σχολείο που ανταποκρινεται στις αναγκες του. Αλλος στο ειδικο, αλλος στο κανονικο, αλλος στο επαλ κ παει λέγοντας. Σα μερικούς μερικούς που πάνε σε γενικό κι ας μη τους ενδιαφέρει κ ας μη μπορουν να τα καταφέρουν μονο κ μονο γτ το επαλ θεωρειται κατώτερο;;;

 

Θυμάμαι μαμά να ειναι ολη μερα απανω απο το παιδι της με ελαφρια νοητικη στερηση κ να το διαβαζει ολη μερα για να ανταποκριθει στο Γυμνάσιο. Γτ το βασανίζεις κυρά μου το παιδί;;; Σορρυ για το κυρά μου αλλά δε μπορώ να της πω μπράβο αυτής της γυναίκας. Κ η μαμά μου τρέχει όλη μέρα για την αδερφή μου κ της προσφέρει πάρα πολλά αλλά σύμφωνα με τις ανάγκες της κ τις δυνατότητες της. Δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.

 

Εχω τύχει σε δημοτικό με παιδι με νοητικη στερηση ελαφριας μορφης πάλι να ξεσηκώνει δασκαλους κ μαθητές κ να μη στεκεται λεπτο στην ταξη. Να ανεβαινει στα θρανια να κανει φασαρίες κ τετοια. Γιατι;;; Τι φταίνε δάσκαλοι κ μαθητές. Κ οι γονείς του να απειλούν θεούς κ δαίμονες οταν γινόταν νύξη για να παει σε ειδικο σχολείο.

[emmaki]

Εχω άτομο με νοητική στέρηση ελαφριάς μορφης στην οικογένειά μου κ σας λέω οτι τα παιδιά αυτά πρέπει να πηγαίνουν σε ειδικά σχολεία. Είμαι κάθετη σε αυτό. Εμένα η αδερφή μου έμαθε κ να γράφει κ να διαβάζει κ ένα σωρό πράγματα που δε θα μάθαινε ποτέ σε κανονικό σχολείο. Επίσης ακόμα κ τα άτομα με ελαφρια νοητική στέρηση νιώθουν καλά στο ειδικό σχολείο γτ νιώθουν ανώτερα κ βοηθάνε κ καθοδηγούν τα άλλα παιδιά. Αναλαμβάνουν ρόλους κάτι που δε μπορεί να συμβεί στο κανονικό σχολείο. Τα σχολεία για άτομα με ειδικές αναγκες πρέπει να αυξηθούν όχι να μειωθούν. Πρέπει να υπάρχει εξειδίκευση κ όχι τσουβάλιασμα. Ο κάθε ενας πρεπει να πηγαίνει στο σχολείο που ανταποκρινεται στις αναγκες του. Αλλος στο ειδικο, αλλος στο κανονικο, αλλος στο επαλ κ παει λέγοντας. Σα μερικούς μερικούς που πάνε σε γενικό κι ας μη τους ενδιαφέρει κ ας μη μπορουν να τα καταφέρουν μονο κ μονο γτ το επαλ θεωρειται κατώτερο;;;

 

Θυμάμαι μαμά να ειναι ολη μερα απανω απο το παιδι της με ελαφρια νοητικη στερηση κ να το διαβαζει ολη μερα για να ανταποκριθει στο Γυμνάσιο. Γτ το βασανίζεις κυρά μου το παιδί;;; Σορρυ για το κυρά μου αλλά δε μπορώ να της πω μπράβο αυτής της γυναίκας. Κ η μαμά μου τρέχει όλη μέρα για την αδερφή μου κ της προσφέρει πάρα πολλά αλλά σύμφωνα με τις ανάγκες της κ τις δυνατότητες της. Δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.

 

Εχω τύχει σε δημοτικό με παιδι με νοητικη στερηση ελαφριας μορφης πάλι να ξεσηκώνει δασκαλους κ μαθητές κ να μη στεκεται λεπτο στην ταξη. Να ανεβαινει στα θρανια να κανει φασαρίες κ τετοια. Γιατι;;; Τι φταίνε δάσκαλοι κ μαθητές. Κ οι γονείς του να απειλούν θεούς κ δαίμονες οταν γινόταν νύξη για να παει σε ειδικο σχολείο.

 

Θα γίνω πολύ κακιά, αλλά η ειδική αγωγή είναι πολύ ιδιαίτερος τομέας και απαιτεί πολλές γνώσεις. Δεν μπορεί ο καθένας να ασχολέιται....

[bee]

Δεν μπορείς να πεις και πολλά σε αυτή την περίπτωση.Μόνο να εξηγήσεις στο δικό σου παιδί,χωρίς να του δημιουργήσεις αισθήματα οίκτου για το άλλο παιδάκι.

[meaculpa]

Θα γίνω πολύ κακιά, αλλά η ειδική αγωγή είναι πολύ ιδιαίτερος τομέας και απαιτεί πολλές γνώσεις. Δεν μπορεί ο καθένας να ασχολέιται....

 

συμφωνώ πως ο τομέας αυτός, θέλει πολλές γνώσεις..αλλά αναλογίζομαι πως στα γενικά σχολεία, αρκετές φορές ένα παιδί χωρίς διανοητικό πρόβλημα ή κάτι παρόμοιο, αλλά με μειωμένη απόδοση, δυσκολεύεται απίστευτα να συμβαδίσει με τους συμμαθητές του στην κατανόηση-εμπέδωση της ύλης, θέλει πολύ περισσότερο χρόνο από τα άλλα παιδιά, θέλει υπομονή, να ρίξεις τους ρυθμούς διδασκαλίας ώστε να μπορέσει να καταλάβει και αυτό για το ζητούμενο..εαν συμβεί αυτό όμως, στον περιορισμένο χρόνο διδασκαλίας σε ένα σχολείο, η ύλη δεν θα βγει..τα υπόλοιπα παιδιά δεν θα μπορούν να συμβαδίσουν, θα αισθάνονται να μένουν πίσω.. και η συνεχής τους αντίδραση ξέρεις ποια θα είναι? αυτή που έχω ακούσει πολλές φορές "ω κυρία, πάλι τα ίδια?τα έχουμε πει τόσες φορές σήμερα αυτα, πότε θα πάμε παρακάτω??" ή το άλλο απευθυνόμενα στο παιδί αυτό "καλα ρε, χαζός είσαι?στα είπε τόσες φορές η κυρία, θα καθυστερούμε για σένα?".... και μιλάμε για παιδί με απλά μειωμένη απόδοση στα μαθήματα...πως λοιπόν, θα δωθεί η πρέπουσα προσοχή σε ένα παιδί με σύνδρομο down ή με οποιαδήποτε άλλη πάθηση, ώστε να μπορούμε να πούμε, πως γίνεται σωστή δουλειά?..πιστεύω πρέπει να γίνεται ένας διαχωρισμός για το καλό των παιδιών, και φυσικά με επιστήμονες εξειδικευμένους στην ειδική αγωγή..το εκπαιδευτικό μας σύστημα μπάζει από παντού όμως, και καταντά να θεωρηθεί ουτοπικός ένας σαφές διαχωρισμός με εξειδικευμένους ως προς το αντικείμενο δασκάλους/καθηγητές...

γνώμη μου πάντα

[travellingmum]

lοιπον, οπως ειπαν κι αλλοι πιο πανω, τα παιδια με συνδρομο down δε χρηζουν ειδικης αγωγης.

 

Οσο για το συγνωμη, οι ονεις με παιδια με ειδικες αναγκες συνηθως ενημερονωνται απο οργανισμους εξιδικευμενους να βοηθησουν και το παιδι αλλα και τους γονεις στη διαρκεια της ζωης τους. Ενα πολυ μεγαλο θεμα γι'αυτους τους γονεις ειναι να αποβαλλουν απο μεσα τους τις ενοχες απεναντι στο παιδι τους και απεναντι στην κοινωνια. Και να σταματησουν επιτελους να ζητανε συγνωμη.

 

Μπορει να ζοριστηκε παρα πολυ να ΜΗ ζητησει συγνωμη, μπορει να πληγωθηκε παρα πολυ ακουγοντας τα σχολια ολων γυρω της που ελεγαν "μα καλα, ουτε ενα συγνωμη", αλλα μπραβο της γιαιτ σταθηκε βραχος στο παιδι της. Δεν πρεπει αυτο το παιδι να μεγαλωσει βλεποντας τους δικους του να απολογουνται συνχως για τη συμπεριφορα του. Θα μαθει με επιμονη κι υπομονη τι επιτρεπεται και τι οχι (οπως οτι δε χτυπαμε) και θα μαθει να ζηταει συγνωμη Ο ΙΔΙΟΣ, χωρις μεσολαβητες.

 

Καταλβαινω πως νιωθεις, αληθεια σου λεω, εχω λογους και προσωπικες εμπειριες που με φερνουν λιγο πολυ στη θεση σου. Αλλα το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να μιλησεις στο δικο σου το παιδι... Μονο αν μαθουμε στην επομενη γενια ν'αγκαλιασει τα προβληματα των αλλων (οποισδηποτε φυσης) θα μπορεσουμε να κανουμε τον κοσμο πιο ομορφο κι ευτυχισμενο

[travellingmum]

Πρόσφατα ήμουν στο εξωτερικό (Αγγλία) και είδα μια εκδρομή σχολικής τάξης από τη Γαλλία. Στην ομάδα των παιδιών υπήρχε και ένα παιδί με σύνδρομο. Δεν το αντιμετώπιζαν σαν κάτι το διαφορετικό, αλλά σαν ένα ακόμα παιδί όπως όλα τα άλλα. Το ίδιο, μπορούσε άνετα να κινηθεί στο χώρο, να διαχειριστεί χρήματα (το είδα σε μαγαζιά να ψωνίζει) και να ακολουθήσει τους κανόνες της ομάδας.

Αυτό προϋποθέτει ένα υπόβαθρο εκπαιδευτικό (γιατί εκπαίδευση δεν είναι μόνο η ανάγνωση, η γραφή και τα μαθηματικά) τόσο από το σπίτι όσο και από το σχολέιο. Επίσης, προϋποθέτει καλλιέργεια (που είναι άλλο από την εκπαίδευση) και των άλλων παιδιών αλλά και των άλλων γονέων και φυσικά και των εκπαιδευτικών-συνοδών.

 

 

τα παιδια ειναι παντα δεκτικα και ειναι κριμα που καποιες φορες οι μεγαλοι το χαλανε αυτο.

Οταν πηγαινα δημοτικο συστεγαζοταν στο κτιριο το ειδικο σχολειο. Δηλαδη ειχε παραχωρηθει μια αιθουσα μικρη με ενα μονο δασκαλο ειδικης αγωγης, ασε, τραγικες καταστασεις (αυτα βεβαια πριν 20-25 χρονια). Το θεμα ειναι οτι παιζαμε ολοι μαζι στην αυλη χωρις να διαχωριζουμε ή να μας νοιαζει, και μαλιστα πολλα παιδια ηταν προστατευτικα και βοηθουσαν τα παιδακια που δυσκολευοταν σε καπια παιχνιδια, πχ οταν δεν καταλαβαιναν την εννοια του "κρυβομαι" τα εκρυβαν κλπ.

 

Ειναι θεμα γονεων και παιδαγωγων αν θα καλλιεργησουν αυτη την φυσικη αποδοχη στα παιδια ή θα την καταστρεψουν

[emmaki]

συμφωνώ πως ο τομέας αυτός, θέλει πολλές γνώσεις..αλλά αναλογίζομαι πως στα γενικά σχολεία, αρκετές φορές ένα παιδί χωρίς διανοητικό πρόβλημα ή κάτι παρόμοιο, αλλά με μειωμένη απόδοση, δυσκολεύεται απίστευτα να συμβαδίσει με τους συμμαθητές του στην κατανόηση-εμπέδωση της ύλης, θέλει πολύ περισσότερο χρόνο από τα άλλα παιδιά, θέλει υπομονή, να ρίξεις τους ρυθμούς διδασκαλίας ώστε να μπορέσει να καταλάβει και αυτό για το ζητούμενο..εαν συμβεί αυτό όμως, στον περιορισμένο χρόνο διδασκαλίας σε ένα σχολείο, η ύλη δεν θα βγει..τα υπόλοιπα παιδιά δεν θα μπορούν να συμβαδίσουν, θα αισθάνονται να μένουν πίσω.. και η συνεχής τους αντίδραση ξέρεις ποια θα είναι? αυτή που έχω ακούσει πολλές φορές "ω κυρία, πάλι τα ίδια?τα έχουμε πει τόσες φορές σήμερα αυτα, πότε θα πάμε παρακάτω??" ή το άλλο απευθυνόμενα στο παιδί αυτό "καλα ρε, χαζός είσαι?στα είπε τόσες φορές η κυρία, θα καθυστερούμε για σένα?".... και μιλάμε για παιδί με απλά μειωμένη απόδοση στα μαθήματα...πως λοιπόν, θα δωθεί η πρέπουσα προσοχή σε ένα παιδί με σύνδρομο down ή με οποιαδήποτε άλλη πάθηση, ώστε να μπορούμε να πούμε, πως γίνεται σωστή δουλειά?..πιστεύω πρέπει να γίνεται ένας διαχωρισμός για το καλό των παιδιών, και φυσικά με επιστήμονες εξειδικευμένους στην ειδική αγωγή..το εκπαιδευτικό μας σύστημα μπάζει από παντού όμως, και καταντά να θεωρηθεί ουτοπικός ένας σαφές διαχωρισμός με εξειδικευμένους ως προς το αντικείμενο δασκάλους/καθηγητές...

γνώμη μου πάντα

 

 

Αν τα παιδιά τα ποάρεις και τα "πετάξεις" μέσα σε μία τάξη, ναι θα συμβεί αυτό που λες.

Αν, όμως, τα βάλεις σε ένα σχολέιο όπου υ΄πάρχει τμήμα ένταξης, τότε όλα αυτά ξεπερνιούνται.

Επίσης, η συμπεριφορά των παιδιών, αν τους μιλήσεις και τους εξηγήσεις, δεν θα είναι αυτή που περιγράφεις. Τα παιδιά καταλαβαίνουν. Φυσικά πρέπει να γίνει και ανάλογη δουλειά στο σπίτι με τους γονείς όλων των παιδιών.

 

Και εγώ είδα παιδάκι με ΕΑ να το έχουν στριμώξει 2 πιτσιρίκια σε μια γωνία και να το χτρυπάνε. Και όταν ρώτησα τι κάνουν, μου απάντησαν η μαμά μας είπε όταν τον βλέπουμε να τον χτυπάμε γιατί είναι κακός......

[Tinsey]

Θα γίνω πολύ κακιά, αλλά η ειδική αγωγή είναι πολύ ιδιαίτερος τομέας και απαιτεί πολλές γνώσεις. Δεν μπορεί ο καθένας να ασχολέιται....

Θα συμφωνήσω κι εγώ σε αυτό, και επειδή τα γνωρίζω εκ των έσω λόγω επαγγέλματος, θα προσθέσω επίσης ότι τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν έχουν όλα τις ίδιες ανάγκες και δεν χρήζουν της ίδιας αντιμετώπισης. Για μερικά είναι προτιμότερο να πάνε σε ειδικό σχολείο, ενώ άλλα μπορούν να προσαρμοστούν επαρκώς στο δημοτικό της γειτονιάς τους. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.

 

Όσο για εσάς που κόπτεστε γιατί οι γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες "επιμένουν να τα στέλνουν σε κανονικά σχολεία" έχετε σκεφτεί ότι μπορεί να το κάνουν και για να αποφύγουν την κατακραυγή της κοινωνίας και την περιθωριοποίηση; Μια πολύ καλή μου φίλη έχει ένα παιδάκι 5 χρονών με αυτισμό, το οποίο μέχρι πέρσυ πήγαινε σε κανονικό βρεφονηπιαγωγείο και φέτος αποφάσισαν να το στείλουν σε ειδικό νηπιαγωγείο για καλύτερα. Δεν έχουν πει σε κανέναν εκτός από τους πιο κοντινούς τους φίλους ότι το παιδί πάει πλέον σε ειδικό σχολείο και όταν τη επέπληξα για τη μυστικοπάθειά της, μου είπε και με αποστόμωσε ότι πολλοί από αυτούς που έμαθαν ότι το παιδί έχει "πρόβλημα" σταμάτησαν να τους κάνουν παρέα, δεν τους καλούν πλέον σε γιορτές και παιδικά πάρτυ κ.λπ.

 

Δεν είναι εύκολο πράγμα να μεγαλώνεις ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, να νιώθεις ότι είσαι στο περιθώριο, να ξέρεις ότι οι γύρω σου σε κρίνουν και σε κατακρίνουν για τις επιλογές σου και περιμένουν συνέχεια να απολογήσαι για την κάθε του πράξη που ξεφεύγει από το "φυσιολογικό". Όσοι είμαστε τυχεροί και έχουμε παιδιά χωρίς ειδικές ανάγκες, ας βάλουμε λίγο νερό στο κρασί μας...

[ZWH]

Με κινδυνο να παρεξηγηθω θα πω οτι ισως δεν πρεπει να δεχομαστε τα παντα απο καποιον αρρωστο.

Δεν υπαρχει δικαιολογια για την βια ουτε ενα αλλο παιδι θα πρεπει να το δεχεται στωικα. Πρεπει να βρεθει λυση να βοηθηθει και το παιδακι που εχει προβλημα αλλα και τα αλλα παιδια. Αυτο δεν σημαινει φυσικα οτι θα ελεγα στο παιδι μου να χτυπησει το αλλο παιδι (σε καμια περιπτωση) και θα αντιδρουσα οπως και η μαμα πιο πανω. Θα εψαχνα ομως να βρω τους υπευθυνους και θα ζητουσα μια λυση.

[emmaki]

Με κινδυνο να παρεξηγηθω θα πω οτι ισως δεν πρεπει να δεχομαστε τα παντα απο καποιον αρρωστο.

Δεν υπαρχει δικαιολογια για την βια ουτε ενα αλλο παιδι θα πρεπει να το δεχεται στωικα. Πρεπει να βρεθει λυση να βοηθηθει και το παιδακι που εχει προβλημα αλλα και τα αλλα παιδια. Αυτο δεν σημαινει φυσικα οτι θα ελεγα στο παιδι μου να χτυπησει το αλλο παιδι (σε καμια περιπτωση) και θα αντιδρουσα οπως και η μαμα πιο πανω. Θα εψαχνα ομως να βρω τους υπευθυνους και θα ζητουσα μια λυση.

 

 

Καταρχήν, τα παιδιά με down δεν είναι άρρωστα. 'Έχει μεγάλη διαφορά η αρρώστεια από τη νοητική καθυστέρηση.

Κατά δεύτερον, όπως είπα και πιο πάνω, τα παιδια αυτά αντιδρούν σαν πολύ μικρότερα παιδιά. Έχουν όμως τη δύναμη παιδιού της ηλικίας τους (ίσως και μεγαλύετρη κάποιες φορές). Θα ζητούσες ποτέ από ένα μωράκι ευθύνες γιατί χτύπησε το παιδί σου, στην προσπάθεια του να εκφράσει την αγάπη του ή τη συμπάθεια του; Δεν νομίζω....

Αυτό που πρέπει να κάνει το παιδί που χτυπήθηκε (το όποιο παιδί), πέρα από τη συζήτηση με τους γονέις του για τη διαφορετικότητα (πράγμα που θεωρώ απαραίτητο για όλα τα παιδιά), είναι να βρει τρόπους να πλησιάσει το άλλο παιδί. Να το πάρει από το χέρι να πάνε στο κυλικείο, να του δώσει τη μπάλα να παίξουν μαζί κλπ κλπ κλπ

Να βρεις εσύ ως μαμά τους υπευθύνους....να κάνουν τι; Και ποιοί είναι οι υπέυθυνοι; Η μαμά του παιδιού; Αυτή είναι άραγε ευχαριστημένη με αυτή την κατάσταση; Και τι μπορεί να κάνει;

[Tinsey]

Μια λύση θα ήταν να πετάμε τα "άρρωστα" παιδιά στον Καιάδα, ώστε να μην ενοχλούνται τα δικά μας αγγελούδια, τα οποία ως γνωστόν ποτέ δεν έχουν φωνάξει, σκούξει, ενοχλήσει, μαλώσει ή απλώσει χέρι σε άλλο παιδάκι.

[thampelina]

ναι ρε παιδια αλλα αν τα αφησωετσι...μπορει καθε μερα να τρωει η κορη μου φαπα????επιδη ειναι ατομο με ειδικες αναγκες???και καθετε να της τρωει???

[thampelina]

Μια λύση θα ήταν να πετάμε τα "άρρωστα" παιδιά στον Καιάδα, ώστε να μην ενοχλούνται τα δικά μας αγγελούδια, τα οποία ως γνωστόν ποτέ δεν έχουν φωνάξει, σκούξει, ενοχλήσει, μαλώσει ή απλώσει χέρι σε άλλο παιδάκι.

δεν ειπα αυτο!!αλλα δεν πρεπει να το πω???να ξερουν και οι δασκαλοι....αλλα δεν θα καθησει και η κορη μου να της τρωει...