εφαγε σφαλιαρα η κορη μου...στο σχολειο..

[nef]

Κάνεις λάθος.

Τα τμήματα ένταξης είναι ΜΟΝΟ για μαθητές με ειδικές ανάγκες. Επίσης ειδικές ανάγκες δεν θεωρούνται τα μαθησιακά προβλήματα που προκύπτουν όταν ο μαθητής έχει άλλη μητρική γλώσσα πέρα της Ελληνικής.

 

Είσαι σίγουρη;;; Γιατί εμάς στη σχολή (ΠΤΔΕ) άλλα μας έμαθαν. Βέβαια τώρα που το λες στις τάξεις ένταξης διδάσκουν δάσκαλοι που έχουν τελειώσει ειδική αγωγή άρα δικιο έχεις δεν ειναι λογικό να διδάσκουν τσιγγανοπαιδες για παράδειγμα.Πάντως σε ένα σχολείο που δούλευα κ ειχε ταξη ενταξης δασκαλα εκανε 2 ωρες τη μέρα μάθημα σε παιδί με νοητική στέρηση κ τις αλλες 4 σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Το παιδί με τη νοητική στέρηση εκτος απο τις 2 ωρες που ηταν σε ταξη ενταξης πραγματικά διέλυε το σχολείο. Ηταν απίστευτη η κατάσταση κ θεωρώ απαράδεκτο να μη μπορεί κανείς να κάνει κάτι για να φύγει αυτό το παιδί από το σχολείο. Δλδ τα υπόλοιπα παιδιά τι φταίνε να μη κάνουν σωστά το μάθημά τους;;; Οι δάσκαλοι τι φταίνε να τους κάνει την τάξη τσίρκο;;; Να ανεβαίνει πάνω στα θρανία, να μπαινοβγαίνει στην τάξη να φωνάζει κ άλλα τέτοια ωραία. Ενώ στο ειδικό σχολείο θα είχε αποκλειστικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του κ θα ηταν από 1-5 παιδιά στην τάξη ανάλογα με το βαθμό του προβλήματος. Σημειώνω οτι το παιδί είχε ελαφρύ πρόβλημα, σε σχέση με αυτά που έχω δει κ έχω δει πολλά πιστέψτε με, αλλά στο κανονικό σχολείο δε μπορούσε να ενταχτεί τι να κάνουμε τώρα δλδ;;; Χτυπούσε, πείραζε τα άλλα παιδιά κ ήταν ένα θηρίο. Στις εφημερίες μαρτυρούσαμε να τρέχουμε συνέχεια από πίσω του γτ δεν ήξερες τι θα κάνει ανα πάσα στιγμή.

[Tinsey]

Tα τμήματα ένταξης είναι για μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν πλήρως το πρόγραμμα της κανονικής τους τάξης. Ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες θεωρούνται η δυσλεξία, η δυσαριθμησία, η δυσαναγνωσία, η νοητική ανεπάρκεια, προβλήματα λόγου και ομιλίας κ.λπ.

 

Τα τμήματα ένταξης δεν είναι για μαθητές που εμφανίζουν μειωμένη σχολική επίδοση επειδή η μητρική τους γλώσσα δεν είναι η ελληνική. Τα παιδιά αυτά δεν θεωρούνται άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (παρότι ενδέχεται να χρήζουν ιδιαίτερης βοήθειας από το δάσκαλο).

[ΑΦΡΟΔΙΤΑΚΙ]

Πέρυσι υπήρχε στο τμήμα ένταξης παιδάκι με αυτισμό και αυτοκαταστροφικές τάσεις. Αυτό το είπε η νηπιαγωγός μας, δεν είναι δικό μου συμπέρασμα. Η κόρη μου ήρθε μία μέρα στο σπίτι με μελανιές στον λαιμό και μου είπε πως ένα αγοράκι πήγε να την πνίξει και τρόμαξε πολύ γιατί δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Την ρώτησα αν είναι από την τάξη της και μου είπε όχι. Επειδή γενικά δεν είχε ξαναπαραπονεθεί για κάτι τέτοιο, ρώτησα την νηπιαγωγό της και μου είπε πως της το έκανε αυτό το παιδάκι στο διάλλειμμα αλλά έγινε επειδή ξέφυγε της προσοχής της υπέυθυνης νηπιαγωγού και πως θα προσέχουν περισσότερο. Εξήγησα στην κόρη μου πως το παιδάκι δεν καταλαβαίνει κάποια πράγματα και του τα μαθούνουν σιγά σιγά στο άλλο τμήμα και να μην φοβάται.

[emmaki]

Είσαι σίγουρη;;; Γιατί εμάς στη σχολή (ΠΤΔΕ) άλλα μας έμαθαν. [....] Ενώ στο ειδικό σχολείο θα είχε αποκλειστικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του κ θα ηταν από 1-5 παιδιά στην τάξη ανάλογα με το βαθμό του προβλήματος.

 

Είμαι 1000% σίγουρη, γιατί αυτ'ή είναι η δουλειά μου....Είμαι εκπειδευτικός ειδικής αγωγής και δουλέυω σε ΚΕΔΔΥ, άρα στη διάγνωση και οργάνωση της ΕΑ. Τα τμ'ηματα ένταξης είναι για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Για παιδιά που έχουν πρόβλημα γλώσσας (π.χ. αλλοδαπά) είναι οι τάξεις υποδοχής που υπάρχουν σε κάποια (δυστυχώς όχι σε όλα) δηματικά.

 

Στο ειδικό σχολέιο δεν είναι 1-5 παιδιά στο τμήμα. Είναι 8 (στα 8 "σπάει" το τμήμα) και δεν έχουν όλα τις ίδιες ανάγκες. Αντίθετα είναι (συνήθως) διάφορα περιστατικά, γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει η "πολυτέλεια" χώρου και προσωπικού για να χωριστούν τα παιδιά ανάλογα με τις ανάγκες τους, όπως και θα έπρεπε. Μόνο σε μεγάλα ειδικά σχολεία, με πολλά παιδιά έχω δει να είναι έτσι χωρισμένα. Όταν δούλευα εγώ σε ειδικό νη[ιαγωγείο, είχα 1 παιδί με εγκεφαλική παράλυση και τετραπληγία που ήταν μόνιμα σε καροτσάκι, ένα με βαρύ αυτισμό, ένα με μέτρια νοητική και υπερκινητικότητα, 1 με βαριά νοητική και κινητικά προβλήματα, 1 με τύφλωση και βαριά νοητική και 1 με αυτισμό και συμπεριφορές αυτοτραυματισμού..... Τι να κάνεις και ποιόν να προλάβεις........

[Tinsey]

Στο ειδικό σχολέιο δεν είναι 1-5 παιδιά στο τμήμα. Είναι 8 (στα 8 "σπάει" το τμήμα) και δεν έχουν όλα τις ίδιες ανάγκες. Αντίθετα είναι (συνήθως) διάφορα περιστατικά, γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει η "πολυτέλεια" χώρου και προσωπικού για να χωριστούν τα παιδιά ανάλογα με τις ανάγκες τους, όπως και θα έπρεπε.

Έτσι ακριβώς είναι. Όλα τα παιδιά μαζί και όποιο προλάβεις. Δεν είναι ό,τι καλύτερο.

[nef]

Είμαι 1000% σίγουρη, γιατί αυτ'ή είναι η δουλειά μου....Είμαι εκπειδευτικός ειδικής αγωγής και δουλέυω σε ΚΕΔΔΥ, άρα στη διάγνωση και οργάνωση της ΕΑ. Τα τμ'ηματα ένταξης είναι για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Για παιδιά που έχουν πρόβλημα γλώσσας (π.χ. αλλοδαπά) είναι οι τάξεις υποδοχής που υπάρχουν σε κάποια (δυστυχώς όχι σε όλα) δηματικά.

 

Στο ειδικό σχολέιο δεν είναι 1-5 παιδιά στο τμήμα. Είναι 8 (στα 8 "σπάει" το τμήμα) και δεν έχουν όλα τις ίδιες ανάγκες. Αντίθετα είναι (συνήθως) διάφορα περιστατικά, γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει η "πολυτέλεια" χώρου και προσωπικού για να χωριστούν τα παιδιά ανάλογα με τις ανάγκες τους, όπως και θα έπρεπε. Μόνο σε μεγάλα ειδικά σχολεία, με πολλά παιδιά έχω δει να είναι έτσι χωρισμένα. Όταν δούλευα εγώ σε ειδικό νη[ιαγωγείο, είχα 1 παιδί με εγκεφαλική παράλυση και τετραπληγία που ήταν μόνιμα σε καροτσάκι, ένα με βαρύ αυτισμό, ένα με μέτρια νοητική και υπερκινητικότητα, 1 με βαριά νοητική και κινητικά προβλήματα, 1 με τύφλωση και βαριά νοητική και 1 με αυτισμό και συμπεριφορές αυτοτραυματισμού..... Τι να κάνεις και ποιόν να προλάβεις........

 

Ουάου!! Στην τάξη της αδερφής μου πριν χρόνια ήταν 5 παιδιά με σχετικά ελαφριά νοητική στέρηση. Κ όταν με τη σχολή επισκεφτήκαμε 2 φορές ειδικό σχολείο στη μία τάξη ήταν 2 παιδιά με αυτισμό που μάλιστα δούλευαν χωρισμένα, υπήρχε δλδ διαχωριστικό στα γραφεία τους κ στην άλλη 4 ή 5 παιδάκια με ελαφρύ πρόβλημα. Μου άρεσε πολύ όπως δούλευαν κ στις 2 τάξεις. Κ ειδικά στο δεύτερο τμήμα τα παιδιά είχαν μάθει πάρα πολλά πράγματα. Τώρα τι να πω μπορεί να μας πήγαν σε υποδειγματικές ταξεις κ όχι στο μπάχαλο.

[emmaki]

Ουάου!! Στην τάξη της αδερφής μου πριν χρόνια ήταν 5 παιδιά με σχετικά ελαφριά νοητική στέρηση. Κ όταν με τη σχολή επισκεφτήκαμε 2 φορές ειδικό σχολείο στη μία τάξη ήταν 2 παιδιά με αυτισμό που μάλιστα δούλευαν χωρισμένα, υπήρχε δλδ διαχωριστικό στα γραφεία τους κ στην άλλη 4 ή 5 παιδάκια με ελαφρύ πρόβλημα. Μου άρεσε πολύ όπως δούλευαν κ στις 2 τάξεις. Κ ειδικά στο δεύτερο τμήμα τα παιδιά είχαν μάθει πάρα πολλά πράγματα. Τώρα τι να πω μπορεί να μας πήγαν σε υποδειγματικές ταξεις κ όχι στο μπάχαλο.

 

 

Η διδασκαλία των αυτιστικών παιδιών είναι τελείως άλλο κεφάλαιο. Πρέπει να είναι σε ένα αυστηρά δομημένο περιβάλλον με όσο το δυνατό λιγότερα ερεθίσματα που θα τους τραβούν την προσοχή (γι' αυτό και τα διαχωριστικα).

 

Όσο για το πόσα παιδιά με αυτισμό θα είναι στην τάξη...Προφανώς δεν έχεις καθίσει να δουλέψεις με παιδί με αυτισμό, οπότε δεν ξέρεις το απαιτείται....

 

Ας αφήσουμε την ειδική αγωγή σε αυτούς που την ξέρουν..... Γνώμες μπορούν να εκφράζουν όλοι, αλλά καλό είναι να ενημερωνόμαστε για πράγματα που δεν ξέρουμε και να μην επιμένουμε...... Όπως 'εχω πει πολλάκις, είμαι στο χώρο της ειδικής αγωγ'ής 10 ολόκληρα χρόνια και έχω περάσει από όλες τις δομές της. Αυτά που λέω, δεν τα βγάζω από το κεφάλι μου......

[Tinsey]

Κ όταν με τη σχολή επισκεφτήκαμε 2 φορές ειδικό σχολείο στη μία τάξη ήταν 2 παιδιά με αυτισμό που μάλιστα δούλευαν χωρισμένα, υπήρχε δλδ διαχωριστικό στα γραφεία τους κ στην άλλη 4 ή 5 παιδάκια με ελαφρύ πρόβλημα.

Νομίζω ότι μάλλον είδατε το ιδανικό και όχι το τι γίνεται συνήθως. Δεν υπάρχει πάντα η δυνατότητα να διαχωριστούν τα παιδιά κατά αυτό τον τρόπο. Εννοείται ότι άλλη εικόνα παρουσιάζει μια τάξη με 4-5 παιδάκια που έχουν ελαφρύ πρόβλημα και εντελώς άλλη εικόνα μια τάξη με 7-8 παιδάκια με μέτριο έως μεγάλο πρόβλημα που συμπεριλαμβάνει και αυτιστικά παιδιά με νοητική στέρηση.

[kiknaki]

Εγώ να ρωτήσω κάτι άλλο? Ποιος είναι ο αρμόδιος που θα κρίνει αν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες μπορεί να παρακολουθήσει το "κανονικό" σχολείο ή όχι?Ο δάσκαλος, ο διευθυντής ή κάποιος άλλος?

Θέτω την ερώτηση διότι στο σχολείο της κόρης μου υπάρχει ανάλογο περιστατικό και όλοι έχουμε γίνει ειδικοί επί του θέματος.

[neraida11]

ολοι ειναι υπευθυνοι , εκπαιδευτικοι ειναι και ο ρολος τους αφορα τη διαπαιδαγωγηση.

[kiknaki]

Όλοι δηλαδή οι εκπαιδευτικοί μπορούν να είναι αρμόδιοι? Έχουν δηλαδή όλοι τις ειδικές γνώσεις έτσι ώστε να μπορούν να κρίνουν και να αποφασίζουν κάτι τέτοιο? Ή μήπως πρέπει να υπάρχει κάποιος ειδικός?

Δεν έχω ιδέα γι'αυτό και ρωτάω.

[miriki]

O εκπαιδευτικός είναι εφοδιασμένος με γνώση που θα τον οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι κάτι δεν πάει καλά. Τη διάγνωση και την περαιτέρω πορεία την καθορίζει ειδικός. Ο εκπαιδευτικός συνεργάζεται με το ΚΕΔΔΥ, το σύμβουλο ειδικής αγωγής και το σχολικό σύμβουλο, στις καλύτερες περιπτώσεις και με τους γονείς, καταρτίζουν με την καθοδήγηση των ειδικών πλάνο δράσης και πορεύονται καταλλήλως.

 

Ο εκπαιδευτικός και ο διευθυντής του σχολείου δεν μπορούν να βάλουν παιδί σε τμήμα ένταξης ή σε ειδικό σχολείο από μόνοι τους πρέπει να υπάρχει διάγνωση και καθοδήγηση. Το μόνο που κάνουμε είναι να καλέσουμε το σύμβουλο γενικής αγωγής για να προσεγγίσουμε τους γονείς να απευθυνθούν σε ειδικό. Τόσο καλά......

[demi]

θα σεβαστω ολες τις αποψεις..απλα να πω οτι οι γονεις παιδιων με down εχουν ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ θεραπειες(λογοθεραπειες,κινησιοθεραπειες,εργασιοθεραπειες πισινα κλπ)..στο λονδινο οπου εκανα το μεταπτυχιακο μου υπηρχαν ¨΄ειδικα σχολεια΄΄οχι ομως ετσι οπως το θεωρουμε εδω...ολα γινονται σε ενα κτιριο με ανθρωπους απολυτα εξειδικευμενους και γινετε εξαιρετικη δουλεια.παιρνουν μερος στα special olympics σε θεατρικες παραστασεις κλπ.

στην ελλαδα ........τι να σχολιασω τι να πω?ΑΙΣΧΟς!!!!!!!!!!!!ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΝΟΙΑ.δεν υπαρχει τιποτα.

ειμαι υπερ των ¨΄ειδικων σχολειων ¨¨γιατι τους δινετε η αναλογη προσοχη και εκμεταλευονται τις δυνατοτητες αυτων των υπεροχων παιδιων στο επακρο...

τα λατρευω ....

[kiknaki]

O εκπαιδευτικός είναι εφοδιασμένος με γνώση που θα τον οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι κάτι δεν πάει καλά. Τη διάγνωση και την περαιτέρω πορεία την καθορίζει ειδικός. Ο εκπαιδευτικός συνεργάζεται με το ΚΕΔΔΥ, το σύμβουλο ειδικής αγωγής και το σχολικό σύμβουλο, στις καλύτερες περιπτώσεις και με τους γονείς, καταρτίζουν με την καθοδήγηση των ειδικών πλάνο δράσης και πορεύονται καταλλήλως.

 

Ο εκπαιδευτικός και ο διευθυντής του σχολείου δεν μπορούν να βάλουν παιδί σε τμήμα ένταξης ή σε ειδικό σχολείο από μόνοι τους πρέπει να υπάρχει διάγνωση και καθοδήγηση. Το μόνο που κάνουμε είναι να καλέσουμε το σύμβουλο γενικής αγωγής για να προσεγγίσουμε τους γονείς να απευθυνθούν σε ειδικό. Τόσο καλά......

 

Κι εγώ κάτι ανάλογο πίστευα αλλά δεν το γνώριζα γι'αυτό και ρώτησα.

Μου έλυσες την απορία και σε ευχαριστώ.

[nef]

Η διδασκαλία των αυτιστικών παιδιών είναι τελείως άλλο κεφάλαιο. Πρέπει να είναι σε ένα αυστηρά δομημένο περιβάλλον με όσο το δυνατό λιγότερα ερεθίσματα που θα τους τραβούν την προσοχή (γι' αυτό και τα διαχωριστικα).

 

Όσο για το πόσα παιδιά με αυτισμό θα είναι στην τάξη...Προφανώς δεν έχεις καθίσει να δουλέψεις με παιδί με αυτισμό, οπότε δεν ξέρεις το απαιτείται....

 

Ας αφήσουμε την ειδική αγωγή σε αυτούς που την ξέρουν..... Γνώμες μπορούν να εκφράζουν όλοι, αλλά καλό είναι να ενημερωνόμαστε για πράγματα που δεν ξέρουμε και να μην επιμένουμε...... Όπως 'εχω πει πολλάκις, είμαι στο χώρο της ειδικής αγωγ'ής 10 ολόκληρα χρόνια και έχω περάσει από όλες τις δομές της. Αυτά που λέω, δεν τα βγάζω από το κεφάλι μου......

 

Συγνώμη αλλά που επέμεινα;; Έχω δουλέψει με παιδιά με ειδικές ανάγκες κ έχω ζήσει από πολύ κοντά ένα σωρό περιστατικά παιδιών με ειδικές ανάγκες κ γνωρίζω πάρα πολλά πράγματα για την ειδική αγωγή παρόλο που δεν είναι ο τομέας μου. Δεν ξέρω αν προσεξες οτι το ζω στο σπιτι μου 27 χρονια. Ειλικρινά δεν ξέρω που έκανα την έξυπνη κ που επέμεινα κ από που κι ωςε που δεν έχω δικαίωμα να εκφράζω γνώμη, ειδικά όταν το θέμα με αφορά άμεσα. Γτ το θέμα είναι η υπάρξη ατομου με νοητική στέρηση σε κανονικό σχολείο. Εχω δικαιωμα λοιπόν να ισχυρίζομαι οτι το γενικό σχολείο δεν είναι το σωστό σχολείο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Διαφωνούμε κάπου;;;

[emmaki]

Συγνώμη αλλά που επέμεινα;; Έχω δουλέψει με παιδιά με ειδικές ανάγκες κ έχω ζήσει από πολύ κοντά ένα σωρό περιστατικά παιδιών με ειδικές ανάγκες κ γνωρίζω πάρα πολλά πράγματα για την ειδική αγωγή παρόλο που δεν είναι ο τομέας μου. Δεν ξέρω αν προσεξες οτι το ζω στο σπιτι μου 27 χρονια. Ειλικρινά δεν ξέρω που έκανα την έξυπνη κ που επέμεινα κ από που κι ωςε που δεν έχω δικαίωμα να εκφράζω γνώμη, ειδικά όταν το θέμα με αφορά άμεσα. Γτ το θέμα είναι η υπάρξη ατομου με νοητική στέρηση σε κανονικό σχολείο. Εχω δικαιωμα λοιπόν να ισχυρίζομαι οτι το γενικό σχολείο δεν είναι το σωστό σχολείο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Διαφωνούμε κάπου;;;

 

Σου λεώ πώς λειτουργεί το σύστημα, τι είναι τα ΤΕ. ΄Υποστηρίζεις ότι τα ΤΕ είναι για άλλα παιδιά επειδή έτσι σας έμαθαν στο ΠΤΔΕ (!!!!!) (Αλήθεια ποιός ήταν ο άσχετος που το είπε αυτό;;;;.

Σου λέω πώς δουλεύουν τα ειδικά σχολεία, μου λες ότι είδες αυτό και εκείνο και το άλλο.

Σου λέω ότι είμαι στο χώρο τόσα χρόνια και ότι υπάρχουν περιπτώσεις....

 

Υποστηρίζεις τέλος ότι το γενικό σχολείο δεν είναι για άτομα με ειδικές ανάγκες, υποστηρίζω και επιμένω ότι ΕΙΝΑΙ χώρος για όλους. Χρειάζεται όμως παραλλαγή στη διδασκαλία, ευελιξία, τρόπος επικοινωνίας....Πολλές φορές οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να βγούν από τη βολή τους (δεν λέω ότι αυτό κάνεις) και αντιδρούν....... Όσο και να αντιδρούν, όμως, το γενικό σχολέιο βοηθά και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες αλλά και τα "κανονικά" παιδιά!

[nef]

Σου λεώ πώς λειτουργεί το σύστημα, τι είναι τα ΤΕ. ΄Υποστηρίζεις ότι τα ΤΕ είναι για άλλα παιδιά επειδή έτσι σας έμαθαν στο ΠΤΔΕ (!!!!!) (Αλήθεια ποιός ήταν ο άσχετος που το είπε αυτό;;;;.

Σου λέω πώς δουλεύουν τα ειδικά σχολεία, μου λες ότι είδες αυτό και εκείνο και το άλλο.

Σου λέω ότι είμαι στο χώρο τόσα χρόνια και ότι υπάρχουν περιπτώσεις....

 

Υποστηρίζεις τέλος ότι το γενικό σχολείο δεν είναι για άτομα με ειδικές ανάγκες, υποστηρίζω και επιμένω ότι ΕΙΝΑΙ χώρος για όλους. Χρειάζεται όμως παραλλαγή στη διδασκαλία, ευελιξία, τρόπος επικοινωνίας....Πολλές φορές οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να βγούν από τη βολή τους (δεν λέω ότι αυτό κάνεις) και αντιδρούν....... Όσο και να αντιδρούν, όμως, το γενικό σχολέιο βοηθά και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες αλλά και τα "κανονικά" παιδιά!

 

Οκ κατάλαβα!! Απλά τελικά διαφωνούμε κ αυτό δεν είναι κακό. Η διαφορετικότητα των απόψεών μας δεν πηγάζει από την ασχετοσύνη μου όπως υποστηριζεις. Δηλαδή όλοι οι δάσκαλοι ειδικής αγωγής συμφωνείτε μεταξύ σας;; Απλά δεν καταλαβαίνω γτ ένα παιδί με ειδικές ανάγκες είναι καλύτερα σε γενικό σχολείο από οτι σε εδικό, εφόσον στο ειδικό υπάρχουν ψυχολογοι, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, γυμναστες που ακολουθούν ειδικό πρόγραμμα για τα συγκεκριμένα παιδιά, νοσηλευτές κ ένα σωρό άλλες ειδικότητες. Κ μη μου πεις η κοινωνικοποιηση γτ αυτο το θεωρώ πολύ λίγο σε σχέση με αυτά που μπορεί να προσφέρει το ειδικο σχολειο. Στην τελική ένα παιδι με ειδικές αναγκες κοινωνικοποιείται μεσα απο την οικογενεια του κ τους φιλους της οικογενειας, συγγενεις, ξαδερφια κτλ κτλ κ γενικα μεσα απο ανθρωπους που το αγαπούν. Το οτι πηγαίνει σε ειδικό σχολείο δε σημαίνει οτι είναι ξεκωμένο από την υπόλοιπη κοινωνία.

 

Κ κάτι άλλο. Πίστεψε με ενας δάσκαλος με 25 παιδιά μέσα στην τάξη πρέπει να ξεβολευτεί κ ξεβολευεται για ένα σωρό λόγους. Γιατί μέσα σε αυτά τα παιδιά πάντα υπάρχει κάποιο με δυσλεξία, 2-3 με μαθησιακές δυσκολίες κ άλλα 2-3 με τεράστια κενά, αλλοδαποί μαθητές που δεν ξέρουν καν την γλώσσα κ ένα σωρό άλλες περιπτώσεις. Το να έχει λοιπόν κ μαθητή με ειδικές ανάγκες, είτε αυτό λέγεται σύνδρομο ντάουν, είτε αυτισμός, είτε προκειται για μια ελαφρια νοητική στέρηση δε νομίζω οτι εμπίπτει στις αρμοδιότητες του κ δεν τίθεται καν θέμα ξεβολέματος. Μιλάμε για άλλον τομέα ξεκάθαρα.

[BlueButterfly]

Το παιδί μου έχει ελάχιστα στοιχεία αυτισμού. Πήγε σε κανονικό νηπιαγωγείο και έκανα το λάθος μετά να ακούσω κάτι απόψεις σαν τις δικές σου nef (χωρις παρεξηγηση), παρόλο που η παιδοψυχολογος μου επεμενε για κανονικό σχολείο. Τις 2 πρώτες χρονιές του δημοτικού πηγε στο ειδικό και σε πληροφορώ οτι ναι μεν κάνανε δουλειά εκέι αλλά ο δικος μου χανοταν εκεί. Έτσι στην Τρίτη και με την συμφωνη γνωμη των δασκαλων του ειδικου και του ΚΔΑΙ το παιδι μου ΕΠΡΕΠΕ να παει κανονικο με τμημα ενταξης και ετσι εγινε και σε πληροφορω οτι φετος παει Ε δημοτικου και ειναι απο τα καλυτερα παιδακια εκει και ολοι το αγαπανε και έχει μάθει πράγματα και η δασκαλα μεχρι περσυ που ειχαν μου ελεγε τα καλυτερα. Πες μου γιατι να το συνεχιζα ειδικο που εβλεπε τις πιο βαριες περιπτωσεις και παθαινε μελανχολια και αφου μπορει να παρακολουθησει το κανονικο.

[nef]

Το παιδί μου έχει ελάχιστα στοιχεία αυτισμού. Πήγε σε κανονικό νηπιαγωγείο και έκανα το λάθος μετά να ακούσω κάτι απόψεις σαν τις δικές σου nef (χωρις παρεξηγηση), παρόλο που η παιδοψυχολογος μου επεμενε για κανονικό σχολείο. Τις 2 πρώτες χρονιές του δημοτικού πηγε στο ειδικό και σε πληροφορώ οτι ναι μεν κάνανε δουλειά εκέι αλλά ο δικος μου χανοταν εκεί. Έτσι στην Τρίτη και με την συμφωνη γνωμη των δασκαλων του ειδικου και του ΚΔΑΙ το παιδι μου ΕΠΡΕΠΕ να παει κανονικο με τμημα ενταξης και ετσι εγινε και σε πληροφορω οτι φετος παει Ε δημοτικου και ειναι απο τα καλυτερα παιδακια εκει και ολοι το αγαπανε και έχει μάθει πράγματα και η δασκαλα μεχρι περσυ που ειχαν μου ελεγε τα καλυτερα. Πες μου γιατι να το συνεχιζα ειδικο που εβλεπε τις πιο βαριες περιπτωσεις και παθαινε μελανχολια και αφου μπορει να παρακολουθησει το κανονικο.

 

Από τη στιγμή που αποφάνθηκαν οι ειδικοί εγώ δεν έχω δουλειά να απαντήσω. Προφανώς έγινε το καλύτερο για το παιδί. Οι περιπτώσεις που έχω δει εγώ όμως στα γενικά σχολεία δεν είναι αντοίστιχες με αυτό που περιγράφεις. Με βάση αυτές κρίνω λοιπόν. Επιπλέον όταν πηγαινα Γυμνάσιο είχαμε μια κοπέλα στην τάξη με νοητική στέρηση. Κάτι πολύ ελαφρύ πρέπει να χε. Δεν μπορούσε όμως να παρακολουθήσει τα μαθήματα, δεν επικοινώνησε ποτέ μαζί μας κ γενικά η εικόνα της ήταν αυτή ενός παιδιού που δεν παιρνάει καλά. Στο ειδικό σχολείο υπάρχουν διάφορες περιπτωσεις κ αυτό που βλέπω είναι οτι τα παιδιά κάνουν παρέα μεταξύ τους ανάλογα με το πρόβλημα τους. Κ από κατασκηνώσεις που έχω δουλέψει το έχω δει αυτό κ από την αδερφή μου. Κ μάλιστα στις κατασκηνώσεις έχω δει παιδιά με ανεπαίσθητα προβλήματα (ακόμα κ παιδιά που αν ειχαν μεγαλώσει σε άλλη οικογένεια θα ήταν μια χαρά) να περνάνε τέλεια κ να μην παθαίνουν καμία κατάθλιψη.

 

Αλλά ειλικρινά δεν ξέρω τι εικόνα παρουσιάζει ο γιος σου. Οι δασκάλες του νηπιαγωγείου κ του Δημοτικού δεν είναι αρμόδιες να κρίνουν ένα παιδί, ούτε να μιλήσουν στους γονείς του κ να εκφράσουν απόψεις. Απαγορεύεται αυτό. Απλά πρέπει να έχουν τις γνώσεις ώστε να εντοπίσουν το πρόβλημα κ να παραπέμψουν το παιδί σε ειδικό. Τώρα αν γίνεται κατάχρηση κ ο καθένας γίνεται ειδικός αυτό είναι άλλο τροπάριο..

[thampelina]

λοιπον το ειπα σημερα στην διευθντρια.πολυ ευγενικα και διακριτικα..

μου ειπε οτι τετοια πρεπει να τα λεμε.!για να ξερουν και αυτοι..

εχουν μεγαλο προβλημα..γιατι δεν εχουν ερθει ακομα ειδικοι δασκαλοι για αθτα τα παιδια..και δισκολευονταικαι οι ιδιοι.

[emmaki]

λοιπον το ειπα σημερα στην διευθντρια.πολυ ευγενικα και διακριτικα..

μου ειπε οτι τετοια πρεπει να τα λεμε.!για να ξερουν και αυτοι..

εχουν μεγαλο προβλημα..γιατι δεν εχουν ερθει ακομα ειδικοι δασκαλοι για αθτα τα παιδια..και δισκολευονταικαι οι ιδιοι.

 

Η πρώτη φάση προσλήψεων αναπληρωτών ειδικής αγωγής έγινε την παρασκευή ή την Πέμπτη. Άρα, αυτή τη βδομάδα θα αρχίσουν να πηγαίνουν οι δάσκαλοι ειδικής αγωγής στα σχολεία.

Θα ακολουθ'ησουν (πιθανότατα) και άλλες φάσεις γιατί οι ανάγκες είναι πολλές και τα κενά πάρα πολλά....

[Tinsey]

Το παιδί μου έχει ελάχιστα στοιχεία αυτισμού. Πήγε σε κανονικό νηπιαγωγείο και έκανα το λάθος μετά να ακούσω κάτι απόψεις σαν τις δικές σου nef (χωρις παρεξηγηση), παρόλο που η παιδοψυχολογος μου επεμενε για κανονικό σχολείο.

Νομίζω ότι κάτι τέτοιες περιπτώσεις έχει στο νου της η Emmaki και λέει ότι δεν μπορεί να ασχολείται ο καθένας με την ειδική αγωγή...

[emmaki]

Νομίζω ότι κάτι τέτοιες περιπτώσεις έχει στο νου της η Emmaki και λέει ότι

δεν μπορεί να ασχολείται ο καθένας με την ειδική αγωγή...

 

Kάπως έτσι....

Και για να γίνω κατανοητή από (σχεδόν) όλους.

Η ειδική αγωγή είναι πολύ ιδιαίτερος κλάδος της εκπαίδευσης. Για να ασχοληθεί κάποιος με ΕΑ πρέπει

να έχει πρώτα πολύ μεράκι, να έχει γνώσεις εξειδικευμένες και να έχει υπομονή και επιμονή.

Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες (είτε πρόκειται για ΝΚ, είτε πρόκειται για αυτισμό, είτε πρόκειται για

κινητικές αναπηρίες, είτε πρόκειται για τύφλωση, είτε πρόκειται για κώφωση, είτε πρόκειται για

δυσλεξία είτε για ό,τι άλλο) είναι όλα ατομικές περιπτώσεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει μια λύση

που να είναι πανάκεια για όλα τα παιδιά. Για το λόγο αυτό, υπάρχει ατομική αξιολόγηση από ειδικούς

και κατάρτηση εξατομικευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Αν υπήρχε μία λύση για όλους, τότε

θα λέγαμε πολύ απλά "Α! Ο γιάννης έχει ΝΚ (δεν μας νοιάζει αν είναι ελαφριά, μέτρια ή βαριά), άρα

δεν είναι ικανός για τίποτα, άρα θα πάει στο ειδικό σχολέιο ή στο ίδρυμα"....

Αυτή είναι η εύκολη λύση!

Το δύσκολο (και το ορθό) είναι να δεις τι ανάγκες έχει ο Γιάννης. Τι βαθμού είναι η ΝΚ που έχει. Τι

ελλείψεις έχει, αλλά και τι δυνατότητες έχει (το πιο βασικό).

Ένα άτομο, λοιπόν, με ελαφριά ΝΚ μπορεί νακατακτήσειακαδημαϊκέςεπιδόσειςπερίπουτηςέκτηςδημοτικούκαιμπορείνααποκτήσειεπίσης

ένααξιοπρεπέςεπίπεδοαυτάρκειαςκαισεπολλέςπεριπτώσειςναεπιτύχειμίααυτόνομηδιαβίωση. Τα ενήλικα άτομα με ελαφριά ΝΚ μπορούν άνετα να εργαστούν σε μια δουλειά γραφείου (π.χ. ως κλητήρες), ως εργατικό προσωπικό π.χ. σε εργαστάσια κλπ κλπ κλπ

Η εκπαίδευση τους, άνετα γίνεται σε γενικό σχολείο με την ενίσχυση που προσφέρεται σε τμήμα ένταξης.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε κάποια παιδιά (ίσως και στα περισσότερα) με μέτρια ΝΚ, χωρίς αυτό να αναιρεί αυτό που είπα παραπάνω ότι δηλαδή κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και εξετάζεται ατομικά.

Παρόμοια είναι και η αντιμετώπιση σε όλες τις άλλες κατηγορίες ειδικών αναγκών.

Τώρα, ο εκπαιδευτικός της γενικής τάξης οφείλει να προσεγγίσει το παιδί με ειδκικές ανάγκες με τέτοιο τρόπο ώστε να το ενισχύσει και να το ενθαρρύνει. Επίσης, οφείλει να τονίσει στα υπόλοιπα παιδιά (και στους γονείς) της διαφορετικότητα αυτού του παιδιού και να τονίσει τις δυνατότητες του και όχι τις ελλείψεις του. Οφείλει να το αντιμετωπίσει με υπομονή και κατανόηση, αλλά ταυτόχρονα να θέσει και τα ανάλογα όρια, όπως και με όλα τα παιδιά. Οφείλει να συνεργάζεται με τον εκαπιδευτικό τον τμήματος ένταξης, με τους υπόλοιπους θεραπευτές που ασχολούνται με το παιδί και με την οικογένεια.

Δύσκολο; Ναι, είναι.

Απαραίτητο; Εννοείται!

 

Λυπάμαι, όταν βλέπω συναδέλφους εκπαιδευτικούς και ειδικά νέους* (και δυστυχώς είναι αρκετοί αυτοί) να απορρίπτουν παιδιά με ειδικές ανάγκες και να εκφράζουν γνώμες λανθασμένες για την εκπαίδευση και την αγωγή τους, Χρειάζεται γνώση και υπευθυνότητα και φυσικά όχι φόβος!

 

*Στα ΚΕΔΔΥ που εργάζομαι, πολλοί είναι οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων που εκφράζουν μεγάλη δυσαρέσκεια για την ύπαρξη ενός τέτοιου παιδιού στην τάξη τους. Δυσαρέσκεια που μπορεί να πηγάζει από άγνοια αλλά αρκετές φορές και από άρνηση να "βγουν από τη βολή τους", γιατί όπως και να το κάνουμε αλλάζει η ρουτίνα στη δουλειά!

[emmaki]

Επειδή δεν μπου εμφανίζεται καλά το ξαναβάζω εδώ. Αν είναι πρόβλημα μόνο στο δικό μου υπολογιστή

ζητώ συγνώμη για την επανάληψη....

 

 

Kάπως έτσι....

Και για να γίνω κατανοητή από (σχεδόν) όλους.

Η ειδική αγωγή είναι πολύ ιδιαίτερος κλάδος της εκπαίδευσης. Για να ασχοληθεί κάποιος με ΕΑ πρέπει

να έχει πρώτα πολύ μεράκι, να έχει γνώσεις εξειδικευμένες και να έχει υπομονή και επιμονή.

Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες (είτε πρόκειται για ΝΚ, είτε πρόκειται για αυτισμό, είτε πρόκειται για

κινητικές αναπηρίες, είτε πρόκειται για τύφλωση, είτε πρόκειται για κώφωση, είτε πρόκειται για

δυσλεξία είτε για ό,τι άλλο) είναι όλα ατομικές περιπτώσεις. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει μια λύση

που να είναι πανάκεια για όλα τα παιδιά. Για το λόγο αυτό, υπάρχει ατομική αξιολόγηση από ειδικούς και κατάρτηση εξατομικευμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Αν υπήρχε μία λύση για όλους, τότε

θα λέγαμε πολύ απλά "Α! Ο γιάννης έχει ΝΚ (δεν μας νοιάζει αν είναι ελαφριά, μέτρια ή βαριά), άρα

δεν είναι ικανός για τίποτα, άρα θα πάει στο ειδικό σχολέιο ή στο ίδρυμα"....

Αυτή είναι η εύκολη λύση!

Το δύσκολο (και το ορθό) είναι να δεις τι ανάγκες έχει ο Γιάννης. Τι βαθμού είναι η ΝΚ που έχει. Τι ελλείψεις έχει, αλλά και τι δυνατότητες έχει (το πιο βασικό).

Ένα άτομο, λοιπόν, με ελαφριά ΝΚ μπορεί νακατακτήσειακαδημαϊκέςεπιδόσειςπερίπουτηςέκτηςδημοτικούκαιμπορείνααποκτήσειεπίσης

ένααξιοπρεπέςεπίπεδοαυτάρκειαςκαισεπολλέςπεριπτώσειςναεπιτύχειμίααυτόνομηδιαβίωση. Τα ενήλικα άτομα με ελαφριά ΝΚ μπορούν άνετα να εργαστούν σε μια δουλειά γραφείου (π.χ. ως κλητήρες), ως εργατικό προσωπικό π.χ. σε εργαστάσια κλπ κλπ κλπ

Η εκπαίδευση τους, άνετα γίνεται σε γενικό σχολείο με την ενίσχυση που προσφέρεται σε τμήμα ένταξης.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε κάποια παιδιά (ίσως και στα περισσότερα) με μέτρια ΝΚ, χωρίς αυτό να αναιρεί αυτό που είπα παραπάνω ότι δηλαδή κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και εξετάζεται ατομικά.

Παρόμοια είναι και η αντιμετώπιση σε όλες τις άλλες κατηγορίες ειδικών αναγκών.

Τώρα, ο εκπαιδευτικός της γενικής τάξης οφείλει να προσεγγίσει το παιδί με ειδκικές ανάγκες με τέτοιο τρόπο ώστε να το ενισχύσει και να το ενθαρρύνει. Επίσης, οφείλει να τονίσει στα υπόλοιπα παιδιά (και στους γονείς) της διαφορετικότητα αυτού του παιδιού και να τονίσει τις δυνατότητες του και όχι τις ελλείψεις του. Οφείλει να το αντιμετωπίσει με υπομονή και κατανόηση, αλλά ταυτόχρονα να θέσει και τα ανάλογα όρια, όπως και με όλα τα παιδιά. Οφείλει να συνεργάζεται με τον εκαπιδευτικό τον τμήματος ένταξης, με τους υπόλοιπους θεραπευτές που ασχολούνται με το παιδί και με την οικογένεια.

Δύσκολο; Ναι, είναι.

Απαραίτητο; Εννοείται!

 

Λυπάμαι, όταν βλέπω συναδέλφους εκπαιδευτικούς και ειδικά νέους* (και δυστυχώς είναι αρκετοί αυτοί) να απορρίπτουν παιδιά με ειδικές ανάγκες και να εκφράζουν γνώμες λανθασμένες για την εκπαίδευση και την αγωγή τους, Χρειάζεται γνώση και υπευθυνότητα και φυσικά όχι φόβος!

 

*Στα ΚΕΔΔΥ που εργάζομαι, πολλοί είναι οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων που εκφράζουν μεγάλη δυσαρέσκεια για την ύπαρξη ενός τέτοιου παιδιού στην τάξη τους. Δυσαρέσκεια που μπορεί να πηγάζει από άγνοια αλλά αρκετές φορές και από άρνηση να "βγουν από τη βολή τους", γιατί όπως και να το κάνουμε αλλάζει η ρουτίνα στη δουλειά!