Αδυναμία καταβολής διατροφής

[am11054]

Καλησπέρα σε όλους.

Θα ήθελα την βοήθεια σας σχετικά με το πρόβλημα μου.

Με την δεύτερη σύζυγό μου χωρίσαμε και έχουμε ένα κοριτσάκι.

Ενώ όσο είχα δουλειά όλα πήγαιναν καλά, μόλις έμεινα άνεργος αρχίσαν τα προβλήματα.

Απολύθηκα τον Ιανουάριο του 2009 και όσο είχα την αποζημίωση έδινα κανονικά την διατροφή(500 ευρω γιατί ο μισθός ήταν 2700). Μόλις τελείωσε σταμάτησα να δινω γιατί ζούσα με δανεικά από γνωστούς και φίλους. Έπιασα ξανά δουλειά στις 3 Μαίου 2010 και στις 10 του ίδιου μήνα ήρθε ένα εξώδικο για την μη καταβολή της διατροφής. Στο τέλος βέβαια του ίδιου μήνα έδωσα χρήματα κανονικά (120 ευρώ γιατί ο μισθός ήταν 900) όπως θα έκανα και χωρίς το εξώδικο. Δεν απέσυρε το εξώδικο και ενω η δικάσιμος ήταν για 11 μαρτίου 2011 πήρε αναβολή 6 μήνες. Στο μεταξύ πλησιάζει η ημέρα της δίκης και εγώ από τον Αύγουστο του 2011 είμαι πάλι άνεργος.

Η δικηγόρος της μου είπε ότι δεν μπορώ να παρουσιαστώ στο δικαστήριο μόνος μου, χρειάζεται δικηγόρος. Αυτή την στιγμή όμως είμαι σε κατάσταση εξαθλίωσης..

Έχετε κάτι να προτείνετε? Υπάρχει περίπτωση να βρω δωρεάν δικηγόρο ?

Τι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις ?

 

Ευχαριστώ.

[Catrin]

Αυτό που ζητάς λέγεται απο ότι γνωρίζω ευεργέτημα πενίας και μπορείς να απευθυνθείς στον Δικηγορικό σύλλογο της περιοχής σου να σε ενημερώσουν σχετικά.

 

Η απορία μου όμως είναι άλλη και θα σε παρακαλούσα να μου απαντήσεις...

 

Έχασες την δουλειά σου και απο ότι έγραψες μια καλοπληρωμένη δουλειά και αυτό είναι εξαιρετικά λυπηρό...βρήκες μια άλλη 1 1/2 χρόνο μετά όχι και τόσο καλοπληρωμένη...και την έχασες και αυτή, σημεία των καιρών ίσως μου πεις και δεν θα διαφωνήσω...όμως...

 

Αν δεν είχες χωρίσει και έπρεπε να ταισεις το παιδί σου το οποίο θα έβλεπες καθε μέρα μπροστά σου δεν θα έκανες κάτι γι αυτό το θέμα δουλειας??? Δεν θα πήγαινες απο πόρτα σε πόρτα και θα προσφερόσουν πχ να καθαρίσεις κήπους, σκάλες, να κανεις μικρομαστορέματα, παραδόσεις σε σουβλατζίδικα, τον σερβιτόρο σε τουριστικές περιοχές, η όπως έκανε και ένας φίλος με αντίστοιχο πρόβλημα με σένα την παράδοση σε ξαπλώστρες στην παραλία με χαμόγελο και μεγάλη διάθεση εξυπηρέτησης και τελικά με τα φιλοδωρήματα να βγάζει ένα αξιοπρεπές μισθό εκτός του πενιχρού που είχε συμφωνηθεί?

 

Τι έχει σημασία τέλος πάντων? Το πόσο είναι το ποσοστό που ο νόμος ορίζει ή οι ανάγκες των παιδιών μας τα οποία φέραμε στον κόσμο επειδή εμείς το θέλαμε και δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τα αφήσουμε στην τύχη τους?

 

Λυπάμαι αν γράφω σκληρά αλλά σκληρό είναι και το φέρσιμο του γονέα που βάζει κριτήριο για την ζωή του παιδιού του το ποσοστό που ορίζει ο νόμος και όχι του αγώνα της αγάπης του για την ζωούλα του σπλάχνου του...